►FIVE DAY FIVE MINUTE ◄ภารกิจพิชิตใจนายร้อนแรง! [THE END]

ตอนที่ 22 : ► INFINITY TAPLET :: Ch.20 ◄ Together Again. [THE END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 ส.ค. 56



© Tenpoints






 
 












20

Together Again.

[ The End ]














มาร์ตี้ นางแบบชื่อดังจากค่ายนิตยสารดังในเครือเยอรมันแห่งหนึ่ง ถูกปลดออกจากวงการนางแบบอย่างถาวร เพราะความจริงของเธอได้ถูกเปิดเผยว่าแท้จริงแล้ว เธอไม่ใช่ผู้หญิง ทั้งนี้เธอจึงขอไปใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบที่สวีเดน และยังมีนายแบบหนุ่มหล่อจากค่ายเดียวกันได้ลาออกจากวงการในประเทศไทย เพื่อไปใช้ชีวิตการเป็นนายแบบที่เยอรมัน นางแบบและนายแบบชื่อดังขอลาไทยแบบนี้ หนุ่มๆ สาวๆ คงคิดถึงพวกเขาแย่…”

เสียงแหบใหญ่เอ่ยประโยคจากตัวหนังสือบนหนังสือบันเทิงฉบับหนึ่ง ฉันที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ตั้งใจฟังข่าวนั้นยิ่งกว่าฟังอาจารย์ภาษาไทยสอนเสียอีก

ฉันและอาร์ตเตอร์อยู่ภายในห้องคอนโดของฉัน ส่วนเบสบอลก็ลงไปจ่ายค่าเช่าด้านล่างคอนโด ฉันอาจจะอึดอัดนิดหน่อยที่ต้องอยู่กับอาร์ตเตอร์เพียงลำพัง ตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่ามันไม่ได้เป็นเกย์จริงๆ -___-;;

ไม่มีต่อแล้วเหรอ? O_O”

ไม่มีแล้ววะ นอกนั้นก็มีแต่ข่าวตบตีแย่งสามีกัน -___-;”

อาร์ตเตอร์ปิดหนังสือนั้นอย่างเซ็งๆ ฉันก็ได้แต่ยักไหล่กับความเสียดายที่ข่าวมีเนื้อหาสั้นนิดเดียว จริงๆ ตอนที่เกิดเรื่องวันนั้นฉันก็ไม่ได้อยากให้ไปเปอร์บอกเรื่องนี้กับทางนิตยสารหรอกนะ แต่ไปเปอร์ไม่ยอม ฉันจึงปล่อยเลยตามเลยไป อีกอย่างถ้าขืนฉันขัดใจหมอนั่นมากๆ ฉันอาจจะนอนอืดตายคาบ้านร้างนั่นแหงๆ

ว่าแต่แกอ่ะ รู้จักแท๊ปเล็ตตอนไหน?

ฉันไปถามเพื่อนชายที่ตอนนี้ลงไปนอนกลิ้งกับพื้นเป็นที่เรียบร้อย แหมตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่ามันแมน ขอบอกเลยว่า มันทำตัวได้สมกับเป็นชายแท้อย่างไม่มีผิด

เท่ากับที่นายนั่นแอบรักแก

ตอน ม.4 เนี่ยนะ!!O[]O”

ไอ้เพื่อนคนนี้มันเก็บความลับนานขนาดนี้เลยหรือไง

ตอนที่ฉันไปเดินเล่นที่ห้าง จู่ๆ แท๊ปเล็ตก็วิ่งเข้ามาทักฉัน แล้วก็ถามว่า ฉันเรียนอยู่ห้องเดียวกับบรรธิดาหรือเปล่า แกรู่ป่ะ? ตอนนั้นแท๊ปเล็ตหน้าเอ๋อมาก แถมยังเรียกชื่อแกแบบเต็มยศอีกต่างหาก

-___- แท๊ปเล็ต นายเอาชื่อจริงฉันมาจากไหน ไอ้บ้า! น่าเกลียดจริงๆ

แล้วตอนนั้นแกตอบเขาไปว่าอะไรอ่ะ?

ฉันก็บอกว่า ใช่แล้วรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ห้องเดียวกับบาโบ แท๊ปเล็ตมันก็เกาหัวเขอะเขินแล้วบอกกับฉันว่า เห็นเลขที่ห้องบนหน้าอกเสื้อเป็นห้องเดียวกันก็เลยลองเข้ามาทัก แล้วเขาก็ยังบอกฉันอีกว่า เคนเห็นฉันพาแกมาเดินห้างบ่อยๆ มาดูอินฟินิตี้ซ้อมเต้นบ่อยๆ เขาก็เลยแอบลอบมองชื่อกับเลขที่ห้องของแก

นายบ้านั่นโรคจิตกว่าที่ฉันคิดเสียอีกนะ  T^T”

แล้วแกจะร้องไห้หาประแสงอะไร?

