[End] ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ.บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 43 : โลก 5 Part 2 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,726 ครั้ง
    14 เม.ย. 62



โลก 5 : จระเข้และผู้ใช้อาคม
Part : 2
____________

     ดวงอาทิตย์เริ่มโผล่พ้นเส้นขอบฟ้า เสียงไก่ขันดังก้องไปทั่วบริเวณ ความหิวโหยปลุกให้จระเข้ตัวเขื่องตื่นจากการหลับไหล


     หลังจากเผ่นหนีผีเด็กมาเมื่อคืน พวกผมก็ว่ายน้ำกระเสือกกระสนมาลอยอยู่ไม่ไกลจากตัวหมู่บ้าน


     และผมคิดว่าตัวเองกำลังประสบปัญหาใหญ่ ผมจะไปอาหารจากไหนดี ในหมู่บ้านงั้นเหรอ… แต่ถ้าโดนเห็นเข้าคงหลบไม่พ้นเป็นแน่ ตัวใหญ่เทอะทะเสียขนาดนี้


[มันก็ยังไม่สว่างมากนะครับโฮสต์ ไม่มีใครตื่นมาจับผิดหรอก]


“ฉันรู้สึกเหมือนนายกำลังสนับสนุนให้ฉันทำชั่วยังไงไม่รู้สิระบบ”


[มันคือการเอาชีวิตรอดครับโฮสต์]


_ _ _ _ _


     ผมเป็นโฮสต์ที่ดี ถ้าระบบบอกว่าผมไม่ผิด มันเป็นเพียงการเอาชีวิตรอด ผมก็จะเชื่อแล้วกันนะครับ


     ไม่ว่าสิ่งที่ผมทำมันจะผิดหรือไม่ก็ตาม แต่ทุกอย่างมันสายไปแล้ว…


     ร่างใหญ่โตราวห้าเมตรของจระเข้สีคล้ำกำลังเดินอุ้ยอ้ายขึ้นมาบนบก ใช่ครับ…ต้องใช้คำว่าอุ้ยอ้ายนั่นแหละ พวกคุณคิดว่าไอ้ร่างห้าเมตรนี่มันเคลื่อนไหวบนบกสะดวกงั้นเหรอครับ


[โฮสต์ครับ ทางสามนาฬิกามีเล้าไก่อยู่ครับ]


     ผมเดินไปตามทางทิศที่ว่าทันที และก็เจอกับไก่บ้านประมาณเจ็ดตัว ร่างจระเข้พุ่งตัวเข้าไปกระชากไก่น้อยผู้โชคร้ายเข้าปาก เคี้ยวกร้วมๆก่อนจะกลืนลงท้อง 


    ไก่ตัวอื่นต่างพากันส่งเสียงกรีดร้องโวยวายเสียงดัง เจ้าจระเข้หันซ้ายหันขวาด้วยความหวาดระแวง


     และดูเหมือนเจ้าของบ้านจะรู้ตัวเสียแล้ว ชายหนุ่มวัยกลางคนวิ่งลงมาที่หลังบ้าน ในมือถือตะเกียงน้ำมัน ตามหลังด้วยเด็กหนุ่มอีกหนึ่งคน พวกเขามองภาพเบื้องหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง


     ระหว่างที่ผู้มาใหม่กำลังตกใจไม่ได้สติ เจ้าจระเข้ก็ฉวยโอกาสลากไก่ไปอีกสองตัว แล้วหันหลังหนี พุ่งตัวลงแม่น้ำในทันที


     ทิ้งไว้เพียงซากเล้าไก่พังๆ และไก่ตัวที่เหลือซึ่งกำลังแหกปากร้องปลุกให้ชาวบ้านละแวกนั้นตื่นขึ้นมาตามๆกัน


     อ่า…อรุณสวัสดิ์นะครับ


“อืม…ไก่สามตัว ก็ไม่ค่อยอิ่มเท่าไหร่”


     ผมครางเบาๆก่อนจะว่ายน้ำเล่นอาบแดดอย่างสบายใจ แดดตอนเช้ามีประโยชน์นะครับ! มันมีวิตามินดีด้วยล่ะ…แต่มันคงไม่สามารถทะลุเกล็ดผมเข้ามาได้หรอกครับ...


