►FIVE DAY FIVE MINUTE ◄ภารกิจพิชิตใจนายร้อนแรง! [THE END]

ตอนที่ 13 : ► INFINITY TAPLET :: Ch.11 ◄ Important day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 เม.ย. 56




© Tenpoints!





 





11

Important day.

 

 



 

อาร์ตเตอร์และเบสบอลยืนยิงฟันส่งมาให้ฉันโดยที่ไม่ได้ดูเลยว่าเจ้าของบ้านทำหน้างงและบึ้งทึ้งอยู่ในบ้าน แต่คนที่ยืนกลืนน้ำลายลงคอด้วยความลำบากคงจะเป็นฉัน ณ เวลานี้ ถ้าไม่ถูกเจ้าของบ้านด่าก็ต้องถูกฆ่าแหงๆ T__T

“พวกแกมาทำอะไรเนี่ย”

ฉันเดินเข้าไปคุยด้วยน้ำเสียงเบาและกัดฟันให้สองคนนี้รู้ตัวเสียทีว่ามีคนมองดูกิริยาพวกแกอยู่ ฉันไม่ได้ต้องการแกสองคนเลย!

T.,T ฉันหิวข้าวนะเว้ย

“ผมมาหาเจ๊ครับ”

“ฉันคิดถึงแก ^0^”

ทั้งสองคนยังคงทำหน้าร่าเริงไม่รู้ร้อนรู้หนาวและยังไม่รู้สึกตัวอีกว่ามีพลังงานบางอย่างจ้องจะกินหัวพวกมันอยู่ ฉันหันไปมองแท๊ปเล็ตที่ยังคงยืนถือจานเฟรนช์โทสต์ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์สุดขีด มีแต่ยัยมาร์เนี่ยแหละ ที่นั่งไขว้ห้างมองฉันอย่างสบายใจ

“อะ...เออ...ฉันขอตัวก่อนนะ นายกินไปก่อนก็ได้ ^^;”

ฉันบอกแท๊ปเล็ตพลางส่งยิ้มแหยๆ ไปให้ พร้อมกับใช้สองมือผลักสองคนตรงหน้าให้ออกไปข้างนอกและตรงไปที่สนามหญ้าหน้าบ้าน นี่สองคนนี้นึกว่าที่นี่เป็นบ้านฉันหรือไง ให้ตายเถอะ!

“ลากเราสองคนออกมาข้างนอกทำไมอ่ะเจ๊ ข้างในเย็นจะตาย -*-“

พอมาถึงสนามหญ้าปุ๊บ ไอ้น้องชายสุดที่รักของฉันก็บ่นทันที ที่ฉันลากแกออกมาเพราะนั่นไม่ใช่บ้านฉันไง แกเล่นพุ่งพรวดเข้ามาเหมือนส้วมสาธารณะโดยไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้ คนที่ตายอาจเป็นฉันไม่ใช่พวกแกเฟ้ย =w=;;

“แกไม่เห็นแท๊ปเล็ตเหรอ?

“หล่อโคตรของโคตรตระกูลอ่ะ ><

มาบ้าผู้ชายทำไมตอนนี้ -___-;;

“เมื่อวานแกก็มาแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วมาทำไมอีก”

ฉันถามอาร์ตเตอร์ด้วยน้ำเสียงสงสัย จริงๆ แล้วที่อาร์ตเตอร์มาเมื่อวานมันไม่ได้เรียกมาหาหรอก เรียกเอาของมาฝากมากกว่า เพราะฉันไม่ได้ถามสาระทุกข์สุกดิบกับมันเลย แค่อ่านความลับที่มันให้มาแปปเดียว ฉันก็รีบวิ่งขึ้นห้องไปซะแล้ว เอาเป็นว่าวันนี้ฉันจะไม่ว่าแก ฉันจะชดเชยให้แล้วกัน - -+

“ฉันมาเป็นเพื่อนน้องชายแกไง เบสบอลร้องขอ ><

“อย่ามามั่วนะพี่อาร์ต พี่ตามผมมาต่างหาก!

“แกชวนฉันมาเบสบอล!

