ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ. Love of read)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 505,383 Views

  • 11,768 Comments

  • 13,324 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    112,319

    Overall
    505,383

ตอนที่ 5 : โลก 1 Part 4 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3132 ครั้ง
    26 พ.ย. 61

โลก 1: แมวน้อยและชินอ๋อง
Part: 4
___________________________


     ผมแน่ใจว่าวันนี้ไม่ใช่วันฮาโลวีน และไม่ใช่วันปล่อยผี แต่ผีสาวหน้าขาวๆ ปากแดงๆพวกนี้มาจากไหนกัน วังหลวงน่ากลัวเกินไปแล้ว!! 





     เนื่องจากวันนี้เป็นวันเฉลิมฉลองเทศกาลฤดูเก็บเกี่ยว  ในวังหลวงจึงมีการจัดงานเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ นอกเขตวังหลวง ตามหมู่บ้านต่างๆ ก็มีการงานจัดเทศกาลเช่นกัน


     บรรยากาศในงานเลี้ยงคับคั่งไปด้วยเหล่าบรรดาขุนนาง และคุณหนูตระกูลต่างๆ ที่แต่งตัวประโคมกันมาอย่างจัดเต็ม แต่ละคนดูไม่ต่างจากตู้ทองเคลื่อนที่ เปล่งแสงระยิบระยับแสบตายิ่ง 


     ประกอบเข้ากับเทคนิคการแต่งหน้าที่ค่อนข้างจะ…อ่า จะให้ผมพูดว่าไงดี รองพื้นเบอร์เดียวกันทั้งแคว้น ไม่ต่างจากชาดสีแดงสด เมื่อนำมาประกอบลงบนใบหน้าของหญิงสาวแล้ว…พวกนางก็แลดูงดงามประหนึ่ง...


     ผีจูออน ใช่ คุณฟังไม่ผิดหรอก ก็แม่นางทั้งหลายเล่นพอกหน้าซะขาววอก แถมยังหนาเตอะ ปากก็แดงๆเยิ้มๆ เหมือนเพิ่งไปดื่มเลือดสดๆ 


     แน่นอนว่าภาพน่าสยดสยองเหล่านี้คงติดตาผมไปอีกนาน


     ยังไม่นับรวมกับที่พวกนางพยายามส่งสายตาอ่อย เชิญชวนแบบเหนียมอายอย่างคนโบราณ พุ่งตรงมายังฮ่องเต้และชินอ๋อง


     เอาเถอะ ผมค่อนข้างไม่แปลกใจ เพราะตำแหน่งฮองเฮา และ 4 สนมเอก ของฮ่องเต้ยังว่าง ท่านอ๋องเองก็ยังไม่ได้แต่งพระชายา หรืออนุเลย แม้แต่คนเดียว ถ้าหากบรรดาคุณหนูทั้งหลายจะหวังตำแหน่งพวกนั้นก็คงไม่แปลก


     และสิ่งที่งานเลี้ยงแบบนี้จะขาดไปเสียไม่ได้ก็คงเป็นการแสดงความสามารถของหญิงงาม พวกนางต่างพยายามพรีเซนต์ตัวเองอย่างเต็มที่ เพื่อหวังให้เตะตาเชื้อพระวงศ์สักคน หรือแม้แต่คุณชายตระกูลใหญ่ๆสักตระกูลก็ยังดี


     เมื่อมีสถานการณ์แบบนี้ ก็ย่อมมีฉากนางร้ายกลั่นแกล้งนางเอกที่เป็นลูกอนุ ไม่ได้รับการสั่งสอนเรื่องศาสตร์ทั้ง 4 ของหญิงงาม อย่างเช่นลูกภรรยาเอก 


     แต่ขึ้นชื่อว่านางเอก ตกหน้าผายังรอด ถูกไฟคลอกยังไม่ตาย กลายเป็นว่านางร้ายเปิดโอกาสให้นางเอกแสดงความสามารถแทน 


     จากนั้นทุกคนก็จะหันไปชื่นชมและให้ความสนใจกับนางเอก รวมถึงพระเอกด้วยเช่นกัน แต่…


     [โปรดปกป้องความรักของพระเอก! โฮสต์ต้องไม่ปล่อยให้สิ่งชั่วร้ายอย่างคุณนางเอกแย่งชินอ๋องไปนะครับ!!]


