ระบบสัตว์เลี้ยงอันดับหนึ่งในใต้หล้า [Yaoi] (สนพ. Love of read)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 531,774 Views

  • 12,729 Comments

  • 13,733 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    138,710

    Overall
    531,774

ตอนที่ 12 : โลก 2 Part 1 อัพ 100% (แก้ไขเนื้อหาบางส่วน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30787
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3573 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

โลก 2 : งูผู้ร่วงหล่นจากฟ้าและคุณชายผู้เปี่ยมด้วยเมตตา
Part : 1
_________________
ดูเหมือนคะแนนน้องงูจะเยอะกว่า555 คนที่เลือกน้องแพนเตอร์ไม่ต้องเสียใจนะเจ้าคะ เพราะเมื่อโลกนี้จบ ก็จะต่อด้วยน้องแพนเตอร์เจ้าค่ะ!
ปล.ขออภัยที่ตอนก่อนหน้าบ่าวไม่ได้ตอบทุกเม้น ฮืออ ตอบไม่ทันเจ้าค่ะT_T แต่บ่าวอ่านและนำมานับคะแนนทั้งหมดนะเจ้าคะ-/\- ขอบพระคุณทุกผลโหวตเจ้าค่ะ~~~
__________________
หมายเหตุ** มีการเปลี่ยนเนื้อหาช่วงท้ายส่วนนึง เพราะหลายคนบอกน้องดีดเกินไป555 อ่านใหม่ก็ได้นะเจ้าคะ~~
_________________




     โลกก่อน พวกเราหมดลมหายใจลงในอ้อมกอดของกันและกัน ความอบอุ่นโอบล้อมไปทั่วทั้งร่าง ก่อนลมหายใจสุดท้ายจะดับลง…


     เมื่อหมดอายุขัยลง ผมก็ถูกระบบดึงวิญญาณมายังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งลักษณะคล้ายห้องสี่เหลี่ยมสีขาวขนาดใหญ่ ภายในไม่มีอะไรนอกจากความว่างเปล่า…


[โฮสต์โอเครึเปล่าครับ ถ้าคุณยังไม่พร้อม สามารถพักอยู่ที่นี่ได้ชั่วคราวก่อนนะครับ]


     ชายหนุ่มกวาดสายตาเหม่อลอยไปรอบๆ ก่อนจะส่ายหัวให้แก่ระบบ


“ช่างมันเถอะ…ฉันไม่เป็นไร อยู่ที่นี่ต่อก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้น บางที…ถ้าฉันเดินทางไปอีกโลกเลยในตอนนี้ อาจจะได้เจอเขาก็ได้..”
     
     
‘จะไม่มีอะไรพรากเราจากกันได้ แม้แต่ความตาย ข้าสัญญาว่าจะตามเจ้าไปทุกภพชาติ’


     ผมก็หวังให้มันเป็นเช่นนั้น...




“โลกต่อไปฉันต้องเป็นตัวอะไรเหรอระบบ”


[อ้อ งูครับ โฮสต์จะต้องเกิดเป็นงูตัวสีขาว ตาสีแดง เป็นไงครับ ดูชิคๆ รสนิยมผมเยี่ยมไปเลยใช่มั้ยครับ]


“…”


[โฮสต์เมินผมอีกแล้ว แต่ช่างมันเถอะครับ โลกนี้จะจำลองเป็นช่วงประมาณอังกฤษยุคแรกๆ ยังคงมีเรื่องของขุนนางเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ไม่ได้เยอะมากครับ ในโลกนี้พระเอกเป็นลูกขุนนาง ผู้เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ตั้งแต่อายุยังน้อย ฉายแววความเป็นอัจฉริยะตั้งแต่ยังเล็ก มีชื่อว่าเลโอ เบอร์นาร์ด ส่วนนางเอกเองเป็นคุณหนูที่มาจากตระกูลพ่อค้า ไม่ถือว่าต่ำศักดิ์หรือสูงศักดิ์มากนัก มีชื่อว่าแอนน่า ปาร์ค ครับ เรื่องราวจะดำเนินภายในรั้วโรงเรียนเซนต์อะมอเร่ เป็นส่วนใหญ่]


“อ่า…งั้นก็ส่งฉันไปเลยเถอะ แต่ขอแบบดีๆหน่อยนะ…”


[โอ้ โปรดเชื่อมั่นในระบบได้เลยครับโฮสต์ งั้นเราก็ไปกันเถอะครับ!]
.
.
.
.
.
.

