คัดลอกลิงก์เเล้ว

[exo] 'in winter' [KaiSoo/KaiDo]

โดย Puppy'Bear

"ก็มึงทั้งสวย...น่ารัก...หอมหวานและเร่าร้อนไง โด คยองซู" "หอมหวานและเร่าร้อน? มึงเคยลองแล้วเหรอ คิม จงอิน:)??" Now update : 100% up!!! [Special part จบแล้วนะคะ]

ยอดวิวรวม

4,582

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


4,582

ความคิดเห็น


116

คนติดตาม


131
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 พ.ค. 57 / 22:48 น.
นิยาย [exo] 'in winter' [KaiSoo/KaiDo] [exo] 'in winter' [KaiSoo/KaiDo] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


'In Winter'
 

มีคนเคยบอกกับผมว่า...

"ฤดูหนาวเป็นฤดูที่คนโสดจะเหงา จะเศร้าและ'อยากมีคนข้างกาย'เป็นพิเศษ"

แล้วจะผิดอะไร...

ถ้าผมอยากจะหาใครสักคนมาเป็นคนข้างกายในฤดูหนาวปีนี้









 
ขออนุญาตเจ้าของเครดิตนะคะ



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เขย่าก่อนอ่าน :)

-short fic เรื่องนี้เป็น 'ชาย รัก ชาย' นะคะ ถ้าไม่ชอบขอความกรุณาอย่ากดแบนนะคะ

-short fic เรื่องนี้เนื้อหาค่อนข้างรุนแรง (มีคำหยาบคาย และ ฉากไม่เหมาะสมต่อเด็กและสตรีมีครรภ์(???)-.,-)#แค่เห็นรูปแฟนอาร์ตก็น่าจะรู้แล้วนะว่าเนื้อเรื่องจะเป็นยังไง

-short fic เรื่องนี้ไรท์แต่งขึ้นเพื่อสนองความหื่นของตัวเอง คุคิ#อย่าได้หาสาระจาก short fic เรื่องนี้
* 1 เม้นท์ = 1 กำลังใจในการแต่งนะคะ:3*

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 พ.ค. 57 / 22:48




In Winter






ฤดูหนาว : 1 ธันวาคม 20xx เวลา 22.30 น.

@ Muse Pub
     
          Muse Pub สถานบันเทิงใจกลางกรุงโซล สถานที่แห่งนี้ถือได้ว่าเป็นผับยอดนิยมของเด็กมหา'ลัยโซล ด้วยบรรยากาศโดยรอบของผับที่ดูทันสมัย มีพนักงานเสิร์ฟที่เรียกได้ว่าหล่อระดับนายแบบเป็นตัวดึงดูดผู้หญิงให้แวะเวียนมาที่นี้ อีกทั้งดีเจที่มีฝีมือเปิดเพลงได้โดนใจเหล่าขาแด็นซ์สุดๆ

          เสียงเพลงดังกระหึ่มออกมาจากลำโพงคุณภาพดี ภาพหนุ่มสาวเต้นบดเบียดเสียดสีผิวหนังกันไปมากลายเป็นภาพที่สุดแสนจะคุ้นชินสำหรับพนักงานในผับ สาวสวยหุ่นดีหลายคนแต่งตัวนุ่งน้อยห่มน้อยแข่งกันโดยไม่สนสภาพภูมิอากาศข้างนอกที่แทบจะติดลบกันเลยสักนิด กลิ่นบุหรี่และแอลกอฮอลล์คละคลุ้งกันไปทั่วทั้งผับ 

          ร่างสูงโปร่งผิวสีแทนสุดเซ็กซี่ของ"คิม จงอิน"กำลังนั่งจิบเหล้าอยู่บนเก้าอี้บาร์เหล้า สายตาคมมองไปยังร่างบางที่นั่งห่างออกไปอยู่สองโต๊ะ แม้ในผับจะมืดขนาดไหน แต่เชื่อเถอะว่ายังไงคุณก็จะต้องมองเห็นร่างบางที่นั่งอยู่ตรงนั้น ทำไมน่ะเหรอ? ก็เจ้าของร่างบางที่ผมกำลังนั่งมองอยู่เป็นถึงคนดังของมหาลัยโซลเลยนะ

          "โด คยองซู" หนุ่มที่ถูกโหวตให้เป็นหนุ่มสุดเซ็กซี่และเร่าร้อนที่สุดในคณะอักษรฯและในมหาลัยเลยนะ แล้วแบบนี้ผมจะไม่รู้จักได้ยังไงล่ะครับ ความจริงผมไม่เคยได้เจอกับคยองซูตัวจริงหรอกครับ เคยเห็นแต่ในโปสเตอร์ประชาสัมพันธ์ของคณะอักษรฯ เพิ่งได้มาเจอตัวจริงระยะประชิดแบบนี้แหละครับ จากที่เคยได้ยินคนในมหาลัยพูดว่าน่ารักอย่างงั้น สวยอย่างงี้ พอมาเจอกับตัวจริงถึงได้รู้ว่าไม่ใช่แค่น่ารักหรือสวยแบบธรรมดา แต่เป็นโคตรของโคตรน่ารัก โคตรของโคตรสวยเลยต่างหาก

           ถ้าถามผมว่า ทำไมไม่เข้าไปจีบเลยล่ะ? ผมเองก็อยากจะเดินตรงไปจีบไปขอนั่งด้วยอยู่หรอกนะ ถ้าไม่ติดที่ว่าที่นั่งข้างๆคยองซูน่ะมีคนนั่งแล้ว ผมคิดว่านั้นอาจจะเป็นแฟนของคยองซู หนุ่มร่างสูง ผมสีทอง จมูกโด่งเป็นสัน หน้าเรียวได้รูปหรือเรียกง่ายๆว่าหน้าตายิ่งกว่าเทพบุตรตกลงมาจากสวรรค์ บนร่างกายมีแต่เสื้อผ้าแบรนด์เนมแต่เชื่อเถอะว่าถึงจะใส่แค่เสื้อยืดกางเกงบอลมาในสถานที่แบบนี้ยังไงก็ยังหล่ออยู่ดี ผู้ชายคนนั้นนั่งเล่นเกมในไอโฟนเครื่องหรูโดยไม่สนใจจะเงยหน้าขึ้นมาคุยกับร่างบางข้างๆเลยแม้แต่น้อย 

          ถ้าผมเป็นผู้ชายคนนั้นนะ ผมจะไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่ๆ แทนที่จะสนใจแฟนตัวเองกลับไปนั่งจ้องจอสี่เหลี่ยมนั้น แต่มันก็ดีอยู่หรอกนะครับ เพราะผมจะได้นั่งมองคยองซูได้นานหน่อย ถึงจะไม่ได้เข้าไปคุยด้วยแต่อย่างน้อยก็ยังได้นั่งมองพอเป็นอาหารตาแหละนะ ร่างบางของคยองซูโยกตัวไปมาตามจังหวะเสียงเพลงที่ถูกเปิดขึ้น มีบางครั้งที่จะชะโงกหน้าไปดูโทรศัพท์ของผู้ชายคนนั้น บางครั้งก็หยิบแก้วเหล้าของตัวเองมาแกว่งเล่น

          น่ารักครับ น่ารักมากจริงๆ ผมละสายตาไปจากคยองซูไม่ได้เลยสักนิด แม้ว่าจะมีสาวสวยหุ่นดีสุดเอ็กซ์หลายต่อหลายคนเดินเข้ามาหาแล้วเอาภูเขาที่พวกเธอสุดแสนจะภูมิใจมาถูไถแขนของผม แต่ผมก็ไม่สนใจหรอกครับ ผมเป็นประเภทชอบอะไรที่ราบๆเรียบๆมากกว่าอ่ะนะ J

          ผมนั่งจ้องคยองซูไปพร้อมกับจิบเหล้า ผมไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่ผมมานั่งมองนั่งจ้องคยองซูแบบนี้ ผมก็ได้แต่หวังว่าเขาคงจะไม่รู้ว่าผมแอบมองอยู่ เพราะไม่อย่างนั้นผมอาจจะได้กินกระสุนปืนจากไอ้คนข้างๆคยองซูได้

          แต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างผมสักเท่าไหร เพราะ!!...เพราะคยองซูหันหน้ามาจ้องตากับผมน่ะสิ!!!


     ตึกตัก ตึกตัก


          เสียงจังหวะการเต้นของหัวใจของผมที่เต้นเเรงจนผมกลัวว่ามันจะหลุดออกมา และมันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อสายตาของเรายังสบตากันอยู่อย่างไม่มีใครยอมใคร ราวกับว่ากำลังเล่นเกมจ้องตากันอยู่ 

           นานเท่าไหรไม่มีใครรู้ ผมได้แต่หวังว่าคนข้างๆคยองซูจะไม่หันมาเจอ คยองซูเป็นฝ่ายหลบสายตาผมไปก่อน ก่อนจะระบายยิ้มออกมาบางๆ ผมไม่รู้ว่าคยองซูจะรู้รึเปล่าว่ารอยยิ้มนั้นมันสามารถฆ่าผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงนี้ได้เลยนะ ให้ตายเถอะ


          ผมเห็นคยองซูเรียกพนักงานให้มาหาเพื่อขอกระดาษพร้อมกับปากกาจากพนักงานคนนั้น พอได้มาแล้วผมก็เห็นคยองซูนั่งเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษแผ่นนั้น แล้วยื่นให้พนักงานพร้อมกับกระซิบอะไรบางอย่าง พนักงงานพยักหน้าก่อนจะเดินออกมาจากคยองซูและ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เดินมาหาผม!!!! O_o


     
          ผมตกใจเล็กน้อย ที่พนักงานคนนั้นเดินมาหาผมพร้อมกับยื่นแผ่นกระดาษที่ผมคาดว่าน่าจะเป็นของคยองซู ลายมือที่สุดแสนจะน่ารักและเป็นระเบียบไม่ได้ทำให้ผมสนใจไปมากกว่าความหมายของประโยคบนกระดาษ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"Come on,guy :)"


          ผมขมวดคิ้วอย่างงงๆ ไม่ได้ตกภาษาอังกฤษนะครับ แค่ไม่เข้าใจว่าคยองซูต้องการจะสื่ออะไรถึงเขียนมาหาผมแบบนี้  ผมเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับส่งสายตาสงสัยไปหาคยองซู  คยองซูยิ้มออกมานิดหน่อย พร้อมกับยักคิ้วให้ผมแล้วมองไปยังฟลอร์เต้นรำ  ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินหันหลังให้ผม แค่ส่งกระดาษมายังไม่พอครับ ตอนเดินยังยกมือขึ้นมากวักมือเชื้อเชิญให้ผมออกไปด้วยอีกรอบ ไม่รู้รึไงว่าท่าทางแบบนั้นมันเรียกว่าการยั่วกันชัดๆ  ถ้าผมตบะแตกแล้วโดนจับฉุดก็อย่ามาว่าผมก็แล้วกันนะ คยองซูJ


          ผมระบายยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะลุกขึ้นมาจัดเสื้อผ้าให้ดูเข้าที่แล้วเดินออกไปยังฟลอร์เต้นรำที่มีคยองซูรออยู่  ขณะที่เดินไปก็ได้แต่คิดว่า นี้มันเข้าข่ายมือที่สามทำให้คนอื่นแตกแยกกันรึเปล่า ความจริงแล้วตอนแรกผมก็แค่นั่งมองเฉยๆไม่ได้คิดจะไปทำให้ทั้งสองแตกแยกกันสักหน่อย แต่คยองซูอุตส่าห์ส่งคำเชิญแบบนี้มาให้ถึงที่แล้วจะให้ผมปฏิเสธได้ยังกันล่ะครับเสียน้ำใจคนส่งแย่เลยนะJ...






