ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ. Love of read)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 507,291 Views

  • 11,793 Comments

  • 13,410 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    114,227

    Overall
    507,291

ตอนที่ 6 : โลก 1 Part 5 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3528 ครั้ง
    26 พ.ย. 61

โลก 1: แมวน้อยและชินอ๋อง
Part: 5
______________________________


     ช่วงนี้บรรยากาศในจวนอ๋อง อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสุข 1 บุรุษ และ 1 แมวอ้วน กำลังนอนขลุกอยู่บนเตียงด้วยความเกียจคร้าน


     อากาศข้างนอกเริ่มหนาว สังเกตจากสายลมหนาวที่เริ่มพัดพากระทบผิว เป็นสัญญาณเตือนว่าตอนนี้ได้ย่างเข้าสู่ฤดูเหมันต์แล้ว


     ช่างเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ไม่อยากลุกออกจากเตียง เชื่อว่าหลายคนคงคิดเช่นนี้ รวมถึง 2 เจ้านายของจวน ที่บัดนี้ก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะยอมลุกออกจากที่นอน


     ให้ตายเถอะ ผมไม่คิดเลยว่าคนอย่างชินอ๋องจะมีโมเมนต์นี้เฉกเช่นคนทั่วไปด้วย แต่เพราะวันนี้เป็นวันหยุดของเขา ไม่สิ ต้องบอกว่าเขาขอลางานกับฮ่องเต้เป็นเวลา 1 สัปดาห์ด้วยตัวเองเลยมากกว่า 


     ไม่รู้ว่าตอนนี้ฮ่องเต้บราค่อนผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ คงไม่ใช่ว่า จมกองฏีกาหรือขาดใจตาย เพราะทนคิดถึงน้องไม่ไหวไปแล้วนะ


     สาเหตุเพราะชินอ๋องลางาน ทำให้ไม่มีคนช่วยแบ่งเบางานของฮ่องเต้…อืม น่าสงสารเสียจริง…


“เมี้ยว~~”


     เสียงครางพอใจหลุดออกมาจากปากผมอย่างอดไม่อยู่ เนื่องจากคนตัวสูงที่นอนข้างๆกัน 


     มือเรียวของอีกฝ่ายมุมานะในการเกาคาง และพยายามทำให้ผมส่งเสียงครางออกมาให้ได้…


     สลับกับการก้มลงไปฟัดพุงน้อยๆของผม ที่ตอนนี้โดนฟัดจนย้วยไปหมดแล้ว แต่เอาเถิด ผมไม่มีแรงจะลุกขึ้นมาต่อต้านแล้ว ผมเชื่อว่าหลายๆคนคงเข้าใจความรู้สึกของผมในตอนนี้


     ยามเช้าในวันที่อากาศหนาว ไม่ว่าใครก็คงไม่อยากลุกออกจากเตียง หรืออยู่ในสภาวะที่เรียกกันง่ายๆว่าเตียงดูด… ประกอบเข้ากับฝีมือการเกาคางระดับเซียนของชินอ๋อง บอกได้คำเดียวเลยว่าผมแทบจะกลายเป็นของเหลวลงไปผสานกับเตียงอยู่รอมร่อ


     ผมไม่เคยเข้าใจที่เขาพูดกันว่าแมวคือของเหลว และอาจเปลี่ยนแปลงรูปร่างไปตามภาชนะที่บรรจุ จนมาถึงวันนี้ ผมเริ่มเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วล่ะครับ… 


“เสี่ยวไป๋…ชอบงั้นหรือ หึหึ น่าเอ็นดูจริงๆ ดูสิ พุงเจ้าย้วยหมดแล้ว”


“แง๊ว!”


     ผมเอาอุ้งมือทั้งสี่ ตะปบเข้าที่นิ้วเรียวของอีกฝ่ายที่กำลังเขี่ยพุงผมเล่นอยู่ทันที ชักจะเครียดแล้วนะ หรือผมควรออกกำลังกายเพื่อกระชับสัดส่วนสักหน่อย?


