ภรรยาไร้รัก (ภาคต่อ ภรรยาสำรอง) reup

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 9 พลิกเกม(2)-(02)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    25 ต.ค. 60

ตอนที่ 9 พลิกเกม(2)


แต่ฉันบอกเธอไว้เลยนะว่า ถ้าพ่อของเธอทำให้ฉันเจ็บอีก ฉันจะไม่ปล่อยไว้

      อย่าทำอะไรคุณพ่อเลยนะคะ

      ห่วงหรือไง แล้วไม่คิดว่าฉันเองก็ห่วงคุณพ่อและรักท่าน

      คนฟังถึงกับสะอึก

      ฟ้าไม่ได้ตั้งใจ ท่านจะมาพรากลูกไปจากฟ้าถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลข้อนี้ เธอคงไม่ทำเช่นนั้น แต่เพราะนพนนท์จะมาพรากลูกไปจากอกทำให้เพียงฟ้าต้องสู้ แต่ไม่คิดว่าเหตุการณ์จะลุกลามกว่าที่คิดไว้

      เหตุผลแค่นั้นถึงกับต้องทำร้ายกันเลยหรือชายหนุ่มถามเสียงเข้มบอกถึงความโกรธและสำแดงออกทางสีหน้า แต่ท่าทางยังเรียบเฉยพร้อมกวาดตามองหาเจ้ารถคนนั้น และคิดว่าพศินไม่มีทางมาด้วยตัวเอง น่าจะส่งลูกน้องมาตามดู หารู้ไม่ว่าเป็นใครอีกคนต่างหากที่มีความสำคัญไม่น้อย

      หญิงสาวพูดไม่ออก พูดไปเหมือนการแก้ตัวและพึงระลึกอยู่เสมอว่าตนเองทำผิดไม่ว่าจะด้วยข้อหาอะไร เพียงเธอขอรับคนเดียวพร้อมพยายามห้ามน้ำตาไม่ให้กลิ้งหล่นลงบนดวงหน้า จากนั้นรู้สึกราวโดนตบจนหน้าหัน

      เธอกลัวว่าคนอื่นจะมาพรากลูกไปจากตัวเอง แต่กลับพรากลูกไปจากฉันติณภพเอ่ยราวกับอยากให้เพียงฟ้ารู้ตัวว่า เจ้าหล่อนได้ทำอะไรลงไป มันร้ายแรงแค่ไหนกับการพรากลูกไปจากเขา ทั้งที่ที่ผ่านมาตนเองดีกับหญิงสาวเสมอ พยายามเชื่อใจและให้อภัยแม้พศินจะหักหลัง

      คำพูดนี้กรีดลึกสู่หัวใจคนฟัง ปากอิ่มกัดเข้าหากันแน่นพลันมองหน้าของอดีตสามี แต่ติณภพไม่อยู่รอฟังคำใดจากเพียงฟ้าอีก เขาเดินหน้าตึงกลับไปขึ้นรถ ทว่าไม่ลืมสั่งกำชับลูกน้องให้ดูแลทุกอย่างให้เรียบร้อยเชื่อว่า อีกไม่นานพศินต้องลงมือ

      เพียงฟ้ายืนตัวแข็งอยู่ที่เดิมเพราะต้องทำให้ตนเองไม่อ่อนแอ ทั้งที่กลัวเป็นอย่างมาก เนื่องด้วยรู้ดีว่าบิดาสามารถทำได้ทุกอย่างพลางมองรถของติณภพแล่นออกไป มันจะไม่มีทางไหนช่วยหยุดยั้งบิดาของเธอได้เลยอย่างนั้นหรือ เมื่อใดกันท่านถึงจะรู้จักพอเสียที จนกลัวจะสูญเสียอีกรอบ

      ความรักที่มีเธอได้เสียไปหมดแล้ว เท่าที่ได้ทุกวันนี้คือความหมางเมินจึงไม่อยากรับสิ่งร้ายๆ เข้ามาเพิ่ม แต่จะทำอย่างไร จะหยุดบิดาได้ด้วยวิธีไหน เพียงแค่คิดก็รู้ว่ามืดแปดด้าน

      ฟ้าจะไม่ยอมให้คุณพ่อทำร้ายคุณติณอีกเพียงฟ้าอยากปกป้องคนที่รัก แม้ในครั้งนี้คนซึ่งต้องต่อสู้ด้วยคือบิดาเพราะเธอไม่อยากจะกลายไปเป็นแค่อากาศธาตุในสายตาของติณภพ รวมไปถึงสีครามกับปลายฟ้า และหลังรถคันหรูเคลื่อนตัวออกไม่นานธนวินท์ก็เอ่ยถามอย่างกังวลใจ

