[End] ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ.บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 66 : โลก 7 Part 2 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,067 ครั้ง
    11 ก.ค. 63

 

โลก 7 : มังกรและองค์ชายที่ถูกลืม

Part : 2

_________

 

จวินหลงตบตีกับศีลธรรมในใจตัวเอง เด็กมันก็น่ารัก แต่หวั่นๆคุกเหลือเกิน ไม่รู้ว่าพี่จะรอดชีวิตไปถึงวันที่น้องบรรลุนิติภาวะหรือเปล่า---

 

 

ในขณะที่นักพรากผู้เยาว์ฝึกหัดอย่างจวินหลงกำลังทะเลาะกับตัวเอง ฝ่ามือเล็กของคนบนเตียงก็กระตุกชายเสื้อสีขาวอีกครั้ง ฉุดให้ผมเรียกสติตัวเองกลับมาสู่เหตุการณ์เบื้องหน้า และเมื่อได้สบตากับเสี่ยวหลิงตัวน้อย สำนึกดีทั้งหลายก็พลันมลายจนหมดสิ้น ได้ยินเพียงเสียงเชียร์ของระบบที่ดังก้องอยู่ข้างหู

 

 

[ถ้าใจเราบริสุทธิ์พอ ไฟนรกก็แค่เปลวเทียนดวงน้อยๆครับโฮสต์]

 

 

"..."

 

 

[คุณลองมองไปตรงนั้นสิครับ เด็กน้อยที่กำลังโดดเดี่ยวและน่าสงสาร]

 

 

"..."

 

 

[ดวงตากลมโตที่กำลังหมองเศร้า ร่างกายบอบบางที่กำลังสั่นเทาราวกับจะแหลกสลาย]

 

 

"..."

 

 

[คุณคิดจะใจจืดใจดำกับสิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆนี่เหรอครับ!!]

 

 

เอเนอร์จี้นายน่ากลัวมากระบบ ร่างสูงโปร่งของผมทรุดตัวลงนั่งบนเตียงเคียงข้างกับเจ้าของตำหนักตัวน้อย ฝ่ามือเรียวลูบศีรษะเล็กอย่างอ่อนโยน ขณะที่ภายในใจกำลังตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่

 

 

สาบานได้เลยระบบ ถ้าหากฉันต้องตกนรกก็จะฉุดนายลงไปตายด้วย!

 

 

[...]

 

 

เสื้อตัวนอกถูกถอดออกแล้วนำไปแขวนไว้บนราวข้างฉากกั้น ก่อนที่จวินหลงจะกลับมานั่งลงบนเตียงตามเดิม การกระทำนี้ทำให้เด็กน้อยยิ้มออกมาอย่างยินดี

 

 

ทั้งสองร่างล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยหันหน้าเข้าหากัน ตรงกลางเว้นระยะห่างไว้ประมาณหนึ่งช่วงศอก องค์ชายน้อยยังคงนอนตาแป๋วมองจวินหลงนิ่งๆ จนคนโดนจ้องเกิดสับสนขึ้นมา หรือต้องเล่านิทานให้ฟังก่อนสินะ!

 

 

สมองผมทำการประมวลผลอย่างรวดเร็ว นิทานเรื่องไหนที่เหมาะกับเด็กสิบขวบ สโนว์ไวท์กับหมาป่าทั้งเจ็ด? หนูน้อยหมวกเขียว?

 

 

[โฮสต์ครับ ผมว่าชื่อนิทานมันฟังดูแปลกๆ...]