เปล่าฉันง่วง TT”

งั้นเชิญแกหลับให้สบาย สวัสดี

อาร์ตเตอร์ลุกขึ้นประชดฉันทันที ฉันที่อยากรู้เรื่องมากกว่านี้ จึงรีบฉุดมืออาร์ตเตอร์ไว้

อย่าเพิ่งไป มาเล่าให้หมดก่อน~”

เรียกเพื่อนว่า สุดหล่อขาสิ?

“O,,O อะ อะไรนะ!”

สุดหล่อขา อย่าไปนะคะ เล่าเรื่องของแท๊ปเล็ตให้หมดก่อน ^^”

ดะ เดี๋ยวนะ!” ฉันยกมือห้ามปรามคำอ้วกๆ เหล่านั้นทันที จะให้ฉันพูดกับเพื่อนชายที่ชมตัวเองว่าสวยมาตลอดสามปีว่าหล่อเนี่ยนะ! จะบ้า! “ชมว่า…”

สุดหล่อขา ^^”

อะ เออๆฉันพยักหน้า แล้วมองผู้ชายที่ยืนกอดอกตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง สุดหล่อขา เล่าต่อน้า ^^”

พูดให้หวานกว่านี้ได้ป่ะ

ไอ้อาร์ต! -___-“

ไม่เล่าแหละ กลับล่ะมันทำท่าจะเดินหนีทันที

อย่า! โอเคๆ T^T”

ฉันฉุดมันกลับมาอีกครั้ง ฉันเกลียดผู้ชาย~ ฉันอยากได้อีอาร์ตคนเดิม ฮือออ

ดีมากครับเพื่อน J

สุดหล่อขา~ เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังหน่อยน้านะ ^^;”

ครับ ^^”

เอารอยยิ้มของผู้ชายคนนี้ออกไปจากสมองด่วน! ณ บัดนาว!

อาร์ตเตอร์เปลี่ยนจากยืน มานั่งข้างๆ ฉันอีกครั้ง มันหันมามองหน้าฉัน แล้วส่งยิ้มให้ฉันอย่างสยดสยอง

เรื่องแรกที่ฉันอยากรู้มากตอนนี้เลยคือ ที่แกส่งประวัติฉันไปชิงรางวัล นั่นก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเรื่องที่แกจงใจที่จะให้ฉันไปอยู่กับแท๊ปเล็ตสินะ

ฉันหรี่ตามองอาร์ตเตอร์ที่ยักไหล่ยอมรับว่าสิ่งที่ฉันพูดไปถูกเผงทุกประการ หนอย~ แผนการแกนี่มันคาดไม่ถึงจริงๆ

ถูกเรื่องนั้นก็เป็นอีกเรื่องที่แท๊ปเล็ตวานให้ฉันส่งประวัติแกเข้ามา ส่วนการคัดเลือกผู้โชคดี เรื่องนี้ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าแท๊ปเล็ตมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินผู้โชคดีหรือเปล่า อาร์ตเตอร์ยักคิ้วให้ฉัน ก่อนจะพูดต่อ… “และที่ฉันตีแมนเวลาอยู่ต่อหน้าแท๊ปเล็ต ไม่ใช่เพราะแท๊ปเล็ตเกลียดตุ๊ดเกลียดกระเทยหรอกนะ แต่เพราะหมอนั่นให้ฉันตีแมนเวลาอยู่ต่อหน้าเขา เพียงเพราะไม่อยากหลุดขำต่อหน้าแก ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า เวลาฉันแต๋วแตกนี่มันดูทุเรศมากเลยหรือไง

มาก

ขอบคุณนะครับ -___-“

อาร์ตเตอร์ส่งแววตาเคืองๆ มาให้ฉัน ฉันไม่ค่อยชินกับท่าทางแมนๆ นี่จากมันเสียเท่าไร เพราะเวลาที่อยู่กับมันส่วนใหญ่ มันจะแอคโย่ (ท่าทางแอ๊บแบ๊ว) อยู่ตลอดเวลา พอมันเลิกทำแบบนี้ มันก็ดูขัดหูขัดตาอยู่หรอก

อย่างนี้เรื่อง 5 วัน 5 นาที ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอะไรสินะ มันคือความจงใจที่แท๊ปเล็ตร้องขออาร์ตเตอร์ เชื่อเลย...เพื่อนฉันเป็นพ่อสื่อให้แท๊ปเล็ตมาตลอด

เออ! ฉันเพิ่งนึกออก…” ฉันหันไปอุทานเสียงดังใส่อาร์ตเตอร์จนเจ้าตัวต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนวันที่ฉันรู้ว่าได้รางวัล ฉันเจอแท๊ปเล็ตตอนวันฝนตกด้วย

แกไปเจอที่ไหนอ่ะ?

