[END] THE 1ST ANGEL 'KILLER' #เมียพี่หมอคิล [YAOI 18+] [BL]

ตอนที่ 27 : THE 1ST ANGEL ตอนที่ 23 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,733
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    27 ธ.ค. 59


 

 

THE 1ST ANGEL ตอนที่ 23

 

ตลอดระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์กว่าต้นน้ำแทบไม่ได้ไปไหนเลยนอกจาก คอนโด บ้านคิลเลอร์ บ้านตัวเอง สปา ร้านเวดดิ้ง วนเวียนอยู่แค่นี้จริงๆแต่ตอนนี้คงตัดสปาทิ้งไปได้แล้วเพราะเขาเข้าคอร์สเจ้าสาวตามบัญชาคุณแม่คนรักจนครบถ้วนทุกกระบวนการเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่าผลลัพธ์ที่ได้สร้างความพึงพอใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก ในตอนนี้ผิวของเขาเรียกว่าขาวออร่าพุ่งแม้ในที่มืดเลยก็ว่าได้สว่างผุดผ่องสมใจทุกคนเลยทีเดียว ส่วนเรื่องความนุ่มนั้นไม่ต้องเป็นห่วงต้องยอกเลยว่ามันนุ่มทั้งหน้าทั้งตัวจนคิลเลอร์ชอบแอบบีบเนื้อเขาเล่นตลอด แรกๆก็ไม่ว่าอะไรหรอกแต่พอบ่อยๆเข้าต้นน้ำก็เริ่มจะหงุดหงิดจนโวยวายใส่ไปหลายรอบ หากแต่คนอย่างคิลเลอร์เคยสลดซะที่ไหนกัน!

 

“โอ๊ยย จะบีบทำไมนักหนาเนี่ยพี่คิล ช้ำหมดแล้วมั้งเนี่ย”

 

“โถ่ นิดเดียวเองนะครับ ก็ตัวเรามันนุ่มนิ่มไปหมด อยากฟัดให้จมเตียงเลย” ความตั้งใจคือพูดแค่สองประโยคแรกส่วนไอ้ประโยคสุดท้ายน่ะในแค่ความคิดในใจแต่เผลอคิดดังไปหน่อยจนหลุดพูดออกมาด้วยแถมด้วยการแสดงออกทางหน้าตาที่ชัดเจนเกินไป ผลทีได้น่ะหรอ...

 

ตุบ!

 

“ไอ้พี่บ้า ไม่ต้องมาทำหน้าหื่นเลยนะ! จนกว่าจะผ่านงานหมั้นอย่าหวังว่าจะยอมให้ทำอะไรอ่ะ แค่นี้ก็ระบบไปทั้งตัวแล้วเนี่ย” เสียงเล็กโวยวายออกมาดังลั่นพร้อมกับปาหมอนอิงใส่หน้าคนรักเต็มๆด้วยความหงุดหงิดล้วนๆ ความขงความเขินนาทีไม่มีทั้งนั้นแหละไม่ต้องถามหา

 

“พี่เจ็บนะต้นน้ำ ไหนใครทำคนดีโมกันคะ” เมื่อเห็นท่าไม่ดีคนตัวโตก็ใช้ไม้อ่อนเข้าสู้

 

“ยังกล้าถามเนอะ ฮึ้ย นี่แน่ะ!

 

“โอ๊ยๆๆๆ ตัวเล็กพอก่อน พี่เจ็บบบบ” และคิลเลอร์ก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อต้นน้ำยื่นมือมาบิดหูทั้งสองข้างของตัวเองซะเต็มรักจนต้องจับมือขาวเอาไว้ก่อนที่จะต้องเสียหูอันเป็นที่รักไป

 

          “สม!” 

+++++++++++++++++++++++
           ต่อค่ะ

“ถ้าหูพี่ขาดจะทำไงครับ มือหนักชะมัด” มือหนายกขึ้นลูบหูตัวเองเบาๆและแสร้งทำหน้าเจ็บปวดซะเต็มประดาแต่ขอโทษเถอะ มุขนี้มันใช้ไม่ได้ในตอนนี้

 

“สำออยว่ะพี่คิล” คนตัวเล็กว่าพลางเบ้ปากนิดๆและหยิบหนังสือการ์ตูนที่วางทิ้งไว้มาอ่านต่อหน้าตาเฉยราวกับว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นซะอย่างนั้น

 

การถูกทำร้ายร่างกายและต่อด้วยสถานการณ์โดนเมินจากเมียอันเป็นที่รักทำให้คิลเลอร์เริ่มจะอยู่ไม่สุข ก็ไม่รู้ว่าช่วงนี้เขาเป็นอะไรเหมือนกันถึงชอบคอยแหย่คอยแกล้งต้นน้ำตลอด ได้เห็นหน้าหลายอารมณ์ของคนตัวเล็กแล้วมันอดที่จะหมันเขี้ยวไม่ได้เลยจริงๆอยากจะฟัดอยากจะคลอเคลียด้วยทั้งวัน

 

แหมะ

 

ศีรษะหนักๆของมนุษย์ที่เรียกว่าแฟนทิ้งตัวตามแรงโน้มถ่วงของโลกลงแหมะที่ตักเล็กอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุยไม่มีการถามความเต็มใจของคนตัวเล็กเลยสักนิด แค่นอนเฉยๆน่ะต้นน้ำไม่ว่าหรอกเพราะเมื่อกี้ได้เอาคืนไปแล้วก็พอหยวนๆกันได้แต่ไอ้มือปลาหมึกที่มันกำลังลูบเอวเขาเล่นนี่สิ

 

ขวับ!

