[YAOI] ll REWARD ll ปรึกษา (รัก) ❤ [END]

ตอนที่ 9 : ll ปรึกษา (รัก) ll EP.07 :: เป็นคนคิดมาก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 279 ครั้ง
    16 ม.ค. 61


ll REWARD ll
#คณิตติดเอฟ

EP.07
เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งที่ 7






ผิวแห้งนะคะ

แล้วต้องใช้โฟมล้างหน้าแบบไหนเหรอครับ

ลองสูตรนี้นะคะ ผิวน้องเขาเหมือนผิวผู้หญิงมาก ลองใช้แบบอ่อนโยนไปก่อน อย่าเพิ่งฮาร์ดคอใช้ของผู้ชายเลยค่ะ

ผมยืนหน้าบูดในบูทเครื่องสำอางมาจะครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่มีวี่แววการได้กินชาบูแต่อย่างใด แถมเวลานี้ก็ใกล้เที่ยงเต็มทน คนเพิ่งวิ่งมาหมาดๆ ให้มายืนต่อหน้าสาวแบบนี้ ไม่ใช่กิจของคณิตเลย TT

ผิวหน้าอ่อนแอเหมือนรูปร่างมึงเลยแหะ

คนตัวสูงบ่นก่อนจะส่งโฟมล้างหน้าผู้หญิงที่พี่สาวแนะนำเจ้าตัวมาเมื่อครู่ลงสู่ตะกร้า ผมถูกพี่สาวในบูทใช้เครื่องตรวจสภาพผิวเพื่อเลือกเครื่องสำอางให้ถูกวิธีด้วยความจำยอม เพราะพี่เอฟมันลากผมเข้ามาในนี้แล้ว แถมยังให้ผมจ่ายของพวกนี้เอาเองอีก ด้วยเหตุผลที่ว่า

อยากหล่อก็ต้องลงทุน

รู้แบบนี้กูไม่มาดีกว่า ค่าเครื่องสำอางแพงกว่าค่าชาบูเกือบสิบเท่า เห้ออออ

ผมไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นหรอกนะพี่ อย่าหยิบใส่หยิบใส่แบบนั้นดิ

ใครบอกว่ากูหยิบให้มึง อันนี้ของกู เจ้าตัวยกขวดวิตามินขึ้นมา รวมๆ แล้วน่าจะหลักพัน อยากกินก็กินได้ กูใจดีให้ยืมกิน หล่อเมื่อไรค่อยมาซื้อใช้คืนกู

มีงี้ด้วยว่ะ ยืมแดกวิตามินเนี่ยนะ -_-

ไหนพี่บอกจะพาผมมากินชาบูไง นี่เดินวนในนี้มาจะเกือบชั่วโมงแล้วนะพี่ ผมได้แค่โฟมล้างหน้ากับคอนแทคเลนส์อะนะ

แม้ปากผมจะบ่นแต่มือก็คว้าลิปมันขึ้นมาดู

ไว้เที่ยงตรงค่อยกิน

อีกสามนาที

ก็รอไป

หิวจะแย่แล้วอะ

ผมบ่นพลางเปิดลิปมันกลิ่นเชอร์รี่สำหรับเทส มาทาที่หลังมือก่อนจะดมกลิ่น

อ่าเหมือนขนมเลย

ซื้อมะ กูก็ใช้นะกลิ่นนี้พี่เอฟชะเง้อมาหาผม เป็นจังหวะที่ผมหันไปหาเขา ทำให้หน้ามันใกล้มากจนผมต้องถอยออก  ไหนมึงลองทาดิ มันแอบออกสีด้วยนะ ถ้าอยู่กับปากมึงกูว่ามันน่าจะเหมาะ เพราะหน้ามึงตุ๊ด

ไรวะพี่ ได้ทีก็แขวะใหญ่

ลองทา อร่อย

อะ…”

แทนที่จะให้ผมทดสอบเอง เจ้าตัวกลับหยิบตัวเทสไปทาที่หลังมือตัวเองก่อนจะเอาปลายนิ้วอีกข้างแตะๆ ลิปบนหลังมือ และเอามาแตะริมฝีปากผม ผมที่จะขัดขืนก็ต้องยอมให้เจ้าตัวละเลงริมฝีปากตามอำเภอใจ พอได้กลิ่นลิปสติกในระยะใกล้ติดปลายจมูกแล้วแม่งน่าหลงใหลชะมัด

