►FIVE DAY FIVE MINUTE ◄ภารกิจพิชิตใจนายร้อนแรง! [THE END]

ตอนที่ 20 : ► INFINITY TAPLET :: Ch.18 ◄ Conceal.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    12 ก.ค. 56




© Tenpoints













 

18

Conceal.

 


 

 

=___=;;

โอ๊ยย~ มึนหัวตึบๆ เลยแหะ แถมบริเวณลำคอฉันยังรู้สึกได้ถึงความหนักอึ้งพิกล นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับตัวฉันเนี่ย!

“อืม~”

O_O!

ทันทีที่ฉันได้ยินเสียงครางแปลกๆ ข้างๆ ตัวของฉัน นั่นจึงทำให้ฉันสะดุ้งตกใจเบิกตากว้างอย่างอัตโนมัติ และความรู้สึกแรกที่ฉันได้รู้สึกความผิดปกตินั่นก็คือ ข้อมือและข้อเท้าของฉันถูกมัด! แถมยังอยู่ในห้องมืดๆ แคบๆ นี่อีก!

ที่นี่มันที่ไหนกัน!

ฉันหันไปมองต้นเสียงครางนั่น ก็ทำให้ฉันพบกับผู้ชายคุ้นตาคนนึงที่กำลังพิงหัวซบไหล่ฉันอย่างไม่ได้สติ ฉันรู้จักเขาดี คนที่ฉันเคยอยู่กับเขาเกือบจะอาทิตย์นึง...

แท๊ปเล็ต...

ฉันเลิกสนใจคนข้างๆ ก่อนจะหันไปมองรอบๆ ห้องที่ฉันกำลังเผชิญมันอยู่ ความจำครั้งสุดท้ายที่ฉันจำได้นั่นก็คือ ฉันกำลังยืนคุยกับยัยมาร์ที่หน้าคอนโด หลังจากนั้น....

“บาโบ...” เสียงงึมงำจากผู้ชายข้างๆ ฉันดังขึ้นเบาๆ จนฉันต้องรีบหันไปมองเขาทันที บริเวณหน้าผากที่ติดแก้มฉันนั้น ทำให้ฉันรู้สึกถึงอุณหภูมิร้อนผ่าวๆ ในร่างกายของเขา “เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม...”

“ฉะ ฉันสบายดี นายนั่นแหละ! เป็นอะไรมากหรือเปล่า เลิกเป็นห่วงฉันแล้วดูแลตัวเองได้ไหม อึก!

ทำไมนะ! ฉันพยายามบอกตัวเองว่าจะไม่เสียน้ำตาให้กับผู้ชายคนนี้ แต่ทำไมฉันห้ามมันไม่เคยได้สักครั้ง ฉันฝืนใจตัวเองเก็บความรู้สึกนี้ไว้และหันมามองผู้ชายคนข้างๆ ที่ยังคงเอาหัวพิงไหล่ฉันไม่หนีไปไหน อาจเป็นเพราะเขาไม่มีแรงด้วยส่วนหนึ่ง จึงทำให้เขาไม่สามารถขยับไปไหนได้เลย

“มันทำอะไรเธอหรือเปล่า...” แท๊ปเล็ตถามฉัน ทั้งๆ ที่หลับตาเหมือนกลั้นความเจ็บปวดอะไรไว้บางอย่าง

“นายเจ็บตรงไหนหรือเปล่าแท๊ปเล็ต!

ฉันอยากจะโคนเสาที่ฉันถูกจับมัดนี่นัก! ฉันพยายามเบียดตัวเพื่อหันไปดูอาการแท๊ปเล็ตตรงๆ ดูว่าเขาเป็นอะไรมากหรือเปล่า

“ฉันเจ็บต้นคอ...”

ถึงห้องจะมืดนิดๆ แต่ก็ยังพอมีแสงสว่างที่ส่องลอดเข้ามาตรงช่องประตู ทำให้ฉันเห็นรอยแดงบริเวณคอของแท๊ปเล็ต นี่มาร์ตี้ทำกับฉันไม่พอ ยังทำกับเขาด้วยหรือเนี่ย!

“ใครทำนายกัน!

“ไอ้เปอร์...มันก็ทำเธอใช่ไหม?

“เปล่า คนที่ทำ...”

ปัง!