     





          ร่างบางในชุดกางเกงยีนส์ขาเดฟสีดำขนาดพอดีตัวทำให้สามารถเห็นเรียวขาที่เรียวเล็กได้รูปของคนที่ใส่ได้ เสื้อเชิ้ตด้านในสีขาวสวมทับด้วยเสื้อนอกสีแดงสุดร้อนแรงดูเข้ากับผมสีแดงไวน์ที่เจ้าตัวเพิ่งไปทำมา ด้วยการที่เป็นคนดังของมหาลัยโซลเพียงแค่ก้าวมายังฟลอร์เต้นรำก็ทำให้กลายเป็นจุดสนใจของคนรอบข้างได้ไม่ยากเพราะผับแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นผับที่รวบรวมเหล่าเด็กมหาลัยโซลทั้งหลายเอาไว้ ร่างบางเลือกที่จะไปยังมุมอับของฟลอร์เต้นรำ เพราะไม่อยากเป็นจุดสนใจไปมากกว่านี้อีกอย่างก็ไม่อยากเจอพวกสอดรู้สอดเห็นเรื่องของเขาสักเท่าไหร่ อยากจะคุยกันเงียบๆกันแบบสองคนกับคนนั้นอ่ะนะ J
   

          ผมเดินมายังฟลอร์เต้นรำแล้วหันซ้ายหันขวามมองหาคยองซู มองไปสักพักก็หันไปเจอร่างบางเจ้าของผมสีแดงไวน์ที่กำลังโยกตัวไปตามจังหวะดนตรี ก่อนจะเดินตรงไปยังที่ที่ร่างบางอยู่  ผมเดินไปจนไปหยุดยืนอยู่ด้านหลังของคยองซูโดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้เลยสักนิดว่ามีคนมายืนอยู่ข้างหลัง  ผมยืนมองคยองซูโยกตัวไปกับจังหวะเพลง ส่ายเอวที่สุดแสนจะเพรียวบางเบาๆแต่ผมคิดว่ามันเป็นอะไรที่โคตรจะเซ็กซี่เลยล่ะครับ ผมไม่สงสัยเลยสักนิดว่าทำไมคยองซูถึงถูกโหวตให้เป็นหนุ่มสุดเซ็กซี่และเร่าร้อนที่สุด


          ผมเดินเข้าไปประชิดตัวกับคยองซูแล้ว แล้วเอื้อมมือไปโอบรอบเอวบางๆที่กำลังส่ายไปมาตามจังหวะเสียงเพลง  ผมยิ้มออกมาอย่างมีความสุข หลอกแต๊ะอั๋งแฟนคนอื่นมันมีความสุขอย่างนี้สินะ คยองซูสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันหน้ามาหาผมก่อนจะยกยิ้มบางเมื่อรู้ว่าเป็นใคร คยองซูไม่คิดจะปัดมือของผมที่กำลังเกี่ยวเอวของตัวเองออกเลยแม้แต่นิดหนำซ้ำยังยกแขนขึ้นมาโอบรอบคอผมอีกต่างหากก่อนจะเต้นและส่ายเอวไปตามจังหวะเพลงราวกับว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆนะ  แขนที่โอบรอบคอผมอยู่ดึงให้หน้าผมโน้มลงไปใกล้ใบหน้าของคยองซู ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะเอ่ยเสียงหวานๆออกมา


"สวัสดีครับคุณคนแปลกหน้า~"


"ชื่อ คิม จงอิน ครับ ไม่ได้ชื่อคุณคนแปลกหน้า"ผมตอบคยองซูออกไป พร้อมกับยิ้มออกมาเล็กน้อย


"อ๋อ~ที่แท้ก็คิม จงอินเดือนคณะวิศวะฯ ที่คนในมหาลัยพูดกันว่าหล่อนักหล่อหนาคนนั้นน่ะเหรอ ผมชื่อโด..."


"โด คยองซู...คนที่ถูกโหวตให้เป็นหนุ่มสุดเซ็กซี่และเร่าร้อนที่สุดในคณะอักษรฯและในมหาวัยโซล ใช่มั๊ยล่ะ"ผมชิงตอบออกมาก่อนที่คยองซูจะพูดชื่อตัวเองจบ


"ไม่น่าเชื่อว่าเดือนคณะวิศวะฯรู้จักผมด้วย"คยองซูตาโตขึ้นอย่างแปลกใจ


"ใครๆก็สนใจนายกันทั้งนั้นแหละนะ...เอาล่ะกูว่าเราควรเลิกพูดเพราะๆได้แล้วคยองซู กูรูหรอกนะว่ามึงไม่ได้สุภาพขนาดนั้นนะ"ผมตอบออกไปตามความเป็นจริงที่ว่าใครๆก็สนใจคยองซูกันทั้งนั้น ไม่ว่าร่างบางตรงหน้านี้จะทำอะไร จะขยับตัวไปไหนก็จะมีแต่คนจับตามองและให้ความสนใจ  คยองซูหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับประโยคหลังที่ผมพูดออกมาเพราะเริ่มหมดความอดทนกับการที่ต้องมาพูดอะไรเพราะๆแบบนี้ และผมก็คิดว่าคยองซูเองก็คงจะไม่ได้สุภาพพูดเพราะกับคนที่อายุเท่ากันหรอก ยิ่งพูดไปยิ่งรู้สึกอึดอัด เถื่อนๆแบบนี้แหละเป็นกันเองดีตามสไตล์เด็กวิศวะฯ 


"แล้วใครๆที่มึงว่าน่ะ...รวมถึงมึงด้วยรึเปล่าจงอิน?"ร่างบางตรงหน้าเอ่ยถามกลับมาด้วยเสียงหวานๆ สายตากลมโตไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับผมขณะที่ถามแต่กลับไปสนใจอยู่กับการไล้นิ้วมือเรียวไปมาบนเสื้อเชิ้ตสีดำราคาแพงของผม  


"แล้วมึงคิดว่ายังไงล่ะ"ผมถามกลับอย่างกวนๆ พร้อมกับใช้มือไปเชยคางของคนตรงหน้าให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับผม


"อืม...กูไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะแต่กูว่ามึงคงจะสนใจกูอยู่ไม่น้อยแหละ เพราะไม่งั้น...มึงคงไม่นั่งจ้องกูตาเป็นมันหรอกนะ"คยองซูยกยิ้มออกมา และจากนิ้วมือที่เคยไล้ไปตามเสื้อของผมตอนนี้ถูกยกขึ้นมาไล้ไปตามหน้าผาก สันจมูกและแก้มของผมในขณะที่เจ้าของมือกำลังตอบคำถามของผม


"มึงก็คิดถูกแล้วแหละ กูสนใจมึงจริงๆ"ผมพูดออกไปตามตรง


"สนใจกูแต่ก็เอาแต่นั่งมองแบบนั้น คิดว่ากูจะเดินไปถวายตัวเหมือนผู้หญิงพวกนั้นรึไง"คยองซูพูดพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นมาอย่างสงสัย


"คยองซู...มึงมาพูดให้ความหวังกูทำไม ทั้งๆที่มึงก็มีแฟนเป็นของตัวเองอยู่แล้ว" ถึงผมจะสนใจคยองซูแต่ผมก็ไม่อยากจะเข้าไปเป็นมือที่สามของใครหรอกนะครับ(แล้วที่แกกำลังทำอยู่นี้คืออะไร-____-?)


"แฟน? กูนะเหรอที่มีแฟน มึงคงเข้าใจผิดแล้วล่ะ"คยองซูพูดพร้อมกับทำตาโต


"แล้วคนที่นั่งอยู่กับมึงที่โต๊ะล่ะ?"


"อ๋อ คนนั้นน่ะเหรอ งั้นมึงตามกูมานี้นะ"คยองซูพูดพร้อมกับพยักหน้าขึ้นลงเหมือนกับนึกออก แล้วลากผมไปยังมุมๆหนึ่งที่มองออกไปแล้วเห็นโต๊ะที่คยองซูเคยนั่งกับผู้ชายคนทีผมคิดว่าเป็นแฟนกับคยองซู  แต่พอมองไปแล้วผมก็ต้องตกใจ เพราะตอนนี้บนโต๊ะนั้นไม่ได้มีแค่ผู้ชายคนนั้นคนเดียวแต่ยังมีผู้ชายร่างบางอีกคนที่ผมมองไม่เห็นหน้าแต่ดูจากข้างหลังแล้วคงจะน่ารักไม่หยอกนั่งคร่อมทับอยู่ด้วย แค่นั้นยังไม่พอทั้งสองยังจูบกันแบบแทบที่ว่าจะกลืนกินกันอยู่แล้ว


"หันมาได้แล้ว อยากดูหนังสดรึไง?"คยองซูใช้มือทั้งสองจับหน้าผมให้หันมาสนใจตัวเองแทนที่จะไปสนใจหนังสดตรงหน้า


"ถ้าไม่ใช่แฟนแล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใครล่ะ?"ผมถามออกไปด้วยความอยากรู้


"เป็นพี่ชายกูต่างหาก ชื่อคริส"


"เป็นพี่น้องแท้ๆเลยเหรอ?"ผมได้ฟังคำตอบจากคนตรงหน้าแล้วขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เชื่อ


"ก็ใช่น่ะสิ ทำไม? มึงมีปัญหาอะไรรึไง"


"ก็เปล่า...กูแค่คิดว่าพี่มึงทั้งสูง ทั้งหล่อ แล้วยังเท่ห์อีก แต่มึงมันไม่ใช่..."