 

 

"ข้าจะเจอท่านตอนลืมตาตื่นใช่ไหมขอรับ"

 

 

น้ำเสียงออดอ้อนในระยะประชิดช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ! ใบหน้างามสง่าของมังกรผู้สูงส่งยังคงทอแววอ่อนโยน แม้ภายในใจจะกำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งกับออร่าความโมเอะนี้ ช่างน่าเอ็นดูอะไรเช่นนี้! ว่าแล้วก็ได้แต่ยกมือขึ้นมาซับเลือดกำเดาอยู่ในใจ

 

 

"ข้าจะอยู่ข้างเจ้าเสมอ หลับเสียเถิดเด็กดี"

 

 

ฝ่ามือเรียวสวยเอื้อมไปสัมผัสกลุ่มผมนุ่มนิ่มอย่างแผ่วเบาอีกครา เปลือกตาสีขาวเนียนเริ่มปรือลงด้วยความง่วง ก่อนที่องค์ชายน้อยจะจมลงสู่ห้วงนิทราในที่สุด

 

 

_ _ _ _ _

 

 

ยามเช้ามาเยือนพร้อมกับความกระอักกระอ่วนใจ เมื่อจวินหลงลืมตาขึ้นและพบว่าร่างของช่างซิ่นหลิงกำลังจดตัวซุกอยู่ในอ้อมกอดของตนเองราวกับสัตว์ตัวเล็กๆที่ต้องการการปกป้อง

 

 

ราชามังกรอย่างผมถึงกับเกิดความรู้สึกลังเลขึ้นมา ระหว่างปลุกให้ตื่นกับปล่อยให้นนอนต่อไปผมควรเลือกอะไรดีนะ...

 

 

"อื้อ..."

 

 

และแล้วผมก็ได้คำตอบ เมื่อองค์ชายน้อยครางออกมาเบาๆ ก่อนจะเริ่มขยับตัว มือเล็กยกขึ้นมาขยี้ตาตัวเอง แล้วกะพริบตาปริบๆไล่อาการง่วงงุน เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเพื่อนร่วมเตียงพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆที่ยังคงแฝงไว้ด้วยด้วยความง่วงงุนคิดจะออดอ้อน

 

 

"อรุณสวัสดิ์ขอรับ"

 

 

หัวใจคนคุกเต้นสนั่นเหมือนรัวกลองเป็นรอบที่สิบตั้งแต่พบหน้ากัน ก่อนจะตั้งสติและเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มน่าฟัง

 

 

"อรุณสวัสดิ์เช่นกัน...อาหลิง"

 

 

วันนี้เป็นวันงานเฉลิมฉลองวันแรกหลังจากผ่านพ้นพิธีอันเชิญสัตว์เทพ ผมเดินจูงมือเด็กน้อยเข้าไปในงานหลังจากที่พวกเราลงมาจากรถม้าที่ผมเพิ่งเสกขึ้นมาแบบสดๆร้อนๆเมื่อเช้านี้ ช่างซิ่นหลิ่งอยู่ในชุดสีขาวปักดิ้นทองคู่กับผมที่ยืนอยู่เคียงข้างกัน เส้นผมถูกรวบเป็นมวยเล็กครึ่งหัว ปักด้วยปิ่นหยกสลักสีขาวพิสุทธิ์ บนข้อมือขวาสวมกำไลหยกที่เป็นตัวแทนของพันธะสัญญา มีนางกำนัลสองคนเดิมตามหลังโดยเว้นระยะห่างพอประมาณ

 

 

สิ้นเสียงประกาศของขันทีก็มีผู้คนจำนวนหนึ่งที่หันมาให้ความสนใจแก่องค์ชายสิบ องค์ชายลำดับสุดท้ายของราชวงศ์ช่าง

 

 

ฮ่องเต้ช่างอันเล่อ มีพระราชโอรสและพระราชธิดารวมสิบพระองค์ องค์ชายใหญ่นั้นเสียชีวิตตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เช่นเดียวกับองค์หญิงรองที่เป็นฝาแฝด องค์ชายสามเป็นบุตรของฮองเฮา มีพระชนมายุสิบแปดชันษาในปีนี้ รองลงมาคือองค์หญิงสี่และองค์หญิงห้ามีพระชนมายุสิบเจ็ดและสิบหกชันษาเป็นธิดาในพระสนมซูเฟย

 

 

องค์ชายหกซึ่งเป็นบุตรของกุ้ยเฟย มีพระชนมายุสิบหกชันษา แต่เนื่องจากขาทั้งสองข้างพิการแต่กำเนิด จึงไม่ค่อยมีบทบาทอะไรในราชสำนัก