     คนถูกตะปบไม่ว่าอะไร อมยิ้มขำๆ ก่อนจะฉวยเท้าหน้าทั้งสองข้างของผมไปเล่น


     นิ้วเรียวไล้วน กดๆบีบๆ ตรงปุ่มเนื้อนุ่มนิ่มสีชมพูใต้ฝ่าเท้าเล็ก ก่อนจะก้มหน้าลงมาจูบอุ้งเท้าเล็กทั้งสองข้าง จนผมชะงักไปเล็กน้อย


      อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมาสบตาก่อนจะส่งยิ้มละมุนมาให้ ผมไม่รู้ตัวเลยว่าหัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะอีกครั้งในตอนที่เราสบตากัน


      เสวี่ยหลงพลิกตัวนอนหงาย จับเจ้าแมววางบนอก ดวงตาคมสบเข้ากับนัยน์ตากลมโตสีฟ้าครามอีกครั้ง แล้วก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายก็เริ่มเต้นเร็วอีกครั้งอย่างไม่มีสาเหตุ เขาไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร เพียงแต่รู้สึกว่าแมวตัวนี้มีบางอย่างดึงดูดเขา ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพบกัน


     เขาไม่เคยนึกชอบพอในตัวสตรี หรือแม้แต่บุรุษคนไหน ดังนั้นการแต่งงานไม่ใช่ความปรารถนาของเขา 


     ถ้าจะต้องแต่งงานกับคนพวกนั้น แน่นอนว่าเขาย่อมอยากอยู่กับเสี่ยวไป๋เช่นนี้ไปตลอดชีวิตเสียดีกว่า


     เสวี่ยหลงยังแอบคิดเล่นๆว่า หากเสี่ยวไป๋กลายเป็นคนได้ ก็คงดีไม่น้อย…




     หลังรับประทานอาหารเช้า


“หิมะตกแล้ว เจ้าอยากออกไปดูหรือไม่เสี่ยวไป๋”


“เมี้ยว!”


     แน่นอนว่าผู้ที่มาจากไทยแลนด์ ดินแดนโซฮอต ผู้ไม่เคยสัมผัสหิมะแบบผมต้องไม่พลาดสิครับ


     หนาว นี่คือความรู้สึกแรกที่ผมนึกออก อยากกระโจนลงไปคลุกตัวกับหิมะ แต่เชื่อว่าคนที่อุ้มผมอยู่คงไม่ยอมแน่ๆ ขนาดบอกว่าจะพามาชม ก็คือการยืนให้สาวใช้กางร่มให้อยู่หน้าตำหนัก…


     ชีวิตเสี่ยวไปช่างน่าเศร้านัก


“กลับเข้าด้านในกันเถิดเสี่ยวไป๋ นานกว่านี้เจ้าจะป่วยเอาได้”


     แล้วพ่อคุณก็หิ้วผมเดินเข้าตำหนักไป…





     ช่วงบ่ายชินอ๋องโดนเรียกเข้าวังกะทันหัน เห็นสีหน้าเจ้าตัวแล้วผมก็รับรู้ได้ว่าคงๆม่พอใจนักที่โดนรบกวนในวันหยุด 


     แน่ล่ะ ทำงานมาตั้งกี่ปีไม่เคยลาหยุด แต่พอขอลาหยุดปุ๊บ…ก็โดนเรียกตัวกลับไป


     มีบอสแบบนี้ เป็นผมจะยื่นใบลาออก… กลับมาใช้ชีวิตหลังเกษียณกับลูกหลานดีกว่า----แค่ก อ้าว ผิดประเด็นเหรอ โทษครับ…


     เนื่องจากบรรยากาศไม่เป็นใจต่อการขยับตัวและเสียเหงื่อ ผมจึงกลับมานอนอืดในห้องอีกครั้ง ปล่อยให้นางกำนัลประจำตัวทั้งสองคนเฝ้าอยู่หน้าห้อง ซึ่งผมก็จำชื่อพวกนางไม่ได้แล้ว เพราะแม่นางทั้งสองไม่เคยมีบทเลย…


     ในนิยายเรื่องนี้ยังมีคนที่น่าสงสารกว่าฮ่องเต้สินะ...



[โฮสต์ครับ! วันนี้ผมมีข่าวดีมาบอก ตื่นเต้นรึเปล่าครับ!!]


     ไม่เลย…นายมาทีไรไม่เคยมีเรื่องดีๆเลยระบบ มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเถอะ 


     ผมมองตัวอักษรแจ้งเตือนบนอากาศด้วยความหดหู่


[เชื่อผมเถอะครับโฮสต์ คราวนี้ต้องเป็นเรื่องดีๆแน่นอน! ในที่สุดความพยายามของโฮสต์ก็สัมฤทธิ์ผลแล้วนะครับ]


     หมายความว่าฉันจะได้กลับบ้านแล้วงั้นเหรอ! ใช่สินะ!


[ผมพูดแบบนั้นตอนไหนเหรอครับโฮสต์]


     …งั้นฉันก็ไม่อยากฟังเรื่องดีๆของนายแล้วล่ะ



[ยินดีด้วยครับ! ดูเหมือนว่าคะแนนของโฮสต์จะครบตามที่ระบบกำหนด สามารถใช้แลกสกิลพิเศษเพื่อกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ทันที]
.
.
.
.
.
     ในที่สุด…ผมก็… 


     เอ๊ะ!?


