[End] ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ.บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 22 : โลก 3 Part 1 อัพ 100% *แก้คำผิด+รีไรท์ฉบับไม่สมบูรณ์*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,123 ครั้ง
    29 ต.ค. 63

*แก้คำผิด+รีไรท์ฉบับไม่สมบูรณ์*

 

Arc 3.1 แพนเตอร์และคุณมาเฟีย 

 

หลังจากลืมตาขึ้นอีกครั้ง ผมก็พบว่าตนเองถูกพามายังห้องสีขาวแห่งเดิมอีกครั้งเสียแล้ว การจากลา แม้จะเกิดขึ้นสักกี่ครั้ง ผมก็ยังคงทำใจชินกับมันไม่ได้เสียที ลุคไม่ใช่คนที่ชอบพูดบอกรักหรือพร่ำบอกคำหวานหูชวนให้รู้สึกดี เขาเน้นไปที่การกระทำเสียมากกว่า การกระทำที่พิสูจน์ว่าเขารู้สึกรักมากเพียงไหน การกระทำที่ส่งเสียงดังกว่าคำพูด เขาพิสูจน์ให้ผมเห็นตลอดระยะเวลาที่เราใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน 

 

แม้จะรักและผูกพันเพียงใด แต่การจากลาเป็นสิ่งที่ไม่อาจเลี่ยงได้ มนุษย์อาจหลีกหนีทุกอย่างได้ แต่สิ่งที่ว่านั้นย่อมไม่ใช่ความตาย

มือเรียวยกขึ้นทาบบริเวณทรวงอก จังหวะหัวใจ…เต้นแผ่วลงทุกครั้งที่เราจากกัน แต่ผมเชื่อว่าจังหวะของมันจะเริ่มเร็วขึ้นอีกครั้งจนแทบควบคุมไม่ไหว เมื่อได้เผชิญหน้ากับคนๆนั้น

 

[พร้อมรึยังครับโฮสต์ ผมจะทำการส่งคุณไปโลกต่อไปแล้วนะครับ]

 

“อืม ไปกันเถอะ”

 

 

ตุบ!!

     

เสียงวัตถุขนาดใหญ่บางอย่างหล่นหลงจากที่สูง ก่อนจะตามด้วยเสียงคำรามกึกก้องไปทั่วทั้งป่า

 

“โฮกกกกกกก!!!” สัตว์น้อยใหญ่รอบบริเวณต่างพากันแตกฮือ วิ่งอย่างไม่คิดชีวิต เสียงนกหลายตัวกระพือปีกหนีจนกิ่งไม้ปลิวไสว เมื่อได้ยินเสียงคำรามเกรี้ยวโกรธของเจ้าป่าตัวสีดำทมิฬ

     

ระบบเวร! นายทำฉันเจ็บตัวตั้งแต่ต้นเรื่องอีกแล้ว ส่งมาดีๆไม่เคยได้

     

สัตว์ร้ายสีดำตัวเขื่องนอนโอดโอยด้วยท่าทางพิลึกอยู่ใต้ต้นไม่ใหญ่ที่มันเพิ่งพลัดตกลงมา นัยน์ตาสีทองถลึงมองไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าด้วยความหงุดหงิด “คราวนี้ฉันกลายเป็นตัวอะไรอีกล่ะ ตกลงมาจากต้นไม้แบบนี้คงไม่ใช่หมีโคอาล่าหรอกใช่มั้ย” ดวงตาสีทองอันน่าเกรงขามจ้องมองมายังอุ้งมือสีดำขนาดใหญ่ที่แอบซ่อนคมเล็บสังหารไว้ภายใน

 

[โอ้ ผมไม่ใจร้ายกับโฮสต์ขนาดนั้นหรอกครับ เพื่อทดแทนกับชีวิตในร่างงูอันน่าอดสูของโฮสต์ในชาติที่แล้ว เราจึงจัดของสมนาคุณให้กับโฮสต์เป็นร่างใหม่ที่แสนจะเพอร์เฟค เป็นไงล่ะครับ ขอบคุณผมเลยครับ ไม่ต้องเขินอายไป]

