Gacha Fight!!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,026 Views

  • 6 Comments

  • 50 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    138

    Overall
    1,026

ตอนที่ 8 : นัปปะ vs เดอิดาระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

Gacha Fight!!

       Chapter 7 นัปปะ vs เดอิดาระ 

          การต่อสู้ระหว่างอาจารย์ไกด์กับทอมได้ปิดม่านลง และทอมคือผู้ที่คว้าเอาชัยชนะมาได้อย่างสวยงาม ส่วนอาจารย์ไกด์นั้นด้วยความบ้าซามูไรถึงเส้นเลือด เมื่อพ่ายแพ้จึงเอาแต่ก้มหัวขอให้ทอมรับไปเป็นลูกศิษย์ ไม่สิ นี่ต้องบอกว่าบ้าหนังจีนเสียมากกว่า แต่ทางทอมก็ปฏิเสธไปอย่างรวดเร็ว การต่อสู้ชิงเงินรางวัลกว่า5000บาทดำเนินมาจนถึงคู่ที่3

          สาวน้อยผู้แต่งตัวซะเด่นแถมยังสวมหน้ากากปิดปากเดินขึ้นบนเวทีอย่างเฉิดฉาย และทางคู่ต่อสู้ก็คือหนุ่มแว่นหนาเตอะ หุ่นอ้วนลงพุงแถมยังเตี้ย หน้าตาเขลอะไปด้วยเม็ดสิวนานาขนาดราวกับว่าเกิดมานี้เขาแทบไม่ได้ล้างหน้าของตัวเองเอาเสียเลย แต่ก็ยังได้ฉายาว่ามันสมองของห้อง

          โฆษก : “เอาล่ะคร้าบ การต่อสู้ได้ดำเนินมาถึงคู่ที่สามแล้ว ขอเชิญ Miss Fortune และคุณ Smart Brain เลือกตัวละครได้เลยคร้าบ!”

          โฆษกประกาศหนักแน่น และทั้งคู่ก็เริ่มเลือกตัวละคร ทาง Miss Fortune เลือกตัวละคร เดอิดาระ*จากนารูโตะ ส่วนทาง Smart Brain เลือกตัวละคร นัปปะ*จากดราก้อนบอล สนามก็แรนดอมได้สนามร้านบราติเอง*จากวันพีซ ที่กำลังล้อมรอบด้วยเสียงเชียร์จากทั้งเชฟและโจรสลัด อ้างอิงจากตอนที่ดอนครีกมาบุกถล่มร้านบราติเอแล้วพวกลูฟี่ต้องเข้ามาหยุดการต่อสู้แลกกับการที่เขาจะเลิกทำงานที่ร้านนี้ ดังนั้นเพื่อลดความเสียหายภายในร้าน ทางด้านจึงกางครีบออกมาเพื่อให้มีที่ยืนที่ใช้ในการต่อสู้

          เดอิดาระและนัปปะลงสนามมาท่ามกลางเหล่าเชฟและโจรสลัดกำลังเชียร์

          นัปปะ : “ที่นี่ก็ไม่เลวนะว่ามั้ย?”

          เดอิดาระ : “……………..”

          นัปปะ : “ฉันว่าเรามาค่อยๆคุยกันดีไหม? เธอเป็นผู้หญิงฉันไม่อยากทำอะไรรุนแรงหรอกนะ

          เดอิดาระ : “เดอิดาระเป็นผู้ชายหรอกย่ะ

          นัปปะ : “แหม แต่คนเล่นเป็นผู้หญิงซะนี่
          เดอิดาระ : “โทษที ฉันไม่อยากคุยกับผู้ชาย

          พริบตานั้นก็มีแมงมุมตัวสีขาวร่างเล็ก2-3ตัวไต่มาเกาะที่ไหล่ของนัปปะ

          เดอิดาระผสานอินโดยมือทั้งสองข้าง และใช้สกิล คัทสึส่งผลให้แมงมุมที่เกาะไหล่ของนัปปะอยู่ตอนนี้ จู่ๆมันก็ระเบิดทันที ตูมมมมมม!!’ เสียงระเบิดประกาศสงครามดังขึ้นอย่างกะทันหัน ดูเหมือนว่าฝ่ายเดอิดาระจะเริ่มโจมตีก่อนเสียแล้ว

          นัปปะ : “ว...ว้ากกกก!”