ที่เซเว่นอ่ะ นายนั่นขับรถเหยียบโคลนใส่ฉันด้วย แถมยังทำท่าหยิ่งกลบเกลื่อนอีกต่างหาก TT”

งั้นคงเป็นวันเดียวกับที่แท๊ปเล็ตไปแอบมองแกที่คอนโดล่ะมั้ง

แอบมอง? คอนโด? O_O”

อย่าบอกนะว่าแท๊ปเล็ตตามมามองฉันที่คอนโดน่ะ เฮ! ฉันว่าอีตานี่โรคจิตแน่ๆ

ใช่ คงเป็นเดียวที่มาถามฉันว่าบ้านแกอยู่ตรงไหนล่ะมั้ง ดูเหมือนจะบังเอิญเลยแหะ

แกบอกทุกอย่างเกี่ยวกับฉันเลยหรือไงอาร์ตเตอร์ T_T”

บางเรื่องน่ะ เรื่องที่แกตดในห้องเรียนฉันไม่ได้เล่าไป

ถ้าแกเล่าฉันจะบอกแม่แกแน่ว่าแกแกล้งแต๋วแตกเพื่อกลบเกลื่อนการจับคู่ ^^”

กลัวแล้ว T___T;;”

ฉันหัวเราะกับท่าทางเหงื่อตกนั่นทันที ตอนนี้อาร์ตเตอร์ก็เหมือนหมาน้อยในกำมือดีๆ นี่เอง ถ้าเกิดอาร์ตเตอร์ทำอะไรให้ฉันไม่พอใจ ฉันก็จะอ้างแม่มันตลอด หึหึ!

แอ๊ดดด~’

ในขณะที่ฉันยังขำอาร์ตเตอร์อยู่ จู่ๆ ประตุห้องฉันก็ถูกเปิดออกพร้อมกับน้องชายสุดที่รัก ที่ทำหน้าเอ๋อเดินเข้ามาพร้อมกับยื่นซองสีน้ำตาลผู้คุ้นเคยให้แก่ฉันมาตั้งแต่ไกล

อย่าบอกนะว่า

มีจดหมายจากทางนิตยสารเคซี่บอยส่งมาให้เจ๊อ่ะ

นั่นไง! นึกเอาไว้ไม่มีผิด!

แล้วนี่จะส่งมาให้หาพระแสงกลูต้าอะไรเนี่ย ห้าวันห้านาทีมันจบไปเป็นชาติกว่าแล้วนะ

ฉันและอาร์ตเตอร์มองหน้ากันอย่างสงสัย ก่อนจะรีบเปิดซองจดหมายและเปิดอ่านกระดาษข้างในทันที...

 

ถึงคุณบรรธิดา [บาโบ]

หลังจากที่คุณเป็นผู้โชคดีจากนิตยสารฉบับที่ 1xx ทำให้ทางเรามีกิจกรรมหลากหลายที่อยากให้คุณเข้าร่วม และทางเราจึงเลือกคุณให้ทำกิจกรรม ค้นความลับคลูบอย... ซึ่งกิจกรรมที่ว่านี้เหมาะสมกับคุณมากที่สุด เพราะคุณเป็นผู้โชคดีที่มีกิจกรรมเกี่ยวข้องกับคลูบอยคนล่าสุดของเรา กิจกรรมนี้จะเริ่มตั้งแต่วันที่คุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้ และหมดเขตจนกว่าจะครบห้าวันห้านาที ขอให้คุณค้นความลับของเขาประมาณ สามข้อ และความลับเหล่านั้นคุณจะต้องยังไม่เคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน...

                                                โชคดีนะคะ

                                                Crazy Boy Mgz.’

