เมีย(ห้ามใจ)รัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 61,035 Views

  • 62 Comments

  • 603 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    15,921

    Overall
    61,035

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 6 ไร้ตัวตน (04)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

ตอนที่ 6 ไร้ตัวตน




     เธออาจจะเป็นได้แค่ ของเล่น ก็เท่านั้น ฟังดูแล้วราวกับมีดกรีดกลางทรวง เพราะใครกันจะเล่นของเล่นชิ้นเดิมแล้วไม่เบื่อ

      เธออาจจะเป็นได้แค่ของที่รอวันหมดอายุการใช้งาน ก่อนยกมือขึ้นลูบหน้าเพื่อเรียกสติ เพราะเดาได้ว่าอีกไม่ถึงนาทีเธอจะร้องไห้สะอึกสะอื้น ขณะอนณกัดเม้มปากแน่นแล้วหมุนตัวห่างออกจากบิดาทันที

      กลับนะชายหนุ่มบอกสั้นๆ กับเพื่อน ไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายพร้อมคว้าสมาร์ตโฟนท์ที่วางไว้บนโต๊ะแล้วเดินจากไป

      อืม      

      ส่วนจิณณาแค่พยักหน้าแล้วครางรับเบาๆ พยายามจะไม่ให้ใบหน้ามีน้ำตารินไหล จะไม่อ่อนแอมากไปกว่านี้ แต่ไม่วายชำเลืองมองบุรุษตัวโตที่ยืนอยู่ตรงระเบียง ป๋าคงไม่รู้สึกอะไรเลยใช่ไหม แล้วเป่าลมแรงๆ ออกจากปากพร้อมลุกขึ้น

      อยากจะเดินหนีไปให้ไกล แต่คงทำได้มากสุดก็คือห้องนอน กระนั้นได้มีเสียงไล่หลังมา

      กินข้าวหรือยังจ้าวอธิษฐ์ที่เดินกลับเข้ามาด้านในเฝ้ามองไปยังเจ้าของร่างเล็กที่ทำให้ตนกระวนกระวาย ราวกับว่าหญิงสาวได้กลายมาเป็นลมหายใจ เป็นทุกส่วนของร่างกาย

      กินแล้วค่ะจิณณาหยุดเท้าเพื่อตอบแล้วยิ้มด้วยความไม่สดใส จ้าวขอตัวเข้าไปนอนนะคะ จ้าวง่วงเป็นการปดครั้งที่สอง เพราะเธอยังไม่ได้กินข้าวและไม่ได้ง่วง ใครจะไปหลับได้ลงเมื่อพื้นที่ภายในหัวใจอัดแน่นไปด้วยความปวดร้าวประหนึ่งถูกทิ่มแทงด้วยเข็มเล่มเล็กๆ

      ด้านอธิษฐ์พยักหน้า คิดว่ายัยตัวเล็กคงจะเหนื่อย ก่อนจะเฝ้ามองแผ่นหลังบางค่อยๆ หายเข้าไปในห้องนอนจึงไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ผ่อนลมหายใจให้กับความรู้สึกที่แนบแน่น ขณะจิณณาเองทิ้งตัวนอนอย่างอ่อนล้า เจ็บจนไม่มีคำบรรยาย แต่ก็ต้องทน

      เพราะใช่ว่าอกกว้างจะทำให้ทุกข์ระทม ความอบอุ่นที่แทรกเข้ามามีมากกว่าเป็นกอง แค่ไม่รู้ว่าตนเองจะหมดเวลาใช้งานเมื่อใด    

 


     

      ผ่านมาแล้วอีกสามวันสำหรับการเข้าฝึกงานในบริษัทของอธิษฐ์ เพียงจิณณาไม่ได้สดใสเหมือนวันแรก อาจเพราะมีเรื่องให้คิด แม้อยู่ต่อหน้าคนสำคัญเธอจะพยายามยิ้มกว้างที่สุด ไม่อยากให้เขารับรู้ ในเมื่อไม่มีสิทธิ์อะไรไปเรียกร้อง ก่อนจะประดับยิ้มให้แก่คนที่เปิดประตูให้

      ในทุกวันเธอก็ยังนั่งรถมาทำงานพร้อมกับป๋า ส่วนเรื่องการทำงานยังมีอีกมากที่ต้องเรียนรู้ แค่วันนี้รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกไป อาจเป็นเพราะสายตาของทุกคน