[โฮสต์ก็ดูเชี่ยวชาญกับการลากไก่ลงมากินในน้ำไม่น้อยเหมือนกันนะครับ]


“…”


     เจ้าก้อนระบบที่กำลังลอยวนไปมาอยู่ตรงหน้าผมด้วยความระรื่น ไม่รับรู้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา


     งับ!!


“…”


[ว้ากกกกก]


     ผมได้ยินเสียงระบบดังก้องออกมาจากในปาก ลองเคี้ยวดูก็พบว่ารสชาติสุนัขไม่รับประทานอย่างยิ่ง


     ถุย!!


     ก้อนระบบผู้โชคร้ายถูกพ่นกลับออกมาในสภาพชุ่มน้ำลาย ขนของมันเปียกแฉะ ตัวแฟบเหมือนลูกหมาตกน้ำ ดวงตาสีดำคู่เล็กตวัดมองโฮสต์ของตัวเองด้วยความชอกช้ำ


[ฮรึก…ทำไมโฮสต์ทำกับผมแบบนี้ ถ้าหิวก็ไปลากไก่มากินเพิ่มสิครับ!]


“…”


     ตู้ม!!


     เสียงน้ำสาดกระเซ็นพร้อมๆกับร่างน้อยของระบบที่จมหายลงไปยังก้นบึ้งของแม่น้ำ…


     โอ้…นี่คือพลังของท่าจระเข้ฟาดหางสินะครับ ช่างสุดยอดเสียจริง ผมคงต้องฝึกบ่อยๆแล้ว


     จ๋อม…


     ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที ก้อนขนสีน้ำตาลเน่าๆก็ลอยโผล่ขึ้นพ้นน้ำในสภาพสะบักสะบอม มันลอยนิ่งอยู่เช่นนั้น ดวงตาของมันมองขึ้นฟ้าอย่างตัดพ้อในโชคชะตา


[โฮฮฮฮ~ เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษผมใย ผมทำอะไรให้โฮสต์เคืองขุ่---]


     ตู้ม!!!


“ระคายหูชะมัด เสียงนายอย่างกับควายขี้หักใน”


_ _ _ _ _ 


     ทางด้านชายหนุ่มเจ้าของบ้านที่โดนหัวขโมยเป็นไอ้เข้ตัวเขื่องมาลักไก่ กำลังเล่าเรื่องที่ตนเพิ่งประสบพบเจอให้เพื่อนบ้านฟังด้วยความคับแค้นใจ

     
“ข้าเห็นกับตา! ไอ้เข้ตัวยาวเกือบสามวา มันลากไก่ข้าลงไปกินในน้ำ มันต้องเป็นจระเข้ผีแน่ๆ!”


     นายมิ่งไม่เคยเห็นจระเจ้ตัวไหนใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน เขานึกออกเพียงอย่างเดียว มันต้องเป็นจระเข้ผี!!


“เอ็งอย่าพูดจาเหลวไหล ไม่มีจระเข้ที่ไหนตัวใหญ่ถึงเพียงนั้น”


     แต่ไม่ว่าใครที่ได้ฟังก็คงไม่เชื่อเป็นแน่ จระเข้ที่ตัวใหญ่เกือบสามวาเช่นนั้น มันมีแค่ในนิทานหลอกเด็กเท่านั้นแหละ!


“ข้าเป็นพยานได้ ข้าอยู่กับน้ามิ่ง มันตัวใหญ่มากจริงๆ”


     เด็กหนุ่มอีกคนที่เป็นผู้เห็นเหตุการณ์เอ่ยสมทบขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น แน่ล่ะ เขาไม่เคยเห็นไอ้เข้ตัวเป็นๆเลยเถอะ เมื่อได้มีโอกาสเห็นครั้งแรกก็เจอกับพญาจระเข้เสียแล้ว!!


