[ IKON WINNER ] JUST SAY

ตอนที่ 4 : JUST SAY • APOLOGY | Junhoe

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 ก.ค. 59

O W E N TM.









          บรรยากาศภายในห้องพักสีขาวดำกำลังเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินเข้าออกไปมา


          บรรดาข้าวของภายในห้องพักถูกลำเลียงออกมาเพื่อจะขนย้ายไปยังอีกที่หนึ่ง


          ตุบ


          เสียงไดอารี่เล่มหนึ่งตกลงมาจากกองหนังสือในมือของ กู จุนฮเวที่กำลังจะเก็บพวกมันไปไว้ในกล่องสีทึบ


          ร่างสูงหยิบไดอารี่เล่มนั้นขึ้นมาพินิจพิเคราะห์ครู่หนึ่งก่อนจะเปิดอ่านเนื้อหาด้านในที่เขาก็จำไม่ได้ว่าตนเองได้เขียนอะไรลงไปบ้าง



'To love is to receive  a glimpse of heaven '



          สีน้ำหมึกสีดำที่เริ่มเลือนลาง บ่งบอกถึงวันเวลาที่ผ่านไปนานพอสมควร                ตัวหนังสือหวัดๆที่ไร้ระเบียบ ที่เป็นลายมือของเขาเด่นหราอยู่กลางหน้ากระดาษหน้าแรกของหนังสือ


     
언제나널 같은자리에
คุณยังคงอยู่ที่เดิมมาเสมอ


항상 날기다렸지만
รอคอยผมแต่ว่า


I was gone i was gone
ผมได้จากไปแล้ว


바보같이 나를 믿지마
อย่าเชื่อผมเหมือนคนโง่เลย


영원히 널 지기겠달만
ที่บอกว่าจะปกป้องคุณตลอดไป


거짓말 거짓말
มันโกหกทั้งเพ



          ร่างสูงยืนมองร่างเล็กที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหนหลังจากที่เขาได้เดินออกมาไกลจนเห็นหน้าของเธอเป็นเพียงภาพเลือนๆ


          จุนฮเวนัดคุณออกมาเจอที่สวนสาธารณะ ที่ที่เป็นจุดเริ่มของความสัมพันธ์และเป็นสถานที่ที่จบเรื่องของเขาและคุณ


          เหล่าผู้คนต่างเดินไปมาบนทางเดินอย่าละลานตา  แต่กลับไม่มีเสียงใดที่แทรกเข้ามาในบทสนทนาที่กำลังดำเนินไปอย่างรุนแรง


          "อย่างที่พูด คำว่าตลอดไปมันไม่มีหรอก เลิกกันแล้วไปเจอคนใหม่เหอะ"


          คำพูดที่แสนโหดร้ายและแข็งกระด้างเปล่งออกมาจากปากของร่างสูงอย่างง่ายดายราวกับทุกความทรงจำที่ผ่านมานั้นไม่ได้มีความหมายใดใดสิ้น 



난 마치 죄인처럼 walk away
ผมเดินหนีเหมือนกับคนที่ทำความผิด
    


넌 오늘도 내게 소리 질러 go away
วันนี้คุณตะโกนใส่ผมอีกครั้ง "ไสหัวไปซะ"




          จุนฮเวเดินออกมาจากตรงนั้นโดยทันทีหลังจากหมดธุระ ก่อนจะได้ยินเสียงสะอื้นและเสียงตะโกนก่นด่าร่างสูงจากด้านหลังไม่ขาด เขารู้ว่าตัวเองเป็นคนที่เห็นแก่ตัวมากแค่ไหน ตลอดเวลาที่คบกันมาเขาไม่เคยจำวันครบรอบได้เลยด้วยซ้ำแม้แต่รูปคู่ตัวเขายังมองว่ามันเป็นเรื่องยุ่งยากน่ารำคาญ



언제나 난 다른 자리에
ผมอยู่ในที่ที่ต่างออกไปในทุกครั้ง


매일 밤 나의 친구들과
ทุกๆ คืน กับเพื่อนของผม


I’m out, all night
ผมออกไปตลอดทั้งคืน




          หลังจากวันนั้นมันเหมือนจะดีแต่ก็ไม่ใช่ทุกอย่าง จุนฮเวออกไปเที่ยวตามผับและบาร์อย่างที่เขาไม่ได้ทำเลยตลอดเวลาที่เขาอยู่กับคุณ พยามยามทำตัวมีความสุขและอยู่กับห้องให้น้อยมากที่สุดเพื่อจะลบเลือนหน้าของอดีตคนรักที่จะเข้ามาปรากฎในหัวของเขาหรือความหวังที่จะเห็นหน้าของเธอปรากฏที่หน้าประตู




