Gacha Fight!!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,092 Views

  • 6 Comments

  • 50 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    204

    Overall
    1,092

ตอนที่ 3 : ลูฟี่ vs หยำฉา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

Gacha Fight!!

          Chapter 2 : ลูฟี่ vs หยำฉา  

          วันที่ 29 พฤศจิกายน 2018

          แม็กซ์ไปโรงเรียนตามปกติ  เด็กหนุ่มม.ปลายเสยผมขึ้นขณะมองเงาของตนเองผ่านกระจก

          แม็กซ์ : “อืม ผ่าน

          เหมือนเขาจะให้คะแนนตัวเองอยู่ล่ะมั้ง เขาพึมพำได้ซักพักก็เดินออกจากห้องนอนของตนเองไปแล้วทานมื้อเช้าที่คุณแม่เตรียมไว้ให้บนโต๊ะ

          คุณพ่อ : “แม็กซ์ ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้างลูก?”

          แม็กซ์ : “ก็ปกติดีครับ สัปดาห์หน้ามีงานแข่งเกมด้วยล่ะ

          คุณพ่อ : “อื้ม งานแข่งหรอ ทำให้พ่อนึกถึงช่วงเวลาในวันวานที่พ่อได้โชว์หล่อต่อหน้าสาวๆสมัยวัยรุ่นล่ะนะ

          แม็กซ์หันไปมองคุณแม่แล้วทำหน้าเหมือนจะบอกว่า จริงหรอครับ?’

          คุณแม่หันมาสบตาแม็กซ์แล้วก็ยิ้มเจื่อนๆพลางส่ายหน้าเหมือนจะบอกเป็นนัยย์ๆ ว่า ไม่มีทางจ้า

          แม็กซ์ทำสีหน้าเหมือนจะบอกว่า งั้นหรอครับ

          คุณพ่อที่สังเกตเห็นทั้งคู่กำลังส่งสัญญาณแปลกๆให้กัน ก็ตะโกนซะลั่นบ้านว่า นี่พวกเธอหาว่าฉันโม้งั้นเรอะ!?”
          เหตุการณ์วุ่นวายพอสมควรกว่าจะนั่งฟังคุณพ่อโม้วีรกรรมของตนเองสมัยยังหนุ่มๆก็ปาซะเกือบถึงเวลาเข้าเรียนแน่ะ มันทำให้แม็กซ์มาเกือบสายแต่ยังดีที่แม็กซ์นั้นวิ่งเร็วซะจนมาโรงเรียนทันก่อนออดจะดังหวุดหวิด

          แม็กซ์เดินเข้าห้องเรียนแล้วก็พบกับเพื่อนๆเช่นเคย

          จิมมี่ : “แม็กซ์ เป็นไงบ้างเวลเท่าไหร่แล้วเพื่อน?”
          แม็กซ์ : “8แล้วเพื่อน

          จิมมี่ : “นี่เวล8แล้วเรอะ!? เร็วเวอร์!! แต่ก็พยายามเข้าละกัน

          แม็กซ์ : “ก็เคยบอกแล้วนี่หว่าว่าจะฝึกจนแทบล้มประดาตายน่ะเห้ย!?”

          ทั้งคู่สนทนากันอย่างสนุกสนาน เพื่อนๆรอบข้างที่ได้ยินเรื่องเกมก็ให้ความสนใจแล้วกรูกันเข้ามาคุยเรื่องเกมด้วยกันทันที

          เสียงดังจ้อกแจ้กจอแจอลหม่านจนกระทั่งอาจารย์เดินเข้ามาสอนพวกเขาจึงเงียบและกลับไปนั่งตามโต๊ะกันทันทีอย่างเป็นระเบียบ

          อาจารย์ที่เดินเข้ามาในห้องเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของห้องเรียนนี้ แน่นอนว่าถ้านักเรียนมีอะไรไม่สบายใจก็สามารถปรึกษาอาจารย์ท่านนี้ได้ทุกเรื่องเลย(ยกเว้นเรื่องเงินๆทองๆ)