เม้มปากๆ คนตรงหน้าสั่งไม่พอยังสาธิตการเม้มอีก ผมแอบยิ้มออกมาเพราะแม่งตลกสิ้นดี หัวเราะเหี้ยไร เม้มดีๆ แม่งเลอะออกมานอกขอบแล้วเนี่ย

พี่เอฟใช้ปลายนิ้วโป้งปาดส่วนเกินออก วินาทีนั้นผมช้อนสายตามองหน้าพี่เอฟพอดี กลายเป็นว่าเราสบตากันโดยบังเอิญ แถมท่าทางยังเหมือนคนพิศวาสกันอีก

เที่ยงแล้วพี่ ไปกินชาบูกันเถอะ

ผมตัดสินใจถอยหลังออก  พร้อมเมมปากรับรสเชอร์รี่ที่อบอวนไปทั่วทั้งปาก มันหวานละมุนจนผมอยากเลียให้หมดเลย

แต่ช็อตเมื่อกี้แม่งทำผมทำตัวไม่ถูกไปเลย รู้สึกร้อนรนในใจแปลกๆ

หลังจากเราสองคนต่างสงบสติอารมณ์จ่ายเงินข้าวของเครื่องใช้กันเสร็จ ผมก็เลือกหาร้านที่อร่อยที่สุดในห้างแห่งนี้ในทันที

น้องมึงปะ

พี่เอฟใช้ไหล่กระแทกเข้าที่หัวผมเป็นการบอกทิศทาง ผมหันไปเห็นกลุ่มเด็กผู้ชายวัยมัธยมปลายที่อยู่ซุ้มเกมส์ไม่ห่างจากจุดที่ผมยืนมากนัก ด้วยความที่รูปร่างหุ่นของไอ้ชาลีมันโดดเด่นและใบหน้าที่หล่อเหลาในระยะไกล ผมจึงโฟกัสไปที่มันเป็นคนแรก ทุกคนดูมีความสุขกับเครื่องเล่นเกมส์ โดยเฉพาะไอ้ชาลีที่แต่งตัวดูดีจนผู้หญิงที่เดินผ่านไปมาต้องยกมือถือขึ้นถ่ายมันเป็นว่าเล่น

อ่า ไอ้ชาลีนี่เองผมพึมพำ พอละสายตาจากมันไปเห็นเพื่อนอีกคนก็ทำให้ผมต้องขมวดคิ้ว

เหมือนว่าเพื่อนชาลีจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าและคาบมันไว้ที่ปาก เด็กนั่นยกมือบอกเพื่อนคล้ายขอตัวไปทำธุระข้างนอกก่อน พอเห็นว่าเด็กนั่นล้วงไฟแช็กมาจากกระเป๋าสะพายของอีกคนก็พอทำให้ผมรู้แล้วล่ะว่า เด็กคนนั้นจะไปทำอะไรต่อ

เห้ย นิ่งไปเลย เป็นไรพี่เอฟเรียกสติผม หลังจากผมเอาแต่ยืนเหม่อมองไอ้ชาลีไม่คลาดสายตา

ผมว่านี่ต้องเป็นกลุ่มเพื่อนที่เรียนพิเศษด้วยกันแน่เลยอะ

อ่า แล้วไมอะ

มันคบเพื่อนสูบบุหรี่ด้วยอะ…”

แล้ว? ปกตินี่ คนเขาก็สูบ กูก็สูบ แต่เฉพาะตอนเครียดนะ

พอรู้ว่าพี่เอฟสูบผมก็หันไปมองหน้าเขาแบบเคืองๆ ทันที

มันไม่ดีนะพี่

น่ะ หัวโบราณใส่กูอีกแล้ว กูไม่ได้สูบเป็นกิจวัตร กูสูบตอนที่เครียดงาน สาขาวิชากูมึงก็รู้ว่าทำงานกันหามรุ่มหามค่ำ

ไม่เห็นจะใช้ยกข้ออ้างนี้ขึ้นเลย เข้าใจแหละว่าการสูบบุหรี่มันไม่ผิด แต่ผมคิดว่าไม่สูบเลยจะดีกว่าไหมอะ มันทำร้ายตัวเองเป็นนัยๆ นะเอาตรงๆ

ผมว่าไอ้ชาลีต้องแอบสูบบุหรี่กับเขาแน่ๆ เลยอะ

ปล่อยน้องมันไปเถอะ มันโตแล้ว

“…”

ซีเรียสปะเนี่ย?