“พี่นั่นแหละเกาะตามผมมา กระเทยผีป่าน่ากลัว”

และทันทีที่เบสบอลพูดจบ ฉันก็รีบจับตัวอาร์ตเตอร์ไม่ให้มันพุ่งไปกินหัวน้องฉันแบบรวดเร็ว แกเกือบโดนตบเลือดพุ่งแล้วไงเบสบอล -__-

“เอาเป็นว่าแกสองคนมีธุระอะไรหรือเปล่าถึงมาหาฉันได้”

“ผมเอาของมาให้เจ๊ครับ”

เบสบอลไม่รอช้ารีบเปิดกระเป๋าสะพายข้างสีดำของตัวเอง แล้วหยิบเอกสารบางอย่างส่งมาให้ฉัน มันคือซองสีน้ำตาลคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนฉันเคยได้มาก่อนหน้านี้ ฉันรีบพลิกอ่านชื่อคนส่งทันที และก็เป็นไปตามคาด ชื่อบุคคลที่ส่งมาคือชื่อเดียวกับบริษัทหนังสือเกย์อย่างที่ฉันคิดไม่มีผิด

สายตาของสองคนตรงหน้ามองฉันด้วยความลุ้นระทึก ว่าข้างในซองนั้นมีอะไร ลุ้นมากกว่าคนรับอีกนะ - -*

“อยากรู้เหรอ?” ฉันหันไปถามสองคนนั้นด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

“อืมๆ” ทั้งสองพยักหน้าพร้อมกันอัตโนมัติ

แหม...ทีเรื่องอยากรู้เรื่องชาวบ้านแกพร้อมใจกันสามัคคีเชียวนะ

ฉันแกะซองด้วยใจที่นิ่งสงบ แต่มือดันสั่นอย่างไม่ทราบสาเหตุ ฉันกลัวว่ามันจะเป็นอะไรที่เกี่ยวกับผีสางนางไม้น่ะสิ ถ้าให้ฉันไปเจอเรื่องพวกนี้อีก แม่จะเผาบริษัทให้มันเหลือแต่ซากสังกะสี -__-^

ฉันหยิบกระดาษออกมาจากซองสีน้ำตาล และก็รีบกรอกสายตาอ่านตัวหนังสือบนกระดาษทันที....

 

ถึงคุณบรริดา [บาโบ]

เนื่องจากใกล้ครบกำหนด 5 วัน 5 นาทีที่ทางทีมงานได้จัดกิจกรรมดีๆ ให้กับคุณไปแล้ว ทางเราขอเชิญคุณบรรธิดาเข้าร่วมการถ่ายแบบของนิตยสาร Crazy Boy ในคอลัมน์ Cool gril และยังพิเศษไปมากกว่านั้นคือคุณจะได้ถ่ายกับนายแบบสุดหล่อ ไปเปอร์จากนิตยสาร SHU

ขอความร่วมมือมาในวันที่ 14 / 02 / xx ด้วยค่ะ

ขอบคุณล่วงหน้า

นิตยสาร Crazy Boy Mgz.’

 

ให้ฉันไปถ่ายแบบเนี่ยนะ -___-;; บ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงจะถูกหลอกล่อด้วยไปเปอร์ก็ตามแต่ ต่อให้ฉันได้ถ่ายกับนิชคุณฉันก็ขอเซย์บายเบบี๋~

เจ๊ ตกลงจดหมายมันว่าอะไร? O_O”

เบสบอลจ้องตาฉันด้วยความอยากรู้สุดโต่ง ฉันไม่พูดอะไร ได้แต่ส่งกระดาษในมือให้ทั้งสองคนตรงหน้าได้อ่านมัน จากวันที่นิตยสารกำหนดมา มันคือวันพรุ่งนี้ชัดๆ เป็นวันที่สี่ครึ่งๆ กับอีกห้านาที

เป็นวันที่ใกล้เวลาสุดท้ายแล้วจริงๆ...

แกได้ถ่ายกับไปเปอร์นายแบบสุดเลิศของฉันด้วยอ่ะ >///<”

ฉันไม่ถ่าย

อ้าว!”

