[fic mblaq] Love or Lodged {END}

ตอนที่ 16 : Chapter XV : Stupid

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    14 พ.ค. 55

Chapter XV

Stupid

            @ บ้านตระกูล ยัง

            ชางซอนมองพี่ชายและว่าที่พี่สะใภ้ที่กำลังเลือกการ์ดและชุดแต่งงานด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะหันไปบอกพี่ชายคนโตที่หน้างอเป็นตะขอตกปลาอยู่ข้างๆ

            “ฮยอง!! เตรียมตัวจัดงานแต่งให้ผมด้วยนะ” ชางซอนจิบชาอย่างใจเย็นและนึกถึงคนที่ไม่ยอมเจอหน้าเขามาเกือบหนึ่งเดือน

            “แกจะแต่งงานกับใครล่ะ เสาบ้านหรือไง” จีฮุนเกิดอาการเวียนเฮดจนคิดว่าตัวเองคงหน้าแก่ไปอีกสองสามปี ไม่แน่จีโออาจจะถอนหมั้นเขาก็ได้นะเนี่ย

            “ผมจะแต่งงานกับมีร์ มีร์!!! รอก่อนนะครับ” เหมือนท้ายประโยคจะเป็นการพึมพำกับตัวเอง ใบหน้ายิ้มแย้มทำให้พี่ชายเริ่มหายเครียด ส่วนซึงโฮก็เผลอปล่อยอัลบั้มภาพลงไปกระแทกกับโต๊ะ

            “แกชอบมีร์หรือไง?” คำถามของพี่ชายทำให้ชางซอนยิ้มและหัวเราะอย่างเขินอาย ก่อนจะทำท่าบิดไปบิดมา

            “ไม่ได้ชอบหรอก แค่รักเท่านั้นเอง” จีฮุนตีหัวน้องชายก่อนจะอมยิ้มกับท่าทางของน้องชาย และส่งสายตาเยาะเย้ยไปให้ซึงโฮที่นั่งนิ่งอยู่

            “กินข้าวแล้วสินะ ทีหลังบอกพี่ชายนายที่ไม่ใช่ฉันด้วยนะว่า เลิกกินหญ้าแทนข้าวได้แล้ว” จีฮุนร่ายยาวก่อนจะลุกขึ้นแล้วคว้าเสื้อสูทติดมือมาด้วย

            “ฮยองจะไปไหน?” ชางซอนมองพี่ชายคนโตที่กำลังยิ้มหวานอยู่ควงกุญแจรถที่นิ้วชี้ และหันไปมองหน้าชางซอน

            “ไปบ้านตระกูลปาร์คไง” หยักคิ้วกวนๆให้ซึงโฮ และกอดคอน้องชายคนเล็กที่หน้าบ้านและขับรถออกไปด้วยความเร็วสูงและอารมณ์ที่ดีขึ้น

            ซึงโฮมองหญิงสาวที่นั่งยิ้มกับอัลบั้มภาพตัวอย่างการ์ดงานแต่ง และชุดแต่งงาน ทั้งๆที่เขากำลังจะมีความสุขแต่ทำไมถึงยังคิดคนคนนั้นอยู่อีกนะ

            “ฉันไม่แต่งกับแกหรอกนะ” เมื่อห้องนั่งเล่นไร้ผู้คนหญิงสาวข้างกายก็หยิบอัลบั้มภาพมาตีหัวเขา และเบ้หน้าด้วยความเซ็งจิต

            “ทำไมล่ะ?” พิงโซฟาด้วยความเหนื่อยหน่าย ภายในหัวมีแต่ภาพของคนคนนั้นและดูจุน ป่านี้สองคนนั้นคงกำลังจะมีความสุขอยู่ตรงไหนของโลกกันนะ

            “แกยังรักชอนดุงอยู่”

            @ บ้านตระกูล ปาร์ค

            เมื่อรถสปอร์ตจดลงที่หน้าประตูบ้าน คุณพ่อบ้านก็เดินออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่เมื่อเห็นชายหนุ่มที่ลงมาคนแรกก็แทบจะเป็นลม เมื่อจีฮุนเห็นหน้าภรรยาซีดเผือกก็ตกใจแทบช็อค

            “เป็นอะไรจีโอ แพ้ท้องเหรอ” เมื่อร่างสูงเข้ามาประชิดและประคองไว้ แต่เมื่อได้ยินความเป็นห่วงที่เปล่งก็ออกก็ปรี๊ดแตกตีหัวแรงๆหนึ่งที