          อาจารย์ผู้สวมแว่นหนาเตอะ ผมยุ่งรุ่มร่ามและหุ่นที่อ้วนท้วมจนเหล่านักเรียนต่างแซวกันว่าเป็นหมี

          อาจารย์ : “เอ่อ คาบโฮมรูมวันนี้จะขอประกาศเรื่องรับสมัครการแข่งขันเกม Gacha Fight!! ที่จะจัดขึ้นในสัปดาห์หน้านี่ล่ะนะ ใครสนใจสมัครก็ลงชื่อเอาไว้ได้เลยเสียค่าลงทะเบียนกันคนละ20

          แน่นอนว่าเด็กผู้ชายกว่าครึ่งค่อนห้องยกมือกันแทบจะทันที แม็กซ์และจิมมี่เองก็หนึ่งในจำนวนนั้น

          อาจารย์ : “จะครูจะให้แบบฟอร์มลงสมัครกับพวกเธอทุกคนละกันนะ ส่งมาภายในวันพรุ่งนี้ด้วยล่ะ

          อาจารย์แจกแบบฟอร์มให้กับนักเรียนที่นั่งอยู่ข้างหน้าแถวแล้วส่งต่อกันไปให้เพื่อนข้างหลังภายในแถว

          แม็กซ์รับแบบฟอร์มมาแทบจะในทันที เขาหันหลังไปมองจิมมี่เพื่อนของเขา จิมมี่กำลังนั่งกรอกแบบฟอร์มอย่างรวดเร็ว แม็กซ์ยิ้มมุมปากแล้วหันมากรอกแบบฟอร์มของตนเอง

          -ช่วงพักกลางวัน

          จิมมี่ : “เฮ้ แม็กซ์วันนี้ไปโรงอาหารด้วยกันป่าว
          แม็กซ์ : “เออเอาดิ

          ทั้งคู่เดินไปโรงอาหารแล้วสั่งอาหารมานั่งกินกันบนโต๊ะ

          จิมมี่ : “เป็นไง ลงแข่งรึเปล่าล่ะ?”

          แม็กซ์ : “จะเหลือเรอะ ลงสิฟะ
          จิมมี่ : “งั้นเราก็เป็นคู่แข่งกันตั้งแต่วันนี้ล่ะนะ พยายามเข้าล่ะ
          จิมมี่เอ่ยพลางตักข้าวเข้าปากเคี้ยวพยับๆ

          แม็กซ์ : “นายก็อย่าดูถูกฉันให้มากไปละกัน ระวังจะเสียใจเอาทีหลังนะ
          จิมมี่ : “ขอให้ไม่เก่งแต่ปากละกันนายน่ะ

          ทั้งคู่คุยไปแล้วหัวเราะร่าไป

          -หลังเลิกเรียน

          จิมมี่เดินออกไปจากโรงเรียนแล้วไปยังโรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง

          เขาเข้ามาในโรงเรียนประถมเหมือนกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง 

          ซักพักหนึ่งก็มีสาวน้อยไว้ผมเปียคู่วิ่งเข้ามากอดจิมมี่จากด้านหลัง

          สาวน้อย : “จ๊ะเอ๋!? เจอตัวพี่จิมแล้ว!”
          จิมมี่หันไปด้านหลัง เขายิ้มอ่อนๆกับความไร้เดียงสาของสาวน้อยคนนั้นพลางวางมือไปบนศรีษะของสาวน้อยแล้วลูบไปมาเบาๆอย่างอ่อนโยน

          จิมมี่ : “อ้าว โดนเจอตัวซะแล้วหรอเนี่ย งั้นกลับบ้านกันเถอะแจน

          แจน หรือแจนนี่ สาวน้อยอายุ10ขวบอยู่ชั้นป.4เป็นน้องสาวแท้ๆของจิมมี่ และจิมมี่ยังคอยมารับมาส่งทุกวันอีกด้วย

          สาวน้อยเดินตามพี่ชายต้อยๆอย่างไร้เดียงสาแล้วร้องเพลงที่ได้เรียนมาจากที่โรงเรียนให้จิมมี่ฟังระหว่างทางเดินกลับบ้าน 

          แจน : “ช้าง ช้าง ช้าง น้องเคยเห็นช้างรึเปล่า~”

          จิมมี่ : “แจน วันนี้อยากกินอะไรหรอ?”

