[End] ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ.บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 42 : โลก 5 Part 1 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,445 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

โลก 5 : จระเข้และผู้ใช้อาคม
Part : 1
_________________


     เขาว่ากันว่าช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปไวเสมอ พริบตาเดียววิญญาณผมก็ถูกส่งกลับมายังที่แห่งนี้อีกครั้ง


      สถานที่แห่งเดิม ว่างเปล่าเช่นเดิม แต่สิ่งที่ต่างออกไปก็คงเป็นวัตถุบางอย่างที่ลอยอยู่ตรงหน้าผมตอนนี้


“ก้อนอะไร น่าเกลียดชะมัด…”


[โฮสต์!!! นี่ผมไง ระบบคนเดิมคนดีของโฮตส์เอง คำพูดทำร้ายจิตใจนั่นมันคืออะไรกันครับT_T]


     วัตถุทรงกลมที่อ้างว่าเป็นระบบกำลังดีดดิ้นอยู่ในอากาศ สภาพของมันดูไม่ต่างจากก้อนขนฟูๆสีน้ำตาลอ่อนที่มีตา จมูก ปาก และมีปีกสีใสคู่เล็กอยู่ด้านหลัง ซึ่งมันกระพืออยู่ตลอดเวลา เพื่อให้เจ้าตัวลอยอยู่ในกาศได้


“สภาพน่าอดสูนี่มันอะไรกัน”


[ก็บอกว่าอย่าพูดจาทำร้ายจิตใจกันไงครับ! นี่คือร่างอันทรงเกียรติของผมเลยนะครับ เป็นโบนัสสำหรับการตรากตรำทำงานในช่วงที่ผ่านมา//ปาดน้ำตา]


“โอ้…งั้นก็ยินดีด้วย”


     บางทีมันอาจจะส่งผลดีกับผมมากกว่าที่คิด ในเมื่อเจ้าระบบตัวแสบมีร่างกายของตัวเองแล้ว งั้นก็หมายความว่า…


     หมับ!


[…!!]


     บีบๆ ขย้ำๆ


     จับต้องได้จริงๆด้วย…นี่มันเยี่ยมมาก!! ก้อนน่าเกลียดนี่ให้สัมผัสดีกว่าที่คิด อย่างน้อยก็คงเอาไว้ขย้ำเล่นคลายเครียดได้…


[ฮะ…โฮสต์ คุณไม่ได้กำลังคิดอะไรชั่วๆใช่มั้ย หน้าตาคุณมันไม่น่าไว้ใจแปลกๆ]


“บ้า นายคิดมากไปแล้ว ว่าแต่ร่างถัดไปของฉันเป็นตัวอะไรงั้นเหรอ”


[ระบบก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ รอบนี้ทางระบบแม่ไม่ได้แจ้งมาล่วงหน้า รวมถึงข้อมูลต่างๆก็จะถูกป้อนเข้ามาเมื่อโฮสต์เข้าไปยังโลกนั้นแล้วครับ]


“อืม งั้นก็ไปกันเถอะ”


[โฮสต์ช่วยปล่อยมือออกก่อนได้มั้ยครับ…]


     ผมเหลือบมองมือตัวเองที่กำลังขย้ำเจ้าก้อนขนอยู่เมื่อระบบพูดจบ


“โทษที พอนายมีร่างขึ้นมา ความคิดบางอย่างในหัวฉันมันก็แล่นพลุ่งพล่านเลยล่ะ”


[ได้โปรดอย่ายิ้มแบบนั้นครับ คราวนี้ผมสังหรณ์ใจแปลกๆไงไม่รู้...]
.
.
.
_ _ _ _ _



     ความรู้สึกเย็นยะเยือกของสายน้ำที่กำลังสัมผัสกายช่างคล้ายคลึงกับตอนที่ผมพลัดตกลงไปในสระบัว 


     แต่ทว่าคราวนี้กลับไม่ใช่ ผมไม่ได้รู้สึกอึดอัดเหมือนครั้งนั้น เหมือนสายน้ำกำลังโอบอุ้มผมไว้ มันให้ความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก


     เปลือกตาที่ปิดสนิทเบิกโพลงขึ้นในเสี้ยววิ ดวงตาสีอำพันที่มีรอยขีดอย่างสัตว์เลื้อยคลานกวาดมองไปรอบๆ นี่เป็นเวลากลางคืน แต่แสงจากพระจันทร์เสี้ยวที่ส่องลงมาก็ทำให้มองเห็นอะไรได้ชัดเจน


     ผมอยู่ในแม่น้ำงั้นเหรอ? เป็นตัวอะไรล่ะคราวนี้ คงไม่ใช่พวกปลาเล็กปลาน้อยที่น่าจับมาทอดกรอบหรอกนะ แค่คิดก็เสียวสันหลังแล้ว


[ฮะ โฮสต์ครับ]


     ผมเบี่ยงหน้าไปหาก้อนระบบที่ลอยเคว้งอยู่ในอากาศ ดวงตาสีดำคู่เล็กของมันสั่นระริก อ้าปากค้างมองผมด้วยความตื่นตระหนก คือยังไง ร่างนี้มันน่าเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอ


[ขะ…เข้]


“ห้ะ? นายช่วยพูดดังๆได้มั้ย”


[ไอ้เข้!!!!!! ม่ายยยยยยยยยยยยยย]


_ _ _ _ _


     ผมรู้สึกว่าตัวเองโง่มาก ถ้าสังเกตตัวเองดีๆก็คงรู้ตัวตั้งแต่แรก คือส่วนหัวของจระเข้มันยื่นออกไปด้านหน้าขนาดนี้ ทำไมไม่สังเกต นี่ผมโง่หรือโง่วะ… 


     ปรายตาสีอำพันคู่สวยของนักล่าแห่งน่านน้ำไปยังเจ้าก้อนระบบที่นั่งสั่นระริกอยู่บนปลายจมูกของตัวเองด้วยความรู้สึกฮึกเหิม แรงอาฆาตแค้น---แค่กๆ คำอธิษฐานของผมเป็นจริงแล้วสินะ


     ตัวแค่นี้ กลืนลงคอทีเดียวก็คงหมด…


     ความรู้สึกของผู้เหนือกว่าที่ไม่ได้สัมผัสมานาน อา…ช่างหอมหวานจริงๆ ลาก่อนเจ้าแฮมสเตอร์ตัวกระจิ๋วที่แสนอ่อนแอ 


“ระบบ ขอข้อมูลของโลกนี้ด้วย”


[คระ ครับโฮสต์]


     แหม ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย หึ


[โลกนี้เป็นแนวย้อนยุคครับ คล้ายคลึงกับประเทศไทยในยุคอดีตที่มีผู้ปกครองเป็นเจ้าครองแคว้นต่างๆ แต่ไม่มีการอิงประวัติศาสตร์ใดๆครับ พระเอกของโลกนี้ชื่อ แสน เป็นชาวบ้านธรรมดาสามัญชน ส่วนนางเอกชื่อ ดอกแก้ว เป็นคุณหนูลูกเศรษฐีที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันครับ]


“อืม…ดอกฟ้ากับหมาวัดสินะ พล็อตน้ำเน่าใช้ได้เลย”


[แฮ่ม! ครับ ส่วนเป้าหมายของโฮสต์มีชื่อว่า ขุนเขาครับ เขาเป็น
…]


“อย่าลีลา จะพูดอะไรก็พูด”


[เป็นผู้ใช้อาคมครับ…]


     ผมกะพริบตาปริบๆ อะไรคือผู้ใช้อาคม 


“มีอะไรที่อธิบายให้มันเห็นภาพชัดกว่านี้มั้ย”


[ก็หมอผีไงครับ!!!!]


“…”


     เมื่อระบบพูดจบ บรรยากาศรอบข้างพลันหนาวยะเยือกขึ้นมาฉับพลัน หมะ…หมอผี!


     ที่ไหนมีหมอ ที่นั่นมีคนเจ็บ แต่ถ้าพูดถึงหมอผี ที่ไหนมีหมอผี…ที่นั่นย่อมมี…


     มีผี!