            “แพ้ท้องบ้านนายสิ” ใบหน้าที่แดงเปล่งจนชายหนุ่มต้องอมยิ้ม โอบเอวและเดินกลับเข้ามาในตัวบ้าน โดยมีน้องชายที่ยิ้มหน้าบานไม่ต่างกันเดินตามหลังมา

            “ว่าแต่คุณอีจุนมาทำอะไรที่นี้ครับ” คุณพ่อบ้านเชิญแขกทั้งสองให้นั่งลง แต่จีฮุนก็เลือกที่จะเกาะเอวเขาเอาไว้มากกว่า ส่วนคนถูกถามก็ยังคงยิ้มหวานอยู่อย่างนั้น

            “มาแต่งงานกับมีร์ครับ” ใบหน้างงของคุณพ่อบ้านเบิกตากว้างด้วยความตกใจและแปลกใจ ร่างบางที่บันไดก็เหมือนกัน ซังฮยอนเดินลงมาเงียบๆและนั่งลงตรงข้ามกับร่างสูงที่ยิ้มหวานอยู่

            “นายแน่ใจกับความรู้สึกของตัวเองแล้วหรือไง” แม้คำถามจะแทงใจตัวเองแต่ก็เลือกที่จะถามออกไป ส่วนชางซอนก็มองคนสวยตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ

            “ใช่!! ฉันเชื่อว่าหนึ่งคำที่ฉันจะบอกมีร์ มันมีค่าพอ” แม้จะสงสัยว่าทำไมร่างบางยังอยู่ที่นี้แต่ก็ยิ้มอย่างมั่นใจและกำหมัดแน่นด้วยสีหน้าแน่วแน่

            “ดีจังเลยนะที่นายรู้ใจตัวเอง” ยิ้มบางๆของร่างบางทำให้เขายิ่งสงสัย “ดูท่าจะดีนะครับคุณพ่อบ้านถ้าจะวาดแผนที่ให้อีจุน” บอกคุณพ่อบ้านที่วางเค้กและกาแฟลงกับโต๊ะ ซึ่งเจ้าตัวก็พยักหน้ารับแล้วเดินหายไปในครัวพร้อมกับปลิงที่เอว

            “อ้าว~ มีร์ไม่ได้อยู่ที่นี้เหรอครับ” สีหน้าผิดหวังสลับกับตกใจทำให้ร่างบางอมยิ้มและทิ้งตัวไปยังพนักพิง ชางซอนไล่สายตาไปตามร่างบางที่มีสีหน้าเหนื่อยอ่อนแถมยังดูซูบซีดไปอีก

            “ใช่~ เขาพึ่งขึ้นไปที่ไร่เมื่อสองสามวันก่อน” ตอบทั้งๆที่หลับตาอยู่ บ้านวันนี้เงียบสงบเนื่องจากซานดาร่าก็ตามไปดูแลน้องชายที่ไรเหมือนกัน เอ๊ะ นูนา “ดูเหมือนนายจะเจองานหนักนะที่นั้น”

            “ฉันไม่กลัวหรอก” เมื่อได้รับคำตอบร่างบางก็ลืมตามขึ้นและยิ้มหวานให้เขา และลุกขึ้นนั่งตามปกติ “ว่าแต่ทำไมนายถึงอยู่ที่นี้ล่ะ” คำถามของชางซอนเรียกความสงสัยให้เขาไม่น้อย

            “ก็นี่บ้านฉันไม่ใช่หรือไง” มองหน้าชางซอนด้วยความไม่เข้าใจก่อนจะตักเค้กเข้าปากและจิบกาแฟด้วยรอยยิ้มน้อยๆ

            “หมายถึง... บ้านสามี” สีหน้ากระอักกระอวนแถมด้วยความเหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้า

            “ฉันไม่ได้แต่งงานกับดูจุนหรอก ทุกอย่างก็แค่แผนที่นูนนาวางไว้ให้พี่ชายนายยอมรับเท่านั้น” สีหน้าผิดหวังทำเอาชางซอนอยากจะตบปากตัวเองสักหลายๆทีให้สาสมกับคำพูดไม่คิด

            “ทำไมล่ะ” แม้ว่าคำถามดูโง่เง่าแต่เขาก็เลือกที่จะถาม ใบหน้าสวยที่เหมองลงไปยิ่งทำให้อยากรู้คำตอบมากขึ้น

            “เพรา... ทั้งร่างกายและจิตใจมันเป็นของเขาไปหมดแล้วหน่ะสิ” ฝืนยิ้มด้วยความพยายามที่สุด ก่อนจะลุกขึ้นและเดินจากไปพร้อมกับที่คุณพ่อบ้านเดินเข้ามาพร้อมแผนที่

