[Kimetsu no yaiba] Muzan x oc Valuables

ตอนที่ 2 : บทนำ : ช่วยฉันที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 525 ครั้ง
    20 ก.ย. 62




ดาบพิฆาตอสูร 

เป็นอนิเมชั่นที่ดังอยู่ตอนนี้ มาแรงแซงทางโค้งยิ่งกว่าฟ๊าดแปด ด้วยความบ้าหรืออะไรก็แล้วแต่ 'ฮิเมกะ' หรือ 'ฮิเมะ' คนนี้ได้ลื่นล้มหัวฟาดพื้นด้วยความตาบอด เยส! ตาบอด 

เดิมทีฉันคือ 'อิการุกะ มากินะ' เด็กสาวธรรมดาที่รักในเสียงเพลง  รักในดนตรี ชอบของสวยงามเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไป เป็นคนที่ชอบการ์ตูนอนิเมชั่นเอามากๆ แต่ไม่ได้เป็นหลักแหล่งสักเรื่อง

ตัวมากินะเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไปทุกประการรวมทั้งอยากได้ผู้ชายดีๆมาเป็นแฟนสักคน อยากมีครอบครัวสดใสเหมือนคนปกติทั่วไป มากินะเป็นลูกครึ่งหลายเชื้อชาติ แน่นอนชีวิตก็อยากที่จะดี มีพ่อแม่เป็นคนหลายเชื้อชาติเป็นคนที่เลิศ ลูกไม่เลิศสามีต้องเลิศ!

สามียืนหนึ่ง!

แต่แล้วมาวันหนึ่งได้ไปเที่ยงญี่ปุ่นในรอบหลายปี ไปไหว้ศาลเจ้าขอสามีดีๆสักคนอยู่ๆก็วูบ ตื่นมาอีกทีกับความมืดมิดและสัมผัสที่อบอุ่น เสียงกระซิบที่บอกให้ฉันนอนหลับอยู่ตลอดเวลา ด้วยความทรงจำที่มีทั้งตอนที่เป็นมากินะกับฮิเมกะถึงได้รู้ว่าคนข้างๆคือใคร

"หลับซะ" เสียงทุ้มเอ่ยอีกครั้ง ตบลงตรงท้องเหมือนจะกล่อมให้หลับไป แต่เสียงไอของเขาทำให้ฉันต้องขมวดคิ้ว แต่ก็ยอมทำใจนอนให้หลับ

.
.
.
.

ฮิเมกะ หญิงสาวที่เกิดมาพร้อมกับร่างกายที่ปกติบอบบางเหมือนผู้หญิงทั่วไป แต่ตาบอด...

ด้วยความตาบอดนั้นไม่สามารถทำกิจกรรมทุกอย่างดั่งเช่นปกติได้ตลอด จนแล้วคนที่ไม่ได้รับการออกกำลังกายสุดท้ายก็ป่วยง่ายอยู่ดี แต่มีคนที่ป่วยเป็นเพื่อนหลังจากที่ฉันอายุได้13ปี 

เด็กน้อยที่ฉันไม่เคยเห็นแม้กระทั่งหน้าตา แต่พอมามีความทรงจำของมากินะแล้วก็เดาได้แล้วว่าคนคนนั้นคือใคร เขาเป็นลูกก็ญาติห่างๆที่เกิดมาไม่แข็งแรงเหมือนกัน มีร่างกายที่ผิดปกติ เพราะงั้นเราเลยได้อยู่ห้องเดียวกัน

คนป่วยก็อยู่กับคนป่วย คนปกติก็อยู่กับคนปกติ ด้วยความที่เหมือนฉันต้องเลี้ยงดูเขาตั้งแต่เล็ก ฉันกลายเป็นพี่เลี้ยงตาบอด ฉันโตจนอายุก้าวเข้ายี่สิบปี ในขณะที่เด็กน้อยอายุไม่ถึงสิบขวบ มีคุณหมอมากมายแวะเวียนเข้ามารักษาเขาอยู่ตลอด

