[fic mblaq] Love or Lodged {END}

ตอนที่ 2 : Chapter I : I hate U!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 มี.ค. 55

Chapter I

I hate U!

            @ บ้านตระกูล ยัง

            “พูดไม่เพราะเลยนะ ที่รัก~” ซึงโฮพูดอย่างสบายอารมณ์ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปหาแขกผู้มาเยือน

            “แก! ไม่ควรได้รับความไพเราะจากปากฉัน ปล่อยชอลยง” ซังฮยอนอยู่ในอาการโกรธจัด เจ้าตัวหยิบอาวุธคู่กายสีดำสนิทออกมาจากขอบกางเกง ก่อนจะหันปลายกระบอกไปยังเจ้าของบ้าน

            “โอ๊ะ โอ้ว เล่นลูกตะกั่วเลยเหรอ” เจ้าของบ้านยังคงยิ้มระรื่นต่อไปก่อนจะหันมาหาน้องชายที่จับตัวประกันอยู่ที่โซฟา “อีจุนแสดงหนังสดสิ” เมื่อได้ยินคำสั่งจากพี่ชาย คนเป็นน้องที่ดีก็รับคำสั่งและจัดการกับตัวประกันตรงหน้า

            “ฮือๆ! ไม่เอา! ฮยองช่วยมีร์ด้วย” เสียงแหบพร่ากับน้ำตาที่ไหลเป็นสายแทบทำให้คนเป็นพี่ชายเป็นลม ส่วนคนที่ได้รับคำสั่งก็จัดการกระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวอีกครั้ง และกดมือเล็กลงกับโซฟา

            “หยุด! ต้องการอะไรห๊ะ” ซังฮยอนลดปากกระบอกปืนลงก่อนจะมองอีกคนด้วยสายตาอาฆาต

            “อย่าหยุดอีจุน จนกว่าฉันจะสั่งเอง” คนเป็นพี่ชายคงเปิดทางให้น้องชายได้มีความสุขกับผิวขาวของตัวประกันต่อไป และยกยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อคนร้อนรนตรงหน้ากำลังน้ำตาคลอเบ้าด้วยความสงสารและเป็นห่วงน้อง ส่วนอีกคนบนโซฟาก็จัดการกับเสื้อเชิ้ตให้ลงไปนอนอยู่ที่พื้นได้สำเร็จ

            “อะ อ๊ะ ฮยอง ช่วยมีร์ด้วย” เสียงที่เบาไปทุกทีกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุดทำให้คนเป็นพี่เฝ้ามองอยู่ถึงกับทรุดลงกับพื้น หมดเรี่ยวแรงที่จะยืนและปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างสงสารน้อง

            “ต้องการอะไรห๊ะ!” ซังฮยอนเงยหน้ามองซึงโฮที่ค่อยๆนั่งลงตรงหน้าเข้า ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยความสุขก่อนจะยิ้มหยันคนตรงหน้าเบาๆ

            “แลกกัน~ นายมานี้ น้องนายไป” ซังฮยอนตาโตกับคำตอบของซึงโฮ

            “ได้! ปล่อยน้องฉัน” คำตอบที่ออกมาเหมือนไม่ได้คิดทำให้ซึงโฮยิ้มอย่างพอใจอีกครั้ง ก่อนจะดึงปืนในมือของคนตรงหน้ามาไว้ที่ตัวเองและหันไปมองน้องชายที่กำลังสร้างรอยสีกุหลาบบนผิวขาว

            “ได้~ ฉันจะปล่อยน้องนาย...” ซึงโฮหยุดท้ายประโยคไว้เหมือนจะคนที่นั่งเป็นห่วงน้องลุ้นเล่นๆ “...แต่ปล่อยให้น้องนายเป็นเมียน้องฉัน! ฮ่าๆ!” พูดจบก็โยนปืนของซังฮยอนใส่ลูกน้อยก่อนจะอุ้มคนตรงหน้าผาดบ่าแล้วตรงไปยังห้องของตนเอง