          นัปปะพยายามใช้มือของเขาปัดที่ไหล่ของเขาเพื่อลดความร้อนจากการระเบิด เกราะบริเวณส่วนไหล่ของเขาระเบิดเป็นผุยผงเหลือเพียงไหล่เปล่าๆที่มีแผลจากการระเบิดและเลือดกำลังไหล่เป็นทาง

          นัปปะ : “ส.....แสบใช่เล่นนี่...หือ?”

          เดอิดาระไม่ได้อยู่ในสายตาของนัปปะอีกต่อไป เขา..ไม่สิเธอหายไปไหนกันนะ นัปปะพยายามใช้สายตาความหาร่างของอีกฝ่ายโดยไม่รู้เลยว่าฝ่ายเดอิดาระนั้นกำลังขี่นก ไม่สิ มังกรตัวขนาดมหึมาอยู่ และทั้งตัวของมันนั้นเป็นสีขาวเนื่องจากเดอิดาระนั้นสร้างมันมาจากดินเหนียวจึงทำให้มีเพียงสีขาว

          เดอิดาระ : “ถ้ามองฉันเป็นผู้หญิงล่ะก็ผิดถนัด

          เดอิดาระปล่อยแมลงจำนวนนับไม่ถ้วนให้เข้ามาเกาะตามร่างของนัปปะแล้วจัดการ คัทสึแมลงจำนวนมากที่เกาะตามร่างของนัปปะนั้นระเบิดพร้อมกันอย่างรุนแรง แรงงระเบิดอันมหาศาลนั้นแผ่ขยายไปบริเวณรอบข้างจนภัตตาคารบราติเอนั้นระเบิดเป็นจุล น้ำในทะเลถูกแรงระเบิดจนสั่นเป็นคลื่นขนาดใหญ่

          ตอนนี้เหลือเพียงควันความร้อนจากการระเบิด และซักพักเดียวเท่านั้นทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม มีเพียงร่างของนัปปะที่เหลือเพียงร่างเปล่าพร้อมกับแผลไฟลวกตามร่าง ชุดเกราะของแตกไปกับการระเบิดเมื่อครู่แล้ว ฝ่ายนัปปะเงยหน้าขึ้นมามองเดอิดาระจากบนพื้น

          นัปปะใช้มานาเบ่งเป็นพลังออกมาและพุ่งตัวขึ้นไปหาเดอิดาระจากบนพื้น ไม่สิ ต้องบอกว่าบินถึงจะถูกต้องกว่า

          นัปปะบินพุ่งร่างขึ้นไปหาเดอิดาระ และผสานมือสองข้างเข้าด้วยกันหวังจะทุบส่วนหัวของมังกรให้ยับซะก่อน แต่ว่าเดอิดาระก็สวนโดยการใช้สกิลทำให้มังกรปล่อยบอลลูกกลมๆสีขาวออกมาขนาดใหญ่กว่าคนสองเท่าได้ บอลนั้นพุ่งออกมาจากปากของมังกรเข้าหาร่างของนัปปะ

          นัปปะ : “เฮอะ! ไอ้ของแค่นี้คิดหรอว่าจะทำอะไรข้าได้ แค่นี้น่ะทุบก็แตกละโว้ย!!”

          นับเป็นความคิดที่โง่เง่าเต่าตุ่นมาก เมื่อนัปปะทุบใส่บอลลูกนั้นเต็มแรงก็เกิดการระเบิดขนาดใหญ่กลามอากาศขึ้น แรงระเบิดแผ่ขยายเป็นวงกว้างขนาดที่ก้อนเมฆระแวกนั้นหายไปราวกับใสไหมที่แตะกับน้ำลายแล้วละลายหายไปยังไงยังงั้น เดอิดาระถูกปีกของมังกรห่อหุ้มร่างเอาไว้จึงไม่ได้รับดาเมจเมื่อครู่ แต่ถึงไม่มีปีกจากมังกรมาช่วยเขาก็ไม่ได้รับดาเมจใดๆเนื่องจากการโจมตีเมื่อครู่เป็นผลมาจากสกิลของเขาเอง

          นัปปะตอนนี้เหลือเลือดอยู่ 64% เพราะถูกฝ่ายเดอิดาระโจมตีเต็มๆไปสองดอกแถมโจมตีเปิดงานไปอีกนิดหน่อย ถ้าจะว่ากันตามตรงฝ่ายนัปปะคงไม่มีความสามารถมากพอจะเทียบกับเดอิดาระได้ แต่ว่าเขายังมีไม้เด็ดซ่อนอยู่ และยังเป็นไม้เด็ดที่.....

