ห้วงรักดวงใจซาตาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,807 Views

  • 7 Comments

  • 86 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    7,611

    Overall
    9,807

ตอนที่ 9 : ความใคร่ที่ผู้หญิงไม่ใยดี 50% +++

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    28 มี.ค. 62






แสงสว่างยามเช้าส่องเข้ามาในห้องนอนของโรงแรมหรู ภวินภพที่รู้สึกตัวตื่นนานแล้วนั่งเอนตัวพิงหัวเตียงมองดูร่างบางที่หลับในอ้อมแขนเขาทั้งคืนด้วยความสุขใจ ปลายนิ้วยาวใหญ่ยกขึ้นลูบไล้แก้มเนียนใสราวแก้มเด็ก ทว่ามือเล็กๆ กลับยกขึ้นปัดปลายนิ้วของเขาออกอย่างรำคาญใจ พลางซุกซบใบหน้ากับหมอนใบใหญ่ที่หนุนอยู่ ก่อนที่ฝันร้ายจะปลุกให้หญิงสาวตื่นจากนิทรา

ตายแล้ว!”

อรุโณทัยผุดลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว ยามที่ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง เมื่อความทรงจำจากเรื่องราวในยามค่ำคืนหลั่งไหลมาราวกับสายน้ำหลาก ใบหน้าหวานหันรีหันขวางมองไปทั่วห้องที่เธอกำลังนั่งอยู่อย่างตื่นตระหนก และได้สบตากับเขาที่เป็นชายในความฝันของเธอ หากแต่ตอนนี้คือเรื่องจริงที่เธอสัมผัสได้

อรุณสวัสดิ์จ้ะที่รัก…” ชายหนุ่มทักทายด้วยรอยยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก แต่คำถามที่ชวนปวดหัวของเธอ เขาไม่อยากตอบเลยสักนิด

คุณเป็นใคร ที่นี่ที่ไหน แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคำถามที่มากมายผุดขึ้นราวดอกเห็ด ดูเหมือนว่าเธอต้องการคำตอบอย่างร้อนรนใจ

ผมจะตอบคำถามไหนก่อนดีอรุโณทัย

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างบาดลึกไปในหัวใจของคนมอง ดวงตาคมกริบจ้องเรือนกายที่ไม่มีผ้าห่มปกคลุมด้วยสายตาหิวกระหาย ทรวงอกเต่งตึงมีร่องรอยที่เขาฝากไว้อยู่หลายแห่ง ครั้นอรุโณทัยมองตามสายตาของชายหนุ่มจนได้เห็นใบหน้านวลหน้าแดงตัวแดงเหมือนกุ้งถูกต้มจนสุก เมื่อรู้ว่าชายหนุ่มจ้องมองอะไรอยู่

คุณรู้จักฉันได้ยังไง? ทั้งๆ ที่ฉันไม่รู้จักคุณมาก่อน คุณคุณข่มขืนข่มเหงฉัน!”

เธอตั้งคำถามอย่างสงสัย ดวงตาสวยมีน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันทีที่คิดว่าตัวเองพลาดท่าเสียทีให้กับชายแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก

ที่แท้ก็อยากรู้จักผัวตัวเองในอนาคต ผมภวินภพ อภิชัยธรรมรงค์ ส่วนที่นี่คือคอนโดฯ ที่ผมเป็นเจ้าของ เมื่อคืนผมจูบเด็กน้อยอ่อนหัดจนเธอหมดสติไปก็เลยต้องพามาที่นี่ และที่คุณควรรู้ก็คือผมไม่ได้ข่มขืนคุณ ส่วนรอยที่คุณเห็นมันก็แค่การเริ่มต้นเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น เพราะผมไม่ชอบมีอะไรกับผู้หญิงตอนไม่มีสติ สรุปง่ายๆ คือผมชอบให้ผู้หญิงมีส่วนร่วม คุณโอเคมั้ย

ฉันไม่โอเค

พูดจบดวงตากลมโตก็มองหาอะไรบางอย่าง ทันทีที่มือเล็กสามารถคว้าหมอนใบใหญ่มาได้ เธอก็ปามันใส่ร่างสูงแต่เขาก็สามารถเบี่ยงตัวหลบได้ทันก่อนที่จะโดนหน้าเขาเต็มๆ จนเสียหล่อ

นี่คุณจะบ้าเหรอ! ปามาได้นะหมอนเนี่ยะถ้ามันโดนหน้าผมจะทำไง

คุณนั่นแหละทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต! ไอ้คนป่าเถื่อน!...” หญิงสาวต่อว่าต่อขานชายหนุ่มอย่างเสียหาย เพราะถือเป็นความโชคร้ายอย่างที่สุดของตัวเองที่ต้องพบเจอกับคนประเภทนี้

เงียบนะ!”