 

=___=;; กิจกรรมค้นความลับคลูบอย

มีกิจกรรมแบบนี้ด้วย ^^”

เสียงอาร์ตเตอร์ดังขึ้นหลังจากที่ฉันอ่านจบ อะไรกัน...จู่ๆ ก็ให้ฉันมาทำกิจกรรม เห็นว่าฉันว่างงานขนาดนั้นเลยหรือไง? เออ...ว่างก็ว่าง แต่ไม่ถึงขนาดนอนอยู่เฉยๆ นี่นา -___- แล้วอีกอย่าง ก็ไม่ยอมบอกสถานที่หรอกว่าที่ไหน ทำอย่างไร แถมยังกำหนดระยะเวลามาให้อีกแน่ะ

เบสบอลแกไปเอาจดหมายนี้มาจากไหน?

ผมเห็นมันเหน็บอยู่หน้าห้องอ่ะ เลยหยิบมาให้เจ๊

โอย~ ไอ้นิตยสารนี่ก็หาเรื่องให้ฉันจัง T^T จำเป็นไหมว่าฉันต้องร่วมกิจกรรมเนี่ย

ฉันไม่ทำนะ ไอ้กิจกรรมที่ว่าเนี่ย T_T”

เฮ้ยๆ ไม่ได้นะ O_O”

ทำไมอ่า T^T”

แค่ค้นความลับเอง มันคงไม่อยากไปสำหรับแกหรอกน่า รู้เพิ่มแค่ 2-3 ข้อจะเป็นไรไป จริงไหม?

อย่างนี้ฉันก็ต้องไปหาหมอนั่นอ่ะดิ

...แล้วแกไม่อยากเจอเขาหรือไง?

คำถามของอาร์ตเตอร์ ทำเอาฉันจุกอกทันที อยากสิ...ทำไมจะไม่อยากกัน

ฉันก้มมองกระดาษในมืออีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้ามองอาร์ตเตอร์ที่พยักหน้าให้ฉันอย่างมุ่งมั่น...

ค้นความลับคลูบอยอย่างนั้นเหรอ...

อาร์ตเตอร์โทรถามแท๊ปเล็ตให้ทีว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?...

 

 

 

ณ สวนเกษตรหลังโรงเรียนราษฎรอำรุงตรี

ฉันค่อยๆ เดินเข้ามาในสวนเกษตรในรั้วโรงเรียนที่ไม่ใช่โรงเรียนฉันสักนิด ฉันมาที่นี่เป็นครั้งที่สองแล้วก็ว่าได้ ที่ฉันมาที่นี่เพราะอาร์ตเตอร์โทรถามแท๊ปเล็ตว่าเขาอยู่ไหน ผลสรุปก็คือนายนั่นดันมาทำตัวอินดี้อยู่ที่นี่ แถมฉันยังต้องมาคนเดียวอีกเพราะอาร์ตเตอร์ดันมาติดธุระเล่นละครเป็นแต๋วที่บ้านให้แม่ได้ชม -*- เจริญพระคุณ~

ฉันมองไปรอบๆ สวนเกษตรและมองไปตรงต้นไม้ใหญ่ที่มีแผ่นหลังกว้างของบุคคลนึงโผล่ออกมา นั่นสินะ...บุคคลที่ฉันต้องค้นความลับน่ะ

นาย... ฉันเดินตรงไปยังต้นไม้ใหญ่นั่นก่อนจะค่อยๆ ย่อตัวนั่งลงช้าๆ พร้อมกับเอ่ยเรียกผู้ชายที่นั่งนิ่งอย่างเบาๆ แท๊ปเล็ต

-___-;; หมอนี่นิ่งเฉยจนฉันอดไม่ได้ที่จะต้องชะโงกหน้าไปมอง โธ่! ใส่หูฟังก็ไม่บอก ปล่อยให้ฉันพูดคนเดียวอยู่ตั้งนาน

...

นาย!”

ฮะ เฮ้ย! O_O”

“^^”

ฉันส่งยิ้มหวานให้แท๊ปเล็ตที่หันมาสะดุ้งตกใจทันทีที่ฉันดึงหูฟังออกจากหูเขาพร้อมกับตะโกนเรียกเขาอย่างสุดเสียง ฉันเข้าใจคำว่าหน้าเอ๋อๆ ของอาร์ตเตอร์แล้วล่ะ ฮาๆ

เธอมาที่นี่ได้ไง?

