ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ. Love of read)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 525,776 Views

  • 12,587 Comments

  • 13,680 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    132,712

    Overall
    525,776

ตอนที่ 13 : โลก 2 Part 2 อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2988 ครั้ง
    19 ธ.ค. 61



โลก 2 : งูผู้ร่วงหล่นจากฟ้าและคุณชายผู้เปี่ยมด้วยเมตตา
Part : 2
________________

ตอนที่แล้วมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาช่วงท้ายบางส่วน เนื่องจากหลายคนบอกว่าน้องดีดเกินไป555 กลับไปอ่านใหม่ก่อนได้นะเจ้าคะ~~ เนื้อหาจะได้ต่อเนื่องกันเน้อ~~
__________________________


     การเรียนการสอนของที่นี่แบ่งเป็น 6 ชั้นปี แต่ละชั้นปีจะมีแค่ 3 คลาส คือ A  B และ C แน่นอนว่านายน้อยลูเครเซียผู้น่ารักของทุกคนเรียนอยู่ปี 6 คลาส A แม้ตัวตนที่แท้จริงของเขาจะโหดร้ายต่อสัตว์โลกตัวน้อยๆอย่างผมแค่ไหน แต่ก็อดยอมรับไม่ได้ว่าเขานับเป็นคนที่มีความสามารถเก่งกาจคนคนหนึ่ง


[นี่คือช่วงอวยเจ้านาย (สามี) เหรอครับโฮสต์]


     …อย่าให้ฉันปล่อยไวรัสเข้าเครือข่ายนายได้นะระบบเวร ถึงวันนั้นเราจะได้เห็นดีกัน!


     ส่วนคุณพระเอกที่ผมจำชื่อไม่ได้นั้น รู้สึกว่าน่าจะอยู่ห้องเดียวกับลุค แต่คุณนางเอก(ที่ผมจำชื่อไม่ได้อีกเช่นเดียวกัน) อยู่ คลาส C ทั้งสองคนล้วนอยู่ปี 6 เช่นเดียวกับลุค


     คาบแรกของวันนี้คือวิชาปรุงยา ซึ่งเป็นวิชาที่ลุคถนัดและโปรดปรานเป็นที่สุด 


     เมื่อเขาเดินเข้ามาในห้องเรียน แน่นอนว่าต้องมีสายตาที่มองมาด้วยความประหลาดใจกับสิ่งมีชีวิตอีกอย่างที่ติดตัวคุณชายลูเครเซียมา บางคนมองด้วยความสนใจ ผู้หญิงบางส่วนก็มองด้วยความหวาดกลัว ขึ้นชื่อว่าเป็นงู แม้จะมีพิษหรือไม่ก็ตาม แต่พวกเธอก็ขอกลัวไว้ก่อนเถอะ!


“อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน”


     น้ำเสียงนุ่มทุ้มกับรอยยิ้มเจิดจ้านี่มันอะไรกัน ผมถึงกับต้องยกหางขึ้นมาบังสายตาตนเอง เกรงว่าบทตัวประกอบก็ไม่สามารถกลบรัศมีของนายได้สินะ...


     ลุคส่งยิ้มอ่อนโยนประดุจนักบวชผู้ละจากทางโลกให้กับเพื่อนร่วมห้อง ก่อนจะเดินไปนั่งประจำที่ของตนเอง สิ่งมีชีวิตหน้าตาพอดูได้(?) หัวสีทองๆ ใบหน้าย้อมไปด้วยรอยยิ้มขี้เล่นก็โผล่มาเกาะโต๊ะเขาทันที 


     คุ้นๆเหมือนนี่จะเป็นคุณพระเอก และคลับคล้ายคลับคลาว่าเมื่อกี้ผมเพิ่งจะวิจารณ์ไปว่าเขาหน้าตาพอดูได้…แต่ช่างมันเถอะ เขาคงไม่รู้หรอกว่าเพิ่งจะโดนงูนินทา...