"ไม่ใช่? กูไม่ใช่ยังไง มึงจะบอกว่ากูขี้เหร่เหรอจงอิน!"คนตรงหน้าพูดแทรกขึ้นมาเสียงเขียวทั้งๆที่ผมยังพูดไม่จบประโยคเลยด้วยซ้ำ


"กูไม่ได้หมายว่าอย่างงั้น กูกำลังจะบอกว่ามึงทั้งสวย...ทั้งน่ารัก...หอมหวานและเร่าร้อนไง โด คยองซู "ผมโน้มหน้าลงไปแล้วกระซิบที่ข้างหูของคนตรงหน้า ระหว่างที่ผมกระซิบอยู่ข้างๆหูของคยองซูผมก็ได้กลิ่นหอมของแป้งเด็ก คยองซูใช้แป้งเด็กเหรอ ผมคิดว่าจะเป็นน้ำหอมราคาแพงที่พวกไฮโซชอบใช้กันซะอีก


"หอมหวานและเร่าร้อน? มึงเคยลองแล้วเหรอ คิม จงอิน:)? "คยองซูช้อนสายตาขึ้นมาถามผม 


"ก็ยังไม่เคยหรอกนะ แต่ก็อยากอยู่เหมือนกัน"


          คยองซูยิ้มออกมานิดๆเมื่อได้ฟังคำตอบของผม  ก่อนจะยกแขนบางมาคล้องคอผมไว้แล้วออกแรงโน้มให้หน้าผมลงมาอยู่ในระดับเดียวกันจนจมูกทั้งสองของเราชนกัน ผมจ้องมองลงไปในดวงตากลมโตคู่สวยที่ตอนนี้สะท้อนออกมาเป็นภาพของผม แต่ดูเหมือนผมจะจดจ่ออยู่กับดวงตาของคนตรงหน้ามากไปหน่อย ทำให้ผมไม่รู้ว่าคยองซูขยับเข้ามาตอนไหน จนตอนนี้ริมฝีปากของเราห่างกันแค่เพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น และแล้วริมฝีปากของเราก็ประกบกันในที่สุด ความนุ่มราวกับมาชเมลโล่ของริมฝีปากอิ่ม ความหวานที่ผมไม่รู้ว่ามาจากลิปกลอสกลิ่นสตอว์เบอร์รี่ที่คยองซูทามาหรือว่ามันเป็นเพราะปากของคยองซูมันหวานจริงๆกันแน่ สักพักคยองซูก็เลื่อนหน้าออกไป ยอมรับเลยครับว่าถึงจะเป็นการจูบแค่แบบเเตะกันแต่มันก็ทำเอาหัวใจผมเต้นแทบไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว


"เป็นไง หวานรึเปล่า?" คนตรงหน้าถาม หลังจากที่เพิ่งให้ผมได้ลองพิสูจน์


"ก็หวานนะแต่กูยังไม่ได้เข้าไปชิมข้างในเลย กูว่าข้างในน่ะคงจะหวานกว่าข้างนอกเยอะ ขอกูชิมข้างในได้ป่ะ?"ผมยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วยื่นหน้าเข้าไปจะชิมอีกรอบ ก็คิดดูนะครับแค่แตะกันยังหวานขนาดนี้ แล้วถ้าได้เข้าไปชิมข้างในจะหวานขนาดไหน


"กูก็ให้ได้แค่นี้แหละนะกับคนที่เพิ่งคุยกันจริงๆจังๆเมื่อ 30 นาทีที่แล้วน่ะ"คยองซูพูดพร้อมกับเอามือมากันไม่ให้ผมเข้าไปจูบอีกครั้ง


"แล้วถ้ากูอยากได้มากกว่านี้ กูจะต้องทำยังไงล่ะ มึงบอกกูหน่อยสิคยองซูอา"


"อันนี้ก็แล้วแต่มึงอ่ะนะว่าจะทำยังไง กูคงจะบอกอะไรมึงไม่ได้มากหรอก"คยองซูตอบผมทั้งรอยยยิ้ม แล้วก้มลงไปมองเข็มของนาฬิกาที่เข็มสั้นใกล้เข้าไปจะไปชี้ที่เลขหนึ่ง


"ตอนนี้ก็ดึกแล้ว กูว่ากูกลับก่อนดีกว่า "คนตรงหน้าเงยหน้าขึ้นมาบอกผม ก่อนจะเขย่งตัวขึ้นมากระซิบบอกที่ข้างหูผมว่า


"กูไปก่อนนะจงอินอา ฝันดี:)"


     แม้เขาจะเดินออกไปนานแล้วแต่ผมก็ยังยืนอยู่ที่เดิม เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มไม่ได้เข้าสู่โสตประสาทของผมเลยสักนิด มีเพียงแต่คำว่า'ฝันดี ฝันดี ฝันดี' ที่ดังวนเวียนอยู่ในหัวของผม อ่า~ผมคิดว่าคืนนี้คงจะเป็นคืนที่ผมนอนหลับฝันดีที่สุดเลยล่ะ


     ผมกำลังจะเดินออกไปจากฟลอร์เต้นรำเพื่อกลับคอนโด แต่ก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อไปเห็นกระดาษที่ไม่รู้ว่ามาอยู่ในมือผมตอนไหน พอเปิดออกมาแล้วผมก็ยิ้มแก้มแทบแตก คุณอยากรู้รึเปล่าว่ามันเขียนว่าอะไร? มันเขียนไว้ว่า








'099-07543364 : Kyungsoo , Line ID : Kyungsoo88'






แบบนี้มันเรียกว่า 'ทอดสะพาน' ให้กันรึเปล่านะ คยองซู~J


 







 

ฤดูหนาว : 24 ธันวาคม 20XX เวลา 16.30 น.


@มหาลัยโซล

 

          การที่เห็นชายหนุ่มร่างโปร่งผิวสีแทนเจ้าของตำแหน่งเดือนคณะวิศวะมานั่งอยู่ ณ โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะอักษรฯนับเป็นสิ่งที่นักศึกษาคณะอักษรฯเห็นอยู่เป็นประจำจนเรียกได้ว่าความเคยชิน แม้ว่าการมานั่งที่นี้ตัวครั้งแรกของจงอินจะทำให้นักศึกษาของมหาลัยโซลพากันแปลกใจอยู่มาก ก็ตึกคณะวิศวะกับตึกคณะอักษรฯเรียกได้ว่าอยู่กันคนละฟากของมหาลัยเลยน่ะสิ ถ้าไม่โดนอาจาร์ใช้หรือมาหาเพื่อนมาหาแฟนก็แทบจะไม่เจอเด็กวิศวะมาที่นี้เลย แล้วนี้อะไรที่ทำให้เดือนวิศวะลงทุนมาถึงอีกฟากของมหาลัย แต่ก็ต้องแปลกใจมากขึ้นเมื่อโด คยองซูหนุ่มฮ็อตของคณะเดินเข้าไปหาจงอินแถมคุยกันเหมือนสนิทกันตั้งแต่ชาติปางก่อน


          หัวข้อความสัมพันธ์ระหว่างจงอินและคยองซูเป็นหัวข้อในการสนทนาของคนทั้งมหาลัยทั้งสัปดาห์ มีเพื่อนในคณะมาถามเขาทั้งสองคนว่าเป็นอะไรกัน ทั้งสองก็เอาแต่ตอบว่าเป็นแค่เพื่อนที่เพิ่งรู้จักกัน แม้เจ้าตัวจะบอกว่าเป็นแค่เพื่อนกัน แต่ก็ยังมีพวกปากหอยปากปูเอาไปเม้าท์กันอยู่เรื่อย บ้างก็ว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกัน บ้างก็ว่าได้กันแล้วแน่ๆ =____=  แต่คยองซูกับจงอินก็ไม่ได้แคร์อะไรมากนักจะพูดอะไรก็พูดไปเหอะพวกเขาจะไปห้ามอะไรได้ยังไง


           ตอนนี้ก็เกือบเดือนแล้วครับหลังจากวันนั้นที่ผมได้เบอร์กับไลน์ของคยองซูแล้วผมก็คอยไปหยอดเขาทุกวันเลยล่ะครับจนตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเสี่ยวขึ้นทุกวัน นอกจากไปหยอดแล้วผมยังมานั่งคอยเป็นสารถีส่วนตัวให้กับคยองซูทั้งที่เจ้าตัวไม่ได้ขอเลยด้วยซ้ำ โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะก็โดนผมยึดไว้เป็นเจ้าของเพราะถ้าผมว่างเมื่อไหร่หรือไม่มีเรียนก็จะมานั่งเล่นนั่งฟังเพลงบางครั้งก็เอางานมาทำรอคยองซูกลับพร้อมกัน จนโดนเพื่อนแซวว่าทำไมถึงไม่ซิ่วไปเรียนอักษรซะเลยล่ะ


          ผมรอได้ซักพักก็เจอคยองซูเดินอยู่ข้างๆซูโฮและมีเทาที่คอยเดินตามอยู่ด้านหลังเงียบๆ นี้ถ้าคยองซูไม่บอกว่าเป็นเพื่อนผมคงคิดว่าเป็นบอดี้การ์ด ก็เจ้าตัวน่ะสิชอบขู่คนที่จะเข้ามายุ่งกับซูโฮกับคยองซูทางสายตาตลอด ช่วงแรกๆที่ผมมาผมก็โดนนะครับแต่ผมด้านอ่ะนะ ขู่มาเหอะไม่กลัวหรอก อีกอย่างผมมาหาคยองซูไม่ได้มาหาซูโฮแฟนมันซะหน่อย ทำตัวเป็นคุณพ่อหวงลูกสาวไปได้=W=


          ผมยกมือขึ้นแล้วโบกมือไปมาให้คยองซูมองเห็นผม ก็คยองซูเตี้ย เอ๊ย! ตัวเล็ก ผมก็กลัวว่าจะมองไม่เห็นผม พอเจ้าตัวมองเห็นผมก็หันไปโบกมือลาซูโฮกับเทาแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กมาหาผม 


