[YAOI] ll REWARD ll ปรึกษา (รัก) ❤ [END]

ตอนที่ 8 : ll ปรึกษา (รัก) ll EP.06 :: เป็นใครวะ [120%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,926
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 284 ครั้ง
    14 ม.ค. 61

ll REWARD ll
#คณิตติดเอฟ

EP.06
เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งที่ 6









[KANIT SAY]


ผมจะกลับหอออออ

ไอ้นิด!”

พี่อย่าทำร้ายผมมมม

ผมยื้อฉุดกระชากลากถูอยู่กับพี่เอฟมาราวๆ ยี่สิบนาทีได้ หลังจากที่พี่แกบังคับให้ผมมาที่สวนสาธารณะของมอในช่วงตีห้าครึ่ง แถมยังให้ผมซิตอัพไปเกือบร้อยครั้งได้ จนตอนนี้หน้าท้องของผมกำลังจะไร้เรี่ยวแรงในการย่อยอาหารแล้ว

และที่ผมกำลังขอร้องอ้อนวอนพี่แกอยู่ในตอนนี้คือผมต้องวิ่งรอบสวนนี่ ผมเหนื่อยอะ ระยะทางรอบนึงก็ราวๆ 800 เมตรได้ นี่กะจะให้ผมวิ่ง 10 รอบ ไม่เอาด้วยอะ

ใครทำร้ายมึง นี่กูช่วยมึงชัดๆพี่เอฟว่าไม่พอยังเอาผ้าขนหนูที่พาดบนบ่าเขามาฟาดหน้าผมเต็มแรง จนผมต้องยกมือขึ้นมาดันแว่นที่มันขยับลง ชาตินี้จะหล่อสมใจอยากไหม ไหนว่าให้กูช่วยไง พอกูช่วยก็ไม่เอา จะเอาไง

ผมเหนื่อยนี่ วันนี้ขอแค่ซิตอัพพอนะครับ ผมหน้าท้องเกร็งจนปวดจะแย่

ไม่

ทำไมปฏิเสธเสียงแข็งแบบนั้นเล่า!

พี่อะ

ไม่ต้องมาทำน้ำเสียงอ๋อแอ๋เลย รำคาญ

พี่ใจร้ายกับผมเกินไปแล้ว ผมวิ่งไม่ไหวหรอกใครเขาจะวิ่งทีเป็นสิบรอบต่อวันกัน

กูไงพี่เอฟหันมาทำหน้าเหนือ ผมถอนหายใจในความพยายามจะเอาชนะของพี่แก ดูพุงมึงดิ เหลวมีแต่ไขมัน ไม่มีกล้ามเนื้อสักนิด

นี่ พี่มาจับพุงผมไมเนี่ย

ผมรีบถอยออกเมื่ออยู่ๆ คนตรงหน้าก็ผลีผลามเอามือมาแตะที่หน้าท้องผมอย่างพละการ

ทำเป็นหวงตัว ทีเมื่อคืนใครแม่งดึงแขนกูไปกอดฮะ

พี่เอฟพูดแบบนั้นออกมา ทำให้คุณป้าที่กวาดขยะอยู่ข้างๆ ถึงกับหันมาหัวเราะคิๆ อมยิ้มเป็นเชิงรู้ทันใส่ผม ผมรีบส่ายมือปฏิเสธความคิดป้าแกในทันที

พี่จะพูดเสียงดังไมเนี่ยผมยู่ปากไม่พอใจ ผมทำไปเพราะละเมอเหอะ ใครเขาจะไปอยากกอดแขนพี่กัน

อุ่นไหมจ๊ะ

พี่!”

เสียงดังเว้ย!”