     นั่นแหละครับทุกคน ดังนั้นเสี่ยวไป๋ผู้นี้จึงต้องกระทำการย่ำยี่ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย(ที่แทบไม่มีเหลือ)ของตัวเองอีกครั้ง


“เมี้ยว….”
     ร้องครางเสียงอ้อน เอาอุ้งเท้านิ่มๆของตัวเองไปวางแปะบนหลังมือแกร่ง พร้อมช้อนตาขึ้นมองอย่างออดอ้อน เรียกความสนใจจากเจ้าของตักได้เป็นอย่างดี


“หืม เสี่ยวไป๋ มีอะไรอย่างนั้นหรือ”


“เมี้ยว!”
     ส่งเสียงตอบรับ ก่อนจะหันไปพยักพเยิดกับจานปลานึ่ง เป็นเชิงว่าแกะให้หน่อย


“อยากกินเช่นนั้นหรือ รอเปิ่นหวางแกะก้างให้ก่อนนะเสี่ยวไป๋”


     อืม เชื่อฟังดีจริงๆ…


“เสี่ยวไป๋…อ้าปาก”


“งับ!…งืม~~~~”


“เด็กดี…”


     ผู้คนรอบด้าน มองมาที่ชินอ๋องซึ่งกำลังป้อนปลาและลูบหัวแมวน้อยบนตัก ด้วยสายตาที่ตกตะลึงและคาดไม่ถึง 


     ยังไม่นับรวมกับปลอกคอที่ถักทอด้วยเชือกอย่างดี และป้ายห้อยที่ทำจากหยกหิมะพันปี สลักชื่อไว้อย่างวิจิตรงดงาม จนผู้คนอดที่จะริษยาแมวตัวนี้ไม่ได้


     อาจจะรวมไปถึงฮ่องเต้ ที่อดจะน้อยใจในตัวน้องชายไม่ได้ ขนาดพระองค์เป็นพี่ชาย เจ้าตัวยังไม่ให้ความสำคัญมากขนาดนี้ คิดแล้วชวนให้ช้ำใจนัก ว่าแล้วก็แอบยกแขนเสื้อขึ้นมาซับน้ำตาเบาๆ


     แต่ความสำคัญของฮ่องเต้บราค่อน จะนับเป็นอะไรได้ เมื่อเทียบกับแมวน้อยบนตัก


     อนิจจา...ถ้าฮ่องเต้ได้ยินความคิดนี้ของน้องชายตัวเอง คงได้กระอักเลือดเป็นแน่แท้


     เสี่ยวไป๋กับชินอ๋องก็ยังคงนั่งหยอกล้อกันตามประสานาย(เสี่ยวไป๋) บ่าว(ชินอ๋อง) ไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้รับรู้ถึงบรรดาสายตาอันร้อนแรงที่ส่งมาจากผู้หญิงทั้งงาน


     ทั้งๆที่พวกนางพยายามแสดงอย่างสุดความสามารถ แต่ดูเหมือนชินอ๋องจะไม่สนใจใครเลย นอกจากแมวน้อยในอ้อมกอด


    บรรดาหญิงสาวทั้งหลายต่างคิดเป็นเสียงเดียวกันว่า…


     หรือชินอ๋องจะชอบแบบนี้? พวกนางควรไปขุนตัวเองให้อ้วน แล้วหาเสื้อผ้านุ่มๆ ขนฟูๆ มาสวมใส่ดีหรือไม่


     หากเสี่ยวไป๋ได้ยิน คงนึกเวทนาพวกนางอยู่ไม่น้อย ใครหรือจะเข้าใจความรันทดของข้า เป็นแมวของชินอ๋องไม่ดีสุขสบายอย่างที่คิดหรอกนะ


     อันที่จริงแล้ว ทุกอย่างล้วนดีหมด ยกเว้นเจ้านายที่สติไม่ค่อยดี…





     ลู่หนิงฮวาพยายามส่งสายตาไปยังชินอ๋องหลายต่อหลายครั้ง ในขณะที่นางกำลังดีดกู่ฉิน แต่ท่านอ๋องก็ไม่ชายตาแลนางเลย ทั้งๆที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับนางอยู่แท้ๆ เป็นเพราะเจ้าแมวตัวนั้นตัวเดียว!