แท๊ปเล็ตที่หายตกใจก็หันมาถามฉันหน้าตื่นๆ

ให้อาร์ตเตอร์โทรถาม แล้วฉันก็ขี่มอเตอร์ไซค์เบสบอลมา ^^”

นี่! อย่าบอกนะ ว่าเธอคิดถึงฉันน่ะ O[]O”

“-___-;;”

สีหน้าแบบนั้นฉันควรเป็นคนทำมันไม่ใช่เหรอ -___-;;”

ให้ตายเถอะ! เอาแท๊ปเล็ตจอมหยิ่งคนเดิมของฉัน (?) คืนมา~ แท๊ปเล็ตคนนี้ทำเอาฉันจะสติแตกอยู่แล้ว >///<

ที่ฉันมาที่นี่เพราะจะมาล้วงความลับจากนายสามข้อ จากกิจกรรมค้นความลับคลูบอย

ฉันหยิบแผ่นกระดาษนั่นส่งให้แท๊ปเล็ตอย่างไม่รีรอ เขารับมันไป แต่ก็ไม่ยักจะอ่านมันเลยสักนิด แถมยังยักไหล่ให้แบบกวนประสาทอีกต่างหาก

มาบอกฉันตรงๆ แบบนี้ แล้วฉันจะบอกให้ไหม? –“-“

นายต้องบอกสิ ถือเสียว่าสงสารฉันเถอะ T^T”

โอเคๆ แท๊ปเล็ตปัดมือไปมาพลางหันตัวมาปะทะกับฉันตรงๆ ฉันที่ตอนแรกนั่งย่อๆ ก็ต้องลงไปนั่งกับพื้นหญ้าเทียมสวนเกษตรทันที อยากรู้อะไรก่อนล่ะ? ^^”

เอารอยยิ้มบ้าๆ นี่ออกไปนะ T_T

นายมีความลับอะไรบอกฉันมาให้หมด

ปล้นฉันเหรอเนี่ย ฮ่าๆ

อย่าหัวเราะนะ บอกฉันมาเลยไอ้หัวบ๊วย~”

ฉันชอบเธอ ^___^”

ดีมาก แล้ว... อ่ะ! O,,O”

อะ...ไอ้บ้า! นี่มันความลับประเภทอะไรเนี่ย แล้วมาเอ่ยต่อหน้าฉัน เธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร -///- (มาเป็นเพลง)

ฉันชอบเธอ...นี่คือความลับขั้นสุดยอด J

นี่ไม่ใช่ความลับ...ฉะ ฉันรู้แล้ว =///=”

อ้าวเหรอ หว่า.... แท๊ปเล็ตยู่ปากแบบเซ็งๆ นั่นเป็นแอคโย่ของนายหรือไงแท๊ปเล็ต ฉันอยากจะดิ้น! “งั้น...ฉันรักเธอ ^^”

นะ...นาย! ถ้านายยังไม่เลิกพูดฉันจะไม่ทำกิจกรรมบ้าๆ นี่แล้ว

ฉันตีหน้าโหดใส่แท๊ปเล็ตที่พูดประโยคกวนประสาทออกมาอย่างหน้าตาย แท๊ปเล็ตที่เห็นฉันโกรธก็เลยยิ้มล้อฉันด้วยท่าทางน่าหมั่นไส้

โอ๋ๆ ทำหน้าโกรธผมไม่ดีเลยนะครับคุณบรรธิดา

คุณก็ช่วยบอกความลับฉันเสียทีสิคะคุณวิศวะ

ฉันย้อนแท๊ปเล็ตที่ตอนแรกยิ้มล้อฉันก็ต้องหุบยิ้มทันที หนอย~ มาใช้มุกเรียกชื่อจริงของนายไปเปอร์งั้นเหรอ

อะแฮ่มๆ ...อืม...

ลีลาเยอะนะนายน่ะ -___-;;”

ก็ฉันบอกไปหมดแล้วนี่นา...แถมยังความลับจากกระดาษอะไรนั่นอีก

ความลับตอนเด็กๆ ของนายไง อะไรก็ได้

ขอฉันย้อนอดีตแปป... แท๊ปเล็ตใช้นิ้วเคาะหัวตัวเองสองสามที สายตามุ่งมั่นมองมาที่ฉันอย่างไม่ละสายตา จนฉันต้องหลบสายตานั่นเองอย่างอัตโนมัติ อ๋อ...ฉันเคยขโมยไก่ทอดสไปซี่เพื่อนมากินตอนอนุบาล ตอนนั้นฉันลงไปชักตาตั้งเลย ^^”

สาบานว่านี่คือความลับ? =___=”

ฉันทำจมูกบานโต้ลมไปสองสามทีเมื่อได้ยินความลับติ๋งต๊องจากผู้ชายตรงหน้า เชื่อเลยว่าไอ้การขโมยไก่ทอดสไปซี่จนตัวเองต้องชักกระแด๋วมันคือความลับที่นายเก็บมานาน

แล้วการขโมยไก่ทอดมันไม่ใช่ความลับตรงไหนอ่ะ

นายแกล้งฉันหรือไงแท๊ปเล็ต T^T”

อย่าร้องนะ...ฉันเห็นผู้หญิงร้องไห้ไม่ได้...

