ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ. Love of read)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 525,282 Views

  • 12,577 Comments

  • 13,650 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    132,218

    Overall
    525,282

ตอนที่ 7 : โลก 1 Part 6 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3223 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

โลก 1: แมวน้อยและชินอ๋อง
Part: 6
_______________________

Talk
แงงงงง   เม้นกันได้เรื่อยๆเลยนะเจ้าคะ บ่าวตอบทุกเม้นเลย รู้สึกเหมือนมีเพื่อนคุยด้วยอ่ะ มันก็เพลินไปอีกแบบนะ เหมือนมานั่งคุยกับคนที่สนใจเรื่องเดียวกันกับเรา หรือปกติแล้วบ่าวเหงา ไม่มีคนคุยด้วยก็ไม่รู้เหมือนกัน55555
___________________________


     สวัสดียามเช้าที่แสนสดใสครับ ผมเชื่อว่าประชากรร้อยละ 90 ที่กำลังอ่านนิยายเรื่องนี้อยู่ ณ ตอนนี้ ต้องเกิดความสงสัยว่า เมื่อก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้น…


     แม้ผมจะไม่อยากพูดถึงมัน แต่เพื่อนักอ่านผู้ที่กำลังอยากรู้อยากเห็----แค่ก! กำลังสงสัยทุกท่าน ผมจะย้อนความให้แล้วกันนะครับ


“หากเจ้าบอกว่าตนคือเสี่ยวไป๋ของเปิ่นหวาง เช่นนั้นก็…”


“ยะ…อย่าเข้ามาน้าาาาาาา!!!!”


พรึบ


     คนตรงหน้าถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก แล้วคลุมให้ผม


“เอ๊ะ…ท่าน?”


“เปิ่นหวางเชื่อแล้วว่าเจ้าคือเสี่ยวไป๋ แต่ยามนี้สภาพของเจ้าดูล่อแหลมนัก เอาเสื้อตัวนี้ไปคลุมไว้ก่อนเถิด เปิ่นหวางจะให้นางกำนัลจัดชุดมาให้ ระหว่างนี้ก็อย่าออกไปเดินเพ่นพ่านที่ไหนล่ะ”


     ผมมองชินอ๋องที่กำลังพูดกับผม โดยที่พยายามไม่สบตา หรือหันมามองทางนี้ แต่แม้เจ้าตัวจะหันข้างให้ ผมก็ยังคงเห็นสีแดงๆที่แต้มอยู่บนใบหูขาวๆของเขาอยู่ดี


     อืม ถ้าเป็นนิยาย นี่ก็คงเป็นฉากอ่อยในตำนานสินะ เมื่อนางเอก(?) เขินอาย ยามที่เห็นพระเอก(?) เปลือยกาย พระเอกก็จะฉวยโอกาสนี้ในการแกล้งหยอกอีกฝ่ายให้อายเล่น และอาจจบลงที่การล้มทับกันบนเตียง ร่างกายแนบชิด ริมฝีปากประกบกัน จากนั้นก็แพลนกล้องไปที่โคมไฟ...


     ผมเงยหน้ามองอีกฝ่าย สลับกับก้มมองตัวเอง กระชับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้น ก่อนจะส่ายหัวพรืด 


     ไม่ล่ะ ฉากแบบนั้นจะเกิดกับใครก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่กับเจ้าอ๋องโรคจิตนี่ เสี่ยวไป๋จะไม่เสี่ยง…


“เสี่ยวไป๋ เจ้าเข้าใจที่ข้าพูดหรือไม่”


“อะ อืม ข้าเข้าใจแล้ว”



     เรื่องราวมันก็มีอยู่แค่นี้ หลังจากนั้นชินอ๋องก็กลับมาพร้อมกับชุดบุรุษสีขาว ปักลายสีฟ้าคราม 


