[fic mblaq] Love or Lodged {END}

ตอนที่ 19 : Chapter XVIII: Last Love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 พ.ย. 55

Chapter XVIII

 

 

Last Love

          ชางซอนมองร่างเล็กที่นั่งอยู่ที่เตียง อาการเกร็งราวกับเด็กหนุ่มที่พึ่งมีความรัก หรือไม่ก็เป็นพวกโง่ๆที่พึ่งแต่งงานแล้วไม่กล้าทำอะไรเจ้าสาว

            “ทำไมดาร่าถึงให้ผมมาที่นี้ล่ะ” ชอลยงยิ้มหวานก่อนจะเล่นเกมส์ในพีเอสพีต่อไปอย่างร่าเริง ก่อนที่บานประตูห้องนอนจะเปิดออกพร้อมกับร่างบางของซานดาร่า คุณพ่อบ้านและสามีคุณพ่อบ้าน

            “ฉันขี้เกียจจะแกล้งนายแล้ว ตอนนี้เรามีภารกิจใหญ่ที่ต้องทำ” ชางซอนทำหน้าสงสัยมากกว่าเดิมจนหญิงสาวอยากจะหาอะไรปาหัวมันสองสามที

            “เรื่องอะไรเหรอครับ?”

            “นี่นายลืมพี่ชายของนายไปแล้วหรือไง!! ไอคนที่มันจะแต่งงานวันพรุ่งนี้หน่ะ” ซางชอนพยักหน้าก่อนจะทำหน้าสงสัยเหมือนเดิม

            “แล้วจะให้ผมทำอะไรอ่ะ?” - -*

            “พวกนายก็ต้องกลับมาควงกัน โดยที่ข้อแลกเปลี่ยนคือฉันจะยกเลิกไอภารกิจเจ็ดด่านนี้สะ” ชอลยงมองหน้าพี่สาวก่อนจะเหลือบกลับมามองหน้าคนรัก

            “แล้วหลังจากนี้ล่ะครับ” ซานดาร่ามองน้องชายก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างๆและยิ้มหวานให้ มือเรียวลูบหัวน้องชายด้วยความรักใคร่

            “ก็แล้วแต่นายสองคนแล้วกันว่าจะทำยังไง” ร่างสูงจ้องมาที่คนตัวเล็กที่ปลายเตียงก่อนที่ซานดาร่า คุณพ่อบ้านและจีฮุนจะเดินออกจากห้องไปด้วยความรวดเร็ว

            “มีร์~ นายหายโกรธฉันแล้วใช่ไหม” ร่างสูงทรุดกายลงข้างก่อนจะมองคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้ามองมือทั้งสองข้าง

            “อืม~ ฉันขอโทษนะที่พูดจาทำร้ายจิตใจของนาย ขอโทษที่ไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเองนะ มีร์~” ชอลยงหันมามองร่างสูงก่อนจะยิ้มหวานและจับมือหนาเอาไว้

            “ฉันไม่โกรธนายหรอก” ชอลยงยังคงก้มมองมืออยู่อย่างนั้นจนเขาเริ่มกังวลหรือว่าชอลยงจะเกลียดเขาเข้าจริงๆสะแล้ว

            “แล้วทำไมนายไม่มองหน้าฉันล่ะ” มือหนากุมที่ใบหน้าหวานก่อนจะบังคับให้เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมา แต่ต้องตกใจเมื่อใบหน้าหวานกำลัง

            แดงเข้ม!!

            “ฉันเขินไง ไอบ้า!!!” ชอลยงตีแขนเขาก่อนจะขยับตัวออกห่างแต่ก็โดนคว้าเอวเอาไว้ก่อนและดึงรั้งให้ร่างบางเข้ามาใกล้

            “งั้นเดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้เช้าต้องไปงานของซึงโฮฮยอง” ร่างสูงยิ้มหวานก่อนจะเดินไปเข้าน้ำเพื่อชำระร่างกาย

            ชางซอนมองร่างบางที่กำลังนอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของเขาด้วยรอยยิ้มก่อนจะลูบหัวกลมๆเบาด้วยความรักใคร่

            “นายอยากกอดฉันหรือเปล่า” ร่างสูงก้มมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงซ่านด้วยรอยยิ้มก่อนจะกดจมูกลงที่กลุ่มสีเข้มและไล้ลงมาถึงแก้มทั้งสองข้าง

            “นายพักผ่อนเถอะ” ชอลยงมองร่างสูงที่ทิ้งตัวลงนอนอย่างขัดใจก่อนที่ร่างเพรียวบางจะลุกขึ้นและนั่งทับลงบนร่างสูงที่ตั้งท่าจะนอน

            “ไม่อ่ะ~” ชอลยงปลดเสื้อนอนลายหมูสีชมพูออก ก่อนจะคุกเข่าและดึงรั้งกางเกงนอนยางยืดลงมาพร้อมกับชั้นในตัวบาง

          ฉากไม่เหมาะสมกรุณาใช้วิจารณญาณและ คลิก

            10.10

            ซานดาร่ายืนส่ายหน้าอยู่ที่หน้าห้องของน้องชายของตัวเอง ก่อนจะมองคุณพ่อบ้านที่สภาพเป็นซอมบี้ โดยมีคุณสามียืนประคองอยู่ข้างๆ

            “จะบอกว่าคึกจากที่ได้ยินเสียงฉันเนี่ยนะ แล้วไอบ้านั้นมันกดน้องฉันจนลุกไม่ไหวเลยหรือไงเนี่ย” ร่างเพรียวบางในชุดกางเกงขายาวเริ่มออกท่าทางด้วยการถีบประตูจนจนสั่นไปทั้งบาน