 

 

ส่วนองค์ชายเจ็ดไปจนถึงองค์ชายสิบคือผู้เข้าร่วมพิธีอันเชิญในปีนี้ สองในสี่เป็นบุตรของเสียนเฟย องค์ชายเก้าเป็นบุตรของสนมขั้นผินเช่นเดียวกับองค์ชายสิบ เพียงแต่มารดาขององค์ชายเก้าได้รับความโปรดปรานมากกว่า ฐานะความเป็นอยู่จึงถือได้ว่าดีกว่าช่างซิ่นหลิงอยู่มากโข

 

 

ขุนนางบางคนเดินเข้ามาทักทายด้วยอยากจะผูกมิตร หรือแม้ต่บางคนที่แวะมาสังเกตท่าที ไม่กล้าบู่มบ่ามหรือทำอะไรโจ่งแจ้ง

 

 

หลังจากนั้นไม่นาน ฮ่องเต้ก็เสด็จมาถึงและกล่าวเปิดงานเลี้ยง พร้อมทั้งมอบรางวัลเป็นของกำนัลแก่บุตรชายที่เข้าร่วมพิธีอันเชิญในปีนี้

 

 

ผู้เป็นเหนือคนทั้งแผ่นดินปรายตาลงมองบุตรชายคนสุดท้องที่คุกเข่ารอรับรางวัลอยู่เบื้องหน้า บุตรชายที่พระองค์ไม่เคยคิดจะเหลียวแล แต่บัดนี้กลับโดดเด่นขึ้นมาจากฝูงชน ราชามังกรที่เด็กชายอันเชิญออกมาได้จะเป็นตัวแปรสำคัญในอนาคต ขุนนางบางส่วนในราชสำนักเริ่มมองหาต้นไม้ใหญ่ให้เกาะเกี่ยว ช่างซิ่นหลิงผู้นี้เป็นเพียงแค่ต้นกล้าเล็กๆ แต่มีแววว่าในอนาคตอาจจะกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ที่เติบโตอย่างมั่นคง เพราะมีไม้ค้ำยันที่ดี

 

 

ช่างซิ่นหลิงเหลือบตาขึ้นมองบิดาที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ เมื่อคนด้านบนนิ่งไปโดยไม่หยิบรางวัลมาประทานให้แก่ตน สายตาสองคู่สอดประสานกันชั่วอึดใจ ก่อนฮ่องเต้จะเป็นฝ่ายละสายตาไปด้วยการถอดธรรมรงค์จากพระหัตถ์ขวา แล้ววางลงบนมือเล็กๆคู่นั้น ท่ามกลางความแปลกใจและตกตะลึงของคนในงาน เพราะองค์ชายทั้งสามองค์ก่อนหน้านี้แม้จะได้พระราชทานของล้ำค่า แต่แน่นอนว่ามันไม่อาจเทียบได้กับธรรมรงค์วงนั้น

 

 

น้ำหนักขององค์ชายสิบในใจของผู้คนจึงเพิ่มขึ้นอีกสามส่วน บางทีหมากตานี้อาจควรค่าแก่การลงทุนมากกว่าที่คิด

 

 

_ _ _ _ _

ตระกูลไป๋เป็นตระกูลของแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน มีผลงานเป็นที่ประจักษ์ ได้รับการปูนบำเหน็จรางวัลจากฮ่องเต้ ถึงขั้นได้รับป้ายพกพระราชทานที่สามารถผ่านเข้าออกวังหลวงได้ตลอดเวลา และสามารถพกพาอาวุธเข้ามาในเขตพระราชฐานได้

 

 

ความไว้เนื้อเชื่อใจนี้ย่อมมีที่มาที่ไป บรรพบุรุษตระกูลไป๋เป็นหนึ่งในผู้ที่ช่วยรวบรวมแคว้นช่างเปาในอดีต แม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินคนปัจจุบันอย่าง 'ไป๋หยางชุน' ยังเป็นถึงสหายสนิทของฮ่องเต้ตั้งแต่วัยเยาว์ ที่ร่วมเล่าเรียนจากอาจารย์คนเดียวกัน