     ด…เดี๋ยวนะ เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!



[โอ๊ะ! ดูเหมือนระบบจะคำนวณคะแนนของโฮสต์คลาดเคลื่อนไปเล็กน้อย ส่งผลให้การกลายร่างไม่ครบทุกส่วน…อ่า แต่โฮสต์ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ! เมื่อโฮสต์ได้คะแนนเพิ่ม ก็จะมาชดเชยและทำให้ในส่วนนี้เสร็จสมบูรณ์เอง แบบนี้ก็ดูน่ารักไปอีกแบบนะครับ ท่านอ๋องอาจจะชอบก็ได้]


“…”


     ผมเอื้อมมือไปสัมผัสหูแมวนุ่มนิ่มบนหัว และหันไปมองหางฟูๆด้านหลังที่กำลังสะบัดไปมาด้วยสายตาว่างเปล่า…
.
.
.
.
.
      ระบบ…


      แม่มึงงงงงงงงงงงงง อ้ากกกกกก!!!!!




      ก๊อกๆ!


“เสี่ยวไป๋”


     เหี้ย! พ่อมา 


     ผมคิดอะไรไม่ทันเอาตัวมุดเข้าไปในกองผ้าห่มทันที โผล่ออกมาแค่หางฟูๆ ที่กำลังโบกสะบัดไปมาด้วยความตื่นตระหนก


“เสี่ยวไป๋ ไม่ออกมาทักทายเปิ่นหวางหน่อยหรือ แม้หางน้อยๆของเจ้าจะน่าเอ็นดู แต่เปิ่นหวางอยากเห็นหน้าเจ้ามากกว่านะ”


     ชิบ! หาย! แล้ว!


     ระบบบบบบบบ!!!!! เฮลมี!!!


[แจ้งเตือนจากระบบ: ปิดการใช้งานชั่วคราว]


“…”


     แล้วฉันเลือกอะไรได้ไหม…เลือกให้เธอไม่ไปได้รึเปล่า…


     ตึก ตึก ตึก 


     เสียงฝีเท้าของชินอ๋องใกล้เข้ามาเรื่อยๆ สำหรับผมในตอนนี้ มันไม่ต่างจากฝีเท้าของมัจจุราชที่กำลังจะมาพรากลมหายใจของผมไป


     ร่างกายเริ่มทำงานไปตามกลไก เมื่อตกอยู่ในสภาวะกดดัน หัวใจก็เริ่มเต้นแรงขึ้นทันที 


      ผมคิดว่าคงไม่มีใครไม่ตกใจเมื่อเจอผมในสภาพนี้ คนก็ไม่ใช่ แมวก็ไม่เชิง ต่อให้ท่านอ๋องจะทาสแมวขนาดไหนก็เถอะ 


     ผมเตรียมสวดแผ่เมตตาให้ตัวเองทันที…


“เสี่ยวไป๋…”


หมับ


“อ๊ะ!”


     ผมสะดุ้งตกใจเมื่อคนที่เข้ามายื่นมือมาจับหมับเข้าที่หาง


“หืม? เมื่อกี้เจ้าร้องว่าอย่างไรนะเสี่ยวไป๋?”


“อึก…มะ เมี้ยว”


     เสียงแปล่งๆที่ดังออกไป ฟังยังไงก็ดูไม่คล้ายเสียงแมว ชิบหายแล้วตัวผม


     พรึบ! 


     เสียงสะบัดผ้าห่ม ตามมาด้วยผมที่หันไปมองด้วยความตกใจ


“…!!”


“ง..ไง สวัสดีตอนเย็น ฮ่ะๆ”


“เจ้า?”


     เสวี่ยหลงมองคนตรงหน้าด้วยความตกใจ ไม่สิ จะบอกว่าคนก็คงไม่ได้ เพราะไม่มีคนที่ไหน ที่จะมีหูแมวอยู่บนหัว และหางแมวอยู่ด้านหลัง 


      เชื่อเถอะ ถ้าใครมาเจอแบบเขาแล้วไม่ตกใจ นั่นต่างหากที่เรียกว่าแปลก


      คนตรงหน้าเขาตอนนี้ร่างกายเปลือยเปล่าไม่มีอาภรณ์ปกคลุม ผมสีดำยาวจรดบั้นเอว ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อยเพราะเพิ่งมุดออกมาจากกองผ้าห่ม ร่างกายที่บอบบางกว่าบุรุษเพศด้วยกันเอง ผิวนวลเนียนขาวผ่องดุจหยกเนื้อดี จุดสีชมพูเล็กๆสองข้างบนแผ่นอก ชวนให้คนมองลำคอแห้งผากยิ่งนัก


      มองไล่ขึ้นไปถึงลำคอ ยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกใจ ปลอกคอของเสี่ยวไป๋ ทำไมถึงได้มาอยู่กับคนผู้นี้? 


