►FIVE DAY FIVE MINUTE ◄ภารกิจพิชิตใจนายร้อนแรง! [THE END]

ตอนที่ 7 : ► INFINITY TAPLET :: Ch.5 ◄ INFINITY.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,669
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    6 ม.ค. 56





© Tenpoints!










 




5

INFINITY

 

 

 

เฮือกกก! =[]=”

เหล่าบรรดาผู้ชายหน้าตาดีประมาณ เอิ่ม...หนึ่ง สอง สาม... ทั้งหมดเจ็ดคน! ถอยหลังกรูทันทีที่พวกเขาดันถีบประตูเข้ามาอย่างไม่มีมารยาท ที่สำคัญเกือบทำดั้งอันสูงโด่งของแท๊ปเล็ตยุบแนบกับใบหน้าเสียด้วยสิ เมื่อพวกเขาเห็นฉันก็ทำตาตื่นกันเป็นแถบ

อะ...เออ ที่นี่คือฮาเร็ม?

พวกแกมาทำอะไร?

แท๊ปเล็ตบังฉันซะมิดจนมองไม่เห็นคนพวกนั้น โห! ฉันจะดูอาหารตาซะหน่อย แค่ฉันเห็นแปปๆ แว๊บๆ ยังดูออกเลยว่าหล่อโฮกฮาก =,,=

ฉะ ฉันมาเยี่ยมแก แล้ว... ผู้ชายผมสีทองอร่ามแต่หน้าตาดูโดดเด่นและสูงกว่าใครเพื่อน หันมาทางฉันทำให้ฉันส่งยิ้มให้เขาไปอย่างรวดเร็ว ดีครับ ^^”

เขาทักฉัน *0* โอ้สวรรค์ช่างมีเมตตาและเป็นมิตรอะไรกับฉันเช่นนี้ ส่งเทวดามาทักทายฉันตั้งหนึ่งคน ทำอะไรไม่ถูกเลยสิ มีขี้ตาหรือเปล่าเนี่ย โหะๆ ><

แท๊ปเล็ตหันมามองฉันขวับในขณะที่ฉันยังคงยิ้มกรุ่มกริ่มด้วยความภาคภูมิใจอย่างหามิได้ แท๊ปเล็ตจิ๊ปากให้แบบไม่สบอารมณ์ -*- นิสัย!

ยัยนี่ชื่อบาโบ เรียกสั้นๆ ว่าปลาบู่ แท๊ปเล็ตแนะนำฉัน (บ้านแกสิเรียกแนะนำ - -*) ให้คนทั้งเจ็ดรู้จัก เก็บได้ตามทาง -__-“

ฮ่ะ! แนะนำห่วยแตกยังไม่พอ ยังบอกกับคนพวกนั้นว่าเก็บฉันได้ตามทางเนี่ยนะ ตามทางแถวหน้าบ้านป้านายน่ะสิ ฉันคือผู้โชคร้ายที่ดันได้ของรางวัลเป็นนายต่างหากเฟ้ย!

จริงเหรอ! ผมขอนะ ><;”

อยู่ๆ นายที่ดูท่าไม่เต็ม (ไม่เต็มจริงๆ คนหล่อของแม่ T[]T) ก็พุ่งใส่ฉันซะดื้อๆ เล่นเอาแท๊ปเล็ตยื้อไว้แทบไม่ทัน

ไม่ได้ -__-“ เขาห้ามนายติ๊งต๊องด้วยน้ำเสียงหนักแน่นขั้นเด็ดขาด เล่นทำเอาฉันหลงตัวเองไปในระยะหนึ่ง เธอน่ะ... รู้จักไอ้พวกบ้านี่ไหม?