          นัปปะกดใช้เกจไม้ตาย ตอนนี้ร่างของเขาเบ่งพลังจนเหมือนมีพลังเอ่อล้นไปทั่วทั้งร่างและเขาก็พุ่งทะยานเข้าใส่เดอิดาระเอาดื้อๆ ทั้งคู่อยู่ห่างกันมากพอสมควร เมื่อเดอิดาระเห็นอีกฝ่ายบุกฝ่ามาดื้อๆแบบนี้เขาจึงเพียงแค่สั่งให้มังกรของเขาหลบก็เพียงพอ ร่างของนัปปะพุ่งเลยเดอิดาระไปตามคาด แต่ด้วยความประมาทจึงทำให้เดอิดาระไม่รู้เลยว่าศัตรูที่เขากำลังหันหลังให้อยู่นั้นเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศและ นัปปะพุ่งเข้าใส่เดอิดาระจากด้านหลัง เมื่อทั้งคู่ปะทะกัน ภาพก็ตัดเข้าสู่คัทซีนในทันที

          ในคัทซีนตอนนี้นัปปะและเดอิดาระกำลังยืนเผชิญหน้ากัน เขาเบ่งพลังออกมาทั่วทั้งร่างและรวบรวมพลังไว้ที่จุดจุดเดียวนั่นก็คือปาก ในปากของนัปปะตอนนี้อัดแน่นไปด้วยพลังจากทั่วทั้งร่าง และ เขาก็ปล่อยพลังนั่นออกมาจากปาก เป็นแสงสีทองพุ่งออกมาจากปากเป็นเส้นตรงทางยาว เดอิดาระที่ร่างกายขยับไม่ได้เพราะว่านี่เป็นคัทซีนจึงทำได้เพียงยืนรับดาเมจอย่างเลี่ยงไม่ได้

          หลังจากจบคัทซีน เดอิดาระเหลือเลือด70% และมังกรของเธอก็หายไปแล้วเนื่องจากคัทซีนนั้นสามารถลบบัฟเสริมจากสกิลปกติได้ทุกอย่างยกเว้นบัฟจากท่าไม้ตายด้วยกันเอง นับว่านัปปะเองก็สวนกลับได้จั๋งหนับพอสมควร แต่คงจะไม่มีครั้งที่สองแล้วเพราะท่าไม้ตายนั้นนัปปะได้ใช้ไปแล้ว ไม่มีทางที่นัปปะจะรับดาเมจจากการต่อสู้มาเติมให้เกจไม้ตายเต็มได้ทันในแมทช์นี้แน่นอน

          และที่เมื่อครู่เดอิดาระถูกไม้ตายก็เพราะความประมาท เธอไม่มีทางพลาดเป็นครั้งที่สองได้แน่ๆ

โฆษก : “เอาล่ะคร้าบ! นัปปะผู้ใช้เกจไม้ตายไปแล้วจะทำยังไงกับการต่อสู้ต่อจากนี้ไปกันเนี่ย ว่ากันตามตรงนัปปะไม่สามารถสู้ตัวต่อตัวกับทางเดอิดาระได้เลยคร้าบ!”
          ตามที่โฆษกว่า นัปปะไม่สามารถจะสู้ตัวต่อตัวกับเดอิดาระได้เลย แต่ที่เขาตัดสินใจใช้เกจไม้ตายก็เพราะว่าเขายังมีไม้เด็ดซ่อนอยู่ และยังเป็นไม้เด็ดที่.....

ผิดกฎ!!

