[TWICE] Sunrise (NaMi) (นายอนxมินะ)

ตอนที่ 4 : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ก.ค. 62

     ถึงจะอยากตื่นสายมากเพียงใด แต่ด้วยความที่ตื่นเช้าตรู่ทุกวันนายอนเลยสะดุ้งลืมตาตอนตีห้าตามวิสัยทั้งที่ไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก เธอขยับตัวเพื่อเปลี่ยนท่าและต้องสะดุ้งเมื่อพบว่ามีคนนอนอยู่ข้างๆ

     ลืมเสียสนิทว่ามินะนอนร่วมเตียงด้วย


     นิ้วเรียวกรีดผมหน้าม้าสีดำขลับนั้นเล่นขณะที่มองหน้ามินะ สักพักนิ้วชี้ก็เลื่อนไล่สำรวจใบหน้าหวานอย่างลืมตัว เริ่มที่ช่วงหว่างคิ้ว จมูกเชิดรั้น ริมฝีปากชมพูระเรื่อ ปลายคางเล็กถึงลำคอขาวนวล ความเพลิดเพลินหยุดเพียงเท่านั้นเมื่อมินะย่นจมูกคล้ายจั๊กจี้ นายอนรีบเก็บมือและบังคับตนเองไม่ให้หันไปมองอีก จกานั้นค่อยๆลุกจากเตียงอย่างเบาที่สุด ไม่อยากรบกวน ซึ่งก็เป็นตามที่หวัง มินะยังคงนอนหลับตาพริ้ม ใบหน้ายิ้มราวกับกำลังฝันถึงเรื่องราวดีๆ

      ใช่ มินะกำลังฝันดี.. ฝันถึงฤดูร้อนเมื่อเจ็ดปีก่อน



     วันนั้นตอนเช้าตรู่ของหน้าร้อน วันที่เด็กสาวชาวญี่ปุ่นวัยมัธยมฯขึ้นมาบนรถประจำทางโดยไม่มีเงินติดตัวสักวอนเดียว กำลังโดนคนขับรถไล่ลง นายอนเห็นเข้า นึกสงสารจึงออกเงินให้

     มินะเลยเดินมานั่งเคียงข้าง นายอนถามอะไรก็พูดแต่ภาษาญี่ปุ่น และคนพี่เองก็พูดได้แค่เกาหลี จึงใช้ภาษามือและวาดรูปในสมุดโน้ตเพื่อเป็นการสื่อสารแทน

     มินะจับดินสอวาดรูปลงในกระดาษ นายอนจับใจความได้ว่า หนีออกจากบ้านมาเพราะพ่อแต่งงานใหม่ ต้องย้ายมาเกาหลีถาวร ไม่อยากอยู่กับแม่เลี้ยง เลยหนีมา

     นายอนเลยวาดรูปทะเล และบอกว่ากำลังจะไปที่นั่น ถามว่าไปด้วยกันไหม มินะพยักหน้าแทนคำตอบและยิ้มแป้น นายอนยิ้มกลับและยกมือขยี้ผมอย่างเอ็นดู ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกันอีก เพียงแค่นั่งเคียงข้างใส่หูฟัง ฟังเพลงจากเซาวน์เบาท์และเหม่อมองวิวทิวทัศน์จากนอกหน้าต่าง เสียงฮัมเพลงของนายอนช่างทุ้มหวาน ชวนให้หลงใหล

 

     รถประจำทางมาถึงป้ายสุดท้าย สองสาวต่างวัยลงจากรถ กลิ่นไอทะเลพัดพาแตะจมูกให้สดชื่น เกลียวคลื่นสูงเร็วรี่สะท้อนประกายระยับกับแสงแดดยามบ่าย นายอนจับกระเป๋าเป้บนหลังแน่นและวิ่งไปยังผืนน้ำ จากนั้นทิ้งกระเป๋าลงบนหาดทรายและกระโดดโลดเต้นไปมาในทะเล

 

     มินะยืนไขว่หลังมองแล้วอมยิ้มกับท่าทางร่าเริงและสดใสนั้น พี่สาวคนนี้มีรอยยิ้มฟันกระต่ายที่น่ารักที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ช่วยให้วันแย่ๆของเธอมีชีวิตชีวา

 