“เฮ้ ลุค ฉันเพิ่งจะรู้ว่านายเลี้ยงงูด้วย ขอจับได้รึเปล่า”


“ผมเพิ่งจะเลี้ยงเมื่อไม่นานมานี้เองครับเลโอ แต่อย่าจับจะดีกว่านะครับ ถึงจะไม่มีพิษ แต่มันกัดเจ็บนะครับ”


“น่าเสียดายชะมัด ฉันอยากลองจับดูสักครั้ง ดูสิ มันน่ารักมากเลย ตัวมันก็ดูนุ่มนิ่มน่าลูบ”


     ในที่สุด! ในที่สุดก็มีคนมองเห็นถึงความน่ารักของผมคนนี้ ผมอยากจะโผเข้าสู่อ้อมกอดของคุณพระเอกเหลือเกิน ช่างเป็นคนที่ตาถึงยิ่งนัก! 


“ว่าแต่มันชื่ออะไรเหรอ”


“ไวท์ครับ”


     ก่อนเจ้าหัวทองช่างสงสัยจะได้ซักถามอะไรต่อ ครูประจำวิชาก็เข้ามาเสียก่อน


“สวัสดีนักเรียนทุกคน แม้นี่จะเป็นวันแรกของการเปิดเทอม แต่เราเคยเจอกันแล้วเมื่อเทอมก่อน ดังนั้นคงไม่จำเป็นต้องปฐมนิเทศอะไรมากมาย วันนี้เราจะมาเรียนปรุงยาสมานแผลกัน จับกลุ่ม 3 คน หนังสืออยู่หลังห้อง เปิดไปหน้าที่ 129 ส่วนวัตถุดิบและอุปกรณ์อยู่ในตู้ทางขวามือ ขอให้เร่งทำเวลาด้วยค่ะ”
.
.
.
.
.

“เอ่อ…ฉันว่าที่นายกำลังจะโยนใส่หม้อน่ะ มันไม่ใช่กิ่งโทรเวอร์นะลุค…”



“โอ๊ะ…โทษทีครับ สงสัยช่วงนี้ผมคงจะนอนน้อยไปหน่อย”


     ลุคหันไปส่งรอยยิ้มขอโทษขอโพยกับเพื่อนร่วมกลุ่ม ก่อนจะก้มลงมองงูน้อยที่กำลังตัวสั่นอยู่ในกำมือเขา…อ่า เขาเผลอปล่อยให้จิตใต้สำนึกครอบงำอีกแล้วสินะ…



     ไอ้คุณชายวิปริต!!! โฮฮฮ~เผลอไม่ได้เลยนะมึง จะโยนตูลงหม้อต้มอีกแล้ว เกรงใจเพื่อนนายที่ยืนทำหน้ากระอักกระอ่วนอยู่ข้างๆบ้างสิT_T!!


     ลุคหลุบตาลงมองหม้อยาที่กำลังจะเดือดได้ที่ สงสัยช่วงนี้เขาจะโยนเจ้างูนั่นลงหม้อบ่อยจนเคยชิน… เหลือบมองไวท์ที่เลื้อยไปขดตัวแทรกอยู่ใต้ปกหนังสือที่เปิดทิ้งไว้ ดวงตาสีทับทิมเม็ดเล็กๆมองมาที่เขาอย่างสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว นั่นนับเป็นหนึ่งในสิ่งที่เขาโปรดปรานเป็นอันดับต้นๆ 


     แววตาที่ฉายแววหวาดกลัว ร่างเล็กๆที่กำลังสั่นระริก ช่างสวยงาม จนอยากจะบดขยี้เสียให้แหลกคามือ...




     คาบปรุงยาที่แสนยาวนานและสุดแสนทรมานในความคิดของผมก็ได้จบลง กลุ่มของลุคได้รับคำชมมากมายจากครูผู้สอน เขาเพียงแค่ยิ้มบางๆและกล่าวขอบคุณอยากสุภาพ 


     ย้ากกกกกก สักวันฉันจะฉีกหน้ากากนาย! 


[โฮสต์ครับ นั่นเจ้านายของคุณนะครับ! กรุณารักษากิริยาด้วย มิเช่นนั้นระบบจะทำการหักคะแนน]


      ใช่ นายพูดถึงเรื่องคะแนน ฉันเพิ่งจะนึกออก โลกนี้ไม่มีภารกิจบังคับให้ฉันเสนอตัวให้กับใครรับไปเลี้ยงเหรอ


[ ภารกิจของเราจะเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ครับ ดูเหมือนเจ้านายของคุณในโลกนี้ก็ยินดีจะรับเลี้ยงคุณนะครับ]


