[Kimetsu no yaiba] Muzan x oc Valuables

ตอนที่ 3 : ตอนที่1 : อย่ากินเรา! ///เหมือนฟ้าวอะลืมตั้งชื่อตอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 385 ครั้ง
    24 ก.ย. 62




มันจะแดกกูป่าววะ...

คำถามเดียวที่ผุดออกมาจากส่วนลึกของสมองน้อยๆที่ไม่มีรอยหยักของฉันเองพลันทำให้หน้าซีดเป็นไก่โดนต้ม นั่งท่าไหนก็อยู่ท่านั้นมาเกือบห้านาที ขอร้องละ อย่าแม้แต่จะขยับตัวเลยนะ กูจะร้องไห้จริงๆนะ

แต่เหมือนคำขอลมๆแร้งๆไอ้คนไร้ความปราณีมันขยับตัวไปมาบ่นพึมพัมอะไรสักอย่างแล้วก็ล้มตัวนอนลงไปทั้งๆที่มีฉันติดไปด้วย

"....มุซัน?" ฉันเอ่ยปากใจดีสู้เสือ 

"...."

ไม่มีสัญญาณตอบรับ จากเลขหมาย--

ไอ้เด็กเหี้ย ตอบกูสิผู้ใหญ่คุยด้วยอะ ลืมไปว่ามันกินกูตายได้ ขอโทษค่ะสุดหล่อ...พ่อยอดชาย อย่าแดกกูนะ โฮ

คิดเรื่องบ้าๆในหัวได้ไม่นานตาที่เคยร้อนผ้าวๆก็กลับมาร้อนลุกไหม้เหมือนโดนไฟเผา อีเหี้ย เจ็บ!! 

โดยที่เธอไม่รู้สึกตัวดวงตาเก่าที่เหี่ยวเฉาเหมือนเศษเนื้อค่อยๆถูกคายออกมาจากเปลือกตาบาง ชายหนุ่มที่อาการดีขึ้นจากที่หัวร้อนเพราะอาการทรุดลงต้องตกใจ 

เขาพยายามประคองใบหน้าเธอขึ้นมาให้เบาที่สุด ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เริ่มรู้สึกเป็นห่วงเป็นใยเธอมากกว่าใครๆ อาจจะเป็นเพราะเราเหมือนกัน? 

ต่างโดนแบ่งแยกจากคนที่ปกติให้ออกมาอยู่กันแค่สองคน มีคนแปลกหน้าที่อ้างตัวเป็นหมอมากมายพลัดเข้ามาในโลกใบเล็กของเขาอยู่บ่อยครั้ง สมัยก่อนต่อให้เขาอ่อนแอก็ชอบที่จะแกล้งเธอเพราะคิดว่ามันสนุกดี พอได้รับความรู้สักหน่อย โตขึ้นอีกสักนิดความรู้สึกมันก็เปลี่ยนไปอย่างง่ายดาย

เสียงร้องที่ลอดไรฟันของเธอออกมาทำให้เขาเจ็บปวด นิ้วโป้งเขาค่อยๆลูบแก้มเธออย่างเบามือ ดวงตานั้นถูกดันออกมาจนเห็นไปถึงเส้นเลือดที่เน่าจนถึงโคน 

ภายในเปลือกตาบางเขาเห็นดวงตาสีฟ้าเป็นประกายอยู่ภายในเพียงแวบเดียวก่อนที่เปลือกตาจะปิดลง เขาดึงเธอเขามาไว้ในอ้อมอกหวังให้เธอหลับลงไปซะ

ในหัวสมองตอนนี้มีแต่ความคิดที่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ต้องทำยังไงต่อไป ดวงตาสีแดงพลับเหม่อมองไปยังศพของหมอที่เขาลงมือฆ่าด้วยตนเองครั้งแรก ด้วยความที่อยู่ๆก็รู้สึกหิวขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ ร่างกายเจ้ากรรมก็ลุกขึ้นมาทั้งที่มีหญิงสาววัยกลางคนถูกอุ้มมาด้วย