“เชื่อข้าเถอะ ข้าว่าเราไปตามพ่อขุนเขามาปราบมันเถิด!”


_ _ _ _ _


     พ่อขุนเขาที่นายมิ่งกล่าวถึงคือชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาโดดเด่นเป็นเอก


     เขาคือผู้ใช้อาคมคนเดียวในหมู่บ้าน หรือจะเรียกกันอย่างง่ายว่าหมอผีนั่นเอง


     แม้จะเป็นอาชีพที่ฟังดูชวนขนหัวลุก ทว่าสาวน้อยสาวใหญ่ในหมู่บ้านต่างอย่างตกเป็นเมียของขุนเขาทั้งนั้น 


     นอกจากรูปโฉมแล้ว ฐานะทางบ้านของเขาเรียกได้ว่าเป็นระดับเศรษฐี ใครได้ตบแต่งเข้าไปเป็นเมียย่อมไม่อดตาย


     บ้านช่องก็ใหญ่โตโออ่า เป็นบ้านเรือนไทยทำจากไม้สักอย่างดี บ่งบอกถึงฐานะของเจ้าของ


     ขุนเขาอาศัยอยู่ในเรือนหลังนี้ กับบ่าวรับใช้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น รายได้ของเขามาจากสมบัติตกทอดของวงศ์ตระกูล และที่ได้จากการค้าขาย 


     ส่วนการปราบผีหรือสิ่งที่เกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาตินั้น เขาหาได้เรียกร้องเงินทองจากคนที่มาขอความช่วยเหลือ เขาเพียงแค่ทำเพื่อให้เกิดกุศลกับตนเอง และช่วยเหลือสัตว์โลกเท่านั้น


_ _ _ _ _ 


     หน้าเรือนไม้สักหลังงามในตอนนี้มีชาวบ้านสองสามคนมายืนส่งเสียงเรียกเจ้าบ้านตั้งแต่หัววัน ขุนเขาให้ย่าวรับใช้ลงมาเชิญพวกเขาขึ้นไปบนเรือน


     เรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดออกมา ทำขุนเขาประหลาดใจเล็กน้อย ตัวเขาเองเกิดมาจนป่านนี้ก็ไม่เคยได้พบเห็นจระเข้ที่ตัวใหญ่โตปานนั้น ถ้าหากนายมิ่งไม่ได้ตาฝาด ดูเหมือนเรื่องนี้จะไม่ธรรมดาเสียแล้ว



     ขุนเขาตกปากรับคำว่าเขาจะไปดูให้ เมื่อนัดแนะวันเวลาเสร็จสรรพ แขกทั้งสามก็ขอตัวลา


     ชายหนุ่มนั่งลูบคางอย่างคนใช้ความคิด จระเข้ยักษ์เช่นนั้นหรือ อยากเห็นกับตาเสียแล้วสิ


_ _ _ _ _ 


     ช่วงประมาณตอนเย็น นายมิ่งกลับมาเยือนเรือนไม้สักหลังงามอีกครั้งเพื่อนำทางขุนเขาไปยังที่เกิดเหตุ 


     ถ้ามันเป็นจระเข้ผี ก็คงไม่โผล่ออกมาตอนฟ้าสว่างกระมัง


     ชายหนุ่มสวมโจงกระเบนสีดำและเสื้อสีขาว บนบ่าสะพายย่ามสีขาวไว้ไม่ห่าง 


     นายมิ่งเดินนำทางไปยังหลังเรือนตรงเล้าไก่ซึ่งเป็นที่เกิดเหตุ ก่อนทั้งสองจะค่อยๆแกะรอยตามที่เจ้าสัตว์ร้ายแห่งน่านน้ำทิ้งเอาไว้


