ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ. Love of read)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 522,660 Views

  • 12,528 Comments

  • 13,577 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    129,596

    Overall
    522,660

ตอนที่ 19 : โลก 2 Part 7 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3037 ครั้ง
    18 ม.ค. 62


โลก 2 : งูผู้ร่วงหล่นจากฟ้าและคุณชายผู้เปี่ยมด้วยเมตตา
Part : 7
_____________


     ผมไม่คิดว่ายุคนี้จะมีงานโรงเรียนด้วย แต่การคาดเดาของผมเหมือนจะผิดพลาด เพราะตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่หน้าโรงเรียนเซนต์อะมอเร่ ที่วันนี้บรรยากาศดูคึกคักกว่าทุกวัน 


     สองเท้าก้าวเดินไปพร้อมๆกับนายน้อยลูเครเซีย วันนี้คนข้างๆแต่งตัวด้วยเครื่องแบบนักเรียนเต็มยศ พร้อมด้วยเข็มกลัดประธานสภานักเรียนที่อกเสื้อ ส่วนผมสวมกางเกงขายาวสีดำกับสเวตเตอร์สีฟ้าอ่อนตัวโคร่ง ตอนนี้ผมได้รับการอนุเคราะห์จากนายน้อย เจ้าตัวซื้อเสื้อผ้าให้ผมมีใช้เป็นของตัวเอง โดยไม่ต้องไปเบียดเบียนเขาอีกแล้ว ซึ่งผมก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง การใช้เสื้อผ้าร่วมกับนายน้อยตลอดไปไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก


     ความสัมพันธ์ของเราในตอนนี้ไม่ได้ต่างจากช่วงแรกนัก เพียงแต่ผมมีห้องเป็นของตัวเองแล้ว


     พ่อของลุคกลับมาบ้านแล้ว หลังจากทำหน้าที่เจรจากับต่างเมืองเสร็จ ลุคเล่าเรื่องของผมให้ฟังเช่นเดียวกับที่เขาเล่าให้คนอื่นๆฟังไปก่อนหน้านี้ ไม่ผิดแผกไปจากเดิมแม้ต่ประโยคเดียว นายท่านวอเลนเซ่เพียงมองผมนิ่งๆชั่วครู่ ก่อนส่งยิ้มใจดีมาให้ เราพูดคุยกันเล็กน้อย ท่านอนุญาตให้ผมอาศัยอยู่ที่นี่ภายใต้การดูแลของนายน้อยลูเครเซีย


     การที่ผมกลายร่างเป็นคน มันไม่ได้ช่วยให้ความต้องการของลุคเปลี่ยนไปจากเดิม เขายังคงมุ่งมั่นในการจับผมทดลองยา อนึ่ง ผมอยากจุดธูปขอบคุณระบบมาก ที่สกิลตายยากเผื่อแผ่มาถึงร่างมนุษย์ เพราะลุคยังคงเอายาและสมุนไพรแปลกๆยัดใส่ปากผมทุกครั้งที่มีโอกาส จะขาดก็แค่จับโยนลงหม้อ ซึ่งเจ้าตัวยอมรับว่ายังคงอยากกระทำเช่นนั้นอยู่ แต่ติดตรงที่ผมตัวใหญ่เกินไป มันยัดไม่ลง…


     หลังจากเหตุการณ์คืนหายนะในห้องน้ำคราวนั้น ลุดก็ไม่ได้ทำอะไรผมอีก ที่ต่างไปจากเดิมคงจะมีแค่สายตาแปลกๆ คาดเดาอารมณ์ไม่ถูก ที่ถูกส่งมาหลายต่อหลายครั้ง บางครั้งมันดูเรียบเฉย แต่บางครั้งก็ดูเหมือนกำลังกระหายอะไรบางอย่าง เอาเป็นว่าผมจะไม่พยายามตีความมัน เพราะคำตอบที่ได้รับอาจไม่ส่งผลดีต่อตัวผมเท่าไร


     งานโรงเรียนที่จัดขึ้นเพียงปีละครั้งของเซนต์อะมอเร่ เปิดให้บุคคลภายนอกสามารถเข้ามาเยี่ยมชมได้ ดังนั้นการที่นายน้อยมีผมติดสอยห้อยตามมาด้วย ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด


     แต่กระนั้นก็ยังตกเป็นเป้าสายตา มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่สงสัยใคร่รู้ในตัวหนุ่มน้อยน่ารัก ซึ่งกำลังเดินเคียงคู่มากับประธานนักเรียนผู้เป็นเทพบุตรประจำโรงเรียน