            “ไอห้อย!!! ไอชั่ว ปล่อยน้องฉันไปนะ ปล่อยสิโว้ย ปล่อย!!!” ซังฮยอนปล่อยเสียงและทุบคนที่แบกเขาอย่างเอาเป็นเอาตายก่อนที่ซึงโฮจะหยุดเมื่อมาถึงชั้นบนและมองลงไป

            “อีจุน!” เสียงเย็นดังขึ้นทำให้เจ้าของชื่อผละออกมาจากซอกคอขาวๆหอมๆ ซังฮยอนมองน้องชายด้วยความสงสารเป็นที่สุด “ไปทำในห้องสิ ฮ่าๆ!” ซึงโฮพอใจกับอาการคนบนบ่าที่หน้าขาวๆเปลี่ยนเป็นซีดไปถนัดตา มือเรียวที่เคยทุบเขากลับจิกแน่และเย็บเฉียบ

            ตุ้บ~ ซึงโอจัดการโยนคนบนบ่าลงกับเตียงขนาดใหญ่ก่อนจะตามไปคร่อมเอาไว้ พลางมองใบหน้าหวานที่ซีดจนน่ากลัว มือเรียวดันหน้าอกเขาไว้เพื่อรักษาระยะห่าง

            “ปล่อยน้องฉันไปเถอะนะ นายสัญญาแล้วนิ” ซังฮยอนเปลี่ยนจากดันมากำเสื้อของคนด้านบนไว้

            “มีบรรทัดไหนบ้างที่ฉันสัญญา ปาร์คซังฮยอน” พูดจบก็จัดการซุกหน้าลงที่ซอกคอขาวที่ไม่ต่างจากน้องชายก่อนจะเม้มจนเกิดสีกุหลาบหลายจุด ส่วนคนด้านล่างกำลังประมวลผลเพื่อหาทางช่วยน้องและเอาตัวรอด

            “อะ” เสียงหวานที่ครางออกมาทำให้คนกระทำพอใจไม่ใช่น้อยก่อนจะแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำออกทีละเม็ด แต่ด้วยความเคลิ้มของคนด้านบน ซังฮยอนจึงจัดการใส่เข่าเข้าที่ท้องอย่างแรง