 

ครั้งแรกเป็นการเตือนด้วยสายตาพิฆาตแต่คิลเลอร์หาได้กลัวไม่ นอกจากจะไม่กลัวเกรงแล้วเจ้าตัวยังลอยหน้าลอยตาลูบเอวขาวๆของต้นน้ำเล่นต่ออีกต่างหาก

 

“พี่คิลเลอร์”

 

การเตือนครั้งที่สองคือน้ำเสียงเย็นๆที่บ่งบอกถึงความนัยว่า ถ้าไม่หยุดลูบจะเจอดี’ แต่ก้นั่นแหละคนอย่างคิลเลอร์ยิ่งว่าก็เหมือนยิ่งยุเรื่องนี้ต้นน้ำรู้ดี

 

“ผิวนุ่มจังไว้พี่จะส่งเราไปทำสปาทุกเดือนเลยดีป่ะ”

 

แค่คำว่าสปาก็ทำเอาต้นน้ำแทบจะเอาหนังสือฟาดคนพูดสักทีสองทีถ้าไม่ติดว่ากลัวคิลเลอร์จะเจ็บละก็นะ คิดว่าเขาจะยอมเข้ามันอีกรึไงกัน แต่สปากับเรื่องความความเนียนของมือใหญ่ที่ลูบลามมาถึงหน้าท้องเนียนมันคงละเรื่องกัน มันใช่เวลาไหมเนี่ย มองก็แล้วพูดก็แล้วยังไม่หยุด

 

“หื่นอีกแล้วนะไอ้พี่คิล!” น้ำเสียงเล็กที่พูดดุออกมานั่นไม่น่ากลัวเท่ากับมือเรียวที่เตรียมจะประทุดร้ายคนรักหรอก ทว่าครั้งนี้คิลเลอร์รู้ทันซะก่อนเพียงเสี้ยววินาทีมือเล็กทั้งสองข้างก็ตกอยู่ในพันธนาการของมือใหญ่ๆของคิลเลอร์ซะแล้ว ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือคิลเลอร์ใช้เวลาแค่ไม่ถึงนาทีพาตัวเองขึ้นไปคร่อมทับเหนือร่างเล็กของต้นน้ำอย่างรวดเร็ว เร็วจนต้นน้ำเองก็ไม่ทันที่จะหนี โซฟาที่ว่าใหญ่ดูเล็กไปถนัดตาเมื่อทั้งคู่ครองพื้นที่ทั้งหมดด้วยท่าทางที่ล่อแหลม

 

นาทีนี้ต้นน้ำรู้เลยว่าตัวเองกำลังไม่ปลอดภัยอย่างแรง

 

“ไงครับหื้ม เอะอะก็ทำร้ายพี่ตลอดแบบนี้มันต้องโดนทำโทษนะ”

 

“ปล่อยเลยนะ... ไม่ต้องมาแถเลยพี่อ่ะหื่นตลอด” ต้นน้ำว่าอย่างไม่ยอมแพ้และจ้องคนรักตาเขม็งทั้งที่ในใจกำลังรู้สึกขัดเขินกับความใกล้ชิดระดับHDแบบนี้ ชัดซะจนแทบจะเห็นรูขุมขนบนใบหน้าคิลเลอร์เชียวล่ะแต่น่าเสียดายที่ผู้ชายคนนี้หน้าเนียนซะจนผู้หญิงยังอาย!

 

ไอ้ความใกล้ชิดน่ะเรื่องเล็กแต่ไอ้สายตาเจ้าเล่ห์ที่มองมาอย่างไม่ปกปิดความต้องการของตัวเองเลยเนี่ยสิ แบบนี้ใครมันจะไม่เขินกันวะถูกลวนลามทางสายตาแบบนี้ ยิ่งกับคนที่ตัวเองรักด้วยร้อยทั้งร้อยก็แทบละลายแล้วเถอะเชื่อสิ

 

“หน้าแดงแบบนี้มันไม่ดีเลยรู้ไหมคะ...”

 

เอาอีกแล้วต้นน้ำโดนแอ็คแท็คอีกแล้ว ไม่ว่าจะกี่ครั้งไอ้คำสั้นๆและน้ำเสียงแหบพร่าเวลาที่เปล่งเสียงคะขาออกมามันทำให้ต้นน้ำต้องใจเต้นแรงทุกที ก็เพราะรู้ว่าเป็นแบบนั้นคิลเลอร์ถึงชอบใช้มันหลอกล่อต้นน้ำให้ตกหลุมพรางทุกที เจ้าเล่ห์ระดับราชาหมาป่าแบบนี้มีคนเดียวนั่นแหละ

 

“อย่ามาแกล้งต้นนะ..อื้ออ..พี่คิลอย่าแกล้ง~” คนตัวเล็กร้องห้ามเสียงสั่นนิดๆเมื่อโดนปลายจมูกโด่งกดไล้คลอเคลียข้างแก้มตัวเองไปมา ไรหนวดที่พึ่งขึ้นมาครูดไปกับผิวเนื้อนิ่มจนเริ่มขึ้นริ้วแดงน้อยๆยิ่งทำให้คนตัวเล็กดูน่ารังแกมากขึ้นไปอีก แต่ยิ่งห้ามคิลเลอร์ก็ยิ่งทำและทำมากกว่าเดิมอีกด้วย