 

 

บุตรชายคนโตของแม่ทัพไป๋มีอายุสิบเจ็ดหนาว ปัจจุบันมีตำแหน่งเป็นรองแม่ทัพ ส่วนบุตรคนสุดท้องมีอายุสิบหนาว แม้จะยังเล็ก แต่ก็ฉายแววนักรบผู้เก่งกาจเฉกเช่นบิดาและพี่ชาย

 

 

'ไป๋เหออี้' บุตรชายคนเล็กของจวนแม่ทัพนั่งจ้องตัวหมากบนกระดานมากว่าครึ่งชั่วยาม จิตใจยังคงวนเวียนอยู่กับคำสองคำที่ได้ยินผ่านหูในงานเฉลิมฉลองเมื่อตอนบ่าย

 

 

'ชิวหรง...หวนคืน'

 

 

ไม่มีอะไรยืนยันว่าสิ่งที่คิดเป็นความจริง มันอาจจะเป็นเพียงความบังเอิญ ความบังเอิญที่ก่อกวนจนเขาไม่สามารถหลับตาลงอย่างเป็นสุขได้

 

 

งานเลี้ยงในพระราชวังสิ้นสุดลงแล้ว แต่ในเมืองหลวงผู้คนตามร้านรวงต่างๆยังคงจัดงานเฉลิมฉลองต่ออีกสองวัน ถือเป็นวันหยุดที่องค์ฮ่องเต้พระราชทานอนุญาตให้ขุนนางไม่ต้องเข้าเฝ้า

 

 

ท่ามกลางบรรยากาศรื่นเริงของประชาชนแคว้นช่างเปา ของกำนัลมากมายถูกส่งมายังตำหนักเล็กๆที่ปลีกวิเวกอยู่ห่างไกลจากผู้คนขององค์ชายสิบ ผู้ส่งล้วนเป็นขุนนางในพระราชสำนัก ตั้งแต่ตำแหน่งเล็กๆไปจนถึงตำแหน่งใหญ่โต อย่างเช่นจวนแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน...

 

 

จวินหลงหลังจากสำรวจอย่างถี่ถ้วนว่าของกำนัลพวกนี้ไม่ได้แอบแฝงสิ่งแปลกปลอมอันใดที่จะสามารถทำอันตรายต่อเด็กในสังกัดตัวเองได้ ก็ปล่อยให้ช่างซิ่นหลิงได้มีโอกาสเข้าไปสำรวจสิ่งของพวกนั้น

 

 

พัดด้ามจิ้วสีขาว เขียนลวดลายมังกรทองด้วยลายเส้นอ่อนช้อย ของกำนัลที่ได้รัลการระบุว่ามาจากจวนแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน ปลายนิ้วเล็กลูบไล้บนก้านพัดอย่างแผ่วเบา ไม้เนื้อดีถูกสลักเป็นอักษรขนาดเล็กด้วยคำสั้นๆคำหนึ่ง

 

 

หวนคืน

 

 

ประกายความรู้สึกบางอย่าง โลดแล่นผ่านแก้วตาสีดำสนิท ก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว ช่างซิ่นหลิงวางพัดลงในกล่องเดิม แล้วเรียกนางกำนัลให้นำของทั้งหมดไปเก็บ

 

 

เมื่อเห็นว่าเด็กน้อยไม่มีสิ่งใดต้องทำต่อ ผมจึงเดินไปทรุดตัวลงบนตั่งตัวเดียวกัน องค์ชายน้อยเหมือนจะหลุดจากอากาเหม่อ เจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อพบว่าผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ นัยน์ตาคู่นั้นฉายแววซับซ้อนเพียงชั่วอึดใจ ก่อนจะปรับเป็นใบหน้าที่แฝงด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสาของเด็กน้อยอีกครั้ง

 

 

แน่นอนว่าราชามังกรกากๆตัวหนึ่งย่อมไม่ทันเห็นความเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วนั้น ไม่ว่าจะด้วยเหตุที่ไม่ช่างสังเกต หรือเพราะความหลงเด็กมันบังตาก็ตามที...