     อ่า~นายจะน่ารักเกินไปแล้วนะคยองซูอา


"มารอนานรึยัง" คยองซูถามผมทันทีที่มายืนอยู่ตรงหน้า


"ก็ไม่นานเท่าไหร่หรอก  วันนี้อาจารย์ปล่อยช้าเหรอ" คนตรงหน้าเบ้ปากพร้อมกับพยักหน้าหงึกๆ เจ้าตัวคงอารมณ์เสียไม่น้อยที่อาจารย์ปล่อยช้า 


"กลับบ้านกันเหอะ" ผมบอกคนตรงหน้าพร้อมกับยืดตัวขึ้น แล้วเอื้อมมือไปจับมือนุ่มให้ไปขึ้นรถ


"อื้อ" คยองซูยิ้มกว้างแล้วเดินตามผมไปขึ้นรถ 


     น่ารักอีกแล้วนะคยองซู~


"เอ่อ...จงอิน คือกู"คยองซูพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบหลังจากที่เราออกมาจากมหาลัยได้สักพัก


"มีอะไรเหรอ"ผมหันไปถามคนข้างๆ ที่ทำหน้าเหมือนกำลังคิดว่าจะพูดออกไปดีรึเปล่า


"คือว่า...ช่วงวันหยุดยาวนี้มึงจะไปไหนรึเปล่า"วันหยุดยาวก็คือวันที่ทางมหาลัยจะหยุดให้ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ซึ่งเป็นวันคริสต์มาสไปจนถึงวันที่ 1 เลยล่ะครับ เรียกได้ว่าเป็นสวรรค์ของนักศึกษาทั้งมหาลัยกันเลยทีเดียว


"ก็ไม่นะ...ที่ถามเนี้ยมึงกำลังจะชวนกูเดทเหรอคยองซู"ผมหันไปพูดกับคนข้างๆ พร้อมกับยักคิ้วให้อย่างกวนประสาท


"ไม่ใช่นะ!!! คือแบบว่า...แบบว่า..."


"มัวแต่อ้ำอึ้งกระผมจะรู้มั๊ยล่ะครับว่าคุณคยองซูจะบอกอะไรผม" 


"กูจะบอกว่า...ช่วงวันหยุดยาวกูขอไปอยู่กับมึงที่คอนโดนะ" 



ตุ้บ!



"โอ๊ย!! มึงจะเบรกรถทำไมเนี้ย" คนด้านข้างหันมาถลึงตาโตๆใส่ผม คงไม่ต้องสงสัยนะครับว่าเสียงข้างบนมาจากไหน ก็คนมันตกใจหนิครับ


"ก็กูตกใจอ่ะ เมื่อกี้มึงบอกว่าจะมาอยู่กับกูงั้นแสดงว่ามึง..."


"มึงหยุดคิดอกุศลเดี๋ยวนี้นะจงอิน เฮียคริสกับซ้อเลย์ไม่อยู่ เห็นว่าจะไปหาที่เคาท์ดาวน์กัน ตอนแรกซ้อชวนกูนะ แต่อิเฮียนั้นแหละไม่ให้กูไป ป๊าม๊ากูก็ไปต่างประเทศทั้งบ้านเลยไม่มีคนอยู่ ตอนแรกกูว่าจะไปอยู่กับซูโฮ แต่เทาก็มาบอกว่าจะพากันไปเที่ยว สรุปคือกูไม่มีที่ไป กูเหงา-W-"


     สงสัยกันรึเปล่าครับว่าซ้อเลย์ที่คยองซูพูดถึงคือใคร ทุกคนยังจำฉากหนังสดในผับได้มั๊ยครับ คนที่อยู่กับเฮียคริสตอนนั้นก็คือซ้อเลย์นั้นเองครับ สองคนนั้นเป็นคู่หมั้นกันครับ แต่เห็นคยองซูบอกว่าได้กันนานแล้ว...=__=  ซ้อเลย์อยู่ปีสี่ครับ คณะบริหารฯเป็นถึงเดือนคณะบริหารเลยนะครับ ก็ถึงว่าทำไมมีคนมาขายขนมจีบตั้งเยอะแยะแต่ไม่เห็นจะยอมคบกับใครเลยสักที 


"ก็แล้วไป กูก็นึกว่ามึงจะยอมให้กู..."ผมพูดพร้อมกับยื่นหน้าไปใกล้ๆคยองซู


"บ้าดิ เอาหน้าออกไปเลยนะไอ้หื่น" คยองซูพูดพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างดันหน้าผมออก ทุกคนไม่ต้องสงสัยนะครับว่าทำไมพวกผมถึงทำแบบนี้ได้ทั้งๆที่ขับรถอยู่ มันติดไฟแดงน่ะครับ ไม่งั้นคงได้ไปเยี่ยมท่านยมทูตกันทั้งสองคน


"ไฟเขียวแล้วมึง กลับไปขับรถเลย"คยองซูพูดขึ้นเมื่อผมพยายามจะแกล้งเขาอีก  ผมออกรถไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า ไม่ใช่แค่ผมหรอกนะครับคยองซูเองก็เหมือนกัน


     อ่า~ช่วงวันหยุดปีนี้ คงจะเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขที่สุดเลยล่ะนะ คิคิ คอยดูนะผมจะหลอกแต๊ะอั๋งคยองซูทั้งวันเลย แค่คิดก็ฟิน ผมเปล่าหื่นนะ -.,- 






 








@ คอนโด xoxo


          ตอนนี้เราถึงคอนโดของผมแล้วล่ะครับ หลังจากที่ต้องไปบ้านคยองซูเพื่อไปเอาของใช้ต่างๆมา แต่ผมแปลกใจนิดๆที่เห็นคยองซูเอาแค่กระเป๋าเป๋ใบไม่เล็กไม่ใหญ่มากมาทั้งๆที่มาอยู่ตั้งหลายวัน แต่คงไม่มีอะไรหรอก...มั้ง -___-  


          ระหว่างทางมาคอนโดคยองซูก็บอกให้แวะซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อไปซื้อพวกของสดต่างๆ ขนม น้ำอัดลมมต่างๆมาตุนไว้และนั้นทำให้ผมรู้ว่าคยองซูทำอาหารเป็นด้วย พออกมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตแล้วผมก็เลยชวนคยองซูไปหาเช่าหนังมาดูเพราะผมกะไว้ว่าช่วงวันหยุดยาวจะไม่ออกไปเที่ยวที่ไหนดีกว่า เลยจะนั่งดูหนังอยู่คอนโดอย่างเดียว เราไปเช่ามาได้ประมาณ 5-6 เรื่องครับส่วนใหญ่เป็นคยองซูที่เลือก ความจริงผมก็เลือกมานะครับแต่คยองซูก็หยิบออกทุกทีสรุปก็เลยให้คยองซูเป็นคนเลือกส่วนผมก็มีหน้าที่จ่ายตังค์อย่างเดียว=____=


          ผมเดินเอาของที่ซื้อมาไปวางไว้ที่เคาน์เตอร์ในโซนห้องครัว คยองซูเดินตามเข้ามาหลังจากที่เอากระเป๋าเป๋ไปวางไว้บนโซฟาในห้องนั่งเล่น  คยองซูเดินไปเอาของที่ซื้อมาออกจากถุงผมเองก็เข้าไปช่วยหยิบๆจับๆนิดหน่อย ไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบนี้หรอกครับส่วนใหญ่ก็ให้แม่บ้านของคอนโดจัดการให้ซะมากกว่า


"จงอิน นี้มึงคิดจะกินแต่เหล้ากับเบียร์เลยรึไงว่ะ" ผมหันไปมองคยองซูที่ส่งสายตาเอือมๆมาให้หลังจากที่เปิดตู้เย็นมาเจอแต่เหล้ากับเบียร์ที่ผมซื้อเอาไว้กินเวลาอยู่ที่คอนโด  ผมก็ได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆให้คยองซูไป


"มึงไปอาบน้ำเหอะ เดี๋ยวกูทำเอง" คยองซูพูดขึ้นหลังจากสวมผ้ากันเปื้อนเสร็จ ผมเลยพยักหน้าแล้วเดินไปอาบน้ำ


          ผมเดินออกมาในชุดเสื้อกล้ามกับกางเกงบอล เดินเข้าไปในโซนครัวก็ได้กลิ่นหอมของอาหารที่คยองซูกำลังทำอยู่อย่างตั้งใจ ผมเลยแอบย่องไปอยู่ด้านหลังเงียบๆ ดูท่าคยองซูจะจดจ่อกับการทำอาหารมากไปหน่อยเลยไม่รู้สึกตัวเลยแม้ว่าผมจะไปยืนอยู่ด้านหลัง พอเห็นอย่างนั้นผมเลยเอื้อมมือไปกอดเอวคยองซูจากด้านหลังแต่เจ้าตัวก็ยังนิ่งและจดจ่ออยู่แต่กับอาหารตรงหน้า คิคิ แบบนี้ผมก็ได้กำไรเต็มๆเลยนะครับเนี้ย


          คยองซูยังตั้งหน้าตั้งตาทำต่อไปเรื่อยๆจนเสร็จ คยองซูปิดแก็สแล้วหันกลับมาจะหยิบจานบนเคาน์เตอร์ก็ต้องสะดุ้งเพราะหันมาเจอกับหน้าของผม


"เฮ้ย มึงมายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่"คยองซูถามพร้อมกับทำตาโตอย่างตกใจ


"มาตั้งนานแล้ว มึงอ่ะความรู้สึกช้าเอง" ผมหลบทางให้คยองซูเอื้อมมือไปหยิบจานมาใส่อาหาร


"มึงทำอะไรให้กูกินอ่ะ"


"ข้าวผัดกิมจิ....แล้วนี้มึงแต่งตัวอะไรของมึงเนี้ยจงอิน"


"ทำไมกูก็แค่ใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงบอลเองนะ ไม่ได้แก้ผ้าให้มึงดูสักหน่อย"


"เฮ้อ...ช่างเหอะ เดี๋ยวกูไปอาบน้ำก่อนนะ อย่าเพิ่งกินก่อนกูล่ะ" คยองซูพูดพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ หนาวขนาดนี้ยังกล้าใส่เสื้อกล้ามอีก =__= คนตัวเล็กเดินไปหยิบเป๋บนโซฟาแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนที่มีห้องน้ำในตัว


          ระหว่างรอคยองซูอาบน้ำผมก็มานั่งดูข่าวกีฬาบนโซฟาในห้องนั่งเล่น สักพักก็ได้ยินเสียงเปิดประตูออกมาจากห้องนอนเลยหันหน้าไปดู


          ร่างบางเดินออกมาในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวที่ดูจะหลวมสำหรับร่างบาง ปลายเสื้อเลยเข่ามาเล็กน้อย  ด้านในมีกางเกงบ็อกเซอร์สีครีมซ่อนอยู่  บนผมสีแดงไวน์ที่เปียกมีผ้าขนหนูพื้นเล็กวางอยู่ด้านบน  ตอนนี้ผมรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนเห่อไปหมดเลยล่ะครับ  


     คยองซูใครบอกให้แต่งตัวเเบบนี้เนี้ย!! 