ถ้าป้าผมรู้ว่าปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ ป้าผมต้องโกรธผมมากอย่างแน่นอน คนที่ผมห่วงไม่ใช่ไอ้ชาลีหรอก ผมห่วงความรู้สึกแม่มันต่างหาก พ่อไอ้ชาลีเสียชีวิตเพราะมะเร็งปอดน่ะพี่ แม่มันเลยกำชับไม่ให้ผมกับไอ้ชาลียุ่งเรื่องพวกนี้ เพราะท่านไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว

เอาซะกูรู้สึกผิดแทบไม่ทันพี่เอฟเท้าเอวมองไปที่เด็กผู้ชายตัวสูงที่ยังคงยิ้มร่าเริงให้กับการเล่นเกมส์ตู้ เชื่อกูเถอะ หน้าแบบมันไม่ได้ยุ่งอะไรกับเรื่องพวกนี้หรอก แค่คบเพื่อนที่สูบ ใช่ว่ามันจะสูบด้วยสักหน่อย

ผมก็คิดแบบนั้นแหละครับ

แต่ใจแม่งก็กังวลไง สูบได้แหละ แต่กลัวแม่มันรู้ฉิบหาย

ไปกินชาบูเหอะ กูหิว ไว้มึงค่อยถามมันวันนี้ก็ได้ มันจะมาเอาของนี่เห็นมึงบอกกูตอนเช้า

ครับ

ผมพยักหน้าตอบ ก่อนที่เราสองคนจะเดินไปที่ร้านชาบูที่อยู่ชั้นถัดไป ผมยังคงเหลียวหลังมองมันอย่างห่วงๆ พี่เอฟที่เห็นแบบนั้นก็ใช้มือจับหัวผมหมุนกลับไม่ให้ผมเป็นกังวลเรื่องไอ้ชาลี

สองที่นะครับ

เราสองคนเลือกร้านชาบูสองหม้อที่ใส่ได้สองน้ำซุป เพราะเราเอาแต่เถียงกันว่าจะกินน้ำใสหรือน้ำดำ สรุปก็เอาแม่งทั้งสองน้ำจะได้ไม่ต้องถกเถียงเรื่องนี้กันเกือบชั่วโมงอีก

ได้แดกชาบูแล้ว ยังมาทำหน้าเหมือนหมาถูกเห็บกัดอีก เป็นไร

คนตรงหน้าเอาตะเกียบเคาะหัวผมเรียกสติ ตอนแรกก็ดีใจและร่าเริงเรื่องได้กินชาบูฟรีอยู่หรอก พอไปเห็นกลุ่มเพื่อนไอ้ชาลีก็แอบอดคิดถึงการอยู่ร่วมกันของกลุ่มมันไม่ได้เลย

ผมเป็นห่วงน้องอะพี่ผมตอบเสียงจริงจัง ผมกลัวมันจะไปอยู่สังคมที่มันแย่กว่านี้

เดี๋ยวๆ คนสูบบุหรี่ไม่ใช่คนชั่วเสมอไปนะไอ้ห่า อย่าเอาบรรทัดฐานตัวเองมาตัดสินชีวิตความเป็นอยู่คนอื่นแบบนั้นสิ น้องมึงก็ใช้ชีวิตกับกลุ่มเพื่อนตามประสาวัยรุ่นแหละ คิดมากไปได้

ผมเหมือนกำลังถูกญาติผู้ใหญ่สั่งสอนอยู่เลยอะ ทำไมเขาบ่นเหมือนคนแก่แบบนี้นะ

ผมรู้พี่ ผมไม่ได้ห่วงเรื่องสูบบุหรี่อะไรนั่น ผมแค่กลัวว่าถ้าผมปล่อยมันออกนอกลู่นอกทางไปแบบนี้ มันอาจจะตัดสินใจอะไรผิดๆ บางทีมันอาจจะหลงทางไปอยู่ในสังคมแย่ๆ เลยก็ได้อะ