     และแน่นอนว่าต้องมีคนกำลังคาดหวังถึงฉากใส่ชุดให้กัน 


     ยินดีด้วย 


     ผมจะทำลายความหวังของพวกคุณภายใน 3 วินาที เพราะผมคนนี้ใส่ชุดยุคจีนโบราณด้วยตนเองได้ครับ และไม่ลืมที่จะถอดปลอกคอของตัวเองเก็บไว้ในลิ้นชักหัวเตียง


     หากคุณได้มานั่งมองเจ้าอ๋องโรคจิตถอดเสื้อผ้าให้ดูทุกวัน คุณก็จะจดจำมันและชินไปเอง…


     อะไรนะครับ? มีคนถามว่าผมเห็นอะไรไปบ้างงั้นเหรอ แหม…บางอย่างก็ไม่สามารถออกอากาศได้ครับ เพราะงั้นเราข้ามๆมันไปดีกว่า…


กลับมาที่ปัจจุบัน


     เมื่อคืนชินอ๋องเป็นคนยกอาหารเข้ามาให้ผม เพราะหากให้ผมออกไป หรือมีคนยกเข้ามาให้ และเจอกับผมในสภาพนี้ มันคงไม่ดีนัก 


     ผมต้องอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆ…ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นชู้ที่กำลังหลบเมียหลวง? 


     เอื้อมมือขึ้นสัมผัสผ้าคลุมบนหัวเบาๆ แม้จะรำคาญแค่ไหนก็คงจะถอดออกไม่ได้ ตราบใดที่ผมยังมีหูแมวอยู่บนหัวแบบนี้ ว่าแล้วก็จ้วงข้าวเข้าปากด้วยความหงุดหงิด 


     เสวี่ยหลงมองคนตรงหน้าที่กำลังจ้วงข้าวเข้าปากด้วยท่าทีหงุดหงิด พวกเราไม่ได้คุยอะไรกันอีกหลังจากเมื่อคืน 


     แม้จะเห็นสภาพของเสี่ยงไป๋ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า แต่ก็ทำใจให้ยอมรับง่ายๆไม่ได้จริงๆ นี่นับเป็นเรื่องประหลาดที่สุด เท่าที่เขาเคยพบเจอมา


     ถึงจะอย่างไร ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวไป๋ที่เป็นแมว หรือเป็นคน แต่เสี่ยวไป๋ ก็ยังคงขึ้นชื่อว่าเป็นของเขา หยางเสวี่ยหลง ผู้นี้อยู่เช่นเดิม และจะเป็นตลอดไป…


“ท่าน จะเหม่ออีกนานหรือไม่ ข้าอยากได้ปลานึ่งซีอิ๊วเพิ่ม”


     หูแมวบนหัวกระดิกเล็กน้อย ถ้าให้เดา เสวี่ยหลงคิดว่า หางที่ซ่อนอยู่ในชุดจะต้องกำลังส่ายไปมาแน่ๆ 


     อืม…อยากเห็นยิ่ง


     แต่เสี่ยวไป๋คงมิยอมเป็นแน่ เห้อ…


“ชินอ๋อง ท่านได้ยินที่ข้าพูดหรือไม่ ข้าอยากได้ปลานึ่งเพิ่ม”


“ข้าได้ยินแล้ว เจ้าช่วยรอสักครู่”


     ชินอ๋องส่งเสียงเรียกนางกำนัลเข้ามา ก่อนจะแจ้งสิ่งที่ต้องการ


     แม้จะพยายามปิดแค่ไหน คนเกือบทั้งจวนก็ทราบแล้วอยู่ดี ว่ามีบุรุษผู้หนึ่งมาพักอยู่ที่จวนชินอ๋อง เพียงแต่ไม่ทราบลักษณะรูปร่าง เพราะคนผู้นั้นมีผ้าคลุมปิดมิดชิด


     ช่างกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของคนในจวนเสียจริง


     เสี่ยวไป๋ แม้จะกลายเป็นคน แต่ยังคงกินจุเช่นเดิม เขามองคนตรงหน้าด้วยความเอ็นดู พลันบังเกิดความสงสัยขึ้นภายในใจ เสี่ยวไป๋กินจุแบบนี้ แต่ร่างมนุษย์ทำไมถึงได้ดูผอมนัก นึกไป ภาพเสี่ยวไป๋ที่นั่งเปลือยกายบนเตียงก็ลอยเข้ามาแทรก เขาหน้าขึ้นสีเล็กน้อย ก่อนจะสะบัดหัวเรียกสติ