     นายอนกวักมือเรียกมินะให้มาเล่นน้ำด้วยกัน เด็กสาววางกระเป๋าเป้ลงข้างๆของรุ่นพี่แล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหา เมื่อเท้าสัมผัสความเย็น ก็สดชื่นทันใด นานแล้วที่ไม่ได้สัมผัสทะเล ตั้งแต่แม่จากไป พ่อก็ไม่เคยพาไปเที่ยวไหนอีกเลย

 

     นายอนเป็นคนขี้แกล้ง ไม่ต้องรู้จักกันมาก่อนก็รู้ เพราะมินะโดนจับอุ้มแล้วเหวี่ยงลงทะเลอยู่หลายหน รวมถึงยังชอบสาดน้ำทะเลใส่แล้วก็วิ่งหนีด้วย

      มินะเป็นเต่า

      คนน้องไม่เข้าใจหรอกว่าพูดอะไร ได้แต่วิ่งไล่ตาม วิ่งไปวิ่งมานายอนสะดุดล้มพับ เธอรีบรุดไปหา ถามเป็นภาษาญี่ปุ่นว่าเป็นอะไรไหม คนพี่ยื่นข้อศอกให้ดู เป็นรอยถลอกเพียงเล็กน้อยแต่ทำหน้าราวกับเลือดออกเป็นกระบุง มินะปัดทรายออก แล้วก้มลงเป่าแผลให้พร้อมอวยพรให้หายเร็วๆ

     นายอนยิ้มและดึงตัวมินะไปกอดเพราะซึ้งใจในความอ่อนโยน เด็กสาวกอดตอบแล้วทั้งคู่ก็ล้มลงนอนบนทรายเพราะเสียการทรงตัว หมุนกลิ้งไปกลิ้งมาจนร่างกายห่อหุ้มด้วยทราย

     ตอนลงไปล้างตัวในทะเล มินะได้ทีเอาคืนนายอนบ้าง เธอขึ้นขี่หลังแล้วโยกตัวไปมา นายอนร้องโอดครวญก่อนจะหน้าคว่ำ มินะว่ายน้ำหนีขึ้นฝั่ง นายอนตามไปติดๆ โดดตะครุบหลัง มินะล้มลงนอนหงาย นายอนรีบขึ้นคร่อมแล้วตรึงแขนบางนั้นไว้กับผืนทราย

 

     สายตาประสานกันด้วยใบหน้าเปล่งประกายเต็มไปด้วยความสุข

 

     ดีใจจังที่มีเธออยู่ด้วย นายอนเอ่ยบอกอย่างจริงใจ ตามแผนที่วางไว้คือมาเที่ยวลำพังเพราะไม่มีเพื่อนคนไหนว่างมาด้วย พ่อแม่ก็ไม่ชอบทะเล ไม่คิดเลยว่าจะได้เพื่อนระหว่างทาง

 

     มินะไม่เข้าใจภาษาเกาหลีเช่นเคย แต่สัมผัสได้ว่าเป็นคำดีๆ จึงยิ้มตอบและเอ่ยว่า ขอบคุณนะคะที่ชวนฉันมาด้วย

 

     สองสาวชวนกันกินข้าวกลางวันที่ร้านริมทาง นายอนสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ มินะเลยอาสาแกะกุ้งและปูให้รุ่นพี่อย่างเอาใจ เพราะตนเองไม่มีเงินติดตัวสักแดงเดียว เมื่อท้องอิ่ม ก็มีแรงเล่นต่อ แต่ต้องพักสักครู่ประเดี๋ยวจะจุก จึงนอนเล่นบนเตียงสนามริมทะเล

 

     พออาหารย่อย ก็เล่นน้ำทะเลกันต่ออย่างไม่เหน็ดเหนื่อย สนิทกันราวกับรู้จักกันมานาน อาจเป็นเพราะต่างคนต่างตักตวงหาความสุขให้ตนเองได้มากที่สุด จึงไม่มัวเหนียมอายหรือเคอะเขิน เวลามีน้อยใช้สอยให้คุ้มค่า

 

     ถึงช่วงบ่ายแก่ใกล้พลบค่ำ สองสาวต่างวัยไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมานั่งบนผืนทรายรอดูพระอาทิตย์ตกดินด้วยกัน ระหว่างนั้นนายอนฮัมเพลงโปรดไปพลางโยกหัวไปพลาง ก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้แล้วกอดเอวมินะแน่น

 