 

แค่สัมผัสจากปลายจมูกก็ชวนให้ขนลุกซู่จะแย่อยู่แล้วพอเจอริมฝีปากร้อนที่ขยับงับติ่งหูนิ่มเบาๆต้นน้ำก็สะท้านไปแทบทั้งตัว

 

“อยากกินจะแย่อยู่แล้ว... อยากกินคนดีทั้งตัวเลยค่ะ”

 

“บะ..บ้าไม่ต้องมาหื่นเลยนะ”

 

คำพูดตรงๆที่สื่อความหมายแบบไม่อ้อมค้อมของคนรักทำเอาต้นน้ำแทบจะหาเสียงตัวเองไม่เจอแต่ก็ยังพูดว่าออกไปทั้งที่ใบหน้าหวานนั้นกำลังแดงก่ำยิ่งกว่าไร่มะเขือเทศซะอีก ยามที่ริมที่ริมฝีปากสีเชอร์รี่นั่นขยับพูดปฏิเสธแต่สั่นน้อยๆมันช่างดูเย้ายวนจนคนตัวโตนึกอยากบดขยี้ซะเดี๋ยวนั้น

 

แต่ยังหรอกเขายังอยากแกล้งเจ้าแมวน้อยที่พยศใส่เขาก่อนหน้านี้อีกนิด ก็บอกแล้วที่ยอมน่ะแค่เกรงใจไม่ได้กลัวเมีย ระดับคิลเลอร์แล้วไม่มีหรอกกลัวมงกลัวเมียมีแต่จ้องจะกินเมียเป็นการเอาคืนนี่แหละ!

 

“ก็เราอยากน่ากินทำไมล่ะหื้อ”

 

มันใช่ความผิดเขาไหมเล่า!

 

แล้วจะพูดเสียงกระเส่าไปเพื่อใคร ตอบ!!

 

รู้ไหมว่าเขินจนแทบจะละลายไปกับโซฟาแล้วเนี่ย...

 

“พี่มันหื่น...”

 

“ว่าพี่ระวังโดนลงโทษนะ”

 

“เอะอะก็ลงโทษตลอดอ่ะ ใจคอคิดจะกินอย่างเดียวเลยใช่ป่ะ นี่มันพึ่งสิบโมงเองนะพี่คิลจะมากินอะไรตอนนี้ตอนบ่ายต้องไปลองชุดนะ...ฮื้ออ ..พี่คิลอย่าซน...” คนตัวเล็กที่กำลังบ่นยาวยืดต้องร้องครางฮื้อขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อใบหน้าคมเลื่อนลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวของตัวเองอย่างกะทันหัน ต้นน้ำรีบเอียงคอหลบหนีสัมผัสชวนเสียตัวนั่นทันที

 

“นิดเดียวเองนะครับ...”

 

“พี่ก็แบบนี้ทุกทีอ่ะ”

 

“ก็พี่รักของพี่อยู่คนเดียว ไม่ให้อ้อนเมียจะให้พี่ไปอ้อนใครคะ” ประโยคน่ารักๆกับน้ำเสียงนุ่มๆและสายตาที่มองมาอย่างสื่อความหมายทำให้เอาต้นน้ำต้องเผลอเม้มปากแน่น พอเจอไม้นี้ไปจะด่าก็ด่าไม่ออกจะปฏิเสธก็ทำไม่ลง

 

“ปากหวานไปแล้วนะ...”

 

“วันนี้ยังไม่ได้ชิมเลยรู้ได้ไงว่าปากพี่หวาน”

 

นั่นไงความเจ้าเล่ห์โผล่อีกแล้ว

 

“ไม่อยากชิมหรอก ไม่ต้องมาหว่านล้อมเลยวันนี้จะไม่ยอมให้กินหรอกนะ!

 

“แต่พี่อยากชิมนี่คะ อยากชิมทั้งตัวเลย..ไม่ได้หรอ?”

 

พูดเสียงอ่อยมองอ้อนขนาดนี้แล้วจะปฏิเสธยังไงไหว ทั้งที่คิลเลอร์แค่ขอชิมแต่ต้นน้ำกลับรู้สึกเหมือนกำลังถูกชิมไปทีนิดๆด้วยสายตาคมคู่นั้นเสียแล้ว ยังไม่โดนกินแต่ก็เหมือนโดนกินไปแล้วทั้งตัว

 

“เกลียดพี่ว่ะ...”

 

“แต่พี่รักนะ รักมากด้วยค่ะ”

 

“พอละ..อื้ออ!!

