[ IKON WINNER ] JUST SAY

ตอนที่ 8 : JUST SAY • CONGRATULATION | Chanwoo

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 ก.ค. 59

© themy butter














          (“เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...”)
 


          ตี๊ด!!
 


          มือหนากดวางสายแล้วนั่งลงบนเบาะนิ่มของรถไฟฟ้าที่ว่างอยู่ด้วยความเหนื่อยอ่อน เรือนผมสีดำสนิทถูกขยี้จนฟูฟ่องด้วยมือของเขาเอง
โดยไม่สนใจว่าคนรอบข้างจะมองเขาแบบไหน
 


          ใบหน้าคมเงยหน้ามองเพดานด้วยความรู้สึกที่สับสน
 
    


          เมื่อไหร่กันนะ ที่ได้ยินเสียง้พลงรอสาย มากกว่าเสียงใสของใครอีกคน
 


          เมื่อไหร่กันนะ ที่ทำได้เพียงมองร่างของใครบางคนจากจอโทรศัพท์โดยที่ไม่สามารถจับต้องตัวได้
 


          “โธ่เว้ย!!” ร่างสูงสบถออกมาเสียงดังด้วยความโมโห มือหนาถูกยกขึ้นมาก่ายลงบนหน้าผาก ดวงตาคมค่อยๆปิดลงเพื่อสงบสติอารมณ์ พลางนึกย้อนไปถึงเรื่องราวของเขาและคนๆนั้น
 


          “(ชื่อคุณ) เค้กเปื้อนตรงมุมปากอ่ะ” ร่างสูงพูดก่อนจะยื่นมือหนาไปปาดเบาๆตรงมุมปากเล็กๆของอีกคน
      


          “โอ๊ะ แต้งกิ้ว ” ร่างบางกล่าวขอบคุณก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างจนแก้มแทบแตก ร่างสูงเห็นอย่างนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบมันเบาๆด้วยความหมั่นไส้


 
          “โอ๊ย เจ็บนะชานอู!!” ร่างเล็กบ่นอุบอิบเบาๆ แต่ก็ยอมให้อีกคนบีบแก้มอยู่ต่อไป

 

          “ชานอู...” ร่างเล็กเรียกชื่อของอีกคนในขณะที่พวกเขากำลังนั่งดูหนังกันอยู่ภายในห้องนั่งเล่น
 


          เขาหันมามองร่างเล็กในอ้อมกอด
 


          “รักฉันรึเปล่า” ร่างสูงเลิกคิ้วใส่คนรักของตัวเองด้วยความสงสัยทันที


 
          “ทำไมจู่ๆถึงถามอย่างนี้ล่ะ” ร่างสูงถามพร้อมกับลูบกลุ่มผมนิ่มของอีกคนเบาๆ
 


          “เหอะหน่า ตอบมาเถอะ” ร่างเล็กไม่ตอบแต่คะยั้นคะยอให้ร่างสูงตอบแทน


 
          “รักดิ ถามแปลกๆ” ชานอูตอบพลางคลี่ยิ้มส่งให้กับอีกคน ปากอิ่มคลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจก่อนจะกระชับอ้อมกอดของร่างสูง


 
          “ฉันก็รักนายนะ”
 


 
          ช่วงนี้(ชื่อคุณ)แปลกไป...

 

          เธอไม่ค่อยจะอยู่บ้านซักเท่าไหร่ หรือเวลาอยู่ก็ไม่ค่อยจะสนใจสิ่งรอบข้าง ทำเพียงแค่กดโทรศัพท์เล่นอย่างเดียว


 
          เขาไม่อยากจะคิดมาก...

 

          แต่ช่วงนี้มันแปลกไปจริงๆ...


 
          “ชานอู...” 



          น้ำเสียงที่เรียกชื่อของเขาดูเรียบนิ่งจนผิดปกติไป... แต่ชานอูก็พยายามไม่คิดอะไรมากแล้วหันไปหาอีกคนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
 


          “มีอะไรรึเปล่า  ” ชานอูพูดพร้อมกับใบหน้าที่พยายามปกติที่สุด ทั้งที่ในใจกลับสั่นระริกเพราะกลัวประโยคต่อมาที่จะออกจากปากของร่างขาว
 


          หวังว่ามันจะไม่ใช่...


 
          “เราห่างกันซักพักเถอะ”


 
          สุดท้ายความหวังของเขาก็สลายไป...
 

 
          เสียงประตูของรถไฟฟ้าเปิด เมื่อถึงสถานี เรียกให้สติของร่างสูงกลับมาที่ปัจจุบัน ผู้คนมากมายในตอนนี้กลับบางตาลงขึ้นมาก เหลือเพียงแค่ประปราย แต่ร่างสูงก็ไม่ได้สนใจมากเท่ากับคนสองคนที่พึ่งเดินเข้ามาภายในรถไฟฟ้าคันนี้
 


          “(ชื่อคุณ) ...” ร่างสูงเรียกชื่ออีกคนมาเบาๆ ก่อนที่ร่างเล็กนั่นจะได้ยินจึงรีบหันมาตามต้นเสียง ก่อนที่ดวงตากลมโตจะเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เรียกเขา

 

          “มีอะไรรึเปล่า (ชื่อคุณ) ” เสียงของคนข้างกายของร่างเล็ก ทำให้เธอรีบละสายตาออกจากร่างเขาแล้วหันไปส่งยิ้มหวานให้กับคนข้างๆแทน


 
          ร่างสูงแค่นยิ้มออกมาอย่างสมเพชตัวเอง ทั้งๆที่เพื่อนคนอื่นๆก็เคยเตือนเรื่องนี้กับเขาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่สนใจและยังคงคบกับเธอต่อไปเรื่อยๆอยู่ดี
 


          นายมันโง่ จอง ชานอู...
 


          ร่างสูงลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินเสียงประกาศของรถไฟฟ้าว่าใก้จะถึงสถานีต่อไปแล้ว ขายาวก้าวเดินไปที่หน้าประตูรถไฟฟ้าที่มีร่างเล็กและคนรักของอีกคนนั่งอยู่ติดๆกับประตู 


 
          ดวงตาคมตวัดหันไปมองร่างเล็กที่กำลังมองมายังเขาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก
 


          คงไม่คิดว่าจะมาเจอเขาในขณะที่กำลังควงผู้ชายคนอื่นอยู่สินะ...


 
          ชานอูคลี่ยิ้มออกมาบางๆก่อนจะพูดไม่มีเสียงให้กับร่างเล็กแล้วเดินออกไปจากรถไฟฟ้าทันทีเมื่อประตูถูกเปิดออก

 

          “ความสุขให้มากๆนะ (ชื่อคุณ)"
 

 
 
 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #6 `SN15BI (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 23:24
    ดูเลวอะ ฮืออออออ สงสารชานอู
    #6
    0