     สายตาอิจฉาริษยาจำนวนไม่น้อยถูกส่งตรงมายังไวท์ ซึ่งเจ้าตัวก็มองรอบข้างอย่างหวาดๆ


     ก่อนจะมีศึกชิงเทพบุตร(จอมปลอม) เกิดขึ้น ก็มีบุคคลหนึ่งเข้ามาขัดเสียก่อน เลโอ พระเอกผู้มีออร่าส่องสว่าง และร่าเริง ดุจพระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน เดินเข้ามาทักทายลุคด้วยรอยยิ้มขี้เล่น ไม่ลืมเผื่อแผ่มายังผมที่ยืนอยู่ข้างๆ


“ไงลุค ทำไมวันนี้มาช้า ฉันคิดถึงนายแทบใจจะขาด”


“…” ลุค


“…” ผม


“แล้วหนุ่มน้อยน่ารักคนนี้คือใครกัน โอ๊ะ! อย่าบอกนะ ว่านี่แฟนนาย”


“เปล่าครับ เด็กที่บ้านน่ะครับ ผมเก็บได้เมื่อหลายวันก่อน”


“เก็บ…ได้?”


“ครับ”


“อ่า ช่างมันเถอะ สวัสดีหนุ่มน้อย ฉันชื่อเลโอ เป็นเพื่อนของคุณชายลูเครเซีย”


“ผมชื่อไวท์ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”


     ผมมองมือแกร่งที่ถูกยื่นมาตรงหน้า ก่อนจะตัดสินใจส่งมือออกไปสัมผัสตามมารยาท แต่ดูเหมือนอีกคนจะไวกว่า กระชากผมเข้าสู่อ้อมกอด ใช้มือช้อนคางผมขึ้น กวาดสายตาสำรวจใบหน้า โดยไม่รับรู้ถึงแววตาทมึนของใครบางคน


     และใครบางคนที่ว่า ออกแรงกระชากตัวผมกลับมาอย่างไม่เบานัก จนผมเปลี่ยนตำแหน่งมาอยู่ในอ้อมกอดของนายน้อยแทน เจ้าของอ้อมกอดยังคงกักตัวผมไว้ และหันไปส่งรอยยิ้มอ่อนโยนให้กับเลโอ 


“รู้จักกันแล้วใช่มั้ยครับ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็เข้าไปในงานกันเถอะครับ”


     นายน้อยลูเครเซียลดแขนที่โอบผมอยู่ เลื่อนลงมากุมที่ข้อมือ ก่อนออกแรงลากผมให้รีบเดินตามตัวเองไป ปล่อยให้เลโอยืนเคว้งคว้างอยู่เพียงลำพัง


“เฮ้! นายจะรีบไปไหน งานมันไม่หนีไปไหนหรอกน่า แหม…หวงซะจริงนะ หึหึ”


     แน่นอนว่าประโยคหลังสุดเขาแค่พึมพัมกับตัวเอง หากพูดออกไปให้คุณชายลูเครเซียได้ยิน คงไม่แคล้วถูกลอบวางยาพิษเป็นแน่ เห็นท่าทางดูเป็นสุภาพบุรษอ่อนโยนแบบนั้น ใครจะรู้ล่ะ ว่าแท้จริงแล้วเจ้าตัวโหดร้ายขนาดไหน เขาที่เป็นเพื่อนกับลุคมาตั้งแต่เด็ก รับรู้มันเป็นอย่างดีเลยทีเดียว


     งานโรงเรียนของที่นี่จัดแบ่งเป็นแต่ละห้อง ให้เลือกจัดกิจกรรมอะไรก็ได้ตามความสนใจ มีตั้งแต่การขายอาหาร เล่นเกมส์ นิทรรศการวิชาการ  การประลองดาบ ซึ่งเป็นกีฬาอีกชนิดหนึ่งของคุณหนูคุณชายทั้งหลาย


     ห้องของลุคจัดให้ความรู้เกี่ยวกับการปรุง และสาธิตวิธีการปรุงยาบางชนิด แน่นอนว่าตัวเอกของการจัดนิทรรศการนี้ ย่อมเป็นคุณชายลูเครเซีย จะหาใครที่ปรุงยาเก่งไปกว่าคนๆนี้ ในเซนต์อะมอเร่ คงไม่มีอีกแล้ว