ทั้งสองคนอุทานพร้อมกันอีกครั้ง สีหน้าเสียดายผุดขึ้นบนใบหน้าอาร์ตเตอร์อย่างเห็นได้ชัดเจน ฉันรู้ว่ามันน่าเสียดายมากแค่ไหน โอกาสมันก็ไม่ใช่ว่าจะหากันง่ายๆ แต่การถ่ายแบบนี่ห่างไกลกับตัวฉันเลย ถ่ายรูปลงเฟสธรรมดาฉันแทบจะไม่อยากถ่าย นี่ให้ฉันไปถ่ายแบบ อย่าหวังเลย -___-

แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบการถ่ายรูปและฉันก็ถ่ายรูปไม่เป็น แม้แต่ให้ฉันยืนตรงฉันยังทำให้มันตรงไม่ได้เลย เชื่อสิ ฉันไปถ่ายนี่งานล่ม ต้องโดนด่ายันเบสบอลมันบวชแน่ๆ

เฮ้ย! เรื่องนี้ไม่ลองไม่รู้นะ แกอาจจะทำได้ดีกว่าที่คิดไว้ก็ได้

อาร์ตเตอร์เชียร์เต็มที่และยังคงคะยั้นคะยอให้ฉันถ่ายแบบนี่ให้ได้ ฉันขอคิดก่อนแล้วกัน ถ้าฉันไม่ถ่ายจริงๆ ค่อยโทรยกเลิกทางบริษัทไป ถ้าไม่ให้ยกเลิก ฉันจะจับแท๊ปเล็ตนายแบบของเขาเป็นตัวประกันเอายาสีฟันล้วงคอตายไปเลย

อืม...ฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน

ฉันจะรอดูผลงานแกน้า~! เอ๊ะ! ว่าแต่...ชะนีแดงเถือกที่นั่งเป็นเจ้าเฝ้าบ้านอยู่นั่นใครกัน แม่ของแท๊ปเล็ตเหรอ?

บ้า! นั่นยัยมาร์ แฟนของแท๊ปเล็ต...มั้ง

น้ำเสียงตอนท้ายของฉันดูพูดไม่เต็มเสียงยังไงไม่รู้ ฉันไม่แน่ใจนี่นาว่าสองคนนั้นเป็นอะไรกัน เคยมีอะไรกัน เพราะฉันไม่ใช่คนสำคัญอะไรที่ต้องไปรับรู้เรื่องของสองคนนั้นนี่

มาร์...มาร์ตี้ ที่เป็นนางแบบเยอรมันน่ะเหรอ จะว่าไปยัยนั่นหน้าตาดูคุ้นหูคุ้นตาอยู่นะ เหมือนเคยเห็น...

เธอมัวทำอะไรอยู่น่ะ!”

O_O เสียงของแท๊ปเล็ตเล่นขัดจังหวะบทสนทนาพอดีเป๊ะ นายนี่เคยมีคำว่ามารยาทอยู่ในใต้สำนึกบ้างหรือเปล่านะ เอะอะก็โพล่งเข้ามาดื้อๆ อาร์ตเตอร์ที่กำลังจะเปิดปากพูดอะไรบางอย่างถึงกับสะดุ้งทันทีก่อนจะถอยไปยืนนิ่งๆ ข้างๆ เบสบอล

ฉันกำลังจะคุยธุระ นายจะ...

หิวข้าว เข้าบ้านได้แล้ว อาหารเย็นหมด -__-“

เออ...ฉันลืมเรื่องอาหารไปเลยแหะ ฉันหันไปมองอาร์ตเตอร์และเบสบอลที่ได้แต่ทำท่ายึกยักเหมือนคนทำอะไรต่อไม่ถูก ฉันเลยได้แต่เหล่ตายิกๆ เพื่อเป็นการส่งซิกทางอ้อมให้สองคนนี้ออกไปได้แล้ว

อะ...เออ ผมขอตัวก่อนนะครับพี่แท๊ปเล็ต สวัสดีครับ ^^”

เบสบอลที่รู้ความหมายในการส่งซิกของฉันดีก็รีบขอตัวลาไปอย่างด่วนก่อนจะยัดกระดาษใส่มือแท๊ปเล็ตที่ยังยืนงงไม่รู้เรื่อง T^T แกส่งให้แท๊ปเล็ตทำไม ทำไมไม่ส่งให้ฉ้านนน!

ผะ ผมก็ขอตัวครับ ยินดีที่ได้พบเจอกันครับ ^^”

มันแมนขึ้นมาทันที -___-;

อาร์ตเตอร์ที่ได้สติ ก็รีบลาแท๊ปเล็ตด้วยท่าทางที่แมนทั้งแท่งอย่างที่ฉันไม่เคยพบเจอมาก่อน ก่อนที่มันจะรีบถลาหน้าออกจากบ้านไปเป็นการด่วน ทิ้งไว้ให้ฉันมองตาปริบๆ กับแท๊ปเล็ตสองคน

แท๊ปเล็ตมองหน้าฉันนิ่งก่อนจะกางกระดาษในมือออกมาอ่านโดยทันที พอเขาอ่านเสร็จก็ขยำซะมันไม่เป็นรูปเป็นร่าง...