     นางแมวแพศยา!


      งานเลี้ยงคราวนี้ นางอุตส่าห์ได้มาด้วยแท้ๆ เพราะในเทียบเชิญบอกให้พาบุตรและบุตรีทุกคนมา ดังนั้นถึงนังฮหยินใหญ่นั่นอยากจะขัดขวาง แต่ก็คงทำไม่ได้ 


     ตัวนางนั้นหลงรักชินอ๋องมานานแล้ว ตั้งแต่ที่ได้ยินผู้คนร่ำลือว่าพระองค์นั้น ทรงมีรูปโฉมงดงาม หล่อเหลา และเก่งกาจเพียงใด นางตัดสินใจได้ทันที ว่าชายคนนี้จะต้องเป็นของนาง 


     แม้ฮ่องเต้จะหล่อเหลาและเก่งกาจเช่นกัน แต่พระองค์นั้นยังไงก็ไม่มีทางที่จะมีนางแค่คนเดียว ดังนั้นท่านอ๋องจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด


     เป็นบันไดที่ทอดให้นางขึ้นไปอยู่เหนือผู้คน โดยเฉพาะนังฮูหยินเอก และพี่สาวจอมริษยา เมื่อถึงวันนั้นนางจะเหยียบย่ำพวกมันให้จมดิน


     ก่อนมารดานางจะเสียชีวิต นางถูกปลูกฝังให้ไขว่คว้าอำนาจ และนำมาเหยียบย่ำผู้คนที่ดูถูกนางให้จมดิน เพราะมารดาของนางนั้น เป็นนางโลมที่ท่านพ่อถูกใจและไปไถ่ตัวมา เพื่อรับเป็นอนุ จนนางได้ถือกำเนิดขึ้นมาในฐานะคุณหนูรอง 


     มารดานางเริ่มสั่งสอนให้เสแสร้งเป็นคนดี เพื่อเรียกความสงสารและหลอกให้ทุกคนตายใจ ก่อนจะกลับมาแก้แค้นและเหยียบย่ำพวกมันในภายหลัง ถึงแม้มารดาจะเสียชีวิตไปเมื่อ 2 ปีก่อน แต่นางก็ยังคงยึดถือเส้นทางเดิม ดังนั้นไม่ว่าหน้าไหนก็อย่าหวังจะขวางนางได้


[โฮสต์ครับ คุณนางเอกกำลังมองมาทางนี้ โปรดปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัดด้วยครับ!]


     แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ที่ทำอยู่มันยังไม่พออีกรึไง


[ไม่ได้ครับ! โฮสต์ต้องพยายามให้มากกว่านี้นะครับ!]


     เออๆ พูดมากจริง เจ้ากี้เจ้าการชะมัด 


“เหมียว~~~”


     ผมครางเสียงอ่อย ก่อนจะมุดๆหัวเข้าไปในสาบเสื้อตัวนอกของชินอ๋อง เอาหัวกลมๆถูไถกับซิกแพ็คแข็งเป็นลอน อ่า อิจฉาชะมัด ทำไมผมไม่มีแบบนี้บ้าง มีแต่พุงนุ่มนิ่มที่ถูกเจ้าอ๋องบ้านี่ฟัดจนย้วยหมดแล้ว พูดแล้วเศร้า ฮรึก…


“เสี่ยวไป๋ หนาวรึ หรือว่าง่วงแล้ว”


     ชินอ๋องก้มลงมากระซิบกับเจ้าแมวน้อย พยายามบังคับไม่ให้เสียงตนเองสั่น ทั้งที่ในใจกำลังกู่ร้องอย่างบ้าคลั่ง แต่เมื่ออยู่ท่ามกลางคนหมู่มาก กลับแสดงออกมาเพียงความเย็นชา แต่แววตากลับแฝงไปด้วยความอ่อนโยนเมื่อมองมายังแมวน้อยบนตัก