            ตุ้บ! ต่อด้วยถีบไปที่ท้องอีกครั้งและวิ่งออกมาจากห้องก่อนจะฟังเสียงของน้องที่ดังแถวนี้

~~~~~

            “อย่าดิ้นสิ” ชางซอนที่กำลังปลดกางเกงของคนตัวเล็กบ่นเนื่องจากเจ้าตัวดิ้นไปดิ้นมาอยู่อย่างนั้นจนเริ่มอารมณ์เสีย

            “มะ ไม่เอา ฮยอง! ฮยองช่วยมีร์ด้วย” ชอลยงยังคงเปล่งเสียงออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือจนชางซอนแทบหมดความอดทน

            “ถ้าไม่เงียบนะ นายจะไม่ได้ร้องอีกเลย ฉันจะตัดลิ้นนายไปขาย” พูดจบก็กระชากกางเกงของคนด้านล่างออกเหลือแต่บ๊อกเซอร์ก่อนจะเริ่มสร้างรอยที่เรียวขา

            พลั่ก! แรงถีบจากด้านหลังทำให้ชางซอนพุ่งไปข้างหน้า ซังฮยอนรีบเข้าไปต่อยซ้ำอีกสองสามทีก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตใส่ให้น้องชายและวิ่งออกมา

            “ฮยอง~” ชอลยงซุกหน้ากับหน้าอกของพี่ชายก่อนจะค่อยๆเก้าลงจากบันไดเบาๆ

            “จะไปไหน” เสียงของลูกน้องซึงโฮทำให้ร่างทั้งสองสะดุ้งก่อนจะหันไปมอง

            “ซึงโฮให้เราสองคนกลับแล้วนะ ไว้จะโทรเรียกมาใหม่วันหลัง” พูดจบก็ยิ้มหวานไปให้ลูกน้องสองสามคนที่เริ่มสนใจ ก่อนจะวิ่งออกมาปล่อยให้เหล่าลูกน้องละลายอยู่กับยิ้มหวาน

            “ขึ้นรถเร็ว!” ซังฮยอนดึงน้องชายขึ้นรถก่อนจะออกตัวไปทันที ด้วยความเร็วของเครื่องยนต์และความใจร้อนของคนขับทำให้รถไปเร็วกว่าเดิม

*****

            @ บ้านตระกูล ยัง

            ซึงโฮมองรอยช้ำรอยใหญ่สีเขียวบริเวณท้องด้วยความเจ็บใจก่อนจะมองปืนของซังฮยอนที่เขาเอามาได้ก่อนจะลูบไล้เบาๆราวกับเป็นเจ้าของ

            “พวกนายอยู่ไม่สงบสุขแน่” พูดพลางส่งสายตาอาฆาตไปให้ปืนก่อนจะเก็บใส่ลิ้นชัก

            “ฮยอง~ สองคนนั้นหนีไปได้เหรอ” ชางซอนที่สลบไปเพราะหมัดอาฆาตของซังฮยอนถามพี่ชายที่นั่งอยู่ในห้องทำงาน

            “อืม~” คำตอบของพี่ชายทำให้คนถามเซ็งจัดเนื่องจากเสียดายของขาวๆที่ยังสร้างรอยไว้ไม่ครบ “หลังจากนี้ พวกนั้นคงระหวังตัวมากขึ้น” ซึงโฮบอกเซ็งๆก่อนจะมองหน้าน้องชายที่บวบบูดและม่วงคล้ำ

            “ทำไมทำหน้าอย่างนั้น” ชางซอนถามเซ็งๆก่อนจะเดินออกห้องไปเพราะรำคาญสายตาพี่ชาย

            @ บ้านตระกูล ปาร์ค

            ซังฮยอนประคบร้อนเบาๆตามรอยช้ำและรอยสีกุหลาบ ใบหน้าสวยบึ่งตึงเพราะยังคงโกรธและโมโหไม่หาย ยิ่งมองเห็นน้องชายที่หลับสนิทยิ่งโกรธ

            “คุณหนูจะทำยังไงต่อไปครับ” จองบยองฮีถามคุณใหญ่นั่งหน้างออยู่บนเตียงใกล้ๆน้องชาย

            “นูนาก็ยังไม่กลับ จะส่งมีร์กลับไปก็กลัวว่าพวกนั้นจะจับตัวไปอีก” ซังฮยอนถอนหายใจก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมที่หน้าอกของน้องชายก่อนจะหันมามองพ่อบ้าน          “คุณพ่อบ้านไปพักเถอะ ผมดูและมีร์เอง” พูดจบก็เดินไปส่งคุณพ่อบ้านที่หน้าประตูก่อนจะเดินมานั่งข้างๆน้องชายที่หลับสนิทไปแล้ว

            08.00 น

            ก๊อก~ ก๊อก~

            “คุณหนูครับ มีแขก” เสียงของพ่อบ้านทำให้ซังฮยอนติดกระดุมเม็ดสุดท้ายก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับเสื้อสูทและกระเป๋าเอกสาร