 

“…เอาแค่เนื้อๆเลยได้มั้ย สรุปฉันเป็นตัวอะไร”

 

[แฮ่ม ร่างที่คุณสิงสู่อยู่ตอนนี้คือแพนเตอร์ครับโฮสต์! ผมบอกแล้วว่าค่ดเท่!] สิง…สู่ WTF แล้วไอ้ภาษาวิบัติตอนท้ายนั่นมันอะไรกัน

 

“งั้นโลกนี้ฉันจะไม่ตกเป็นผู้ถูกกระทำแล้วสินะ!” เพียงแค่คิด ผมก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว ชีวิตที่กำลังจะกลายเป็นผู้ล่าคงสนุกพิลึก 

     

อ่า…นี่ผมคิดอะไรอยู่ สัญชาตญาณความเป็นนักล่าตามธรรมชาติของร่างนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

 

[ถ้าผู้ถูกกระทำในความคิดของโฮสต์ หมายถึงบุคคลที่โดนกลั่นแกล้งก็คงจะใช่ แต่ถ้าหมายถึงสถานะบนเตียง…ผมไม่คิดอย่างนั้นนะครับ] ผมรู้สึกเหมือนเส้นกระตุกทันทีที่ระบบพูดจบ เล็บคมๆโผล่ออกมาโดยอัตโนมัติ

[โฮสต์ครับ สูดหายใจเข้าออกลึกๆ เราต้องอยู่ร่วมกันอย่างสันติ การใช้กำลังในการแก้ปัญหา เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องนะครับ]

 

ผมคำรามออกมาเสียงต่ำด้วยความหงุดหงิด หลังจากระบบส่งอิโมจิหลั่งน้ำตามาเพื่อขอความเมตตา ร่างนี้คงมีข้อเสียตรงที่อารมณ์ร้ายและขี้หงุดหงิด แพนเตอร์เป็นสัตว์รักสันโดษ ถ้าร่างกายนี้จะเกิดปฏิกิริยาจากการก่อกวนของระบบก็คงไม่แปลก ผมในร่างมนุษย์ปกติยังเกือบทนไม่ไหว ถ้าระบบมีตัวตนจริงๆและยืนอยู่ด้านหน้าตรงนี้คงไม่พ้นถูกผมขย้ำทิ้งเป็นแน่

“ระบบ ฉันขอรายละเอียดของโลกนี้ด้วย”

 

[รับทราบครับโฮสต์ โลกนี้อยู่ในช่วงเวลาประมาณศตวรรษที่ 21 ซึ่งเป็นยุคเดียวกับโลกเก่าที่โฮสต์จากมา อเล็กซ่า ฮาเกน คือพระเอกเอกของโลกนี้ เขาคือบุคคลที่รู้จักกันในนามมาเฟียแห่งวงการธุกิจ แน่นอนว่าธุรกิจของเขามีทั้งขาวและดำ นางเอกหรือ ซาเรีย มาเชล เป็นน้องสาวคนเดียวของศัตรูตัวฉกาจอย่าง นิโคลมาเชล ซึ่งถูกส่งตัวให้แทรกซึมเข้ามาเพื่อเป็นสายสืบให้กับพี่ชายครับ แต่ทั้งตู่ดันตกหลุมรักกัน จึงต้องร่วมจับมือกันเผชิญหน้าฝ่าฟันกับอุปสรรคต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือพี่ชายอย่างนิโคล แต่สุดท้ายทั้งคู่ก็ได้รักกัน เป็นไงล่ะครับ ถือว่าเป็นโลกที่ยอดเยี่ยมสุดๆไปเลย]

 

“น้ำเน่า พล็อตท้องตลาดมาก ฉันรับไม่ได้ แล้วคนที่ฉันต้องไปอยู่ด้วยคือใคร”