ไม่ใช่ว่าผิดกฎของเกมหรืออะไรหรอก เพราะแม้แต่ในเกมก็ไม่ได้ระบุกฎข้อนี้มา แต่สิ่งที่เขากำลังจะทำต่อไปนี้นั้นผู้บริโภคที่สุจริตไม่มีทางทำเช่นนี้แน่นอน

          นัปปะยิ้มจนแก้มแทบปริ เพราะจู่ๆเกจไม้ตายของเขาก็เพิ่มขึ้นมาเต็มหลอดจนน่าแปลกใจ

เดอิดาระ : “เอ๋!? ทำไมเกจไม้ตายถึงกลับมาเต็มได้ล่ะ!!?”
          เดอดาระพูดถามแทนใจของเหล่าผู้ชมทุกคนที่กำลังเฝ้าดูการต่อสู้อยู่ตอนนี้

แต่ว่านัปปะนิ่งเฉยและพุ่งเข้าไปหาเดอิดาระราวกับสายฟ้าแลบ และในระหว่างที่กำลังพุ่งอยู่กลางอากาศเขาก็กดใช้เกจท่าไม้ตายระยะที่แทบเผาขนจนเดอิดาระนั้นไม่สามารถหลบได้ทัน เธอถูกดึงเข้ามาในคัทซีนอีกรอบโดยที่ยัง งง พร้อมกับเหล่าผู้ชมที่ดูการต่อสู้อยู่

แม็กซ์ : “เฮ้ จิมมี่ แบบนี้มันแปลกไม่ใช่เรอะ?”
          จิมมี่ : “อืม แต่มันอาจจะเป็นแค่บัคก็ได้ ดังนั้นมันจึงถือเป็นเรื่องสุดวิสัยโฆษกรึกรรมการคงไม่มาหยุดการแข่งขันหรอก
          แม็กซ์ : “แค่บัคหรอกเรอะ

แน่นอนว่ามันไม่ใช่บัคอยู่แล้ว เด็กเนิร์ดอย่างเขานั้นสามารถเรียนรู้ได้เร็วยิ่งเป็นสิ่งที่เขาสนใจเป็นพิเศษแล้วด้วยนั้นความสามารถในการเรียนรู้ยิ่งพุ่งทวีคูณมากขึ้นไปอีก แล้วนั่นทำให้เขาที่สนใจคอมพิวเตอร์เป็นทุนเดิม เมื่อมาเจอวิธีการแฮคจึงทำให้เขาศึกษาการแฮคต่างๆจนพอเชี่ยวชาญบ้าง เขาในตอนนี้นั้นสามารถแฮคเกมออนไลน์แล้วเข้าไปเพิ่มออพเจ็คบางอย่างเข้าไปได้อย่างง่ายดาย ยกตัวอย่างเช่น การแฮคไอดีของตัวเองให้สามารถใช้เกจไม้ตายได้อย่างอิสระไม่จำกัด นับว่าการแฮคของเขาคือ การโกงดีๆนี่เอง

          หลังจากจบคัทซีน เดอิดาระเหลือเลือดอยู่เพียง 40% ถ้าถูกท่าไม้ตายไปอีกครั้งและถูกนัปปะทำคอมโบโจมตีปกติไปล่ะก็เดอิดาระต้องเป็นฝ่ายแพ้แน่นอน แต่ทางโฆษกก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเพราะว่าคิดว่านั่นคงเป็นบัคจากระบบหรืออะไรซักอย่างซึ่งเป็นเหตุสุดวิสัยจึงช่วยไม่ได้ที่ต้องปล่อยให้การโจมตีเมื่อครู่ต้องปล่อยผ่านไป จนกระทั่ง มีครั้งที่สาม

          นัปปะกดใช้เกจไม้ตายอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่านั่นไม่ใช่แค่บัคแล้วแต่เป็นการโกงแน่ๆ

          โฆษก : “ผู้เล่น Smart Brain!! หยุดการแข่งขันเดี๋ยวนี้เลยครับ!!”

          โฆษกประกาศดังก้องไปทั่วโรงเรียนแต่ว่านัปปะก็ไม่มีทีท่าจะหยุด จึงช่วยไม่ได้ที่โฆษกถึงขั้นต้องเดินไปกดปุ่มดับหน้าจอของนัปปะอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อภาพในหน้าจอดับไป เหมือนกับเขาเพิ่งจะถูกดึงกลับเข้ามาสู่โลกความจริง

          โฆษก : “ผมบอกให้คุณหยุดไงครับ!”