ทำไม T___T” ร้องหนักๆ อีกสักรอบ

ฉันมักใจอ่อนให้กับคนที่ร้องไห้ บางครั้งถ้าหนักเกินไป ฉันอาจจะร้องไห้ตามได้...

ขอบคุณที่บอกความลับข้อแรกให้ฉันนะ ^^”

ฉันหยิบสมุดโน้ตที่เตรียมมาขึ้นมาจดความลับข้อแรกทันที แท๊ปเล็ตที่โดนฉันหลอกถามก็ถึงกับอ้าปากทันที นึกไม่ถึงอะดิ~

ยัยตาโบ๋ -___-“

นายบอกฉันเองนะ ถึงว่าตอนที่ฉันแกล้งบีบน้ำตาแย่งเตียงนาย ทำไมฉันได้เตียงนายง่ายจัง เพราะกลัวร้องไห้ตามฉันอะดิ ^^”

ตลกมากไหมยัยบื้อ

โอ๋ๆ อย่าร้องนะครับ ผมแค่ทำตามกิจกรรม

ฉันหยอกล้อแท๊ปเล็ตที่ทำหน้างอนฉัน นี่เป็นครั้งแรกนะที่ฉันได้เห็นมุมมองใหม่ๆ จากแท๊ปเล็ตเนี่ย

เธอไม่ต้องทำมันแล้วล่ะ แท๊ปเล็ตดึงสมุดโน้ตในมือของฉันไปหน้าตาเฉย แถมยังมาสั่งให้ฉันเลิกกิจกรรมนี้อีก

ไม่ได้หรอก นิตยสารสั่งมาเชียวนะ เผื่อฉันจะได้รางวัลอะไรบ้างไง

ฉันสั่งเอง...

ไม่ได้ฉันต้อง...นะ นายว่าไงนะ O_O”

กิจกรรมนี้ฉันส่งไปเอง เมเนเจอร์กับอาร์ตเตอร์เขียนไปเองล่ะ

ฉันมองแท๊ปเล็ตนิ่ง แสดงว่าถูกนายนี่หลอกให้มาที่นี่ฟรีอะดิ แถมยังมีเพื่อนที่นั่งข้างๆ ฉันตอนอ่านจดหมายร่วมอุดมการณ์ด้วยเหรอเนี่ย!

นายหลอกฉันงั้นเหรอ!”

ถ้าฉันไม่หลอกเธอด้วยวิธีนี้ ฉันคงไม่ได้เจอเธอหรอก

ฉันรีบดีดตัวลุกขึ้นจากพื้นหญ้าพร้อมกับแท๊ปเล็ตที่ลุกขึ้นตามฉันมาติดๆ แท๊ปเล็ตมองฉันด้วยแววตาที่อ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆ

...นายหลอกฉันเพราะต้องการเจอฉันอย่างนั้นเหรอ...

ทำไมนายไม่บอกฉันตรงๆ

เธอจะมาหาฉันเหรอ... แท๊ปเล็ตเดินตรงเข้ามาหาฉันก่อนจะก้มมองฉันนิ่ง ฉันกลัว...กลัวที่จะไม่ได้เห็นหน้าเธออีก กลัวว่าเธอจะเกลียดฉันตอนที่ฉันบอกความจริงทุกอย่างแก่เธอ ฉันกลัวว่าเธอจะมองว่าฉันเป็นโรคจิตที่คอยแอบมองเธอตลอดสามปี

“…”

ฉันกลัวที่จะไม่ได้รักเธอ

คำเตรียมพ่นว่านายนี่ของฉันกลืนลงคอไปทันที ใครบอกนายกันว่าฉันจะไม่มาพบนาย ฉันอยากเจอนายแทบจะขาดใจ ฉันอยากพบนายมากกว่าเวลาแค่ห้าวันห้านาที ฉันอยาก...ได้ยินคำว่ารักจากนายมากเลยรู้ไหม

นายไม่จำเป็นต้องหลอกฉัน ฉันก็มาพบนาย...

เธอไม่เกลียด...

ฉันรักนาย!!!”

“…”

อยู่มาตั้งห้าวันห้านาที นายดูฉันไม่ออกหรือไง!!!”