ภวินภพตวาดเสียงเข้ม พร้อมกับใช้ความเร็วเข้าถึงตัวเธอพร้อมกับใช้มือหนาปิดปากสวยๆ ที่สุดหยาบคายเอาไว้อย่างไม่อาจทนฟังได้อีกแม้แต่คำเดียว แขนแข็งแรงอีกข้างรวบเอวเล็กๆ เข้ามาแนบชิดส่งผลให้หน้าอกนุ่มหยุ่นของหญิงสาวแนบชิดกับอกกว้างของเขาอย่างไม่มีการปกป้อง

อรุโณทัยดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการ มือเล็กพยายามแกะมือหนาให้ออกจากปากตัวเอง แต่มันช่างไร้ผล เพราะเขาคือชายฉกรรจ์ที่แข็งแรงส่วนเธอคือหญิงสาวผู้อ่อนแอ

หยุดผมบอกให้อยู่นิ่งๆ

ชายหนุ่มพูดขู่ด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวและเอาจริง เขารัดร่างบางด้วยแขนอันแข็งแรงแน่นขึ้น เป็นการเตือนผู้หญิงในอ้อมแขน อรุโณทัยยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดรัดแน่น กระทั่งหญิงสาวหยุดการเคลื่อนไหว พูดจาออกมาไม่เป็นภาษาเพราะถูกมือหนาปิดปากอยู่

ห้ามดิ้นหรือทำอะไรให้ผมไม่พอใจเขาสั่งเสียงแข็ง หญิงสาวในอ้อมกอดได้แต่พยักหน้ารับเท่านั้น

ภวินภพปล่อยมือออก ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดที่แก้มนวลแดง อรุโณทัยพยายามเบี่ยงหน้าหนี และดิ้นให้หลุดจากพันธนาการอีกครั้ง จมูกโด่งๆ เขาซุกไซ้ตามซอกลำคอขาวผ่องก่อนจะเลื่อนลงไปยังเนินอกนุ่มนิ่ม

อย่า!…อย่านะ!!!…” หญิงสาวร้องปรามเสียงหลง

หากแต่กลิ่นหอมจากกายสาวเร้าอารมณ์หนุ่มให้กระเจิดกระเจิงอย่างไม่น่าเชื่อ ความรุ่มร้อนรุมเร้าความเป็นชายของเขาให้ตื่นตัวและแอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงลำคอแกร่งอย่างยากลำบาก

ปล่อยฉันเถอะคุณกับฉันไม่ได้รักกัน อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ

หญิงสาวเริ่มใช้ไม้อ่อน น้ำเสียงเธอสั่นไม่ต่างจากร่างกายที่อยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม แต่ดูเหมือนว่าเขาจัดอยู่ในประเภทไม่รับฟังคำพูดของผู้อื่น เธอจำเป็นต้องขยายความต่ออีกนิด

ในเมื่อฉันไม่เต็มใจ คุณก็อย่าใช้กำลังข่มเหงฉันเลยนะ ถ้าคุณยังมีความเป็นสุภาพบุรุษ

คุณไม่เต็มใจงั้นเหรอ? ผมทำให้คุณเต็มใจได้นะคนสวย ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องยาก

คนมีอารมณ์ที่พลุ่งพล่านเพราะเรียวขาวที่ตั้งฉากกับเตียงมันถูกตรงจุดความเป็นชายของเขาพอดิบพอดีโดยที่เธอคงไม่รู้ว่าสร้างความซ่านสยิวมากเพียงใด ภวินภพรีบฉกริมฝีปากหยักเข้ากับริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้หญิงสาวได้มีเวลาตั้งตัวเตรียมใจ