     แต่เมื่อสบกับดวงตากลมโตสีฟ้าครามก็ทำให้เขาเหมือนได้รับคำตอบทันที


“เสี่ยว…ไป๋?”


     ตาอ๋องนี่บ้าไปแล้ว เจ้าคนโรคจิต ผมเพิ่งนึกออกในตอนที่กำลังถูกอีกฝ่ายกวาดสายตาสำรวจว่า...


     ผม-ไม่-ได้-ใส่-เสื้อ-ผ้า-เลย-สัก-ชิ้น! 


     แม่มมึงงงงงงงงงงงง


      ผมเอื้อมมือไปฉุดเอาผ้าห่มที่อีกฝ่ายยังถือค้างอยู่มาคลุมร่างกายตัวเอง ก่อนจะตวัดสายตาดุๆส่งไปให้เขา เจ้าคนโรคจิต! 


      เสวี่ยหลงมองคนตรงหน้าที่จู่ๆก็ส่งสายตาเกรี้ยดกราดมาให้เขา ช่างดูคล้ายยามที่เสี่ยวไป๋พองขนขู่เขายิ่งนัก 


      หันไปพินิจมองผิวขาวๆที่เริ่มแดงระเรื่อลามไปทั่วทั้งใบหน้าของอีกฝ่ายก่อนจะนึกได้ว่า น่าจะอายที่ตนเองเปลือยกายต่อหน้าเขา


“สรุปว่าเจ้าเป็นใคร ทำไมถึงมาอยู่ในห้องนอนของแมวข้า มิหนำซ้ำยังนำปลอกคอของแมวข้าไปใส่อีก แล้วเสี่ยวไป๋ของข้าอยู่ที่ใด!”


      อันที่จริงเขาก็แกล้งถามไปอย่างนั้นแหละ เขาค่อนข้างมั่นใจ แปดในสิบส่วน ว่าคนตรงหน้าคือเสี่ยวไป๋ตัวน้อยของเขาแน่ๆ 


     แต่เขาอยากได้ยินว่าคนตรงหน้าจะแก้ตัวยังไงมากกว่า


     คาดไม่ถึงว่า…


“ข้าก็คือเสี่ยวไป๋ของท่านยังไงเล่า! เป็นเจ้านายประสาอะไร ทำไมถึงจำข้าไม่ได้ ไหนว่าเอ็นดูข้านักหนาอย่างไรล่ะ!”


     เสี่ยวไป๋ในร่างคน ที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา กำลังทำหน้างอแง แก้มน้อยๆอมลมจนป่อง ปากเล็กๆแบะขึ้นด้วยความไม่พอใจ ตวัดสายตามองเขาด้วยความน้อยใจปนโมโห


“อะ…”


     เสวี่ยหลงยกมือขึ้นปิดหน้าก่อนจะหันออกไปทางอื่น บ้าจริง ทำไมจู่ๆเขาก็รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมา หัวใจเริ่มเต้นรัวราวกลองศึก เลือดลมสูบฉีดส่งผลให้ความร้อนลุกลามไปทั่วหน้า



      เสี่ยวไป๋มองชินอ๋องด้วยสายตาหวาดระแวง ถ้าเขาไม่เชื่อแล้วควักกระบี่ขึ้นมาแทงผมจะทำยังไงล่ะ!


      คนที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายสาวเท้าเข้ามาใกล้เตียงเรื่อยๆ ส่วนคนบนเตียงก็กระถดหนีจนไปชนเข้ากับหัวเตียง มองคนที่เริ่มเดินเข้ามาใกล้ด้วยสายตาตื่นตระหนก


“หากเจ้าบอกว่าตนคือเสี่ยวไป๋ของเปิ่นหวาง เช่นนั้นก็…”


“ยะ…อย่าเข้ามาน้าาาาาาา!!!!”




[ระบบ: ถือถังป๊อบคอร์นนั่งรอชม]


____________________________


ช่วงละครหลังม่าน

เสี่ยวไป๋: เจ้าคนวิปริต! อย่าเข้ามานะ!!