     ระบบ ฉันถามหน่อย โปรแกรมการมองเห็นของนายยังใช้การได้ดีมั้ย ดูยังไงถึงคิดว่าหมอนั่นยินดีรับฉันเป็นสัตว์เลี้ยง เห็นอยู่ทนโท่ ว่ามันเลี้ยงฉันไว้ต้มยา…


[โอ๋เอ๋นะครับโฮสต์ ขำขันรายวันครับ อย่าไปคิดมาก]


“…”


[แหม แต่ทางเราก็สุ่มสกิลให้โฮสต์ไปแล้วนะครับ]


     เดี๋ยวนะ ตอนไหน? สกิลอะไร ทำไมฉันไม่รู้ตัว นายยังไม่แจ้งฉันเลยนะ


[โอ้ ก็สกิลเกล็ดไททาเนียมยังไงล่ะครับ]


“…” ช่างเป็นชื่อสกิลที่….


     ถ้าได้นายช่วยอธิบายเพิ่ม มันจะดีมาก


[เรียกอย่างง่ายว่าสกิลหนังหนา หรือตายยากนั่นเองครับ คุณไม่แปลกใจเหรอครับโฮสต์ ทั้งๆที่ตัวเองโดนจับโยนลงหม้อต้มหลายครั้ง แต่ก็รอดมาได้ มันเป็นอานิสงส์ของสกิลยังไงล่ะครับ!]


     อืม…ฉันควรขอบคุณนายสินะ


[ระบบยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ!]




     ช่วงเช้ามีวิชาประวัติศาสตร์ต่ออีก 1 วิชา ก่อนจะตามด้วยการพักรับประทานอาหารกลางวัน


     ลุคกับเลโอเดินไปห้องอาหารกันเพียงสองคน พ่วงด้วยผมที่พาดอยู่บนบ่าของลุค ซึ่งพ่อพระเอกตัวดีก็ทำการยิ้มอ่อยบรรดาสาวน้อยและหนุ่มน้อย ทั้งหลายไปตลอดทาง


     เจ้าหัวทองเดินไปสั่งสปาเก็ตตี้คาโบนาร่า ส่วนลุคเลือกที่จะสั่งสลัดทานคู่กับสเต็กอกไก่มา 2 จาน แน่นอนว่าอีกจานเป็นของผม


     ตอนอยู่คฤหาสน์วอเลนเซ่ในช่วงแรก เขาพยายามสรรหาบรรดาสัตว์และของดิบๆต่างๆที่คิดว่างูน่าจะกินมาให้ผม แต่ผมไม่ใช่งูจริงๆไง ย้ำ!! ผม-ไม่-แดx-หนู-เด็ด-ขาด 


     สุดท้ายเขาก็ค้นพบว่าผมจะกินเฉพาะเนื้อที่ปรุงสุกเท่านั้น แต่ก็ไม่ถึงกับสุกมาก เรียกว่าสุกปานกลางล่ะมั้งครับ อาจเป็นเพราะผมติดสัญญาตญาณเดิมของความเป็นงูมาด้วย ส่วนที่โปรดปรานสุดคงเป็นเนื้อไก่ ฟังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผล ผมจึงได้รับสายตาแปลกๆกลับมาพร้อมคำทิ่มแทงว่า …เรื่องมาก


     ไม่เป็นไรครับ ผมจะรับคำทิ่มแทงนี้ไว้ หากมันทำให้ผมไม่ต้องเผชิญหน้ากับรสชาติของหนูสดๆอีกต่อไป…


     ลุคถือจานมาวางบนโต๊ะ เลโอวางจานสปาเก็ตตี้ลงตรงข้ามก่อนจะนั่งลง


“ทำไมนายซื้อ 2 จาน? ไม่อิ่มเหรอ”


“อีกจานของไวท์น่ะครับ”


     ลุคเงยหน้าขึ้นตอบคู่สนทนา ก่อนจะลงมือหั่นสเต็กอกไก่ในจานของเจ้างูให้เป็นชิ้นเล็กพอคำ โดยมีเจ้าของจานนอนเลื้อยน้ำลายยืดอยู่บนโต๊ะข้างๆจาน ปกติตอนอยู่คฤหาสน์เขาไม่เคยหั่นให้ผมหรอกครับ สั่งให้แม่บ้านทำมาเสร็จสรรพ 


     เลโอกะพริบตาปริบๆมองคนที่กำลังจั้งใจหั่นอกไก่ให้กับงูตัวเอง ช่างเป็นโมเมนต์ที่เขาไม่อาจเข้าถึงได้จริงๆ...