กลัวน้องไปคบคนไม่ดีงี้เหรอ

ผมพยักหน้าพลางก้มหน้าก้มตาเขี่ยผักในถ้วยที่พี่เอฟตักส่งมาให้ เพราะเจ้าตัวดันไม่กินผักเฉย

ยิ่งผมไม่ได้อยู่กับมันในช่วงวันหยุดเหมือนปกติด้วย มันก็จะไปใช้ชีวิตในหอเพื่อนมันได้อย่างอิสระ แม่มันก็ไม่รู้ว่าลูกตัวเองเป็นยังไง ทำอะไรที่ไหนบ้าง ถ้ามันพลาด ผมคงรู้สึกผิดไปตลอดแน่ๆ เลยอะ

ถามจริงน้ำเสียงตรงหน้าขึงขังขึ้นมาเฉย เป็นคนคิดเล็กคิดน้อย คิดให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตแบบนี้มาตั้งแต่เกิดเลยปะ

มันอดคิดไม่ได้นี่

ถามมันไปตรงๆ ไม่ต้องกลัวว่ามันจะโกรธหรือไม่ตอบหรอก ลูกผู้ชายเขาแมนๆ คุยกันอยู่แล้วคนตรงหน้าคีบเนื้อชาบูเข้าปากเคี้ยวตุ่ยๆ หน้าติ๋มแบบมันไม่เกเรหรอก ถ้าเกเรเมื่อไรมาเรียกกูไปเตะก้นแม่งได้เลย

เหอะ มันคงยอมให้พี่เตะอะ

เตะมึงแทนก็ได้

เอ้า

พาลใส่เฉย พี่เอฟดึงมุมปากส่ายหน้าให้กับความขี้กังวลของผมท เขาพยายามคีบผักในหม้อทั้งหลายทั้งปวงมาให้ แทบจะไม่ส่งเนื้อหมูมาให้เลยมั้งเนี่ย

ไม่ต้องมามองหน้า แดกผักเยอะๆ จะได้ผิวดีๆ กินแต่หมูหน้าบานแบบนี้ไง

ทีพี่ยังกินหมูได้เลย ทำไมพี่ไม่กินผักบ้างล่ะ

กูกินจนเบื่อแล้ว อย่าบ่น กินไป

ไม่มีใครเขาบ่นเลยเหอะ แค่ถามว่าทำไมไม่กินผักบ้าง ขี้โกงชัดๆ ตัวเองก็อร่อยคนเดียวเลยอะดิ

พรุ่งนี้พี่ไปทำงานไหมอะผมถามเมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่ตั้งใจกิน

ไม่อะ แต่มีช่วยไอ้สัจจะเก็บข้าวของที่ห้องวิทยุ มึงต้องมาช่วยด้วยรู้เปล่า

นี่ผมเป็นรูมเมทหรือเป็นเบ๊พี่กัน

บ่นเหรอคนตรงหน้าทำทีเป็นดุ ผมเคี้ยวผักทำเป็นไม่สนใจ กวนตีนแบบนี้ไม่น่าจะมีเมียนะเราน่ะ

เหอะ ใครๆ ก็บอกว่าชาตินี้ผมไม่มีเมียหรอก คนมันไม่ได้หล่อแบบพี่นี่

พี่เอฟ พี่ว่าผมไปประกวดเฟรชลุคดีปะ

แค่กๆ อึกๆ น้ำๆ

เอ้า! สำลักใส่กันเฉย

ผมรีบจัดการส่งน้ำให้พี่เอฟรีบดื่มมันทันที โธ่ อะไรวะ แค่ถามเรื่องแค่นี้เอง

พี่ไม่เห็นต้องตกใจขนาดนั้นเลย ผมแค่ถามเล่นๆ ใครจะอยากไปจริงล่ะ

เอาตรงๆ คือผมก็อยากลงแหละ แต่ก็พอเข้าใจกับเบ้าหน้าในตอนนี้ได้อยู่

อยากลงไหมล่ะ กูจะเอาชื่อมึงลงให้

ผมพูดเล่น หน้าผมพร้อมซะที่ไหนผมยู่ปาก

เฟรชลุคเขาไม่ได้ระบุว่าต้องหล่อนี่ มึงไปก็เป็นตัวสร้างสีสันของงานออก เอาความมั่นใจเข้าสู้ ชนะแน่