แต่เขาก็ชอบเป็นเด็กที่ติดฉันมาก แน่ละ คนเป็นแม่เขาไม่คิดว่าดูด้วยซ้ำ ส่งคนใช้กับหมอมาดูแล แล้วความรักละ? เด็กมันจะคิดยังไง จนแล้วจนรอดคนตาบอดต้องคอยดูแบอยู่ตลอด ไม่ว่าจะโดนเด็กดื้อที่ไม่แข็งแรงแกล้งยังไงก็ได้แต่อดทน 

ผ่านมานานจนฉันอายุจะก้าวเข้าสามสิบ แต่คนในครอบครัวก็ทิ้งให้อยู่ในห้องนี้เหมือนเดิม ไม่มีสามี ไม่ได้เป็นคนสืบทอดตระกูล กลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กโดยสมบูรณ์ มีหมอมากมายที่แวะเวียนเข้ามาผ่าตัดตาให้เพราะคำขอของเด็กข้างตัว

จุดจบมาถึงแล้ว...

ความทรงจำของมากินะรู้ดีว่าอะไรจะเกิดต่อไป 

"นี้คือยาที่ทำมาจากดอกฮิกังสีน้ำเงินขอรับยานี้จะเป็นของนายน้อย..." หมอคนนั้นพูดออกเสียงฉะฉานฟังชัด อวดสรรพคุณดอกไม้นั้นก่อนจะปรุงยาให้กับคนข้างๆ 

"ส่วนอันนี้...ดอกฮาจิไซของคุณผู้หญิง" 

"ดอกหรอ? ไม่ใช่ยาหรือคะ" ฉันพยายามที่จะลุกขึ้นนั่งก็ได้คนป่วยข้างๆช่วยพยุง คนป่วยนี้ช่วยกันไปช่วยกันมาจริงจริ๊ง

"ขอรับ เป็นดอกฮาจิไซที่หาได้ยาก ถ้าเอาดอกไม้มาดองได้ดื่มตาของท่านอาจจะหายดี" 

"ตา? ตาข้ามันบอดแต่เกิดรักษาไม่ได้หรอก หมอท่านอื่นยังบอกอยู่ว่าต้องเปลี่ยนตาใหม่ข้าอาจจะมีโอกาส...." 

"ขอรับ...มันเป็นยาที่วิเศษ ต้องช่วยท่านได้แน่ๆ"

คือกูควรเชื่อป้ะ

มีอะไรที่ต้องเชื่อป่าววะ ยาวิเศษ? คือความทรงจำของมากินะเนี่ยนะ ตาบอดถ้าหมอบอกไม่ผ่าตัดเปลี่ยนตาก็ไม่หาย แล้วอยู่ๆเจอยาวิเศษจะหายได้เลยหรอวะ ขอยาดขำ

.....

ไม่ขำดีกว่า ยาที่ว่ามันก็มีนี่ รักษาคนข้างตัวได้ด้วย ปราณวิเศษในเรื่องก็มี....

สรุปคือที่นี้มันแฟนตาซี....

"ท่านก็ดองมาให้ข้าแล้วกัน..." 

.
.
.
.
.

อีหมอบ้า!!!! กูว่าแล้วอีผี! 

ยาบ้านี้ตอนแรกกินเข้าไปยังไม่มีอะไรหลังจากนั้นมาตาก็ปวดแสบปวดร้อนไปหมด ถ้าให้เปรียบเทียบก็คงเหมือนโดนน้ำกรด 

ฉันต้องเอาหน้าซุกหมอนหวังให้มันคลายความร้อนออกจากตาให้ได้สักที เสียงไอคนข้างๆก็ยิ่งหนักขึ้นจนต้องคล้ำหาคนข้างๆมากอดไว้ 

เดี๋ยวไอนี้ต้องฆ่าหมอแน่ๆ ชัวร์ป้าบ ดึงมันไว้ตัวกู! 