อรุโณทัยเม้มปากแน่นป้องกันการล่วงล้ำ ชายหนุ่มกลับใช้มือเกาะกุมทรวงอกอิ่ม ก่อนจะเคล้นแรงๆ ให้ปากหญิงสาวเผยอขึ้นร้องด้วยความเจ็บที่ปะปนมากับความรู้สึกบางอย่าง

ลิ้นสากร้อนรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากนุ่มชื้นได้สำเร็จ ร่างเล็กครางประท้วง ขาเรียวขยับถูไถกับจุดสำคัญต่ออารมณ์ของชายหนุ่ม ทำให้เขาหลุดครางในลำคอ

ร่างอรชรที่สั่นระริกพยายามดิ้นรนผลักไสเขาสารพัด แต่นั่นยิ่งทำให้ชายหนุ่มเกิดอารมณ์ความต้องการอย่างยิ่งยวด เมื่อมือหนารุกเร้าเรือนร่างเล็กสมส่วนเพรียวบางระหง อกอวบอิ่ม เอวคอดเล็ก สะโพกงามงอนไม่หยุดหย่อน

คุณสวยมากรู้ตัวมั้ยสวยทั้งตัวเลยทีเดียวที่รัก…”

อย่า!…”

เสียงร้องของหญิงสาวดังขึ้น เมื่อชายหนุ่มโน้มใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ซอกคอระหง อรุโณทัยรีบเอียงคอหนีเล็กน้อย ทว่าไม่ใช่นึกรังเกียจแต่หากเป็นความรู้สึกแปลกๆ ที่พาให้เกิดความเคลิบเคลิ้มจนหัวหมุน

สายตาคมจ้องมองเรือนร่างที่สั่นเทา ไม่รู้เพราะแอร์เย็นหรือเพราะความต้องการภายในกายเธอ แต่สำหรับเขาทุกอย่างที่เป็นเธอช่างดึงดูดใจยิ่งนัก ภวินภพไล้มือไปตามผิวเนียนนุ่มลื่น กลิ่นหอมอ่อนๆ กระตุ้นอารมณ์เขาได้อย่างไม่น่าเชื่อ ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ขณะใช้สายตาโลมเลียไปทั่วร่างสาวด้วยความหลงใหล มือหนาขยับลงมาเกาะกุมอกนุ่มหยุ่นสะกิดเบาๆ ที่ยอดอกแข็งเป็นไตซึ่งชูช่อรอรับสัมผัสทำให้หญิงสาวถึงกับผวา เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ยอมปล่อยให้เขาทำตัวเองได้ถึงขนาดนี้ แถมยังไม่มีเรี่ยวแรงแม้จะต่อต้านขัดขืนกับการกระทำอันอุกอาจ เพราะเพียงแค่เธอสามารถหายใจได้อยู่ในขณะนี้ก็นับว่าดีมากแล้ว

คุณทำเหมือนไม่เคยเลยนะคนสวย

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เพราะกิริยาท่าทางที่ไร้เดียงสาราวกับไม่เคยชายใดมาก่อนของอรุโณทัย เขาต้องพยายามสะกดอารมณ์ดิบห่ามก่อนจะสะบัดผ้าห่มที่ปกปิดทั้งเขาและเธอออกอย่างรวดเร็ว กระทั่งร่างกายเปลือยเปล่าปรากฏต่อสายตา ทำให้หญิงสาวจ้องมองความเป็นชายแข็งแกร่งของเขาอย่างมึนงง และเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็น เป็นครั้งแรกที่ได้อยู่ในสถานที่ล่อแหลมแบบนี้

ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเล็กน้อย ร่างกายสูงโน้มกายกำยำไร้ไขมันส่วนเกินเข้าหาร่างบางที่นอนหายใจโรยริน ริมฝีปากอุ่นฉกเข้าประกบเรียวปากบางอีกครั้ง ครั้งนี้เขาดูดดึงลิ้นเล็กให้เข้ามาอยู่ในปากเขาแทน ก่อนจะยอมปล่อยเรียวปากบางเมื่อลิ้มรสชาติความหอมหวานจนพอใจ