 

 

ฝ่ามือเรียวของผมวางแปะลงบนศีรษะเล็ก ออกแรงขยับมือเบาๆ เจ้าของร่างหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข ปล่อยให้ราชามังกรลูบหัวอย่างยินดี ผมคลับคล้ายคลับคลาเหมือนจะเห็นใบหูสามเหลี่ยทบนศีรษะของคนตัวเล็กที่ลู่ลง พร้อมกับหางฟูๆที่กวัดแกว่งอยู่ด้านหลัง

 

 

อา...

 

 

ลัทธิโชตะไทป์น้องหมาน้อยจงเจริญ!!!

 

 

“อยากออกไปเดินเที่ยวตลาดหรือเปล่า เจ้ามัวแต่หมกตัวอยู่ในตำหนัก ไม่เบื่อบ้างเช่นนั้นหรือ”

 

 

ช่างซิ่นหลิงเอียงคอเพื่อให้ศีรษะตนเองสัมผัสกับฝ่ามือข้างนั้นมากขึ้น อดที่จะส่งเสียงครางน้อยๆออกมาพร้อมกับประโยคตอบรับเสียไม่ได้

 

 

เมื่อได้รับคำตอบที่พอใจ จวินหลงจึงจัดการแปลงโฉมองค์ชายสิบให้กลายเป็นคุณชายตัวน้อย ส่วนตนเองก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ที่แสนจะสะดุดตานี้ให้กลายเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ผมสีขาวและนัยน์ตาสีทองที่แสนจะโดดเด่นทิ่มตาชาวบ้าน ถูกเปลี่ยนให้เป็นสีดำสนิท เช่นเดียวกับชุดสีฟ้าอ่อนเข้าคู่กับช่างซิ่นหลิง ผมไม่ลืมที่จะเสกพัดให้กับตนเองด้ามหนึ่ง เพื่อเสริมภาพลักษณ์บัณฑิตผู้ทรงภูมิไว้จกตาชาวบ้าน

 

 

[คุณดูเชี่ยวชาญงานหลอกลวงชาวบ้านจังเลยนะครับ]

 

 

ผมยิ้มหวานให้กับเจ้าก้อนขนที่บินวนอยู่ข้างหัวไหล่ตัวเอง ก่อนจะฉวยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกตเห็นขย้ำก้อนขนสีน้ำตาลจนเละคามือ แล้วเหวี่ยงทิ้งไปทางหน้าต่างอย่างไร้เยื่อใย

 

 

"เช่นนั้นแล้วเราก็ออกเดินทางกันเถิด"

 

 

รถม้าหยุดลงตรงทางเข้าตลาด ผมประคององค์ชายน้อยลงมายืนบนพื้น บอกให้คนบังคับรถม้ารออยู่บริเวณนี้ ก่อนจะจูงมือช่างซิ่นหลิงเดินชมตลาดด้วยท่าทีกระตือรือร้นเหมือนตนเป็นเด็กเสียเอง

 

 

งานเฉลิมฉลองยังมีต่ออีกหนึ่งวัน ทว่างานจะเริ่มจัดขึ้นในช่วงเย็น ยามนี้ผู้คนจึงเดินขวักไขว่และจับจ่ายใช้สอยตามปกติ ผมหันไปถามเสี่ยวหลิงตัวน้อยเป็นช่วงๆเมื่อเดินผ่านร้านขนมว่าเจ้าตัวอยากได้อะไรหรือไม่ องค์ชายน้อยที่กำลังจะส่ายหน้าปฏิเสธเป็นรอบที่สามหยุดชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อสัมผัสได้ถึงความตั้งใจอันแรงกล้าที่ส่งผ่านมาทางแววตาของคนถาม นิ้วเล็กๆจึงชี้ไปยังร้านขายซาลาเปาร้านหนึ่ง จวินหลงยิ้มกว้างให้เด็กน้อย แล้วรีบจูงมืออีกฝ่ายมุ่งไปยังร้านที่ว่า

 

 

ชาตินี้พี่รวยมาก เพราะงั้นพี่จะเปย์! จะเปย์มันทุกอย่างที่น้องอยากได้!