"จงอิน มึงเป็นอะไร"คยองซูเดินมาหยุดตรงหน้าผมพร้อมกับถามออกมา ผมรู้สึกเหมือนจะเป็นลมยังไงก็ไม่รู้ก็ขาอ่อนคยองซูที่มันโผล่พ้นเสื้อเชิ้ตออกมากระแทกตาผมหนิครับ กะจะฆ่ากันทางอ้อมรึไงคยองซู


"เอ่อ...เปล่า กูไม่ได้เป็นอะไร" ผมตอบแบบไม่มองหน้าคยองซู  แล้วพยายามบอกตัวเองให้หยุดคิดอะไรหื่นๆ


"ก็แล้วไป อ๊ะ! เช็ดผมให้กูหน่อย" คยองซูพูดพร้อมกับยื่นผ้าขนหนูพื้นเล็กมาให้ผมแล้วนั่งลงข้างล่างกับพื้น


"คยองซู...กูรู้สึกว่าเสื้อมันคุ้นๆนะ ใช่เสื้อกูรึเปล่า"ผมถามขณะที่มือก็เช็ดผมคยองซูไปด้วย


"ก็เสื้อมึงอ่ะแหละ"


"แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อตัวเอง"


"ก็กูเห็นมันสวย อีกอย่างกูเอาเสื้อผ้ามานิดเดียวด้วย ทำไม?มึงไม่ให้กูใส่เหรอ"


"ก็เปล่า...กูแค่สงสัย อ๊ะ! แห้งแล้ว ไปกินข้าวกัน" ผมพูดแล้วลุกขึ้นพร้อมกับดึงมือคยองซูให้ลุกขึ้นมาด้วย


     



          หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จแล้วผมก็ช่วยคยองซูล้างจาน แต่จะให้เรียกว่าช่วยล้างคงไม่ถูกเรียกว่าไปช่วยก่อกวนให้เสร็จช้าซะมากกว่า กว่าจะล้างกันเสร็จก็ปาไปเกือบชั่วโมง พอล้างจานเสร็จแล้วก็ไปขนผ้าห่มออกมาที่ห้องนั่งเล่นเพราะอากาศค่อนข้างหนาวแม้จะอยู่ด้านใน ผมกะว่าจะมานั่งดูบอลที่นี้ ส่วนคยองซูที่ไม่มีอะไรทำก็เลยมานั่งเล่นไอโฟนอยู่ข้างๆ


          ผมนั่งลุ้นพร้อมกับจ้องลูกฟุตบอลที่กำลังจะเข้าโกล แต่อยู่ๆจากรายการถ่ายทอดสดฟุตบอลก็กลายมาเป็นช่องการ์ตูนคลับซะงั้น เฮ้ย!ผมยังไม่ได้กดอะไรเลยนะ รีโมตอยู่ไหนว่ะ ผมหันซ้ายหันขวามองหารีโมตพอหันไปดูคนข้างๆก็เห็นถือรีโมตไว้ส่วนตาก็มองไปที่จอสี่เหลี่ยมที่กำลังฉายอยู่ไม่ได้สนใจผมเลยสักนิด


"เปลี่ยนช่องทำไม กูดูบอลอยู่นะคยองซู-*- เอารีโมตคืนมาเลยนะ" คนข้างๆหันมามองผมเล็กน้อยแล้วก็กลับไปสนใจจอสี่เหลี่ยมอีกครั้ง นี้ตกลงคอนโดใครกันแน่ว่ะ ผมได้แต่ถอนหายใจอย่างเซ็งๆแล้วก็นั่งดูการ์ตูนที่กำลังฉายอยู่บนจอโทรทัศน์


          คนข้างหัวเราะคิกคักแทบจะตลอดเวลาตั้งแต่การ์ตูนแพนกวินสีฟ้าเริ่มฉาย ผมหันไปมองคนข้างๆที่ยิ้มจนตาหยีเป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์ ใครจะคิดว่าหนุ่มฮ็อตสุดเซ็กซี่อย่างคยองซูจะชอบดูการ์ตูน ถ้าคนในมหาลัยรู้คงจะช็อคกันเป็นแทบๆ


"ชอบการ์ตูนเรื่องนี้เหรอ?" ผมหันไปถามคนข้างๆที่ตั้งหน้าตั้งตาดูการ์ตูนอย่างตั้งใจ


"ใช่ กูชอบโพโรโระที่สุดเลย"คนข้างๆพูดออกมาแล้วยิ้มอย่างมีความสุข


"โพโรโระ?" ผมพูดพร้อมกับขมวดคิ้ว อะไรคือโพโรโระว่ะ ชื่อตัวการ์ตูนเหรอ?


"มึงไม่รู้จักโพโรโรโระเหรอ บ้านนอกว่ะมึง=____=" คยองซูพูดแล้วส่งสายตาเอือมๆมาให้ผม


"แล้วมันคืออะไรล่ะ"


"ก็การ์ตูนที่กำลังฉายอยู่นี้ไง" ผมพยักหน้าขึ้นลงอย่างเข้าใจแล้วหันไปดูโพโรโระที่กำลังฉายอยู่  


     จะว่าไปแล้วโพโรโระกับคยองซูก็เหมือนกันนะ  น่ารักเหมือนกันเลย คิคิ<3


          โพโรโระฉายไปเรื่อยๆจนถึงเวลาเกือบห้าทุ่มก็จบ คนด้านข้างดูจะมีความสุขที่ได้ดูโพโรโระ ก็ดูสิครับถึงมันจะจบแล้วแต่ก็ยังนั่งยิ้มอยู่


"ง่วงรึยัง"ผมหันไปถามคนข้างๆ ซึ่งคำตอบที่ได้คือการส่ายหน้า คยองซูเอื้อมมีไปหยิบรีโมตแล้วปรับไปช่องอื่น


"จะดูอะไร"ผมถามคนข้างๆที่กำลังปรับหาช่องที่อยากดู


"คนอวดผีอ่ะ มันอยู่ช่องไหน" คนข้างๆพูดโดยไม่หันมามองหน้าผม


"มึงชอบดูเหรอ มันเกี่ยวกับผีนะ" ผมพูดแล้วเอื้อมมือไปแย่งรีโมตจากคนตรงหน้าที่เริ่มปรับไปมาเรื่อยๆอย่างไม่รู้ว่ามันอยู่ช่องไหน


"ก็ไม่เคยอ่ะ แต่เห็นไอ้คู่เทาโฮบอกว่าสนุก" โดนแกล้งรึเปล่าว่ะ สนุกมันก็สนุกอยู่หรอกนะแต่มันก็น่ากลัวอยู่เหมือนกัน 


"อ๊ะ! มาพอดีเลย" ผมพูดขึ้นหลังจากที่ปรับมาเจอรายการคนอวดผีที่เพิ่งเริ่มฉาย ผมเดินไปปิดไฟในห้องนั่งเล่นเพื่อสร้างบรรยากาศให้เข้ากับการดูรายการผี


          ผมนั่งดูไปอย่างไม่รู้สึกกลัวเท่าไหร่ผิดกับคนข้างๆที่ดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดตาไว้เเทบจะทุกฉาก ผมยิ้มออกมาเมื่อเห็นคนตรงหน้าที่ใช้ทั้งมือทั้งดึงผ้าห่มขึนมาปิดตา


"กลัวเหรอ"ผมถามออกไปอย่างล้อๆ


"เปล่านะ ไม่ได้กลัว"คนข้างๆบอกปฏิเสธด้วยเสียงเบาๆ 


          ผมส่ายหน้าอย่างเอือมๆ ยังจะมาปากแข็งอีกนะคยองซูอา~


          ผมหันกลับไปสนใจจอสี่เหลี่ยมอีกครั้ง รายการดำเนินต่อไปเรื่อยจนกระทั่งจู่ๆก็มีซาวด์หมาหอนกับเสียงกรี้ดของผู้หญิงที่อยู่ในรายการพร้อมกับการฉายฉากผี เสียงในโทรทัศน์มันหลอนจนทำให้คนข้างตกใจกระโดดมานั่งอยู่บนตักผมแล้วใช้แขนทั้งสองข้างกอดคอผมแน่นพร้อมทั้งซุกหน้าลงบนไหล่ของผม


"งื้อ มันไปรึยังจงอิน" คยองซูถามขึ้นทั้งๆที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นมา


"ยังอ่ะ มันยังไม่ไปเลย"ผมพูดโกหกออกไปทั้งๆที่ความจริงมันเปลี่ยนฉากไปตั้งแต่ก่อนที่คยองซูจะถามผมซะอีก แต่ก็ขอหาเศษหาเลยจากคนนบนตักอีกนิดนึงละกัน คิคิ


"ทำไมมันนานจังว่ะ"คยองซูพูดแล้วเงยหน้าขึ้นมา


"มันไปแล้วหนิ มึงโกหกกูเหรอจงอิน"คยองซูพูดพร้อมกับใช้มือตีเข้าที่แขนของผม


"ก็มันเพิ่งไปเมื่อกี้เอง" คยองซูมองผมอย่างค้อนๆแล้วเขยิบตัวจะกลับไปนั่งที่เดิม แต่เรื่องอะไรผมจะยอมล่ะครับ ผมใช้แขนทั้งสองข้างเกี่ยวเอวบางเอาไว้แล้วดึงเข้ามาให้มาอยู่บนตักผมอีกครั้ง


"ปล่อยกูนะจงอิน กูจะกลับไปนั่งที่เดิม"


"อยู่แบบนี้แหละจะได้อุ่นๆ กูหนาว "คยองซูมองผมอย่างค้อนๆ แต่ก็ยอมนั่งอยู่บนตักผม


          ผมกระชับกอดคยองซูให้แน่นขึ้นแล้วยื่นหน้าไปวางไว้บนไหล่ของคยองซูที่ใช้มือปิดหน้าปิดตาหนีจากฉากน่ากลัวของรายการ กว่าที่รายการคนอวดผีจะจบก็ปาเข้าไปเกือบตีหนึ่ง ผมกับคยองซูเลยเข้าไปนอนเพราะดึกมากแล้ว  คยองซูเดินเกาะแขนผมตลอดทางที่เดินไปเข้าห้องนอน กลัวมากล่ะสิท่า เด็กน้อยจริงนะคยองซูอา~