(-__-  ) (  -__-); ฉันส่ายหน้าให้เขาแทนคำตอบ มีบางคนถึงขั้นอ้าปากค้างและจับอกตัวเองเหมือนจะขาดใจตาย เจ็บมากเลยเหรอ ที่ฉันบอกว่าไม่รู้จักเนี่ย - -*

คุณไม่รู้จักพวกเราจริงๆ เหรอ T__T”

นายติ๊งต๊องทำท่าเหมือนอ้อนวอนให้ฉันพูดใหม่ทำใหม่ ฉันไม่รู้จักจริงๆ เสียใจด้วย

เดี๋ยวฉันบอกเอง

แท๊ปเล็ตผลักอกนายติ๊งต๊องเบาๆ แล้วจัดการพิงขอบประตูพลางกอดอกและแนะนำทีละคนให้ฉันรู้จัก

อินฟินิตี้เป็นกลุ่มโคฟเวอร์ของโรงเรียนราษฎร์อำรุงตรี ตอนนี้แท๊ปเล็ตเป็นแค่ตัวสำรองของวงไปแล้วเพราะมีเป็นเอกที่เพิ่งเข้ามาใหม่มาแทนนั่นเอง เป็นเอกเป็นเพื่อนน้องชายฉันเองแหละ เพิ่งย้ายโรงเรียนไปได้ไม่นาน ส่วนผู้ชายผมทองหน้าหล่อคนนั้นก็ชื่อปาล์ม เป็นพี่ชายของเป็นเอกและที่สำคัญยังเป็นหัวหน้ากลุ่มอินฟินิตี้ด้วย >< หล่อและมีความเป็นผู้นำแบบนี้รักตาย! นายติ๊งต๊องชื่อไอซ์แลนด์ เป็นตัวป่วนประจำกลุ่ม นายที่มีสายตาน่ากลัวชื่อไซม่อน ผู้ชายที่ดูร้ายลึกๆ แปลกๆ เขามีผิวสีแทน หุ่นที่ดูเหมือนผู้ชายออกกำลังกาย นายหน้าเด็กชื่อซันบัน ตอนแรกฉันก็นึกว่าจะอายุอานามน้อยกว่าฉัน แต่ที่ไหนได้เท่ากันเป๊ะๆ นายไฮโซที่ดูเหมือนจะหยิ่งชื่อคัพเค้ก เขาเป็นนักกิจกรรมของโรงเรียนด้วย แถมยังเป็นน้องฉันปีนึงหรือเทียบเท่าเบสบอลนั่นแหละ และคนสุดท้ายชื่อมายเนม เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น หน้าตาน่ารัก ^^

เอ๋... พี่บาโบใช่พี่สาวของเบสบอลหรือเปล่าครับ ^^”

คำถามและแววตาสงสัยของเป็นเอกเอ่ยถามฉันขึ้น รอยยิ้มของน้องแกทำฉันไขว้เขว้ไปในระยะนึง ก่อนที่ฉันจะตั้งสติตอบน้องเขาไป

ใช่จ๊ะ ^^”

นั่นไง เห็นมันบอกผมว่ามันมีพี่สาวชื่อบาโบ ผมเพิ่งมาเจอพี่ก็วันนี้แหละฮ่ะ น่ารักเหมือนที่มันบอกผมเลย ^^”

รู้ว่าหนูโกหกป้าใช่ไหมจ๊ะ T^T ไอ้เบสไม่มีทางไปชมฉันว่าน่ารักหรืออะไรดีๆ ให้คนอื่นฟังแน่นอน นอกจากจะด่าและกัดจิกลับหลัง เจ้าเบสมันถนัดนัก!

พวกแกไปรอข้างล่างไป ฉันจะทำธุระแปป -__-“

ไม่ทันที่ฉันจะยิ้มภูมิใจให้กับคำชมจอมปลอมของเป็นเอก ฉันก็ถูกดึงคอเสื้อให้ถอยหลังไปอยู่ข้างหลังเขาพลางบอกกับกลุ่มอินฟินิตี้ให้ลงไปข้างล่าง ดูเขาทำสิ! ขัดขวางทางโลกจริงๆ

อินฟินิตี้ทั้งหมดรับฟังคำสั่งแท๊ปเล็ตเป็นอย่างดี ฉันว่าปาล์มควรจะยกตำแหน่งหัวหน้าให้เขาไปซะนะ เพราะดูเหมือนอีตานี่จะมีอำนาจขัดขวางทางโลกได้ซะทุกอย่าง โดยเฉพาะฉัน ขัดขวางจริงขัดขวางจัง! เขาหันมามองฉันก่อนจะปิดประตูอย่างรุนแรง เง้อ! ทำไมจ้องฉันน่ากลัวแบบนั้นยะ ฉันไม่เขมือบเพื่อนนายแล้วลากลงน้ำหรอกน่า ทำเป็นดุไปได้

มองฉันทำไมเนี่ย ฉันถามเขาทันทีที่เขามองฉันนานเกินปกติ

แล้วเธอมองเพื่อนฉันทำไม

เพื่อนนายน่ารักจะตาย ก็น่ามองเป็นธรรมดา

น่ารักงั้นเรอะ!” เขาตะคอกใส่ฉันจนควันออกหู จะอมหัวเด็กได้อยู่แล้ว น้ำลายน่ะเช็ดหน่อย!”