 

 

[คุก คุ--- หมายถึง แค่กๆ ใจเย็นนะครับโฮสต์]

 

 

ก้อนระบบอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขัดเล็กน้อย เมื่อเห็นจิตวิญญาณคนคุกของโฮสต์ตัวเองที่เร่าร้อนขึ้นมากว่าทุกที

 

 

ซาลาเปาไส้หมูหน้าตาขาวอวบที่ยังส่งควันกรุ่นถูกหยิบใส่ถุงและส่งให้กับลูกค้า พร้อมๆกับที่จวินหลงยื่นอัฐตามราคาส่งให้อีกฝ่าย

 

 

ราชามังกรหยิบซาลาเปาลูกใหญ่กว่าฝ่ามือช่างซิ่นหลิงออกมา ก่อนจะแบะเป็นสองส่วนแล้วยื่นให้อีกคน โดยไม่ลืมเป่าให้ความร้อนบรรเทาลง

 

 

ผมไม่ยอมให้มือเล็กๆคู่นั้นต้องมีแผลหรอกนะ!!

 

 

ปากเล็กสีชมพูระเรื่อเป่าลมฟู่ๆใส่ก้อนแป้งขาวอวบในมือ แล้วก้มลงงับเบาๆ รังสีความโมเอะกระแทกใจคนคุกอีกครั้งอย่างไม่ออมมือ

 

 

ช่างซิ่นหลิงกระตุกชายเสื้อคนข้างตัวให้อีกฝ่ายโน้มลงมาใกล้ ก่อนจะบิซาลาเปาเป็นชิ้นพอดีคำ เป่าให้หายร้อน แล้วยื่นไปจ่อปากคนตัวสูงกว่า จวินหลงกรีดร้องในใจไปยี่สิบตลบ อ้าปากงับซาลาเปาที่องค์ชายน้อยป้อนให้แต่โดยดี

 

 

"อร่อยหรือเปล่าขอรับ"

 

 

"อืม อร่อยมากเลยล่ะอาหลิง"

 

 

คนป้อนยิ้มอย่างอายๆแล้วก้มหน้างุด กัดซาลาเปาในมือตัวเองเข้าปากคำโต

 

 

เมื่อเริ่มรู้สึกคอแห้ง ผมจึงพาองค์ชายน้อยแวะโรงเตี๊ยม สั่งน้ำชามาหนึ่งกากับของทานเล่นอีกสองสามอย่าง

 

 

ขากลับเดินผ่านร้านขายเสื้อผ้า ผมจัดการลากเสี่ยวหลิงตัวน้อยเข้าไปเยี่ยมชมด้านในทันที แม้บางอย่างจะใช้พลังเสกขึ้นเองได้ แต่การจับจ่ายใช้เงินซื้อก็ให้ความรู้สึกดีไปอีกแบบเช่นกัน

 

 

ผ้าผูกผมสีเงินปักดิ้นลายก้อนเมฆสีทอง และผ้าผูกผมสีน้ำเงินไร้ลวดลายถูกยื่นไปเบื้องหน้าเด็กน้อย

 

 

"เจ้าชอบเส้นไหนมากกว่ากัน"

 

 

ปลายนิ้วขาวผ่องชี้ไปยังเส้นแรกอย่างไม่เสียเวลาคิด จวินหลงเอ่ยถามเล็กน้อยด้วยความสงสัย

 

 

"เพราะมันมีสีงดงามเหมือนเส้นผมและดวงตาของท่าน...ข้าจึงชอบมันมากเลยขอรับ"

 

 

สำทับอีกชั้นด้วยเอ็ฟเฟคช้อนตามองด้วยใบหน้าหมาน้อยที่เล่นเอาคนมองตาพร่า

 