พี่ประชดผมปะ

มึงอยากพูดขึ้นมาทำไมล่ะงอนเว้ย! ไม่คุยแม่งแล้ว! “แล้วไมถึงถามงั้น

ผมแค่คิดเล่นๆ อะ ถ้าผมทำอะไรสักอย่างให้ตัวเองมีความมั่นใจ ก็อาจทำให้ผมดูดีในสายตาคนอื่น

เอาไว้ลงปีหน้า ปีหน้ามึงหล่อเพราะฝีมือกูแน่ไม่ต้องห่วง

พี่เอฟพูดแต่สายตาก็จับจ้องไปที่ของกินในหม้อ ปีหน้าเหรอ ผมพยายามหล่อมาจะ 10 ปีแล้ว ผลที่ได้ก็มีเท่านี้ พยายามแค่ไหนมันถึงจะดีขึ้นล่ะ

ถ้าผมรวยก็คงดีเนอะพี่ ผมจะได้เข้าไปหาหมอเปลี่ยนหน้าใหม่ไปเลย

พ่อแม่ผมก็ไม่ได้ขี้เหร่ ทำไมผมได้รับแต่ยีนส์ด้อยมาทั้งนั้นเลยนะ น่าน้อยใจเป็นบ้า

ไม่มีใครขี้เหร่หรอกบนโลกอะพี่เอฟใช้ตะเกียบชี้หน้า มีแต่คนที่ไม่มั่นใจเท่านั้นแหละที่คอยย้ำตัวเองว่าขี้เหร่อยู่เสมอ ทุกคนหล่อสวยในแบบตัวเอง ขึ้นอยู่กับว่าจะมองเห็นความหล่อสวยของตัวเองหรือเปล่า ไม่งั้นเขาจะมีคำว่า คนมีเสน่ห์ ขึ้นมาทำไม จริงไหม

ก็จริงแหะผมเกาต้นคอเห็นด้วย

แต่ไอ้คนตรงหน้าผมเขาก็พัฒนามาไกลอยู่นะ ผมจะมีสิทธิ์เป็นแบบพี่เอฟบ้างไหม

มั่นใจในตัวเองหน่อย ยิ้มเยอะๆ มีคนเคยบอกมึงไหมว่ารอยยิ้มมึงมันทำให้ตัวมึงเองดูดีขึ้นมามากอะ

ไม่อะ ผมไม่ค่อยยิ้มกว้างๆ ให้ใครเห็น

ก็ยิ้มซะ รอยยิ้มเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของมึง

งั้นต่อไปผมจะยิ้มบ่อยๆ แล้วกัน

ผมพูดพลางยิ้มเป็นคนบ้า พี่เอฟมองผมด้วยสีหน้าเจื่อนๆ คล้ายคนจะอ้วก

เหอะ

อะไรอะพี่ ไหนว่าผมยิ้มแล้วจะดูดีไง

ผักติดฟัน

หะผมรีบหุบยิ้มก่อนจะเอามือปิดปากลิ้นดุนเอาเศษผักออก ไหนอะพี่ มันอยู่ตรงไหน

กูโกหก

พี่เอฟว่าพร้อมกับหัวเราะออกมา มันเป็นการหัวเราะแค่สามวิเหมือนคนขาดใจตายแล้วกลับมานิ่งเหมือนเดิมอะ

หัวเราะประหยัดไปอีก

แต่ผมแอบเห็นเขายิ้มตาหยีด้วยนะ แม้มันจะแค่แปบเดียวก็เหอะ

พี่เอฟ

ไร เรียกทำไมนัก

แล้วมีใครเคยบอกพี่ไหม…”

“…”

ว่าพี่เวลาพี่ยิ้ม พี่ก็ดูน่ารักเหมือนกันอะ

ผมชมเขาไปตรงๆ คนตัวสูงมองหน้าผมแว๊บนึงก่อนจะรีบหลบสายตาไปที่ของกินในชามตัวเอง ผมรู้หรอกว่าพี่แกเขินให้กับคำชมผมอะ

รีบๆ แดก รีบๆ กลับ

ฮั่นแน่ เขินเหรอ

รำคาญ!”