“เสร็จแล้วครับไวท์ เชิญทานได้เลยครับ”


     คำบอกกล่าวตามมาพร้อมกับรอยยิ้มหวานเย็น(?) ที่มักจะทำให้ผมขนลุกซู่อยู่บ่อยๆ แต่ถึงจะกลัวแค่ไหน ตอนนี้ผมมีเรื่องใหญ่กว่าที่จะต้องทำ…


     หัวเล็กๆ ดุนดันที่แขนแกร่งซึ่งอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อ ก่อนจะพยักเพยิดไปทางถ้วยน้ำสลัดเล็กๆ


     คุณชายลูเครเซียเหลือบมองการกระทำของมัน แล้วจึงเอื้อมมือไปหยิบถ้วยน้ำสลัดราดลงบนผักสลัดให้


     งูน้อยเหงื่อตกอยู่ในใจ วันนี้เขาใช้งานนายน้อยลูเครเซียไปแล้วถึงสองครั้ง แต้มบุญสำหรับเดือนนี้ของเขาคงจะหมดแล้วสินะT_T


“เดี๋ยวนะ!? งูนายกินสเต็กฉันว่าแปลกแล้ว นี่เล่นกินสลัดด้วย?”


“นี่เป็นของโปรดของไวท์น่ะครับ”


“โอ้ โลกหมุนเร็วจนฉันตามไม่ทันสินะ เพิ่งรู้ว่างูเดี๋ยวนี้นิยมกินสลัดกันด้วย…อ่า คนหล่อเครียดเหลือเกิน…”


     เมื่อได้ในสิ่งที่ผมต้องการ ผมก็ลงมือจัดการกับอาหารตรงหน้าทันที อ่า…อกไก่สุกปานกลางแบบที่ชอบ ครีมซอสนี่ก็รสชาติกลมกล่อม ผักสลัดกรุบกรอบ น้ำสลัดกำลังดี ไม่เลี่ยนจนเกินไป


     อืม จะว่าไปเขาก็ใส่ใจรสนิยมการกินของผมอยู่เหมือนกันนะ…


“คือ …ขอโทษนะคะ เราสองคนขอนั่งด้วยได้มั้ยคะ”


     หญิงสาวสองคนเดินถือจานอาหารมาขอร่วมโต๊ะด้วย คนที่เอ่ยปากขอดูท่าทางแก่นแก้ว ส่วนอีกคนที่หลบอยู่ด้านหลังดูค่อนข้างขี้อาย…อ่า แต่เรดาห์ของผมมีปฎิกิริยากับแม่สาวน้อยคนด้านหลังนะ หรือเธอคือคุณนางเอก?


     เลโอตอบรับอย่างยินดี มีสาวสวยมาขอนั่งด้วยทั้งที ไม่มีเหตุผลที่เขาจะต้องปฏิเสธ


     เนื่องจากลุคกับเลโอนั่งตรงข้ามกัน ส่วนผมนั่ง…อ่า ใช้คำว่านั่งได้รึเปล่านะ เอาเป็นว่าช่างมัน ผมนั่งฟากด้านในฝั่งเดียวกับลุค


     เลโอจึงลุกขึ้นมานั่งกับลุคปล่อยให้สองสาวนั่งอีกฝั่งไป


     ฝ่ามือเรียวสีขาวปัดปอยผมทัดหู ก่อนจะแนะนำตัวด้วยความเหนียมอาย….ตรงไหน?


“ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อเบล ส่วนนี่ แอนน่าค่ะ”


“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”


    ขร่ะ….ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะแม่ชะนีน้อย….



____________________

ช่วงละครหลังม่าน

ไวท์: ฉันใช้แรงงานนายน้อยไปสองครั้งเลยวันนี้…ต้องโดนทบต้นทบดอกแน่ๆ!