     เอาเถิด เขาคงต้องขุนเสี่ยวไป๋เสียหน่อย ตัวบางถึงเพียงนี้ จับไม่กี่ทีก็คงเคล็ด…


[ระบบ: โชคดีนะครับโฮสต์//โบกผ้าเช็ดหน้า]


     ทำไมจู่ๆก็รู้สึกขนลุก ผมเอื้อมมือไปจับๆลูบๆเอวของตัวเองด้วยความหวาดระแวง อืม…รู้สึกเสียววูบแถวบั้นเอว แต่น่าจะคิดไปเองมากกว่า ช่างมันเถอะ ไหวไหล่เล็กน้อยก่อนจะก้มลงกินต่อ


     โดยมีสายตาแปลกๆของชินอ๋องทอดมองมาตลอดเวลา แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้นึกสนใจ


[ระบบ: สู้ๆนะครับโฮสต์]


     นายพูดแปลกๆมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะระบบ…



     เนื่องจากผมมีศักดิ์เป็นชู้(?) ของชินอ๋อง จึงต้องใช้ชีวิตแบบหลบๆซ่อนๆต่อไป จนกว่าหูกับหางแมวจะหายไป…


     ผมกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงด้วยความเบื่อหน่าย เพียงไม่นานความง่วงก็เข้าครอบงำ…


“เสี่ยวไป๋…”


“อือ…อย่ายุ่ง จะนอน”


“ชู่ว นอนต่อเถิด เปิ่นหวางแค่จะช่วยให้เจ้าหลับสบายขึ้นอย่างไรเล่า”


“งือออ…”


     ผมอยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น เหมือนมีใครมากระซิบข้างหู ก่อนจะรู้สึกได้ถึงสัมผัสวูบวาบบริเวณหน้าท้อง


“อื้อ…ยะ อย่า อะ อือ…”


     ร้องห้ามแล้ว แต่ดูเหมือนสิ่งนั้นจะไม่หายไป ยังคงวนเวียนอยู่กับหน้าท้องของเขา จนผมต้องฝืนลืมตาขึ้นมอง ก่อนจะตื่นเต็มตัวทันที เมื่อเห็นใบหน้าหน้าของชินอ๋องในระยะประชิด มองไล่ลงไปก็เจอกับฝ่ามือแกร่งที่ยังคงวางค้างอยู่บนหน้าท้องของผม


      นะ..นี่ผมกำลังโดนลักหลับ!!!


“ยะ…หยุดนะ! ท่านคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่กัน!”


“หืม เปิ่นหวางทำอันใดผิดงั้นหรือ อย่าอายไปเลยเสี่ยวไป๋ ให้เปิ่นหวางช่วยเถิด เจ้าเองก็ดูพออกพอใจไม่น้อย หึหึ”


     พูดจบ คนหน้าไม่อายก็ลงมือลูบไล้วนไปวนมาบนหน้าท้องผมอีกครั้ง ส่วนอีกมือที่ยังว่างก็เอื้อมไปหยอกล้อกับหูแมวนุ่มนิ่มบนหัว



“อ๊ะ! ยะ…อย่านะ ฮืออออ~~~อะ…อ่าห์~~”


     บัดซบ! เสียงน่าอายพวกนี้มันอะไรกัน ทำไมฟังดูชวนคิดลึกแบบนี้ 


     การกลายร่าง(?) ที่ไม่สมบูรณ์ของผมกำลังส่งผลให้สัญชาตญาณความเป็นแมวของผมทำงานอย่างต่อเนื่อง 


     ตอนถูกกระทำเช่นนี้ตอนเป็นแมวว่าน่าอัปยศแล้ว แต่ตอนเป็นคนมันรุนแรงยิ่งกว่า! 