ผมขมวดคิ้วใส่พี่เอฟที่มาทำท่าทีล้อเลียนผม เมื่อคืนผมไม่รู้ตัวหรอกว่าตัวเองทำอะไรลงไปบ้างเพราะรู้ตัวอีกทีตื่นมาก็มีที่มาร์คหน้ากองอยู่ข้างหูตัวเองเสียแล้ว แถมยังมีไอ้คนร่างสูงมานอนทาบข้างๆ อีก

วันนี้มหาวิทยาลัยเงียบเป็นพิเศษเพราะมันเป็นวันหยุดราชการ ทุกคนก็ต่างพากันอยู่หอและกลับบ้าน ทำให้วันนี้คนไม่ค่อยพลุกพล่านเสียเท่าไร บรรยากาศเลยทำให้น่านอนมากกว่าน่าวิ่งเสียอีก

ผมขอวันนึงนะพี่ ผมสัญญาว่าพรุ่งนี้ผมจะมาวิ่ง

ไม่มีต่อรอง

แต่ว่าเอ้า พี่ รอผมก่อน!”

ไม่ทันที่จะได้หาข้ออ้างมาอธิบายความขี้เกียจ พี่เอฟแกก็สตาร์ทนำหน้าวิ่งไปก่อนเสียแล้ว ทำให้ผมต้องรีบดึงส้นรองเท้าที่เหยียบไว้ขึ้นมาก่อนจะกระเผลกๆ วิ่งตามไปติดๆ

ยอมรับว่าผมไม่เคยมีความคิดที่จะออกกำลังกายเลยสักนิด เอาเป็นว่าผมไม่ออกกำลังกายเลยดีกว่า ทำให้รูปร่างผมค่อนข้างเป็นคนอวบและแก้มเยอะจนคนมองว่าเป็นผู้ชายอ้วน แต่จริงๆ ผมผอมมาแต่เกิด เพราะแบบนี้ด้วยแหละ ผมถึงไม่สูง ผอม และมีผิวขาวใสอย่างคนสุขภาพดี ก็เล่นกินนอน กินแล้วนอนมาเกือบ 18 ปีอะ

ตึก ตึก ตึก

รีบวิ่งดิบุคคลขายาววิ่งไปไกลก่อนใครเพื่อน แถมยังมีหน้าหันมาเร่งคนขาสั้นแบบกูอีก แล้วใส่แว่นมาวิ่งเพื่อ? กูบอกให้ใส่คอนแทคเลนส์ไงช่วงนี้

ผมไม่อยากใส่อะ มันถอดก็ลำบากใส่ก็ลำบาก ผมใส่แว่นยังง่ายกว่าอีก แฮ่ก…”

ดื้อฉิบหาย

แฮ่กๆ พะ พี่เอฟ ผมหนะ เหนื่อยแล้วโว้ย…”

กูจะตายแล้วช่วยกูด้วย ออกซิเจนจะหมดปอดดด!

อดทน!”

มะ ไม่ไหว

วิ่ง ไอ้นิด!” พี่เอฟหันหน้ามาหาผมแต่เท้าของเขายังคงวิ่งถอยหลังยังกับคนชำนาญทาง ถ้ามึงหยุด กูจะให้มึงไปเริ่มต้นวิ่งใหม่

พี่เอฟ เฮือกกกและผมเลือกที่จะหยุดวิ่ง ก่อนจะหอบเป็นหมาขาดอากาศ ผมโน้มตัวลงแล้วเอามือสองข้างแตะเข่าเพราะมันเหนื่อยจนทรงตัวให้ยืนตรงไม่ไหว บ้าไปแล้ว พี่เป็นรถไอติววอลล์หรือไง วิ่งเร็วชะมัดเลย

ผมส่ายหน้าจนเหงื่อที่ไหลมันกระจายฟุ้งไปทั่ว

เห้ยไม่ไหวจริงดิ

เพิ่งรู้เรอะ! ไอ้ตะขบขมเอ้ย!