     ฝ่ายเจ้าจระเข้ตัวที่ว่ายังคงนอนอาบแดดอย่างสบายใจบนริมชายฝั่ง ห่างออกไปจากเรือนของนายมิ่งประมาณร้อยเมตร อนิจจาเจ้าตัวไม่รู้เลยว่ากำลังมีภัยมาสู่ตน


     ส่วนเจ้าก้อนระบบยังไม่หายงอน มันนั่งหันหลังให้เจ้าจระเข้ห่างออกไปไม่มาก


     ขุนเขาเดินแกะรอยมาเรื่อยๆ เดินเลียบไปตามริมน้ำ กวาดมองซ้ายขวาด้วยความระแวดระวัง


     ความมืดเพียงเล็กน้อยไม่ใช่อุปสรรคในครั้งนี้ ในที่สุดก็ดูเหมือนเขาจะเจอกับบางสิ่งบางอย่างเข้าแล้ว


     สัตว์ร้ายตัวใหญ่นอนหลับตาอยู่ตรงชายฝั่ง มันไม่ได้รับรู้ถึงตัวตนของผู้มาเยือนที่ซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้ไม่ไกลจากที่นั่น


“ไม่ผิดแน่พ่อขุน ไอ้เข้ตัวนี้นี่แหละ ที่มันลากไก่ข้าลงไปกินในน้ำ!”


     แม้มันจะเป็นเพียงประโยคที่กระซิบซาบด้วยเสียงอันเบา แต่เมื่อเนื้อความของประโยคดันไปแทงใจดำเข้าอย่างจัง เหมือนกับเสียงสะกิดให้เจ้าจระเข้ตื่นจากนิทรา


     ดวงตาสีอำพันตวัดมอดไปยังทิศทางที่ผู้บุกรุกหลบซ่อนอยู่ นัยน์ตาแข็งกร้าวประหนึ่งไม่พอในที่ถูกรบกวนการนอน…


     นายมิ่งที่เผลอสบตากับดวงตาสัตว์ร้ายคู่นั้นเข้าถึงกับสะดุ้งโหยง วิ่งเตลิดหนีไปทันที เหลือไว้แค่ขุนเขาอยู่ตามลำพังกับไอ้เข้ยักษ์


     ลากไก่ลงไปกินในน้ำพ่อมึงเซ่! กูไม่ไม่ใช่เหี้ยยยยยยยย


[แต่โฮสต์ก็ลากไก่ลงมากินในน้ำจริงๆนี่ครับ]


“…”


     ตึง!


     ปลายหางตวัดไปกระแทกเข้ากับก้อนระบบจนมันปลิวละล่องสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น… ได้ยินเสียงโหยหวนลอยมากระแทกหูก่อนเสียงนั้นจะหายลับไปพร้อมกับเจ้าของ


[ม่ายยยยยยยยย]


     หนึ่งมนุษย์หนึ่งไอ้เข้กำลังยืนคุมเชิงเล่นเกมจ้องตากันอยู่


     ผมมองอีกฝ่ายด้วยความตกตะลึง คราวนี้เรียกได้ว่ามาแนวไทยแท้ หุ่นล่ำ ผิวสีน้ำผึ้ง หน้าตาคมเข้ม โอเค…หมอผีจำเป็นต้องหล่อขนาดนี้เหรอครับ หรือหมอผียุคนี้เขาใช้ความหล่อล่ำ ล่อลวงให้ผีกระโดดลงหม้อแบบไม่ต้องเปลืองแรง…


“เอ็งเป็นจระเข้?”


     'ถามมาได้ หน้าตากูดูคล้ายหมาหลังอานพันธุ์ไทยแท้เหรอครับ'


“เสียงเมื่อครู่…นี่เอ็งพูดได้งั้นเรอะ”


     'ไอ้เข้บ้านท่านพูดได้ด้วยรึไง ผีหลอกแล้วมั้ง…'


“เสียงเอ็งจริงๆด้วย มันดังอยู่ในหัวข้า เอ็งเป็นตัวอะไรกันแน่”


     อีกฝ่ายมองผมด้วยความหวาดระแวง ผมยกมือเกาหัวแกรกๆอยู่ในใจ หมายความว่าไงวะ เขาได้ยินที่ผมพูดงั้นเหรอ โลกนี้มันจะวินาศสันตะโรมากเกินไปแล้วนะ จระเข้ที่ไหนมันพูดได้!