มันเรื่องของฉัน - -*

เธอมันโคตรน่ารำคาญเลยวะ!”

คำพูดเมื่อกี้กระแทกใส่หน้าฉันเสร็จ เขาก็คว้าลูกบิดประตูแล้วออกไปก่อนจะปิดประตูดังปัง! คำพูดที่นายพูดมันควรจะเป็นฉันไม่ใช่เรอะ! ทำไมสลับบทกับฉันได้ล่ะ - -*

 

มาเยี่ยมทำไม ไม่ได้ใกล้ตาย -__-“

เปิดประโยคสนทนาแบบจริงๆ จังๆ ของแท๊ปเล็ตเขาน่ะ ตอนนี้ฉันลงมาอยู่ข้างล่างกับแท๊ปเล็ตเรียบร้อย ตอนแรกฉันก็แค่ลงมาเพื่อจะไปหาป้าสมรศรี แต่จู่ๆ ไอซ์แลนด์ก็คว้ามือฉันมานั่งฟังพวกเขาสนทนาด้วยดื้อๆ - -*

เปล่า แค่มาดูหน่อยว่าแกยังสติดีอยู่ไหมที่คึกมานอนเรือนเล็กเนี่ย ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนแกไม่ชอบมันอะไรดีไซม่อนเอ่ย

ใครบอกแกว่าฉันไม่ชอบ

แกเคยบ่นอยู่อย่ามาเถียงฉันดีกว่าน่า ^^” ไซม่อนยียวนทำให้แท๊ปเล็ตมองเขาด้วยสายตาไม่สบอารมณ์

ฉันจะนอนไหนก็เรื่องของฉัน

พี่จะหลบพวกเราล่ะสิไม่ว่า -__-“ คัพเค้กพูดขึ้น ทำให้ไซม่อนเห็นด้วยแล้วหันไปจับมือเป็นเชิงเห็นด้วยอย่างยิ่งชีพ

เออ! หลบ!”

แต่พี่ก็หลบพวกเราไม่ได้อยู่ดี

คัพเค้กยักไหล่เหมือนได้ชัยชนะครั้งนี้ไปครอบครองมันอย่างไม่มีข้อเอื้อยเอ่ย จริงสินะ อาร์ตเตอร์ก็เคยบ่นให้ฟังอยู่ว่า แท๊ปเล็ตเป็นคนที่จับตัวยากมากที่สุดในกลุ่มอินฟินิตี้ ไม่มีใครหาเขาเจอง่ายๆ แม้แต่สมาชิกในกลุ่มด้วยกัน นี่ก็คงเป็นสิ่งที่พวกเขาภูมิใจอย่างนึงสินะ ที่ตามหาแท๊ปเล็ตเจอเนี่ย

พี่บาโบมาอยู่ที่นี่ได้ไงอ่ะครับ

เป็นเอกหันมาถามฉันอีกครั้ง ในขณะที่ฉันกำลังอ้าปากจะตอบ แท๊ปเล็ตก็พูดขัดฉันทันที

ยัยนี่ชิงโชคได้รางวัลน่ะ แล้วแม็คกาซีนบ้านั่นก็เอาฉันไปเป็นรางวัลล่อตาล่อใจฝูงชะนี

มันว่าฉันเป็นชะนี -__-; ถ้าอาร์ตเตอร์ด่าฉัน ฉันไม่เจ็บเพราะรู้ดีว่ามันเป็นบุคคลเพศใด แต่นี่ผู้ชายทั้งแท่ง (มั้ง) มาว่าฉันมันทำเอาฉันเจ็บแปลกๆ แต่เสียใจด้วยย่ะที่ฉันไม่ได้ส่งไป คนที่ส่งมันคืออาร์เตอร์เกย์บรรลัยโลกถล่มบ่อทองนู้นนน!