คำเดิม หน้าหงุดหงิดเหมือนเดิม

แต่หูพี่แดงมากจนมันปกปิดความเขินพี่ไม่ได้หรอก จำไว้!






--------------------------------------------





เหยดโด้ พระเจ้าพระคุณรุนช่อง

ผมมองหน้าไอ้ชาลีที่อยู่ๆ ก็พ่นคำอุทานที่ดูเวอร์เกินจริงออกมา ผมรู้แหละว่ามันกำลังทำท่าแปลกใจประชดประชันผม

ไรมึง

เดี๋ยวนี้มีมาร์กนงมาร์กหน้า จะหล่อเกินไปแล้วนะครับพี่ชาย

ว่าไม่พอยังเอานิ้วมาจิ้มแก้มผมเข้าให้ ผมทำท่าจะทุบมันแต่เจ้าตัวก็กระโดดขึ้นเตียงไปนั่งขัดสมาธิก่อนจะหันมามองผมที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้โต๊ะคอม

อย่างที่บอกว่าคืนนี้มันจะแวะมาเอาเสื้อพละโรงเรียนของมันที่ลืมเอาไว้ โชคดีที่พี่เอฟไม่ได้อยู่ในห้องคืนนี้ ไม่งั้นไอ้คนตัวสูงนี่ได้พูดจาลามปามใส่เราสองคนอีกเป็นแน่

ไม กูจะหล่อบ้างไม่ได้หรือไง

หล่อได้ แต่ที่พี่มาร์กอยู่มันที่มาร์กหน้าผมนะน่ะ

ผมรีบเอามือตะครุบแผ่นมาร์กลายคิตตี้นี่ไว้ทันที กูไม่กล้าใช้ของพี่เอฟมันนี่หว่า ถึงคืนนั้นพี่เขาจะแอบเอามาแปะหน้าผมไว้ก็เหอะ

แล้วนี่มึงไม่รีบกลับหอเพื่อนเหรอ มานี่ยังไง

เพื่อนผมมาส่งมันมีมอเตอร์ไซค์

ชาลีผมไม่รู้ว่าควรจะพูดประโยคพวกนี้ออกไปไหม แต่ความเป็นพี่ในตัวผมมันสั่งการให้เอ่ยไปจะดีกว่า ขอถามไรหน่อย

หืม

มึงคบเพื่อนดีใช่ไหม

หมายความว่าไงอะ ไม่เข้าใจ

ประมาณว่าสังคมที่มึงอยู่ตอนนี้มันไม่ได้แย่ใช่ไหม

ก็ไม่นะ

ดื่มเหล้ากันปะ

บางครั้งอะตามประสาลูกผู้ชาย

บุหรี่อะ?

มีแค่คนสองคนในกลุ่ม

มึงอะ สูบหรือเปล่า

“...”

ตอบดิ

ผมหวังให้มันตอบมาว่าไม่ได้ยุ่ง แต่พอมันเงียบไม่ตอบก็เริ่มทำเอาผมใจเขวเหมือนกัน นี่ถ้าป้าผมรู้ป้าผมต้องโกรธผมเอามากแน่ๆ

เปล่าแต่แล้วไอ้ชาลีก็ปฏิเสธออกมาจนผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ กลัวผมเสียคนหรือไง

เออดิวะ มึงอะน่าเป็นห่วงสุดๆ แล้ว อยู่นอกสายตากูมาจะสองอาทิตย์ ไม่ให้กูห่วงก็บ้าแล้วปะ

ฮ่าๆ

หัวเราะเหี้ยไร

พี่นี่ปากแข็งดีเนอะ เวลาที่ผมอยู่กับพี่พี่ก็ชอบเอาแต่ด่าว่าผมสารพัด แต่พอผมไม่อยู่ด้วยก็แอบเป็นห่วง นี่คิดอะไรกับผมอยู่ปะเนี่ย