กรวบ

เป็นความรู้สึกที่หอมหวานเอามากๆ เขาไม่เคยมีมื้อไหนได้กินอาหารอร่อยสักมื้อ อาหารคนป่วยมีแต่จืด จืดไปทุกอย่าง ถึงจะมีรอยยิ้มของหญิงวัยกลางคนที่อยู่ในอ้อมกอดทำให้อาหารตรงหน้าแต่ก่อนอร่อยขึ้นมาแค่พักเดียวก็สู้รสชาติตอนนี้ไม่ได้ 

เขาไล่กัดกินตั้งแต่ส่วนแขนไปจนถึงลำตัวของหมออย่างมีความสุขในรสชาติของอาหาร มือที่เปื้อนเลือดดันหลังของหญิงในอ้อมกอดไม่ให้หล่นไปคลุกตัวกับศพหมอตรงหน้า

นี้ก็นานแล้ว สักพักคนมีคนใช้เข้ามาตาม...

คิดได้แบบนั้นเขาควรที่จะหนี แต่ควรจะหนีไปที่ใดกัน...ถึงสมองจะคิดได้แบบนั้นแค่ขาก็พาร่างกายตัวเองกับหญิงอีกคนออกมาเสียแล้ว

วันนี้ต้องมีเรื่องตกใจอีกกี่เรื่องกัน อยู่ๆร่างกายหญิงวัยกลางคนที่หน้าตาดูเด็กต่างจากอายุค่อยๆตัวหดลงเหมือนเด็กอายุสิบสามไม่มีผิด ใบหน้าที่ดูเด็กลงอย่างเห็นได้ชัดกับแก้มย้วยๆนั้นยิ่งทำให้เขามองตาไม่กระพริบ

พลันหูเจ้ากรรมได้ยินเสียงเปิดประตูบานไม้ใกล้ๆทำให้เขารีบออกตัววิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ถ้าโดนจับได้ว่าฆ่าคนคงไม่จบสวยแน่ แต่พอขาก้าววิ่งออกนอกร่มเงา ปลายเท้าที่โดนแสงแดดกลับปวดแสบปวดร้อนเหมือนโดนน้ำร้อนมาไม่มีผิดจนต้องรีบชักขากลับ

เขาไม่ได้โง่ เขาเปลี่ยนเส้นทางทันทีที่รู้ว่าโดนแดดไม่ได้ เขาวิ่งไปตามทางเดินไม้ที่ถูกขัดเงาไว้ก่อนจะพุ่งตัวไปตามร่มเงาของต้นไม้ ถึงจะปวดแสบปวดร้อนบ้างแต่ก็น้อยกว่าที่ไปโดนแสงแดดจังๆเหมือนตอนที่จะก้าวออกจากบ้าน

เลือดที่ติดอยู่มือเริ่มแห้งกรั่ง เขาพยายามหลบตัวอยู่ในป่าไม่ไกลนัก มุซันเริ่มขบคิดทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นอย่างใจเย็น ด้วยความที่เป็นตระกูลใหญ่ต่อให้ป่วยก็ได้รับการศึกษาแน่นอนเขาไม่โง่ขนาดที่ไม่รู้ว่าการที่มนุษย์กินมนุษย์นั้นเป็นเรื่องปกติ 

สิ่งที่เขาคิดออกก็คือหมอที่นำยาจากดอกฮิกังบานะสีน้ำเงินให้เขาดื่ม ด้วยความหัวร้อนที่อาการทรุดหนักลงกว่าที่เคยเป็นตั้งแต่หมอคนนี้มาให้ยาเลยพลันมือฆ่าไป พอกินมันเข้าไปร่างกายก็ดูจะแข็งแรงขึ้นต่อให้สภาพตอนนี้จะผอมแห้งไปสักหน่อย

แต่ที่แปลกใจอีกคือทำไมถึงโดนแดดไม่ได้ เพราะว่าตนนั้นไม่ได้โดนนานงั้นหรอ? เจอความร้อนจากแสงแดดเข้าไปจึงแพ้งั้นหรือ? 

แรงขยับยุกยิกจากพี่เลี้ยงผมประกายทองที่ตอนนี้เด็กลงไปครึ่งอายุทำให้เขาต้องเลิกคิดมากแล้วหาทางเอาชีวิตรอดต่อจากนี้ 

ถ้าโดนแดดไม่ได้ก็คงต้องเดินทางตอนกลางคืน...