     ดวงตาสีอำพันจ้องสบตาอีกฝ่ายนิ่ง หรือผมจะสื่อสารกับเขาได้จริงๆ งั้นลองดูหน่อยก็คงไม่เสียหาย


     'ข้าก็เป็นจระเข้อย่างไรเล่า หรือท่านเห็นเป็นอย่างอื่น'


“จระเข้ผี?”


     'ก็บอกว่าจระเข้เฉยๆ!'


“ไม่มีจระเข้ที่ไหนพูดได้”


     'ก็จระเข้ตรงหน้าท่านไง ท่านอย่าได้ยกจระเข้โง่ๆเช่นนั้นมาเทียบกับข้าสิ'


“แล้วข้าจะเชื่อได้อย่างไรว่าเอ็งหาใช่ผีสาง”


     ไอ้หมอผีหัวแข็ง ผมได้แต่ปรามาสอยู่ในใจ ทำไมเชื่อยากเย็นจังวะ คือมึงจะจับกูลงหม้อให้ได้เลยใช่มั้ย


      'งั้นเชิญท่านลองพิสูจน์ดูเถิด'


     หมอผีรูปงามนามขุนเขาสาวเท้าเข้ามาใกล้ มือซ้ายล้วงเข้าไปหยิบห่อบางอย่างในย่าม ก่อนจะแกะเชือกผูกออก และเทใส่มืออีกข้างเกือบหนึ่งกำมือ


     อะไรน่ะ…ข้าวสารเสกเหรอ?


     พรึบ!


     'โอ้ย!!'


“ข้าคิดไว้แล้ว เอ็งหาใช่จระเข้ธรรมดา!”


     'พ่องสิ! ข้าวสารเสกเข้าตากูโว้ยยยยย เป็นมึงมึงไม่เจ็บเรอะ!'


“…”


     คนตัวสูงเบือนหน้าไปทางอื่น กระแอมไอเล็กน้อย ก่อนจะหยิบกระบอกน้ำออกมา เขาถอดจุกออก แล้วใช้มันสาดใส่ผม


     'อ๊าาาาาา!!'


“คราวนี้เอ็งมีอะไรจะปฏิเสธอีกหรือไม่ น้ำมนต์นี่เป็นน้ำศักดิ์สิทธิที่ได้รับการปลุกเสกอย่างดีเป็นเวลาสามวันสามคืน ผีร้ายอย่างเอ็งคงทรมานไม่น้อย”


     'พ่อมึงสิ! ไอ้สัส น้ำมันเย็น!'


“…”




______________

ช่วงละครหลังม่าน

ขุนเขา: เจ้ามันผีร้าย!

โฮสต์: ช่างเป็นการพบเจอที่น่าประทับใจเหลือเกิน!!

ระบบ: ฮรึก…ผมทำอะไรผิด;-; //ขดตัวร้องไห้ในโพรงไม้


โธ่…ลูกแม่ อดทนหน่อยนะลูก //ลูบหางเบาๆ


สามารถส่งแฟนอาร์ตกันเข้ามาได้ทางเฟสบุ๊ค ส้มส้ม น้องซิน หรือแท็กในทวิต #ระบบสัตว์เลี้ยง นะเจ้าคะ ขอขอบคุณผู้ใจดีและเมตตาทุกท่าน น่ารักมากเลยฮับ><

จากคุณ Fangkhow





จากคุณ Nut



จากคุณ On Line



จากคุณ ครอส เวิร์ด



จากคุณ ชื่อ' ไอซ์







จากคุณ โคโมริ

(คืนก่อนน้องไปหาใครบ้าง555)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.726K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,740 ความคิดเห็น