     ระบบกับผมกลืนน้ำลายลงคอดังอึกพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เมื่อได้ยินเสียงลมพัดหวีดหวิว ต้นไผ่ริมน้ำโอนเอนเสียดสีกันจนเกิดเสียง


     หัวใจผมเต้นระรัวเหมือนกลองชุด เสียงร้องของนกฮูกที่เกาะอยู่บนต้นไม้ทำเอาผมสะดุ้ง ดวงตาของมันเปล่งแสงคล้ายสีแดงยามกระทบแสงจันทร์ และมันกำลังมองมาทางผม…


     นานนับนาทีที่ผมเล่นจ้องตากับมัน ก่อนมันจะหวีดร้องเสียงดัง และกระพือปีกบินหนีไป


     เสียงหมาหอนดังให้ได้ยินมาเป็นระลอก ผมยังคงลอยเอื่อยอยู่ในแม่น้ำเป็นซากขอนไม้ ร่างที่ยาวกว่าห้าเมตรดูน่าเกรงขาม แต่ในเวลาเดียวกันมันก็ช่างดูเกะกะ


     ในสถานการณ์วังเวงแบบนี้ ผมยังคงคิดว่าถ้าร่างเล็กๆก็คงว่ายน้ำหนีได้เร็วกว่า


     ระบบย้ายสังขารตัวเองขึ้นมานั่งเกาะอยู่บนส่วนหัวระหว่างลูกตาทั้งสองข้างของผมแล้วในตอนนี้


     โอเคระบบ เราจะสงบศึกกันชั่วคราว…


     ตัวผมลอยน้ำขยับไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า ดวงตาสีอำพันกวาดมองชายฝั่งทั้งสองข้างด้วยความหวาดระแวง


     ในที่สุดพวกเราก็พบกับบ้านไม้หลังหนึ่งที่ปลูกอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางต้นไม้ร้ายรอบ สภาพมันเป็นเช่นไรผมก็มองไม่ชัดนัก


     เมื่อผมเข้ามาใกล้เรื่อยๆก็ผมกับท่าน้ำเล็กๆที่ยื่นออกมา ผมกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออีกครั้ง 


     ถ้าอ้างอิงตามหนังผี พอผมกะพริบตาอีกทีก็จะเจอกับร่างของใครสักคนยืนอยู่ตรงนั้น ต้องใช่แน่ๆ ผมผินหน้าไปทางอื่นอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิด มุกกากๆแบบนี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก!


     ผมว่ายน้ำต่อไปได้สักพักก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เมื่อระยะทางผ่านไปสักสองร้อยเมตร ผมก็จะเจอกับบ้านและท่าน้ำที่มีลักษณะคล้ายกัน ผมพยายามปลอบใจตัวเองว่าอยู่ริมน้ำแบบนี้ก็คงสร้างบ้านเหมือนๆกัน


     แต่เมื่อผ่านไปอีกสองร้อยเมตร ผมก็เจอบ้านที่คล้ายกับหลังเดิมอีก คราวนี้ผมเริ่มตากระตุก ผมว่าตัวเองจำตอไม้ใหญ่ๆตรงชายฝั่งข้างท่าน้ำได้นะ


     อาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญน่า...


     ก้อนระบบที่นั่งอยู่บนหัวผมกำลังพองขนตัวสั่นระริก คงไม่ได้มีแค่ผมที่จับความผิดปกตินี้ได้สินะ…


     เสียงหมาหอนเริ่มดังมากขึ้นเมื่อผมว่ายมาเจอกับบ้านและท่าน้ำแบบเดิมเป็นรอบที่สี่ โอเค…นี่มันไม่ปกติแล้ว


     ลมหายใจผมกระตุกเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ครวญครางดังมาจากชายฝั่ง ผมได้แต่ภาวนากับตัวเองเป็นร้อยรอบในใจ ขอให้ไม่ใช่อย่างที่คิดเถอะ


     แต่เสียงกลับชัดเจนขึ้นเมื่อผมลอยเข้าไปใกล้ท่าน้ำ ผมตัดสินใจปรายหางตาเหลือบไปมอง


     และใช่ครับ…


     ร่างของเด็กผู้หญิงผมยาวกำลังนั่งร้องไห้เอามือปิดหน้าซุกเข่าตัวเองอยู่ เหมือนเธอจะรู้สึกตัวว่ามีบางสิ่งกำลังจ้องมอง