เสียงเปิดประตูดังลั่นสนั่นทำให้ฉันและแท๊ปเล็ตหันไปที่ต้นเสียงพร้อมกัน ร่างสูงเดินเข้ามาภายในห้องกับแสงสว่างจ้าจนฉันต้องหรี่ตามอง รอยยิ้มเหยียดสูงดูถูกและน่ากลัวนั่นผุดขึ้นบนหน้าผู้ชายที่ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นชัดๆ ในวันนี้ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉันตกใจไปกว่าร่างบางจากผู้หญิงที่ทำร้ายฉัน จนฉันต้องมาอยู่ที่นี่...

มาร์ตี้!

“มองฉันด้วยแววตาแบบนั้น เธอตกใจหรือแปลกใจกันแน่บาโบ ^^”

มาร์ตี้เอ่ยจิกฉันทันทีที่เหยียบบนพื้นห้องแห่งนี้ น้ำเสียงชั่วร้ายที่ฉันคุ้นเคยดีพูดกับฉันขึ้น และที่น่าแปลกก็คือ เธอพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้ต่อหน้าแท๊ปเล็ตโดยไม่ปิดบังอะไรทั้งนั้น

“เธอพาฉันกับแท๊ปเล็ตมาที่นี่ทำไม!

“ก็พามาอยู่ด้วยกันไง รักกันมากไม่ใช่เหรอ!

น้ำเสียงตะคอกปนความสะใจอยู่ลึกๆ คล้ายคนโรคจิตตอกใส่หน้าฉันอย่างไม่ลดละ ในตอนนี้ฉันพยายามแกะเชือกจากมือของฉันสลับกับมือแท๊ปเล็ตที่มัดอยู่ใกล้ๆ มือฉัน ยังไงซะการที่ไม่ได้ถูกพันธนาการก็ยังดีกว่าถูกมัดอยู่อย่างนี้โดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยแม้แต่นิดเดียว

“ปล่อยฉันกับแท๊ปเล็ตเถอะมาร์ตี้ ฉันไม่ได้ยุ่งกับเขาตามที่เธอต้องการแล้วไง”

“ไม่ยุ่งกับฉัน...” แท๊ปเล็ตมองฉันด้วยแววตาผิดหวัง ก่อนจะหันไปมองมาร์ตี้ที่ยืนกอดอกเหยียดริมฝีปากอย่างไม่เดือดร้อนอะไร “เธอสั่งให้บาโบเลิกยุ่งกับฉันอย่างนั้นเหรอ!

“ก็แล้วไง! มาร์จะทำอะไรมันก็สิทธิของมาร์ มาร์รักแท๊ปเล็ต มาร์ต้องการให้แท๊ปเล็ตเป็นของมาร์คนเดียวมันผิดด้วยหรือไง!

“ผิด! เธอไม่ควรทำตัวแบบนี้ ฉันเสียแรงที่ยอมคบกับเธอเป็นพี่สาวคนนึง คบเป็นเพื่อนคนนึงที่ฉันรู้สึกดีด้วย”

“เหอะ! พี่สาวงั้นเหรอ เพื่อนงั้นเหรอ! ถ้าไม่มียัยนี้แท๊ปก็อาจจะหันมารักมาร์ก็ได้!!!

มาร์ตี้พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ฉันรู้ว่าเธอเสียใจมากแค่ไหน และอยากให้คนที่เธอรักหันกลับมารักเธอมากแค่ไหน...

แต่คนที่เธอรัก เขาก็คือคนเดียวกันกับที่ฉันรักเหมือนกัน...

“มาร์ตี้! จู่ๆ แท๊ปเล็ตก็ตะโกนเรียกชื่อผู้หญิงตรงหน้าเสียงดัง เธอหันมามองหน้าแท๊ปเล็ตอย่างตกใจ “เธอหยุดพูดไม่ดีกับบาโบได้แล้ว และฉันก็ไม่มีวันรักเธอ เพราะบาโบคือคนที่ฉันรักคนเดียวเข้าใจไหม!

แท๊ปเล็ตหลับตากลั้นความเจ็บปวดอีกครั้ง จนฉันอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเขา เขาจะมาห่วงอะไรฉันอีก ทั้งๆ ที่เขายังคงเจ็บอยู่อย่างนี้...แล้วประโยคสุดท้ายนั่นมัน...

นายรักฉันอย่างนั้นเหรอ...