ลูเครเซีย: ผมไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นนะครับ//ยิ้มหวาน


ระบบ: ชะนีมาแล้วครับโฮสต์…สู้ๆนะครับ

ไวท์: …


_________________________
ป่วยติดเตียงจ้า เพิ่งได้มาอัพ ขออภัย อ่านแล้วรู้สึกขัดๆมั้ย พยายามแต่งให้พระเอกดูยันหน่อยๆ แต่บ่าวไม่เก่งเพราะไม่เคยอ่านนิยายที่พระเอกยัน เพราะว่าบ่าวไม่ค่อยชอบแนวนี้อ่ะ5555

#ระบบสัตว์เลี้ยง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.988K ครั้ง

134 ความคิดเห็น

  1. #11129 chee rose (@babyll) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 00:56
    แค่นี้พระเอกก็ดูยันพอแล้วค่ะไรท์ 555555
    #11129
    0
  2. #10733 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:32
    เอ็นดูน้องอ่ะ
    #10733
    0
  3. #10019 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 14:12
    น้องสู้ๆๆๆๆ นะรู้กกก
    #10019
    0
  4. #8438 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 11:10
    น้องงูไฮโซ55555
    #8438
    0
  5. #8381 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 15:41
    สู้ๆคนเก่ง
    #8381
    0
  6. วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 14:17
    น้อง5555
    #8315
    0
  7. #7768 Noonn Chutima (@boy041243love) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:48
    น้องงูกินอย่างหรูอ่ะน่าร้ากกกก55&&&
    #7768
    0
  8. #6800 bambam_jtmn (@bambam_jtmn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:27
    น้องเป็นงูมีระดับต้องกินสเต็ก!!!
    #6800
    0
  9. #6436 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:56
    พระเอกแลดูจิต
    #6436
    1
  10. #5380 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 07:54
    555แต้มบุญหมดแล้ว
    #5380
    1
  11. #3628 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:02
    ต่างจากภาคที่แล้วลิบลับ5555555
    #3628
    1
  12. #3563 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:01
    แอบจิตนะเราชอบแกล้ง
    #3563
    1
  13. #3405 MaiNatkamon (@MaiNatkamon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:24
    ลุคแบบบหืมมมมมม นังโรคจิตรึป่าว5555555ชอบอ่ะ ดูคาแรคเตอร์นี้ดูแตกต่างจากอันเก่า555555
    #3405
    1
  14. #3182 นัทมิมิ (@nutpeeraya) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 00:09
    ภาคนี้ลุคคือจะจิตๆถูกปะ5555
    #3182
    1
  15. #3001 หนุ่มวาย? (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 21:39

    น้องลุคดูจิตๆ คิดถึงอาจารย์สอนวิทยาศาสตร์ที่รร.เลย5555

    #3001
    1
  16. #2780 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:50
    ชื่อลูเครเซียนี่ผู้ยิ๋งผู้หญิง
    #2780
    1
  17. #2738 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:05
    ลุค นายจิตมาก 5555
    #2738
    1
  18. #2496 _Arisa614 (@_Arisa614) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:27
    ติดนิสัยระบบมาเปล่าน้อง5555
    #2496
    1
  19. #2168 wiyadasama (@wiyadasama) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:18
    สกิลหนังหนา ลั่นสิคะ5555+
    #2168
    1
  20. #1866 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 12:05
    ปล่อยชะนีพงาดเล็กน้อยนะหนูนะ เอ๊ะ งูสิ
    #1866
    0
  21. #1809 น้องหมาขี้เหงา (@Fo-Ren) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 15:38
    อุย.... สัปดาห์หน้าเราก็สอบ จับมือผ่านไปด้วยกันนะไรต์
    #1809
    1
  22. #1728 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 01:57
    รู้สึกโลกนี้นางจะสาวกว่าชาติที่แล้วเยอะเลยนะ มีความจิกกัดด้วย พยายามอย่ามากไปกว่านี้นะคะ ยังไงก็ผู้ชายเนอะ
    #1728
    1
  23. #1726 Maprimma (@fuji009) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 01:31
    ดูความเหน็บแนมเก่งขึ้นนะเนี่ยย 555 ชอบๆ

    ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะแม่ชนีน้อย
    #1726
    1
  24. #1723 LoveJ (@LoveLNLove) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:04
    มีสกิลตายยากนี่เอง ก็ว่าทำไมไม่ตายสักที(แต่ก็ไม่ได้อยากให้ตายน้าา)
    #1723
    1
  25. #1696 mizasa_G (@mizasa2342) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 21:07
    หนุกหนานๆ55555
    #1696
    1