     ไม่นะตัวผม! อย่าเคลิ้มเชียวนะ




“เด็กดี…ขยับเข้ามาอีกนิด อย่างนั้นแหละ…”


“ฮื้ออออ”


 “รู้สึกดีใช่หรือไม่”


     อีกฝ่ายก้มหน้าลงซุกกับพุงน้อยๆของผม ก่อนจะฟัดเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว


“ขะ…ข้า”


“หืม?”


“อ๊ะ! ระ รู้สึกดี”


     เมื่อผมไม่ยอมตอบ เจ้าอ๋องโรคจิตที่ไปอัพเกรดความโรคจิตของตัวเองเพิ่มมาแล้ว ก็ทำการกัดเบาๆลงบนหน้าท้องให้ผมเสียวเล่น จนผมหลุดเสียงน่าอายออกมาอีกครั้งอย่างอดไม่ได้ 


     ฮืออออ เจ้าคนหน้าไม่อาย!!! ผมหอบแฮ่ก เหงื่อไหลซึมตามไรผม หน้าแดงก่ำ ปากอ้าออกเล็กน้อย เพราะหายใจไม่ทัน 


      โอ้…ไม่นะ สภาพผมตอนนี้คงไม่ต่างจากนายเอกหนังGV แน่ๆ ความเป็นแมวช่างน่ากลัวจริงๆ…


     ระบบเวรเอ้ยยยยยย


“เสี่ยวไป๋เป็นเด็กดีเช่นนี้ เปิ่นหวางคงต้องให้รางวัลหน่อยแล้ว”


     เสวี่ยหลงส่งยิ้มละมุนให้อีกฝ่าย ก่อนจะลงมือฟัดเจ้าแมวน้อยเสี่ยวไป๋อีกครั้ง


     

     หลังจากความทรมานในครั้งนี้สิ้นสุดลง ผมไม่อยากบรรยายสภาพตัวเองเลย ให้ตายสิ ไอ้สภาพเหมือนคนเพิ่งจะโดนxxxมา นี่มันอะไรกัน


     ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาฉ่ำน้ำ พระเจ้า!  ผมยังจำความรู้สึกตอนเขาค่อยๆถลกชุดผม แล้วคว้าหางผมไปบีบเล่นได้อยู่เลย…


     โฮฮฮ~~~ผมโดนย่ำยี ผมไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป ฮือออ ผมเป็นเจ้าบ่าวไม่ได้แล้ว ม่ายยยยยย



[ระบบ: ผมไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้นครับ//เอามือปิดหน้า]


     ผมตวัดสายตาไปมองต้นเหตุด้วยความกรุ่นโกรธ อีกฝ่ายตีหน้าซื่อ แกล้งมึน และตอบกลับมาด้วยประโยคที่ฟังยังไงก็ดูตอแหx จนผมอยากประทับรอยเล็บบนใบหน้าหล่อๆนั่นยิ่งนัก


     “ตอนเจ้าเป็นแมว คราที่เปิ่นหวางทำเช่นนี้ เจ้าก็ดูจะหลับสบายขึ้นนะเสี่ยวไป๋ ดังนั้นเปิ่นหวางแค่หวังดีกับเจ้า มิได้มีเจตนาอื่นใดแอบแฝง”


     ตอแหx! ตอแหx!  เสแสร้งได้หน้าตาเฉยที่สุดๆ แบบนี้มันหลอกแต๊ะอั๋งกันชัดๆ ผมยอมรับไม่ได้!


“ชินอ๋อง! คืนนี้ท่านนอนนอกห้อง!”

.
.
.
.
.
     ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับข่าวดีที่สุดในรอบสัปดาห์… ตอนนี้หูกับหางแมวผมหายไปแล้ว! ปรบมือสิครับ ผมจะได้ไม่ต้องเผชิญกับความน่าอดสูนั่นอีกต่อไป


     แต่ดูเหมือนบางคนจะไม่ดีใจเท่าผม…


“เสี่ยวไป๋ หูกับหางของเจ้าหายไปแล้วรึ ช่างน่าเสียดายยิ่ง เปิ่นหวางค่อนข้างชอบมันมากทีเดียวล่ะ”


     แล้วยังไง! ท่านชอบ แต่ข้าไม่ชอบอย่างไรเล่า! 