พี่บาโบชิงโชคเหรอฮะ O_O”

คราวนี้เป็นเอกหันมาถามฉันตรงๆ ฉันเหลือบเห็นแท๊ปเล็ตจะตอบ ฉันเลยรีบชิ่งตอบเสียก่อน

เปล่าๆ พี่ไม่ได้ส่ง เพื่อนพี่มันส่งน่ะ มันแค่เอาชื่อพี่ส่งไปเล่นๆ ^^ มันไม่คิดจะเอารางวัลหรอก

แปลว่าทั้งสองคนก็ไม่ได้เต็มใจกับรางวัลนี้ใช่ไหมครับ

ใช่!”

ฉันกับแท๊ปเล็ตหันหน้ามองกันทันทีที่ดันตอบเป็นเอกพร้อมกันแบบไม่ได้นัดกันไว้

แท๊ปเล็ตหันมาค้อนฉันแบบเดือดๆ ทำให้ฉันแลบลิ้นกลับไปแบบไม่เกรงกลัว เหล่าบรรดาอินฟินิตี้ถึงกลับคิ้วขมวด บ้างก็เกาหัวด้วยความงวยงงว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่มีอะไรหรอก! คนเขาเกลียดกันน่ะ - -+

พวกแกมีอะไรจะพูดอีกไหม แท๊ปเล็ตเลิกทะเลาะกับฉันแล้วหันไปถามกลุ่มอินฟินิตี้อย่างเอาเรื่อง

จะ จะถามว่าแกไม่ขึ้นประกวดงานที่จะมาถึงใช่ไหม? ฉันจะได้ปล่อยท่าให้เป็นเอกมันปาล์มรีบพูดทันที

อืม ไม่เต้น

แท๊ปเล็ตตอบสั้นๆ ภายในห้องโถงเงียบครึ้มเหมือนป่าช้าหลังวัดโพธิ์ ปาล์มได้แต่ทำตาปริบๆ เหมือนไม่มีอะไรจะพูด เออ...บรรยากาศน่ากลัวเกินไปนะ =w=

เออ... งั้นพวกฉันขอตัวกลับก่อนนะ ไม่กวนแหละ ไปละนะบาโบ ^^;”

ปาล์มลุกขึ้นก่อนใครเพื่อน แล้วหันมาโบกมือให้ฉันอย่างเป็นมิตร ทำให้ฉันโบกมือกลับไป แต่ก็ยังไม่วายถูกแท๊ปเล็ตเอามือมาบังหน้าฉันอีก เชอะ! ฉันลาเพื่อนนายอยู่นะ

ไปเหอะ -__-“

วันหลังจะมาอีกนะ ^^”

ปาล์มและอินฟินิตี้ที่เหลือต่างโบกไม้โบกมือให้ฉันและแท๊ปเล็ต แต่มีคนนึงที่ยังไม่ไปไหน นั่งทำตาโตแวววาวอยู่ตรงหน้าฉันกับแท๊ปเล็ต

ทำไมต้องนอนด้วยกันด้วยอ่ะ O.,o”

ไอซ์แลนด์ถามขึ้นมาซื่อๆ (บื้อ) ทำให้อินฟินิตี้ที่เหลือที่กำลังจะกลับหันกลับมามองฉันกับแท๊ปเล็ตเหมือนอยากได้คำตอบเช่นกัน

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแก แท๊ปเล็ตถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

ก็ไม่เกี่ยว แต่แค่อยากรู้นี่นา

เลือกเอา! ระหว่างรู้แต่ปากแตกกับไม่รู้เลยแล้วเดินออกไปจากบ้านฉันอย่างสงบ เชิญ!”

แท๊ปเล็ตทุบหมัดตัวเองเป็นการขู่ นั่นจึงทำให้ไอซ์แลนด์ผงะพร้อมกับกลืนน้ำลายตัวเองด้วยความลำบาก ไอซ์แลนด์กรอกตาไปมาด้วยความสับสน

ฉันไปล่ะ ไอซ์แลนด์พูดจบก็วิ่งไปทันที

แล้วอินฟินิตี้ที่เหลือก็วิ่งตามไอซ์แลนด์ไปติดๆ แบบไม่คิดชีวิตหรือหันกลับมาสงสัยอีกเลย ดูท่าว่าคนพวกนั้นจะกลัวแท๊ปเล็ตจริงๆ นะ ขนาดปาล์มที่เป็นหัวหน้ากลุ่มยังเกรงอกเกรงใจเลย แล้วนับอะไรกับสมาชิกที่เหลือ เหอๆ -__-;