     เหี้ยยยยยยยย!!! 


     นายไม่เคยส่งฉันมาแบบปกติสักครั้งเลยนะระบบ!


[อย่าโวยวายสิครับโฮสต์ วิธีการต่างๆล้วนผ่านการคัดสรรค์อย่างดีจากผมคนนี้เสมอครับ! ดังนั้นปลอดภัยหายห่วง]


     ผ่านการคัดสรรค์จากนาย ไม่ห่วงก็บ้าแล้วเฟ้ยยยยย!




          ณ สวนหย่อม ของคฤหาสน์วอเลนเซ่


     นายน้อยเพียงหนึ่งเดียวของคฤหาสน์กำลังนั่งให้ตนเองจิตใจหลุดลอยไปกับตัวหนังสือ ผมสีเงินยวงยาวประมาณกลางหลัง ถูกรวบไว้ด้วยริบบิ้นสีน้ำเงินอย่างเรียบง่าย ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเหลือบดำ หลุบลงมองตัวหนังสือที่กำลังเรียงรายอยู่บนหน้ากระดาษ แผ่นหลังเหยียดตรงดุจคุณชายผู้สูงศักดิ์  ความสนใจทั้งหมดถูกมอบให้กับตำราปรุงยาตรงหน้า…


     แต่แล้วก็เกิดเหตุสะเทือนขวัญขึ้น…




     ตุ๊บ! แผละ…


“หืม…?”


     เด็กหนุ่มเอื้อมมือไปสัมผัสกับวัตถุบางอย่างที่หล่นทับลงมาบนหัวของเขา ก่อนจะหยิบมันลงมามองด้วยรอยยิ้มสว่างเจิดจ้าที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา…


     การที่มีงูหล่นลงาจากฟ้า คงไม่ได้เป็นเรื่องทั่วไปที่สามารถพบเจอได้ในชีวิตประจำวันหรอกนะ


     และเขาก็กำลังศึกษาค้นคว้าเรื่องตัวยาชนิดใหม่อยู่… มีวัตถุดิบหล่นมาเสิร์ฟถึงที่ ถ้าไม่หยิบฉวยไว้ ก็คงเป็นการเสียมารยาทต่อฟ้าดินแล้ว(?)


“อ่า...ดูเหมือนผมจะได้หนูทดลองตัวใหม่แล้วสินะครับ หึหึ”
.
.
.
.
.

     ฝ่ายเจ้างูน้อยในมือมาร(?) กำลังมองเด็กหนุ่มด้วยความตกตะลึง แม้สีผมและดวงตาจะต่างกัน แต่ใบหน้าแบบนี้ ไม่ผิดแน่ๆ…เสวี่ยหลง!


     งูน้อยมองอีกฝ่ายด้วยตาเป็นประกาย ก่อนจะพุ่งเข้าหาด้วยความคิดถึง แต่ดูเหมือนเขาจะลืมคำนึงถึงความเป็นจริงบางอย่าง เขาอาจจะจำได้…แต่ไม่ได้หมายความว่าคนตรงหน้าจะจำได้…