กระดาษปลิดชีพ TT

พรุ่งนี้เธอต้องไปถ่ายแบบกับไอ้หน้าห่วยนั่นใช่ไหม?

อะ เออ...ฉัน...

ฉันจะไปส่งเธอเอง

จบประโยคนั้น แท๊ปเล็ตก็หันหลังเข้าบ้านไปทันที ทิ้งให้ฉันยืนเอ๋อกับประโยคที่เขาทิ้งไว้ ฉันยังไม่ได้เอ่ยปากเลยนะว่าจะถ่ายไหม นายนี่ก็เออออไปเองเสร็จสรรพ

ฉันไม่เข้าใจนายจริงๆ แท๊ปเล็ตเอ๊ย =w=

 

การกินข้าวของวันนี้ดูสงบกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา มีแค่เสียงแอร์หึ่งๆ ที่เล็ดลอดผ่านหูไปมา ทำไมยัยมารร์ดันมารีบไปถ่ายแบบนะ ถ้ามียัยนั่นอยู่บรรยากาศคงไม่ดูกดดันแบบนี้แน่ๆ

จะว่าไปอาหารที่ฉันกับเขาทำก็อร่อยดีนะ ดูอร่อยถูกปากกว่าพิซซ่าเป็นไหนๆ ทำง่ายแบบนี้ ฉันขอขโมยสูตรไปทำกินที่คอนโดหน่อยนะ โหะๆ

พรุ่งนี้เธอจะไปกี่โมง

จู่ๆ แท๊ปเล็ตก็โพล่งขึ้นมากลางโต๊ะอาหาร ฉันที่กำลังยัดเพลินๆ ก็ถึงกับกลืนด้วยความลำบากทันที

ฉันไม่รู้...

เธออยากถ่ายกับมันไหม?

ก็...ยะ อยากสิ นายแบบชื่อดังเชียวนะ

T^T ฉันอยากตบปากตัวเองร้อยรอบ!

ทำไมถึงโกหกด้วยคำพูดหยาบๆ แบบนั้นออกไปนะ ให้ตายเถอะบาโบ เธอเมาพริกไทยหรือไง!

ไอ้หน้าห่วยนั่นมีดีตรงไหน มันน่ะร้ายกาจกว่าที่คิดรู้ไว้ด้วย

อืม... ฉันพยักหน้ารับ

-.,- เหมือนพ่อสั่งสอนลูกไม่มีผิด ถึงนายนี่จะพูดจริงหรือพูดไม่จริงก็ตาม แต่ฉันกับอยากจะเชื่อใจเขาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ในมือเขาถือมีดกับซ้อมไว้ ถ้าแทงพร้อมกันได้ ฉันมีห้ารูแบบไม่ต้องสงสัยเลย

อย่าไปคุยกับมันให้มาก เข้าใจ?

อืม...

คุยกับฉันแค่คนเดียวพอ

อะ...อืม -///-

ประโยคสุดท้ายฉันไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะ แต่ทำไมลมหายใจมันอุ่นผ่าวๆ เหมือนไข้จะขึ้นแบบนี้ล่ะ เอาเข้าจริงนายก็น่ากลัวนะ T_T

ถ้าให้เธอต่อเวลาอยู่กับฉันได้ เธอยังอยากจะต่อไหม

จู่ๆ คนตรงหน้าก็ส่งน้ำเสียงและแววตาที่จริงจังพุ่งกระแทกใส่ฉันชุดใหญ่ คำถามของเขาในเวลานี้เล่นทำเอาฉันใจหายวาบไปเหมือนกัน มันใกล้มากแล้วจริงๆ ใกล้เวลาที่ฉันกับเขาจะไม่ได้รู้จักกัน ไม่ได้พูดคุยกัน เหมือนในช่วงเวลานี้ ฉันกับเขาก็จะกลายเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านไปแค่กาลเวลาเท่านั้น

ใจฉันวูบหายทุกทีที่นึกถึงถึงวันที่ใกล้มาถึงในเร็ววันนี้...

ฉัน...

มันยากสินะที่จะตอบ...

“…”

สำหรับฉัน ฉันจะต่อ...คำพูดของเขาทำเอาฉันขมวดคิ้วเป็นปม ต่อเวลาให้มากที่สุด เพื่อให้อยู่ใกล้เธอ...

