ภรรยาไร้รัก (ภาคต่อ ภรรยาสำรอง) reup

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 6 ปันรัก (02)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    20 ก.ย. 60


ตอนที่ 6 ปันรัก


     ในที่สุดวันซึ่งปนัสยาต้องก้าวเท้าออกมาเป็นผู้นำก็มาถึง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อรวมความกล้า เธอจะผ่านและก้าวไปข้างหน้าให้ได้ แม้อาจจะมีล้มลุกคลุกคลานอย่างไรต้องอดทน

      พร้อมไหมปัน

      พร้อมค่ะ แต่กลัวนิดหน่อย

      ก็แค่คุยงาน ไม่มีอะไรน่ากลัวธเนศปลอบและให้กำลังใจ เชื่อว่าปนัสยาต้องทำได้

      หญิงสาวพยักหน้าและพร้อมแล้วจะไปพิชิตก้าวแรกของตนเอง จากนั้นคนทั้งสองขับรถมุ่งหน้าไปบริษัทของลูกค้าที่มีความสำคัญกับธุรกิจเป็นอย่างมาก ถึงจะมีอาการประหม่าแต่สาวเจ้าจะทำสุดความสามารถ โดยมีการศึกษาข้อมูลมาก่อนหน้านี้ รวมถึงขอคำปรึกษาจากบิดามาบ้าง

      ธเนศเป็นอีกหนึ่งแรงที่จะช่วยผลักดันปนัสยาให้ไปถึงฝั่ง เมื่อมาถึงการเจรจาเพื่อตกลงก็เริ่มขึ้น หญิงสาวพูดและพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด แต่ในบางครั้งธเนศต้องเป็นฝ่ายช่วยเพราะมีความชำนาญกว่า

      ขอบคุณนะคะที่ช่วย ปันไม่มีความรู้ด้านนี้เลยหญิงสาวยิ้มแห้งๆ ถ้าไม่ได้ธเนศงานนี้คงไม่สำเร็จ

      แล้วเราจะกลับเลยไหม หรือว่าจะอยู่กับคุณคิมต่อธเนศยิ้มรับคำขอบคุณ มันเป็นหน้าที่ที่เขาต้องช่วยเพื่อตอบแทนบุญคุณของวรพรต ถ้าไม่มีท่านป่านนี้ไม่รู้ชีวิตของเด็กกำพร้าจะเป็นอย่างไร

      คงกลับเลยค่ะ ปันเป็นห่วงคุณพ่อเธอไม่อยากทิ้งบิดาให้อยู่คนเดียว ถึงจะยังอยากอยู่กับวาคิมก็ตามพลันเป่าปากอย่างโล่งอกที่ผ่านมาได้ คราแรกแสนจะกลัวและไม่มั่นใจในตัวเอง แต่เมื่อลองทำและประสบผลสำเร็จจึงทำให้ทุกอย่างดูง่ายขึ้น แต่รู้ว่ายังต้องเรียนรู้อีกมาก

      จากนั้นคนทั้งสองเดินทางกลับมายังรีสอร์ตของวาคิมเพื่อเก็บเสื้อผ้าและกระเป๋า ปนัสยาไม่ลืมจะเข้าไปร่ำลาสามี

      ปันจะกลับแล้วนะคะปนัสยาบอกเสียงเรียบพร้อมมองจดจ้องโครงหน้าคร้ามคม อยากเก็บภาพของคนตัวโตไว้มากๆ ทดแทนในวันต้องห่างจากกัน อีกนานกว่าจะพบหน้ากันใหม่และเธอเองไม่กล้าเข้าไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขา ทั้งที่ใจอยากจะมีสิ่งที่ร้องขอจากเขามากมาย

      ดูแลตัวเองด้วยละกัน อย่าไว้ใจธเนศมากนัก อย่างไรเขาก็เป็นผู้ชายวาคิมบอกในสิ่งที่กังวล เขาไม่ได้หวงก้าง แค่เป็นห่วงเท่านั้นไม่อยากให้เรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับคนตัวเล็ก ไม่อยากเห็นน้ำตาเพราะเจ้าหล่อนเสียใจกับเรื่องของเขาก็เจ็บเกินพอแล้ว