     มือเรียวของเด็กหนุ่มอายุ 18 ปี คว้าหมับเข้าที่ลำคอของเจ้างูแน่น จนมันจุกลิ้นห้อย บ่งบอกว่ากำลังจะขาดอากาศหายใจ ลำตัวขนาดยาวไม่ถึง 1 เมตร รัดเข้ากับแขนของเด็กหนุ่ม หางเล็กๆตีตุบๆ ลงบนแขนแกร่ง เป็นเชิงให้ปล่อยมือก่อนมันจะขาดอากาศหายใจตายจริงๆ…


     โฮฮฮฮฮ เพิ่งเกิดได้ไม่ถึง 5 นาที ผมยังไม่อยากตายอีกรอบนะ! ไม่เห็นอ่อนโยนนุ่มนวล เหมือนตอนเป็นชินอ๋องเลย! ฮือออ


“อืม…ตัวเล็กไปรึเปล่า ผมต้องขุนให้โตอีกหน่อยรึเปล่านะ ตัวแค่นี้ คงต้มยาได้ปริมาณไม่มาก…อ่า เสียของจริงๆ”

     แม่จ๋าาาาาาาาา!!!!!T_T ช่วยลูกงูตัวน้อยๆด้วย!!
.
.
.
.

[นี่มันพรหมลิขิตชัดๆ! บอกแล้วว่าให้เชื่อมือผมไงครับโฮสต์!!]


     เชื่อนายก็ควายน่ะสิ! ฉันจะกลายเป็นซุปกระดูกงูอยู่แล้ว มาช่วยกันก่อนสิระบ้บบบบบบ โฮฮฮT0T~~


[ยังไงคุณชายท่านนี้ก็เก็บโฮสต์ได้ ดังนั้นโฮสต์ก็อุทิศตัวเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาสิครับ อีกอย่าง โฮสต์ก็สงสัยว่าเขาจะป็นชินอ๋องไม่ใช่เหรอครับ]


    ที่นายพูดมาก็ถูก…แต่นายถามหมอนี่รึยัง ว่าอยากได้ฉันเป็นสัตว์เลี้ยงหรือวัตถุดิบปรุงยา! พูดออกมาได้ #เฮงซวย!T_T




     เด็กหนุ่มหิ้วคอเจ้างูขาวเดินเข้าคฤหาสน์ไป อีกมือไม่ลืมที่จะหยิบหนังสือติดกลับไปด้วย


     เจ้างูถูกจับวางบนโต๊ะทำงาน ที่อยู่ติดกับโต๊ะปรุงยา เจ้าตัวน้อยเหลือบไปมองหม้อที่คาดว่าจะเป็นหม้อต้มยาด้วยความหวาดระแวง ดวงตาเล็กๆสีแดงกลอกไปมาด้วยความระแวดระวังว่าหากเผลอเพียงนิดเขาอาจจะลงไปนอนลอยคออยู่ในหม้อต้มยารวมกับบรรดาสมุนไพรต่างๆก็เป็นได้… ฮรึก โลกมันโหดร้าย


“นายเป็นงูที่กำลังจะกลายเป็นวัตถุดิบปรุงยาของผมในอนาคต เพราะงั้นจำเป็นต้องมีชื่อรึเปล่านะ?”


     งูน้อยผงกหัวด้วยสภาพน้ำตาคลอเบ้า แค่นี้ชีวิตก็รันทดจะแย่แล้ว อย่างน้อยๆก็ควรตั้งชื่อให้เขาสักหน่อยนะ


“หืม นายฟังที่ผมพูดเข้าใจงั้นเหรอ?”


     ความคิดบางอย่างวาบเข้ามาในหัวของเจ้างู ก่อนมันจะผงกหัวอย่างบ้าคลั่ง 


     ถ้าคนตรงหน้าเห็นว่าเขาฉลาดกว่างูทั่วไป ก็จะไม่จับเขาต้มซุปใช่มั้ย!