มาร์ตี้ที่ยืนกอดอกอยู่ก็ถึงกับขมวดคิ้วอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอนามว่าไปเปอร์ เดินมาหามาร์ตี้ก่อนจะดึงข้อมือมาร์ตี้ไม่ให้เธอเข้ามาทำร้ายฉันและแท๊ปเล็ต ฉันเชื่อเลยว่า การที่เขาห้ามไว้ เขาอาจจะมีวิธีที่สามารถทรมานพวกเราได้อีกเยอะ!

กล้าพูดแล้วเหรอแท๊ปเล็ต ^^”

รอยยิ้มยียวนชวนน่ากระทืบนั่นออกมาจากปากไปเปอร์ แท๊ปเล็ตที่เห็นไปเปอร์ตรงหน้าก็ถึงกับโมโหอย่างคุมไม่อยู่ ไปเปอร์นั่งย่อๆ ตรงหน้าแท๊ปเล็ต ก่อนจะยกเหยียดมุมปากเหมือนเหยียดหยาม

แกปล่อยบาโบซะ! แล้วแกกับฉันเคลียร์กันตัวต่อตัว!”

ฮ่าๆ ใครจะโชคดีเท่าฉันกันนะ ที่โดนแท๊ปเล็ตผู้ไม่เคยมีเรื่องกับใครท้าตัวต่อตัวเนี่ย

หึ! คนชั่วๆ แบบแกไง

คนแบบฉันนี่แหละ! ที่ได้ความโสมมจากเลือดชั่วๆ อีกครึ่งหนึ่งจากพ่อแก!”

อยู่ๆ คำพูดดุดันก็ออกจากปากไปเปอร์อย่างเดือดดาล ทำเอาฉันสะดุ้งตกใจไปนิดๆ ประโยคที่เขาเอ่ยนั้นเต็มไปด้วยความแค้นและแปลได้อย่างตรงตัว

พ่อของแท๊ปเล็ต...เกี่ยวข้องกับไปเปอร์ อย่างงั้นเหรอ...

แกใช้ความแค้นมาแก้แค้นฉัน มันก็ไม่ได้ทำให้แกตัดขาดความเป็นน้องฉันไปหรอกนะ!”

ฉันไม่เคยมีพี่เป็นแก ไอ้แท๊ปเล็ต!”

และนี่คงเป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินสรรพนามที่ไปเปอร์เรียก แท๊ปเล็ต นี่เขาสองคนเป็นพี่น้องกันจริงๆ อย่างนั้นเหรอ! แล้วทำไมไปเปอร์ต้องมาทำร้ายกันเองด้วย!

 

เขาไม่ใช่ลูกคนเดียว

 

O_O ความลับของแท๊ปเล็ตผุดขึ้นมาในหัวฉันอย่างเฉียบพลัน จริงสิ...ความลับนี้ทำเอาฉันสงสัยมาตั้งแต่อ่านแล้ว นี่ก็แปลได้ว่า ไปเปอร์คือพี่น้องของแท๊ปเล็ตน่ะสิ

ฉันไม่อยากจะเชื่อ!

มันผ่านมาแล้ว แกจะจดจำมันไปเพื่ออะไร แกกลับมาใช่ชีวิตอย่างปกติ...และให้ฉันเป็นมิตรที่ดีของแกเถอะนะ

มิตร? เหอะ! ฉันเสแสร้งเป็นมิตรกับแกมาเกือบสิบปี และฉันก็รอวันที่จะได้สะสางกับแกมานานแล้ว ให้ฉันกลับไปตีหน้าซื่อเป็นมิตรกับแกอีก ฉันคงสะอิดสะเอียนน่าดู!”

ที่แกคอยแย่งความรักไปจากฉัน คอยกันท่าเวลาฉันจะประกวดงานต่างๆ คอยซ้ำเติมฉันเสมอเมื่อฉันพลาด คอยดูถูกเหยียดหยามฉันเพราะเรื่องแค่นี้เหรอวะ

เรื่องแค่นี้ของแก มันทำให้แม่ฉันตรอมใจตาย! พ่อแกเลือกที่จะอยู่กับแม่ของแก เลือกที่จะไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศกับแม่แก! แทนที่ความจริงควรจะเลือกแม่ของฉัน! พ่อของแกมันทำให้ชีวิตของฉันและแม่ต้องย่อยยับ!”

แล้วแกเคยคิดไหม ว่าฉันได้พ่อมาครอบครองฉันมีความสุขบ้างหรือเปล่า ฉันเคยยิ้มรับกับครอบครัวของฉันบ้างไหม!”