뒤집어놓은 내 전화기엔
โทรศัพท์ของผมที่วางคว่ำไว้


너의 마지막 한 통의
มีสายสุดท้ายของคุณ


부재중 전화
ที่ผมไม่ได้รับ


오늘따라 흘러나오는 Radio에선
วันนี้ผมฟังเพลงจากวิทยุ


같이 즐겨 듣던 노래가 나오고 있어
เพลงที่เราเคยฟังมันด้วยกัน



          โทรศัพท์เครื่องหรูที่วางอยู่ข้างกายมีสายของคุณที่เขาไม่เคยได้รับเลยจนลืมไปด้วยซ้ำว่ามันผ่านมาแค่ไหนแล้ว


          บรรยากาศภายในบาร์เต็มไปด้วยผู้คนทั้งชายหญิงมากหน้าหลายตา เสียงเพลงจากเครื่องเสียงราคาแพงที่กำลังเล่นเพลงที่คุณเคยเปิดให้เขาฟัง


          เสียงเพลงดังกล่าวทำให้จุนฮเวนึกถึงคุณ เพลงที่แทนความเป็นตัวของตัวเองตามแบบของคุณได้เป็นอย่างดี รู้ตัวอีกทีเขาก็จำฮัมเพลงตามจังหวะจนจบเพลงเสียแล้ว


          หลังจากที่เพลงจบเขากำลังจะเดินออกไปจากที่แห่งนี้ ก่อนที่นัยต์ตาคู่คมจะสังเกตุร่างเล็กที่แสนคุ้นเคยกำลังนั่งดื่มเครื่องดื่มที่เคาร์เตอร์ไม่ไกลจากที่ที่เขายืนอยู่




너에게 오고 가는 사람들 중
จากคนพวกนั้นที่เข้ามาแล้วก็ทิ้งคุณไป
    


한 명이기를 바람 그리고
ผมหวังว่าผมจะเป็นคนเดียวแตกต่าง


우리 추억 노을처럼
และผมหวังให้ความทรงจำของเรา


짧고 아름답기를 바래 이 모든 것
เป็นช่วงเวลาสั้นๆ และสวยงามเหมือนพระอาทิตย์ตกดิน


너의 가냘픈 등 기분 좋게 밀기를
ผมหวังให้คุณกลับไปมีความสุข




          จุนฮเวยืนมองร่างเล็ก ก่อนจะสังเกตุเห็นแก้วทรงสูงจำนวนมากที่วางข้างกายและสภาพของคุณที่กำลังนอนตัวติดกับโต๊ะ


          เขาอยากจะเข้าไปดูแลคุณแบบที่เคยทำ เขาอยากให้คุณกลับไปมีความสุข แทนที่จะมานั่งดื่มอย่างไม่บันยะบันยังกลับไปยิ้มอย่างสดใสเหมือนกับในความทรงจำที่มันช่างสวยงามราวกับพระอาทิตย์ตกดิน แทนที่จะมานั่งร้องไห้ฟูมฟาย 


          แต่เมื่อมาคิดได้อีกครั้ง เขาก็ไม่ต่างอะไรกับบรรดาแฟนเก่าของคุณที่แค่ผ่านเข้ามาในชีวิตของคุณแล้วก็ทิ้งคุณไว้ข้างหลัง เขาจึงได้เพียงแค่เดินออกมาจากบริเวณนั้นอย่างเงียบๆ


          บรรดาหยดน้ำใสใสจะค่อยๆร่วงหล่นลงมาจากนัยน์ตาคู่คม กลับไปมีความสุขแล้วลืมฉันไปเถอนะ (ชื่อคุณ)....... 





ช่วงนี้กำลังอินกับเพลงเศร้า 555 ขอคอมเม้นต์กำลังใจหรือวิจารณ์นิยายด้วยน้าา


S Q W E E Z   T H E M E  @  D E K - D 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #4 `SN15BI (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 21:24
    อยากให้มีความสุขก็กลับมาดิวะ จุนฮเววว
    #4
    0