  1. #18539 Girlfriend_ye (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 11:24
    อ้าาาสุดท้ายทำมัยมันอิโรติกแปลก55555
    #18,539
    0
  2. #18470 Alljae (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 15:46
    มาขายขำกันหรอคะ555
    #18,470
    0
  3. #18364 ขอมาฉันจะให้พร (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 23:04
    ขำจ้าดๆ โบ๊ะบ้ะสุดไรสุด555555555
    #18,364
    0
  4. #18010 nattacha_qq (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 03:04
    555555555555555555
    #18,010
    0
  5. #17994 nna3 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 10:54
    ตลกข้าวสารเสกอ่ะ5555
    #17,994
    0
  6. #17991 HennaBnine (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 06:00
    ฉันถามจริง5555555
    #17,991
    0
  7. #17893 MaybeMaesar (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 09:36
    อห ตลกยาว ,ั5555
    #17,893
    0
  8. #17693 smile1526 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 01:39
    มานอนขำอะไรตอนนี้ว่ะเนี้ยโอ้ยยยยย
    #17,693
    0
  9. #17673 d_nutss0648 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 23:15
    โอ้ยน้องงงง555555 ขายขำ-555
    #17,673
    0
  10. #17666 mingdaya (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 17:22
    แวะมาขำ ข้าวเข้าตา 555555
    #17,666
    0
  11. #17608 Farais (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 03:11
    ตอนนี้คือแบบ กลั้นขำตอนตี3 5555
    #17,608
    0
  12. #17230 POPPYON-E (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:21
    กลั้นขำบนรถเมล์ ไม่ไหวแล้ว ช่วยด้วย55555555
    #17,230
    0
  13. #17008 mininumberone (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:30
    น้องผู้แสนน่ารัก ไร้เดียงสา มาถึงจุดนี้ได้ยังไง
    #17,008
    0
  14. #16993 at2017 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 12:41
    จระเข้บ้าอะไรร้องเพราะน้ำเย็นนนน
    #16,993
    0
  15. #16708 siripatsor56 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 01:34

    ฮาแตกเลยค่ะไรท์ช่วงท้าย555

    #16,708
    0
  16. #16534 I don't know (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 21:05
    โคตรจี้ 5555555
    #16,534
    0
  17. #16499 trp1021 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 22:32
    ตลก 555555555
    #16,499
    0
  18. #16434 blessmeachoo 👽 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 23:02
    โบ๊ะบ๊ะจัดๆ
    #16,434
    0
  19. #16032 Yok Poog (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 23:02
    ขุนเขามีความไอแก้เขิน ตลกก ความไทยที่ดีย์~
    #16,032
    0
  20. #15980 jkooktaev (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 10:17
    โลกนี้คือสายแนวคอมเมดี้เต็มตัวใช่มั้ย ส่วนอาชีพผู้ให้อาคมกับเด็กน้อย(?)ตอนแรก คือเอามาให้มันตบมุกเล่นสินะ อื้มๆ~
    #15,980
    0
  21. #15735 bb.smile (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 17:45
    โอ้ยยยย ขำ 55555
    #15,735
    0
  22. #15518 ซาสุโกะคุง (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 16:27
    ถ้าพระเอกชื่อไกรทองนี่ นายเอกชาละวันเลยนะ555
    #15,518
    0
  23. #15481 ืnebura (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 04:18
    โลกที่4 ฟินๆหวานๆจนตัวแตก ทำไมโลกที่5เหมือนตลกคาเฟ่เยี่ยงนี้ 5555
    #15,481
    0
  24. #15441 รึจะไฝว้!? (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 23:15
    หัวเราะอย่างกับคนบ้า ไม่ไหวแล่ว555555
    #15,441
    0
  25. #15393 Earnny69 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 23:57
    ขำเหมือนคนจะตาย 5555555555555555
    #15,393
    0