"ฝันดีนะ คยองซู"ผมบอกคยองซูหลังจากที่ล้มลงมานอนบนเตียง


"อื้อ ฝันดีนะ"คยองซูพูดแล้วกระชับผ้าห่มให้เข้าที่แล้วหลับตาลง


          ร่างบางพยายามข่มตาให้หลับ แต่ทุกครั้งที่หลับตาภาพในรายการมักปรากฏขึ้นมาเป็นฉากๆ ร่างบางลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับหันหน้าไปหาคนข้างๆที่หลับตานอนอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรผิดกับเขาที่นอนไม่หลับแถมยังกลัวมากขึ้นเรื่อยๆอีก เหงื่อของร่างบางมีมากขึ้นๆทั้งๆที่อากาศในห้องค่อนข้างหนาว ความรู้สึกกลัวเกาะกินหัวใจของคนตัวเล็ก


"จงอิน หลับรึยัง"ร่างบางเอ่ยออกมาพร้อมกับขยับตัวเข้าไปใกล้ๆร่างโปร่ง ฮือ หลับแล้วเหรอ แล้วแบบนี้เขาจะทำยังไงล่ะ นอนไม่หลับอ่ะ ร่างบางได้แต่คิดในใจแล้วพยายามข่มตาให้หลับ


"ไม่ต้องกลัว กูยังอยู่ตรงนี้ ข้างๆมึงนะคยองซูอา"ร่างโปร่งพูดขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือไปจับมือของคนข้างแล้วบีบเบาๆให้อีกคนรู้ว่ายังมีเขาอยู่ข้างๆ


"จงอินกอดกูได้มั๊ย? กูหนาวอ่ะ กลัวด้วย"ร่างบางพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้อง


 
          ร่างโปร่งไม่ได้พูดอะไรออกมา มีเพียงแต่แขนยาวที่ดึงให้ร่างบางเข้าไปชิดกับอกของตัวเอง  ร่างบางขยับตัวเล็กน้อยให้เข้าที่ เปลือกตาสีอ่อนค่อยๆหลับตาลงไปอย่างช้าๆปล่อยให้ความอบอุ่นจากร่างกายของอีกคนแผ่เข้ามา  คยองซูไม่รู้ว่าข้างนอกจะหนาวแค่ไหน รู้แค่ว่าตอนนี้เวลานี้เขารู้สึกอุ่นมากเลยจริงๆ


     อุ่นทั้งกาย...อุ่นทั้งใจเลยล่ะ<3













ฤดูหนาว : 30 ธันวาคม 20XX เวลา 14.30 น.


   
           ภายในห้องนั่งเล่นของคอนโดหรู มีสองร่างนั่งอยู่บนโซฟาภายใต้ผ้าห่มผืนหนาผืนเดียวกัน สายตาของทั้งสองจับจ้องไปจอสี่เหลี่ยมที่กำลังฉายภาพยนต์อย่างตั้งใจ บนตักเล็กมีถังป็อปคอร์นขนาดใหญ่ที่พร่องไปแล้วเกือบครึ่ง บนโต๊ะหน้าโซฟามีแก้วน้ำอัดลมแก้วใหญ่ข้างๆกันมีกระป๋องเบียร์ 2-3 กระป๋องที่ถูกเปิดแล้ว


          ผ่านมา 4-5 วันแล้วที่คยองซูมาอยู่กับผม ด้วยอากาศข้างนอกที่หนาวมากแถมยังมีหิมะตกทำให้เราแทบจะไม่ได้ออกไปข้างนอกกันเลย อีกทั้งช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาลคนที่ออกไปเที่ยวเยอะมาก ต่อให้ไปเที่ยวที่สวยขนาดไหนแต่ไปเจอคนเยอะๆผมก็ขอบายดีกว่า


          ตลอดเวลาที่เราอยู่คอนโดในตอนเช้าจะมีเพียงคยองซูเท่านั้นที่คอยเก็บกวาดและทำความสะอาดห้องส่วนผมก็นั่งดูเฉยๆ ไม่ใช่ไม่อยากช่วยนะครับแต่ถ้าเข้าไปช่วยอาจจะทำให้คยองซูเหนื่อยกว่าเดิมเพราะงั้นนั่งดูคยองซูทำหน้าที่เป็นแม่บ้านชั่วคราวดีกว่า อีกอย่างนะตอนที่คยองซูทำความสะอาดมันน่ารักมากเลยล่ะครับ โดยเฉพาะตอนที่คยองซูทำหน้าขัดใจเวลาที่ทั้งต้องเขย่งขาทั้งต้องกระโดดเพื่อที่จะทำความสะอาดด้านบนของตู้เก็บของที่ดูจะสูงเกินไปสำหรับคยองซู


          พอมาตอนบ่ายเราก็จะมานั่งหมกตัวในผ้าห่มอยู่หน้าจอโทรทัศน์เพื่อนั่งดูหนังที่เราไปเช่ามาพร้อมกับพลาญขนม น้ำอัดลมและเบียร์ที่ซื้อมาตุนไว้ตั้งแต่วันแรก บางครั้งตอนที่นั่งดูหนังอยู่ผมก็มักจะเนียนๆไปหอมแก้มบ้าง เลื้อยมือไปโอบเอวคยองซู บางครั้งก็ดึงมานั่งบนตัก ซึ่งนั้นก็ทำให้เกิดสงครามการตบตีกันเล็กน้อยระหว่างที่ดูหนังกัน


          จากช่วงเวลาที่ผมกับคยองซูได้มาอยู่ด้วยกันแม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆแต่มันก็ทำให้ผมได้รู้จักตัวตนของคยองซูมากขึ้น รู้ว่าคยองซูไม่ได้มีแต่มุมที่ดูเซ็กซี่และเร้าร้อนอย่างที่ใครๆเข้าใจอย่างเดียว แต่ยังมีมุมที่ดูเป็นเด็กอย่างเช่น ชอบดูการ์ตูน ไม่ชอบดื่มนม มักจะแอบเขี่ยผักที่อยู่ในจานตัวเองบางครั้งก็แอบเอามาไว้ในจานผมก็มี เป็นคนนอนดิ้น ชอบละเมอออกมาเป็นเพลง บางครั้งก็ดูขี้อ้อน เอาแต่ใจ เวลาโกรธหรือไม่พอใจจะชอบทำปากยื่นทำแก้มพองลมแล้วลงท้ายด้วยการตีที่บางครั้งก็เบาบางครั้งก็ลงมาเต็มแรง


          บางครั้งก็มีบางมุมที่จะดูเป็นผู้ใหญ่ เช่น ดูแลทำความสะอาดคอนโดให้ผม ทำอาหารเก่ง รักความสะอาดและมักจะมีระเบียบเสมอ คยองซูมักจะตีที่แขนผมและตามมาด้วยการดุเล็กๆน้อยๆทุกครั้งที่ผมวางของไม่เป็นระเบียบหรือทิ้งขยะไม่ลงถัง


     ผมไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมผมถึงได้ 'หลงรัก'  ผู้ชายคนนี้...


          ผมไม่รู้ว่ามันจะเรียกได้ว่ารักรึเปล่าแต่ผมชอบทุกครั้งที่คยองซูยิ้ม หัวเราะ งอน หรือโกรธ ไม่ว่าผู้ชายคนนี้จะทำอะไรก็ดูจะน่ารักไปซะทุกอย่าง ผมชอบในแบบที่คยองซูเป็น อยากมีคยองซูอยู่ข้างๆกันตลอดเวลา อยากดูแลอยากปกป้องให้มากกว่านี้ ผมยอมรับเลยว่าตั้งแต่มีคยองซูเข้ามาผมก็แทบจะไม่สนใจใครเลยด้วยซ็ำ ในสายตาผมสนใจแค่ผู้ชายคนเดียว ผู้ชายที่ชื่อว่า 'คยองซู'


          เวลาเกือบ 1 เดือนที่ผมได้รู้จักกับคยองซูมันอาจจะเป็นเวลาที่ดูจะสั้นเกินไปสำหรับคำว่ารัก แต่ผมว่าถ้าเราจะรักใครชอบใครมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเวลาหรอกนะมันขึ้นอยู่กับใจของเรามากกว่าว่ารักเขาจริงรึเปล่า 


          ตอนนี้ผมคิดว่าผมน่าจะทำทุกอย่างให้ดูชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิม...


"คยองซู..."จงอินหันไปเรียกคนข้างๆที่กำลังเคี้ยวป็อปคอร์นอย่างเอร็ดอร่อย


"ฮืม...มีไรอ่ะ?"คยองซูพูดขึ้นมาทั้งๆที่สายตายังจ้องไปยังจอโทรทัศน์ จงอินเลยเอื้อมมือไปกดสต็อปหนังที่กำลังฉายอยู่ คนข้างๆเลยหันหน้ามาแล้วเลิกคิ้วเชิงถามว่ามีอะไร จงอินหันหน้าไปมองหน้าคยองซูก่อนจะพูดว่า


"คยองซู กูจะบอกว่ากู...กูชอบมึง เป็นแฟนกันเถอะ"พอร่างโปร่งพูดจบร่างบางก็ตาโตขึ้นมาทันที


"มึง...มึงว่าไงนะ" คนตรงหน้าพูดถามขึ้นมาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง อันที่จริงเขาเองก็พอจะรู้ว่าจงอินสนใจเขา แต่ไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะมาขอเป็นแฟนแบบปุ๊บปั๊บแบบนี้ เล่นเอาเขาเองก็ตกใจอยู่ไม่น้อย


"กูชอบมึง เป็นแฟนกันเถอะ"


"มึง...พูดจริงเหรอ ที่บอกว่าชอบกูน่ะ"


"กูพูดจริงๆนะคยองซู กูชอบมึงจริงๆ"จงอินพูดออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง พร้อมกับเอื้อมมือไปจับมือของอีกคน


          ร่างบางนิ่งและไม่ได้พูดอะไรออกมาจนจงอินเริ่มใจเสีย บางทีคยองซูอาจจะไม่ได้ชอบเขาก็ได้...