      ทำแบบนี้ไม่เป็นการเปิดโอกาสให้คุณพศินมาพาตัวคุณฟ้าไปหรือครับไม่อาจรู้ได้ว่าคนเป็นนายไยถึงทำเช่นนี้ ทั้งที่รู้ว่ามีคนของศัตรูเฝ้าดูอยู่กลับยังพาไปหาเป้าหมาย และเห็นว่าเจ้ารถคันนั้นก็ยังแล่นตามมาอยู่

      เพียงฟ้าไม่มีความสำคัญกับพศิน นายไม่ต้องห่วงหรอกเขามั่นใจในข้อนี้ คิดว่าอีกฝ่ายต้องการตามหาเพียงฟ้า เพียงจะทำให้เขานึกกลัว แต่แท้จริงแล้วก็แค่ขู่หวังเอาเงิน

      ถ้าคิดผิดล่ะครับธนวินท์ถามกลับฉับไว

      ก็มาเอาตัวไปตามสบาย ฉันไม่ว่าติณภพบอก แววตาคมกริบแฝงด้วยความหมายอะไรบางอย่างเพราะคิดว่าพศินกำลังบีบให้เขายอมจ่ายเงินห้าล้านแลกกับสร้อยเส้นสำคัญ ใจจริงอยากจะจ่ายไปให้จบๆ แต่ไม่มีสัจจะในหมู่โจร ไม่มีสิ่งใดมาช่วยการันตีได้ว่าหลังจากให้เงินไปแล้วเขาจะได้สร้อยคืนกลับมา ฉะนั้นจึงต้องใช้วิธีทำให้พศินไม่เหลือใคร

     

      ติม...พ่อติมจ๋า

      เสียงเรียกนี้ทำให้คนซึ่งกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องเกิดอาการไม่อยากจะออกไปไหน ก่อนหมุนตัวไปหาเจ้าของเสียงใสนั้นทันที

      ติมปลายฟ้าหัวเราะจนเห็นฟันซี่ขาวยามบิดาเดินเข้ามาแล้วเดินเตาะแตะไปหา ส่วนชายหนุ่มนั่งยองๆ ลงแล้วรับลูกสาวเข้าอ้อมกอด

      ว่าไงครับคนเก่ง

      หิวจ้าวเสียงใสตอบไม่ชัดคำทำให้คนเป็นพ่อยิ้มกว้างแล้วหัวเราะออกมาเล็กๆ ไม่ว่าปลายฟ้าจะพูดอะไรมักทำให้เขามีความสุข กว่าจะมีวันนี้ได้เกือบแย่ไปเหมือนกัน ตลอดระยะเวลาสามปีที่ผ่านมามันทุรนทุราย อยู่แบบตายทั้งเป็น แต่แล้วสวรรค์ก็ส่งนางฟ้าตัวน้อยๆ มาให้

      แล้วพ่อจะไปเอาจ้าวที่ไหนมาให้หนูปลายล่ะคะชายหนุ่มถาม

      จ้าวฝัดปลายฟ้าพยายามบอกในสิ่งซึ่งต้องการ

      น้องชอบกินข้าวผัดฝีมือคุณแม่ครับคนเป็นพี่อย่างสีครามบอกเสริมในคำพูดของน้องสาว ในนาทีนั้นใบหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะคิดถึงมารดาเหลือเกิน ไม่เคยอยากได้ความหรูหราสะดวกสบาย แต่เขาอยากได้อ้อมกอดอบอุ่นกลับคืนมา

      แล้วครามชอบกินอะไรล่ะลูกหัวใจของคนเป็นพ่อร้าวจนแทบแตกละเอียดกับนัยน์ตาเศร้าๆ ของลูกชายพร้อมรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก เพียงขอให้รออีกนิดแล้วสีครามจะได้ในสิ่งที่ปรารถนา

      ลูกชายจะได้แม่คืนในอีกไม่นาน! ใจจริงอยากพาเพียงฟ้ากลับมาตอนนี้เลย ทว่ากลับต้องประวิงเวลาออกไปอีกนิดเพราะมีเรื่องของพศินแทรกเข้ามา คราแรกคิดว่าเมื่อสั่งสอนบทเรียนสุดท้ายจบก็จะนำพาหญิงสาวกลับมาเป็นแม่ของลูก ก่อนใบหน้าเริ่มมีเค้าของความเครียด

      ที่ปากบอกว่าไม่กังวลอะไร มันไม่จริงหรอกเพราะคงเป็นไปไม่ได้ถ้าไม่รู้สึกอะไรเลย และหัวใจของเขายังไม่สามารถปล่อยวางได้

