ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ. Love of read)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 506,854 Views

  • 11,790 Comments

  • 13,388 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    113,790

    Overall
    506,854

ตอนที่ 4 : โลก 1 Part 3 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3071 ครั้ง
    26 พ.ย. 61

โลก 1: แมวน้อยและชินอ๋อง
Part: 3

__________________________


     หลังจากผ่านเหตุการณ์ที่ผมโดนชินอ๋องย่ำยี(?) ความสงบสุขในชีวิตผมก็ไม่หลงเหลืออยู่อีกเลย ทุกวันนี้ผมต้องเผชิญหน้ากับความโหดร้ายของโลกที่มีชื่อว่า ชินอ๋องหยางเสวี่ยหลง คิดแล้วก็พาลให้น้ำตาไหลนัก //ปาดน้ำตา


[ถือเป็นโชคดีของโฮสต์ที่เจ้านายให้ความสำคัญกับคุณขนาดนี้นะครับ! คุณควรจะดีใจถึงจะถูก]


     เหอะ ฉันยังไม่เคลียร์คดีเก่ากับนายเลยนะ เห็นว่าเจ้าชินอ๋องนี่เป็นคนเย็นชาไร้หัวใจยังไงล่ะ แต่นี่เขาทำนิสัยเหมือนพวกคลั่งแมวไม่มีผิด! ศักดิ์ศรีของฉันจะโดนย่ำยีไปถึงไหน โฮฮฮฮTOT ฉันแปดเปื้อนแล้ว ไม่บริสุทธิ์อีกต่อไปแล้วววววว 


[โฮสต์ก็มีศักดิ์ศรีของความเป็นแมวยังไงครับ อย่าไปคิดเรื่องหยุมหยิมแบบนั้นเลย ไร้สาระเปล่าๆครับ ]


“…”


[^___^]



.
.
.
.

______________


     ระบบ ตอนนี้เนื้อเรื่องหลักดำเนินไปถึงไหนแล้ว พระ-นาง ได้เจอกันรึยัง?


[ยังเลยครับโฮสต์ แต่คาดว่าน่าจะเจอกันภายในสองวันนี้]


     อ้อ แต่ฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก หรือที่เรียกง่ายๆว่าตัวประกอบ เพราะงั้นพวกเขาจะได้กันตอนไหนก็ไม่เกี่ยวกับฉันสินะ


[ไม่ได้นะครับโฮสต์! ในฐานะที่โฮสต์เป็นสัตว์เลี้ยงของชินอ๋อง โฮสต์มีหน้าที่ต้องปกป้องความรักของชินอ๋อง! ห้ามให้ใครมาแย่งความรักของเจ้านายไปจากโฮสต์เด็ดขาดนะครับ!]


…….ฉันขอทำความเข้าใจอีกครั้งนะระบบ คือฉันทะลุมิติมาเป็นสัตว์เลี้ยง ไม่ใช่ตัวร้ายถูกมั้ย? แล้วหน้าที่ขัดขวางความรักมันเป็นของนางร้ายไม่ใช่รึไง เพ้ย! ระบบเฮงซวย


 [ภารกิจทำให้ปกป้องความรักที่งดงามของชินอ๋อง :จะรับภารกิจหรือไม่ 《หากกดยกเลิก คุณจะโดนหักคะแนน 500 คะแนน》]


     เชี่ย! เอาอีกแล้ว ระบบเวร คะแนนบ้าบออะไรกันเนี่ย


[ระบบได้แจ้งโฮสต์ไปก่อนหน้านี้แล้วครับ การหักหรือเพิ่มคะแนน ล้วนขึ้นอยู่กับความพอใจของระบบ หากโฮสต์ไม่อยากได้รับสกิลพิเศษเพื่อกลายเป็นมนุษย์! ก็ไม่ต้องกดรับภารกิจครับ เห็นรึยังครับ ว่าระบบใจดีขนาดไหน]


     แต่ฉันไม่ได้อยากเป็นนางร้ายเว้ย! ไม่ได้อยากไปทำให้ครอบครัวชาวบ้านเขาแตกแยกด้วย


[แต่ระบบตรวจพบถึงความผิดปกติบางอย่างเกี่ยวกับตัวนางเอกคนนี้ เพราะงั้นโฮสต์จะปล่อยให้เจ้านายตัวเองโดนสิ่งชั่วร้ายคุกคามไม่ได้นะครับ!]