 

ยังไม่ได้ทันได้พูดจบริมฝีปากอิ่มก็ถูกช่วงชิงอิสระไปเสียก่อน แน่นอนว่าพอได้ครอบครองแล้วคิลเลอร์ไม่มีทางปล่อยง่ายๆหรอก ยิ่งลิ้นเล็กหลีกหนีลิ้นร้อนก็ยิ่งตามติดอย่างไม่ยอมแพ้ จากแม่เสือที่ดุเอาๆต้องกลายเป็นลูกแมวน้อยในเวลาไม่กี่นาทีอย่างง่ายดาย เพราะอะไรน่ะหรอ? ก็เพราะว่าที่เก๊กดุไปตอนแรกน่ะแค่ป้องกันตัวเองออกจากผู้ชายร้ายกาจแบบคิลเลอร์นี่ยังไงล่ะ ถ้าไม่ดุคิลเลอร์ก็ยิ่งได้ใจ ไม่ใช่ไม่อยากให้คิลเลอร์กิน(เอ๊ะ?) แต่ก่อนหน้านี้แทบทุกคืนที่ผ่านมาตั้งแต่ที่ไปทำสปานั่นแหละเขาก็แทบสลบคาอกคนรักทุกคืนอยู่แล้ว ห้ามก็ไม่ฟัง แรกๆก็แบบนี้อ่ะ บอกขอลูบหน่อยนึง บีบนิดบีบหน่อยพอผ่านไปสักพักจบลงบนเตียงทุกทีจนต้องลองงัดไม้นี้ออกมาใช้ ใครมันจะไปคิดเล่าว่าจะไม่รอด...

 
           สุดท้ายต้นน้ำก็พ่ายแพ้ให้กับคนตัวโตอีกครั้งเหมือนกับทุกทีที่ผ่านมา สัมผัสอุ่นร้อนอันแสนหวานหอมที่คนรักมอบให้ทำให้ต้นน้ำต้องเดินตกหลุมพรางของหมาป่าเจ้าเล่ห์อย่างคิลเลอร์อีกครา
 
++++++++++++++50%+++++++++++++
         ต่อค่ะ
 

“อะ..ซี๊ดด”

 

คนตัวเล็กร้องขึ้นเสียงเบาเมื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่งปุ๊บความเมื่อยล้าก็แล่นเข้ามาเล่นงานทันที ทั้งปวดทั้งเจ็บถึงจะไม่เจ็บมากแต่ก็เจ็บอยู่ดี นึกแล้วก็โมโหตัวเองที่ใจแข็งไม่พอสุดท้ายเลยต้องมานั่งลำบากแบบนี้ไง ดูเอาเถอะตัวต้นเหตุหน้าหล่อยังไม่คิดจะตื่นขึ้นมาเลย เห็นแล้วมันน่านัก!

 

ง่ำ!!

 

“โอ๊ยยย เจ็บค้าบบ”

 

คนที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างสบายอารมณ์เป็นอันต้องตื่นขึ้นมาและร้องโหยหวนเสียงดังลั่นเมื่อถูกฟันคมของคนตัวเล็กกัดเข้าที่หัวไหล่เต็มแรง ความงงความง่วงนี่หายไปเป็นปลิดทิ้งเรียกว่าตื่นเต็มตาเลยเถอะงานนี้ พอหันไปดูก็พบว่าบริเวณที่โดนกัดกลายเป็นรอยฟันไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนคนทำน่ะหรอ นั่งยิ้มนักคิ้วมาให้อย่างกวนๆน่ะสิ

 

“ห้ามว่านะ ถือว่าหายกันที่พี่ทำต้นเจ็บ!” ต้นน้ำพูดขึ้นดักคอพร้อมกับปรายนิ้วชี้หน้าคนรักตบท้ายด้วยสายตาดุๆเป็นของแถม แน่นอนว่าคิลเลอร์จะว่าอะไรได้ในเมื่อบนผิวขาวๆของคนรักมันเต็มไปด้วยร่องรอยสีกุหลาบชัดซะขนาดนั้น หลักฐานประกอบความผิดมัดตัวแน่นขนาดนี้เถียงไปเดี๋ยวจะพาลโดนงอนเปล่าๆ

 

แต่นี่ฟันคนจริงๆใช่ไหมเนี่ย นี่ถ้ากัดแรงกว่านี้รับรองเลือดไหลแน่ๆ

 

“พี่ยังไม่ทันว่าเลยแค่บอกว่าเจ็บเอง ว่าแต่เจ็บมากไหมพี่ขอโทษนะก็เราน่ารักนี่นา”

 

แรกๆก็เหมือนจะดีนะแต่ไอ้คำหลังๆนี่มันไม่ใช่เรื่องสักหน่อย!

 

“พูดงี้ไม่ต้องพูดก็ได้นะไอ้พี่คิล”

 

“พี่ก็แค่แหย่เล่นเอง ไหนลุกไหวไหมหื้ม พี่อุ้มไปอาบน้ำป่ะ”

 

“ไม่ต้องเลย ไม่ได้เป็นง่อย ต้นไปอาบน้ำแล้วใกล้ได้เวลานัดแล้วด้วยเพราะพี่คนเดียวเลย ชิส์” คนตัวเล็กว่าก่อนจะลุกลงจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไปทั้งที่สภาพเปลือยๆแบบนั้น ไอ้ความอายน่ะก็มีแต่ไม่ใช่ตอนนี้ไงอีกอย่างการทำแบบนี้ก็เหมือนได้ทรมานคนหื่นๆแบบคิลเลอร์ไปในตัว ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องมองตามตาละห้อยแน่ๆ

 

คอยดูเถอะหลังงานหมั้นแม่จะยั่วให้อยากแล้วชิ่งให้ดู!