     เด็กสาวไม่ว่ากล่าวอะไร นั่งนิ่งให้คนพี่โอบกอด เป็นสัมผัสที่ใจส่วนลึกโหยหา การกอดช่วยลดความทุกข์ในใจได้อย่างประหลาด วันทั้งวันเราไม่จำเป็นต้องพูดคุยกัน แค่แววตาจริงใจ มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้ ก็เพียงพอแล้ว

 

     ดวงตะวันคล้อยต่ำลง แสงสว่างลาลับ ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีเทา แต่ความอบอุ่นยังคงอยู่ ด้วยอ้อมกอดของนายอน

 

     ทั้งสองแวะกินข้าวเย็นที่ร้านปิ้งย่างริมชายหาด อาหารทะเลสดๆถูกนำมาเสิร์ฟ ไม่เบื่อที่ได้กินพวกมันอีก เพราะความหอมหวานช่างเย้ายวนใจ ตบท้ายด้วยน้ำผลไม้ปั่นแสนสดชื่นและการเต้นตามจังหวะเพลงบนผืนทราย นายอนออกไปเต้นกับลูกค้าคนอื่นๆ มินะนั่งปรบมือตามจังหวะ ยิ้มกับท่าเต้นตลกของรุ่นพี่ ก่อนจะรีบโบกมือไปมาในอากาศเมื่อนายอนชวนให้ออกไปเต้นด้วย แต่สุดท้ายก็ทนแรงตื้อไม่ไหวออกไปกลางฟลอร์จนได้


     บทเพลงเปลี่ยนเป็นเพลงช้า นายอนจับมือมินะให้คล้องคอ ส่วนมือเธอก็จับเอวมินะไว้ ขยับเท้าไปรอบๆ โยกตามจังหวะเนิบนาบ เพลงรักแสนหวานดังคลอไปกับสองสายตาที่กำลังประสานกัน

     มีความสุขจัง

     มินะยิ้มรับ ยังคงไม่ละสายตาไปไหน คราแรกนึกว่าตนตกอยู่ในมนต์สะกดแห่งทะเล แสงไฟสลัว และเสียงเกลียวคลื่น แท้จริงแล้วกำลังถูกนายอนร่ายมนต์ใส่ด้วยดวงตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นต่างหาก

 

     เพลงจบลง เสียงปรบมือดังด้อง นายอนและมินะไม่กลับไปนั่งที่โต๊ะ ยังคงเต้นอยู่ตรงนั้น เพลงแล้วเพลงเล่า ภายในใจต่างไม่อยากให้ค่ำคืนนี้จบลง แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา สองสาวกลับที่พักและหลับสนิทสลบไสลด้วยความอ่อนล้าไปพร้อมกัน


     มินะตื่นก่อน นอนมองใบหน้าหลับของรุ่นพี่แล้วอมยิ้ม ยิ่งฟันกระต่ายคู่หน้าที่เผยอออกมานั้นยิ่งทำให้น่ารักคูณสอง เธอค่อยๆลุกจากเตียง อาบน้ำ และนั่งรอนายอนบริเวณระเบียงห้องพัก ทอดสายตามองทะเลยามเช้าและฝูงนกบินทั่วท้องฟ้า วันนี้ต้องกลับแล้วสินะ


     นายอนตื่นแล้วทักทายมินะด้วยเสียงแหบแห้งก่อนจะลุกไปอาบน้ำ ลงไปหาอาหารเช้ากินกันในตัวเมือง เลือกร้านอาหารท้องถิ่น รสชาติถูกปากราคาย่อมเยาว์ สองสาวแบกเป้เดินเล่นทั่วเมืองพร้อมกับเที่ยวชมเสื้อผ้าตามร้านค้าต่างๆ รวมถึงชมวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวเมืองทะเล

     ระหว่างรอขึ้นรถประจำทางในช่วงบ่าย แวะซื้อไอศกรีมโคนกินกันคนละอันเพื่อดับร้อน เมื่อขึ้นมานั่งบนรถ สีหน้ามินะเปลี่ยนทันใดเพราะจะต้องกลับบ้านแล้ว นายอนจึงวาดรูปมือชูสองนิ้วลงไปเต็มหน้ากระดาษเชิงให้กำลังใจ แล้วยิ้มกว้างโชว์ฟันกระต่ายคู่สวย

 

     เปลือกตามินะคลี่ออกช้าๆ ภาพแรกที่ได้เห็นเป็นภาพเดียวกับในฝัน..ภาพใบหน้านายอนกำลังส่งยิ้มมาให้