      หญิงสาวพยักหน้ารู้มาตลอดว่าธเนศชอบเธอ แต่มั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนเลวร้ายหรือว่าเห็นแก่ตัว ชอบฉวยโอกาส ทว่าน้อมรับความห่วงใยจากชายหนุ่ม

      ปันรักคุณคิมนะคะ

      ฉันคงจะบอกรักเธอกลับไม่ได้หรอกนะปัน เพราะฉันไม่ชอบโกหก

      คนฟังยิ้มเศร้า ความทุกข์โหมกระพืออยู่ในอก ทดท้อแต่ไม่เคยถอยและเธอจะสามารถเยียวยาหัวใจของตนเองได้ในเร็ววัน

      ปันไปก่อนนะคะเท้าเดินถอยหลังก้าวห่างวาคิมออกมา เก็บกักความเสียใจไว้ในอกและหวังว่าจะได้พบกันใหม่ แต่ไม่วายหันไปทอดสายตามองชายหนุ่มอีกรอบ ถึงคำว่ารักของตนเองไร้ค่า แต่ทุกครั้งต้องบอกออกไปเพราะอย่างน้อยก็ได้แสดงให้เขารับรู้ว่ายังไม่เปลี่ยนใจ

      ส่วนคนใจแข็งกระแทกลมหายใจออกมาแรงๆ แล้วจู่ๆ ก็มีอาการหนึ่งอย่างเกิดขึ้น

      ปันไม่รู้ทำไมถึงโหวงหวิวในอก จนหันหน้ามองภรรยานอกหัวใจที่ลับตาไปพร้อมสงสารหญิงสาว แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมถอยเสียที หกปีมาแล้วกับความสัมพันธ์ห่างเหินและอยู่ห่างกันจนเป็นเรื่องชินชา ก่อนหันมาสนใจงานตรงหน้าเพราะคิดว่าไม่น่าจะมีอะไร

 

      การเดินทางของปนัสยาและธเนศเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง รถยนต์ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากรีสอร์ตวาพยัคฆ์มุ่งหน้ากลับสู่กรุงเทพฯ เพียงแค่หัวใจของหญิงสาวทิ้งไว้ให้คนที่นี่ ระยะทางยังอีกยาวไกลโดยรถเคลื่อนตัวได้ไม่นานก็มีหนึ่งคำถามดังขึ้นให้คนต้องตอบยิ้มชืดชา

      ทำไมถึงไม่อยู่กับคุณคิมต่อล่ะปันธเนศไม่เข้าใจเลยสักนิด มีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกับคนซึ่งแอบรัก ไยปนัสยาจึงเลือกกลับมาพร้อมเขา

      หญิงสาวผ่อนลมหายใจออกช้าๆ จะตอบออกไปว่าอย่างไรดีพลางทำสีหน้าขบคิด

      ถ้าคิดจะรักต้องสู้นะ

      ปันก็สู้อยู่นะคะ แต่มันไม่เห็นทางชนะบางครั้งก็เหนื่อยในการลงแข่งขันช่วงชิงใจดวงโต เมื่อเจ้าของเกมตั้งกฎและมีด่านต้องฝ่าฟันมากมายเหลือเกิน ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้พยายามมาโดยตลอด แต่ไม่ว่ากี่ปีผ่านมาเธอก็ยังย่ำเท้าอยู่ ณ จุดเริ่มต้นไม่สามารถทะลวงเข้ายังด่านอื่นได้เลย

      นอกหัวใจ...เธอยังยืนอยู่นอกหัวใจเขาอยู่ร่ำไป

      ธเนศรู้สึกเห็นใจ แต่ไม่สามารถช่วยอะไรได้นอกจากให้กำลังใจ ขณะที่เขาเองเจ็บไม่ต่างกัน จากนั้นบรรยากาศเงียบเชียบไร้เสียงสนทนา ต่างคนต่างตกอยู่ในห้วงความรู้สึก เพียงชายหนุ่มต้องสลัดทุกอย่างทิ้งแล้วตั้งใจขับรถ ไม่อยากปล่อยให้ความประมาทเข้ามา