แท๊ปเล็ตลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปที่เรือนเล็กทันที ปล่อยให้ฉันนั่งกระพริบตาด้วยอาการอ้ำอึ้งอยู่บนโต๊ะอาหารคนเดียว

ทำไมเขาพูดในทำนองว่าอยากให้ฉันอยู่กับเขาต่อไปนานๆ ล่ะ เขาพูดเหมือนกับว่าเขา...ชอบฉัน!!!

=[]= แกคิดอะไรอยู่วะบาโบ!

 

 

10.00 PM.

หลังจากที่ฉันเอาแต่นั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องโถงตั้งหลายชั่วโมง ฉันก็ไม่เห็นว่าแท๊ปเล็ตจะกลับเข้ามาในห้องโถงแม้แต่นิดเดียว ฉันเลยตัดสินใจอาบน้ำแล้วเข้าห้องนอนทันที และก็เป็นไปอย่างที่คิด พอฉันเข้าห้องมาก็ต้องพบกับแท๊ปเล็ตที่สวมเพียงเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงขาสามส่วน เขากำลังนั่งมองไอพอดของตัวเองไปมาอยู่บนเตียง

ทำอะไรของนายน่ะฉันเดินเข้าไปถามใกล้ๆ พร้อมกับชะโงกหน้าเข้าไปดูไอพอดในมือเขา แท๊ปเล็ตเงยหน้ามองฉันแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรก่อนจะกลับไปก้มมองไอพอดของเขาต่อ ไอพอดเป็นอะไรเหรอ?

เป็นไอเท็มชนิดหนึ่ง -___-“

กวน - -+

ไม่รู้ อยู่ๆ มันก็เปิดไม่ได้

จู่ๆ เขาก็ยื่นไอพอดสีดำมาให้ฉัน พอฉันรับปุ๊บเขาก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงปั๊บ ปล่อยให้ฉันทำหน้างงๆ กับไอพอดในมือที่เขาส่งให้ อะไรของอีตานี่กัน ฉันมึนไปหมดแล้ว -___-

ฉันพลิกดูไอพอดในมือไปมา เครสไอพอดของเขาดูเท่มากๆ เป็นเครสที่สั่งทำพิเศษเพราะมันมีชื่อเขาอยู่บนเครส ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนแบบเขาก็สามารถทำอะไรน่ารักๆ แบบนี้เป็นด้วย^^

ฉันว่านายเอาไปซ่อมเถอะ พังแน่ๆ แบบนี้

ฉันใช้มาตั้งนาน จะพังได้ไง

เอ๊ะนาย ของแบบนี้พังแล้วบอกล่วงหน้าได้ซะที่ไหนเล่า

ฉันล่ะเซ็งกับนายนี่จริงๆ ดูเขาทำหน้าเถียงฉันสิ เหมือนเด็กเถียงรุ่นพี่เพราะความรู้ดียังไงยังงั้น แท๊ปเล็ตเบ๊หน้าใส่ฉันก่อนจะลุกขึ้นนั่งและเป็นจังหวะเดียวกับที่ฉันก้มไปคุยกับเขาพอดี นั่นจึงทำให้ฉันกับเขาหน้าชิดกันอัตโนมัติ...

เออ... ทำไมฉันถึงขยับไปไหนมาไหนไม่ได้ล่ะ...พอดูหน้าใกล้ๆ แบบนี้แล้ว รู้สึกถึงคำว่า เวรี่แฮนด์ซั่มเลย เหอๆ

เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงชอบไอพอด

อยู่ๆ เขาก็ถามฉัน ทั้งๆ ที่หน้าของเราสองคนยังคงไม่ขยับไปไหน ฉันเลยเป็นฝ่ายชักหน้าออกจากจุดนั้นก่อน ไม่งั้นลมหายใจของเราสองคนตีกันตาย T^T

ชื่อคล้ายนาย =w=”

“…” เขามองฉันนิ่ง

นายชอบฟังเพลง

“…” เขาถอนหายใจ

นาย...ติดเกมส์!”

...เขาเบือนหน้าหนีฉันแล้ว T[]T

ไอ้บ้า! ใครจะไปเดาใจนายได้กัน...แต่...ใช่สิ! OwO ตอนที่เขาให้สัมภาษณ์นิตยสารไง~

นายใช้ไอพอดซักผ้า เย้~ ตอบถูก!”