“…ถ้านายเข้าใจที่ผมพูด ผงกหัวสองครั้ง”


     หงึก หงึก


“ยกหาง…”


     ฟึบ


“ตบหางกับโต๊ะ…”


     แปะๆๆ


“กลิ้ง…”


     ตุบๆๆ…


“อืม…ไม่เลว นับว่าเป็นงูที่ไม่ได้ไร้ประโยชน์เกินไปนัก ต่อจากนี้ไป นายมีชื่อว่าไวท์ก็แล้วกัน”




     และแล้ววันเปิดเทอมก็มาถึง จากการอยู่ร่วมกัน…อ่า ผมใช้คำนี้ได้รึเปล่านะ ลุค หรือนายน้อย ลูเครเซีย แห่งตระกูลวอเลนเซ่ จ้องจะจับผมโยนลงหม้อทุกๆ 3 วัน และด้วยความดวงแข็ง ผมก็รอดตายมาอย่างหวุดหวิดทุกครั้ง เจ้าตัวดูสนุกกับการสรรหาสมุนไพรพิษ หรือสมุนไพรไม่ทราบชื่อต่างๆ มายัดเข้าปากผม…ดีแค่ไหนที่ผมยังรอดมาได้…


     จากการอยู่ร่วมกับลุคมากว่า 2 สัปดาห์ ทำให้ผมได้รู้ว่า แท้จริงแล้วคุณชายลูเครเซียที่ใครๆต่างพากันชื่นชมว่าเป็นสุภาพบุรุษ มีน้ำใจ และมีจิตใจเมตตาต่อทุกสรรพสิ่งบนโลกนั้น ตัวจริงต่างจากข่าวลือขนาดไหน 


     บุคลิกคุณชายผู้มีใจเอื้ออารี มักจะมีรอยยิ้มสุภาพบุรุษประดับตรงมุมปากตลอดเวลานั้น…แท้จริงแล้ว มีอุปนิสัยชั่วร้ายถึงเพียงไหน!


     คนที่สามารถจับงูน้อยผู้แสนน่ารักยัดลงในหม้อต้มยาเป็นจำนวนนับครั้งไม่ถ้วน ไม่สมควรได้รับการขนานนามว่าเป็นคนดี! 


     แต่สถานะอย่างผมจะทำอะไรได้…ทั้งโดนระบบข่มขู่ ไหนจะภารกิจสำคัญส่วนตัวอย่างการทำให้ลุคมาตกหลุมพราง---แค่ก หลุมรักผมอีกล่ะ 


     ไม่แน่ใจว่า ระหว่างรอให้อีกฝ่ายตกหลุมรักผม กับให้ผมกลายเป็นซุปกระดูกงูลงไปนอนแผ่เมตตาอยู่ในหม้อ อะไรจะมาถึงก่อนกัน…
     

     อาเมน…




     โรงเรียนเซนต์อะมอเร่ เป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำสำหรับบรรดาคุณหนูคุณชาย และลูกขุนนางทั้งหลาย


     โรงเรียนนี้เปิดให้เรียนตั้งแต่ปีหนึ่ง ถึงปีหก ซึ่งลุคก็เป็นพี่ใหญ่ของที่นี่ มิหนำซ้ำเจ้าตัวยังเป็นประธานนักเรียน ซึ่งผมค่อนข้างตะหงิดใจ ว่าได้มาโดยโปร่งใส หรือไปข่มขู่ใครเขามา…


     แม้ลุคจะเป็นตัวประกอบของโลกนี้ ไม่ใช่พระเอกดังเช่นโลกก่อน แต่ออร่าความมีสง่าราศีก็ยังจับอยู่ พ่อของลุคก็นับได้ว่าเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนนึงของราชสำนัก  แถมเจ้าตัวยังมีบุคลิกเป็นสุภาพบุรุษสูง ความสามารถก็ไม่ใช่น้อย ค่อนข้างเชี่ยวชาญด้านการปรุงยา เรียกได้ว่าเป็นอีก 1 หนุ่มฮอตของโรงเรียนเลยก็ว่าได้…แต่พูดก็พูดเถอะ ชะนีน้อยทั้งหลาย พวกเธอรู้ตัวรึเปล่าว่ากำลังโดนภาพลักษณ์อันดีงามของหมอนี่หลอกลวงอยู่…ใครเล่าจะรับรู้ความชั่วร้ายของเขาไปได้ดีกว่าผมคนนี้ เลี้ยงดูงูตัวน้อยๆหวังให้มันเติบโตแล้วเตรียมโยนลงหม้อปรุงยาเนี่ยนะ!