วุ่นวายเป็นบ้า

แท๊ปเล็ตบ่นอุบ ทำให้ฉันหันไปมองหน้าเขาด้วยสายตาที่เอือมระอากับเขาเหลือเกิน เพื่อนอุตส่าห์มาเยี่ยมก็หาว่าเขามาวุ่นวายซะงั้น มารยาทดีจริงๆ

ฉันขอตัวไปหาป้าสมรศรีก่อนนะ

ฉันบอกแท๊ปเล็ตที่ตอนนี้เขาล้มตัวไปนอนราบอยู่บนโซฟาเรียบร้อย

ไปหาทำไม แท๊ปเล็ตเงยหน้าขึ้นมองฉันพลางขมวดคิ้วสงสัย เรียกมาก็ได้ มีธุระอะไรหรือเปล่า

ไม่ต้องหรอก ฉันเกรงใจป้าเขาน่ะ ฉันไปเองได้

เกรงใจ? แล้วแต่เธอ -__-“

เขาปัดมือไล่ฉันเหมือนรำคาญ ฉันไม่อยู่ต่อล้อต่อเถียง รีบปลีกตัวออกจากเรือนเล็กนี่ทันที แล้วตรงดิ่งไปที่ห้องโถงของเรือนใหญ่ (นับวันยิ่งเรียกยิ่งงง - -*) ซึ่งฉันก็เห็นป้าสมรศรีกำลังขัดๆ ถูๆ ราวบันไดอยู่

ป้าสมรศรีคะ!”

ฉันกรูเข้าไปทักป้าสมรศรี แล้วจัดการจับเอวป้าแกให้ตกใจเล่น ป้าแกหันมามองฉันด้วยสีหน้าตื่นๆ เพราะฉันเกือบทำป้าแกตกบันได แหม... หยอกป้านิดเดียวเอง

อะไรคะหนูโบ ป้าตกอกตกใจหมด มีอะไรให้ป้าช่วยหรือเปล่าจ๊ะ

โหย~ หนูต้องถามป้ามากกว่า ว่าป้ามีอะไรให้หนูช่วยหรือเปล่าคะ ^^”

ฉันส่งยิ้มไปให้ป้าแกด้วยความร่าเริง ต่างจากสีหน้าตอนอยู่กับแท๊ปเล็ตอย่างสิ้นเชิง ฉันอยู่ที่นี่น่าเบื่อจะตาย เถียงกับแท๊ปเล็ตก็ไม่เคยชนะ อยู่เฉยๆ แบบนี้ไม่เป็นง่อยก็ดีเท่าไรแล้ว

ป้าไม่มีหรอกจ๊ะ แค่เช็ดราวบันไดแปปเดียวเอง เดี๋ยวก็จะไปนั่งเล่นแล้วล่ะจ๊ะ อ๋อ! หนูโบป้าแกอุทานเเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้ก็หันหลังไปหยิบสิ่งๆ หนึ่งที่นอนนิ่งอยู่ตรงขั้นบันได มีคนส่งของมาให้หนูจ๊ะ เห็นเขาบอกว่าชื่อเบสบอล

O_O! เบสบอล! นี่มันน้องชายฉันไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่เข้ามาหาฉันล่ะ

ฉันก้มมองของในมือที่ป้าสมรศรีส่งมาให้ด้วยอาการงุนงง ซองสีน้ำตาลขนาดเท่ากระดาษเอสี่ จ่าหน้าซองถึงฉันและที่อยู่ฉันแบบครบถ้วน แปลว่าของสิ่งนี้ไอ้เจ้าเบสบอลไม่ได้ให้ฉันแน่ๆ ต้องเป็นของคนอื่นที่ส่งมาให้ฉันชัวร์

ป้าคะ แล้วเขาอยู่ไหนคะ? ฉันถามด้วยอาการร้อนรน

หมายถึงหนูเบสบอลน่ะเหรอจ๊ะ

ค่ะ เขาเป็นน้องชายหนูเอง

เขามาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าแล้วจ๊ะ ป้าเลยบอกว่าหนูโบยังไม่ตื่น เขาเลยฝากของไว้กับป้า