ผมไม่เคยวิ่งเร็วขนาดนี้อะพี่

อ่อนแอจังวะ

ผมแค่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายบ่อยแบบพี่ต่างหาก พี่ไม่ให้ผมเตรียมร่างกายก่อนเลยอะ มาถึงก็ซิตอัพเอาซิตอัพเอา ให้ผมทำทีละนิดละหน่อยเถอะน้า~”

ผมจับแขนพี่เอฟเขย่าเป็นเชิงขอร้อง

วิ่งเจ็ดรอบจู่ๆ พี่เอฟก็พูดขึ้นโดยไม่สนใจในคำอ้อนวอนผม กูลดให้

สามรอบนะพี่

หกรอบแล้วกัน

งั้นสี่รอบนะ

“…”

สี่รอบนะพี่นะผมเขย่าแขนเป็นการขอร้อง

สิบรอบเหมือนเดิม

อ้าว

ต่อเป็นราคาเสื้อผ้าเลยนะมึงอะ ให้หกรอบ ตกลงไหม

“…”

อย่ามาเบะปาก

พรวด!

ถุยๆๆ

อยู่ๆ พี่เอฟแม่งก็เล่นเอามือมาป้ายปากผมแบบไม่ทันตั้งตัว เค็มฉิบหาย ไปขี้ล้างมือมาเปล่าวะเนี่ย T^T

วิ่ง!”

พี่อ่า

อ่าห่าไรนัก นี่มึงจะดื้อกับกูจริงๆ ใช่ไหม

น้ำเสียงแข็งกร้าวราวกับจะจับผมไปนั่งยางแล้วเผาอะไรทำนองนั้น ผมถอยหลังหัวหดเป็นเต่าอยู่ในกระดอง ไม่ทันจะวิ่งครบรอบเหงื่อผมก็ไหลโซกยังกับท่อประปาแตก นี่ถ้าหกรอบ ผมคงได้ทำเขื่อนประปาเองแน่นอน

เหนื่อยจะตายชัก ไม่เห็นสนุกเลยไอ้ออกกำลังกายห่าเหวไรเนี่ย

ถ้าผมเป็นลม พี่แบกผมไหมล่ะ!”

กูไม่แบกดูความหล่อในจิตใจของเขาเหอะ ทิ้งมึงให้นอนหอบแดกอยู่ที่นี่นี่แหละ อดทนหน่อย คนแมนๆ เขาไม่อ่อนแอกัน

ตรรกะอะไรของพี่

ตรรกะกู

ว่าเสร็จเจ้าตัวก็ทำเป็นมองผมด้วยหางตาเล็กน้อยก่อนจะวิ่งหน้าตั้งนำหน้าผมไปอีกครั้ง แต่คราวนี้ดูเหมือนเขาจะวิ่งเหยาะๆ ไม่ได้รีบร้อนเหมือนก่อนหน้านี้ ผมทำได้แค่ถอนหายใจเป็นรอบที่สามร้อยสิบเอ็ดก่อนจะย่างก้าววิ่งทอดกายเป็นนักวิ่งระดับชาติตามพี่แม่งไป

พี่ ผมเห็นโพสท์งานประกวดเฟรชลุคที่มอเราจัดด้วยอะ พี่จะลงประกวดไหม

ผมถามไปวิ่งไปพยายามตีแซงให้เท่าๆ เขาเพราะถ้าเกิดพี่แกก้าวเท้ายาวขึ้นมามีหวังได้นำหน้าผมไปไกลริบแน่

ไม่อะ

ทำไมอะ มีแต่คนเชียร์ให้พี่ลง

กูเคยประกวดปีที่แล้ว แต่ไม่ได้รางวัลเพราะกูป่วย หน้าเลยไม่ค่อยมีราศี

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับลงปีนี้อะ"

"กูขี้เกียจ อีกอย่างกูไม่อยากลงแล้ว กูไม่ชอบตอบคำถามกับทำกิจกรรมการแสดงอะไรพวกนั้น"

"อ้าว แล้วปีที่แล้วพี่ลงทำไมอะ"

"พี่ว้ากบังคับ"

จริงดิผมทำหน้าตื่นตาตื่นใจ จริงๆ คืออยากรู้อยากเห็น น่าเสียดายแย่เลย แล้วทำไมปีหนึ่ง…”

“…”

ผมชะงักเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้

อ่า ผมลืมไปว่าตอนปีหนึ่งพี่…”

กูขี้เหร่

พี่เอฟตัดปัญหาการเว้นวรรคของประโยคผมไปในทันที ผมก็ไม่ค่อยอยากพูดคำนี้อะ มันสะเทือนใจผม

พี่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

ไอ้เหี้ย เริ่มเหนื่อย แต่จะครบรอบแล้วเว้ย!