          แจน : “อืมมมมม กินอะไรดีอะ พี่ล่ะอยากกินอะไร?”

          จิมมี่ : “อืม? อยากกินผัดผักรึเปล่าล่ะ?”
          แจน : “โด่ว ผัดผักอีกและ

          จิมมี่ : “อ...อ้าว? แล้วน้องอยากกินอะไรล่ะ?”
          แจน : “ตามใจพี่ค่ะ

          จิมมี่ : “งั้นผัดผัก?”

          แจน : “ก็บอกว่าไม่เอาผัดผัก

          จิมมี่แทบจะปวดหัว นี่สินะผู้หญิง แจนเองก็คงเข้าสู่วัยพิศวงของผู้หญิงเข้าแล้วล่ะมั้ง ขณะที่เขานึกไม่ออกว่าเย็นนี้น้องสาวของเขาอยากกินอะไร เขาก็เหลือบไปเจอร้านซูชิเข้าพอดี แล้วเขาก็แหยนไปดูสีหน้าของน้องสาว ดวงตาของสาวน้อยเป็นประกายแถมยังมีน้ำลายไหลยืดออกจากปากอีกต่างหาก จิมมี่รู้ชะตาของเขาเลยว่าเย็นนี้คงต้องกินซูชิแล้วล่ะ

          พ่อ-แม่ของจิมมี่นั้นเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุเมื่อนานมาแล้ว ทำให้จิมมี่ต้องมาดูแลน้องในส่วนของพ่อแม่และยังต้องแบ่งเรื่องเรียนอีกด้วย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็แบ่งเวลาพอจะเล่นเกมได้ โดยทุกวันนี้เขามีเงินที่คุณลุง-คุณป้าส่งมาให้ทุกเดือนไว้ใช้ เขาจึงรู้สึกขอบคุณคุณลุง-คุณป้ามาเสมอ

          คืนนี้เมื่อเขาส่งน้องสาวของเขาเข้านอนไปแล้ว เขาจึงเฉียดเวลามาเล่นเกมได้

          เขาเล่นเกม Gacha Fight!! ในโหมดปกติ และสุ่มผู้เล่นไปเจอกับเพลเยอร์ที่มีชื่อว่า ข้าวต้มมัด

          เขาเลือกเล่นลูฟี่*จากวันพีซ ส่วนข้าวต้มมัดเลือกเล่นหยำฉา*จากดราก้อนบอล

          สนามเป็นลานประลองโลกปีศาจ*จากYuyuhakusho

          ลูฟี่เข้าสู่สนาน และหยำฉาก็เริ่มบุกโจมตีโดยการปล่อยลูกพลังสีเหลืองจำนวนมหาศาลกระหน่ำใส่ลูฟี่อย่างกับพายุห่าฝนพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง

          แต่ลูฟี่ก็กระโดดหลบพ้นทุกนัด แต่นั่นเป็นเพียงแค่นกต่อ ลูฟี่ถูกเบี่ยงเบนสายตาให้สนใจแต่ลูกพลังนับร้อยที่ถูกยิงออกมา แต่หยำฉานั้นวิ่งไปดักอยู่ด้านหลังลูฟี่แล้ว แสงสีฟ้าเข้ามาปกคลุมสนามประลอง ปรากฏเป็นพลังคลื่นเต่าถูกรวบรวมบนฝ่ามือทั้งสองข้างซึ่งกำลังประคองลูกพลังอยู่