“…”

ไม่เลย! ฉันไม่เคยได้แม้แต่ความรัก ตั้งแต่ที่ฉันเกิดมา แม้แต่ของขวัญฉันก็ไม่เคยได้ คำพูดว่ารักฉันก็ไม่เคยได้ยิน! พ่อแม่ของฉัน มัวแต่ทำงาน กว่าจะกลับมาหาฉันทีก็หนึ่งปีมีครั้งเดียว... ความสุขที่แกควรจะรับมันก็คือ การที่แกคิดแต่เรื่องดีๆ สร้างความสุขด้วยตัวเองไม่ใช่หรือไง

ไปเปอร์ลุกขึ้นยืนนิ่ง มือทั้งสองข้างของเขากำแน่นจนมันแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ความโมโหครอบงำตัวเขาไว้จนทำให้เขาขาดสติ แต่ที่แท๊ปเล็ตพูดก็คือเรื่องจริง...ถ้าเราหาความสุขจากคนรอบข้างไม่ได้ การที่เราคิดแต่เรื่องดีๆ มันก็สามารถมีความสุขได้เหมือนกันนะ

เลิกพูดเรื่องเน่าๆ ได้แล้ว!” จู่ๆ ไปเปอร์ก็ล้วงปืนออกมาจากกระเป๋าเสื้อฮูด ก่อนจะส่งปลายกระบอกปืนนั่น...

ตรงมาที่ฉัน ! O[]O

ไอ้เปอร์!” แท๊ปเล็ตตะโกนออกมาทันทีที่เห็นว่าไปเปอร์ส่งปลายกระบอกปืนนั่นมาทางฉัน

แกอยากรู้ถึงความรู้สึกที่ได้เห็นคนรักตายไปต่อหน้าต่อตาไหม?ไปเปอร์ถามเสียงเรียบ

แกหยุดซะ ไอ้เปอร์! บาโบไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้ ถ้าจะฆ่าฉัน ก็ฆ่าฉันซะ! ปล่อยบาโบไป!”

ดูเป็นสุภาพบุรุษดีนะ ^^” ไปเปอร์ย่อตัวลงมานั่งข้างหน้าแท๊ปเล็ตอีกครั้ง รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฎขึ้นมาอย่างไม่ลดละ แล้วทำไมไม่บอกความจริงให้ยัยนี่รู้ล่ะ?

ยัยนี่?

จากที่ไปเปอร์เปลี่ยนสรรพนามให้แท๊ปเล็ตแล้ว เขาก็หันมาเปลี่ยนสรรพนามให้ฉันบ้าง เปิดเผยความเลวแบบเต็มตัวแล้วสินะไปเปอร์..นายแบบที่ฉันหลงชอบมานานน่ะ!

ทุเรศสิ้นดี!

ถ้าฉันบอก ฉันจะบอกด้วยตัวของฉันเอง! แกไม่ต้องยุ่ง

บอกเลยไหมล่ะ? บอกก่อนยัยนี่จะตายไง ^^”

น้ำเสียงหยอกล้อที่น่าเกลียดที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ฟังมาบอกแท๊ปเล็ตขึ้น ฉันหันไปมองผู้ชายคนข้างๆ ที่มองฉันด้วยแววตาแปลกๆ เขามีอะไรจะบอกฉันอย่างนั้นเหรอ...

บาโบ...เธออ่านความลับสุดท้ายหรือยัง

เขาถามฉันด้วยแววตาที่อยากรู้...ความลับสุดท้าย...

 

เขาแอบ...

 

มัน...

ฉันจะบอกเธอด้วยปากฉันเอง

...

เมื่อสามปีที่แล้ว ตอนฉันอยู่ ม.4

“…” ฉันขมวดคิ้วอย่างสงสัย สามปีที่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับความลับที่เขามีต่อฉันล่ะ? สามปีที่แล้ว?

ฉันชอบไปอ่านหนังสือที่สวนเกษตร เพราะเห็นว่ามันเงียบดี จนวันนึงฉันเห็นช่องกำแพงกว้างที่ฉันนั่งอ่านหนังสืออยู่ ฉันเลยไปดูว่ามันคือช่องอะไร...

“…”

ช่องที่เอากระดานแผ่นนั้นมาปิดไว้สินะ...

แล้วฉันก็ดูในช่องนั้นว่ามันสามารถมองทะลุอะไรได้หรือเปล่า ฉันพบกับผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามป้ายรถเมล์หน้าห้างฝั่งตรงข้าม เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเธอแล้วรู้สึกแปลกๆ ที่ใจ มันเต้นผิดจังหวะ ทั้งๆ ที่เธอก็ไม่ได้มีอะไรที่พิเศษกว่าคนทั่วไปเลยสักนิด...