      คนเศร้าเมื่อรักไม่สมหวังทอดอารมณ์ตกอยู่กับความคิด ทำไมวาคิมถึงไม่หันมามองเธอบ้าง แต่อย่างว่ารักไม่มีสิ่งใดไปควบคุมได้ ก็เหมือนที่ธเนศรักเธอ และเธอกลับรักวาคิมจนหันหน้าไปมองคนข้างกาย ส่วนสารถีหนุ่มสัมผัสได้ว่าถูกจ้องมองจึงหันไปสบสายตา

      ในทันใดนั้นเขาพบกับความสงสารที่สื่อออกมา จนต้องเอ่ยอะไรบางอย่างออกไปกลบเกลื่อนความรู้สึก

      พี่หิวน้ำ หยิบน้ำให้พี่หน่อยปัน

      อยู่ไหนคะ

      หลังรถหรือเปล่า

      ธเนศอยากได้หัวใจ ใช่ความสงสาร ก่อนแกล้งเป็นหิวน้ำ ส่วนหญิงสาวเริ่มรู้ตัวจึงปรับสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม ขนาดเธอเองยังไม่อยากได้มันแล้วคนข้างกายก็คงเหมือนกัน ก่อนเอี้ยวตัวไปมองหาขวดน้ำ มือเรียวเล็กยื่นไปด้านหลังเมื่อเห็นว่ามันอยู่ในถุงสีใส ทว่ากลับมีหนึ่งสิ่งทำให้ปนัสยาร้องเสียงหลง ยามมีเสียงดังสนั่น

      ปุ้ง...เหมือนเสียงอะไรระเบิดสักอย่าง ใจนึกกลัวขึ้นในทันใด ก่อนลำตัวจะพุ่งไปกระแทกกับคอนโทรลหน้ารถอย่างแรงพร้อมกับเสียงเอี๊ยดลากยาวจนแสบแก้วหู จากเสียงยางของล้อรถที่ครูดไปกับผิวถนน ซึ่งน่าจะเป็นผลจากการเบรกอย่างกะทันหัน ครั้นหันมองธเนศก็ยิ่งตื่นตระหนกยามเห็นธเนศทำสีหน้าเคร่งเครียดเครียด ก่อนรู้สึกเจ็บจากแรงกระแทกก่อนหน้านี้

      ธเนศพยายามประคองรถหลังรู้สึกว่ามันส่ายไปมา เท้าเหยียดเบรกเพื่อลดความเร็วเขาคิดว่ายางรถยนต์น่าจะระเบิดพลางหันมองกระจกรถเพราะตอนนี้อยู่ในเลนขวาต้องพารถไปยังริมถนนเพื่อความปลอดภัย สีหน้าเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิมเหมือนรถจะสูญเสียการควบคุม

      ปนัสยานั่งตัวสั่น แค่เวลาไม่กี่วินาทีสัมผัสได้ถึงลางร้าย แถมในตอนนี้ยังมีรถคันหนึ่งแล่นเข้ามาหาเพราะรถที่นั่งอยู่ต้องหักเข้าข้างทางอย่างกะทันหัน ก่อนพริบตาต่อมาหญิงสาวจะส่งเสียงกรีดร้องดังจากแรงชนทำให้เกิดการกระแทกเข้าอย่างแรง

      ปัง!!