ชินอ๋อง: เสี่ยวไป๋เด็กดี มานี่ ดูสิ เปิ่นหวางมีปลานึ่งของโปรดเจ้าด้วยนะ//ส่งยิ้มละมุน

ฮ่องเต้: แมวผีล่อลวงน้องข้า!
________________________

ฮืออออ เอาอีกแล้ววว บ่าวพิมพ์เกือบจบ จู่ๆโทรศัพท์ก็ปิดเครื่อง เปิดใหม่ดู ไมโครซอฟเวิร์ดก็ออกจากระบบ เข้าใหม่ก็จำรหัสไม่ได้ จุดนี้คือน้ำตาจะไหลแล้วอ่ะ จะรีเซทรหัสเนตก็กากอีก ปลุกปล้ำกับโทรศัพท์อยู่พักใหญ่ โชคดีเหลือเกินที่มันบันทึกให้ ถ้าต้องพิมพ์ใหม่นี่คือจะร้องไห้จริงๆนะT_T



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.528K ครั้ง

190 ความคิดเห็น

  1. #11276 sunanthayanghun (@sunanthayanghun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 23:48
    น่าจะผมสีขาวเหมือนสีขนนะ 55
    #11276
    1
    • #11276-1 ภิมนารา (@piaspim) (จากตอนที่ 6)
      15 เมษายน 2562 / 01:41
      ใช่ค่ะคิดเหมือนกัน
      #11276-1
  2. #11112 chee rose (@babyll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 00:08
    น้องเป็นคนแร้ววววว
    #11112
    0
  3. #10386 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 22:12

    ระบ๊บบบบบบบ 55555

    #10386
    0
  4. #9844 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 12:01
    น่ารักว้อยยยยย
    #9844
    0
  5. #8434 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 10:33
    ชอบอะ5555
    #8434
    0
  6. #8375 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 14:57
    โอ้บยยย ชอบ555555
    #8375
    0
  7. วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:49
    โค้กไหมระบบ?
    #8310
    0
  8. #7487 Noonn Chutima (@boy041243love) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 13:13
    อ้ากกกระบบ! ขอไปนั่งดูด้วยยคนนน
    #7487
    1
  9. #6794 Mind Dy (@mildloveindy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 21:04
    แป๋วววว

    ตอนแรก แอบคิดว่าเสี่ยวไป๋ผมสีขาวเหมือนขน (/ω\)
    #6794
    1
  10. #6789 bambam_jtmn (@bambam_jtmn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:00
    ระบ๊บบบบสุดจริง
    #6789
    1
  11. #6425 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:23
    ระบบชิลล์เกินไปแล้วนะ5555
    #6425
    1
  12. #6258 Kanya110636 (@Kanya110636) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 09:36
    ระบบกวนโอ้ยมาก
    #6258
    1
  13. #6204 Belbet (@ohshik97) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:37
    ระบบ = เรา *ถือถังป๊อปคอร์น
    #6204
    1
  14. #5691 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 16:32
    ระบบแม่ง555555555 น่าตี
    #5691
    1
  15. #4997 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:44
    รู้สึกมั่นระบบ
    #4997
    1
  16. #3955 pintukarn605 (@pintukarn605) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:43
    ....เเต่เท่าที่เห็นท่านอ๋องต่างหากที่ล่อลวง(น้องง)นะพะยะค่ะฮ่องกง เอ้ย ฮ่องเต้
    #3955
    1
  17. #3722 NamTanChann (@Iseria) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:31
    คุณฮ่องเต้!! ประโยคสุดท้ายนี่คือไร..เสี่ยวไป๋ไม่ใช่แมวผีนะ!!!..หรือเป็นวะ??
    #3722
    1
  18. #3543 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:27
    ระบบขี้แกล้ง
    #3543
    1
  19. #3526 TomtamWirawan (@TomtamWirawan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:10

    อร๊ายยย ฟินโว๊ยย!!
    #3526
    1
  20. #3498 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:45
    เรื่องนี้ระบบแม่งร้ายสุดล้ะ5555555555555555
    #3498
    1
  21. #3027 M-232 (@M-232) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 23:05
    น่าจะเอาเป็นผมขาว
    #3027
    1
  22. #2802 Peerada1648 (@Peerada1648) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 21:11
    อยากเกิดเป็นระบบ...
    #2802
    1
  23. #2731 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:13
    เสร็จแน่น น้องเสร็จท่านอ๋องแน่ๆ
    #2731
    1
  24. #2588 orart2 (@OrArt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 17:51
    นั่งดูอยู่ข้างระบบ
    #2588
    1
  25. #2547 NoeynoeyEiei (@NoeynoeyEiei) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:14
    ระบบก็ขี้ชิปสินะ5555
    #2547
    1