“…”

แต่ฉันก็ดันบ้ามานั่งรอเธอ มานั่งแอบมองเธอที่ข้างกำแพงทุกวัน และไม่มีวันไหนเลย ที่ฉันจะไม่เจอเธอ เวลาที่ฉันไม่ได้เห็นเธอในตอนเย็นฉันก็มักจะอารมณ์เสีย คิดไปต่างๆ ว่าเธออาจจะป่วย ไม่สบายหรือเปล่า...

“…”

ฉันดีใจที่ได้เห็นหน้าเธอทุกวัน แอบมองเธอทุกวัน จนฉันได้มาใช้ชีวิตร่วมกับเธอตั้งห้าวันห้านาที ถึงมันจะมากสำหรับใครก็ตาม...แต่สำหรับฉันเวลาแค่นี้มันน้อยเกินไป...ฉันคิดว่าหนึ่งวันเสียด้วยซ้ำที่เราได้อยู่ร่วมกันมา…”

ฉันไม่ตอบหรือมีปฏิกิริยาอะไรนอกจากทำหน้าอึนและตีมึนใส่เขา เขาเจอฉันมาตลอด เขาแอบมองฉันมาตลอด สามปีที่ผ่านมาเขาคอยมองฉันตลอด...ทั้งๆ ที่ไม่ได้รู้จักกันเลยสินะ

โอ๊ย! อยากจะอ้วก! เลิกดราม่าโรแมนติกได้แล้ว! แหกตาดูบ้างไหม ว่าฉันยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคนน่ะ!”

เสียงวีนแตกที่แหบใหญ่จากปากผู้หญิงที่ชื่อว่า มาร์ตี้ เอ่ยขัดความคิดที่สับสนของฉันขึ้น เธอเดินมาตรงหน้าฉันพลางยืนกอดอกมองฉันแบบนิ่งๆ ฉันจะไม่เถียงเธอ ฉันจะไม่เสวนากับเธอ!

เพราะมันอันตรายแค่ไหน ฉันรู้ดี!

“…”

รู้ความลับจากปากเจ้าตัวแล้วสินะ...

“…”

พร้อมตายหรือยังล่ะ!!!”

มาร์ตี้กระแทกเสียงใส่หน้าฉันอย่างไม่ปราณี ความรู้สึกของข้อมือฉันรู้สึกได้ว่าเชือกที่ผูกอยู่เริ่มคลายออกแล้ว ยังไงซะ! วันนี้ฉันกับแท๊ปเล็ตต้องมีชีวิตรอดออกไป จะไม่มาตายเพราะเรื่องแค่นี้เด็ดขาด!

อ่ะ! มาร์... ไปเปอร์รีบส่งปืนบ้าๆ ให้มาร์ตี้ ก่อนเจ้าตัวจะหันมายิ้มให้ฉันอย่างสยดสยอง มาร์...ถ้ายิงตายได้ทั้งสอง ก็เอาเลยนะ J

ยัยมาร์รับกระบอกปืนนั่นอย่างใจเย็น รอยยิ้มเหยียดสูงไม่ได้เหมาะกับใบหน้าสวยๆ นี่เลยสักนิด นี่ฉันต้องมาตายไปเพราะฝีมือยัยนี่งั้นเหรอ

พรึ๊บ!

O_O เชือกหลุดแล้ว!

ฉันรีบแกะเชือกของแท๊ปเล็ตอย่างรวดเร็วโดยการหลบอยู่ข้างหลัง มือของแท๊ปเล็ตพยายามช่วยฉันอย่างเต็มที่ ถ้าตอนนี้เราสองคนแกะเชือกทันและแกะเชือกข้อเท้าได้สำเร็จ ก็จะสามารถแย่งปืนจากมือมาร์ตี้ได้!

แกร๊ง!

เสียงเหนี่ยวไกปืนจากคนตรงหน้าดังขึ้นเป็นจังหวะเดียวกับเชือกของแท๊ปเล็ตหลุดออก เราสองคนเขยิบชิดเข้าหากัน...

รักกันมาก! คิดถึงกันมากใช่ไหม!”