"คุณผู้หญิง คุณชาย! " ฉันได้ยินเสียงหมอคนนั้นเปิดประตูเข้ามา ยิ่งเดินมาใกล้คนที่กอดไว้ก็ดูเหมือนจะยิ่งโมโหพลิกตัวฉันจนลอยมาอยู่บนตัก

อยู่ๆมึงไปเอาแรงมาจากไหน!

ฉัวะ! 

กูว่าเรียบร้อยดี.....

มึงจะฆ่าหมอแบบนี้ไม่ได้นะมุซัน โฮฮฮ 

ใครก็ได้เอากูไปจากที่นี้ ปล่อยกู กูอยากได้สามีหล่อๆรวยๆหุ่นน่าซัม---- แต่ไม่ใช่ที่ที่มีมนุษย์สู้กับอสูรเหมือนจักรวาลมาเวลสู้ตัวร้ายโว้ยยยย




————————-

ในที่สุดก็งอกออกมา คลอดออกมาที่ละนิด ที่ละนิด——
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 525 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

100 ความคิดเห็น

  1. #97 เวนีล่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 20:08
    ว้าวววว โผล่มายุคอสูรแรกเริ่มเลยเหรอเนี่ย!
    #97
    0
  2. #16 malefactor (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 06:33
    55555555 ชอบความเปลียบเทียบ5555
    #16
    1
    • #16-1 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      24 กันยายน 2562 / 09:35
      เปรียบอันไหน5555
      #16-1
  3. #13 Maririn147 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 21:21

    น่าสนใจนะค่ะเนี้ย555555

    อยากอ่านต่อละ
    #13
    1
    • #13-1 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      21 กันยายน 2562 / 21:23
      รอวนไปก่อนนะ…
      #13-1
  4. #12 Chanarin34 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 13:17

    ขอยาดขำ55555555+ พล็อตน่าสนใจค่ะ แต่ที่รู้ๆขำมาก
    #12
    1
    • #12-1 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      21 กันยายน 2562 / 16:40
      สักพักจะออกทะเลค่ะ ไม่มีคราวๆก่อนเลย555555
      #12-1
  5. #11 CQ Pang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 23:04

    รอตอนต่อไปปปปปป
    #11
    0
  6. #10 Sutboran (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 22:39

    โอ้shi* here we

    go agin!?!?
    #10
    0
  7. #9 Light_Star (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 22:01
    สนุกรอน้า~~~~><
    #9
    0
  8. #8 Chatora_ชาชา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 21:35

    ขอยาดขำ

    555555555555555555555555555555555555555555555

    โอ้ยน้อง ทำไมน้องเป็นแบบเน้ คือบั่บพี่เริ่มหัวเราะตัวงอตั้งแต่ประโยค "คือกูควรเชื่อป้ะ" แล้ว

    มุซันไม่อ่อนโยนกับหมอเลยโว้ยยย 5555

    #8
    2
    • #8-1 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      20 กันยายน 2562 / 21:38
      หลังจากนี้แหละจะอ่อนโยนจนไม่ไปไหนแล้ว5555
      #8-1
    • #8-2 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      21 กันยายน 2562 / 10:28
      เป็นไข้แล้วสายตาเบลออ่านผิดเฉยๆเลย แงงงง55555
      #8-2
  9. #6 NORHT_Wind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 21:26
    น้องหนีไปปปป!! มุซันอย่ากินน้อง!
    #6
    1
    • #6-1 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      20 กันยายน 2562 / 21:32
      กินแบบไหนน้า
      #6-1
  10. #5 starterr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 21:20
    ติดตามอยู่นะคะไรท์~
    #5
    1
    • #5-1 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      20 กันยายน 2562 / 21:32
      ขอบคุณค่า
      #5-1
  11. #4 pimmadakiddee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 21:18

    น้องฮิเมะใจสาวน้อยต้องแกร่งเข้าไว้...
    #4
    1
    • #4-1 Kianamel(จากตอนที่ 2)
      20 กันยายน 2562 / 21:19
      ฮิเมะกะ : ขอลาตาย แต่มีผู้ชายเราจะยืนหนึ่ง!
      #4-1