      เขาอยากได้ทั้งสร้อยและแม่ของลูกคืนในเร็ววัน แต่สำหรับคำว่าภรรยา มันจบลงไปนานแล้วและไม่คิดจะรื้อฟืนอีก ที่สำคัญกลัวความเจ็บและความผิดหวัง

      รักมากย่อมเคืองแค้นมากเป็นธรรมดา! ติณภพพยายามบอกตัวเอง ก่อนจะถูกดึงออกจากห้วงความคิดเพราะเสียงของลูกชาย

      ฟักต้มมะนาวครับ แม่ฟ้าทำอร่อยสีครามตอบด้วยรอยยิ้ม ในทุกวันซึ่งอยู่กับมารดาล้วนมีแต่ความสุข ถึงจะลำบาก ไม่สบายเหมือนตอนนี้ แต่ก็เฝ้าคิดถึงบิดามาโดยตลอด

      พ่อก็ชอบ งั้นเย็นนี้เรากินฟักต้มมะนาวกับจ้าวฝัดกันนะครับ

       เขานึกขำที่ตนเองและลูกชายชอบฝีมือทำอาหารของเพียงฟ้าอย่างเดียวกัน ฟักต้มมะนาวเป็นสิ่งที่ชื่นชอบ สมัยยังอยู่ด้วยกันมักขอให้หญิงสาวทำให้กินเสมอ จนหวนคิดถึงอดีตแสนหวาน ทว่าไม่นานเท่าไรความชอกช้ำและชืดชาก็คุกคามหัวใจและพรากทุกสิ่งไปจากกัน

      รัก...ความรักที่เกิดขึ้นตลอดระยะเวลาที่เป็นสามีภรรยากันมา มันทำให้ติณภพแทบไม่อยากเชื่อว่าจะถูกทรยศ มาเจ็บซ้ำก็ครั้งที่บิดาถูกทำร้าย ทำไมกันเพียงฟ้าถึงต้องผลักบิดาของเขา ในเมื่อเจ้าหล่อนก็รู้ว่าท่านร่างกายอ่อนแอ

      ก่อนจำใจต้องดึงตัวเองออกมาสู่โลกของความเป็นจริงและปัจจุบัน จากนั้นขยับตัวลุกขึ้นเพื่อออกไปบริษัท ส่วนสีครามกับปลายฟ้าอยู่บ้านกับพี่เลี้ยงที่เขาไว้ใจ แต่ไม่ลืมหอมแก้มยุ้ยของลูกเป็นกำลังใจในการทำงาน

      เพียงก้าวเท้าขึ้นรถมาชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์เครื่องเล็กของตนเองขึ้นมาต่อสายหาลูกน้องเพราะเขาอยากจะคุยกับเชลยใจชั่วนาทีก็ได้ยินเสียงใสๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยตรึงใจดวงโตได้

      “ลูกอยากกินข้าวผัดกับฟักต้มมะนาวทำให้ได้ไหมเจ้าของบริษัทกาแฟบอกเสียงเรียบ ทั้งใจเอาแต่หวนคิดถึงช่วงเวลาเก่าๆ ราวกับเปิดเทปวิดีโอซึ่งบันทึกความสุขไว้ จนอยากสั่งให้รถซึ่งแล่นอยู่วนกลับบ้านแล้วเดินขึ้นไปเปิดวิดีโองานแต่งงานที่เป็นจุดเริ่มต้นระหว่างกัน

      “ได้ค่ะคนฟังยิ้มกว้าง ยิ่งคิดถึงลูกมากขึ้นและพร้อมจะทำให้ทุกอย่าง ทว่ายังกังวลอยู่ไม่น้อยในเรื่องของบิดา

      “เดี๋ยวช่วงบ่ายจะซื้อของไปให้

      “ค่ะ

      หญิงสาวตอบรับอย่างง่ายดาย ขอแค่ให้ได้ทำเพื่อลูกเธอพร้อมเสมอ แล้วจำได้ดีเสมอว่าฟักต้มมะนาว ชายหนุ่มเองชอบกินเช่นกัน หัวใจเลยพองโตคับอกอยากจะมีเครื่องมือช่วยให้ย้อนเวลากลับไป อยากโอบกอดเขาเหมือนวันวาน อยากอยู่ข้างๆ กัน ใช่ชิงชังและเกลียดกัน

      เพียงฟ้าคลี่ยิ้มกับความสุขในอดีตพร้อมมองตัวเองในยามนี้ ถ้าเธอรู้ก่อนว่าบิดาคิดจะหักหลังจะห้ามปรามและปกป้องชายหนุ่ม แต่สายเกินไปเมื่อเธอรู้เรื่องพวกนี้จากปากของสามี