“…”

ไม่สงสารผู้หญิงคนนี้บ้างหรือไงแท๊ปเล็ต

น้ำเสียงสะอื้นเอ่ยถามแท๊ปเล็ตอย่างใจเย็น ฉันรู้ว่ามาร์กำลังเสียใจ กำลังเศร้าใจ กับคนที่ตัวเองรักมากที่สุดขนาดไหน

เธอทำตัวของตัวเองนะมาร์...

แท๊ปเล็ตพูดออกไปโดยไม่สนใจว่าผู้หญิงตรงหน้าจะเจ็บใจมากแค่ไหน...

ฉันทำเพื่อนายมามากแล้วนะแท๊ปเล็ต ทำไมนายไม่เหลียวแลฉันบ้าง!”

ทำเพื่อฉัน... แท๊ปเล็ตทวนถามมาร์ตี้อย่างไม่เข้าใจ

ก่อนที่จะได้รู้ความจริงทุกอย่าง...

“…”

ให้ยัยนี่ ตายไปจากโลกนี้เสียก่อนเถอะ!!!”

ปัง!!!’

กรี๊ดดดดดดดด!”

 

 





















--------------------------------------------------------------------------------



28 / 06 / 56
:: ไอ้เสียงสุดท้ายนี่คือ??
555 อัพแล้วจ้าบทที่ 18 และเหลือแค่...3บท!!
เฮฮาสิ เย้ๆ 555 รีบอัพและจะส่งนักเขียนหน้าปลวกดู
เอ๊ย หน้าใสดิ หน้าปลวกนี่คนแต่ง ฮา
บทนี้มันคืออะไร? ขอบอกอีกหน่อยว่า ละครน้ำเน่ามาก =___=
มียิงกันด้วยแน่ะ?
แล้วเสียงสุดท้ายนี่อะไร...ยังไง
ติดตาม!!! เยสสสสส
ที่หายไม่ยอมอัพเพราะติดภารกิจ ปั่นเงิน
เก็บตังค์ดูคอนฯ KBS จ้า
วันที่ 1 ก็ต้องไปซื้อบัตรแล้ววววว
ใครไปดูบอกกันด้วย ><
เค้าติ่ง EXO เน้อออ ไปดูเซฮุน แบคลดา และฮานนี่~
โอย ฟิน ไปแหละ 5555


:: แอดแฟบไว้เพื่อเป็นสิริมงคลแก้ชีวิต ::
::รักนะแจ๊บจุ๊บ::







 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

396 ความคิดเห็น

  1. #271 paradisetear'S (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 20:56
    อัพเถอะน้า ไรท์เตอร์ ค้างอย่างรุนแรงง~ // เราก็ติ่ง exo มั้ง 555555 ที่รู้ๆ คือ เราชอบ เถาๆ อ่ะ ><
    #271
    0
  2. #267 ~*NaN_WonTeuk*~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 10:11
    รักไรเตอร์เลย เราก็ติ่ง EXO เหมือนกานนน กรี๊ดดดดดดดดด จงอินที่ร๊ากกกกกกก มาอัพต่อให้จบนะ เราเป็นกำลังใจให้จ้าาา
    #267
    0
  3. #265 ~*NaN_WonTeuk*~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 09:31
    อัพเถอะไรเตอร์ Plzzzzzzzzzzzz
    #265
    0
  4. #263 มอร์ฟีน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2556 / 07:16
    รอค้าๆๆๆๆ
    #263
    0
  5. #261 ~*NaN_WonTeuk*~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2556 / 08:40
    อัพเถอะ ค้างค่าาาาาาาา
    #261
    0
  6. #259 lolipop (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2556 / 20:15
    ติดตามยุค้า
    #259
    0
  7. #258 lolipop (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2556 / 20:15
    ติดตามยุค้า
    #258
    0
  8. #257 แพรว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 18:57
    เจิมค่าาา
    #257
    0
  9. #256 lolipop (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 12:01
    จอมค้า
    #256
    0
  10. #255 ~*NaN_WonTeuk*~ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2556 / 23:09
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #255
    0
  11. #253 Bai'Tong (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 17:09
    เจิมค่าาาา ♥
    #253
    0
  12. #252 Rainjungza (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 13:24
    อัพด่วนๆๆ รออยู่จ้า
    #252
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #250 Cindy-SwD (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 13:17
    เจิมมมมมมมมมมม>[]<
    #250
    0
  15. #249 Enujujub JP (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 11:40
    มาๆ เดี๋ยวเค้าเจิมให้นะ กรี๊ดดดดด ไรเตอร์ที่น่ารักรีบมาอัพต่อเร็วๆนะ ^^
    #249
    0