     ยามถูกเจ้าก้อนนิ่มนุ่มมุดๆ เอาหัวถูไถกับหน้าท้องแบบนี้ ชวนให้เขารู้สึกแปลกๆ เหมือนกับร่างกายมันร้อนรุ่มขึ้นมา…อ่า ข้าคงอาการหนักแล้วจริง
(เพิ่งรู้ตัวเหรอ//ความในใจคนอ่าน)


     เสวี่ยหลงกระชับอ้อมแขนที่อุ้มเสี่ยวไป๋อยู่ให้แน่นขึ้น ก่อนจะหันไปทูลลาพระเชษฐา


“ขออนุญาตพ่ะย่ะค่ะ ดูเหมือนเสี่ยวไป๋ของหม่อมฉันจะง่วงแล้ว ดังนั้นหม่อมฉันจึงขอทูลลาไปก่อน ขอประทานอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ”


“ไม่เป็นไรๆ ข้าก็จะกลับแล้วเช่นกัน ส่วนพวกเจ้าที่เหลือก็ทำตัวตามสบาย ข้าขอตัวก่อนล่ะ”


“น้อมส่งฮ่องเต้”



“หลงเอ๋อ เจ้าแวะไปที่ตำหนักพี่ก่อนเถิด เราไม่ได้สนทนาตามประสาพี่น้องกันมานานมากแล้ว”


“แต่เสี่ยวไป๋ของข้าง่วงนอนแล้ว---”


     เมื่อก้มลงมองก็พบกับนัยน์ตาใสแจ๋วสีฟ้าครามของเจ้าตัวเล็ก ที่ไม่ได้ปรากฏแววง่วงนอนอย่างที่ชินอ๋องบอกเลยสักนิด


“อืม เอาเถิดเบาะที่ตำหนักท่านก็คงนุ่มไม่น้อย เสี่ยวไป๋ของข้าคงไม่เมื่อยตัว”


“…” ฮ่องเต้


“…” เสี่ยวไป๋


      ผมเหลือบไปมองฮ่องเต้ที่ทำหน้าเหมือนอยากร้องไห้อีกครั้ง ช่างน่าสงสารจริงๆ ไม่น่าเกิดมาเป็นทาสน้องชายเลย…


     ชีวิตมันก็งี้แหละ พระองค์อย่าได้เรียกร้องหาความยุติธรรมจากน้องชายท่านอีกเลย มันคงหมดไปตั้งแต่ตอนที่ชินอ๋องลัดคิวทำปลอกคอให้ข้าแล้วล่ะ…


_____________

ตำหนักฮ่องเต้


     เนื่องจากผมเป็นแมวที่ค่อนข้างไม่คุ้นชินกับสถานที่แปลกใหม่นัก อีกทั้งบรรยากาศในห้องทรงอักษรของฮ่องเต้ก็ไม่ได้ดูปลอดโปร่งน่าอยู่แบบจวนอ๋อง ให้อารมณ์เหมือนตอนเข้าห้องปกครองสมัยมัธยม มันทำให้ผมไม่ชอบเอาซะเลย จึงอดไม่ได้ที่จะเบียดตัวเข้าหาชินอ๋องอีกครั้ง


      สองพี่น้องคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยๆ คุยที่ว่านี่คือ ฮ่องเต้เอาแต่พูดอยู่ฝ่ายเดียว ส่วนชินอ๋องก็ตอบแค่… อืม อ่า พ่ะย่ะค่ะ …ช่างน่าสงสารฮ่องเต้บราค่อน โดนน้องทำร้ายจิตใจขนาดนี้ยังนั่งปั้นยิ้มอยู่ได้ ถือว่ามีความหน้าด้านหน้าทนในระดับนึงเลยทีเดียว


     อาจเป็นเพราะผมเบียดเขามากเกินไป จนเจ้าตัวรู้สึกได้ จึงก้มลงมาถามด้วยเสียงอ่อนโยน ต่างจากก่อนหน้านี้ที่ใช้กับพี่ชายตนเองยิ่งนัก


“เป็นอะไรไปหรือเสี่ยวไป๋ หรือยังกลัวผู้หญิงพวกนั้นอยู่”


“…” (วอท?)