... เขาส่ายหน้าไว้อาลัยให้คำตอบฉันอย่างแน่นิ่ง ไอพอดเป็นของขวัญชิ้นแรกที่ฉันได้รับจากน้องรหัสที่ชื่อว่าเป็นเอก...มันเป็นเพื่อนของน้องเธอไง มันให้ในงานสานสัมพันธ์รุ่นพี่รุ่นน้องที่โรงเรียนจัดขึ้น ฉันไม่เคยได้ของขวัญจากใครเลยตั้งแต่เกิดมา เพราะเท่าที่จำความได้ วันเกิดฉันทุกครั้ง พ่อแม่ก็ไม่เคยอยู่ร่วมฉลองหรือแสดงความยินดี มัวแต่ทำงานจนไม่มีเวลาจะอยู่วันเกิดลูก ฉันก็ไม่แน่ใจนะ ว่าเขาสองคนยังจำวันเกิดฉันได้หรือเปล่า...

ฉันที่กำลังดีใจในคำตอบ อยู่ๆ แท๊ปเล็ตก็เล่าคำตอบที่แท้จริงขึ้นมาดื้อๆ เล่นทำเอาฉันทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว แต่การเฝ้ารอคอยคนที่เรารักน่ะ มันทรมานมากจริงๆ สินะ รอวันเวลาที่เราต้องการเขา แท๊ปเล็ต...นายก็คงรอมานานสินะ

แล้วเหล่าบรรดาแฟนคลับนายล่ะ

ไม่เคยมีใครให้...ไม่มีใครรู้ว่าฉันอยู่ไหน ทุกวันสำคัญฉันจะไม่โผล่ไปที่โรงเรียน ฉันรู้ว่าฉันควรจะออกไปพบเจอใคร...

“…”

เพราะฉันรอเพียงคนที่ฉันรอ รอของขวัญจากคนที่ฉันรอเท่านั้น คนที่ฉันต้องการ แต่เขากลับไม่สนใจฉันเลยสักนิด คนให้ของขวัญควรเป็นคนที่เขารักเรา และคนที่เรารักไม่ใช่เหรอ มันถึงจะภูมิใจน่ะ

“…”

เพียงแค่คำอวยพรสั้นๆ หรือข้อความแสดงความยินดีสักนิดก็ไม่มี...

แท๊ปเล็ตก้มหน้าลง ฉันมองแววตาที่ไร้ความหมายนั่น เขาแสดงอารมณ์อะไรออกมา เขาพยายามฝืนใจตัวเองอยู่ใช่ไหม

ฉันตัดสินใจคว้ามือของเขามากุม ไออุ่นจากฝ่ามือของเขาที่แล่นผ่านสู่มือของฉัน ทำให้ฉันรับรู้ความรู้สึกของเขาได้ดี เขาค่อยๆ เงยหน้ามองฉันด้วยสีหน้าที่เดายาก ฉันส่งยิ้มเพื่อเป็นกำลังใจให้เขา ให้เขารู้ไงว่ายังมีฉันเป็นตัวป่วนของเขาอยู่นะ ฉันเชื่อว่าวันที่นายรอคอยจะมาถึงน่า...

นอนดีกว่าเนอะ ^0^”

ฉันดึงมือออกทันทีที่รู้สึกได้ว่า ใจฉันมันเต้นผิดจังหวะจากป๊อปแดนซ์เป็นร็อคจนน่าตกใจ =w= ห้องก็เปิดแอร์เย็นเฉียบ แต่ดูเหงื่อฉันสิ เหมือนอยู่กลางทะเลทรายยังไงยังงั้น

ชวนผู้ชายนอน ผู้หญิงอะไร -___-;”

ผู้หญิงแบบฉันนี่แหละ ^^ นายไปนอนโซฟานู้นน~”

ฉันดึงตัวแท๊ปเล็ตให้ลุกไปที่โซฟา แต่เชื่อฉันเถอะว่า ไม่มีผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไหนสู้ผู้ชายตัวเท่าควายป่ากินฮิปโปได้หรอก

ไม่อ่ะ ฉันจะนอนบนเตียง

ไม่ได้นะ TT”

ทำไมจะไม่ได้ เรานอนด้วยกันมาเกือบสามคืนแล้วนะ

นายอย่าพูดให้มันดูลึกจนน่าเกลียดนะ >< นั่นมันเหตุจำเป็นต่างหากเล่า...นายแอบขึ้นมานอน และเมื่อคืนนายก็ป่วย มันเป็นข้อยกเว้นยะ

นอนแหละ ฝันดี ^^”

ว่าเสร็จแท๊ปเล็ตก็ดึงผ้านวมขึ้นมาคลุมตัวเองแล้วหลับตาพริ้มทันที - -* นิสัยเผด็จการของนายยังเหมือนเดิมนะ เมื่อกี้ยังดราม่าใส่ฉันแมบๆ จริงๆ เลย!