     โอ้…และผมค่อนข้างมั่นใจเกิน 80% ว่าที่นี่ไม่อนุญาตให้นำสัตว์เลี้ยงเข้ามา…แต่นี่ใคร? นี่คือท่านลูเครเซียผู้เปี่ยมไปด้วยเมตตา แค่ไปยืนโปรยยิ้มเทวดาใส่ ผอ. โรงเรียน บวกกับการตอแหล---แค่ก หาเหตุผลมาเสริมอีกนิดหน่อย เพียงแค่นี้ผมก็มานอนพาดอยู่บนคอลุคได้แล้ว!


     เกิดเป็นภาพเทพบุตรผู้ซึ่งจุติจากสวรรค์กำลังเดินสูดอากาศภายในโรงเรียน โดยมีงูน้อยที่มีเกล็ดสีขาวระยิบระยับสะท้อนแสงแดดและดวงตาสีทับทิมวาววับ พาดอยู่บนคอด้วยทวงท่าสง่างาม


     ส่วนความในใจที่งูน้อยกำลังคิดอยู่นั้น…


     หึ! อิจฉาฉันล่ะสิชะนีน้อยทั้งหลาย ไม่ได่เกิดมาลำตัวเรียวยาว เกล็ดสีขาวสะท้อนแสงแบบพี่ก็ต้องทนหน่อยนะน้อง!
.
.
.
.
     พวกคุณคงเดาว่าผมกำลังคิดแบบนั้นสินะ…เปล่าเลย ความเป็นจริงมันเศร้ากว่านี้มากนัก…


     ไอ้คุณชายบ้า! ฮือออออT_T นายไม่เห็นสายตาร้อนแรงปานจะแผดเผาของผู้หญิงทั้งโรงเรียนที่กำลังพุ่งตรงมายังฉันเหรอ! ก่อนจะได้ลงไปนอนในหม้อต้ม ผมคิดว่าตัวเองคงโดนลอบฆ่าซะก่อนเป็นแน่…

____________________

ช่วงละครหลังม่าน

ระบบ: ร่างใหม่เป็นไงบ้างครับโฮสต์ ดูชิคๆสุดๆไปเลยใช่มั้ยครับ

ไวท์: ระบบ นายมีสินเชื่อประกันชีวิตมาขายมั้ย…ฉันรู้สึกไม่มั่นคงในชีวิตตัวเองสักเท่าไหร่…

ระบบ: …

ลุค: อาหารเย็นวันนี้เป็นงูย่างซอสดีมั้ยครับ?

บ่าวอยากเล่นแท็กอ่า~~ทุกคนช่วยคิดชื่อแท็กหน่อยสิเจ้าคะ;-;


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.573K ครั้ง

176 ความคิดเห็น

  1. #11270 kotchakornpp121 (@kotchakornpp121) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 23:16

    #ทำไมพี่ลุคไม่อ่อนโยน!!