.
.
.
.
.
.

มากินะไม่เคยมีความสุข บางทีการหาเจ้าชายที่เพอร์เฟคนั้นช่างราวกับหาเข็มใต้มหาสมุทร ในตอนเด็กเธอมักจะเห็นพ่อแม่ทะเลาะกันอยู่บ่อยครั้ง ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องที่รุนแรงขนาดเลิกกัน แต่มันสมควรให้เด็กเห็นแล้วงั้นหรอ?

มากินะจะกำนิทานในมือแน่นจนยับยู่ยี้ ทำไมแม่กับพ่อถึงไม่แสดงอาการรักกันเหมือนเจ้าชายกับเจ้าหญิง หรือจริงๆแล้วพ่อไม่ใช่เจ้าชายขี้ม้าขาวมาช่วยแม่งี้หรอ

เพราะเป็นเด็กกระโปกเลยไม่เข้าใจ

แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วโวยยยยย ผู้ชายส่วนมากกันก็เฮงซวยกันทั้งหมดนั้นแหละ!! ผู้ชายที่ดีต้องแบดบอย!! หล่อ!! มีกล้าม!! ซิกแพ็กแน่นๆ!!

นั้นละ เจ้าชายยยยยย!!!!!

นิยามคำว่าเจ้าชายกูเองไม่ต้องตกใจ แต่ด้วยคำว่านิยามแปลกประหลาดทำให้หาผัวไม่ได้จนอายุยี่สิบกว่าปี ไปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งล่าสุดเลยไปพนมมือขอพรกับท่านเทพเจ้าสุดแสนจะใจดี น่ารักหล่อเท่สมาท เป็นคนใจกว้างยิ่งกว้าผืนทะเล เลิศที่สุด

ล่าสุดเหมือนโกรธกู ส่งกูมายิ่งกว่านิยายข้ามโลกหลงยุค ยิ่งกว่าซีรียส์เกาหลีที่มีโอปป้าหน้าหล่อ ยิ่งกว่าตกน้ำแล้วหลงมาอดีต เก๋สัส แค่พนมมือขอผู้ชายหุ่นแมนแฮนด์ซั่มทำให้กูมีทุกวันนี้

แต่ขอร้องนะ สักนิด

ส่งกูมาที่สงบสุขกว่านี้ พลีส...

ตอนนี้มากินะหรือฮิเมะกะนั่งจุ๊ปุมองไอ้เด็กเปรตที่ฆ่าหมอไปหลายวันก่อนด้วยสีหน้าเหม็นเบื่อ เพราะมึง! แต่มึงหล่อ...ขอโทษค่ะ

ด้วยมายังไงไม่รู้ผ่านมาหลายวันแล้วเราสองคนหลบๆตามศาลเจ้าร้าง ดวงตาที่อยู่ๆก็มองเห็นขึ้นมาหลังจากที่สลบไปเพราะเจ็บตา แถมตอนสลบก็โดนหิ้วออกมาด้วย

แต่ท่าทีไอ้หมอนี้ดูท่าจะไม่แดกกูถ้ากูยังทำตัวน่ารักกับมันอยู่...เช่นตอนนี้

พอมุซันหันหน้ามาหน้าเหม็นเบื่อของฮิเมะก็ฉีกยิ้มออกมากว้างๆจนเห็นดอกทองลอยอยู่ข้างๆวิบวับๆ ใครมองก็รู้ว่าตอแหลอ่ะ แต่กูจะยังเนียนเพื่อชีวิตกู สาธุ

พอยิ้มให้สายตาก็อ่อนโยนขึ้นมาจนใจกระตุกวูบ ขอโทษที่แพ้ทางคนหล่อค่ะ..เคยเจอรูปแฟนอาร์ทเธอมีกล้ามด้วย โตกว่านี้สักหน่อยมาเป็นผัวพี่นะคะคนดี 