อย่านึกว่ากูไม่รู้นะว่ามึงแอบส่องเฟซบุ๊กกูอะ

แหะๆผมทำเป็นไม่บอกเหตุผลที่เข้าไปส่อง เลยเลือกที่จะหัวเราะแห้งๆ กลับไป จะครบหนึ่งรอบแล้ว!”

เหลืออีกห้ารอบ

คนข้างๆ ผมหันมาทวนให้ผมดีใจเก้อ กะจะวิ่งให้ตายกันไปข้างเลยหรือไงฟะ

พี่ ผมขอพัก แฮ่ก

ผมยกมือขึ้นก่อนจะหยุดวิ่ง เป็นสัญญาณบ่งบอกให้พี่เอฟรู้ว่า กูไม่ไหวแล้ว

ทำเป็นเหนื่อย

ผมขอไปซื้อน้ำก่อนนะพี่

ผมไม่รอคำตอบจากเจ้าตัว พอเห็นช่องทางที่จะวิ่งหนีออกมาได้ผมก็จัดการก้าวเท้าวิ่งข้ามไปยังร้านค้าขนาดเล็กที่ตั้งอยู่อีกฝั่งในทันที

พี่เอฟแม่งยังเป็นคนอยู่ปะวะ ไม่มีท่าทีจะหอบแดกเหมือนผมเลยสักนิด

ป้าฮะ ขอน้ำเปล่าไม่เย็นขวดนึงครับผมจัดการสั่งป้าในร้านทันที พอจะล้วงเงินก็นึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง เอ่อขอเพิ่มเป็นสองขวดครับ ลืมไปว่ามาสองคน

ผมยิ้มให้ป้าด้วยท่าทีเกรงใจก่อนจะทำท่าคลำหาเงินในกระเป๋ากางเกง แล้วก็ดันลืมไปเลยว่าผมเอากระเป๋าเงินไว้ที่ใต้เบาะรถสุดที่รักนามว่าโรเบิร์ต ถ้าให้วิ่งกลับไปเอาตอนนี้คงได้วิ่งวนเป็นรอบที่สองแน่

ฉิบหายล่ะ ควรไปกลับไปขอยืมเงินพี่เอฟดีไหม

ยี่สิบบาทจ้าไอ้หนูป้าเริ่มเร่ง

คะ คือ เดี๋ยวผม…”

อะ นี่ครับป้า

จู่ๆ แบงค์ยี่สิบก็ผ่านหน้าผมไปพร้อมกับส่งไปอยู่ที่มือป้าในทันที ผมถอนหายใจโล่งแล้วรีบหันไปยกมือไหว้ให้กับความหวังดีของพี่เอ

อะอ้าว

ไม่ใช่พี่เอฟ!

เอ่อผมเลิกคิ้วขึ้นเมื่อคนตรงหน้ายื่นน้ำเปล่าสองขวดที่ผมสั่งเอาไว้เมื่อครู่มาให้ ใครวะเนี่ย

ฮ่าๆ

เอ้า แทนที่จะตอบกลับดันมายืนหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังเฉย

เดี๋ยวเราวิ่งไปเอาเงินมาให้ รอตรงนี้นะ…”

ไม่ต้องๆ

คนตรงหน้ารีบเบรก เท้าของผมชะงักกึก

ผมเกาหัวสงสัยผสมงงปนเปกันไป ชายหน่มรูปร่างสูงเท่าๆ พี่เอฟ แต่เขาดูหุ่นบอบบางกว่ามาก แถมผิวพรรณก็ผ่องขาวราวกับเกิดในโรงงานวุฒิศักดิ์ ผมสีดำขลับซอยสั้นไม่จัดทรงทำให้หน้าม้ามันตกมาปกตาดูเซอร์นิดๆ ขนาดผู้ชายคนนี้ใส่แว่นสายตาเหมือนกับผม แต่ทำไมถึงดูดีแตกต่างจากผมไปคนละโยชน์เลยวะ