 

แปะ

 

มือหนาตบหน้าตัวเองแรงๆเรียกสติกลับมาเมื่อคนตัวเล็กเดินเข้าห้องน้ำไปจนลับสายตาแล้ว ให้ตายสิเวลาปกติก็น่ารักจนน่าฟัดอยู่แล้วพอเจอเวอร์ชั่นนี้เข้าไปต้องบอกเลยว่าอยากจะวิ่งไปจับมาฟัดอีกสักที ก็พอจะรู้หรอกว่าต้นน้ำจงใจแกล้ง ถึงจะแค่ไม่ถึงนาทีแต่มีอิทธิพลต่อใจของเขาไม่น้อย

 

โอ๊ย อยากจะฟัดเมียทั้งวันเลยครับจะหาว่าหื่นเซ็กส์จัดก็ยอมอ่ะงานนี้

 

แต่ถึงจะอยากทำอะไรมากแค่ไหนคิลเลอร์ก็ไม่สามารถทำได้ในตอนนี้เพราะอีกไม่ถึงสองชั่วโมงเข้าต้องพาต้นน้ำไปลองชุดที่จะใช้ในอีกสองวันที่จะถึงนี้ พูดไปก็รู้สึกว่ามันเร็วเหมือนกันเผลอแปปๆก็ผ่านไปเกือบสองอาทิตย์แล้วสินะที่เขาจะได้เป็นเจ้าต้นน้ำมากขึ้นอีกขั้น

 

 

 

ผ่านไปกว่าชั่วโมงทั้งคู่ก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยพร้อมได้ฤกษ์ออกจากห้องสี่เหลี่ยมสักที ด้วยระดับฝีเท้าของคิลเลอร์ทำให้ทั้งสองมาถึงร้านเวดดิ้งในเวลาไม่นาน แถมยังถึงก่อนเวลานัดเสียด้วย เมื่อมาถึงเหล่าพนักงานก็ออกมาต้อนรับลูกค้าวีไอพีอย่างพวกเขาเป็นอย่างดีพร้อมกับพาไปยังห้องลองชุดทันที

 

ต้องบอกเลยว่าชุดที่เห็นมันดูดีมากๆและถูกใจทั้งสองคนไม่น้อยงานก็เนี๊ยบละเอียดดีราวกับใช้เวลาทำมานานแต่ที่ไหนได้ไม่ถึงสองอาทิตย์ด้วยซ้ำครั้งนี้ต้องบอกเลยว่าเพราะอิทธิพลของเงินล้วนๆของดีกับเวลาที่รวดเร็วทันใจก็มักจะมาคู่กับราคาที่แพงแสนแพงซะจนต้นน้ำแทบทรุด นึกเกรงใจเจ้าของเงินที่ต้องมาจ่ายให้กับเสื้อผ้าแพงๆพวกนี้ถึงแม้คนจ่ายอย่างคุณแม่คิลเลอร์จะเต็มใจก็เถอะ

 

“เดี๋ยวน้องคิลลเอร์กับน้องต้นน้ำเข้าไปลองชุดเลยนะคะถ้าไม่โอเคยังไงพี่จะได้รีบแก้ให้ค่ะ”

 

“ครับ”

 

เมื่อรับคำเสร็จทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไปลองชุดคนละห้องอย่างว่าง่าย ชุดของต้นน้ำเป็นกางเกงผ้าเนื้อดีสีฟ้าอ่อนและสูทสีเดียวกัน เสื้อตัวในสุดเป็นเชิ้ตแขนยาวสีขาวพอดีตัวสวมทับด้วยกั๊กสีฟ้าอ่อนเช่นเดียวกับสีสูทและตบท้ายด้วยเสื้อสูทพอดีตัว เรียกได้ว่าทุกอย่างมันโอเคจนไม่ไต้องแก้ไขอะไรเลยก็ว่าได้และต้นน้ำก็ชอบมันมากๆด้วย

 

คนตัวเล็กเช็คความเรียบร้อยของตัวเองหน้ากระจกบานยาวอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปด้านนอกซึ่งก็เห็นคิลเลอร์ยืนรออยู่ก่อนแล้ว ร่างสูงของคนรักที่อยู่ในสูทสีเดียวกันกับตัวเองนั้นสะกดสายตาของต้นน้ำได้เป็นอย่างดี ทั้งที่เสื้อผ้าก็คล้ายๆกันจะมีต่างก็แค่เสื้อตัวในของคิลเลอร์เป็นสีน้ำเงินเข้มกับเสื้อกั๊กสีขาวเท่านั้นแหละแต่ทำไมนะ เขาถึงได้รู้สึกว่าคิลเลอร์ดูดีมากกว่าเป็นไหนๆ

 

ทว่าในขณะเดียวกันต้นน้ำเองก็ไม่รู้เลยว่าคิลเลอร์นั้นมีอาการไม่ได้ต่างจากตัวเองเลยสักนิด ต้นน้ำคิดอย่างไรรู้สึกอย่างไรคิลเลอร์เองก็รู้สึกแบบนั้น คนตัวเล็กที่อยู่ในชุดสูทสีฟ้าอ่อนมันช่างดูน่ารักน่ามองเสียจนไม่อาจละสายตาได้เลย

 

ให้ตายสิ บอกให้แม่เปลี่ยนจากงานหมั้นเป็นงานแต่งเลยได้ไหมนะ!