    ทำไมตอนอ่านชื่อรร.ครั่งเเรกอ่านว่า เดดสะมอเร่
    #11270
    1
    • #11270-1 Danosh (@Danosh) (จากตอนที่ 12)
      25 เมษายน 2562 / 00:24
      คิดเหมือนกันค่ะ^^'
      #11270-1
  2. #11126 chee rose (@babyll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 00:49
    น้องงงงง ต้องรอดนะลูก 5555555
    #11126
    0
  3. #10016 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 14:03
    น้อนนนน55555555555555 ขอให้รอดนะรู้กกกกกกก
    #10016
    0
  4. #9371 Samigaku (@Samigaku) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 03:06
    อย่าต้มน้องงง 555555
    #9371
    0
  5. #8380 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 15:35
    แกกกน่าร้ากกก55555
    #8380
    0
  6. วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 14:12
    จะรอดไหม5555
    #8314
    0
  7. #8237 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:51
    อ่านงูไม่ได้ แงงงง มันไม่ได้ฮืออ ขอยาดข้ามนะคะ
    #8237
    0
  8. #7765 Noonn Chutima (@boy041243love) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 19:39
    สงสารรรอ่ะลูกงูอ่ะ5555
    #7765
    0
  9. #6799 bambam_jtmn (@bambam_jtmn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:22
    สงสารน้องงู5555
    #6799
    1
  10. #6761 I'm anonymity for you (@baifern-tan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:07
    ต้องระแวงจะถูกโยนลงหม้อตลอด 55555555
    #6761
    0
  11. #6434 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:51
    โลกนี้แบบเสี่ยงมาก5555 ลุคแลดูร้าย
    #6434
    1
  12. #6319 Kanya110636 (@Kanya110636) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 11:29
    เหมือถูกสายตาอ่านกินของลุคตลอดเวลาเลยนะเจ้างูน้อย555
    #6319
    1
  13. #6212 Belbet (@ohshik97) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 20:34
    โลกนี้เหมือนมาเสี่ยงตาย จะถูกรักหรือถูกแล่ก็ไม่รู้ 5555555555555
    #6212
    1
  14. #5381 -_- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 13:16

    #ความรักแลหด้วยชีวิต

    #5381
    1
  15. #4037 SarangHAE yo (@zeze1997) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:15
    ชีวิตช่างรันทด 55
    #4037
    1
  16. #3624 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:55
    สงสารนางเหมือนกันนะ แบบจำคนรักไปฝ่ายเดียว
    #3624
    1
  17. #3554 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:55
    ลุคขี้แกล้ง
    #3554
    1
  18. #3396 MaiNatkamon (@MaiNatkamon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:11
    แอบสงสารนางเหมือนกันนะ ต้องทำความรู้จักใหม่กับคนที่รักฮืออ /ไวท์คงจะเป็นงูที่น่ารักที่สุดในโลกแลเววว
    #3396
    1
  19. #2737 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:59
    #งูน้อยผู้ถูกต้ม
    #2737
    1
  20. วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:18
    น้องไวท์กลิ้งได้ด้วยแหละ!! น้องไวท์เป็นหมาหรอคะ?
    // ลุคใจเย็นๆนะ อย่าทำร้ายน้องงง 5555
    #2604
    1
  21. #2548 กาก้าก๊าก่า~ (@mirageormiracle) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:29
    อ่านตอนนี้แล้วเราก็คิดถึงเรื่องนี้55555
    สมมุติว่า ถ้าเกิดสิ่งที่ตกลงมา เป็นงู ไม่ใช่แอปเปิ้ล จะเกิดอะไรขึ้นกับไอแซคนิวตัน
    #2548
    2
    • #2548-2 กุหลาบสีเทา (@somoo62) (จากตอนที่ 12)
      16 มกราคม 2562 / 11:56
      พวกเราก็จะไม่จำเป็นต้องเรียนอะไรที่ไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์แบบนั้นไง ไม่ได้ใช้แต่ดันหน่วยกิตสูงชิป!!!!
      #2548-2
  22. #2501 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:42
    ทำไมถึงทำกับงูน้อยได้555
    #2501
    1
  23. #2495 _Arisa614 (@_Arisa614) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:19
    สงสารน้องงงง
    #2495
    1
  24. วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:02
    สงสาร 555555555555555555
    #2270
    1
  25. #2167 wiyadasama (@wiyadasama) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:35
    เค้าก็ไม่กลัวงูกัดเอาเนาะ พาดคออย่างดี555555+
    #2167
    1