ถ้ามึงไม่แดกกูก่อนนะ









มุซันชอบรอยยิ้มของฮิเมะมากที่สุด เขารู้ว่าเธอฝื้นยิ้มอยู่ตลอด แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรถ้าไม่ทำให้เธอต้องเสียใจเขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวล เขาหามนุษย์กินอยู่แถวนี้มาได้หลายวันแล้ว อีกสักหน่อยคงต้องเปลี่ยนที่ถ้ามีคนรู้มากๆจะแย่เอา

พอได้กินเนื้อมนุษย์รู้สึกร่างกายจะแข็งแรงจนผิดปกติไปเยอะเกินมนุษย์มนา แต่มันคือร่างกายที่เขาใฝ่หามาตลอด แต่จุดอ่อนของเขาคือแสงแดด ช่างน่าหงุดหงิด 

พอเขาขมวดคิ้วได้ไม่นานฮิเมะตัวน้อยมักจะเกาะขาเขาตลอด ต้องใจอ่อนทุกที ให้ตายเถอะ

.
.
.
.
.

แม่งขมวดคิ้วละ 

ฉันจ้องหน้าคนหล่อที่ตั้งจะให้เป็นผัวในอนาคตไม่หยุด ถ้ามีกล้ามกว่านี้ต้องแซ่บไม่เบาแน่เลยแก แถมยังแบดบอยอีก รู้นะว่าฆ่าคน อย่ามาฆ่ากูหรือเอาใครมาฆ่าใกล้กูพอ กูไหว้ กูขอ

พนมมือ

เห็นที่รักขมวดคิ้วไม่ได้ต้องวิ่งไปเกาะขาอ้อน มองมาที่ก็แล้วจงรักกูซะ เป็นของกู! 

แน่นอนด้วยความน่ารักเท่าที่ล้านแปดบุญบารมีของญาติพี่น้องทั้งหลายรวมกันจนกลายเป็นความสวยความน่ารักของกูนั้นทำให้มุซันมองด้วยสายตาที่อ่อนโยนขึ้น

กูสวย ขอบคุณ

ด้วยความที่ว่าตัวเล็กลงทำให้เขาอุ้มได้ง่ายๆ เหมือนพ่ออุ้มลูกเลย... เสื้อผ้าตอนนี้ก็มีแต่ตัวใหญ่ๆเพราะได้เสื้อนอกของเขามาส่วมทับไว้ ช่วงแรกๆความรักเราก็ลำบากแบบนี้แหละเนาะคนหล่อ สักพักเราสร้างเนื้อสร้างตัวได้เราก็จะมีลูกกันให้เต็มสนามฟุตบอลได้เลยดีไหม~

"ฮิเมะกะทำไมท่านถึงได้ชอบอ้อนข้ากันนะ.." 

"ทงท่านอะไร๊ไม่ต้องมีหรอก จะเรียกก็เรียกมาเลยเรียกที่รักก็ได้นะถ้าเรียกยาก " พร้อมกับทำมือมินิฮาร์ทใส่หนึ่งที หน้าเขาดูตลกมากเมื่อเห็นฉันทำ แต่มันเป็นเรื่องปกติมากสำหรับเรายกเว้นคำพูดนี้ของใหม่ ตอนแรกไม่เห็นหน้าไงไม่รู้ว่าตอนมันเป็นเด็กกระโปกอสูรฝึกหัดมันจะหล่อไหม พอมาเห็นแบบนี้รู้สึกอยากไปดิ้นในหม้อไฟ

หน้าตาเย็นชาของเขารู้เลยว่าไม่ควรเล่น ฉันเลยเบ้ปากให้ทีหนึ่งก่อนจะทำท่าไม่สนใจ ง้อกูอีเวร กูงอนอยู่หน้าบูดเป็นตูดลิงแล้ว ไม่ง้อกูกูจะเอาก้านมะยมตีดากให้ลาย

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ง้อ...ได้แต่ร้องไห้ซุกอกคนหล่อ ใจบางจัง ช้ำหมดแล้ว 

จมูกน้อยๆสูดดมกลิ่นของเขาเหมือนหมาดมซอกคอซ้ายทีขวาทีสลับไปมา บางทีก็เล่นจนลืมว่ามันแดกกูได้แล้วอยู่ๆตัวก็นิ่งตรงเหมือนไม้บรรทัดยางที่โดนดีด