"ถ้ากูคบกับมึงไป มึงจะทิ้งกูไปรึเปล่า มึงจะยังดูแลกูเหมือนตอนนี้มั๊ย จะรักกูแค่คนเดียวรึเปล่า จงอิน" ร่างบางพูดแล้วก้มหน้าลงไม่กล้าสบตากับคนตรงหน้า บนใบหน้าสวยมีสีหน้าลังเลใจ


          คยองซูกลัว กลัวจะเจ็บเหมือนความรักครั้งก่อนๆที่เข้ามาเพียงเพราะต้องการแค่ร่างกายของเขา กลัวว่าจงอินจะทิ้งเขาไปเหมือนคนก่อนๆ


          จงอินใช้มือข้างที่ว่างไปจับที่หน้าของร่างบางให้เงยหน้ามาสบตากับตน ทั้งสองจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของอีกฝ่ายที่สะท้อนออกมาเป็นตัวเองไม่ใช่คนอื่น


"กูไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง กูไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะยังรักมึงจะดูแลมึงอยู่อย่างนี้รึเปล่า แต่กูรู้แค่ว่าตอนนี้กูรัก...รักมึงแค่คนเดียว รักมึงมากที่สุด กูอยากดูแลอยากปกป้องมึง อยากมีมึงอยู่ข้างๆกูตลอดเวลา เชื่อใจกูได้มั๊ยคยองซู"

     
          แก้มทั้งสองข้างของร่างบางก็กลายเป็นสีแดงทันทีที่ร่างโปร่งตรงหน้าพูดจบ ก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายเต้นดังและรัวจนกลัวว่าร่างโปร่งนั้นจะได้ยิน ร่างบางยิ้มออกมาอย่างเขินๆพร้อมกับใช้มือดึงผ้าห่มบนตักขึ้นมาปิดใบหน้าที่ร้อนเห่อและขึ้นสีอย่างชัดเจน


"ว่าไง เชื่อใจกูรึเปล่าคยองซู"ร่างโปร่งอมยิ้มให้กับความน่ารักของร่างบาง พร้อมกับใช้มือฉุดให้ผ้าห่มที่ปิดหน้าร่างบางออกไป


"อื้อ"คยองซูตอบกลับมาด้วยเสียงอู้อี้ มือเล็กดึงผ้าห่มไว้ไม่ให้คนตรงหน้าได้เห็นใบหน้าแดงๆของตัวเอง พยายามต้านแรงคนตรงหน้าที่กำลังดึงผ้าห่มออกให้ได้มากที่สุด แต่ดูเหมือนแรงของคยองซูจะแทบไม่มีผลอะไรเลยเพราะตอนนี้ผ้าห่มกองไปอยู่ที่พื้นเรียบร้อยแล้ว


"ถ้าไว้ใจกันงั้นก็...เป็นแฟนกันนะ"จงอินถามออกมาพร้อมกับจ้องไปที่ใบหน้าแดงๆของคนตรงหน้าที่เบือนนหน้าหนีไม่ยอมหันมาสบตากับเขาสักนิด


"อื้อออออออ -////-"คยองซูลากเสียงยาวเบาๆอย่างขวยเขินเป็นการตกลง หลบสายตาคมที่จ้องมองมายังตน


"ว่าไงนะ ไม่ได้ยินเลย~"


"อย่าแกล้งกันสิ"คยองซูพูดพร้อมกับใช้มือตีเขาที่ต้นแขนของจงอิน


"ไม่ได้แกล้งนะก็มันไม่ได้ยินไง พูดดังๆสิคยองซูอา~"


"'งื้อ ตกลง เป็น...เป็นแฟนจงอิน  พอใจรึยังเล่า!!-///-"ทันทีที่พูดจบร่างบางก็ใช้มือทั้งสองปิดหน้าอย่างเขินอาย 


"พอใจแล้ว พอใจที่สุดเลย" พอพูดจบก็ใช้แขนยาวๆไปโอบเอวของอีกคนแล้วยกขึ้นมาให้อยู่บนตัก ร่างโปร่งวางใบหน้าไว้บนไหล่บาง ใช้จมูกโด่งสูดกลิ่นหอมอ่อนๆของคนบนตัก 


"กูรักมึงนะคยองซู"จงอินกระซิบบอกเสียงเบา หากแต่ประโยคนั้นกลับดังก้องอยู่ในโซตประสาทของร่างบางที่นั่งอยู่บนตัก คยองซูได้แต่อมยิ้มเขินพร้อมกับหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นกว่าเดิม


"กู..."
.
.
.
.
.
.
.
.

"กู...ก็รักมึงเหมือนกันนะจงอิน-///-" ร่างบางพูดออกมาเบาๆ พร้อมกับหันหน้าไปประทับริมฝีปากอิ่มกับริมฝีปากหนาเบาๆ


"ตั้งใจจะยั่วกันรึไง" จงอินพูดพร้อมกับกดจมูดโด่งลงไปบนผิวแก้มเนียนนุ่มของคนบนตัก


"ไม่ใช่สักหน่อย -3-"คยองซูพูดพร้อมกับทำปากยื่นๆออกมาอย่างน่ารัก 


          จงอินหัวเราะออกมาเบาๆกับความน่ารักของคยองซู พลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ร่างทั้งสองร่างบนโซฟาผลัดเปลี่ยนกันให้ความอบอุ่นแก่กัน


          ฤดูหนาวปีนี้หรือปีต่อๆไปแม้ว่าอากาศจะหนาวเหน็บขนาดไหนหากแต่ยังมีอีกคนอยู่ข้างๆมีอีกคนที่ยังกอดไว้แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับความอบอุ่น  


          ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมามีเพียงเสียงหัวใจสองดวงที่ดังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันไปพร้อมๆกัน


     
  ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมจะรักคยองซูได้นานแค่ไหน ไม่รู้ว่ารักของเราจะอยู่ได้นานรึเปล่า แต่ที่ผมรู้ตอนนี้แน่ๆ คือ 



 
'คิม จงอินคนนี้ รัก โด คยองซูสุดหัวใจ<3'
     


    
 



::The End::
 









-special part : ของขวัญวันปีใหม่-

 


ฤดูหนาว : 31 ธันวาคม  20xx  เวลา 23.50 น.


          บรรยากาศงานเฉลิมฉลองในช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่เป็นไปอย่างคึกคัก ผู้คนมากมายจากส่วนต่างๆของโซลอีกทั้งชาวต่างชาติต่างพากันหลั่งไหลไปรวมตัวกันในสถานที่สำคัญของโซลเพื่อร่วมกันนับถอยหลังต้อนรับปีใหม่วันใหม่ไปด้วยกัน แม้อุณหภูมิด้านนอกจะหนาวจนติดลบอีกทั้งหิมะที่ตกลงมาประปราย


          แม้จะมีผู้คนมากมายเลือกที่จะไปเคาท์ดาวน์พร้อมๆกัน หากแต่ไม่ใช่กับคยองซูและจงอินที่เลือกจะรอเคาท์ดาวน์ด้วยกันสองคนที่คอนโด


          ร่างบางและร่างสูงออกไปยืนรอที่ระเบียงหน้าต่างของคอนโด นับว่าเป็นโชคดีที่ห้องของจงอินอยู่ชั้นค่อนข้างสูงทำให้เห็นบรรยากาศแสงสีต่างๆแทบจะทั่วกรุงโซล ทั้งสองสวมเสื้อโค้ทตัวหนาเพื่อบรรเทาอาการหนาวสั่นของตนเอง แต่ถึงกระนั้นร่างบางก็ยังหนาวอยู่ดี จมูกของคนตัวเล็กกลายเป็นสีแดงแจ๋อย่างน่ารัก มีบางครั้งที่จะได้ยินเสียงสูดจมูกฟึดฟัดเวลาที่มีน้ำมูกไหลออกมา


"กี่โมงแล้วอ่ะจงอิน"คยองซูถามออกมาพร้อมกับใช้มือถูกันไปมาเพื่อสร้างความอบอุ่นให้กับตัวเอง


"อีก 5 นาทีก็จะเที่ยงคืนแล้ว"


"เข้าไปรอข้างในก่อนไม่ได้เหรอ มันหนาวอ่ะ"ผมหันไปมองคนข้างๆที่เริ่มงอแงอยากเข้าไปรอด้านใน ผมเลยเดินอ้อมไปด้านหลังของอีกคนแล้วใช้แขนยาวของตัวเองทั้งสองข้างโอบกอดกายบางที่สั่นไปทั้งตัวเพราะความหนาว


"อุ่นรึยัง"ผมถามออกไปพร้อมกับวางหน้าไว้บนไหล่เล็กของคยองซู คนข้างหน้าไม่ได้ตอบอะไรกลับมามีเพียงแต่ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจางๆพยักหน้าขึ้นลงเท่านั้น

.
.
.
.
.
.
.
.

          เวลาผ่านไปจนตอนนี้ใกล้จะถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว  เหืออีกแค่ 10  วินาทีเท่านั้นก็จะเข้าสู่วันใหม่




"10  9  8  7  6  5  4  3  2....1" ทั้งสองนับถอยหลังพร้อมๆกัน มือสากหากแต่อบอุ่นกอบกุมมือนุ่มของอีกคนไว้




ปัง! ปัง! ปัง!


          เสียงพลุดังขึ้นทันทีหลังจากที่กลายเป็นวันใหม่แล้ว ดวกตากลมโตจ้องมองไปยังพลุหลากสีสันสวยงามบนท้องฟ้า ริมฝีปากอิ่มยกยิ้มอย่างมีความสุขไม่ต่างไปจากอีกคนที่ข้างหลัง


"Happy Newyear นะคยองซูอา"พูดจบก็กดจมูกลงบนแก้มนุ่มของร่างบางแล้วสูดเอากลิ่นหอมเข้าไปเต็มๆปอด


"อื้อ Happy Newyear นะ" ร่างบางพูดแล้วหันมาจุ้บเบาๆที่แก้มของร่างสูง


    


           ผมใช้มือล่วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทของตัวเองที่มีของขวัญอยู่ ผมซื้อสร้อยคู่ที่อันหนึ่งเป็นจี้รูปกุญแจส่วนอีกอันเป็นจี้รูปแม่กุญแจ ผมบังเอิญไปเจอเข้าตอนที่ไปเดินซื้อของคนเดียวเลยเก็บเอาไว้เป็นของขวัญวันปีใหม่ให้คยองซู




"อะไรอ่ะ"คยองซูถามขึ้นเมื่อเห็นผมยื่นสร้อยไปตรงหน้าคยองซู


"ของขวัญวันปีใหม่ไง หันหลังไปดิ๊จะใส่ให้"คยองซูหันหลังไปอย่างว่าง่าย


"ทำไมถึงเป็นจี้รูปกุญแจล่ะ?"คยองซูหันหน้ามาถามผมทันทีที่ผมใส่ให้เสร็จเรียบร้อยเเล้ว


"มันเป็นสร้อยคู่ กูใส่อีกอันที่เป็นแม่กุญแจ ส่วนมึงก็ใส่เป็นกุญแจ คนอื่นจะได้รู้ว่ากูเป็นของมึง มึงเป็นของกูไง"ผมพูดแล้วใช้มือดึงเอาสร้อยที่มีจี้รูปแม่กุญแจบนคอตัวเองออกมาให้คยองซูเห็น


"น่ารักจังนะมึง ยังไงก็ขอบคุณนะ"คยองซูยิ้มจนตาหยีแล้วใช้มือหยิกแก้มผมเบาๆ


"แล้วมึงไม่มีของขวัญให้กูบ้างเหรอ?"