 

[อ้อ………เรื่องนี้ เสี่ยงดวงเอาสิครับ]

 

“olo” ขอบคุณมากระบบ ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองได้รับคำแนะนำที่ดีขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต

     

 

เวลากลางคืนซึ่งเป็นเวลาพักผ่อนของสัตว์ทั่วไป แต่ไม่ใช่กับแพนเตอร์อย่างผม สี่เท้าที่ประกอบไปด้วยกรงเล็บแหลมคมค่อยๆย่ำลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา สายตาจดจ้องไปยังเหยื่อตัวน้อยเบื้องหน้าซึ่งกำลังเล็มหญ้าอย่างสบายใจ ไม่ได้รับรู้ถึงภัยคุกคามจากนักล่าที่แอบซ่อนอยู่ในเงามืด ผมไม่คิดว่าสักวันนึงตัวเจะตกอยู่ในสภาพนี้ แอบดักซุ่มเพื่อโจมตีกวางตัวน้อยที่แสนน่าสงสารเนี่ยน่ะเหรอ ช่างอำมหิตยิ่งนัก ทว่ากระเพาะที่กำลังส่งเสียงร้องโครกครากและใบเขียวๆของต้นอะไรสักอย่างที่ผมลองกินเข้าไปเพื่อประทังความหิวแต่ก็ต้องถุยออกมาอย่างรับไม่ได้ในรสชาติของมันก็สอนให้ผมได้เรียนรู้ว่าในเมื่อเราเป็นผู้ล่า เราก็ต้องล่า และเมื่อมีผู้ล่า ก็ย่อมมีผู้ถูกล่า 

     

สี่เท้ากระโจนออกจากที่ซุ่มด้วยความว่องไวและเงียบเชียบ ลำตัวใหญ่โตสีรัติกาลที่กลืนไปกับความมืดเป็นตัวช่วยอย่างดีในการพรางตัว กว่าเหยื่อตัวน้อยจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว อุ้งเท้าที่ประกอบด้วยกรงเล็บแหลมคมตะปบเข้าที่ลำตัว ปลายเล็บจิกลงไปในเนื้อจนเลือดไหลซึมออกมา คมเขี้ยวยาวอันแหลมคมงับลงตรงคอของเหยื่อผู้โชคร้ายก่อนจะกระชากจนมันหลุดออกจากตัว เศษเลือดสาดกระเซ็นกลืนหายไปกับขนสีดำสนิท ผมเหมือนสูญสิ้นซึ่งการควบคุมตัวเอง ปล่อยให้สัญชาตญาณนักล่าของสัตว์ร้ายได้ออกมาทำหน้าที่ของมัน ไม่เคยรู้สึกว่าเนื้อสดๆจะรสชาติอร่อยมาก่อนจนกระทั่งตอนนี้

     

เนื้อกวางรสหวานกับหยาดเลือดชุ่มฉ่ำช่างให้สัมผัสที่ดียามเขี้ยวคมในปากก้มลงฉีกกระชากมัน ก่อนจะกลืนลงท้องเพื่อประทังความหิว 

ดวงตาสีทองมีประกายสีแดงวาบผ่านยามกระทบกับแสงจันทร์ ในค่ำคืนที่เงียบสนิท เหมือนจะมีใครสักคนเริ่มติดใจกับรสชาติของการเป็นผู้ล่าเสียแล้ว 

 

 

[โฮสต์ครับ อีกไม่นานก็จะถึงเวลาที่คุณจะได้ออกไปเผชิญหน้ากับตัวละครหลักแล้วนะครับ]

 

“อ่า…งั้นเหรอ”

 

[กรุณาช่วยกระตือรือร้นให้มากกว่านี้หน่อยครับ! แพนเตอร์ไม่จำเป็นต้องกินอาหารทุกวัน แต่ตั้งแต่โฮสต์มาอยู่ที่นี่ สัตว์แถวนี้ก็แทบจะสูญพันธุ์หมดแล้ว ช่วยสำนึกสักหน่อยเถอะครับ!]