 

แค่คิดว่าวันงานจะต้องมีใครต่อใครได้เห็นความน่ารักของต้นน้ำเขาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาซะแล้วสิ เขาไม่อยากให้ใครมองนี่นา ก็คนมันหวงนี่ หวงมากจนอยากจะเก็บไว้มองคนเดียวเลยเถอะ ก็ได้แต่ภาวนาให้วันงานเขาไม่เผลอไปต่อยให้เข้าให้ก็พอ

 

“แหม ดูดีมากๆเลยนะคะ มองกันขนาดนี้เกรงใจคนโสดๆแบบพวกพี่บ้างเนอะตาร้อนไปหมดแล้วค๊า”

 

เสียงพูดแซวของพนักงานที่เป็นคนดูแลเรื่องชุดดังขึ้นทำให้ทั้งสองคนหลุดออกจากภวังค์ แก้มเนียนขึ้นสีระเรื่ออย่างน่ารักเพราะความเขินส่วนคิลเลอร์ก็ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองแก้เขินเช่นกัน ถึงหน้าจะไม่แดงแบบต้นน้ำแต่ถ้าสังเกตจะเห็นได้เลยว่าหูเขาน่ะมันแดงยิ่งกว่าหน้าต้นน้ำซะอีก

 

“ว่าแต่ชุดโอเคไหมคะอยากให้พี่แก้อะไรไหม”

 

“ของผมโอเคแล้วครับ ชุดสวยมากเลยครับ” ต้นน้ำบอกพร้อมยิ้มกว้าง

 

“ของผมก็ไม่แก้แล้วครับโอเคแล้ว ต้องขอบคุณพวกพี่มากๆนะครับที่ทำชุดดีๆแบบนี้ให้เรา” คิลเลอร์เอ่ยบอกจากใจ จริงที่ว่าแม่เขาอาจจะจ้างด้วยจำนวนเงินที่มากแต่ด้วยเวลากระชั้นขนาดนี้หลายที่อาจจะไม่รับทำก็ได้ ก็นะแม่เขาน่ะเรื่องมากจะตายไป(บาปนะพี่หมอ)

 

“พี่เต็มใจค่ะแค่น้องสองคนชอบพี่ก็ดีใจแล้วค่ะ”

 

“ไว้งานแต่งผมจะมาใช้บริการอีกนะครับ”

 

“พี่คิลพูดอะไรเนี่ย” ต้นน้ำแย้งขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำกับคำพูดของคนรัก

 

งานหมั้นยังไม่ทันจะถึงมาพูดเรื่องงานแต่งหน้าตาเฉยคิดว่าเขาจะเขินไหมเล่า!

 

“ก็เรื่องจริงนี่นา หรือจะไม่แต่งกับพี่คะแต่พี่ไม่ยอมหรอกนะเจ้าสาวของพี่ต้องเป็นต้นน้ำคนเดียวเท่านั้น” น้ำเสียงนุ่มๆที่ฟังดูเหมือนจะแกล้งเย้าแหย่หากแต่กลับเต็มไปด้วยความจริงใจและหนักแน่นจนคนฟังต้องอายม้วนแม้กระทั่งพนักงานร้านที่ได้ยินก็หน้าแดงไปตามๆกัน

 

เขินคูณ100กันไปเลยงานนี้!!

 

“ก็ต้องแต่งอยู่แล้วสิ...” คำตอบน่ารักๆที่แม้จะแผ่วเบาแค่ไหนแต่คิลเลอร์ก็ได้ยินมันเต็มสองรูหูเลยล่ะ ที่สำคัญมันยังดังก้องอยู่ในหัวพร้อมๆกับหัวใจของเขาที่เต้นถี่รัวขึ้น

 

น่ารักอีกแล้วสิเมียเขาเนี่ย!

++++++++++++75%+++++++++++

ต่อค่ะ


“หวานกันจริงหวานกันจังนะคะ ไปเปลี่ยนชุดกันได้แล้วค่ะ ขืนปล่อยให้น้องคิลเลอร์มองนานกว่านี้พี่ว่าน้องต้นน้ำต้องท้องแน่ๆ คิกๆ”


“พี่ก็ ผมเป็นผู้ชายนะจะท้องได้ยังไงกัน ไปเปลี่ยนชุดดีกว่า” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็วิ่งหนีหายกลับเข้าไปในห้องแต่งตัวปล่อยให้บุคคลที่ได้แต่มองตามไปด้วยรอยยิ้ม คิลเลอร์ยิ้มให้พี่พนักงานอีกครั้งก่อนจะขอตัวไปเปลี่ยนชุดบ้าง

 


เสร็จจากการเปลี่ยนเสื้อชุดทั้งสองก็คืนชุดให้กับทางร้านเพื่อให้ร้านนำไปซักรีดเตรียมพร้อมสำหรับวันจริงก่อนที่ทั้งสองคนจะกล่าวลาพี่พนักงานคนเก่ง ประจวบเหมาะกับเข้าสู่ช่วงเย็นพอดีคิลเลอร์เลยพาต้นน้ำไปทานมื้อเย็นที่ห้างสรรพสินค้าย่านดังที่อยู่ไม่ไกลจากร้านมากนัก


ก่อนจะทานอาหารก็มีอีกที่หนึ่งที่คิลเลอร์ต้องพาต้นน้ำไปด้วยกันก่อนเพราะพวกเขายังขาดของสำคัญที่ต้องใช้ในงานหมั้นครั้งนี้ สิ่งนั้นก็คือแหวนหมั้นนั่นเอง