          นัปปะหรือ Smart Brain นั้นมีชื่อปกติอยู่ว่า แชมป์ ซึ่งพ่อของแม่ของเขาตั้งให้โดยวาดฝันเอาไว้ว่าเขาจะต้องเติบโตมาเป็นผู้ชนะแน่ๆ และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ด้วยความฉลาดของเขาจึงทำให้เขาคว้ารางวัลโอลิมปิกวิชาการไปหลายรายการตั้งแต่ที่เขาอยู่เพียงม.1ด้วยซ้ำ จึงทำให้เขาเป็นที่คาดหวังจากคนในบ้านเป็นอย่างมาก .....และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขากลายเป็นเด็กเก็บกด

          แชมป์ : “อ....อะไรกัน....จะชนะอยู่แล้ว!”

          เขาหน้าแดงก่ำ แต่เสียงของเขากลับดูง่วงแล้วมาลงเสียงหนักในช่วงท้ายของประโยคราวกับคนที่ไม่มีสติ

          โฆษก : “เนื่องจากรอบนี้มีการโกงเกิดขึ้นขอปรับให้ผู้เล่น Smart Brain ตกรอบครับ!”
          แชมป์หน้าแดงก่ำและทำท่าเหมือนจะอ้วกจึงถูกเหล่ากรรมการหามลงจากเวที และฝ่ายที่ได้รับชัยชนะก็คือทาง Miss Fortune แต่ว่าชัยชนะแบบนี้เธอไม่ได้ต้องการเลยซักนิด เธอต้องการที่จะต่อสู้ด้วยศักดิ์ศรีเหมือนกับพวกผู้ชาย

          โฆษก : “เนื่องจากการแข่งขันคู่ที่สามจบลง เรามาต่อการแข่งขันคู่ที่4กันเลยดีกว่าคร้าบ!!”

          เสียงเฮจากเหล่าผู้ชมกลับมาอีกครั้ง แม็กซ์สะดุ้งเพราะถึงรอบของตัวเองแล้วจึงรีบวิ่งขึ้นไปบนเวที

          โฆษก : “Maximum VS Honor Hunter!! ขอเชิญผู้เล่นทั้งคู่เลือกตัวละครและแรนดอมสนามต่อสู้ได้เลยคร้าบ!”
          แม็กซ์เลือกยูสุเกะ*จากคนเก่งฟ้าประทาน ส่วนคู่ต่อสู้เลือก กอน*จากฮันเตอร์xฮันเตอร์         ส่วนสนามที่แรนดอมได้เป็นสนามประลองกลางหาว*จากฮันเตอร์xฮันเตอร์

          เมื่อทั้งคู่เข้าสู่เกม ทั้งคู่กลับไม่ได้แผ่รังสีอัมหิตใส่กันเหมือนคู่อื่นๆแม้แต่น้อย

          ยูสุเกะ : “เห้ย!! นี่ตัวละครจากคนเขียนคนเดียวกันมาดีกันเองหรอกหรอเนี่ย!?”

          กอน : “นั่นสิ ไม่คิดเลยว่านายจะใช้ตัวนี้!?”

          ทั้งคู่คุยกันดูอย่างกับสนิทสนม จนจิมมี่ที่ยืนดูการแข่งขันอยู่ด้านล่างต้องเอามือกุมขมับพร้อมกับบ่นเบาๆในใจว่า นี่เอ็งคิดว่ามางานรวมญาติเรอะ

          ทั้งคู่คุยถูกคออย่างน่าประหลาด แต่เมื่อทั้งคู่กลับมาโฟกัสกับการต่อสู้รังสีอัมหิตอันรุนแรงได้แผ่ขยายไปทั่วทั้งสนาม

          ยูสุเกะเป็นฝ่ายบุกก่อน เขาใช้มานารวบรวมไว้ที่ปลายนิ้วชี้จนเกิดแสงสีฟ้าอ่อนๆขณะที่กำลังพุ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายตรงๆราวกับคนบ้า ส่วนฝั่งกอนเองก็ใช้มานารวบรวมไว้ทั่วทั้งร่างโดยการเปลี่ยนมานาให้กลายเป็นพลังออร่าสีขาวๆปกคลุมทั่วทั้งร่างราวกับสวนเกราะเพื่อรอรับการโจมตีจากยูสุเกะ

          ยูสุเกะยิ้มจนแก้มแทบปริแล้วปล่อยกระสุนวิญญาณออกไปโต้งๆตรงๆโดยที่ไม่มีลูกเล่นอะไรเลย กอนเองเมื่อเห็นดังนั้นก็ใช้ร่างกายรับกระสุนพลังวิญญาณจากยูสุเกะตรงๆเหมือนจะสื่อว่า ถ้านายโจมตีมาตรงๆฉันก็จะรับมันตรงๆแบบนี้แหละ!’