“เสี่ยวไป๋ อย่าได้กลัวไปเลย เปิ่นหวางจะปกป้องเจ้าจากผีสาวหน้าขาวปากแดงพวกนั้นเอง”



“…”
ได้ข่าวว่านั่นคือบรรดาคุณหนูทั้งหลายที่กำลังหมายปองตำแหน่งชายาของท่านนะ



“เสี่ยวไป๋ มองเปิ่นหวางเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร เจ้าอย่าได้วิตกกังวล เปิ่นหวางไม่คิดจะชายตาแลผู้ใดนอกจากเจ้า สตรีตัวบางๆ หน้าวอกปากแดงพวกนั้น ไม่ว่าจะมองอย่างไร ขนสีขาวฟูๆ เนื้อตัวนุ่มนิ่มของเจ้าย่อมดีกว่าเป็นพันๆเท่า”



“เมี้ยว! เมี้ยวๆๆๆๆ” (ท่าน! ไม่ได้กำลังหลอกด่าข้าว่าอ้วนใช่มั้ย!)



“ใยเจ้าทำท่าทางเกรี้ยวกราดเช่นนี้ มิเชื่อใจเปิ่นหวางหรอกหรือ เช่นนั้นเราหมั้นกันไว้ก่อนดีรึไม่ จะได้เป็นหลักประกันว่าเปิ่นหวางจะยอมตกเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว”



     ผมได้แต่มองคนตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า… เหลือบไปมองฮ่องเต้ ก็ได้เห็นว่าพระองค์ก็ทรงทำหน้าไม่ต่างจากผมเลย


     โอ้ มายบุดดา ผมเริ่มรู้สึกสงสารเขาที่มีน้องชายเป็นคนวิปริตทาสแมวเสียแล้วสิ…



     เสียแต่ว่า…ฮ่องเต้ผู้นี้ก็ไม่ต่างจากน้องชายตัวเองเลย

.
.
.

“โอ้ น้องรัก งั้นพี่จะให้ท่านราชครูช่วยทำนายหาฤกษ์ยามให้เจ้าโดยเร็วที่สุด”



“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะเสด็จพี่”







“…”
ถามกูก่อนมั้ยครับ…




[นี่คือแผนการขัดขวางความรักระหว่างตัวเอกของโฮสต์สินะครับ! ช่างปราดเปรื่องจริงๆ! สมแล้วที่เป็นโฮสต์ของผม!!]



     สรุปเรื่องนี้ผมปกติสุดแล้วสินะ…



      สิ้นหวัง…แคว้นหยางสิ้นหวังแล้วจริงๆ… ผมทำได้แค่ภาวนาให้ใครสักคนก่อกบฏแล้วขึ้นครองราช บริหารบ้านเมืองแทนสองพี่น้องนี่ทีเถอะ



“ดูเหมือนเสี่ยวไป๋ของหม่อมฉันจะง่วงอีกแล้ว เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวก่อน อ้อ แล้วหม่อมฉันหวังว่าจะได้รับข่าวดีจากพระองค์ในเร็วๆนี้ ขอตัวก่อนพ่ะย่ะค่ะ”


“…”
ชินอ๋อง เปล่าเลย ข้าไม่ได้ทำหน้าง่วง ข้าแค่ทำหน้าเอือมระอาพวกท่าน…


______________________

จวนอ๋อง


“เสี่ยวไป๋ คืนนี้เปิ่นหวางขอนอนกับเจ้าด้วยได้หรือไม่ หากเจ้าฝันร้าย เปิ่นหวางจะได้ช่วยปลอบอย่างไรเล่า”


     ผมล่ะไม่อยากจะพูดเลย แต่ฝันร้ายที่สุดของฉันก็คือนายนั่นแหละ เจ้าอ๋องโรคจิต


     ตามปกติแล้ว เราจะนอนแยกห้องกัน แต่หลังๆชินอ๋องก็จะชอบขอมานอนด้วย ซึ่งผมก็เริ่มชินแล้ว 


     เอาเถิด อกอุ่นๆนี่ก็น่าซบไม่น้อย และมันยังทำให้ผมฝันดีอีกด้วย


“ขอให้เจ้าฝันดี เสี่ยวไป๋…”


“เมี้ยว…” (ขอให้ท่านฝันดีเช่นกัน เสวี่ยหลง)


     แมวน้อยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเขยิบตัวเอาปากไปจุ๊บกับริมฝีปากบางของอีกคนเบาๆ ก่อนจะบอกฝันดีในใจอีกครั้ง 


     ปล่อยให้เจ้าของอ้อมกอด หัวใจเต้นโครมครามอยู่อย่างนั้นตลอดทั้งคืน ซึ่งมันก็ไม่ต่างจากหัวใจดวงน้อยของแมวในอ้อมกอดเช่นกัน
.
.
.


