นางบำเรอสำรอง ( ตีพิมพ์ สํานักพิมพ์ PLEASE ) reup

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 332,863 Views

  • 680 Comments

  • 3,931 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    643

    Overall
    332,863

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 5 สัมผัสรัก (03)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61


ตอนที่ 5 สัมผัสรัก


       มือกระด้างจากการทำงานฟาดลงบนวงหน้าของผู้หญิงที่ตนเองเกลียด จากนั้นยิ้มสะใจ
     
เธอต้องการจะขัดขวางความสุขของฉัน มะนาวบอกอย่างเดือดดาล วันนี้เธอสมควรจะมีความสุขไม่ใช่มานั่งร้อนรุ่มราวมีคนมาก่อกองไฟอยู่กลางใจพร้อมมองรอยแดงผลงานของตนเอง ส่วนหญิงสาวนั้นผ่อนลมหายใจช้าๆ แล้วนับเลข
      หนึ่ง...เก้า สิบ ทรายมาศเรียกสติและระงับอารมณ์
     
ครั้งนี้ฉันจะให้อภัยถือว่าเธอเมากลิ่นเหล้าฟุ้งออกจากตัวของมะนาวทำให้ร่างระหงพยายามเข้าใจว่าเจ้าหล่อนขาดสติและถือคติอย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา
      จากนั้นทรายมาศถอยห่างออกมาเล็กน้อยเพื่อมองหน้าของมะนาวแล้วเอื้อนเอ่ยให้เข้าใจ
     
แต่ถ้ามีครั้งหน้า ฉันจะตบเธอกลับแน่นอน เธอไม่ใช่นางเอกที่จะยอมให้ใครมาทำร้าย ยิ่งกับเรื่องนี้พร้อมไม่ชอบใจในสิ่งที่มะนาวทำเลยสักนิด ความรักไม่ใช่การแย่งชิง การที่ได้เห็นคนที่รักมีความสุขนั่นคือความรักที่แท้จริง โดยอีกฝ่ายไม่มีท่าทางสะทกสะท้าน
     
ฉันไม่กลัวด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปทำให้คนตกอยู่ในห้วงรักไม่สมหวังกล้าต่อปากต่อคำ แถมทำในสิ่งที่ไม่สมควร ซึ่งทรายมาศไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงเดินเลี่ยงตัวกลับมาหาหิน
      หญิงสาวก้มหน้างุดไม่อยากให้งานเลี้ยงต้องกร่อยลง แต่ไม่มีทางรอดพ้นสายตาของชายหนุ่มไปได้ แค่สองนาทีต่อมาเขาก็ถามเสียงดุดัน
     
หน้าไปโดนอะไรมา
     
ไม่มีอะไรค่ะ หญิงสาวไม่อยากให้เกิดปัญหาจึงเลี่ยงจะตอบตามความจริง แต่เพียงมองแวบเดียวหินก็พอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงขยับตัวลุกขึ้นแล้วคว้าข้อมือเล็กดึงให้ลุกตาม
     
กลับบ้านชายหนุ่มไม่ชอบใจเป็นอย่างมากพลันมองไปยังต้นเหตุ สายตาคู่นั้นสื่อสารถึงความโกรธพร้อมทั้งคาดโทษเอาไว้
      ส่วนทรายมาศได้แต่หันไปส่งยิ้มแห้งๆ ให้มารดาของมะนาว จากนั้นต้องเดินไปตามแรงฉุด เธอพอดูออกว่าเขาโกรธมากซึ่งก็หนักใจเช่นกัน ไม่อยากสร้างปัญหาให้ตนเองเพิ่ม ไหนจะเรื่องที่มาเป็นนางบำเรอสำรอง เรื่องต้องมีลูกให้เขา แล้วเรื่องของจรัสทิวาอีก
      เดินมาไม่นานคนทั้งคู่ก็ถึงบ้านพัก หินพาทรายมาศไปนั่งที่เก้าอี้ไม้ มือแตะไปยังพวงแก้มที่เป็นรอยแดง
     
มะนาวทำใช่ไหมเขายังต้องการความจริงที่เกิดขึ้น จะไม่ปรักปรำโดยไม่มีหลักฐานหรือว่าพยานแน่นอน ส่วนร่างอรชรพยักหน้า
     
แต่ทรายขอจัดการเอง หญิงสาวบอกถึงความต้องการ แม้ไม่อยากเพิ่มปัญหาที่สุมอยู่ในหัว แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้วเธอเองต้องเรียนรู้จะแก้ไข อีกอย่างมะนาวยังเด็กน่าจะพอตักเตือนได้ หญิงสาวหวังเช่นนั้น
     
จัดการตามที่เห็นสมควรมืออุ่นลูบที่พวงแก้มเบาๆ ไม่อยากให้ทรายมาศต้องมาเจ็บตัวพลันขยับตัวเข้าไปใกล้ แล้วตาก็จ้องตา ใจสื่อสารกันซึ่งราวคนทั้งสองตกอยู่ห้วงความรู้สึกดีๆ เล็กๆ ที่ผุดพรายขึ้น อย่างน้อยคนที่หญิงสาวเรียกว่า มนุษย์หินก็มีแววตาที่อบอุ่น ไม่ได้เย็นยะเยือกจนเธอไม่อยากเข้าใกล้
      ฝ่ายคนตัวโตเองรู้สึกถึงแรงเต้นของหัวใจ มันดังตุบๆ เหมือนจะทะลุทะลวงออกจากหน้าอกซ้ายราวกับในครั้งที่เขาตกหลุมรักรดา ต่างกันแค่ทรายมาศเหมือนจะเข้มแข็งและมีเหตุผลมากกว่า จนอดใจไว้ไม่อยู่โน้มใบหน้าไปแตะปลายเรียวปากอิ่มแล้วกดลงจุมพิตเบาๆ
     
คืนนี้เรา…” ถ้อยคำประโยคหลังไม่ได้พ้นจากลำคอ หินจงใจไม่พูดมันออกมา แต่เชื่อว่าร่างระหงคงเข้าใจ จากนั้นโน้มใบหน้าไปคลอเคลียแถวแก้มอีกครั้ง
     
อย่าค่ะเดี๋ยวพี่กาแฟมาเห็นเวลาแบบนี้เจ้าแมวตัวอ้วนมักจะชอบมาขัดเสมอ แถมยังจ้องมองตาเขม็งราวสงสัยว่ากำลังทำอะไรกันทำให้รู้สึกเขินอายไม่น้อย ไม่อยากให้กาแฟมาเห็น พลางขยับดวงหน้าหนีแล้วสอดส่ายสายตามองหา
     
ช่างมันเถอะ” 


ฝากอีบุคทำมือหนึ่งเรื่องนะคะ

อีบุควางจำหน่ายแล้วค่ะ
พร้อมโปรโมชั่นให้ในราคา 99 บาท 
อีก 3 วันเท่านั้น
นักอ่านท่านไหนสนใจเชิญได้เลยค่ะ







-เกี้ยวเกล้า-

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

0 ความคิดเห็น