     ฝันอะไร ยิ้มใหญ่เลยเจ้าของบ้านเอ่ยถามขณะนั่งไขว่ห้างอยู่ปลายเตียง ไป ตื่นไปกินข้าวเช้ากัน

     มิมะยันตัวเองลุกขึ้นนั่ง ฉันไม่ควรตื่นสายเลย

     ไม่สายหรอกแต่ยายอยากให้กินข้าวพร้อมกัน ไปนายอนลุกขึ้นและยื่นมือส่งให้ มินะจับมือนั้นไว้แน่นพร้อมกับยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียง 

     


          ซุปกิมจิใส่เกี๊ยว ฝีมือยายนายอนบอกขณะวางถ้วยซุปไว้ตรงหน้ามินะ หล่อนตักซุปขึ้นเป่าเล็กน้อยก่อนจะเบิกตาโต อร่อยมากเลยค่ะ

     ฮีจินยิ้มกว้างตอบรับรอยยิ้มหวานของมินะ กินเยอะๆเลยนะ

     ระหว่างนั้นนายอนเหลือบเห็นกำไลบนข้อมือฮีจิน ความอิจฉาก่อตัวขึ้นในหัวใจ เธอเอ่ยเรียกชื่อมินะให้เงยหน้ามองตน

          อยากได้กำไลบ้าง” คนพี่กระซิบเสียงออดอ้อน ฟันกระต่ายคู่หน้ากัดปลายตะเกียบขณะจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมใสคู่นั้นด้วยแววตาเว้าวอน

          จะทำให้ไหมน้านายอนเท้าคางมองคนฝั่งตรงข้าม

     มินะยู่ปากแล้วยักไหล่ ถ้าว่างนะคะ

          แสดงว่าจะทำให้

      คนน้องแกล้งเสมองไปทางอื่นพลางกลั้นยิ้ม

          ใจดีจัง น่ารักด้วย

     คนถูกชมหลุดยิ้ม ก่อนจะบุ้ยใบ้ไปทางฮีจิน ว่ามีผู้ใหญ่นั่งอยู่ด้วย มาพูดจาหวานใส่ได้ยังไง ไม่อายหรือ

     นายอนไม่สนใจ ป้องปากแล้วเอ่ยกระซิบบอกว่า น่ารัก อีกครั้ง

     มินะค้อนใส่แล้วหันหน้าหนี

     คนพี่หัวเราะคิกคักพลางจ้องมองสาวตรงหน้าไม่ละสายตา มองตามทุกอิริยาบถอย่างลืมตัว และหัวใจที่เคยแห้งเหือด เริ่มกระชุ่มกระชวยขึ้นทีละน้อย


--------------------------------------------------------

ขอบคุนที่ติดตามค่าาา
ตอน4ได้มาแค่นี้ มัวแต่ดูประชุมสภา55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #10 ++Black_Hell++ (@blackhell) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 01:12

    โอ้ย น่ารักมากกกกกกกกกกค่ะ ความทรงจำเมื่อ7ปีก่อนคือดีมากๆๆๆๆ ตอนนี้ถึงพี่นายอนจะเปลี่ยนไปเพราะโลกทำให้เค้าต้องเป็นแบบนี้ แต่ก็ยังเห็นพี่นายอนคนนั้นอยู่นะคะ อ่านแล้วเขินตอนยัยพี่บอกน้องว่าน่ารัก ยิ้มเหมียนคนดมกาว แง

    #10
    0
  2. #2 MangTo2422 (@molbang2422) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 03:32

    อัพเร็วมากเลยค่ะ555555 เพิ่งสังเกตเห็นว่าตอนสามอัพตั้งแต่วันที่23แล้วแต่ในแอปไม่แจ้งเตือนเลยได้อ่านพร้อมกับตอนสี่จุกๆค่ะ พี่นายอนกับน้องมินะก็คือน่ารักจุ๊บจิ๊บที่สุดเขินฉากนับขี้แมลงวันบนหน้าน้องมากแม้จะเป็นของตอนที่แล้วก็ตาม ขอเขินดีเลย์หน่อยนะคะ55555555 รอตอนต่อไปนะคะสู้ๆค่ะ
    #2
    1
    • #2-1 Dalibong (@khunkwankwang) (จากตอนที่ 4)
      1 สิงหาคม 2562 / 18:07
      ขอบคุณคอมเม้นนะคะ เปนกำลังใจที่ดีมากเลยค่าา
      #2-1