ป้าสมรศรีพูดจบก็เดินลงบันไดไปในทันที มาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้างั้นเหรอ ฉันก็ดันบ้าตื่นสายตั้งเก้าโมง เพราะทุกครั้งเวลาฉันอยู่คอนโด คนที่ปลุกฉันในทุกๆ เช้าก็คือเบสบอล รายนั่นตื่นเช้าเป็นว่าเล่น ขนาดปิดเทอมก็ยังตื่นเช้าตั้งแต่ตะวันยังไม่โผล่มาบนพื้นดิน ถามว่ามันตื่นมาทำไม...ตื่นมาเล่นเกมส์ดอทเอบีซีดีอีถึงแซดของมันน่ะสิ

ฉันถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายกับชีวิตที่ไม่มีอะไรทำเลย นอกจากจะนั่งเล่นแล้วก็แหกปากเถียงกับแท๊ปเล็ต ฉันลงนั่งที่โซฟาในห้องโถง ก่อนจะพลิกซองจดหมายไปมา แล้วตัดสินใจแกะมันออกมาดูด้วยความอยากรู้ อยู่มาตั้งนานไม่เคยมีใครส่งมา มีก็แต่พ่อแม่ของฉันที่จะส่งพัสดุของฝากเล็กๆ น้อยๆ มาให้เราสองพี่น้อง แต่ก็ไม่เคยส่งมาเป็นซองแบบนี้นี่นา

ฉันล้วงสิ่งที่อยู่ในซองขึ้นมา ก็พบว่ามันคือบัตรการ์ดสองใบ ไว้แสดงตัวเป็นแขกวีไอพี แนบมาพร้อมกับกระดาษเอสี่แผ่นหนึ่ง ฉันจัดการอ่านมันด้วยความอยากรู้ทันที

สวัสดีค่ะ คุณ บรรธิดา [บาโบ]

เนื่องจากคุณเป็นผู้โชคดีที่ได้รับรางวัลพิเศษ ได้เดตฟรีอยู่ฟรีกับหนุ่มคูลบอยคนล่าสุดของเรา เราจึงอยากให้คุณกับหนุ่มคูลบอยได้รับความพิเศษมากกว่าเดิมเป็นสองเท่า ด้วยการให้คุณได้เข้าร่วมรายการที่กำลังโด่งดังเป็นระเบิดภูเขาไฟมากที่สุดในขณะนี้ ทางทีมงานของเราจึงขอเชิญให้คุณเข้าร่วมรายการ คน ปลวก ผีในช่วง ล่า ท้า หมี เราได้ส่งบัตรแสดงตัวว่าเป็นคนที่ทีมงานของเราส่งไป เชิญคุณเข้าร่วมรายการในวันที่ 05 / 05 / XX

ขอขอบคุณล่วงหน้า

นิตยสาร Crazy boy Mgz.’

-__-; ให้ฉันไปรายการผีเนี่ยนะ!

ฉันพับกระดาษนี่ลงใส่ซองตามเดิม ตามด้วยบัตรการ์ดซังกะบ๊วยนี่ด้วย ไม่เอาเด็ดขาด! พิเศษบ้าพิเศษบออะไร ให้ฉันไปยืนที่มืดๆ ตะโกนเรียกผีปาวๆ แบบนั้นมีหวังฉันได้ผวาทั้งเดือนแน่นอน แล้ววันที่ที่ให้ฉันไปเข้าร่วมรายการก็วันนี้เสียด้วยนะ! ขนาดดูในโทรทัศน์ฉันยังไม่กล้าดู แทบจะขี่คอเบสบอลมันได้อยู่แล้ว ถ้าให้ฉันไปเจอกับตัว...

ช็อกซีนี่ม่าคาที่!