            “คุณถามอย่างนั้นไม่ดีเลยนะครับ” คุณพ่อบ้านตำหนิก่อนจะสะบัดก้นเดินหนี ซึ่งจีฮุนก็ส่ายหน้าเซ็งๆก่อนจะหิ้วน้องชายกลับบ้าน

            “นายเนี่ยนะ... ไม่รู้หรือไงว่าชอนดุงกำลังเสียใจเรื่องที่ซึงโฮมันกำลังจะแต่งงานหน่ะ” จีฮุนสาวเท้าและลากน้องชายมาถึงรถด้วยรวดเร็วและขับออกไปช้าๆ

            @ บ้านตระกูล ยัง

            ชางซอนก็อยากจะขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าและตรงไปตามแผนที่แต่ว่าจีฮุนรั้งเอาไว้ก่อน เพื่อให้เตรียมตัวและเตรียมให้พร้อมไปรบกับซานดาร่าขาวีน

            “ฮยอง!!! ยังนั่งโง่อยู่กับไองานแต่งบ้าๆอีกหรือไง” ชางซอนกวาดเอาอัลบั้มภาพบนโต๊ะลงไปกองกับพื้น ส่วนพี่ชายทั้งสองคนก็ตกตะลึงไปกับอารมณ์แปรปรวนของน้องชาย

            “รู้ไหมว่าชอนดุงไม่ได้แต่งงานแถมยังบอกอีกว่า!!! ทั้งร่างกายและจิตใจมันเป็นของฮยองไปหมดแล้ว!!! โง่จริงๆ!!!” ระบายอารมณ์เสร็จก็เดินขึ้นบ้านไปด้วยรอยยิ้ม ทิ้งให้ซึงโฮนิ่ง อึ่ง อยู่กับประโยคเมื่อครู่

            ความแปลกใจ ตกใจ ดีใจแล่นเข้าสู่หัวใจด้วยความรวดเร็ว ทำไมกัน ทำไมคนคนนั้นถึงไม่แต่งงาน และยังพูดแบบนั้นออกมาอีก ต้องการอะไรจากฉันกันแน่นะ ปาร์ค ซังฮยอน

            “อย่าคิดมากเลย ไหนๆแกก็จะแต่งงานอยู่แล้วเลยบอกให้กระจ่างสักหน่อย” จีฮุนทรุดกายลงข้างๆน้องชาย และยิ้มบางๆให้เท่านั้น “เดี๋ยวฉันจะตามจุนไปด้วยนะ” สีหน้ายิ้มแย้มของพี่ชายทำให้เขาอดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้

            “คุณพ่อบ้านก็ไปด้วยสินะถึงได้ตามไป” ประโยคประชดประชันของน้องชายกลับทำให้คนเป็นพี่บิดไปบิดมาด้วยความเขินอายจนน้องชายเกิดอาการหมั่นไส้

            “แน่สิคนเขารักกัน” ยิ้มหวานชวนเลียนให้น้องชายและเดินฮัมเพลงขึ้นไปชั้นสอง ปล่อยให้ซึงโฮเจ็บจี๊ดที่หัวใจอยู่คนเดียว

            05.00 น

            ชางซอนตื่นเต้นจัดจนนอนไม่หลับได้แต่นั่งเตรียมโน่นนี้ด้วยความกระวนกระวาย ขนกระเป๋าเดินทางขึ้นรถและกลับมาอาบน้ำ ทำข้าวกล่อง ชงกาแฟ และจบลงที่นั่งศึกษาแผนที่ ดูเหมือนคุณพ่อบ้านจะล่วงหน้าไปเมื่อคืน ไร่ที่ว่าเนี่ยเป็นไร่องุ่นกับสตอเบอรี่บนภูเขา

            “แกจะบ้าหรือไงเนี่ย!! ปลุกมาป่านี้ทำไมว่ะ!” พี่ชายคนโตที่เดินหน้ามุ่ยลงมาจากชั้นบน มีผ้าขนหนูเช็ดผมและแต่งตัวเรียบร้อย

            “แม้~ บ่นผมแต่ตัวเองก็แต่งตัวสะหล่อเลยนะฮยอง” อดที่จะขำกับชุดบุกป่าฝ่าดงที่มีเสื้อยืดคอกว้างสีดำและกางยีนส์ขาดสีสวยกับเป้หนึ่งใบ