ไอ้สัตว์ บาปกรรม มึงเป็นลูกพี่ลูกน้องกูนะเว้ย

ผมพูดเล่นเอง ทำเป็นคิดจริงจังไปได้

ไอ้ชาลีแอบยิ้มเยาะใส่ผม ช่วงนี้ดูท่ามันจะเรียนหนักแหะเพราะหน้ามันดูโทรมนิดๆ ขอบตาคล้ำนิดหน่อย ทำเอาผมนึกย้อนไปสมัยที่ตัวเองต้องตรากตำจมอยู่กับตำราข้ามวันข้ามคืนเพื่อเตรียมสอบพรีโอเน็ตนั่นนี่

จะกลับแล้วใช่ไหม

ผมถามขึ้นเมื่อมันลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะคว้าเสื้อพละที่มันซุกไว้ที่ตะกร้าผ้ามาพาดบ่าเตรียมพร้อมจะออกจากห้อง

อือไอ้ชาลีทำท่าหาอะไรบางอย่าง มันตรงดิ่งไปที่ลิ้นชักใต้เตียงก่อนจะยื่นบางอย่างในนั้นมาให้ผม ผมให้

ไอ้ชาลีว่าพลางยิ้มนิดๆ ผมมองของในมือก็ถึงกับคิ้วขมวด

หมากฝรั่งเหรอ

อือ อร่อยนะรสนี้

ให้ไมวะ

ให้พี่เอฟกินด้วยก็ได้ ของแพงจากญี่ปุ่น

ผมพยักหน้าหงึกหงัก ซองขนาด 4x4 เป็นสีเขียวมิ้นต์ ฉลากเป็นภาษาญี่ปุ่นล้วนๆ มีคำว่ามิ้นต์โผล่มาให้ชื่นใจเล่น ผมพยักหน้าก่อนจะเก็บใส่กระเป๋าที่หน้าอกบนเสื้อชุดนอน

แล้วจะให้กูไปส่งปะ

ไม่ต้องๆไอ้ชาลีห้ามปราม มือบิดลูกบิดเตรียมตัวออกนอกห้อง พี่อย่าลืมเตือนพี่เอฟให้พาเพื่อนมาติวศิลปะผมด้วยนะ จะปิดเทอมแล้วเดี๋ยวไม่มีเวลาฝึก

เออ ถ้ากูไม่ลืมนะ

พอผมพูดเสร็จ ไอ้ชาลีก็ยักคิ้วหลิ่วตาให้ก่อนจะออกจากห้องไปทิ้งเอาไว้เพียงความเหงาที่มันมีมากกว่าปกติ ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่ชินเวลาตัวเองอยู่คนเดียวเลยว่ะ ทีแต่ก่อนละอยู่ได้ ตอนนี้ทำเป็นสำออยเหงาหนักกว่าเก่าซะงั้น

พอนึกอะไรได้ผมก็ล้วงหมากฝรั่งที่ไอ้ชาลีให้มาเมื่อครู่ขึ้นมาพลิกดูรอบๆ ซองแค่นี้คงกินสองคนไม่พอหรอก กินคนเดียวดีกว่า~

แคว้ก!

ผมจัดการฉีกซองในมือเตรียมดึงวัตถุข้างในเข้าปากแต่พอฉีกออกมาแล้วมันดันมีน้ำไหลเหนียวหนืดติดมือ ผมก็ถึงกับผงะมือออก

เชี่ยไรวะ...

ผมคลี่วัตถุในมือออกมาสำรวจอย่างสงสัย มันไม่ใช่สิ่งที่ผมคาดหวังจะกินตั้งแต่แรก มันคือพลาสติดบางใสเป็นห่วงทรงกระบอกขนาดยาวพร้อมกับน้ำเหนียวหนืดที่ทำให้มันดูเหมือนเจลลี่...

ไอ้เวรชาลี! ไอ้เด็กนรก!

มึงกล้าดียังไงเอาถุงยางมาให้กูแดก หา!





