     นี่นายเปรียบนางเอกของเรื่องนี้เป็นสิ่งชั่วร้ายเลยเหรอระบบ…


[โปรดเชื่อมั่นในระบบครับ!]



     ระบบ…นายรู้อะไรมั้ย ฉันเกลียดประโยคนี้ของนายมากเลย


[แต่ระบบรักโฮสต์นะครับ]

.
.
.
.
.
.
.

“ท่านอ๋องจะเสด็จไปที่ไหนต่อหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”


“อืม แวะชมตลาดก่อนแล้วกัน เผื่อเปิ่นหวางจะได้ของติดไม้ติดมือกลับไปฝากเสี่ยวไป๋สักชิ้น”


     หลังกลับจากสนทนาข้อราชการสำคัญกับแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน เหวินหลิงหมิง เขาก็ตัดสินใจสั่งให้รถม้าแวะตลาดเพื่อหาของฝากสำหรับเสี่ยวไป๋ตัวน้อย ที่นอนเป็นเด็กดีเฝ้าจวนให้เขา 


     อืม ถ้าวันไหนว่างๆ เขาคงต้องหาโอกาสพาเสี่ยวไป๋ออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างแล้ว อุดอู้อยู่แต่ในจวน คงจะเบื่อไม่น้อย


     บรรยากาศในตลาดดูวุ่นวายแต่ก็เต็มไปด้วยความครึกครื้น ผู้คนมากมายเดินขวักไขว่ไปมา พ่อค้าแม่ค้าประชันเสียงแข่งกันดังเซ็งแซ่ จนเขาอดนิ่วหน้าไม่ได้ เพราะไม่ใคร่จะชอบเสียงดังวุ่นวายแบบนี้นัก



     แต่เพื่อเสี่ยวไป๋ เขาจะทนก็แล้วกัน






“ข้าน้อยไม่ได้ตั้งใจ ข้าน้อยผิดไปแล้วขอรับ! คุณหนูท่านนี้ ได้โปรดให้อภัยข้าน้อยด้วย”


     เสียงเขกหัวกับพื้นอย่างแรงดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า พอๆกับเสียงร้องขอความเมตตา


“เจ้ากล้าขโมยถุงเงินคุณหนูของข้า แล้วกลับบอกว่าไม่ได้ตั้งใจอย่างนั้นเหรอ! เจ้าเด็กเหลือขอ!
ให้บ่าวจัดการสั่งสอนเลยหรือไม่เจ้าคะคุณหนู”
 

     ก่อนที่ฝ่ามือหยาบของสาวใช้คนนั้นกำลังจะกระทบลงบนใบหน้าของเด็กชายเพียงเสี้ยววิ ก็มีเสียงห้ามหนึ่งดังออกมาจากฝูงชน ตามด้วยเจ้าของเสียงที่ย่างกรายเข้ามา


“หยุดก่อนเถิด นั่นเจ้ากำลังจะทำอะไรกัน เขาเป็นเพียงแค่เด็กคนนึงเท่านั้นนะ”


      ใบหน้างามล่มเมือง นัยน์ตาดอกท้อ ปากเป็นกระจับสวยได้รูป ผมดำยาวสลวยพริ้วไหวดุจสายน้ำทุกครั้งที่นางขยับตัว ดรุณีน้อยผู้ที่มาพร้อมกับอาภรณ์สีชมพูอ่อน ชวนให้ดูน่าทะถนอม 


     แต่ทุกคนต่างคิดว่านางช่างขวัญกล้ายิ่งนัก ที่กล้าไปต่อปากต่อคำกับคนของ ลู่หลินเยว่ คุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดี ที่ขึ้นชื่อเรื่องความร้ายกาจมากกว่าผู้ใดในเมืองนี้


“เหอะ ถ้าเจ้าไม่รู้เรื่องอะไรก็อย่าพูดเสียดีกว่านะ หนิงฮวา ผู้คนจะหาว่าเจ้าสู่รู้เรื่องของชาวบ้านเอาได้”


“พี่หลินเยว่ ข้าไม่ได้มีเจตนาล่วงเกินท่าน เพียงแต่เห็นเด็กน้อยกำลังจะโดนทำร้าย จึงได้เข้ามาห้ามเท่านั้น ข้าขอโทษด้วย หากทำให้ท่านต้องรู้สึกไม่พอใจ”