            “หยุดทำหน้าอย่างนั้นได้แล้ว แล้วดูแกแต่งสิอย่างกับหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น” ดึงคอเสื้อกล้ามสีขาวด้านใน และนั่งลงข้างด้วยความหนักใจเล็กน้อย “ถึงจะมีจีโอค่อยช่วยหนุนหลังแต่ดูท่าทางดาร่าจะแค้นมากกกกกก” เมดสาววางกาแฟและมือเช้าลงตรงหน้าทั้งสอง

            “ผมไม่กลัวหรอก” ชางซอนกินมื้อเช้าอย่างมีความสุขและสบายใจโดยไม่เห็นสายตาเป็นห่วงและขบขันของพี่ชายเลยสักนิด

            “เอา!! ถึงที่หมายแล้วค่อยมาพูดแล้วกันน้องชาย” จีฮุนก็เลือกที่จะทานมื้อเช้าไปเงียบๆพร้อมกับหัวเราะดังลั่นในใจ เขาก็พอจะรู้ความแสบซ่าส์ของเหล่าสาวตระกูล ปาร์คมาบ้างมาแล้วล่ะนะ ร่าเริงให้ตลอดนะน้องชาย - -

            เมื่อซึงโฮตื่นมาบ้านทั้งหลังก็เงียบสงบ ไม่มีเสียงจากน้องชายหรือพี่ชายสักนิด แต่เมื่อคิดถึงน้องชายก็มีอีกประโยคที่ผุดขึ้นมา “รู้ไหมว่าชอนดุงไม่ได้แต่งงานแถมยังบอกอีกว่า!!! ทั้งร่างกายและจิตใจมันเป็นของฮยองไปหมดแล้ว!!! โง่จริงๆ!!!” ถ้าอย่างนั้นคนคนนั้นก็ต้องอยู่ที่บ้านสิ แถมคุณพ่อบ้านยังไม่อยู่อีกด้วย

            “เดี๋ยวเจอกันแน่ชอนดุง”

            ทางด้านชางซอน

            ถนนลูกรังสีแดงฝุ่นตลบ ต้นไม้ที่มองดูแห้งแล้งตลอดสองข้างทาง ทั้งหลุมและบ่อทำให้รถเขย่าซึ่งผู้โยสารกับคนขับก็ไม่ต่างกัน หัวโขกกับหลังคารถไปก็หลายรอบอยู่

            “ฮยอง!! ทำไมมันทุรกันดารอย่างนี้ว่ะ” น้องชายเกิดอาการเซ็งจิตและอาการมึนเมากับรถที่โคลงเคลงไปมา ส่วนจีฮุนที่ขับรถก็เริ่มปวดหัวกับการเขย่าของตัวรถที่มากเกิน

            @ บ้านตระกูล ปาร์ค

            ซึงโฮมองบ้านหลังงามที่เงียบสงบไม่ต่างจากบ้านเขาสักเท่าไหร่ แต่เมดก็บอกว่าคนที่เขามาหาไม่ได้ออกไปไหน แถมช่วงนี้ยังอยู่ติดบ้านเสียด้วย

            “นายจะมาแจกการ์ดเหรอ”เสียงหวานๆที่ดังมาจากชั้นบนทำให้เงยหน้าขึ้นไปมอง และอมยิ้มเมื่อร่างบางกำลังเดินลงมาจากชั้นบน

            “นายคิดว่าไงล่ะ” ซังฮยอนมองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูอิ่มเอิ่มและกระจ่างใส แตกจากเขาที่โดนนูนาบ่นเป็นร้อยๆรอบว่าหน้าดำบ้างล่ะ หน้าซูบไปลงไปบ้างล่ะ

            “นายจะแต่งเมื่อไหร่ล่ะ” เมื่อพาตัวเองมานั่งที่โซฟาได้โดยที่ไม่เผลอเป็นลมหรือร้องไห้ออกมาสะก่อน ไม่รู้ว่าซึงโฮจะรู้หรือยังว่าเขาไม่ได้แต่งงานแถมทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องที่เมคขึ้นมาเท่านั้น

            “แล้วทำไมนายไม่แต่งงานกับดูจุนล่ะ!!!” ทั้งสีหน้าที่โกรธ และน้ำเสียงที่ดังก้องยิ่งทำให้เขาตกใจจนอยากจะวิ่งหนี ว่าแต่ ซึงโฮรู้ได้ยังไง?!

