สายใยในสายลม

ตอนที่ 34 : บทที่ ๑๐ ทดลองอยู่ด้วยกัน III

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 350 ครั้ง
    19 ก.ย. 62




หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จ  อนิลาก็มานอนยืดแขนยืดขาบนโซฟาพร้อมกับกดรีโมตหารายการที่ชื่นชอบในทีวี  ถือว่าเป็นการพักให้ร่างกายได้ย่อยอาหารและผ่อนคลายสมองก่อนที่จะต้องเริ่มทำงานที่ค้างไว้


เมื่อได้รายการโปรดที่สนใจเป็นสารคดีเกี่ยวกับมัมมี่  เธอก็มีสมาธิจดจ่ออยู่กับจอโทรทัศน์ขนาดกว้าง  ไม่สนใจว่าชายหนุ่มร่วมห้องอีกคนเดินมานั่งลงบนโซฟาตัวเล็กๆ  ที่ไม่ไกลกัน  จนเมื่อรายการในทีวีพักโฆษณา  หญิงสาวก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้  จึงชะเง้อหาภควิน


“วันนี้นาฬิกาปลุกนิลไม่ยอมทำงาน  ทั้งๆ  ที่นิลตั้งค่าให้ปลุกเวลาเดิมทุกวัน” 


ว่าแล้วก็หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดแอพพลิเคชันสำหรับตั้งปลุก  ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย


“อ้าว  ทำไมปิดอยู่ล่ะ”  เสียงใสบ่มพึมพำกับตัวเอง  เธอเด้งตัวลุกขึ้น  ตวัดสายตาไปทางคนที่ทำเป็นสนใจแต่ภาพเคลื่อนไหวในโทรทัศน์


“พี่วิน!


เจ้าตัวหันมาตามเสียงเรียก  ตีหน้ามึนงงส่งแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามให้หญิงสาว


“ครับ?”


“ไม่ต้องมาเนียนเลยนะ  พี่วินปิดนาฬิกาปลุกนิลใช่ไหม”


ภควินซ่อนอมยิ้ม  ถามกลับหน้าตาย


“ครับ  พี่ปิดเอง  ทำไมเพิ่งรู้ล่ะ  นึกว่ารู้ตั้งนานแล้วนะ”


อนิลาค้อนขวับ  เตรียมจะกล่าวออกไปอีกครั้ง  หากเสียงทุ้มก็แทรกขึ้นมาขัดเสียก่อน


“ที่พี่ปิดเพราะเมื่อคืนกว่านิลจะนอนก็ดึกแล้ว  ไหนจะรวมกับวันก่อนๆ  ที่แทบจะไม่ได้นอนนั่นอีก  พักบ้างสินิล  พักผ่อนไม่เพียงพอแบบนี้ไม่ดีเลยนะ”


ภควินเตือนด้วยความเป็นห่วง  ส่งความจริงใจนั้นผ่านทั้งทางน้ำเสียงและแววตา  อนิลาจึงทำได้เพียงทิ้งตัวลงกลับไปนอน  เท่าที่จำความได้  ในชีวิตนี้ก็มีอยู่ไม่กี่คนที่คอยส่งสายตาและน้ำเสียงเป็นห่วงเช่นนี้ให้เธอ  คนหนึ่งคือคุณจารุนาถหรือคุณอา  ผู้หญิงคนนี้เป็นห่วงเธอเสมอ  ไม่ว่าจะทำอะไรหรืออยู่ที่ไหน  เธอจึงไม่ได้เล่าเรื่องราวชีวิตตอนนี้ให้คุณอาได้รู้มากนัก  เนื่องจากคุณจารุนาถสุขภาพไม่ค่อยดีและที่สำคัญ  เธอไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง  ส่วนอีกคนก็คือภควิน  เขามีความเป็นห่วงเป็นใยให้เธอตั้งแต่ยังไม่เริ่มคบกัน  เรียกว่าตั้งแต่เธอยังคิดกับเขาเพียงแค่พี่ชายนั่นละ  ยิ่งเมื่อตกลงคบกัน  สายตากับน้ำเสียงแบบนั้นเป็นสิ่งที่อนิลาจะได้รับจากเขาเสมอ 


ช่วงเวลาที่จากกันไปไม่ได้ทำให้เธอลืมความอบอุ่นจากเขาได้เลย  มันเพียงแค่ถูกซ่อนลึกไว้ใต้ก้นบึ้งของหัวใจ  ตั้งมั่นเอาไว้ว่าจะไม่มีใครสามารถขุดความรู้สึกเหล่านั้นขึ้นมาได้อีก  แต่เปล่าเลย  เพียงแค่ภควินพูดราวกับว่าเป็นห่วงเป็นใยกัน  ซึ่งเธอก็ไม่แน่ใจว่าประโยคและการกระทำเหล่านั้นมันออกมาจากใจจริงของเขาหรือไม่  เธอก็แทบจะใจอ่อนยวบยอมแพ้ให้เขาอีกครั้งแล้ว