            “ทักทายตอนเช้าจ๊ะ ชอนดุงที่รัก” เสียงที่กวนอวัยวะเบื้องล่างทำให้ซังฮยอนมองไปที่แขกของบ้าน

            “แก! มาทำไม” ซังฮยอนแทบเข้าไปต่อยแขกที่ไม่อยากรับเชิญด้วยความโกรธจากเมื่อวาน

            “มาดูว่าที่ภรรยาไง” ตอบพลางส่งสีหน้ากวนๆไปให้เจ้าของบ้านที่ยืนอยู่ที่บันไดขั้นสุดท้าย

            “เฮอะ! คุณพ่อบ้านขึ้นไปดูมีร์ก่อนนะ เดี๋ยวผมไล่แขกเอง” ซังฮยอนหันไปบอกบยองฮีก่อนจะเดินไปหาร่างหนาที่จิบกาแฟอย่างสบายใจ

            “ชั่ว!” ซ่า คำพูดและการกระทำที่มาพร้อมกับทำให้ซึงโฮตั้งตัวไม่ทัน ใบหน้าหล่อเหลาเปียกไปด้วยน้ำเปล่าที่เจ้าของบ้านสาดมา

            “ชอนดุง!” ซึงโฮพุ่งเข้าหาร่างตรงหน้าก่อนจะจับกดลงกับโซฟาและมองใบหน้าหวานด้านล่างด้วยความโกรธ

            “หึ! ยังน้อยไปที่นายทำกับมีร์ และฉัน” ซังฮยอนส่งสายตาอาฆาตกลับไปให้พร้อมกับออกแรงดิ้น แต่ดูเหมือนซึงโฮจะเตรียมการมาดี ด้วยการกดขาทั้งสองของตัวเองลงบนเรียวขาสวย

            “ฉันไม่พลาดอีกเหรอ ชอนดุง” พูดจบก็โน้มหน้าลงมาและปิดริมฝีปากสวยที่ชอบด่าเขาเป็นประจำ แต่มีเหรอที่ซังฮยอนจะยอมคนถูกจูบจัดการปิดปากสนิท

            “หึ!” เสียงหัวเราะที่พาให้ขนลุกไปตามๆกันก่อนจะก้มลงมาและใช้ฟันขบเบาๆที่ริมฝีปากล่าง

            “โอ๊ย! อุ๊บ” ซึงโฮรีบแทรกลิ้นเข้าไปทันทีที่ซังฮยอนร้องออกมา สัมผัสที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังทำให้ซึงโฮรุนแรงจนเผลอกัดลิ้นของร่างด้านล่าง กลิ่นคาวเลือดทำให้เขาชอบใจและรุกต่อไป

            พลั่ก! ชอลยงกระแทกแจกันใกล้ๆมือลงกับท้ายทอยของคนที่กำลังทำร้ายพี่ชาย ก่อนจะดึงคนตัวใหญ่กว่าออกมาเมื่อเผลอจับแผลที่ท้ายทอย

            “มีร์ ลงมาทำไม” ซังฮยอนกอดน้องชายแน่นก่อนจะหันมามองอีกคนที่ยืนกุมท้ายทอยด้วยใบหน้าที่เจ็บปวด แต่ก็ยังคงส่งสายตาอาฆาตมาให้ร่างทั้งสองที่กอดกันแน่น

            “พวกนายไม่มีทางอยู่อย่างสงบสุขหรอก ปาร์คซังฮยอง ปาร์คชอลยง” ซึงโฮมองทั้งสองอีกครั้งและเดินไปหน้าบ้าน

            “เดี๋ยว!” ซ่า! กาแฟอุ่นถูกสาดใส่ร่างหนาอีกครั้งจนเจ้าตัวอยากจะบีบคอตัวเเสบที่ชอบสาดน้ำเสียจริง

            “ซังฮยอน! นี้มันครั้งที่สองแล้วนะ” ซึงโฮทำท่าจะพุ่งเข้าไปหาซังฮยอนแต่ถูกชอลยงขว้างแก้วใส่หน้าสะก่อนจะชะงักไป “นาย!” ใบหน้าหล่อเหลามีเลือดไหลอีกจุดที่หน้าผาก

            เพียะ!

            “ฉันเกลียดแก!! ไอห้อย!! คุณพ่อบ้าน! ไล่แขก!” ซังฮยอนมองใบหน้าของซึงโฮที่ค่อยๆหันกลับมาทางเดิม ซีกหนึ่งของใบหน้ามีรอยแดงห้านิ้วมือของเขาประดับอยู่

>>>>> 

            “จะไปไหนครับ คุณชายใหญ่” คนขับรถมองสภาพเจ้านายที่เละไม่เป็นท่า

            “โรงบาล” ลูกน้องที่ดีทำการทำตามคำสั่งด้วยกลัวว่าคุณชายใหญ่ของบ้านเลือดจะหมดตัวเอา








มาแล้ว >O<
จะอัพต่อหลังจาก Love U So mush จบนะคะ
เรื่องนี้ไม่ใช่ภาคต่อนะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

157 ความคิดเห็น