“…”

นายทำให้ฉันรักนายตั้งแต่วันแรกนายเก่งกว่าฉันเสียอีก!!!”

“…”

ฉันหึงนายเวลาที่นายอยู่ใกล้มาร์ตี้ นายดูไม่ออก...

พรึ๊บ!

จู่ๆ ผู้ชายตรงหน้าฉันก็ดึงตัวฉันเข้าไปสวมกอดแน่นจนฉันต้องหยุดพูด อ้อมกอดที่อบอุ่นมากกว่าอึดอัดแล่นผ่านตัวฉันจนฉันอดไม่ได้ที่จะกอดคนตรงหน้ากลับ...ขอบคุณ

ขอบคุณที่รู้สึกดีๆ กับฉัน...

ไม่ต้องพูดอะไรมากกว่านี้แล้ว...

ฉันรักนาย

ฉันรักเธอมากกว่าอีก

อึก!” อาการบ้านี่มาอีกแล้ว T^T

ผู้หญิงร้องไห้ไม่ใช่ผู้หญิงที่น่ารักสำหรับฉันหรอกนะ

ฉันไม่ได้ร้องไห้ T__T”

น้ำตาเธอมันเปียกเสื้อฉันน่ะยัยบ้า

เชื่อเลยว่าตอนนี้ฉันกำลังยิ้มทั้งน้ำตา ความอบอุ่นยังคงส่งต่อมาที่ฉันอย่างต่อเนื่อง ผู้ชายคนนี้มันบ้าที่สุด! ที่ทำให้ฉันทั้งเกลียดและรักได้ในเวลาเดียวกันเนี่ย!

นายมีความลับอะไรอีกไหม...

ฉันผงะอ้อมกอดเขาอย่างช้าๆ ก่อนจะถามคำถามที่ฉันค้างคาใจมานาน...ถ้ามันจะจบ ก็ขอให้ฉันรู้ความลับสักนิดเถอะ...

อยากรู้เหรอ ^^”

อืม... ฉันปาดน้ำตาพร้อมกับพยักหน้าช้าๆ

มาคบกับฉันเล่นๆ สิ J

ฮะ...เล่นๆ....?

-___-;; นี่อย่าบอกนะว่าทั้งหมดที่ผ่านมาเพื่อจะคบกับฉันเล่นๆ ไม่ได้จริงใจอะไร ฉันไม่น่ามารักคนแบบนายนี่เลยจริงๆ ให้ตาย!

คบเล่นๆ สักเก้าสิบปีเป็นไง J

เก้าสิบปี? O_O”

ใช่...จากนั้นก็ค่อยเลิกกัน...

“…”

แต่ถ้าเธอเกิดชอบฉันขึ้นมาหลังเก้าสิบปีก็ค่อยว่ากัน โอเคไหม?

ได้...ฉันยิ้มกว้างให้คนตรงหน้าอย่างโล่งใจ นี่มันมุกจีบของนายใช่ไหมยะ!

น่ารักมาก ^^”

ฉันแถมให้อีกห้าวันห้านาทีด้วย ตกลงไหม?

“…”

นายอย่ามาหลงรักฉันตอนที่ฉันมีผมสีขาวสลวย ไร้ฟันเคี้ยวข้าวแล้วกัน ^^”

ได้! เริ่มจับเวลา ณ ตอนนี้เลยนนะ

โอเค! ^^”

เวลาของการอยู่ร่วมกัน เก้าสิบปีกับอีกห้าวันห้านาทีได้เริ่มขึ้นแล้ว!

อ๋อ...แล้วคุณล่ะ หาคำตอบให้ตัวคุณได้หรือยัง?

ห้าวันห้านาทีคุณจะใช้มันไปกับอะไร?

 





 

THE END.


 

PS.ยังไม่จบ ยังมีความลับขั้นสุดยอดของแท๊ปเล็ตรออยู่อีกหน้าครับผม J
            

 

 