            “เพราะฉันไม่ได้รักดูจุนยังไงล่ะ” มองใบหน้าหล่อที่ตกตะลึงก่อนจะฉวยโอกาสวิ่งขึ้นห้องและล็อคประตูเรียบร้อย

            ทางด้านชางซอน

            ชางซอนเกิดอาการอ้วกแตกอ้วกแตนหลังจากผ่านทั้งทางลูกรัง ดินโคลน และทางขาด ก่อนจะหยุดที่ป้ายไม้ขนาดสูงเขียนด้วยสีสีน้ำตาลว่า ไร่สามพี่น้องซึ่งทั้งสองก็ขับเข้าไปด้วยความรวดเร็วจนลืมอาการมึนหัวต่างๆไปหมดสิ้น โดยที่ไม่รู้เลยว่าแผนที่ที่คุณพ่อบ้านเขียนให้เป็นทางอ้อมขึ้นหลังเขาใช้เวลาเดินทางเกือบทั้งวัน

            รอยยิ้มบนใบหน้าของน้องชายทำให้คนเป็นพี่อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ นายยังไม่รู้ฤทธิ์นางมารร้ายหน้าสวยของซานดาร่าสะแล้ว ชางซอนเอ่ย~
















Talk : ไรเตอร์หายไปนานมาใช่ไหม แหะๆ มีธุระนิดหน่อยอย่าโกรธกันนะที่หายไป ช้านิดหน่อยเพราะปั่นไม่ทันแย้ววววววว T^T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

157 ความคิดเห็น

  1. #153 bm-mook (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 12:21
    เป็นไงล่ะ โดนน้องด่า

    โง่จริงๆๆ !!!!!
    #153
    0
  2. #140 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 21:31
    ซึงโฮ!! คิดได้สักทีนะแก
    เงิบเลยละสิตอนที่รู้ความจริง
    รีบไปง้อชอนดุงด่วนๆ เลยนะเฟร้ย
    ถึงดุงจะล็อกประตู จะเอาเก้าอี้ขวางประตู บลาๆๆ
    แต่แกก็ต้องลากชอนดุงออกมาเคลียร์ให้ด้ายยยย
    สมน้ำหน้าลีดตอนคู่หมั้นปฏิเสธ ไม่ยอมหมั้นด้วย
    55+ ให้มันได้อย่างนี้สิ!!

    สู้ๆ นะชางซอน -_-v
    ขอให้นายรอดพ้นจากด่านหฤโหดของป้าด้า
    ถ้ารักมีร์จริงก็ต้องทำได้อยู่แล้ว
    โชคดีเว่ยยย!
    #140
    0
  3. #84 A-cherbed (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2555 / 00:40
    กว่าลีดจะฉลาด - -
    #84
    0
  4. #82 klasyhcp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 21:00
    จุนฉลาดได้สักทีนะ หลังจากทึ่มมานาน
    แต่ดูเหมือนว่าจะยังมีอุปสรรคใหญ่หลวงรออยู่
    ยังไงก็ขอให้ผ่านด่านดาร่าแล้วขอมีรือแต่งงานให้ได้นะ
    ดาร่ายิ่งโหดๆอยู่ -_-

    ตาสว่างแล้วสิลีด
    รู้แล้วใช่มั้ยว่าดุงไม่ได้แต่งงานกับดูจุน
    รู้ไว้ด้วยว่าดุงรักลีดคนเดียวนะ
    ปรับความเข้าใจกันด่วนเลย TT


    #82
    0
  5. #81 Jan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 12:07
    โฮะๆๆ ดุงงี้ วิ่งขึ้นห้องล็อกประตูด้วย ฮาๆๆ ถ้าไม่รีบคงรุนะว่าจบที่ไหน ฮ่าๆๆ



    จุนนี่หึหึ อ้วกไปหลายรอบเลยละสิ



    ติดตามนะค่ะไรเตอร์
    #81
    0
  6. #68 YinG_KIM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 02:18
    >///<


    ฮ่าๆๆ ในที่สุดจุนจังก็เลิกแดกหญ้า ฮ่าๆๆ ป๋าเรนจิกเจ็บจริงๆ

    แกจะทำไงล่ะลีดคราวนี้ ทางสะดวกแล้วนะ

    สู้ๆนะจุนจัง อย่ายอมแพ้ป้าดาร่าซะล่ะ ฮ่าๆๆ 
    #68
    0
  7. #67 traeh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 06:50
    OMG -0-
    ติดตามต่อนะคะ !!!!
    #67
    0
  8. #66 xcs_little (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 23:02
    ในที่สุดไรเตอร์ ก็กลับมา มาอัพอีกนะ จะรออ่านน้าาาาาาาาาา~~~~
    #66
    0
  9. #65 fcohnai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 22:12
    ไม่โกรธค่าา มาอัพก็ดีใจเเล้วว >
    #65
    0