เห้ย ไม่เอา เราไม่ได้รู้จักกัน

“…”

เงียบไมอะ

ผมถามเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ากลับทำหน้าไม่พอใจใส่ผม

จำเราไม่ได้จริงดิ

เวรใครวะเนี่ย

หึ จำไม่ได้อะผมพูดออกไปตามตรง ตั้งแต่เกิดมาเคยสนิทกับใครเป็นตัวเป็นตนบ้างอะ เรารู้จักกันด้วยเหรอ

เราไง ไลม์เอง

“…”

เราเอง

เจ้าตัวพยายามชี้เข้าหาตัวเองและบอกชื่อผมเป็นการย้ำเตือน แต่ผมก็ทำได้แค่มองหน้าคนตรงหน้าตาปริบๆ

ไลม์ไหนของแม่งวะ

ถ้าเราบอกว่าจำไม่ได้ นี่โกรธกันปะ

โกรธ

เวรล่ะ

ผมสบถออกมาก่อนจะเกาคิ้วเป็นการนึกย้อนอดีตเมื่อชาติปางก่อน ชาติที่แล้วผมอาจจะเคยสนิทกับไอ้หมอนี่มากก็ได้ ชาตินี้เขาก็เลยเดินมาทักเพราะความสนิทสนมแต่ปางก่อน

เฮ้ยคณิต จำไม่ได้จริงดิ

ฉิบหายล่ะแม่งรู้ชื่อกูด้วย!

คือ…”

ราดินคนตัวสูงว่าพลางเปิดกระเป๋าสตางค์และยื่นบัตรนักเรียนที่แสนคุ้นเคยส่งมาให้ผม มอหนึ่งทับสามไง

ทันทีที่เห็นว่าเด็กในรูปคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดีผมก็เบิกตากว้างเพราะตกใจที่ได้พบเจอเขาอีกครั้ง

จะบอกว่าไงดี จะเรียกเพื่อนก็ไม่ใช่ เรียกว่าเพื่อนร่วมห้องก็ได้อะ ราดินเป็นเด็กอ้วนดำใส่แว่นขี้มูกเกรอะกังคนหนึ่งที่ไม่มีเพื่อนคบและนั่งหลังห้องเสมอ คติประจำตัวที่เพื่อนยกให้ตั้งแต่แรกเจอคือ ไอ้ขาเบียด ทุกคนรู้จักเขาในนามว่า ราดิน แต่ไม่มีใครรู้ชื่อเล่นของเขาหรอก ผมไม่ได้รู้จักมักจี่หรือได้คุยกับเขามากมาย เพราะผมเป็นเด็กหน้าห้อง เหมือนว่าราดินจะอยู่โรงเรียนผมได้แค่เทอมเดียว เขาก็ย้ายออกไปเลย ด้วยเหตุผลที่คนในห้องก็ต่างรู้ว่าเพราะอะไร

ผมก็ขี้เหร่ไม่ต่างจากเขา แต่เพราะเพื่อนยังพอเห็นประโยชน์ในการลอกการบ้าน ผจึงรอดมาได้อยู่ทุกวันนี้

ราดินเหรอ…”

นั่นแหละ เหตุผลที่ผมตกใจและเบิกตากว้างเพราะคนตรงหน้าแม่งมีความต่างจากเด็กในบัตรอย่างสิ้นเชิง

งงอะดิ นี่คณิตยังหน้าเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ เราเห็นนายวิ่งอยู่ข้างหน้าอะ ไม่รู้ว่าใช่ไหมก็เลยตามมาทัก

รอยยิ้มตาหยีนี่แม่งฆ่าคนตายได้เลยนะเนี่ย

เอ่อ…”