ใบหน้าคมย้ายมาซุกไซ้ซอกคอขาว ลิ้นอุ่นสากไล้ลงมาที่เนินอกนุ่ม ดูดเบาๆ พอให้เกิดร่องรอย โดยไม่คิดที่จะหยุดเพียงแค่แห่งเดียว เขายังคงสร้างรอยจารึกไปทั่วนวลเนื้อขาวเนียน ก่อนจะหยุดจ้องดูทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงจากการหายใจ แล้วปลายลิ้นตวัดเอายอดอกที่แข็งเป็นไตเข้าอุ้งปาก พร้อมกับดูดดึงอย่างเมามัน ส่วนมืออีกข้างที่ยังว่างคอยบดบี้ยอดอกเม็ดสวย โดยไม่สนใจเจ้าของเลยว่ากำลังจะขาดใจ จากความรู้สึกบางอย่างที่โหมกระหน่ำ

อรุโณทัยแอ่นร่างรับใบหน้าหล่อเหลาอย่างไร้ความเกี่ยงงอนทั้งที่ใจประท้วงต่อต้าน หากแต่ร่างกายกลับเป็นเหมือนขี้ผึ้งโดนเปลวไฟหลอมละลาย เอมือบางสอดเข้าใต้เรือนผมหนาของชายหนุ่ม

ภวินภพใช้ชั้นเชิงที่เหนือกว่าปลุกเร้าร่างกายสาวให้คล้อยตามอย่างว่าง่าย ร่างกายเบียดเข้าหาร่างแกร่งอย่างเชิญชวน และฝ่ามือหนายังคงเกาะกุมอกอวบอิ่มเลื่อนลงลูบไล้เนินเนื้อนุ่มพร้อมกับแทรกร่างแยกเรียวขาสวยออกจากกัน จนหญิงสาวผวารับสัมผัส ลมหายใจหอบกระเส่าเหมือนคนวิ่งมาด้วยระยะทางไกลแสนไกล

สะโพกสวยส่ายบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน จากการล่วงล้ำของนิ้วเรียวยาวที่เข้าไปสัมผัสช่องทางรักคับแคบ ที่ค่อยขยับเข้าออกอยู่เนิ่นนานจนเธออ่อนระทวยหมดแรงต้านทาน

ไม่ไหวแล้วชะช่วยด้วย…”

น้ำเสียงเว้าวอนที่ดังออกมาจากหญิงสาวเพราะฝีมือชายหนุ่ม ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าเป็นผู้มีชัยในสมรภูมิรักอันร้อนระอุ

อีกนิดนะที่รัก…”

รอยยิ้มเกิดขึ้นที่มุมปากของผู้ชักจูง เขาเลื่อนใบหน้าต่ำลงไปและหยุดตรงดอกไม้งาม ก่อนที่จะดื่มด่ำกับความหอมหวานดังภมรตัวผู้ เพียงแค่เขาแตะลิ้นกับเกสรนั้น ร่างบางถึงกับผวาเฮือก ร่างกายสั่นระริกเพราะความอ่อนด้อยประสบการณ์ยามที่เขาดูดเม้ม ทำให้เธอหายใจโรยรินและเกิดความสุขสุดหรรษาอย่างที่เธอไม่เคยพานพบ จึงเบียดร่างกายเข้าหาเขาอย่างหลงลืมอายด้วยความรู้สึกสุดรัญจวนใจ

ฉะฉันไม่ไหวแล้วได้โปรด…”

หญิงสาวเรียกร้อง ซึ่งเขาเองไม่ใช่พระอิฐพระปูนเช่นที่จะต้องอดทนต่อไป ก่อนจะแทรกกายเข้ายังเรือนร่างสาวสวยงามอย่างรวดเร็วดั่งใจคิดและความปรารถนาเรียกร้อง

 

________________________________


นักอ่านที่รักกกกกกก

เลิฟซีนร้อนๆๆๆๆๆๆ มาแล้วจ้าาาาา
ต้องรีบอ่าน เพราะเค้าจะรีบเซ็นเซอร์ (((( ไม่งั้นจะโโนแบน xxx ))))
อย่าเคืองกันเลยนะจ๊ะ

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
โขมภัทร
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น