     ยิ่งกว่าหนังผีไทย ผมรู้สึกเหมือนมีเสียงดนตรีสุดระทึกเวลาตัวเอกเจอผีดังลั่นอยู่ในหัว ร่างนั้นเงยหน้าขึ้นมามองผมในฉับพลัน ใบหน้าซูบซีด เบ้าตาลึกโบ๋ นัยน์ตาสีขาวโพลนปราศจากลูกตาดำ


     เธอเอียงคอมองมาทางจระข้ตัวใหญ่ในแม่น้ำด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ผมได้ยินเสียงดังแกร็กของกระดูกเมื่อเธอเอียงคอ


     มือขาวซีดข้างหนึ่งยกขึ้นสัมผัสกับกรอบตาของตัวเอง ก่อนที่ปลายนิ้วจะกดลงไปในเบ้าตาจนเลือดทะลัก


     ลูกตากลมชุ่มเลือดวางอยู่บนฝ่ามือ ในเบ้าตากลวงลึกมีเลือดไหลอาบลงมาครึ่งหน้าดูสยดสยอง เธอยื่นมือข้างที่มีลูกตาของตัวเองมาทางผม เอียงคอเล็กน้อยอย่างน่ารัก ก่อนจะแสยะยิ้มน่าขนหัวลุกมาให้


“เอา…มั้ย? มาเล่นกัน….”


     ผมหลั่งน้ำตาในใจอย่างเงียบงัน เอ่ยถามเพื่อนร่วมชะตากรรมด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ


“ระบบ”


[คระ…ครับโฮสต์]


“นายเห็นเหมือนที่ฉันเห็นใช่มั้ย”


     ผมถามโดยยังไม่ละสายตาไปจากภาพสยดสยองตรงหน้า


[อึก…ครับ]


“…”


[…]


“ไอ้เสือเผ่นนนนนนน!!!”


[ว้ากกกกกกกก!!!]


     จระเข้ยักษ์ตีน้ำฟุ้งกระจาย มุ่งไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็วพอๆกับก้อนขนสีน้ำตาลในอากาศที่กำลังกระพือปีกอย่างสุดชีวิต


     ได้ยินเสียงร้องไห้ตัดพ้อของเด็กสาวดังตามหลังมาห่างๆ


“ฮึก…ทำไม ทำไมไม่เล่นกับหนู”


     ตูไม่รักเด็กโว้ยยยยยยย!!!



_____________________

ช่วงละครหลังม่าน

โฮสต์: ทำไมมาถึงปุ๊บก็เจอดีปั๊บT_T

ระบบ: โฮฮฮอ นี่มันโลกบ้าบออะไรกัน

???: ฮึก…ทำไม ทำไมไม่เล่นกับหนู!! แต่…แต่คนอ่านจะเล่นกับหนูใช่มั้ย ให้หนูไปหาใช่มั้ย คิก…คืนนี้ หนูจะไปเล่นด้วยนะ//ยิ้มหวาน

บ่าว: บอกแล้วว่าให้เตรียมพระเครื่อง...
  

สามารถส่งแฟนอาร์ตกันเข้ามาได้ทางเฟสบุ๊ค ส้มส้ม น้องซิน หรือแท็กในทวิต #ระบบสัตว์เลี้ยง นะเจ้าคะ ขอขอบคุณผู้ใจดีและเมตตาทุกท่าน น่ารักมากเลยฮับ><


จากคุณ Chomchanok



จากคุณ ชื่อ' ไอซ์




____________________
อิมเมจน้องจะประมาณนี้ น้องไม่ได้ตะมุตะมิเหมือนรูปปกนะ;-;
น้องตัวยาวประมาณ 5 เมตร ฮับ._. และจะตัวสีทึบๆกว่านี้หน่อย













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.445K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,734 ความคิดเห็น