ไปสิ -__-;”

กรี๊ดดดด =[]=”

โอ๊ยยย! หูแทบบอด

ฉันสะดุ้งเฮือกทันทีที่คนข้างๆ ฉันเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ชวนให้ขนลุก มาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย เล่นทำฉันหัวใจเกือบวายตาย คนกำลังคิดเรื่องผีสางนางไม้อยู่ โผล่มาแบบนี้ฉันก็ตั้งสติไม่ทันนะเว้ย T^T

นี่นาย! โผล่มาตอนไหนเนี่ย ตกใจหมด

คนนะไม่ใช่ไส้เดือนจะใช้คำว่าโผล่กับฉันน่ะ เขาค้อนใส่ฉันนิดนึง ก่อนจะพูดต่อแล้วเสมองมาที่ซองในมือฉัน ไปสิ เขาอุตส่าห์เชิญ

แท๊ปเล็ตไม่พูดเปล่า เขายังคว้าซองไปจากมือฉันอีกแน่ะ เขาล้วงบัตรการ์ดขึ้นมาแล้วพลิกดูอย่างสนใจ

ฉันไม่ไป ฉันท้วงเขาทันที และนั่นจึงทำให้เขามองฉันแบบสงสัย

กลัวหรือไง

น้ำเสียงล้อเลียนออกมาจากปากเขา เล่นเอาฉันชักสีหน้าไปไม่ถูก

คะ ใครกลัว - -;;” เหงื่อแตกเลยตู

น้ำเสียงเธอสิ สั่นเป็นแผ่นดินไหวเชียว

นายคิดไปเอง

งั้น เราไปรายการนี้กัน

แท๊ปเล็ตหันมามองฉันด้วยสายตามุ่งมั่น ดูบุคลิกจริงจังของเขาแบบนี้ ก็ดูเป็นผู้ใหญ่ดีแหะ แถมยังน่ารักในสไตล์เท่ๆ ด้วย

แต่เมื่อกี้เขาใช้สรรพนามระหว่างฉันกับเขาว่า เรางั้นเหรอ ทำไมฉันรู้สึกใจโหวงๆ เหวงๆ หวิวๆ เหมือนคนท้องไส้โล่งแปลกๆ นะ เออ... ช่างเถอะ ฉันคิดไปเองทั้งนั้น นายนี่ขี้เกียจพูดอะไรให้มันยืดยาวมากกว่า เลยพูดเหมารวมรวบเดียว

ทำไมต้องไปล่ะ ฉันอยากกลับคอนโดฉันมากกว่านะ

เขาเชิญเราต้องไป ที่สำคัญฉันยังให้เธอกลับคอนโดของเธอในตอนนี้ไม่ได้ จนกว่าจะครบเวลาที่เขากำหนดมา ไม่งั้นฉันก็...

แท๊ปเล็ตหยุดพูด เขาตะกุกตะกักไปนิดนึง เหมือนเขาพยายามจะปกปิดอะไรฉันไว้

ก็อะไร? ฉันซักถามเขา

ก็... เขากรอกตาไปมาอย่างครุ่นคิด ฉันก็.. โดนยึดค่าตัวไง!”

เหอะ! ที่แท้ก็กลัวโดนยึดเงินว่างั้น ที่แท้ตัวตนของนายก็คือ คนขี้งก ขี้นกเสียดาย แม่นายขายตูด เป็นหูดหมอไม่ผ่าตัดสินะ!

นายอยากไปก็ไปคนเดียวเซ่

ไม่ เขาเชิญฉันกับเธอ ไม่ได้เชิญฉันคนเดียว อ่านไม่ออกหรือไง ยัยปลาบู่!”

แท๊ปเล็ตยังคงยืนยันคำเดิมว่าจะให้ฉันไป ฉันยิ่งเป็นคนปากแข็งอยู่แล้วด้วย ที่จริงน่ะกลัวใจแทบขาดดิ้น แต่เพื่อไม่ให้นายนี่ล้อฉันว่าปอดแหก ขี้กลัว ผัวใกล้ตาย T[]T ฉันเลยต้องบอกไปว่าฉัน ไม่เคยเกรงกลัวอะไรทั้งนั้นเฟ้ย!

นายแน่ใจเหรอจะไป

อืม -__- ฉันอยากรู้ว่ารายการบ้านั่นจัดฉากหรือเปล่า

นายอยากไปเพราะเหตุผลนี่งั้นเรอะ T^T”

ฉันก็คิดว่านายจะไปด้วยเพราะความแมนและใจอันแรงกล้าเสียอีก!

อืม จะไปไหม

ปฏิเสธได้เหรอ

ไม่ได้!”

ก็แหงสิ -__-“

สุดท้ายฉันก็ตกลงไปกับเขาแบบที่ดูฝืนกับร่างกายและใจตัวเอง

เตรียมพระ ผ้ายันต์ น้ำมนต์ สายสิญจน์ไว้เลย!