     เจ้างูน้อยถูกแนะนำให้คนทั้งห้องรู้จักในนามผู้ช่วยสาธิตการปรุงยา ไวท์อยากจะเถียงใจจะขาด ว่าเขาไม่เคยปรุงยา และทำ-ไม่-เป็น เพราะทุกทีหน้าที่ของเขาคือการลองสมุนไพรและทดลองยาที่เพิ่งปรุงเสร็จ แล้วนี่จะให้เขาหยิบสมุนไพรใส่หม้อเหรอ อย่าหวังเลย ทุกวันนี้เขาแยกแครอตกับหัวไชเท้าได้ก็บุญแค่ไหนแล้ว


“อร้ายยยย น่ารักจังเลย ชื่อไวท์เหรอเรา พี่สาวชื่อดิวนะคะ ตาหนูสีสวยจังเลย ผมก็สวย นิ้มนิ่ม~”


“ทำไมตัวเล็กจัง อายุกี่ปีแล้วคะเนี่ย”


“ว้าว ผิวสวยจังเลยค่ะ เนียนนุ่มอมชมพูเหมือนผิวเด็ก หนูใช้อะไรบำรุงเหรอคะ”


“แงงงง ทำไมดูนุ่มนิ่มแบบนี้ อยากเอากลับไปฟัดเล่นที่บ้านจังเลยค่ะ”


“อะ เอ่อ ผม…”


     ผมหันซ้ายหันขวามองพวกพี่สาวทั้งหลายที่ผลัดกันยิงคำถาม จนตอบไม่ทัน 


     และนายน้อยก็เข้ามาช่วยผมได้ทันเวลาพอดี เมื่อเห็นว่างูทดลองยาของตัวเองกำลังโดนรุมทึ้งจากมนุษย์เพศหญิงในห้อง ที่กำลังจะสถาปนาตัวเองเป็นแม่ ทั้งๆที่ยังไม่ได้แต่งงาน…


     ผมถูกลากออกไปยังโซนที่ใช้ปรุงยา ที่มีฝูงชนจำนวนไม่น้อยกำลังยืนมุงอยู่


     ตรงนั้นมีผู้ช่วยปรุงยาเป็นผู้หญิงท่าทางเนิร์ดๆ 1 คน ถ้ารวมผมอีกคนก็เป็นสอง 


     เลโอถูกใช้เป็นมาสคอตต้อนรับแขกที่แวะมาเยี่ยมเยียน ส่วนคนที่เหลือก็รับหน้าที่ในการให้ความรู้ และจัดสรรค์วัตถุดิบในการปรุงยา


“ไวท์ครับ ส่งใบมินต์ให้ผมหน่อย”


     นี่คือหน้าที่ของผม ซึ่งผมเพิ่งค้นพบว่าตัวเองสามารถจดจำพืชและสมุนไพรได้หลายชนิด คาดว่าน่าจะมาจากความเคยชินของตัวเองที่คลุกคลีอยู่กับพวกมันบ่อยๆ จึงสามารถปฏิบัติหน้าที่นี้โดยไม่ติดขัด


     ผมได้รับอนุญาตให้พัก เมื่อคนที่มาเข้าชมเริ่มน้อยลง ส่วนลุคยังประจำอยู่ ณ ตำแหน่งเดิม 


     ผมรู้สึกปวดฉี่ หันไปถามพี่สาวที่นั่งอยู่ข้างๆก็ได้ความว่า ห้องน้ำอยู่สุดทางเดินของชั้นนี้ จะหันไปขออนุญาตลุค แต่เจ้าตัวยุ่งอยู่ ผมจึงลุกออกไปโดยไม่ได้บอกกล่าว


     เมื่อเสร็จธุระส่วนตัว ผมเดินแกว่งแขนชมนิทรรศการและร้านอาหารนะหว่างทางอย่างช้าๆ ไม่คิดเร่งรีบ สะดุดตากับสายไหมสีชมพูสวย ดูฟูนุ่มน่ากิน แต่นึกได้ว่าตนเองไม่มีเงิน จึงได้แค่มองมันด้วยความเสียดาย 


     แต่เมื่อผมหันหน้ากลับ ก็พบกับสายไหมสีสวยที่ถูกยื่นมาตรงหน้า กะพริบตาด้วยความงุนงงง ก่อนจะเงยหน้ามองเจ้าของมือที่กำลังยื่นเจ้าขนมหวานมาให้


“อยากกินไม่ใช่เหรอ พี่ให้ครับ รับไปสิ”


“ให้ผมเหรอครับ?”