 

ก้อนระบบบินวนอยู่ข้างศรีษะองค์ชายช่างซิ่นหลิง จุ๊ปากพร้อมส่ายหน้าไปมาเบาๆ

 

 

[เด็กนี่...ร้ายใช้ได้เหมือนกันนะครับ]

 

 

ส่วนจวินหลงนั้น สมองไม่รับรู้สิ่งใดทั้งสิ้นแล้ว ในหัวมีแต่คำว่า น่ารัก น่ารักเต็มไปหมด เมื่อได้สติจึงเรียกเสี่ยวเอ้อมาคิดเงินแล้วจูงมือองค์ชายน้อยกลับไปยังรถมาที่จอดรออยู่

 

 

และเมื่อกลับมาถึงตำหนัก องค์ชายช่างซิ่นหลิงก็โดนจับนั่งลงหน้าคันฉ่องเหมือนตุ๊กตาผ้า ปล่อยให้ราชามังกรค่อยๆใช้หวีสางเส้นผมที่ยาวสลวยของตนเอง ก่อนจวินหลงจะถักเปียลงมาจนสุดปลายผม โดยไม่ลืมใช้ผ้าผูกผมชิ้นนั้นมัดเป็นโบว์ตบท้าย

 

 

ช่างซิ่นหลิงมองภาพเงาตัวเองในคันฉ่องด้วยความไม่คุ้นชิน มือเกี่ยวปลายผมที่ผูกด้วยผ้าชิ้นนั้นมาไว้ด้านหน้า แล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยแถบผ้าอย่างทะนุถนอม เหลือบไปมองคนด้านหลังที่ยังนั่งทำสีหน้าภูมิใจกับผลงานชิ้นนี้อยู่ ก็พลันตัดสินใจได้ในตอนนั้น

 

 

มันก็ไม่ได้แย่ หากมีคนผู้นั้นคอยผูกผมให้เขาทุกวัน...ตลอดไป

 

 

____________________

 

ช่วงละครหลังม่าน

 

จวินหลง: อาหลิงของผมช่างเป็นเด็กดีจริงๆ!

 

ช่างซิ่นหลิง: ข้าชอบ…มากๆเลยล่ะขอรับ

 

ระบบ: เอ๊ะ…เหมือนมีอะไรแปลกๆ…รึเปล่านะ?

 

 

คนเขียนยังไม่ตายเด้อออออ อภัยให้บ่าวด้วยเจ้าค่ะ;-; เสร็จเลือกประธานสีสัปดาห์แรกของเดือนนี้ หลังจากนั้นกะคือสอบและปั่นงานรัวๆ ไม่เคยได้นอนแบบเต็มอิ่มเลย เสาร์-อาทิตย์ก็ไม่มีโอกาสนอนตื่นสาย ต้องไปทำงานกลุ่มอี๊กก มันเป็นเศร้ามากๆเลยเจ้าค่ะ หลังจากนี้ก็มีปั่นงาน สอบหน่วย และต่อด้วยสอบปลายภาค เอาให้ตายกันไปข้างนึง! ยังไงก็อย่าเพิ่งทิ้งบ่าวนะเจ้าคะ;-; บ่าวก็จะไม่ทิ้งนายท่านทุกคน!!

 

อันนี้เป็นแฟนอาร์ตน่ารักๆ ขอบคุณมั่กๆๆๆเลยเจ้าค่ะ น่ารักทั้งรูปแล้วก็คนวาดเลย แอแงง

จากคุณ Lu Saki

 

ส่วนอันนี้เกิอบลืมไปเลยเจ้าค่ะ คุณนักอ่านส่งมาให้นานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้ลง น่ารักทั้งสองคนเลย ขอบคุณมากเจ้าค่ะ!