     นัยน์ตาดอกท้อของหญิงสาวทอประกายเศร้า ก่อนหลุบต่ำลง ไหล่สั่นน้อยๆ เป็นเชิงหวาดกลัว ช่างเป็นภาพที่ชวนให้เหล่าชายหนุ่มทั้งหลายอยากจะพุ่งตัวไปคว้านางมาปลอบ แล้วทำการบั่นคอคนที่ทำให้นางต้องเสียใจยิ่งนัก


     ผู้คนโดยรอบต่างพากันสาดสายตาเกลียดชังไปยะงคุณหนูใหญ่ของจวนเสนาบดี


“นังจิ้งจอก! หยุดเสแสร้งเสียทีเถอะ ข้าล่ะสะอิดสะเอียนนัก”


“พะ…พี่หลินเยว่ ข้ามิได้กระทำการอย่างที่ท่านว่านะเจ้าคะ ถึงท่านจะเกลียดข้าเพียงใด แต่ท่านก็ไม่ควรกล่าวเช่นนี้ มันอาจจะเสื่อมเสียไปถึงท่านพ่อได้นะเจ้าคะ”


     หยาดน้ำตาเล็กๆเริ่มหยดลงจากดวงตาคู่สวยของหนิงฮวา เม็ดแล้วเม็ดเล่า ช่างพาให้ผู้คนรู้สึกหดหู่ตาม ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกเกลียดชังต่อดรุณีอีกคนก็ยิ่งรุนแรงขี้น


“นังจิ้งจอกแพศยา! ใครใช้ให้เจ้ามาสอนข้า เป็นแค่ลูกอนุแท้ๆ หึ ลี่ชิง กลับ!”


     เมื่อหลินเยว่จากไปแล้ว หญิงสาวก็รับผ้าเช็ดหน้าจากสาวใช้มาซับน้ำตา เหลือไว้เพียงรอยช้ำใต้ตา กับจมูกเล็กที่แดงก่ำ ยิ่งทำให้นางดูน่าทะนุถนอมและน่าปกป้อง


     ก่อนที่นางจะหันไปยิ้มสดใสให้กับเด็กน้อยที่ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่


“เด็กน้อย เจ้าลุกขึ้นเถอะ บอกข้าได้หรือไม่ ว่าทำไมเจ้าถึงได้ขโมยถุงเงินของสตรีผู้นั้น”


     ตัวเด็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าพูดกับตนด้วยความเอ็นดู อีกทั้งหน้าตานางยังดูใจดีกว่าสตรีอีกคน จึงยอมพูดคุยด้วย


“ข้าแต่คุณหนู ตัวข้านั้นไม่ได้อยากเป็นขโมย แต่มารดาของข้านั้นป่วยหนัก ครอบครัวของข้าเป็นเพียงคนเร่ร่อน ไม่มีเงิน ไม่มีที่อยู่ ทุกวันนี้ก็อาศัยกระท่อมร้างผุๆ ที่ท้ายตลาดเพื่อซุกหัวนอน อีกทั้งข้ายังมีน้องเล็กอีกสองคนที่ต้องดูแล เมื่อมารดาป่วยหนัก ก็ไม่มีเงินพานางไปรักษา ได้แต่ทนมองอาการนางทรุดลงเรื่อยๆ ข้า…ข้าไม่มีทางเลือกจริงๆขอรับ”


“ชีวิตเจ้าช่างน่าสงสารนัก งั้นเจ้ากับครอบครัวขายตัวให้กับสกุลลู่ แล้วมาเป็นบ่าวของข้าดีหรือไม่ ข้าจะช่วยออกค่าหมอเพื่อรักษาอาการแม่ของเจ้าให้หายสนิทเอง”


“ค…คุณหนูพูดจริงเหรอขอรับ! นับจากนี้ไป ข้าซือถังจะขอภักดีต่อคุณหนูแต่เพียงผู้เดียวไปตลอดชีวิตขอรับ!!”
.
.
.
.
.
     ชินอ๋องมองไปยังภาพเหตุการณ์เบื้อหน้าด้วยสายตาคาดเดาอารมณ์ไม่ออก