  1. #120 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 22:58
    บทนี้เยินได้ที่เลยนะซึงโฮ 555+
    สงสารก็สงสาร ฮาก็ฮา
    ตอนมานี่นายมั่นใจมากกกก
    แต่ขากลับนี่ ทั้งน้ำ ทั้งกาแฟ ทั้งแก้ว ทั้งฝ่ามือ
    คราวหน้าอัพเลเวลความโหดเลยนะท่านลีด!
    แ่ค่นี้มันยังไม่พอหรอก!! เอาให้ดุงดุงหงอไปเลย ฮ่าๆๆๆ

    หมั่นไส้ลีดตอนต้น
    กลับคำพูดง่ายๆ ซะงั้นอะ แถมากกก!
    ปล่อยให้เป็นภรรยาอีจุน โหยยยย
    แกจะชนะคูณสองให้ได้เลยใช่ไหม =..=
    สงสัยว่าสองตระกูลนี้แค้นกันมาแต่ชาติปางไหน
    แล้วแค้นกันเรื่องอะไร? ติดตามต่อไปปปป!

    แอบฮาตอนสุดท้าย
    "ไปโรงบาล"
    สั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความ
    สภาพเละถึงขั้นนี้แล้ว จุดหมายคงเป็นที่อื่นไปไม่ได้หรอก ๕๕๕
    #120
    0
  2. #117 Pim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 16:55
    ละ....ลีด!!



    ถ้าจะโดนกันขนาดนี้นะ เสียโฉมแน่ๆ



    ตระกูลปาร์คโหด จริงไรจริง ฮ่าๆๆๆ



    #117
    0
  3. #96 เต้าหู้อน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 00:45
    คิดๆดูแล้วลีดน่าสงสารอ่ะ โดนทำร้ายร่างกายซะหนักเลย 55555555
    #96
    0
  4. #70 pu__A (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 07:31
    ดุงโหดไปแล้ว แอบสงสารลีด 55

    สงสัยลีดต้องโหดคูณ 2 ดุงจะได้ยอม (โหดแค่นี้ดุงไม่กลัว)

    ดุงระวังลีดดี ๆ น้าาา ^^
    #70
    0
  5. #21 Spiny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 00:56
    โรงบาล ถุ้ย!
    ฮ่าๆๆ
    #21
    0
  6. #16 YinG_KIM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 22:54
    มันส์อ่

    โหด สวย ดุ จริงๆนะ ปาร์คซังฮยอน

    แต่ลีด แกก็ร้ายใช่ย่อย

    อยากรู้จังว่าที่งซึีงซังกะจุนมีร์ไปมีความแค้นอะไรกัน??

    ถึงฟัดกันตั้งกะอินโทรยังชาปร์เตอร์แรก
    #16
    0
  7. #13 กลีบดอกทานตะวัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 15:46
    เอิ้กๆๆๆๆๆ
    เอาตรงๆนะ
    ยางมึนมากอ่า
    ว่าแต่สองครัวนี้ผิดใจอะไรกันหรือ?
    รอค่ะ
    #13
    0
  8. #9 klassyhcp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 10:19
    อ่านแล้วหัวเราะไม่หยุดเลย ฮาอะ ><

    ลีดนี่กะจะแอ้มดุงให้ได้เลยปะเนี่ย ตามมาถึงบ้านเชียว

    แต่เจอฤทธิ์สองพี่น้องนี่เข้าไป ถึงกับเละ 555555 สะใจ

    โดนสาดน้ำ สาดกาแฟ แจกันทุบหัว ปาแก้ว แถมโดนฝ่ามืออีก

    รอดมาได้ยังไง 555555

    #9
    0
  9. #4 yoonnie-snsd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 08:26
      คอมเม้นท์แรก ย๊าาาาาาาาาาาาฮู้ววววววววววววว

    -0-!! เอ่อ...สองพี่น้องตระกูลปาร์คอย่างโหดอ่ะ โค-ตะ-ระ-โหดดดดดดดดดดด สาดเอาๆๆ กระแทกเอากๆ ขว้างเอาๆ
    แอบสงสารท่านลีด แล้วก็แอบสะใจนิดนุง- -* ไม่อยากจะคิดตอนต่อไปเล้ยยยยยยยย
    ท่านลีดต้องมาเอาคืนแบบสาสมแน่ๆ>///<
    ดุงดุงกี้กับมีมี่ ระวังตัวให้ดีน้าาาาาาาาาาาาาา >[]<
    #4
    0