------------------------------------------------------------------
19 - 08 - 56
เฮ~!!!!!
จบแล้วกับแท๊ปเล็ตของเรา!! จุดพลุ เปรี้ยงปร้าง~
แต่มันยังไม่หมดเพียงเท่านั้น!
มันยังมีอีกหน้ารอคุณอยู่ หึหึ :)
และยังมีบทขอบคุณอีกบทนึง (ซึ่งสำคัญเหมือนกัน 555)
แล้วที่ดองมาเกือบสองอาทิตย์ยีนส์ต้องขอโทษด้วยน้า
เพราะว่ามัวมุ่นกับเพจและบัตรคอน ที่ถูกเลื่อน!
เลื่อนทำพรือ! 55555
อดดู EXO ที่รักเลย หว๊า~
ใครที่รอเรื่องพิกเล็ต ตอนนี้คงต้องขอยกเลิกก่อน เพราะ
1. เรื่องตันมาก ไม่สามารถแต่งต่อ อย่าฝืนเลยถ้าไปไม่รอด
2.เรื่องแคนดี้ยังไม่จบ รีไรท์เรียบร้อย แต่ยังพิมพ์ไม่จบ
3.จะใช้เรื่อง บอยแบนด์เรื่องเก่าเมื่อสมัย ป.6 มาแต่งอีกครั้ง
4. EXO มีเต็มสตรีม 55555

ไปแหละ :) ขอบคุรนะครับที่เข้ามาอ่านและเจิม และทวงต่อเนื่อง ชอบ 555♥


 

 

 

 








 









 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

396 ความคิดเห็น

  1. #379 Phutthiphong Pongkaew (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 13:49
    สนุกมากๆๆ
    #379
    0
  2. #366 Pls_Marisa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2556 / 14:19
    ชอบมากเลยค้ะ จะติดตามทุกผลงานน้ะค้ะ
    #366
    0
  3. #363 mobile (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 12:46
    แท็ปเล็ตน่ารักอ่าา >////<
    #363
    0
  4. #359 Lächeln (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 17:41
    อยากมีคนมาขอคบแบบนี้ อั๊ย>. #359
    0
  5. #355 ✿..βσσ βι..✿ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 19:36
    จะน่ารักไปไหนอ่า แท็ปเล็ต -////-
    #355
    0
  6. #353 Sompreiwjeed ❤ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 01:25
    กรี้ดดดด คบกันเก้าสิบปี >< แอร๊ยยยยยยยยยยยยย
    #353
    0
  7. #348 ` วังเวอเวย์ [?] (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 23:22
    น่ารักก >w<
    #348
    0
  8. #346 'ปาร์ค ดอบบี้หูกาง! (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 20:59
    โอ้ยยยย!! น่ารักมาก
    เพลงก็ เข้ากับอารมณ์นิยาย
    ตอนนี้ อย่างฟินเลย

    ><
    #346
    0
  9. #345 AFTEROEYE (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 18:52
    โอ้ววว จบอย่างสวยงาม >< ชอบ่ะชอบค่ะ~~
    #345
    0
  10. #344 Bai'Tong (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 07:08
    กรี๊ดกร๊าดด จุดพลุฉลอง ปิ้วว 
    แท็ปเล็ตน่าร๊ากกกก
    #344
    0
  11. #343 Soonkyuya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 21:37
    น่ารักกกก คบเล่นๆสักเก้าสิบปี 5555555
    #343
    0
  12. #342 chanok- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 18:09
    เจิมมมม
    #342
    0
  13. #340 Soonkyuya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2556 / 10:13
    เจิมอีกจ้า
    #340
    0
  14. #339 sasiprapa_srisuk (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 19:03
    อัพๆๆๆๆๆๆๆ
    #339
    0
  15. #338 Arm=.,= (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 15:31
    เจิมมมมมมมมมม รีบมาน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #338
    0
  16. #337 Soonkyuya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 14:18
    เจิมมมมม
    #337
    0
  17. #336 mild (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2556 / 16:30
    รอๆอยู่นะค่า กรี๊ดอาร์ตเตอร์ไม่ใช่ตุ๊ดพลิกได้อีก ฮ่าๆๆ ฮาอ่ะ รีบๆอัพนะฮ้า5555 สู้ๆ
    #336
    0
  18. #335 chanok- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 20:16
    เจิมมมมมม
    #335
    0
  19. #334 ✿..βσσ βι..✿ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 18:00
    จิมมม จิบิ จิบิ ..
    #334
    0
  20. #333 ~*NaN_WonTeuk*~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 10:16
    เจิมค่าาาาาาาาาาาาาาา
    #333
    0
  21. #332 my_puppy1209 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2556 / 00:22
    เจิมค่าาา อัพไวๆน้าาาา รออยู่ๆ อิอิ >w<
    #332
    0
  22. #330 Soonkyuya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 21:25
    เจิมจ้าาาา
    #330
    0
  23. #329 Soonkyuya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 21:14
    เจิมมมมม
    #329
    0
  24. #328 JTK-B (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 07:28
    เจิมมมมมมม
    #328
    0
  25. #327 เลิศนภาพร แสงอรุณ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 17:50
    เจิมๆ
    #327
    0