“นางมีนามว่าลั่วหนิงฮวา เป็นคุณหนูรองของจวนเสนาบดีพ่ะย่ะค่ะ นางยังได้รับการขนานนามว่าเป็นบุปผางามล่มแคว้น ว่ากันว่า หากกล่าวว่านางงามเป็นที่สอง ก็คงไม่มีผู้ใดกล้าอวดอ้างว่าตนเป็นที่หนึ่ง”



“เปิ่นหวางมิได้อยากรู้ และมิเห็นว่านางจะงามตรงไหน สู้เสี่ยวไป๋ของเปิ่นหวางรึก็มิได้ หากเทียบกันแล้ว นางช่างดูเป็นสตรีที่มีหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ยิ่งนัก”



“…”
แต่เสี่ยวไป๋ของท่านนั่นมันแมวไม่ใช่เหรอพ่ะย่ะค่ะ…



“เจ้าคิดยังไงกับเหตุการณ์เมื่อครู่”


“เอ่อ…ข้าคิดว่านางเป็นสตรีที่มีจิตใจงดงามยิ่งพ่ะย่ะค่ะ เสียแต่ว่า นางนั้นเป็นคนที่ค่อนข้างไร้เหตุผลและการไตร่ตรอง เรียกได้ว่าไม่ค่อยฉลาดนัก เห็นๆอยู่ว่าเด็กนั่นทำผิด ดังนั้นการกระทำของนางดูเหมือนให้ท้ายคนผิด และส่งเสริมให้สตรีอีกคนซึ่งเป็นผู้เสียหายกลายเป็นคนผิดเสียแทน”



“อืม ช่างน่ารังเกียจ…”


“…”
ท่านก็ช่างเป็นคนที่ด่าสตรีด้วยสีหน้าเฉยชายิ่ง…

________________


จวนชินอ๋อง


“เสี่ยวไป๋! เปิ่นหวางกลับมาแล้ว เจ้าอยู่ที่ใด กำลังคิดถึงเปิ่นหวางอยู่ใช่หรือไม่”


     เมื่อได้ยินเสียงเรียก เจ้าเหมียวซึ่งกำลังนอนอืดอยู่บนเบาะก็สะดุ้งตกใจ ก่อนหล่นตุบลงมา ทำเอาผู้มาเยือนเร่งพุ่งตัวเข้ามารับทันที แต่ดูเหมือนจะช้าไปเสี้ยววิ เพราะ…


“เมี้ยวววววววว!!!!!!!” (เชี่ยยยยยยยยยย!!!!!!)
.
.
.

“เสี่ยวไป๋ เปิ่นหวางขอโทษ เปิ่นหวางมิได้ตั้งใจทำให้เจ้าตกใจ จนพลัดตกลงมาเช่นนี้ ยานวดไม่ได้ผลเหรอ ยังเจ็บอยู่ใช่มั้ย เสี่ยวไป๋ หันมสคุยกับเปิ่นหวางหน่อยเถิด”


     น้ำเสียงออดอ้อนเว้าวอน ปนรู้สึกผิด ยังคงดังให้ยินเป็นระยะ แต่ผมก็ไม่สนใจ เหอะ ดีนะที่ตกลงมาไม่สูงมาก และโชคดีที่พื้นห้องนี้ปูพรมค่อนข้างหนา ทำให้ไม่ค่อยเจ็บนัก 


     เจ้าอ๋องบ้า มาแบบปกติไม่เคยได้ ต้องหาเรื่องให้ผมตกใจอยู่เรื่อย 


     ปรายหางตาไปมองชินอ๋องผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งกำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ที่ตอนนี้กกลายเป็นเพียงนักโทษสำนึกผิด มองมาทางผมที่นั่งอยู่บนเตียงอย่างออดอ้อน 


     เอาเถอะ ไหนๆผมก็เป็นสัตว์เลี้ยงของเขา จะยอมให้สักวันก็แล้วกัน หึ


     ผมร้องเมี้ยวทีนึงเป็นเชิงให้อภัย ก่อนจะกระโดดลงไปนอนบนตักของเขา


“สะ…เสี่ยวไป๋! ให้อภัยเปิ่นหวางแล้วสินะ ทำไมถึงได้น่ารักน่าเอ็นดูเยี่ยงนี้”