ชอบกูนะ อย่าแดกกู โฮฮ

มุซันได้แต่ตลกขบขันในใจ ท่าทีแปลกประหลาดของคนตรงหน้าทำให้เขามีความสุขเสมอ เพราะตอนนี้เขายังมีความเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่านะ ถึงมันจะน้อยลงทุกทีแล้วก็ตาม แต่ก็มีแค่กับผู้หญิงตรงหน้าที่อยู่ก็ทำตัวเหมือนคนบ้าจะยิ้มก็ยิ้มจะร้องไห้ก็ร้อง แถมยังชอบพูดจาแปลกประหลาดที่คนเขาไม่ทำกัน 

ต่อให้วันใดวันหนึ่งเขาไม่เหมือนเดิมแต่คงมีแค่เธอจะทำให้เขายังคงเหลือความเป็นมนุษย์อยู่ สักเล็กน้อยก็ยังดี



ใครไม่คอมเม้นท์ฮิเมะจะตบไส้แตก!

———————————-

กาวได้ก็จะกาว เป็นฟิคที่ลงขำๆกรุบกริบหัวใจ เจอแต่ฟิคทำลายตับเลยอะ ฟิคนี้กาวๆฮีลตับไปละกัน

ถ้าอยากให้มันเชิงวิชาการเน้นอิงตัวเนื้อเรื่องมากกว่าฟิคนี้ก็ไปอีฟิคเราแล้วกันนะ

ตอนนี้จะเป็นตอนที่มุซันมันไม่โหดร้ายเท่าไหร่เพราะเป็นคนไงพึ่งจะเปลี่ยนเป็นอสูรเลยจะยังกรุบกริบๆเคี้ยวอร่อยอยู่

เจอฟิคที่คล้ายกันผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ดด้วยความที่ว่าป่วยแต่เหมือนเจอคู่แข่งเลยยอมไม่ได้แหกตาขึ้นมาแต่งตอนห้ามทุ่มกว่า ถอนหายจาย… อีกฟิคจะอัพเร็วๆนี้นะคร่ะ 

#ยังบ่แก้คำผิด


อยากหัวเจ้าของเด้อ ฟ้าวคักลืมตั้งชื่อตอน 5555555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 385 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #98 Shoto_sobalover (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 20:25

    แม่เม้นแล้วลูก อย่าตบแม่ไส้แตกนะ//ถือดาบนิจิริน

    #98
    0
  2. #92 QueenKayano (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 15:57
    น่ารักเเบบนี้มาเป็นของพี่เถอ-------- // โดนตบ

    ขวาคุกหนอ ซ้ายก็คุกหนอ~~~
    #92
    0
  3. #91 Katherine4 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 01:11

    เม้นแล้วอย่าตบหนู~|>_<|

    #91
    0
  4. #88 Phonthawan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 11:01
    เม้นแล้วน้าาาา
    #88
    0
  5. #87 reflect_on_you (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 10:29
    น้องกลัวไรขนาดนั้น5555//ปล.เม้นแล้วนะอย่าตบเจ้นะ
    #87
    0
  6. #81 skydown9 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:06
    เม้นแล้วนะอย่าง้างมือตบนะ
    #81
    0
  7. #79 namrxngmesangh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 00:57

    .....บุพเพสันนิวาสหรือไงฟร่ะ แบบนางเองย้อนมาอดีตแล้วพูดภาษาพิกลอะไรงี้อะ บุพเพแน่นๆ

    #79
    0
  8. #78 BaitoeyThanthita (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:37
    เม้นแล้วนะอย่าฆ่าเราเลย
    #78
    0
  9. #75 Kentaep249 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 08:29
    กลัวละจ้าา อย่าตบพี่ไส้แตกเลยยย
    #75
    0
  10. #73 0847787374 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 15:04
    เม้นแล้วอย่าตบผมไส้แตกเลย
    #73
    0
  11. #69 Tampro (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 10:02

    เม้นแป๊ป.~~~~ เราชอบเรื่องอยากอ่านเรื่องนี้ลลลบ

    #69
    0
  12. #68 かまど (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 16:41