ดวงตาคู่สวยไล่มองแบบแหวนคู่ในตู้กระจกช้าๆเพื่อหาแบบที่ถูกใจ คิลเลอร์ให้สิทธิ์ในการเลือกแหวนเป็นของต้นน้ำโดยปริยายเพราะไม่ว่าต้นน้ำจะเลือกแบบไหนเขาก็ชอบทั้งนั้น สิ่งสำคัญมันคือความชอบต้นน้ำไม่ใช่แบบแหวน


“พี่ครับ ขอดูคู่นี้หน่อยครับ”


นิ้วเรียวชี้ไปที่แหวนทองคำขาวคู่หนี่งที่ไม่ได้ดูมีลวดลายอะไรมากมายนัก เป็นเพียงแหวนเกลี้ยงที่มีการสร้างมิติชั้นให้นูนขึ้นมาเหมือนมีแหวนซ้อนกันสองวง ตรงกลางมีเพชรน้ำงามขนาดพอดีประดับอยู่หนึ่งเม็ดทำให้แหวนที่เหมือนจะธรรมดาดูหรูหราขึ้นมา เรียบหรู ดูดี มีสไตล์นั่นคือสิ่งที่ต้นน้ำชอบ


“นี่ค่ะ”


“ขอบคุณครับ” มือเรียวรับกล่องแหวนมาดูก่อนจะเผยยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจโดยที่ไม่ลืมจะเอ่ยถามความเห็นของคนรักด้วย ถึงคิลเลอร์จะบอกว่าตามใจแต่ต้นน้ำก็อยากให้มันเป้นสิ่งที่ถูกเลือกระหว่างตัวเขาและคนรัก


“พี่คิลว่าเป็นไง โอเคไหม?”


“พี่ว่าสวยดีนะ ดูเรียบๆแต่ก็ไม่เรียบจนเกินไปดูดีมีสไตล์ดี” คิลเลอร์ตอบออกมาตามที่คิดพลางมองแหวนคู่ในมือต้นน้ำไปด้วย เมื่อได้รับความเห็นที่พอใจคนตัวเล็กก็หันไปหาพนักงานขายต่อทันที


“งั้นผมเอาคู่นี้ครับ”


“คู่นี้นะคะ 49000 บาทค่ะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าสะดวกชำระเป็นเงินสดหรือบัตรเครดิตคะ”


“บัตรแล้วกันครับ” คิลเลอร์ตอบพลางยื่นแบล็คการ์ดไปให้พนักงานขาย


“รบกวนรอสักครู่นะคะ”พนักงานคนเดิมเอ่ยบอกอย่างสุภาพและรับแบล็คการ์ดในมือหนาพร้อมกับนำเครื่องประดับไปชำระเงินให้ลูกค้าทั้งสองที่เคาน์เตอร์


“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณลูกค้า ขอบคุณค่ะ” เพียงไม่กี่นาทีถุงเครื่องประดับสุดหรูก็มาอยู่ในมือของต้นน้ำเป็นที่เรียบร้อย


“ครับ”


 

เมื่อได้ของสำคัญแล้วทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปยังร้านอาหารทันที เมนูวันนี้ที่ต้นน้ำเลือกก็คือร้านสเต็กง่ายๆอย่างซิสเลอร์ แม้ใจจะอยากกินบุฟเฟ่อย่างพวกชาบูก็เถอะแต่ช่วงนี้เขาต้องควบคุมน้ำหนักอย่างน้อยสเต็กก็คงไม่หนักเท่าชาบูหรอกมั้ง


“ไหนเราบอกว่าคุณแม่ห้ามทานหนักไง นี่เล่นสเต็กเลยนะ” คิลเลอร์ว่าพลางหัวเราะน้อยๆ


“นิดเดียวเอง พี่คิลห้ามบอกคุณแม่นะเดี๋ยวต้นโดนดุอีก”


“ครับๆ ไม่บอกหรอก นี่ อันนี้อร่อยนะ”


ช้อนที่บรรจุซุปเห็นสีครีมเนื้อเนียนถูกส่งไปจ่อที่ริมฝีปากเรียวซึ่งคนตัวเล็กก็อ้าปากรับมันอย่างไม่เกี่ยงงอน ก็ซุปนี่มันของโปรดเขานี่นา อได้กินของที่ชอบต้นน้ำก็ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีและจิ้มสเต็กในจานตัวเองที่หั่นพอดีคำไปจ่อปากคนรักบ้างเป็นการตอบแทน


“ทำตัวน่ารักอีกแล้วนะคะ”


“พูดมากจัง กินๆไปเถอะน่า” ต้นน้ำว่าพลางแกล้งทำตาดุขัดกับแก้มใสที่ขึ้นริ้วแดงน้อยๆ คนถูกว่าเพียงแค่อมยิ้มเล็กๆก่อนจะอ้าปากงับชิ้นเนื้อจากส้อมในมือเรียว


ถึงอาหารที่กำลังกินอยู่จะไม่ได้พิเศษอะไรมากไปกว่าข้าวมื้อหนึ่ง ทว่ามันกลับพิเศษมากสำหรับทั้งคู่ ที่มันพิเศษก็เพราะทั้งสองผลัดกันป้อนอาหารให้กันอย่างน่ารักโดยไม่แคร์ว่าคนอื่นจะมองยังไง แน่นอนว่ามันก็มีแหละคนที่ไม่ชอบและรังเกียจความรักนแบบของพวกเขาแต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดสักหน่อย อีกอย่างไม่ว่าใครจะมองยังไงมันก็ไม่สำคัญหรอก สิ่งที่มันสำคัญที่สุดก็คือคนตรงหน้าของพวกเขาต่างหาก 