     เสวี่ยหลงพูดด้วยสีหน้าปลื้มปริ่ม ที่เห็นเสี่ยวไป๋เป็นฝ่ายออดอ้อนตนก่อน ทุกทีต้องเป็นเขาไปฉวยเจ้าตัวนุ่มนุ่มมาอุ้มเองอยู่ร่ำไป ในที่สุดเสี่ยวไป๋ก็สัมผัสได้ถึงความรักของเขาแล้วสินะ…


[ทำได้ดีมากครับโฮสต์! ระบบรู้สึกภาคภูมิใจในตัวโฮสต์จริงๆ //ซับน้ำตา]


     นายช่วยอย่าทำตัวเหมือนแม่ที่กำลังเห็นลูกประสบความสำเร็จได้มั้ยระบบ ฉันขนลุก


[แหม โฮสต์ไม่ต้องเขินไปหรอกครับ! ผมรู้นะครับว่าคุณก็ชอบคลอเคลียเจ้านายแบบนี้ไม่น้อย //ยิ้มแฝงเลศนัย]


     แมวน้อยชะงักศีรษะที่กำลังถูไถกับแผงอกของเจ้านายทันที 


     ฉ…ฉันไม่ได้ชอบนะ! อย่ามาพูดมั่วๆ


[โฮสต์หน้าแดงนะครับ]


    หน้าแดงบ้านนายสิระบบ ฉันเป็นแมวโว้ยยยย


     ก่อนที่ผมจะทะเลาะกับระบบจนเลยเถิดไปใหญ่ เจ้าของตักก็ส่งเรียกเสียงร้องความสนใจไปแทน


“เสี่ยวไป๋ วันนี้ขากลับเปิ่นหวางไปแวะตลาดมา หันไปเห็นสร้อยคออันหนึ่งดูสะดุดตายิ่ง นึกได้ว่าเจ้าก็ยังไม่มีปลอกคอให้สวมใส่ แต่ของพวกนั้นล้วนด้อยค่า ดูไม่เหมาะสมกับเจ้า เปิ่นหวางกลัวว่าถ้าเจ้าใส่แล้วจะทำให้ระคายผิวสวยๆของเจ้าเอาได้”


“…”


“ดังนั้นเปิ่นหวางจึงวาดแบบและนำไปสั่งให้ช่างหลวงทำให้แล้ว แม้เขาจะติดงานทำป้ายพกอันใหม่ให้กับฮ่องเต้ แต่เจ้าไม่ต้องห่วงนะ เพราะเปิ่นหวางได้บอกให้เขาทำปลอกคอให้เจ้าก่อน ส่วนป้ายพกอันใหม่ของฮ่องเต้นั้น ถึงจะเลื่อนระยะเวลาออกไปก็ไม่เห็นจะเสียหายอันใด ดังนั้นปลอกคอหยกหิมะพันปีสลักชื่อของเจ้า จะส่งมาถึงจวนอ๋องภายใน 2 วัน”


“…”
ท่านถึงกับลัดคิวทำป้ายพกของฮ่องเต้เพื่อข้า ข้าควรรู้สึกเช่นไรดี…
.
.
.
.
.
ท่านมันเกินเยียวยาแล้วชินอ๋อง…

___________________________

ช่วงละครหลังม่าน

ฮ่องเต้: เจ้าลัดคิวทำป้ายพกของข้า เพียงเพื่อทำปลอกคอให้แมวเจ้างั้นเหรอน้องรัก…//ทำหน้าสิ้นหวัง

ชินอ๋อง: เสด็จพี่ ท่านจะรีบร้อนไปใย ป้ายพกของท่าน กับปลอกคอแมวข้า มันก็เห็นๆกันอยู่ว่าสิ่งใดสำคัญกว่า

ฮ่องเต้: …

เสี่ยวไป๋: … //ไม่รู้ไม่เห็น ข้าไม่เกี่ยว ข้าแค่เดินผ่านมาหยิบปลานึ่ง
__________________

บ่าวมาแล้วววววว ตอนนี้รู้สึกว่ายาวกว่าเดิมนิดนึง(?) อย่าลืมเม้นและกดให้กำลังใจบ่าวกันด้วยนะเจ้าคะ //กราบ

ปล.บ่าวอยากเล่นแท็กจัง แต่คงไม่มีใครเล่นด้วย55555555

ปลล.นิยายเรื่องนี้มีคำสมัยใหม่ปนไปด้วย เพราะบ่าวไม่ได้แต่งแบบโบราณเน้นๆขนาดนั้นนะเจ้าคะ






