“ใช่ ให้เรานั่นแหละ ว่าแต่ชื่ออะไรเหรอครับ พี่ชื่อคริสนะ”


“ขอบคุณครับ! อ้อ ผมชื่อไวท์ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”


     เจ้างูน้อยกล่าวขอบคุณก่อนจะรับสายไหมมากิน คริสทอดสายตามองคนตัวเล็กด้วยความอ่อนโยน เขายืนมองอยู่ตั้งแต่ที่เจ้าตัวหยุดมองสายไหมด้วยตาเป็นประกาย แต่เมื่อเห็นดวงตาสีทับทิมกลมโตคู่นั้นฉายแววเศร้าออกมา เขาก็ไม่ลังเลที่จะเดินไปซื้อเจ้าขนมหวานสีสวย เพื่อนำมามอบให้แก่เด็กหนุ่ม


     ทางด้านลุค เขากำลังโมโหที่เจ้างูดื้อไปไหนโดยไม่บอก จึงขอหยุดพัก และออกมาตามหาเจ้างูดื้อที่บอกว่าจะไปห้องน้ำ แต่ตอนนีเหายไปร่วม 20 นาทีแล้ว


     ก่อนจะเจอกับภาพที่ทำให้ความหงุดหงิดของเขาพุ่งสูงขึ้น เจ้างูนั่นกล้าดียังไงไปยืนคุยสนิทสนมกับผู้ชายที่ไม่ใช่เขา สองเท้ารีบสาวตรงไปยังคนทั้งคู่ทันที


“ผมขอตัวเด็กคนนี้ก่อนนะครับ”


“เดี๋---”


“อ้ะ! นายน้อ—"


     ประตูห้องพยาบาลถูกปิดอย่างแรง ก่อนจะตามด้วยการกดล็อก และใส่กลอนป้องกันอีกครั้ง


     ทั้งสองเล่นเกมส์จ้องตากัน ก่อนไวท์จะเป็นฝ่ายหลบสายตาไปด้วยความกระอักกระอ่วน


“เอ่อ นายน้อยพาผมมาที่นี่ทำไมครับ หรือนายน้อยป่วยเหรอครับ”


     คนตัวเล็กถือวิสาสะยกมือขึ้นทาบหน้าหน้าอีกคน ทว่าโดนคว้าข้อมือไว้แน่นเสียก่อน


“นายน้อยครับ ผมเจ็บ…”


“รู้ตัวรึเปล่าครับว่ามีความผิดอะไร”


“เอ๊ะ? ผม เปล่า---อ้ะ!”


     ก่อนจะมีโอกาสได้แก้ตัว ผมก็พบว่าตนเองถูกผลักลงบนเตียงนุ่มๆของห้องพยาบาลเสียแล้ว พร้อมด้วยนายน้อยที่ตามมาคร่อมด้วยความรวดเร็ว


     สองมือของผมถูกรวบไว้ด้วยมือข้างเดียวของอีกฝ่าย เสื้อสเวตเตอร์ตัวโคร่งถูกเลิกขึ้นอย่างช้าๆ


“ยะ อย่านะครับ!”


“อย่าดื้อกับผมสิครับไวท์ เด็กที่กล้าไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่น ทั้งๆที่มีเจ้าของอยู่แล้วนี่…นิสัยไม่ดีเลยนะครับ”


“ปะ เปล่านะ ผม---”


“ไม่ต้องกังวลครับ ถ้าไวท์ไม่เสียงดัง…ก็ไม่มีใครรู้หรอก: )”




Cut
                

________________


ช่วงละครหลังม่าน

ระบบ: วันนี้ผมจะเป็นผู้ดำเนินรายการเองครับ! เกรงว่าโฮสต์ของเราคงลุกจากเตียงไม่ขึ้น

ไวท์: //เตรียมลับมีด

ลุค: มาลับ ‘มีด’ ของผมดีกว่าครับ //คว้ามีดอันนั้นไปเก็บ


ฮิ้ววว เขาได้กันแล้วขร่ะแม่ ฉากบาปหาได้ที่กลุ่มเดิมนะเจ้าคะ แต่คงลงดึกกกกกกกหน่อย แหะๆ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.037K ครั้ง

132 ความคิดเห็น

  1. #11822 palinux0206 (@palinux0206) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:20

    ยิ้มจนปากจะติดหูแล้วค่ะ ฮรุก
    #11822
    0
  2. #11136 chee rose (@babyll) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 01:31
    หึงโหดมากพ่อ
    #11136
    0
  3. #10639 ploy_ppk (@PLOY_PPK) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:34
    ดุมากแม่
    #10639
    0
  4. #10056 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 15:07
    โอ้ยยยยย นังลุครักแรงหึงแรงงง เบาหน่อยพี่น้องจะหักคาเตียงงงงงง
    #10056
    0
  5. #8444 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 11:31