 

“โอ้…ฉันไม่ได้ตั้งใจ แต่ดูเหมือนจะเสพติดการล่าไปเสียแล้ว นายจะโทษใครไม่ได้นอกจากตัวเองนะ เพราะนายเป็นคนส่งฉันมาเองนะระบบ” ผมยักไหล่แบบแมวๆส่งให้ ก่อนจะซุกหัวตัวเองลงกับเท้าหน้าทั้งสองข้างอีกครั้งเพื่อพักผ่อน นัยน์ตาสีทองถูกบดบังด้วยเปลือกตาที่กำลังปิดลง หางยาวๆสะบัดไปมาเล็กน้อยก่อนจะเริ่มเข้าสู่นิทราอีกครั้ง ลมพัดโชยมาเบาๆ แต่กิ่งไม้ใหญ่ที่เขานอนไม่ได้รับผลกระทบอันใด 

 

ให้ตายเถอะ เกลียดแสงสว่างชะมัด

     

 

ยามราตรีมาเยือนอีกครั้ง เจ้าแพนเตอร์ทอดสายตามมองจากบนกิ่งไม้สูงไปยังคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังมุ่งมาทางนี้ เมื่อตอนเย็นระบบมากระซิบบอกกับมันว่าคนกลุ่มนี้จะเป็นผู้พามันไปพบกับคนๆนั้น ฝีเท้าที่เบากริบบ่งบอกถึงความชำนาญและระมัดระวัง แต่พวกเขายังคงระวังไม่มากพอจึงไม่รับรู้ถึงตัวตนของนักล่าแสนอัตรายที่นอนแผ่ด้วยความเกียจคร้านอยู่บนต้นไม้ใหญ่ในมุมมืด

     

ตุบ!

     

ผมกระโดดลงจากต้นไม้ด้วยความแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆปรากฏกายให้พวกเขาเห็น ปืนหลายกระบอกถูกหันมาทางนี้ทันทีที่ผมปรากฏตัวอยู่ในครรลองสายตาของพวกเขา แพนเตอร์ขนาดใหญ่กว่าปกติประมาณ 2 เท่า ยืนนิ่งๆมองตรงไปยังกลุ่มคนตรงหน้า แม้ไม่ได้มีท่าทีคุกคามแต่บรรยากาศรอบตัวที่แผ่ออกมาและดวงตาสีทองอันน่าเกรงขามคู่นั้นก็ทำให้พวกเขาไม่สามารถลดปืนลงได้

     

พวกเรายืนเล่นเกมส์จ้องตากันอยู่พักใหญ่ เมื่อเห็นว่าสัตว์ร้ายตรงหน้าไม่ได้มีท่าทีคุกคามหรือเป็นอันตรายต่อพวกตน คนที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าก็ส่งสัญญาณให้ทุกคนลดอาวุธลง

     

 

กรงขนาดไม่เล็กและใหญ่จนเกินไปกลายเป็นที่อยู่อาศัยชั่วคราวของสัตว์ร้ายสีดำ ทุกคนยังคงิยู่ในสภาวะสับสนและงุนงง แม้เหตุการณ์นั้นจะผ่านมาเป็นวันแล้วก็ตาม แพนเตอร์ตัวเขื่องที่เดินเข้ามาหาพวกเขาโดยปราศจากการคุกคามใดๆ แม้พวกเขาจะขู่หรือไล่อย่างไรมันก็หาได้สนใจ ยังคงเดินตามพวกเขากลับมาถึงแคมป์ หนุ่มหล่อผู้เป็นหัวหน้าของคนกลุ่มนี้กระตุกยิ้มอย่างชั่วร้าย พวกเขาไม่ใข่คนดี จุดประสงค์ของการมาในครั้งนี้ก็คือการล่าสัตว์ป่าหายากเพื่อนำไปขายเป็นสัตว์เลี้ยงให้กับบรรดาคนมีเงินทั้งหลายที่ต้องการ และเมื่อมีของดีเดินตามกลับมาเองแบบนี้ ไม่มีเหตุผลใดๆที่เขาต้องปฏิเสธ