          แต่ว่าผิดถนัด เพราะเมื่อกระสุนพลังวิญญาณอยู่ตรงหน้าของกอนส่งผลให้บดบังทัศวิสัยของกอนไปด้วย จังหวะนั้นยูสุเกะก็อ้อมไปดักทางด้านหลังของกอนเรียบร้อยแล้ว และเปลี่ยนมานาไปเป็นพลังวิญญาณรวบรวมไว้ที่มือข้างขวาพร้อมกำหมัดแน่น

          ยูสุเกะ : “เอ้า!! งั้นก็ช่วยรับหมัดฉันตรงๆหน่อยละกันนะ!”

          ยูสุเกะตะโกนลั่น เพราะกอนรับกระสุนวิญญาณไปมั่วครู่แล้วจึงทำให้เกราะออร่าของเขาหายไปด้วย และคราวนี้จึงทำให้ช่องว่างเปิดโล่ง โดนดาเมจเต็มๆแน่นอน

          ยูสุเกะ : “ย้ากกกกกก!!”

          ยูสุเกะเหวี่ยงหมัดต่อยใส่แผ่นหลังของกอนอย่างเต็มแรงจนร่างของกอนพุ่งไปด้านหน้า2-3เมตรเลยทีเดียว

          กอน : “งั้นนายก็รับการโจมตีของฉันตรงๆด้วยเลยแล้วกันนะ!”

          กอนเองก็เปลี่ยนมานาเป็นพลังออร่าแล้วรวบรวมไว้ที่มือขวาพร้อมกำหมัดแน่นราวกับจะเรียนแบบยูสุเกะ แต่ไม่ใช่ นี่ก็เป็นท่าเฉพาะของกอนเหมือนกัน แต่อาจจะเพราะอาจารย์คนเขียนเรื่องคือคนเดียวกันจึงได้รับอิทธิพลจากเรื่องเก่ามาบ้างไม่มากก็น้อย

          กอนใช้สกิลเป่ายิงฉุบค้อน

          กอน : “ยันยียันเยา

          กอนพุ่งเข้าไปหายูสุเกะ

          กอน : “เป่า ยิ้ง ฉุบ

          ออร่าของปกคลุมหมัดของกอนนั้นขยายใหญ่โตกว่าเมื่อครู่ได้2-3เท่า

          กอน : “ค้อนนนนนนนนนนนน!!!!!”

          กอนตะโกนลั่นพร้อมกับเหวี่ยงหมัดต่อยใส่หน้าของยูสุเกะเต็มแรง เสียงหมัดปะทะกับหน้ายูสุเกะดังราวกับเสียงปะทัดเลยทีเดียว

          เปรี้ยง!!”

          ร่างยูสุเกะถูกหมัดของกอนต่อยจนกระเด็นปลิว ลอยกลางอากาศก่อนจะล่วงลงมาอัดกระแทกกับพื้นอย่างทุลักทุเล หมัดเมื่อครู่ของกอนดังราวกับเป็นเสียงเปิดการต่อสู้

          ยูสุเกะค่อยๆยกร่างของตัวเองขึ้นมาและใช้นิ้วโป้งปัดเลือดที่ไหลอยู่บนมุมปากออก

          ยูสุเกะ : “ไม่เลวนี่หว่า

          กอน : “การต่อสู้ครั้งนี้คงไม่กร่อยเหมือนรอบก่อนหน้าหรอกนะ!”

          ยูสุเกะ vs กอน ทั้งคู่เพิ่งจะเริ่มกันต่อสู้เท่านั้นแต่กลับเรียกเสียงเชียร์จากคนดูได้ราวกับนักการเมืองมาหาเสียง การต่อสู้จะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป!    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น