ดูจะยังตกใจอยู่แหะ

คือเราไม่คุ้นหน้านายในตอนนี้อะ ทำไงถึงผอมได้ขนาดนี้กัน

ผมถามเพราะอยากรู้จริงๆ ผิวก็ใสราวกับไม่เคยโดนแดดมาก่อนแน่ะ

เราดูดไขมันมา

หะ จริงดิ

ผมตกใจอีกระรอก ดูท่าทางว่าคนตรงหน้าจะขำในท่าทางผมยกใหญ่

พูดเล่นผมโดนแม่งหลอกจนได้ เราก็ออกกำลังกายนี่แหละ เริ่มลดน้ำหนักมาตั้งแต่ที่ลาออกจากโรงเรียนอะ

ไปอยู่ที่อื่นแล้ว สังคมดีกว่าใช่ไหม

ไม่ได้เป็นห่วงหรืออะไรนะ แต่ผมแค่อยากรู้ว่าเขาไปอยู่ที่อื่นแล้วมันต่างกันไหม

จะพูดว่าไงดีอะ ก็ดีนะ เพราะช่วงปิดเทอมหนึ่งไปก็ตั้งใจเปลี่ยนแปลงตัวเองเลย

ยอมรับว่าการเปลี่ยนแปลงของเขาแม่งน่าทึ่งยิ่งกว่าพี่เอฟเปลี่ยนแปลงตัวเองอีก ผมแอบชำเลืองมองน่องขาของเขาก็ผมว่ามันแอบมีรอยแตกจากการลดน้ำหนักจริงๆ

ราดินตัวจริงเสียงจริงเลยสินะ

น่าทึ่งแหะ

แล้วนี่จะวิ่งต่อปะ ไปวิ่งกับเราไหม พอดีเราไม่มีเพื่อนวิ่งอะ

เรามาวิ่งกับรุ่นพี่ที่เป็นรูมเมทอะดิผมว่าก่อนจะชี้ไปยังที่ที่พี่เอฟนั่งรอผมอยู่ จะไปทักรุ่นพี่เราปะ

ได้ทีก็รีบชวนไลม์ไปทันที เจ้าตัวไม่ได้ปฏิเสธและเดินตามผมมาเรื่อยๆ ไปตามทางเดินฟุตบาท

นี่คณิตเรียนคณะไหนอะ

มนุษย์อะ เรียนเอกพัฒนาชุมชน

โห เรียนยากด้วยนะเอกนี้

นิดหน่อยอะ มันแค่เริ่มต้นเอง แล้วราดินอะ

เรียกเราไลม์เถอะไลม์หัวเราะที่เห็นว่าผมเรียกชื่อจริงเขา ก็มันรู้จักแค่ชื่อนี้จนชินนี่หว่า เราเรียนสินกำ

คณะศิลปกรรม?

ใช่ เรียนจิตรกรรมน่ะ วาดรูปทั้งวันทั้งคืนเลย แทบไม่ได้นอน

ทำไมพักนี้ผมถึงต้องวนเวียนอยู่กับคนเรียนคณะนี้ด้วยนะ แถมแต่ละคนยังเรียนไปคนละสาขาภาควิชาเลย อีกนิดนี่ถ้าผมขอวิชาจากคนพวกนี้คงได้เป็นนักออกแบบยอดเยี่ยมคนนึงแน่ๆ

เราสองคนมาถึงโต๊ะม้านั่งยาวที่พี่เอฟนั่งอยู่ พี่เอฟที่เห็นผมพาใครมาก็ถึงกับขมวดคิ้วสงสัย สีหน้าของเขามันออกชัดมากเลยนะเวลาหงุดหงิดหรือมีอะไรข้องใจอะ

แต่สีหน้าเวลาดีใจ เสียใจ หรือรู้สึกชอบนี่ไม่เห็นแสดงออกมาให้เห็นสักครั้ง

ใคร

คำถามสั้นๆ ทำเอาไลม์ต้องยกมือไหว้เหมือนรู้ว่านี่เป็นรุ่นพี่ในคณะที่ใครต่างก็พูดถึง