++++++++++++++100%++++++++++++

Talk 3 : 27/12/16 00.45

ครบ 100% แล้ววว วันนี้ไรท์เปิดจองหนังสือแล้วนะคะ

ใครที่โอนเงินมาเร็วจะได้รับของแถมกันไปแบบคุ้มสุดๆเลยทีเดียว

ไรท์ต้องขอบคุณทุกคนมากๆค่ะที่อยู่ด้วยกันจนถึงตอนนี้ ฮื้อ ช่วยอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปนานๆนะคะ

และที่สำคัญฝาก แองเจลคนที่ 5 ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยค่าาาา

Talk 2 : 25/12/16 22.45

อัพแล้วว ถึงจะมาน้อยแต่ก็มาน๊าา ใครที่รอรายละเอียดอดใจรออีกนิดนะคะ

ใกล้แล้วๆๆ สรุปเอาเป็นว่าไรท์จะทำบล็อคเซ็ตให้นะคะ

แล้วก็ตอนนี้ขอฝาก ANGEL คนต่อไปด้วยจ้า THE 5TH ANGEL 'PAETAI'

http://www.tunwalai.com/story/132878/the-5th-angel-paetai-หนูบีของพี่เพลย์

Talk 1 : 25/12/16 00.55
Merry Christmas ค่ะทุกคนนน มาอัพต่อแย้ววว
วันนี้ไรท์ส่งรายละเอียดไปให้สำนักพิมพ์แล้วนะคะสำหรับปกรอบนี้ไรท์จ้างวาดจ้า
งานดีงานสวยแน่นอนของแถมก็น่ารักชัวร์! ส่วนราคานั้นอาจจะสูงนิดนึงแต่ไม่สูงเกินเอื้อมแน่นอนค่ะ
ตอนนี้มีสองราคานะคะคืออยากถามเรื่องบล็อคเซ็ตค่ะว่าอยากได้กันไหมรบกวนเม้นบอกทีนะคะ
ถ้าราคารวมบล็อคเซ็ตจะอยู่ที่ 800-850 ค่ะ ถ้าไม่มีบล็อคเซ็ต 700-750 ค่ะรวมค่าจัดส่งแล้วนะ
รายละเอียดคร่าวๆคือหนังสือ 2 เล่ม โปสการ์ด 3 ลาย(ฉากฟินๆ) ที่คั่น 2 ลาย ถุงผ้า1ใบ
มีของพิเศษสำหรับคนโอนก่อนด้วยค่ะ!! อันนี้คือคร่าวๆนะราคาเดี่ยวจะบอกอีกทีจ้าแต่ไม่เกินนี้แน่นอน
วันเปิดพรีก็ใกล้ๆแล้วน่าจะวันจันทร์นี้หรืออาจะวันที่ 1 ค่ะเดี๋ยวแจ้งอีกทีตอนนี้ขอเรื่องบล็อคเซตก่อนเน้ออ
 
#
#
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

817 ความคิดเห็น

  1. #611 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 21:06
    เมื่อไรจะหมั้นกันนะ
    #611
    0
  2. #523 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:31
    จำเป็นต้องหวานกันขนาดนี้ไหม ตอบ!! อิอิ ลอกเม้น 415 มาเต็มๆ
    #523
    0
  3. #415 PangPoong (@PangPoong) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 17:58
    ต้นน้ำจำเป็นต้องน่ารักขนาดนี้ไหม ตอบ!!
    #415
    0
  4. #368 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:10
    โอ๊ยยย น่ารักกกก >< แหวนคือสวยมากกกกกกก
    #368
    0
  5. #367 兴迷 (@tangmoanongnart) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 12:37
    โมโหกลบเกลื่อนตลอดดดด

    เฮียก็ช่างหยอดดด
    #367
    0
  6. #366 TaoHun DakHyo (@kim_nik) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 23:54
    ต้นน้ำนู๋โมโหได่น่าฟัดมากลูก
    #366
    0
  7. #362 minibratz (@minibratz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 21:06
    รอเลยค่ะ แจ้งรายละเอียดเร็วๆนะค่ะ
    #362
    0
  8. #360 aomnovel (@aomnovel) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 19:43
    ต้นน้ำนี่สู้ไม่ได้เลยพี่คิลนี่เจ้าเล่ห์เกิน
    #360
    0
  9. #358 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 08:37
    พี่คิลนี่มันร้ายจริงๆ ><
    #358
    0
  10. #344 warisorn (@warisorn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 08:39
    รอออออ รูปน่ารักก
    #344
    0
  11. #343 Ashe~ (@HubbleSH) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 22:24
    รออออออออออ
    #343
    0
  12. #341 earn00-12 (@earn00-12) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 17:41
    รอนะคะ>?<
    #341
    0
  13. #332 yeolbjin (@yeolbjin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 11:55
    รูปน่ารักอ่าาา\\^><^//
    #332
    0
  14. #331 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 10:10
    ต้นน้ำน่ารักกก ><
    #331
    0
  15. #330 Qeendrak (@Qeendrak) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 05:39
    อร้ายยยคือดี๊ดีอะต้นน้ำน่ารักมากลูก
    #330
    0
  16. #329 Macrotid. (@soda8520) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 05:37
    ต้นน้ำโมโหทำไมลูกกกก
    #329
    0