      ทำไมถึงมองตนเช่นนั้น ก่อนจะหันไปส่งยิ้มบางๆ ให้แก่เจ้าของบริษัท คนที่เธอนอนซบอกด้วยทุกคืน จากนั้นเดินแยกตัวไปที่แผนก ทว่าแค่ก้าวเท้าเข้ามาก็ตกเป็นจุดสนใจ

      มีอะไรกันหรือเปล่าคะจิณณาอดถามไม่ได้ เมื่อเกิดความสงสัย

      เปล่าจ้ะ ไม่มีอะไรพนักงานในแผนกเดียวกันอย่างพี่พิชหรือวรพิชชาเป็นคนตอบ เพียงสายตากลับบอกต่างออกไปชัดเจน

      หญิงสาวไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อ พยายามจะไม่คิดมาก เพราะเรื่องที่วนเวียนอยู่ในหัวใจก็หาทางออกไม่ได้ ถึงอย่างนั้นจิณณารับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลง เพราะอะไรกัน

      หญิงสาวได้แค่ลอบมองทุกคนที่มองมา คล้ายกับว่าในวันนี้เธอตกเป็นจุดสนใจ กระทั่งในช่วงเวลาประมาณเที่ยงสามสิบห้านาทีเธอจึงได้รู้ถึงสาเหตุนั้น

      หลังมีเสียงฝีเท้าดังเข้ามาในห้องน้ำ มันก็ตามมาด้วยเสียงพูดคุยระหว่างผู้หญิงสองคน

      แม่นั่นนั่งรถคุณธิษฐ์มาจริงๆ... 

      จิณณาที่กำลังขยับตัวจะก้าวเท้าเดินออกจากห้องน้ำด้านในสุดนั้นชะงักตัวเล็กน้อย ประโยคนั้นรู้ดีว่ามันย่อมหมายถึงตนเอง เมื่อเธอนั่งรถของป๋ามาทำงานทุกเช้า แล้วจู่ๆ เกิดอาการใจสั่น หรือว่านี่จะเป็นผลให้ทุกคนมองแปลกๆ จนบทสนทนาได้ดังขึ้นอีก ซึ่งนับว่ามันบาดลึกไปถึงก้อนเนื้อในทรวง

      ฉับบอกแกแล้วว่าแม่นี่เป็นเด็กไซด์ไลน์ ขายตัวให้ทั้งคุณนณและคุณธิษฐ์ข่าวที่ได้รู้มาไม่ผิดเพี้ยนหรอกและทำให้รู้สึกสะอิดสะเอียน ไม่อยากต้องปั้นหน้านั่งทำงานด้วยเลย

      ยี้...

      คนฟังทำท่าทางรังเกียจทันที ไม่น่าเชื่อเลยเด็กหน้าตาใสซื่อ ดูเป็นมิตร จะร้ายไม่เบา เหมาทั้งพ่อและลูกขนาดนี้ ก่อนเสียงน้ำจะดังขึ้น เมื่อสองสาวเปิดก๊อกแล้วล้างมือ ไม่ได้สังเกตเลยว่า คนที่กล่าวถึงกำลังแข้งขาสั่น ความอึดอัดสุมแน่นอยู่ในอก

      จิณณากำมือแน่น ตอนนี้รู้สึกไม่ต่างจากมีคนกระชากใจดวงเล็กๆ ให้หลุดออกจากขั้ว บ่างุ้มลงเล็กน้อยแล้วสะอื้นเบาๆ น้ำตาค่อยๆ หยดผ่านร่องแก้มไม่กล้าจะก้าวเท้าออกไปเพื่อแสดงตัว


อีบุคราคาเบาๆ 129 บาทเท่านั้น 
จากราคา 159 บาท

 เมีย(ห้ามใจ)รัก

-เกี้ยวเกล้า-


สัมพันธ์สวาทที่เกิดขึ้นในคืนนั้น มิอาจผูกรั้งเขาไว้กับเธอ 
แต่ยิ่งห่างออกไป ทั้งที่หัวใจอยู่ใกล้แค่คืบ

--------------------------------------------------------


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #44 Noofar Naja (@040632) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 05:20
    อัพวันไหนคะรออยุ่นะ
    #44
    0
  2. #43 ไอยดา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:47

    ป๋าไม่ทำไรเลยเหรอ

    #43
    0