     จากนี้ผมก็ทิ้งผ้าคลุมผืนนั้นไปอย่างไม่ใยดี ถ้าทำได้ ผมอยากจะเดินเฉิดฉายไปให้ทั่วทั้งจวนอ๋อง! อยากตะโกนว่าผมกลับเป็นคนแล้วเว้ยยยยย แต่ก็ทำได้แค่คิด…หากผมทำจริงๆ คงไม่พ้นถูกตราหน้าว่าเป็นสติไม่ดี...อืม มันก็มีส่วนถูกนะ


     เอ๊ะ? รู้สึกเหมือนเมื่อกี้ผมเพิ่งจะด่าตัวเองไป…หรือเปล่า ช่างเถอะ


     ตัวผมตอนนี้อาศัยอยู่ในจวนอ๋อง ในฐานะสหายของชินอ๋องจากต่างเมือง เมื่อมีคนถามหาแมวที่ชื่อเสี่ยวไป๋ ท่านอ๋องก็จะตอบว่าป่วยหนัก จึงได้ทำการส่งตัวไปรักษากับหมอเทวดา…ช่างเป็นเหตุผลที่…//หันไปมองคนพูดด้วยสายตาว่างเปล่า


     ชื่อของผมถูกเปลี่ยนใหม่เป็น ซุนไป๋หลิง อภินันทนาการยังคงมาจากชินอ๋องเจ้าเก่าเจ้าเดิม…


     ช่วงนี้วังหลวงกำลังวุ่นวายกับการเตรียมงานต้อนรับราชทูตจากต่างแคว้น เมื่อมีการเชื่อมสัมพันธไมตรี ย่อมมีการแต่งงาน เมื่อพูดถึงการแต่งงาน ย่อมต้องมีหญิงงาม และนี่ก็เป็นหนึ่งในอีเวนท์สำคัญของตัวเอก


     แต่ฉันคือตัวประกอบไง! นายได้ยินมั้ยระบบบบบบ


[มีความเป็นไปได้ 80% ว่าเป้าของการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ในครั้งนี้คือชินอ๋องครับ!]


     อ่อ แล้ว?


[โฮสต์จะปล่อยให้ชะนีน้อยมาวิ่งเล่นในจวนของชินอ๋องไม่ได้นะครับ!]


     …แล้วฉันควรทำยังไง


[จับชินอ๋องรวบหัวรวบหางไปเลยครับ!]


     เดี๋ยวนะระบบ ฉันว่าคำแนะนำของนายมันต้องมีอะไรผิดพลาด


[ถูกต้อง 100% แน่นอนครับโฮสต์ บางทีเราก็ไม่มีสิทธิเลือกวิธีในการปกป้องความรักของชินอ๋องนะครับ เพราะงั้นวิธีนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วครับ!]


     …


     จับที กูจะล้ม…




________________________

ช่วงละครหลังม่าน

เสี่ยวไป๋: ท่านลวนลามข้า! ท่านล้วง(?)หางข้า! คนโรคจิต!!

ชินอ๋อง: เช่นนั้นเปิ่นหวางให้เจ้าล้วง(?)ของเปิ่นหวางคืนดีหรือไม่
เราจะได้เสมอกันอย่างไรเล่า

เสี่ยวไป๋: …

ฮ่องเต้: ปีศาจอันใดเข้าสิงน้องข้า!