            “ครับ! ครับๆ” ชางซอนเปิดประตูออกมาก่อนจะมองแขกผู้มาเยือนด้วยความงุนงง ก่อนที่ซานดาร่าจะประธานฝ่ามือให้หนึ่งที

            “ขับรถจากที่นี้ไปโซลมันห้าชั่วโมงนะยะ เร็วๆหน่อย ฉันอยากไปส่งชอนดุง” ชางซอนได้แต่พยักหน้าก่อนจะปิดประตูและวิ่งกลับไปที่เตียง

            “มีร์~ ลุกไหวใช่ไหม?” ชางซอนมองร่างบางบนเตียงที่กำลังกินข้าวต้มเงียบๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะเงยหน้ามามองเขาและยิ้มหวานให้

            “จุนก็อุ้มเค้าไปอาบน้ำสิ” ชางซอนอมยิ้มก่อนจะนั่งลงกินข้าวพร้อมกัน ก่อนจะพากันไปอาบน้ำ(ไม่)อย่างเดียว

            19.00

            ซานดาร่าทำหน้าทื่ออยู่ที่หน้างานแต่งงานโทนสีขาวตกแต่งด้วยกุหลาบแดงเพื่อความเด่นชัด เจ้าบ่าวและเจ้าสาวกำลังยืนยิ้มอยู่หน้างาน ถ้าหน้าอย่างนั้นเรียกว่ายิ้มนะ

            “ดีแค่ไหนที่มีร์ยอมตกลงคบกับแก ไอโง่!” นาโอมิยิ้มหวานให้ชอลยงที่อยู่ในอ้อมแขนของไอคนหน้าบานตลอดเวลาจนคนเป็นพี่ยังหมั่นไส้

            “ขอโทษนะฮะที่มาช้า” กึนซอกก้าวยาวเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พร้อมกับยื่นกล่องสีแดงสดมาให้ร่างสูงของซึงโอที่กำลังทำหน้าเซ็ง

            “ของฉัน?”

            “ครับ ชอนดุงฝากมาให้” ซึงโอรับมาด้วยความรวดเร็วก่อนจะถูกมินนาผลักออกและเดินหายเข้าไปในงาน มือหนารีบเปิดปล่องที่คุ้นตาก่อนจะมองแหวนที่คุ้นตาด้วยใบหนเรียบนิ่ง

            “ฉันจะคืนให้ต่อเมื่อนายไม่รักฉันแล้ว”

            ชอนดุงเชื่อว่าเขาไม่ได้รักตัวเองแล้วงั้นเหรอ ซึงโฮมองแผ่นกระดาษที่แนบไว้กับฝากล่อง ก่อนจะหยิบออกมาอย่างรวดเร็ว

            ฉันยังรักนายอยู่นะ

                                 ปาร์ค ซังฮยอน รัก ยัง ซึงโฮ

            “ชอนดุงล่ะ” กึนซอกมองคนที่กำลังว้าวุ่นด้วยใบหน้าเรียบนิ่งก่อนจะค่อยๆดันออกและยกยิ้มให้เขา จนซึงโอกระวนกระวายมากกว่าเดิม

            “ไปแล้ว ไปแบบถาวร”

            ซานดาร่ายกยิ้มก่อนจะเลิกทำหน้าทื่อและเดินกลับไปนั่งในงานด้วยความเงียบสงบ ส่วนชอลยงก็ได้แต่มองพี่ชายของคนรักด้วยความสงสาร

            “ไปไหน”

            “ขอโทษครับ ผมไม่ได้มีหน้าบอกส่วนตรงนั้น”



















Talk
เอ็นซีมาแบบไม่ทันตั้งใจ Next to The End

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

157 ความคิดเห็น

  1. #154 bm-mook (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 12:31
    มันก็โทษใครไม่ได้หรอกนะ ลีด ที่รัก

    มัวแต่ปากห้อยอยู่สิ  สมควร
    #154
    0
  2. #143 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 21:42
    สมน้ำหน้า ซึงโฮ!!
    โปรดรู้ไว้ซะด้วยว่าแกช้ามากกกกก
    ทั้งๆ ที่ยังรักดุงอยู่
    แต่กลับไปแต่งงานเนี่ยนะ
    ชีวิตแกจะมีความสุขได้ยังไงหาาาาา
    รีบไปตามดุงเลยนะเว้ย
    ก่อนที่แกจะไม่ได้เจอดุงอีกน่ะ
    อีกฝ่ายเค้าอุตส่าห์เผยความรู้สึกขนาดนี้แล้ว

    ชางซอนกับชอลยง หวานได้อีกกกกกก
    ดูไว้นะซึงโฮ
    นั่นคือความสุขที่แกจะไม่มีวันได้สัมผัส
    ถ้าไม่ตามชอนดุงกลับมา
    ดังนั้น เชื่อฟังหัวใจของแกซะนะ
    :)
    #143
    0
  3. #128 Sama Clover (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 20:51
    อ่านมาหมดทุกตอนพึงมาเม้นอันสุดท้ายขอโทษนะค่ะ~

    สนุกมากเลย ความรักพันไปพันมาดีจัง

    ติดตามตอนต่อไปนะค่ะ

    อยากให้แต่งแยกของ จีฮุนกับบยองฮี จัง >//<
    #128
    0
  4. #123 CZ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 23:33
    อัพพพพพพ. ค้างมากมาย
    #123
    0
  5. #119 PuPea Lalaln (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 14:15
    มีร์...  หายโกรธกันแล้ว
    เหลือแต่คู่  ซึงซังแล้วแหละ  ...  
    #119
    0