    ที่รัก!?โอ้พระเจ้า!!(เรียกเม้นด้วยการตบไส้เเตกไดด้วยรึนี่ เดะเอาไปใช้บ้างงง)
    #68
    0
  13. #62 Pattamawan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 09:02

    ปวดตับเลย
    #62
    0
  14. #59 CREAM048 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 20:12

    สัมผัสได้ถึงความกาวจางๆ หรือข้นกันนะ??
    #59
    0
  15. #39 0922622005 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 16:23

    ดีแล้วที่เอาอนาตเซียเป็นรูปเพราะนางเป็นแบบนี้จริงๆแต่ไม่กาวขนาดนี้

    #39
    1
    • #39-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      27 กันยายน 2562 / 19:13
      เรากาวมากกว่าสามล้าน!
      #39-1
  16. #38 wicchayaporn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 14:09
    โคตรกาววววว 55555
    #38
    1
    • #38-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      27 กันยายน 2562 / 14:11
      ซูดดดดดด
      #38-1
  17. #33 คนบ้า2018 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 23:49
    นางกาวแบบกาวมากๆ​ ชอบว่ะ5555555
    #33
    1
    • #33-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      26 กันยายน 2562 / 23:59
      บอกแล้วว่ากาว 5555
      #33-1
  18. #28 Lmalbbs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:15
    ชั้นว่า... เธอดมเยอะไปละนะนังฮิเมะ-_-
    #28
    1
    • #28-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      25 กันยายน 2562 / 20:19
      สายกาวมันสายเรา555555 ดูเหมือนจะมาถูกทาง
      #28-1
  19. #27 shino13 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 08:51
    อาทาเนเซียน่ารักก
    #27
    1
    • #27-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      25 กันยายน 2562 / 10:42
      น้องน่ารักมาก5555
      #27-1
  20. #26 tingtingg4213 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:38
    เป็นเรื่องที่...อ่านแล้วสูดกาวรัวๆ 55555
    #26
    1
    • #26-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      25 กันยายน 2562 / 05:44
      ต้องถามคนแต่งว่าหมดกาวไปแลเวกี่กระป๋อง
      #26-1
  21. #25 ควายหนึ่งตัว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 14:29
    คือแบบไม่เหลือฟิวนางเอกแล้วคับบบ555+เฮ้ยแต่ชอบนะกาวดี5555+รอติดตามครับบบ
    #25
    1
    • #25-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 14:34
      อยากกาวให้เรากาวเถอะ55555
      #25-1
  22. #24 Kokori momogaru (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 13:00

    มุซันนี้อยากเป็นอมตะต้องกินเด็ก!!!!

    #24
    1
    • #24-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 13:14
      แล้วก็โดนเด็กกินคืน ถถถถถถ
      #24-1
  23. #23 32157 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 10:22

    กินเด็กระวังติดคุกน้า
    #23
    1
    • #23-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 10:24
      น้องอายุเยอะกว่ามุซันน้า แค่ร่างกายเด็ก
      #23-1
  24. #22 PhimpinTT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 09:32
    ขออนุญาตนะคะ... แต่เด็กนี่มันอะไรกันวะ5555555555
    #22
    1
    • #22-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 09:42
      ทุกคนว่าน้องทำไม55555
      #22-1
  25. #21 pimmadakiddee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 07:50

    ฮิเมะ... ดูแล้วยังไงเจ้าก็รอดถึงจะถูกอีกฝ่ายมองว่าบ้านิดหน่อย(?)​ก็ตาม
    #21
    2
    • #21-1 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 09:42
      คิดว่าไม่นิดแล้วมั้ง5555
      #21-1
    • #21-2 32157(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 10:22

      มุซันกินเด็กติดคุกนะ
      #21-2
  26. #20 S2O3 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 06:56
    หน้าตากับคำพูดมันไปกันคนละทางเลยโว็ยยยย
    #20
    3
    • #20-2 Kianamel(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 09:41
      เราต้องตอแหลเพื่อความอยู่รอด!
      #20-2
    • #20-3 cream_3390(จากตอนที่ 3)
      24 กันยายน 2562 / 09:58
      หน้าตามุ้งมิ้งเเต่คำพูดไม่ใช่เล้ยยย. //กัดผ้าเช็ดหน้า
      #20-3