      ในวันนั้นใจของเธอไม่ต่างจากแก้วที่ถูกเหวี่ยงไปกระทบผนัง แน่นอนว่าแก้วบางๆ ย่อมแตกกระจายกลายเป็นเศษเล็กๆ ฝ่ายติณภพพิงแผ่นหลังลงกับเบาะของรถ สีหน้าแม้ไม่แสดงความรู้สึก แต่ดวงตานั้นไม่ใช่

      เยื่อใย! เขารู้มาเสมอว่าตนเองยังมีความรู้สึกบางอย่างกับอดีตภรรยา ฉะนั้นจึงตัดไฟตั้งแต่ต้นลมเลือกจะหย่าขาด อีกอย่างเพื่อป้องกันการกลับมาของพศินและเมื่อถึงบริษัทชายหนุ่มก็เข้าไปทำงานตามปกติ แม้ใจจะเต้นเร็วไว โดยมีพะแพงคอยช่วยและจัดแจงตารางงานให้ดีเยี่ยม

      บางครั้งต้องเงยหน้าขึ้นมองเลขาฯ ถ้าในอดีตเขาไม่ได้แต่งงานกับเพียงฟ้า ป่านนี้อาจจะปลูกต้นรักกับผู้หญิงคนนี้ แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปเขาก็ขอให้เหมือนเดิม ขอให้ได้แต่งงาน!

      ในช่วงบ่ายคนตัวโตได้ต่อสายหาอดีตภรรยาอีกรอบเพื่อถามเกี่ยวกับวัตถุดิบที่ต้องใช้และอีกสองชั่วโมงเขาก็ตรงดิ่งไปหา

      เพียงฟ้ายื่นมือไปรับถุงของสดจากมือแกร่ง จากนั้นก็ลงมือทำกับข้าวทันที โดยมีติณภพนั่งรออยู่ที่เก้าอี้ด้านหลังอย่างเงียบๆ สายตาคมกริบทอดมองแผ่นหลังของอดีตภรรยาและยิ่งทำให้เขาคิดถึงวันวาน

      ฟ้าแต่ก่อนเขาเรียกชื่อนี้จนสนิทใจและรู้สึกดีทุกครั้งซึ่งได้เอ่ยปาก ทว่ายามนี้ตรงข้ามกัน มันทำให้ปวดแปลบไปถึงกลางทรวง

      “ว้ายยทว่าบางเสียงหยุดยั้งความคิด และลำตัวถลาเข้าไปหาเจ้าของเสียงนั้นทันทีอย่างห่วงใย

      “เป็นอะไรไปฟ้า

      “ฟ้าลืมไปว่ามันร้อนค่ะเพียงฟ้าเผลอใช้มือจับหูหม้อต้มฟักด้วยมือเปล่า ลืมไปว่ามันกำลังร้อนได้ที่ทำให้ต้องสะบัดมือไปมาแล้วเห็นว่า นิ้วเรียวแดงนิดหน่อย

      “เจ็บไหมติณภพแสดงความรู้สึกออกมาโดยไม่รู้เลยว่ามันมีอิทธิพลต่อคนโดนถาม

เพียงฟ้าแอบยิ้มเพราะอย่างน้อยเขาก็ยังห่วงเธอพลางส่ายหน้าไปมา ก่อนติณภพจะทำหนึ่งสิ่งที่มีผลต่อใจเล็กๆ มากขึ้นไปใหญ่ นิ้วเรียวถูกยกขึ้นแล้วปากหยักเป่าลมออกมาเบาๆ ราวจะเสกคาถา

      เพี้ยง...

      ความเจ็บแสบไม่ได้จางหาย แต่ใจของเพียงฟ้าต่างหากหายจากอาการเจ็บช้ำไปชั่วนาที ไม่นานชายหนุ่มเริ่มรู้สึกตัวจึงขยับห่างออกมาไปนั่งประจำตำแหน่งเดิม


งานสัปดาห์หนังสือมี ภรรยาสำรองและภรรยาไร้รัก จำหน่ายที่บูธ E05 และหาซื้อได้ที่ร้านซีเอ็ดค่ะ

 -เกี้ยวเกล้า-

สั่งหนังสือได้ที่ https://goo.gl/gbGWbf





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

1,432 ความคิดเห็น

  1. #1358 punnada400 (@punnada400) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 14:12
    สงสารทั้งแม่และลูกเลย คิดถึง แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน😢
    #1358
    0
  2. #235 namfin1971 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 13:19
    ชอบคะไร้ท โดยเฉพาะคู่ของคิมกับปัน
    #235
    0