          แต่ไม่ทันที่หยำฉาจะปล่อยพลัง ลูฟี่ก็กระหน่ำ หมัดปืนกลยางยืนอัดร่างของพยำฉาอย่างรุนแรงจนเขาเสียมานาในการรวบรวมพลังคลื่นเต่าไปเปล่าๆปลี้ๆ ลูฟี่ทำคอมโบเมื่อครู่ไป 12 และเขายังรวบรวมมานาแล้วใช้เกียร์3 เขากัดนิ้วโป้งของเขาพร้อมเป่าลมใส่เข้าไปในมือของเขาจนมันใหญ่ขึ้นอย่างกับมือของคนยักษ์

          แล้วเขายังรวบรวมมานาต่ออีกคือการสร้างฮาคิเกราะคลุมแขนของเขาจนแขนยักษ์ของนั้นกลายเป็นแขนดำทมิฬ

          ลูฟี่ : “หมัดปืนช้างยางยืด!!!!”

          ลูฟี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่งและซัดหมักยักษ์ข้างนั้นของเขาที่แกร่งดุจเหล็กอัดเข้าใส่ร่างของหยำฉาอย่างเต็มแรง!!

          รวมคอมโบกับเมื่อซักครู่ได้ไป20คอมโบ!!

          หลอดเลือดของหยำฉาเหลืออยู่เพียง 25%

          เขาพยุงร่างของตนเองขึ้น เพราะหลอดเลือดเหลือเพียงปริ่มๆ ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาช้าลง แต่ทว่า เกจท่าไม้ตายของหยำฉานั้นเต็ม100% แล้ว

          หยำฉา : “กัดฟันได้เลยไอ้โจรสลัด....

          หยำฉาใช้มานาจากเกจท่าไม้ตายของเขาทันที และเขาเค้นพลังมานานั้นกลายเป็นลูกบอลสีส้มลอยขึ้นมาเหนือฝ่ามือของเขา และเขาใช้แขนอีกข้างประคองแขนของที่มีบอลสีส้มลอยเหนือฝ่ามือไว้เหมือนกับว่ามันหนักมาก

          เขาปล่อยบอลสีส้มนั่นใส่ร่างของลูฟี่ทันที แต่เหมือนตลกร้าย เพราะเลือดที่เหลือเพียงน้อยนิดนั้นส่งผลให้ตัวละครนั้นเคลื่อนไหวเชื่องช้าลงจนลูกพลังสีส้มนั้นพุ่งไปอย่างเชื่องช้าตามไปด้วย

          หยำฉาแทบใจสลายเมื่อความหวังสุดท้ายของเขากลายเป็นของที่พึ่งพาเสียไม่ได้เลย

          ลูฟี่ไม่สิจิมมี่ขำนอกจอจนน้ำตาเล็ด แล้วเขาก็สั่งให้ร่างของลูฟี่ยืดแขนไปด้านหลังจนสุดแล้วตะโกนชื่อท่า บาซูก้ายางยืด!!”

          ลูฟี่ที่ยืดแขนทั้งสองข้างไปด้านหลัง ดีดแขนของเขาสองข้างนั้นกลับมาอย่างกะทันหันแล้วเพราะแรงดีดนั้นส่งผลให้ความเร็วแขนของเขาพุ่งไปด้านหน้าอย่างรุนแรง ฝ่ามือทั้งสองข้างที่พุ่งไปอย่างรุนแรงอัดกระแทกร่างของหยำฉาจนหยำฉากระเด็นออกไปไกลและเลือดของเขาหมด

“Victory”

          เมื่อจบเกม จิมมี่แหงนหน้าขึ้นไปมองนาฬิกา

          จิมมี่ : “5ทุ่มแล้วหรอเนี่ย ต้องนอนแล้วสิ

          เขาปิดมือถือแล้วชาร์จแบตทิ้งไว้ แสงจากดวงจันทร์ส่องเข้ามาในห้องผ่านผ้าม่านบนหน้าต่างของเขา จากนั้นเขาฟุบลงไปนอนบนเตียงแล้วห่มผ้า ค่ำคืนได้ผ่านไปอีกหนึ่งคืน

         

         

         

         

         

         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น