"ต้องมีด้วยเหรอ!"


"อ้าว -___-  แล้วมึงไม่คิดจะให้อะไรกูหน่อยเลยรึไง"ผมพูดออกไปอย่างนอยด์ๆ นี่ไม่ไม่คิดจะให้อะไรกันเลยรึไง ใจร้ายไปป่ะว่ะ


   


          คยองซูทำท่าคิดเล็กน้อยว่าจะทำยังไงดีเพราะเขาเองก็ไม่ได้คิดเรื่องของขวัญเลยแม้แต่น้อย ใช่เวลาไม่นานในหัวก็คิดอะไรดีๆออก



"อ่า~กูคิดออกและว่าจะให้อะไรมึง แต่กูขอเวลาเตรียมตัวแปปนึงนะ"คยองซูพูดพร้อมกับดึงให้อีกคนเดินเข้ามาในห้องนอน  แล้วใช้มือกดลงบนไหล่ให้อีกคนนั้งลงบนเตียง


          จากนั้นก็เดินไปรื้อของในลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งจนเจอที่ปิดตาก่อนจะนำมาปิดตาของอีกคนที่นั่งอยู่บนเตียง


"ห้ามเปิดตา ห้ามแอบดูนะ ถ้าแอบดูก็อด คิคิ"ร่างสูงพยักหน้าหงึกหงักแล้วถอดเสื้อโค้ทตัวหนาออกเหลือเพียงเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขายาวเพราะอากาศข้างในไม่ได้หนาวมากนัก ระหว่างที่นั่งรออีกคนอยู่บนเตียงก็ได้ยินเสียงกุกกักๆเหมือนกำลังหาของอยู่จากด้านนอก


     


          ผ่านไปสักพักก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงปิดสวิตช์ไฟในห้อง  เสียงฝีเท้าของอีกคนใกล้ๆเข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงหน้า


          ร่างบางปีนขึ้นไปอยู่บนเตียงแล้วนั่งคร่อมทับร่างสูง  เรียวขาสวยทั้งสองข้างพันเกี่ยวเอวสอบ  มือเรียวโอบรอบคอของร่างสูง ใบหน้าน่ารักเคลื่อนไปกระซิบข้างๆหูของอีกคนที่ตอนนี้หัวใจแทบจะไม่เป็นจังหวะ

.
.
.
.
-nc cut- 

 





คยองซู : อยากเห็นผมโดนกด...แปะเมล์ไว้สิครับJ~




          








-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ไรท์ดีใจมากๆเลยในที่สุดจบกันไปละน้า>[]<~~~ คราวนี้จบจริงๆละ เหลือรอส่งฉากโลกไม่สวยอย่างเดียว แต่ไม่รู้จะมีใครอยากอ่านรึเปล่า ยังไงก็แปะเมล์มาหน่อยนะคะเราอยากให้อ่าน[โรคจิตเนาะ555]  ช่วยสงสารไรท์ตาดำๆคนนี้ด้วยT[]T ไรท์อยากให้อ่านแล้วมาคอมเม้นต์ว่ามันโอเคมั๊ย
มาถึงตอนนี้แล้วยังไงไรท์ก็ขอขอบคุณรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนะคะที่กดเข้ามาอ่านกัน ขอบคุณจริงๆสำหรับคอมเม้นต์ทุกคอมเม้นต์ ขอบคุณที่ติดตามShort Fic เรื่องนี้มาจนถึงตอนนี้นะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ รักรีดเดอร์ทุกคนเลยน้า~

และสุดท้ายที่อยากจะขอบคุณจริงๆขอบคุณมากๆสำหรับโมเม้นต์น่ารักๆ โมเม้นต์ฟินๆของคู่ไคโด้ไคซูหรือคู่น้องดำกับพี่เหลือกแห่งวง exo <3
 
 
* 1คอมเม้นต์ของคนอ่าน = 1 กำลังใจในการแต่งของไรท์นะคะ :3 *
 
 
ปล.ขอฝากผลงานเรื่องใหม่คู่ชานแบคคู่ชิปอีกคู่ขอเราเอง ---> [exo] 'Love Rainny' [ChanBaek/BaekYeol]---->http://my.dek-d.com/khaimookkm/writer/view.php?id=1046635

#Editคำผิด1 : 11/12/13

#แก้ไขตัวอักษร : 12/05/14
 
*ขออนุญาตหยุดส่ง nc นะคะ เพราะฉะนั้นไม่ต้องแปะเมล์แล้วน้า~*
     

ผลงานอื่นๆ ของ Puppy'Bear

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

116 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:38
    ขอncหน้อยค่ะทันไหมอ่ะ ing25482@gmail.com
    #116
    0
  2. วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 11:36
    ขอnc หน่อยค่ะ(ทันไหมอ่ะ)
    พึ่งเจอเรื่องนี้อ่ะ
    pjimin929@gmail. com
    #115
    0
  3. วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 05:41
    ขอ NCทันไหมอ่ะ
    พึ่งมาเจอเรื่องนี้อ่ะ ขอด้วยนะค่ะ
    maygryffindol@gmail.com
    #114
    0
  4. #113 beambabubeboom (@beambabubeboom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 07:08
    ขอ nc หน่อยฮะ
    suansawanb@gmail.com
    #113
    0
  5. วันที่ 18 มกราคม 2560 / 21:17
    ทันมั้ยคะ smilenoi123456789@gmail.com
    เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะคยองน่ารักมากเยย><
    #112
    0
  6. วันที่ 18 มกราคม 2560 / 21:13
    ทันมั้ยคะ smilenoi123456789@gmail.com

    เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะคยองน่ารักมากเยย><
    #111
    0
  7. วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 00:02
    ขอ nc ด้วยจ้า (ทันมั้ย 555)
    primfuyu21@gmail.com
    #110
    0
  8. #109 S_Sunisa (@S_Sunisa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 23:42
    ขอncหน่อยค่ะ:):):) foodfree005@gmail.com
    #109
    0
  9. #108 S_Sunisa (@S_Sunisa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 23:41
    ขอncหน่อยค่ะไรท์ :):):)
    #108
    0
  10. #107 Pin
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 15:54
    ขอncหน่อยน้ะค่ะ
    #107
    0
  11. วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 03:01
    เค้าเพิ่งมาอ่านอ่า ส่งNCให้เค้าหน่อยได้รึเปล่าคะ พลีสสสสส 
    fangkhowz@gmail.com
    #106
    0
  12. วันที่ 14 เมษายน 2558 / 13:55
    khim_exo-12@hotmail.com
    ขอ NC หน่อยน้าา

    สนุกๆๆ
    #105
    0
  13. วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 15:43
    โทษทีๆ เพิ่งเจออ่ะ แต่จะบอกว่า อ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องเเรก ฟินมากกกก จะติดตามผลงานอีกนะค่ะ><
    #104
    0
  14. วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 09:57
    คยองผู้ร้อนแรง
    #103
    0
  15. #102 ฟหกด่าสว
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 09:34
    fic เรื่องนี้สนุกมากๆๆๆเลย>< จะติดตามผลงานนะ

    ขอ NC หน่อยนะ myfahsudtida@gmail.com
    #102
    0
  16. วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 12:02
    เค้ารู้เค้ามาช้าไป  แต่อยากอ่านจริงๆน้ะไรท์เตอร์
    พรีสสส ขอ nc หน่อยค่าา kyungie007@hotmail.com
    #101
    0
  17. วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 22:19
    อืม เรามาช้ามากๆอ่ะ รบกวนส่งให้หน่อยได้มั้ยคะ ? mini_yelly@hotmail.com ขอบคุณมากค่ะ
    #100
    0
  18. #99 Natty
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 18:48
    ขอnc ด้วยฮ่ะ natty59@hotmail.com
    #99
    0
  19. #98 kaido-y
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 11:51
    เรามาช้าไปรึเปล่า ไม่หรอกใช่มั๊ย เราชอบเรื่องนี่จิงๆนะ เพิ่งมาเจออ่ะ คิดว่าขอตอนนี้ตงทันนะ nattinan_my18@hotmail.com ขอบคุนล่วงหน้านะค่ะไรต์ ^_____^
    #98
    0
  20. #97 taeyeon
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 23:55
    เรามาช้าเกินน้าาาาาาาา ฮืออ T0T ส่งให้เราได้ป่าวอ่าา จะได้ไม่เป็นภาระติ่งง 5555 taeyeon_chanyeol309@hotmail.com
    #97
    0
  21. #96 taeyeon
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 23:53
    เรามาช้าเกินน้าาาาาาาา ฮืออ T0T ส่งให้เราได้ป่าวอ่าา จะได้ไม่เป็นภาระติ่งง 5555 taeyeon_chanyeol309@hotmail.com
    #96
    0
  22. วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 17:52
    ไรท์ค่ะะ ขอ nc หน่อยน๊า~>///<
    #95
    0
  23. วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 13:11
    น่ารัก ~3~ TUTไรต์ เค้ามาช้าไป ยังส่งNCให้ได้รึป่าวtengo_m555@hotmail.com
    #94
    0
  24. วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 01:20
    ทันปะ55555555 hyangmifei@hotmail.com
    #93
    0
  25. #92 Dyo
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 11:57
    น่ารักจังคยองอิอิ เขอนจงอินจัง

    อยากเห็นน้องคยองโดยกดง่ะ ขอ nc โน๊ยยยยยยยยยยยยยยยย ><

    kee_kongkang@hotmail.com
    #92
    0