     

แพนเตอร์ตัวนี้ว่าง่ายกว่าที่เขาคิด มันยอมเดินเข้ากรงดีๆจนเขาแอบสงสัย นี่มันผิดปกติ ไม่มีสัตว์ตัวไหนที่มีพฤติกรรมเช่นนี้เป็นแน่ ดูเหมือนจะมีเรื่องให้น่าสงสัยอีกแล้ว แต่เขาจะพยายามมองข้ามไป ของดีขนาดนี้มองผ่านๆก็รู้ว่ามูลค่ามหาศาลขนาดไหน

 

[โอสต์ทำหน้าสดชื่นหน่อยสิครับ] นายสนใจลองมาติดอยู่ในกรงแคบๆแบบฉันบ้างมั้ยล่ะ จะได้รู้ว่าฉันรูสึกยังไง แล้วนายแน่ใจนะว่าฉันไม่ได้กำลังถูกส่งไปชำแหละแยกชิ้นส่วนขาย

 

[แหม โฮสต์นี่คิดมากจัง] ฉันว่านายต่างหากที่คิดน้อยไป…

 

 

อเล็กซ่า ฮาเกน ได้รับโทรศัพท์ติดต่อจากบุคคลหนึ่งเกี่ยวกับการซื้อขายในสิ่งที่เขากำลังต้องการ รถคันหรูจอดลงหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ ก่อนชายหนุ่มที่มีรูปร่างหน้าตางดงามดุจเทพบุตรจะก้าวออกมา “ยินดีที่ได้เจอนะครับ”

 

“ฉันไม่มีเวลามาเสวนากับนาย ของที่ฉันต้องการอยู่ไหน”

 

“แหม ใจร้อนจังเลยนะครับ”

 

“นายรู้ดีว่าไม่ควรยั่วโมโหฉัน”

 

“ฮ่า….ยังใจร้อนเหมือนเดิมเลยนะครับ งั้นก็ตามผมมาเถอะ” ตึกขนาดกลางที่ถูกแยกออกมาจากคฤหาสน์หลักตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า อเล็กซ่าเฝ้ารอประตูเปิดด้วยความหวังว่าสิ่งที่อยู่หลังประตูบานนั้นจะใช่สิ่งที่เขาตามหา แต่สีหน้าที่แสดงออกมายังเรียนเฉย

 

เพียงแค่ได้สบสายตากับดวงตาสีทองคู่นั้น ใจเขาก็เต้นระรัวขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ในที่สุดก็เจอแล้ว “ขนสีรัติกาลมืดมิด อุ้งเท้าใหญ่ที่ใช้ตะปบเหยื่อให้ยอมสยบ เขี้ยวคมที่ฉีกกระชากเหยื่อให้กลายเป็นเพียงเศษเนื้อชิ้นเล็ก และที่พิเศษสุดคงหนีไม่พ้นนัยน์ตาสีทองอันน่าเกรงขามนั่น มันใช่สิ่งที่คุณกำลังตามหารึเปล่าครับ…มิสเตอร์ฮาเกน”

 

“เท่าไหร่”

 

“อย่างนี้ค่อยคุยกันง่ายหน่อยครับ:)”

“อย่ามาเล่นลิ้น”

 

“สักร้อยล้านเป็นไงครับ”

     

กริ๊ก!