คิดถูกแล้วที่ทิ้งตัวลงนอนลงมา  อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เห็นสายตาวูบไหวจากเธอ


“กินแล้วนอนแบบนี้  เดี๋ยวก็ได้กลายเป็นหมูหรอก”


ชายหนุ่มแกล้งแซวเพราะเห็นอีกคนเงียบไปนาน  ซึ่งมันก็ได้ผลเมื่ออนิลาโต้คืนมาเสียงแหว


“ก็พี่วินเพิ่งบอกว่าให้นิลพัก  นิลก็พักอยู่นี่ไง  นอนยืดขาดูทีวี  อ้อ  ถ้าจะให้ดีก็ทำงานให้นิลด้วยเลยละกัน” 


“งานก็ทำให้แล้ว”


อนิลาแอบเบ้ปากเพราะคิดว่าเขาพูดเล่น  พลิกตัวนอนตะแคงในท่าที่สบายกว่าเก่า


“ไม่เชื่อเหรอ  พี่ทำให้แล้วจริงๆ  เช็คเมลดูสิ”


สมาร์ตโฟนของอนิลาถูกเปิดใช้งานในหน้าต่างของอีเมลอีกครั้ง  จริงอย่างที่เขาว่า  รายงานที่ลูกค้าต้องการให้แปลเป็นภาษาอังกฤษเสร็จสมบูรณ์และถูกส่งเข้ามาในอีเมลเธอเรียบร้อยแล้ว


“แต่ที่ให้แปลจากภาษาฝรั่งเศสพี่ยังไม่ได้ทำนะ  เพราะพี่รู้ภาษาฝรั่งเศสอยู่แค่ประโยคเดียว”


ภควินเว้นจังหวะ  สบตากับผู้หญิงที่นอนจ้องมาตาแป๋ว  แล้วบอกออกไปเสียงทุ้ม


Je t'aime.


เฌอแตม  หรือ  ฉันรักเธอ  เป็นประโยคบอกรักในภาษาฝรั่งเศสที่อนิลาเคยสอนไว้


เป็นอีกครั้งที่อนิลาเงียบไปราวกับคนใบ้  หน้าเนียนขึ้นสีเลือดฝาด  แต่ก่อนที่จะเตลิดไปมากกว่านั้นเธอก็รีบหันหน้าไปสนใจรายการในทีวี


“ว้าว  นั่นมัมมี่ฟาโรห์ตันตุคาเมน”     


ไม่  เธอไม่ได้มีความรู้ทางด้านอียิปต์วิทยาแม้แต่น้อย  เธอเพียงแค่อ่านตามป้ายที่ขึ้นมาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไม่ให้ภควินเห็นบางอย่างบนใบหน้าก็เท่านั้น

 




ภควินนั่งดูสารคดีมัมมี่กับอนิลาที่นอนยืดเท้าไปตามโซฟาจนจบ  เป็นครั้งแรกในรอบสองปีที่เขาตั้งใจดูทีวี  เพราะตั้งแต่เริ่มทำงานแทนมารดาเต็มตัว  ชีวิตเขาก็มีแค่กองเอกสารกับราคาตลาดหุ้น  ข่าวสารต่างๆ  ก็รับรู้ผ่านทางหนังสือพิมพ์ที่เขาอ่านทุกๆ  เช้าก่อนกินอาหาร


“เดี๋ยวนี้นิลไม่กลัวผีแล้วเหรอ”


เขาจำได้ว่ามีเพียงแค่ไม่มีกี่อย่างที่ผู้หญิงอย่างอนิลาจะกลัว  จิ้งจก  หนอน  และผีทุกชนิด  ทุกชาติพันธุ์


“ไม่กลัวแล้วค่ะ”


“ทำไมล่ะครับ”  เขาถามเพราะไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเลิกกลัวกันได้ง่ายๆ


“คนน่ากลัวกว่าเยอะ!


น่ากลัว  ผู้ชายคนนี้น่ากลัวต่อหัวใจเกลือเกิน




อนิลเริ่มกลัวใจตัวเองแล้ว อิพี่รุกหนักขึ้นทุกวัน

มาให้รอบดึกค่ะ มาบ่อยอย่าเพิ่งเบื่อกันน้า :)

          


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 350 ครั้ง

816 ความคิดเห็น

  1. #633 SalinCH (@sallinthip) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 01:59
    อะไรรรรร อยู่ๆ ก็บอกรักน้องหน้าตาเฉย อิพี่วินนนนน แต่ได้ค่ะ!!! ได้ ทั้งหมด
    #633
    0
  2. #159 นิลกาฬ. (@moli122) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 03:54
    อิพี่น่ากลัวกว่าผี 5555
    #159
    1
    • #159-1 khemkhen (@khemkhen) (จากตอนที่ 34)
      19 กันยายน 2562 / 11:40
      น้องกลัว
      #159-1