จากคุณ Karatsu

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.067K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,744 ความคิดเห็น

  1. #17884 I AM LADY ONE (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 13:47

    ไรท์คือไอดอลของเราเลยอ่ะ
    #17,884
    0
  2. #17830 RealThxnB (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:41
    เด็ก10ขวบที่ไม่10จริง
    #17,830
    0
  3. #17786 After_TeaTime (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 18:36
    ทำไมเหมือนแกะน้อยในคาบมังกรกับหมาป่าในคาบหมาน้อย5555555
    #17,786
    0
  4. #17642 Lukiris Tink (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 18:55
    ลูกแกะในคราบมังกรชัดๆ 555
    #17,642
    0
  5. #17502 shinju (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 23:52

    เฮือก!! ความโมเอะกระแทกตา
    #17,502
    0
  6. #17492 Yok Poog (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 08:42
    เด็กนี้มันร้ายยย
    #17,492
    0
  7. #17434 biewl2 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 19:05
    อาหลิงมันร้ายยยยยย หนีออกมาลูกกกกกก
    #17,434
    0
  8. #17370 นิรนาม4771 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:37
    อ้าว...น้องดูไสยๆ
    #17,370
    0
  9. #17368 อวิ๋นเซียง (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:30
    นี่มันหมาป่าในคราบเด็กน้อยใสซื่อ!!!!!!!!
    #17,368
    0
  10. #17365 Defxx_ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:57
    มันร้ายนะคะหัวหน้า!!!!
    #17,365
    0
  11. #17361 sukanyaza (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:23
    เด็กมันร้ายนะคะหัวหน้า
    #17,361
    0
  12. #17342 Jney.Dragon (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:12
    -เด็กนี่มันร้ายยยยยย จากมังกรจะกลายเป็นงูดินไม่ได้นะ
    #17,342
    0
  13. #17333 ku_ro (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:37
    เด็กมันร้ายยยค่ะหัวหน้าาา /หมาป่าหุ้มหนังเเกะ หรือ มังกรในคราบกระต่ายกันเเน่นะ :)
    #17,333
    0
  14. #17324 Baicha BC (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:02
    หมาน้อยหรอ?! ดูยังไงก็หม่าป่าผสมจิ้งจอกที่กำลังห่มหนังหมาน้อยแสนใสซื่ออยู่ชัดๆ!
    #17,324
    0
  15. #17323 Yanidaexo (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:59
    และนี่คือที่มาของสำนวนที่ว่า... "หมาป่าหุ้มหนังแกะ" ขอบคุณค่ะ /พับไมค์
    #17,323
    0
  16. #17321 .....y (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:48
    เอ๊ะ ย้อนกลับ? ไม่ใช่โชตะไทป์หมาน้อยละ นี่หมาป่า
    #17,321
    0
  17. #17311 Harbor (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:09
    เหหหหหหห ไทป์หมาน้อยจิงอ๋อ หมาป่าตัวน้อยหรือป่ะ หรืออาจเป็นหมาจิ้งจอก คิกค้ากกกก
    #17,311
    0
  18. #17299 neovenesia (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:11
    ทำไมรู้สึกว่าเด็กมันไม่ใสจิงนะ
    #17,299
    1
    • #17299-1 Aernlovetay(จากตอนที่ 66)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:27
      +1000 555555
      #17299-1
  19. #17298 Shipnielong (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:16
    ตอนเด็กมันก็นุ่มนิ่มแบบนี้แหละแกกกก
    #17,298
    0
  20. #17297 hikara2 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:06
    ในที่สุดก็มาแล้วคิดถึงนะ
    #17,297
    0
  21. #17296 Ppillow_ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:50
    เด็กมันรว้ายยย
    #17,296
    0
  22. #17295 chalisa1111 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:43
    เหมือนจะกินเด็ก สุดท้าย โดนเด็กกิน5555
    #17,295
    0
  23. #17294 cuteymummy (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:43
    เอาละซิ หุหึ
    #17,294
    0
  24. #17293 nattanan_26 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:08
    ระบบเรารู้นะว่าเธอรู้5555
    #17,293
    0
  25. #17292 แสงอาทิตย์สีนิล (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:58
    มันร้ายค่ะแม่
    #17,292
    0