******************
“ขอให้หลับฝันดี…”
“แน่นอนว่ามันจะเป็นฝันดี เพราะผมจะฝันถึงคุณ:)”

______________________

ช่วงละครหลังม่าน

เสี่ยวไป๋: ผีจูออนเพ่นพ่านเต็มวังหลวงไปหมด ข้าจะทำอย่างไรดี

ชินอ๋อง: เช่นนั้นเปิ่นหวางจะไปนอนเป็นเพื่อนเจ้าทุกคืนเองนะเสี่ยวไป๋

ฮ่องเต้: แล้วเจ้าไม่เป็นห่วงข้าบ้างหรือ น้องรัก

ชินอ๋อง: ท่านชื่อเสี่ยวไป๋รึเปล่าล่ะ

ฮ่องเต้: …//เจ็บนี้ไม่มีเสียง

___________________________


แงงงงงง วันนี้บ่าวมาช้า ขออภัย เผอิญว่าเย็บกระทงให้น้องอยู่ เพิางได้มาแต่งสดๆร้อนๆเลยเจ้าค่ะ แล้ว พน.ใครมีคู่ไปงานลอยกระทงแล้วบ้าง ชูมือขึ้น555 ส่วนบ่าวนั้น…คงนอนอยู่บ้านเจ้าค่ะ
สุขสันต์วันลอยกระทงล่วงหน้าเจ้าค่ะ ขอให้มีความสุข และสำหรับวันนี้ ฝันดีเจ้าค่ะ




 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.132K ครั้ง

151 ความคิดเห็น

  1. #11678 PPR-11 (@shadow0831686918) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:50
    อ่่านเรื่องนี้ควรผ่อนคลายหรือเครียดดี นายเอกกู55555
    #11678
    0
  2. #11274 sunanthayanghun (@sunanthayanghun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 23:36
    ฮ่องเต้ช่างน่าสงสาร ฮือ 55555
    #11274
    0
  3. #11111 chee rose (@babyll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 00:00
    เอ่อ เรื่องนี้ปกติสุดก็เสี่ยวไป๋นี่แหละ 5555555
    #11111
    0
  4. #10363 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 21:59

    หมั้น.....นี่ชั้นควรจะกรีดร้องด้วยความฟินหรือกรีดร้องให้กับความบ้าคลั่งของท่านอ๋องดี 5555