-100%-
คนนึงก็ปากแข็ง อีกคนก็เด๋อด๋าเหลือเกินนนนน
คนพี่นี่รำคาญน้องหรือหงุดหงิดน้องที่น่ารักกันวะ
555555555555555555555555555555
อัพถี่ไปเลยจ้า และเดี๋ยวร้านเอาคืนแล้ววว ฮืออออ
จะรีบซื้อคอมด่วนๆ เลยยยยย
ถ้าหายไปโปรดรู้ไว้ว่าคอมพังนะ5555555555555555
----------------------------


แอดแฟน กดที่รูปน้องคณิตเลย!
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามไปเสริมหล่อคณิตได้ที่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 279 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1608 Yckrise (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 15:52
    โอ๊ยย ไอ่เด็กแสบ 555555
    #1,608
    0
  2. #1588 Noname07 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 01:22
    ชาลีร้ายยยยย55555
    #1,588
    0
  3. #1556 rattanalak44 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 11:50
    ขำ555555
    #1,556
    0
  4. #1509 mads (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 12:16

    กูว่าแล้ววววว หมากฝรั่งเห้อะไรยาว 4x4 5555

    #1,509
    0
  5. #1502 buakaiyuan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 04:23
    โอ๊ยยจี้!!

    55555555555555555555555555555555555555555555555
    #1,502
    0
  6. #1153 มะเเดหวี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:54
    น้องที่ดีมาก555555
    #1,153
    0
  7. #1109 PareWaPkh (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 22:19
    ถุงยางงงง5555
    #1,109
    0
  8. #987 Choco'l Pis (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:35
    น้องที่ดี 555555!!!
    #987
    0
  9. #935 P-Aresia (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:48
    ฮาว่ะ 555 
    #935
    0
  10. #917 BeMoreFriend (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 14:32
    ทำไมไม่ซื่อ ยื่นให้พี่เขาค๊าาาาาาาาาาาาาาาา แกะกินคนเดียวทำม๊ายยยยยยย ของแบบนี้ต้อง"กิน"ด้วยกันสิคะคุณน้องงงงงงง
    #917
    0
  11. #907 -Amaya- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 21:24
    ถ้าเกิดเอาไปให้พี่เอฟกินด้วยนี่จะเป็นยังไงวะ555
    #907
    0
  12. #839 Mistyblack (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 16:06
    ชาลี๊ๆๆๆ 55555. โอ้ย ลั่น!
    #839
    0
  13. #723 amayys (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:44
    ชาลี 5555555555
    เด็กนรกที่แท้
    #723
    0
  14. #526 namnam68 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 23:48
    ชาลีโว้ยยยยยย วงวารพี่คณิตตต
    #526
    0
  15. #516 Moon-drop (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 21:06
    คนซื่อที่ชื่อว่าคณิต5555555 ชาลีนั่นก็ชอบแกล้งพี่จั๊งงงงงงง
    #516
    0
  16. #457 $iviα✻ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 22:43
    ชาลี๊ นังน้องตัวดี 5555555555555
    #457
    0
  17. #413 Mint Sch (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 08:11
    55555555555 ชาลีย์ว้อยยยย
    พี่เค้าดกือบกินแล้วนั่น บ้าเอ๊ย
    #413
    0
  18. #378 Suttiphong Sribunchoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 23:42
    นังน้องชาลี นังทัวดีย์! ร้ายนัก แต่พรี่ชอบ
    #378
    0
  19. #377 Jker19 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:42
    ชาลี้้้้ โอ้ยยน้องงง555555555555
    #377
    0
  20. #376 mumuninnin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:32
    ชาลี๊ 55555555555 ก็ว่าละว่าไม่ใช่หมากฝรั่ง น้องนิดก็คนซื่อไปอี๊กกกกกกกก
    #376
    0
  21. #374 Dmminer (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:12
    ชาลี โว้ยยยยยย -บ้า 555555
    #374
    0
  22. #373 ลลิซต๋า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:10
    อีบ้า ชาลีเหยยยยยยยยยย ตลก 555555555555
    #373
    0
  23. #372 Zeekamonthip (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:00
    โอ้ยยย ฮาอ่ะ นี่มันถุงยางกลิ่นมิ้นท์นี่หว่า โดนหลอกเข้าให้แล้ว
    #372
    0
  24. #371 ChorfaChanakan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 21:29
    ครับ......ถุงยาง เฮ้อ..... 5555555
    #371
    0
  25. #370 Kanokpornbb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 20:49
    ชาลีแกล้งพี่ได้สุดยอดมาก5555
    #370
    0