สุดท้ายคนที่ยอมก็คือฉัน... ฉันวางไอพอดไว้บนหัวเตียง เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนไปที่สตูดิโอ ฉันกะว่าจะให้เขาแวะไปซ่อมนิดหน่อย ถ้าอีตานี่ขาดไอเท็มตัวนี้ขึ้นมาเดี๋ยวชักตายขึ้นมา ก็ซวยฉันสิ

แต่จะว่าไปเวลานายนี่นอนก็น่ารักดีนะ ^^

...แต่อย่าได้ตื่นมาเถอะ! -___-+









 

 

-----------------------------------------------------------
05 / 04 / 56
:: แก้คำผิดแล้วจ้า!
มันยังหลงเหลืออยู่ไหม?
แต่อัพเสร็จแล้ว เย้ๆ :)
แท๊ปเล็ตปล่อยดราม่า -___-
แลทำให้นิยายดูแปลกตาและดูพิลึกไม่สมแก่เป็นพระเอกของเราเลยย
บาโบแกจะต้องไปถ่ายแบบในบทต่อไป
ใครอยากเจอไปเปอร์ โปรดรอ เค้าจะมาทำให้คุณ สะดุ้ง สะอึก และสะอื้นนน
ไม่...ไปเปอร์ไม่ได้ตาย =w=
รอติดตามนะครับทุกคนนน

พิกเล็ตของเรา รอสักครู เมื่ออัพถึงบท 15 จะทำการอัพถี่แน่นอน
กำละงแต่งพิกเล็ตอยู่ ตอนนี้ตันมาก
ตัวละครแบบสำคัญเยอะ -___-
แวะทักแฟนคลับ >< ก่อนแปปนึงงงง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

396 ความคิดเห็น

  1. #382 Icehs Paramita (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:40
    น่ารักที่สุด .. เผยออกมาสะที่ !

    แอบรักก็บอกสิจ๊ะ 555555555555 เขินตัวบิดแอร๊ยย !!
    #382
    0
  2. #254 ~*NaN_WonTeuk*~ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2556 / 23:08
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #254
    0
  3. #196 CYAUPI (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 20:19
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก
    #196
    0
  4. #126 milk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 18:40
    เศร้าจังตอนนี้ แล้วก็เกลียดมาาร์กี้อะไรนั่นสุดเลย ชีแรงส์เกินไป.
    #126
    0
  5. #118 soulmuk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 21:38
    น่ารักอ่าาาาาาาาาาาาาาาา
    #118
    0
  6. #117 ถุงเท้าเน่าๆ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 19:02
    อ๊าากกกกกกกก น่ารักทั้งคู่เลยยย >[]<
    #117
    0
  7. #116 noowiwie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 14:57
    อ้ากกก แท็บเล็ตน่ารักอะ >///<
    #116
    0
  8. #114 dek (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 22:30
    นานาประการ แต่อย่าตื่นมาเถอะะ555555

    ไรเตอร์สู้ๆ
    #114
    0
  9. #112 เนย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 09:46
    แท็ปเลตน่าสงสาร บาโบช่วยหน่อยนะ^^
    #112
    0
  10. #111 B2UTY_KUNGKING (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 08:22
    5555 พระเอกน่ารักมาก งือ ออ
    #111
    0
  11. #110 ป่าน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 22:48
    ตอนนี้พระเอกแตกต่างจากทึกตอน
    #110
    0
  12. #109 potty (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 22:46
    สนุกมากๆๆ รอยุนะค่ะ ^^
    #109
    0
  13. #108 Arm=.,= (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 12:38
    ตายตายตาย  ตายแน่ๆ ถ้าไม่รีบมาอัพ TT'
    #108
    0
  14. #107 MPautumn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 11:27
    ลงแดงตายยยยย-,.-

    รีบอัพน้าาาาาาาาาาาาาาาา
    #107
    0