    #10363
    0
  5. #10206 ม่าม่าแดกได้-..- (@btsmee1233) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:15
    เป็นเอามาก555
    #10206
    2
    • #10206-1 ヨンヨン (@winfinite) (จากตอนที่ 5)
      12 เมษายน 2562 / 03:10
      อะไรคือการหมั้นกับแมวอ่ะ โว้ย5555555555555 เกินเบอร์ไปไกลมาก สร้างห้อง ป้อนข้าว ป้อนน้ำ มัวแต่เล่นกับแมว ยังพอว่าได้ แต่นี่คือขอฤกษ์ยามมงคล พี่ ใจเย็นก่อนป่ะ แคว้นหยางจะถึงกาลอวสานตอนนี้เพราะแมวตัวเดียวไม่ได้นะ
      #10206-1
    • #10206-2 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 5)
      15 เมษายน 2562 / 15:55
      เห็นด้วยกับเม้นท์นี้ 5555
      #10206-2
  6. #9843 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:53
    สงสารฮ่องเต้555555555555555555
    #9843
    0
  7. #8433 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 10:29
    ฮ่องเต้ช่างน่าสงสาร555555
    #8433
    0
  8. #8420 loane52Hzz (@littlewhile) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:37
    เจ็บนี้ไม่มีเสียง 5555++ สงสาารฮ่องเต้อะ รักน้องแต่น้องไม่รัก
    #8420
    0
  9. #8374 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 14:50
    ยิ้มแก้มแตกไพแน้ว!56555
    #8374
    0
  10. #8355 ศรีเธา (@maneerat8296) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:59
    เวลาแทนตัวถ้าเป็นผู้ชาย ใช้คำว่ากระหม่อมดีกว่าค่ะ เพราะหม่อมฉันไว้ให้ผู้หญิงแทนตัว
    #8355
    0
  11. #8327 So.LAZY (@glassesboykung41) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 18:22
    สงสารฮ่องเต้ แต่เอ็นดู่องเต้ไม่น้อยนะ อิอิ
    #8327
    0
  12. วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:39
    สงสารฮ่องเต้555555555
    #8309
    0
  13. #7486 Noonn Chutima (@boy041243love) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 13:06
    5555สงสารรรฮ้องเต้จังง
    ฮือออน้องน่ารักกก
    #7486
    1
  14. #7464 PEET_xx (@jib0982529207) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 02:59
    แงงง ทำไมเราเพิ่งมาสนใจอ่านเรื่องนี้เนี่ย นี่มันโคตรๆๆๆสนุกเลย น้อนนนนนน่ารักจังเยยย ฮืออ
    #7464
    1
  15. #7424 ยิปโซเองจ้าาา (@kougyoku) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 21:23
    ถถถถถ ฮ่องเต้ ช่างน่าสงสารจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆ
    #7424
    1
  16. #6788 bambam_jtmn (@bambam_jtmn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 18:55
    ฮ่องเต้ผู้น่าสงสาร5555
    #6788
    1
  17. #6773 Barbie1865 (@JiraponrChamjoo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 15:11
    ใยฮ่องเต้จึงน่าสงสารเยี่ยงนี้
    #6773
    1
  18. #6424 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:18
    ตลกกกกก ตลกความไม่แยแสผู้หญิงอ่ะ ผีจูออน555//ท้านอ๋องนี่อาการหนักนะ ฮ่องเต้ด้วย555
    #6424
    1
  19. #6257 Kanya110636 (@Kanya110636) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 09:24
    ไปหมดละ​

    สมอง
    #6257
    1
  20. #6202 Belbet (@ohshik97) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:26
    ทำไมเราเพิางมาได้อ่านนน เรื่องนี้น่ารักมากเลยค่ะ อุแงงง
    #6202
    1
  21. #6029 เฮอแสต้มจัง (@princegold) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:15
    ไม่ปกติทั้งเรื่องจริงๆด้วยค่ะฮา เป็นกำลังใจให้นายเอก
    #6029
    1
  22. #5690 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 16:24
    เหนือฮ่องเต้ทาสน้องคือน้องฮ่องเต้ เหนือน้องฮ่องเต้ทาสแมวคือแมวเสี่ยวไป๋ ดูยิ่งใหญ่ขึ้นมาเลย55555555
    #5690
    1
  23. #5566 Bester__ (@best-23) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 21:01
    สงสารฮ่องเต้อ่ะ แต่ในเรื่องนี้คนที่น่าสงสารที่สุดก็เสี่ยวไป๋นี่แหละ ตลกชินอ๋องอ่ะต้องหลงเบอร์ไหนถึงจะแต่งกับแมวอิพี่ฮ่องเต้ก็ตามใจน้อง สองพี่น้องนี่สุดมาก
    #5566
    1
  24. #5449 ดาราวิหค (@lugubrious) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 00:09

    ไรท์คะขอแนะนำสักนิดนะคะ นางโลม ส่วนใหญ่มักใช้ในญี่ปุ่นโบราณ ทางที่ดีควรเปลี่ยนเป็นหญิงคณิกา จะดีกว่ารึเปล่าคะ แล้วก็คำแทนตัวตอนชินอ๋องใช้กับฮ่องเต้ น่าจะใช้เป็นกระหม่อมนะ เพราะหม่อมฉัน เห็นส่วนใหญ่ผู้หญิงจะใช้กันมากกว่า ไม่ดราม่านะเขาแนะนำด้วยความหวังดี
    #5449
    1
  25. #5378 Myloveforyou (@Myloveforyou) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:30
    สงสารฮ่องเต้~~~ ถถถ ลูกกกก
    #5378
    1