ชินอ๋อง: ท่านอย่าออกมาขัดตอนพวกเรากำลังคุยกันจะได้หรือไม่ ท่านพี่

ฮ่องเต้: บทก็ไม่มี โดนน้องย่ำยีทุกตอน //กอดเข่าหันหน้าเข้าหากำแพง
__________________________

แฮร่ บ่าวมาแล้วเจ้าค่ะ ถึงจะช้าไปหน่อย แงงงง









   















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.223K ครั้ง

173 ความคิดเห็น

  1. #11320 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 08:11
    ฮ่องเต้น่าสงสารมากอะ55555
    #11320
    0
  2. #11306 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 16:30

    555555 เป็นฮ่องเต้ที่น่าอดสูจริงๆ

    #11306
    0
  3. #11114 chee rose (@babyll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 00:15
    ชั้นสงสารฮ่องเต้ไม่ไหวแร้ว 5555555555
    #11114
    0
  4. #9925 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 12:43
    ฮ่องเต้55555555555555555
    #9925
    0
  5. #9368 Samigaku (@Samigaku) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 23:47
    สงสารฮ่องเต้อะ โถ55555555
    #9368
    0
  6. #8578 dyo_kuk (@dyo_kuk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:11
    นายเอกเหมือนโดดเดี่ยวอ่ะ55555ไม่มีใคนเข้าข้าง
    #8578
    0
  7. #8376 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 15:03
    หืดหาดไพเรยตอนนี้ อ๊าง!555555
    #8376
    0
  8. #8232 ฟักทองซึน (@nat0924815122) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:42
    ระบบก็คือไรท์ดีนี่เอง55555
    #8232
    0
  9. #7688 Noonn Chutima (@boy041243love) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:08
    ระบบ!คุณมันร้ายยยย
    สงสารน้องงงงง5555
    #7688
    1
  10. #6790 bambam_jtmn (@bambam_jtmn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:06
    ระบบมันร้ายยย
    #6790
    1
  11. #6779 GeeMonsterrrr (@GeeMonsterrrr) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 16:31
    ระบบคือแบบกวนนนหลายย
    #6779
    1
  12. #6760 I'm anonymity for you (@baifern-tan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 23:44
    ระบบบบบ ชงเก่งงงงง 5555555
    #6760
    0
  13. #6426 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:29
    ระบบชงเก่งเวอร์ อย่างงี้นางเอกคงไม่มีบทเเล้วล่ะ5555
    #6426
    1
  14. #6206 Belbet (@ohshik97) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:45
    ชงแรงสุดก็ระบบแล้วว
    #6206
    1
  15. #6041 Yumajiharu (@Yunajiharu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 11:00
    ระบบขี้ชงมาก เหมือนเป็นพ่อสื่อ555555
    #6041
    1
  16. #5692 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 16:46
    ระบบชงซะไม่น่าใช่ให้เป็นสัตว์เลี้ยงเเล้ว น่าจะให้เป็นสามีภรรยากันมากกว่า
    #5692
    1
  17. #5009 Mεσ' (- -)' (@30901) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:39

    ขอยาดมให้นว้อง!!!!

    #5009
    1
  18. #4834 writer_me_8449 (@writer_me_8449) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:53
    โอ้ยยย ฮ้องเต้ เจ็ยนี้ไม่มีเสียงจริงๆ 5555+
    #4834
    2
  19. #4029 moonwing (@moonbird) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:24
    บางทีเราก็คิดว่าระบบน่าจะเป็นสาววายขี้ชิป ที่แค่อยากดูโมเมนต์เด็ดๆ 555
    #4029
    2
  20. #3957 pintukarn605 (@pintukarn605) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:48
    ฮ่องเต้เอ้ย...เอ็นดูววว
    #3957
    1
  21. #3797 FONJAE💖 (@discouraged) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:53
    อยากให้น้องมีหูแมวววว
    #3797
    1
  22. #3795 FONJAE💖 (@discouraged) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:53
    เอ็นดู5555555
    #3795
    1
  23. #3544 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:33
    ระบบช่างยุ
    #3544
    1
  24. #3499 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:53
    ฮ่องเต้คือค่าตัวแพง55555555555
    #3499
    1
  25. #3177 นัทมิมิ (@nutpeeraya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 23:39
    นี่แบบอยากให้น้อยกลายร่างได้ตามใจงี้ อยากอยู่ร่างไหนก็เลือกเอา6555
    #3177
    1