     

เสียงปลดเซฟปืนพร้อมกับปลายกระบอกที่จ่อลงบริเวณขมับของผู้พูดพอดี “ฉันจะให้โอกาสนายเสนอราคาอีกครั้ง…”

 

-----------

นังเคียร์ นังทัวดี! ทำชาวบ้านเขางงเป็นไก่ตาแตก55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.123K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,734 ความคิดเห็น

  1. #18451 Alljae (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 10:30
    หู้ยยยยย
    #18,451
    0
  2. #18175 Nuthathai Por (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 13:46

    ขู่กันแบบนี้เลยเหรอพ่อคุณ

    #18,175
    0
  3. #17648 kupNoey (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 00:09
    น้องเป็นเคะมาดนางพญา
    ชอบอะ
    #17,648
    0
  4. #17195 shinju (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 20:01
    น้องในร่างแพนเตอร์แอบน่ากลัวปนน่ากลัวนิดๆนะนี้
    #17,195
    0
  5. #16625 JHTEN (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 18:05
    เฮ้ยชอบบบนางพยา
    #16,625
    0
  6. #16467 trp1021 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 20:07
    น้องตอนนี้คือต้องแซ่บลืมแน่ๆ แม่กุมอกแน่นแล้ว
    #16,467
    0
  7. #16008 Yok Poog (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 13:22
    นั้นต่อราคาชะมะ
    #16,008
    0
  8. #15964 jkooktaev (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 22:28
    โลกนี้น้องต้องแซ่บชั้นรู้สึกได้
    #15,964
    0
  9. #15706 UmSunisaIp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 23:43
    เท่จังเลยน้องงงงง
    #15,706
    0
  10. #15414 รึจะไฝว้!? (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 03:42
    แซ่บน้องแซ่บบบบบบ
    #15,414
    0
  11. #15249 Noiz'shadow (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 10:15
    สปีชีส์ใหม่ กับความมุมินุ่มนิ่มที่หายไป...
    #15,249
    0
  12. #13910 MitsukiCarto (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 00:58
    ร่างคนจะแซ่บเหมือนร่างน้องเหมียวมั้ยนะ~
    #13,910
    0
  13. #13853 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 08:10
    น้องค่ดเท่
    #13,853
    0
  14. #12987 เทพเจ้าแห่งกาลเวลา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 00:29

    จากน้องงูน้อยที่ไม่กล้ากินเนื้อสด หมดกัน 55555555

    #12,987
    0
  15. #11825 palinux0206 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:32
    เฮ้ยยย! น้อง! ดูดีขึ้นนะเนี่ย!
    #11,825
    0
  16. #11758 uoppp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 14:46
    ทั้งตู่ตกหลุมรักกัน?

    ถึงจะงงอยู่บ้างแต่ก็ฮาดี.
    #11,758
    0
  17. #11141 chee rose (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 01:51
    ได้เป็นสัตว์ที่เท่ๆ กับเขาสักทีนะลูก 555555555
    #11,141
    0
  18. #10555 Krathay (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:12
    ผ่านมา2โลกแล้วพระเอกกับนางเอกของโลกนั้นก็ยังไม่สมหวังกันสักที โลกต่อๆไปก็คงหมดหวังแล้วสินะ🙄🙄🙄
    #10,555
    0
  19. #10068 _Daonuea_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 15:33
    น้องยังกินเยอะเหมือนเดิมเลยยยยย
    #10,068
    0
  20. #8447 nicharipaen04 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 11:46
    รู้สึกถึงความเท่ห์ หุหุ แซ่บแน่ๆ
    #8,447
    0
  21. #8408 Le stelle ดวงดาวที่ปลายฟ้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 19:43
    ไหนความน้องงง
    #8,408
    0
  22. #8392 ไออิกู (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:21
    เสือดำ5555555
    #8,392
    1
    • #8392-1 KpWiphada(จากตอนที่ 22)
      31 มีนาคม 2562 / 13:40
      แค่กๆๆ5555
      #8392-1
  23. #8391 ไออิกู (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:21
    แนวไหนน้าทีนี้
    #8,391
    0
  24. #8167 -milkky- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 21:37
    น้องเปลี่ยนไป๊!
    #8,167
    0
  25. #7806 Noonn Chutima (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 21:42
    น้องเเพนเตอร์มาเเล้ววว
    #7,806
    0