ช่วยบาโบด้วยพี่น้อง T[]T







 

----------------------------------------------

03 / 01 / 13
:: โย่วๆ กระผมมาอัพให้ครบถ้วยและเรียบร้อย :)
ขยันมีชัยไปกว่าครึ่ง อยากปิดเทอมเร็วๆ T^T
แต่ไม่อยากสอบ เห็นคะแนนกลางภาค แล้วอยากกระโดดงับหูตัวเอง
[ซึ่งแน่นอน ว่าทำไม่ได้ --*]
มาที่บทนี้ดีกว่า เย้วววววว
ใครโผล่มาเซย์ฮัลโหลจ้า อินฟินิตี้!
ใครที่เพิ่งอ่านเรื่องนี้เป็ฯเรื่องแรก ไม่ต้องตกใจ โหววว มันมาเยอะขนาดนี้ จำไม่ได้
ไม่ต้องจำเลยจ้า -__- โผล่มาแปปๆ มาแค่สองสามคน
ได้แก่ คุณปาล์ม เป้นเอก และไอซ์แลนด์
ที่ดูแลจะมีบทพูดเยอะสุด แถมมาด้วยคัพเค้ก หนุ่มไฮโซมาดนิ่ง
แต่ใจจริง เขาทำทุกอย่าง เพื่อจะคว้ามันมาให้ได้
และตามมาด้วยบทต่อไป จะมีบุคคลในคาแล็กมาเยี่ยมจ้า
มันเป็นใคร และใคร มาตั้งสองคน :)
ต่อไปเป็นบทที่เกี่ยวกับผีสางนางไม้ - -*
ดูคนอวดผีจนต้องเก็บมาเขียน ติดจัด บ้าบอ! 555
และยีนส์มีข่าวดีมาบอกกกก :)

เนื่องจากช่วงนี้พล็อตพุ่งพล่าน เพราะฟังเพลงจากที่ต่างๆ
ได้เที่ยวหลายที่ ได้เก้บเกี่ยวประสบการณ์
และได้รับความคิดจากละครที่ดูมา
ยีนสืเลยมีข่าวดีว่ายีนส์ได้แต่งนิยายติดต่อกันทั้งหมด5เรื่อง
และที่สำคัญมีเรื่องของ...


พิกเล็ต - อาร์ตเตอร์ - ซันบัน - ปาล์ม
และเรื่องพิเศษที่แยกออกจากอินฟินิตี้ คือเรื่องของผู้ชายนามว่า
"ท่านเจ้าคุณเดชา"
=,,= ท่านเป็นใครรึ? 55 

เอาเป็นว่าตามนี้นะครับผม รักนะจ๊วบๆ

*ใครเป็นบ้าง ยอดเม้นขึ้น แต่คอมเม้นไม่ขึ้น T__T
เกิดจากอะไรหว่า

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

396 ความคิดเห็น

  1. #308 DUTCHIE YOGHURT (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 20:28
    ไม่ทันไรก็หึงแล้วน้ะ แท็ปเล็ต ^^
    #308
    0
  2. #39 melonnysweety (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 15:49
    นุกมากจ้าไลค์เลย อิอิ
    #39
    0
  3. #37 น้ำแข็ง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 20:43
    แท๊บเล็ตน่ารักจัง ชอบ ชอบ
    #37
    0
  4. #36 JTK14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 19:04
    รอๆๆๆๆๆ
    #36
    0
  5. #35 ป่าน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2556 / 18:26
    สนุกอ่ะ
    #35
    0
  6. #34 pandanplzze (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 20:18
    ในที่สุดก็อัพ*0*  สนุกจัง บาโบซึนจังเลย แท็ปอยากอยู่ใกล้บาโบก็บอกเถอะ อย่าเอาเงินมาอ้างไม่ดีนะครับ เด็กดีไม่ทำ (ฮาาาาาาาา)
    #34
    0
  7. #33 เนย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 14:04
    แท๊บเล็ตเริ่มหึงอ่ะเปล่าเนี่ย 555
    #33
    0
  8. #31 pandanplzze (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 23:01
    อพัอีก50 นะค่ะที่รัก จุ๊บ (ไม่ถามไรเดอร์เลย555) น่าติดตามดี ติดตามนะค่ะๆ
    #31
    0