  1. #18469 Alljae (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 15:33
    ตอนแรกนึกว่าเป็นตัวเ-้ย ยังโชคดี แต่ชาตินี้สามัคคีกันดีนะ
    #18,469
    0
  2. #17898 username1150 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 15:12
    มาเล่นด้วยกันสิพี่ชอบโลลิเป็นผีก็น่าจะถูกกดหมายใช่ไหม?
    #17,898
    1
    • #17898-1 My-love(จากตอนที่ 42)
      18 กรกฎาคม 2563 / 08:01
      คุนตำหนวดคะ ตรงนี้มีหมีกลุดออกมาค่ะ!!!!
      #17898-1
  3. #17738 S_King (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 21:18

    ไม่กล้าอ่านบรรยายรูปร่างคุนผีเลยอ้ะ T^T
    #17,738
    0
  4. #17733 cherry bomb (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 23:00
    โถ่ไรท์! มันค่ำแล้วนะโว้ยยยยย
    #17,733
    0
  5. #17662 SevenBlessing (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 21:46
    ไรท์เอ้ยยยยย ทำไมถึงทำกับฉันด้ายยยย คนยิ่งกลัวอยู่ ฮือออออออ
    #17,662
    0
  6. #17654 biwyana (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 22:26
    กองไฟยาวประมาณ5เมตรมีหมอผีเดินมา
    #17,654
    0
  7. #16902 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 12:16
    นำวนไงลูก...
    #16,902
    0
  8. #16498 trp1021 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 22:26
    ไม่ไหว..
    #16,498
    0
  9. #16431 blessmeachoo 👽 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 22:52
    หมดกันร่าง-เข้ 555555555555565
    #16,431
    1
    • #16431-1 blessmeachoo 👽(จากตอนที่ 42)
      8 ธันวาคม 2562 / 22:53
      บังอาจเซ็นเซอร์ชั้นนะ
      #16431-1
  10. #16249 ujasaai (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 13:29
    คนอ่าน //กำพระ
    #16,249
    0
  11. #16031 Yok Poog (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 22:42
    ชวนน่ากลัวแบบนี้ใครเล่นด้วยก็บ้าเล่า เข้เผ่นไปแล้ว 5555 กลัวว
    #16,031
    0
  12. #15977 jkooktaev (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 10:09
    น้องเป็นจระเข้ด้วยอ่ะ แต่เป็นสัตว์ใหญ่น่ากลัวที่เปิดมาก็เผ่นหนีแล้ว 555555
    #15,977
    0
  13. #15892 Mindmint082 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 17:11
    พึ่งมาอ่านจ้าาโลกนี้ทำให้เรานึกถึงชาละวัน555
    #15,892
    0
  14. #15734 bb.smile (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 17:40
    55555555
    #15,734
    0
  15. #15439 รึจะไฝว้!? (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 22:25
    -เข้เจอผี5555555555 ชิบหายแล้วววว
    #15,439
    0
  16. #15058 Jkrinnda (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:56
    ชิบหายแล่ว 555
    #15,058
    0
  17. #14894 timeline3009 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 21:31
    ชิ*หาย หมาหอน หึๆไม่ดีม้างงง ข้างบ้านเป็นป่า5 5 5
    #14,894
    0
  18. #14208 Merlin 244 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:43
    ไม่ดีม้างงงง เดือนนี้วันพระเยอะนะ
    #14,208
    0
  19. #14155 Kanitta2003 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 06:53
    อย่ามานะโยม วันนี้วันพระ ไม่ดีๆ
    #14,155
    0
  20. #13931 MitsukiCarto (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 16:14
    ดีนะที่ในห้องมีพระ...
    #13,931
    0
  21. #13881 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 14:04
    เข้! นี่คืออุทานนะแบบ55555เข้เจอผีจ้ะแม่ ตลกอะ55555
    #13,881
    0
  22. #13818 nok2004nok (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 15:09
    เจอภาพน้อง เเล้วสดุ้งเลยยยยย//
    #13,818
    0
  23. #13570 com23476 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 17:21

    อย่างฮา 5555+ น้องเข้เจอผี

    #13,570
    0
  24. #13535 jarafa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:39
    โว้ยยยย 5555555
    #13,535
    0
  25. #13330 Peachz. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 00:37
    จระเข้กลัวผี5555 ไม่ไหวแล้วฮา หวังว่าน้องจะไม่บึกบึนนะเจ้าตัว5เมตร คงจะสวยเซะซี่~~ ไม่ก็หล่อมั้ง
    #13,330
    0