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.071K ครั้ง

117 ความคิดเห็น

  1. #11778 0928013036 (@0928013036) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:47
    เลื่อนผ่านมาตลอด วันนี้ตัดสินใจมาอ่านเพราะตะกวด เรื่องนี้ดีมากกกหาอ่านแบบนี้ยากมันฮาดีอ่ะ
    #11778
    0
  2. #11766 giaares (@giaares) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:36

    ฉันไปหลงที่ไหนมา ทำไมเพิ่งเจอเรื่องดี 55555

    #11766
    0
  3. #11507 Phatch_rin (@Phatch_rin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:45
    555​ ฮาน้ำตาเล็ด​ ชอบมากกกกก​นี่กดติดตามไว้นานแล้ว รอหลายๆตอนค่อยมาอ่านรวดเดียว
    #11507
    0
  4. #11271 sunanthayanghun (@sunanthayanghun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 23:19
    555 โอย 555555
    #11271
    0
  5. #10495 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 00:11
    ล่าสุดเดินไปหยิบปลานึ่งแล้วฉันขำสุดท้าย655
    #10495
    0
  6. #10480 ชื่อ' สีตึงงง'งงง (@edokolo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 23:39
    ท่านฮ่องเต้หลบไป แมวจะเดิน!
    โคตรทาสแมว5555555
    #10480
    0
  7. #10323 Krathay (@myloveyaoi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 21:36

    ท่านอ๋อทาสแมวโคตรรรร 555555

    #10323
    0
  8. #10228 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 01:41
    ทาสแมวที่สุดแล้วววว
    #10228
    0
  9. #10201 ม่าม่าแดกได้-..- (@btsmee1233) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:00
    อุ้ยยยย น่ารักอ่าาาาา😍😍😍
    #10201
    0
  10. #9838 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:41
    55555555 ชินอ๋องน่ารักกกก
    #9838
    0
  11. #9836 ReMiFa (@ReMiFa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:37
    ทาสแมวที่แท้ทรู
    #9836
    0
  12. #9331 barious (@barious) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:50
    ความทาสแมวสายเปย์นี้ 55555555
    #9331
    0
  13. #8432 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 10:23
    ทาสแมว55555
    #8432
    0
  14. #8373 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 14:42
    ทาสแมวอยากหลุดไม่ได้555555 นางเอกไปไม่เป็นเรย!55555
    #8373
    0
  15. วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:34
    ชินอ๋องทาสแมววววว
    #8308
    0
  16. #7640 Mastersky (@Mastersky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:49
    ทำไมดูกี่ทีก็ขำ//😂😂
    #7640
    1
  17. #7485 Noonn Chutima (@boy041243love) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 12:56
    ชินอ๋องทาสเเมวที่เเท้ทรู 5555
    #7485
    1
  18. #7279 Ployly (@princessployly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:22
    ทาสแมวที่แท้จริงง
    #7279
    1
  19. #6782 bambam_jtmn (@bambam_jtmn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:37
    โถ่ฮ่องเต้ เอาหน่ายอมแมวเถอะ
    #6782
    1
  20. #6488 gamnunnapat (@gamnunnapat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:11
    นี้มันนิยามของคำว่าทาสเเมว5555
    #6488
    1
  21. #6423 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:10
    สงสารนางเอก5555
    #6423
    1
  22. #6036 Yumajiharu (@Yunajiharu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 09:14
    ทาสแมวมากเว่อร์~~~
    #6036
    1
  23. #6035 Suxxigar (@Rosu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 08:48
    หลงแมวจนกู่ไม่กลับแล้วจ้าคนนี้55555555
    #6035
    1
  24. #6028 เฮอแสต้มจัง (@princegold) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:07
    ทาสแมวขั้นสุดทะลุขอบไปเลย55
    #6028
    1
  25. #5994 B-T3 (@biwbiw1313) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:19
    เอ็นดูตาชินอ๋อง5555
    #5994
    1
  26. #5377 Myloveforyou (@Myloveforyou) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:19
    เกินเยียวยา55555
    #5377
    2
    • #5377-2 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 4)
      16 มีนาคม 2562 / 21:57

      เอ็นดูเสี่ยวไป๋
      #5377-2