-เกี้ยวเกล้า- 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

1,432 ความคิดเห็น

  1. #1364 Directioner_Su (@Directioner_Su) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 23:51
    ชอบคู่ปันกับคิม
    #1364
    0
  2. #1135 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 15:21
    เครียด...
    #1135
    0
  3. #587 Numfon Jang (@numfon797) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:27
    ความจำเสื่อมไปเลยจะดีมากกกก
    #587
    0
  4. #139 Buraka (@buraka) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 20:36
    คราวนี้คิมรู้ใจคัวเองแน่
    #139
    0
  5. #138 สายลมที่ไม่น่าไว้ใจ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 18:52
    น่าสงสารปันจัง
    #138
    0
  6. #137 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 14:36
    ปันรอมาหกปีแล้วเขายังไม่เห็นเลยปล่อยมือดีกว่าไหมจะได้ไม่อึดอัดกัน เรารักเขาก็ปล่อยเขาไปเขาจะได้ไม่ต้องมาคอยห่วงกังวลว่าเป๋นภาระ
    #137
    0
  7. #136 Kunyai (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 14:11
    ลุ้นทั้งสองคู่เลย
    #136
    0
  8. #135 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 08:18
    ปันจแ็นอะไรมากไม๊ อิตาพี่คิมจะรู้สึกห่วงใยกันบ้างรึป่าว คนไร้หัวใจ
    #135
    0
  9. #133 siriphanich25 (@siriphanich25) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 07:27
    รอนะคะ สงสารทั้งปันทั้งปลาย
    #133
    0
  10. #132 sai_rnr (@sai_rnr) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 23:08
    ชอบนะคะ อ่านแล้วรู้สึกลุ้นดี แต่บางครั้งพระเอกก็เกินไป อยากให้มีมุมหวานบ้าง สักนิดก็ยังดีนะคะไรท์
    #132
    0
  11. #131 so-white-ii (@so-white-ii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 22:49
    รออ่านค่ะ มาไวๆนะคะ
    #131
    0
  12. #130 pigkysky (@pigkysky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 22:34
    รอนะค่าาา
    #130
    0
  13. #129 somnamsom (@namzsom) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 21:47
    รอค่าาาา
    #129
    0
  14. #128 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 20:13
    ปันเป็นไงบ้างมาเร็วๆ นะคะไรท์จุ๊บๆ
    #128
    0
  15. #127 PrinceMillan (@smirnoff-24) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 18:05
    ตามอ่านตั้งแต่คุณหมกแล้ว ชอบมากเลยย เรื่องเราชอบปันมาก น่าสงสาร
    #127
    0
  16. #126 namfon-1971 (@namfon-1971) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 17:48
    อยากให้มีมุมหวานบ้างคะ สงสารปัส
    #126
    0
  17. #125 Haru2312 (@Haru2312) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 17:18
    ไรท์วางโครงเรื่องดีและมีเหตุมีผลค่ะ เขียนดีมากๆชอบพอๆกับภรรยาสำรองเลย^^
    #125
    0
  18. #124 นารา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 16:39
    แต่งดีมากชอบทุกเรื่องที่ไรท์เขียน รอทุกวัน เป็นกำลังใจให้สู้ๆ
    #124
    0
  19. #123 ดาต้า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 16:33
    เคยอ่านภาคแรก มันดูอึมครึม ตอนจบถึงแม้จะสมหวังแต่มันเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง มันยังสัมผัสความรักและไม่อิ่มเอมใจ ไม่ได้เลย



    หวังว่าเรื่องนี้คงไม่เป็นแบบนั้นนะคะไรท์
    #123
    0
  20. #122 วาวา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 16:28
    เบื่อและรำคาญ!!!!!!! บทวาคิม มากกกกกกกกกกก

    ติญยังรู้จักคิดบ้าง แต่วาคิมนี่คือ เอิ่ม! เว่อร์ รักเมียคนอื่นเว่อร์ๆ โดยไม่คิดรักตัวเองและคนรอบข้างที่รักตัวเองอย่างพ่อและเมีย ดิสไลค์วาคิม น่ารำคาญที่สุด



    สงสารนางเอกทั้งเพียงฟ้าและปนัสยา
    #122
    0
  21. #121 nuhni (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 16:16
    สงสารนางเอกทั้งของคู่เลยค่ะ เมื่อไหร่จะหวานเอ๋ยยยย รอนะคะ
    #121
    0