    หึงหวงแรงมากจ้า
    #8444
    0
  6. #8403 Yumenoe (@Yumenoe) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 18:52
    ว่ง ทว ท ทว าว ที่่ว ท
    #8403
    0
  7. #8386 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:02
    แกกกกก แง้ขั้นใจบางว่ะ น่ารักเหลือร้าย ./กัดผ้าเช็ดหน้า
    #8386
    3
    • #8386-2 Yumenoe (@Yumenoe) (จากตอนที่ 19)
      30 มีนาคม 2562 / 18:56
      ชื สุะถ้ร้น่่แิข้คุ ถ ่ถ ะทชอขะปะ
      #8386-2
    • #8386-3 Yumenoe (@Yumenoe) (จากตอนที่ 19)
      30 มีนาคม 2562 / 18:56
      แอร์กชเชือดั้้
      #8386-3
  8. #8334 Siwaphonnnn (@Siwaphonnnn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:14
    รับคำขอในกลุ่มหน่อยค่ะ
    #8334
    0
  9. #8039 -milkky- (@-milkky-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 19:41

    อย่าพึ่งรุนแรงกีบน้องมากน้องต้องอยู่ไปอีกหลายตอนนะคะน้องลุคT^T
    #8039
    0
  10. #7800 Noonn Chutima (@boy041243love) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 21:22
    เเซ่บหลายยยย~~~
    #7800
    0
  11. #7480 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 12:21
    แพ้จุง
    #7480
    1
  12. #6805 bambam_jtmn (@bambam_jtmn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:53
    แงฉันเจินบ้าจริง
    #6805
    1
  13. #6443 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 22:22
    อ่อนโยนหน่อยค่าาาา
    #6443
    1
  14. #5827 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:04
    ในห้องพยาบาลเลยนะ
    #5827
    1
  15. #5013 Pazei derlau (@tammyoyo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:25
    ทำไม เราอ่านแล้วร้องไห้ เฮ้อ สงสารอะ
    #5013
    1
  16. #3654 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:08
    ถนอมน้องหน่อย!
    #3654
    0
  17. #3632 aim42404 (@aim42404) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:09

    อย่ารุนแรงกับนว้องงงงง
    #3632
    1
  18. #3612 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39
    ขี้หวงนักนะเรา
    #3612
    1
  19. #3451 MaiNatkamon (@MaiNatkamon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:50
    แซ่บมาก นายน้อยไม่อ่อนโยนเลยค่า55555
    #3451
    1
  20. #3204 mmii. (@kupkek) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:44
    เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันใยยยยยยย ฉันนนนทำาาาาอะไรรรให้เธอเคืองขุ่นนนนนน สายไหมเป็นเหตุที่แท้นายน้อยเป็นเด็กที่โตเร็วมาก ห้องพยาบาลในโรงเรียนเลยนะนั่น ร้ายกาจ/เสียงรอน เป็นน้องงูที่ไม่ต่างจากกระต่ายเลยจริงๆน้องเอ้ย
    #3204
    1
  21. #3193 0924211827 (@0924211827) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 11:29
    ทำไมนายน้อยเย็บเก่งจังคะ ทูลหัวของบ่าว
    #3193
    1
  22. #3183 TsbNutchamon (@TsbNutchamon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 00:13

    cut อ่านไม่ได้อะค่ะมันขึ้นว่า" ข้อความไม่ได้ถูกโพสต ์"
    #3183
    1
  23. #3143 Jutamas Amornchai (@ip-mink1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 19:42
    เผ็ชมากไรท์ นายน้อยดุมาก //เลือดหมดตัว
    #3143
    1
  24. #3088 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 11:47
    ว้ายตั่ยแล้ววววว
    #3088
    1
  25. #2894 มิมุมิ (@beautifulinworld) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 10:47

    นักไรต์ที่สุดเลยยยยย
    #2894
    2
    • #2894-1 มิมุมิ (@beautifulinworld) (จากตอนที่ 19)
      24 มกราคม 2562 / 10:47
      รัก* พิมพ์ผิด พอดีปริ่มไปหน่อย😍😍
      #2894-1
    • #2894-2 khingkhatakri (@khingkhatakri) (จากตอนที่ 19)
      24 มกราคม 2562 / 12:41
      บ่าวก็รักทุกโคนนนน
      #2894-2