เมีย(ห้ามใจ)รัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 64,174 Views

  • 63 Comments

  • 624 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19,060

    Overall
    64,174

ตอนที่ 37 : ตอนที่ 6 ไร้ตัวตน (03)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

ตอนที่ 6 ไร้ตัวตน




      “เร็วๆ นะป๋า ไม่อย่างงั้น...ไม่ได้ต่อประโยคให้ครบสมบูรณ์ อนณเลือกจะตัดสายทิ้งแล้วหันไปส่งยิ้มกว้างๆ ให้กับเพื่อนรัก คอยดูสิป๋าของเขาต้องรีบแจ้นมาที่นี่แน่นอน

      ฝ่ายจิณณาต้องสั่นศีรษะปรามเพื่อน หัวใจชื้นขึ้นมาได้บ้างยามรู้ว่าเขากำลังจะกลับมา พลันมองไปยังเพื่อนรักอย่างขอบคุณ ที่ผ่านมามักมีอนณคอยช่วยเหลือเสมอ ราวยี่สิบนาทีต่อมาก็เห็นคนสำคัญหมุนลูกบิดประตูเข้ามาด้านในพร้อมใบหน้าขรึมๆ

      เหนื่อยเชียว วิ่งมาหรือไงครับอนณกระเซ้าเย้าแหย่บิดาทันที 

      นณอธิษฐ์ใช้เสียงดุ แม้คำพูดของลูกชายจะถูกเผง หัวใจดวงโตกำลังสูญเสียการควบคุม ก่อนขยับตัวหมายเดินไปยังระเบียง เรามีเรื่องต้องคุยกันตามป๋ามา

      เดี๋ยวมานะจ้าว

      อนณรู้ได้ทันทีว่าเป็นเรื่องใด เมื่อตนปล่อยระเบิดลูกเบ้อเร่อไว้แล้วลอบยิ้ม ดีใจที่ได้เห็นอากัปกิริยาเช่นนั้น ไม่อยากให้บิดาใจแข็งจนเกินไป โดยยามที่ไปหยุดเท้าอยู่ตรงระเบียงด้านนอกเสียงก็ดังขึ้น

      ใครอธิษฐ์ถามสั้นๆ แต่มันได้ใจความ ใบหน้าตึงเรียบและรู้ดีว่า บุตรชายกำลังเล่นงานตน ซึ่งได้ผลทีเดียว สร้างความกระวนกระวายให้ได้ไม่หยุด แทบไม่มีสมาธิกับสิ่งอื่นเลย

      ใครอะไรครับอนณแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ

      คนที่จะแนะนำให้จ้าวรู้จักสายตาดุๆ จับจ้องลูกชายและพูดออกไปเต็มเสียงด้วยความอยากรู้ ใจร้อนรน อยากจะรู้ว่าผู้ใดกันที่อนณอยากให้ทำความรู้จักกับจิณณา ด้านคนต้องตอบกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะไหวไหล่ราวผู้ชนะ

      ไม่บอกครับ แต่ว่าหึง หวงหรือไงป๋าอาการแบบนี้จะมองเป็นเรื่องอื่นได้อย่างไร

      อธิษฐ์ไม่ยอมตอบคำถาม ทว่ารู้ดีอาการของตนเองเรียกว่าอะไร แล้วพลิกตัวไปทอดสายตามองวิวที่เป็นตึกสูง ในค่ำคืนนี้ดวงดาวน้อยนัก ปกติหลังที่เขากลับมาจากทำงานก็เอาแต่ขลุกตัวอยู่บนเตียงกว้างกับยัยตัวเล็กแล้วยิ้มบางๆ กับความสุขที่เกิดขึ้น

      อย่าเงียบสิป๋าอนณอยากจะฟังคำตอบเลยเร่งเร้าอีกหนพร้อมถามอย่างตรงประเด็นในฐานะลูกผู้ชาย คิดยังไงกับจ้าว จะคบต่อหรือแค่ให้มันหมดหนี้แล้วเฉดหัวทิ้ง

      อธิษฐ์เงียบไปอีกชั่วครู่จึงเอ่ยบอกพร้อมวางหน้าเรียบ ป๋ายังไม่ได้คิด

      ป๋าต้องคิด ไม่งั้นผมจะหาผู้ชายให้ไอ้จ้าว อย่าเล่นๆ กับมัน 

      เขาไม่ยอมหรอก หากป๋าจะไม่คิดจริงจัง น้ำเสียงกรุ่นขึ้น หรือว่าจะไม่มีความสำคัญเลยสักนิด มือยกขึ้นกอดอกแล้วเฝ้ามอง ขณะเท้าขยับไปอยู่ข้างๆ ส่วนคนที่ถูกยกมาอยู่ในบทสนทนาสายตามองไปยังสมาร์ตโฟนเครื่องหนึ่งที่กำลังส่งเสียง

      จิณณาหันไปมองผู้ชายสองคนที่หันหน้าไปทอดสายตามองท้องฟ้า จากนั้นมองกลับมาที่ต้นเสียงที่กำลังดังไม่หยุด พลันตัดสินใจขยับตัวลุกขึ้น บางทีคนที่พยายามโทรเข้ามาอาจจะมีธุระสำคัญ ทว่ามันกลับทำให้เธอได้ยินหนึ่งประโยคเข้าพอดี

      อย่าทำเป็นโกรธป๋า เพราะคนที่เอาจ้าวใส่พานมาให้ก็คือนณ

      อธิษฐ์เอ่ยเสียงเข้ม ไม่อยากให้อนณมาไล่ต้อนเช่นนี้ นาทีถัดมาได้หันมองลูกชายพร้อมปล่อยประโยคบาดลึกจิตใจ      

      แล้วถ้าป๋าคิดจะเล่นๆ ก็มีสิทธิ์

      สุ้มเสียงเข้มและบอกได้ถึงอำนาจ สายตาก็ดุดันและนั่นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจดวงเล็กๆ มันปวดร้าวราวมีหนอนรุมกัดกิน จนยิ้มไม่ออก แข้งขาคล้ายจะไร้เรี่ยวแรง แต่ก็มีกำลังมากพอที่จะพาตัวเองกลับไปยังโซฟาที่เดิม ส่วนเครื่องสื่อสารได้เงียบเสียงไปชั่วครู่จึงวางไว้ที่เก่า

      ลมหายใจสะดุดและติดขัด ตอนนี้คงได้รู้สถานะของตัวเองแล้ว เจ็บดีพิลึก เนื้อตัวก็สั่นไปหมด ถ้อยคำนั้นชัดเจนพร้อมดังก้อง

      เธออาจจะเป็นได้แค่ ของเล่น ก็เท่านั้น ฟังดูแล้วราวกับมีดกรีดกลางทรวง เพราะใครกันจะเล่นของเล่นชิ้นเดิมแล้วไม่เบื่อ


อีบุคราคาเบาๆ 129 บาทเท่านั้น 
จากราคา 159 บาท

 เมีย(ห้ามใจ)รัก

-เกี้ยวเกล้า-


สัมพันธ์สวาทที่เกิดขึ้นในคืนนั้น มิอาจผูกรั้งเขาไว้กับเธอ 
แต่ยิ่งห่างออกไป ทั้งที่หัวใจอยู่ใกล้แค่คืบ

--------------------------------------------------------


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #42 ไอยดา (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 10:12

    เมื่อไรจะเปิดปากซักทีนะป๋า จ้าวเจ็บมากแล้วนะ

    #42
    0