หวัดดีครับพี่เอฟ ผมเป็นรุ่นน้องปีหนึ่งคณะพี่นะครับ ชื่อไลม์คนข้างๆ ผมแนะนำตัวด้วยความมั่นใจ ต่างจากราดินคนที่ผมเคยรู้จัก พี่ก็ต้องเคยคุ้นหน้าผมใช่ไหมครับ

เพื่อนมึงเหรอ

แทนที่จะตอบคำถามไลม์กลับหันมาทำหน้าสงสัยใส่ผมเฉย ผมเลียริมฝีปากก่อนจะหันมาแนะนำไลม์อีกรอบ

เป็นเพื่อนสมัยม.ต้นน่ะครับ แต่ไม่ได้สนิท ไม่เคยคุยกันเลยด้วยซ้ำครับผมว่าไปตามตรง

แล้วพามาไม

เจอคำถามนี้ไป กูปวดหัวเลย

คือว่าผมเห็นว่าคณิตหน้าตาคุ้นๆ น่ะครับ ก็เลยเข้าไปทักนิดหน่อย ผมว่าจะชวนคณิตไปวิ่งด้วยกันน่ะครับ

ไลม์ว่า พี่เอฟหันมามองหน้าผมนิ่งไม่พูดไม่จา ทำเอาผมต้องเลิกคิ้วมองเขากลับ

ครับ?ผมถามพี่เอฟ ที่ดูเหมือนว่าจะต้องการคำตอบจากผมนะ

น้ำอะ ซื้อมาเผื่อกูไหม

อ๋อ นี่ครับ

ผมจัดการยื่นขวดน้ำในมือตัวเองให้คนตรงหน้า ก่อนจะนั่งข้างๆ พี่เอฟและดึงไลม์ลงมานั่งด้วย พี่เอฟไม่ได้สนใจเราสองคน ผมจึงต้องหันมาชวนไลม์คุยเรื่องบางอย่าง เนื่องจากสนใจเคล็ดลับความหล่อของเขา

ไลม์ ขอถามไรหน่อยผมสะกิดเจ้าตัวที่มองพี่เอฟนิ่ง ไลม์หันมายิ้มให้ผมพร้อมเลิกคิ้ว ทำไงถึงหล่อขนาดนี้อะ

ฮึมๆ แค่ก

คนข้างๆ ที่ยกน้ำดื่มอยู่ถึงกับสำลัก ผมไม่ได้หันไปสนใจพี่เอฟ แต่ต้องการคำตอบจากไลม์ก่อน

นี่ชมเราหล่อเหรอไลม์หัวเราะเขินๆ

อือ หล่อมากด้วยแหละ บอกเคล็ดลับหน่อย

เราก็แค่ทำจมูก ทำตาสองชั้น ตัดริมฝีปากแล้วก็เหลากราม

“…”

แค่นี้เอง

จริงดิ…”

โอ้ ที่แท้เขาก็ศัลยกรรมนี่เอง ถึงว่า หน้ายังกับพระเจ้าสร้างมาให้แต่เกิดแน่ะ

ล้อเล่นเว้ย หน้าเราธรรมชาติ ไม่เชื่อจับได้

คนตรงหน้าท้าทายให้ผมไปจับหน้าเขา แถมยังยื่นหน้ามาให้ทดลองอีก ผมเมมปากเครียดกลัวว่าถ้าไลม์มันทำจริงๆ แล้วผมบิดจมูกมันเบี้ยวจะทำไงอะ

ธรรมชาติแน่นะ

อืม อะจับ

ไลม์ดึงมือผมไปจับจมูกของเขา ความรู้สึกแรกคือความนุ่มนิ่มจนผมต้องแอบบีบนิดๆ ด้วยความหมั่นไส้

อ่า ของแท้เลยผมดึงมือออกและพึมพำเบาๆ

เอาไปดิ

ปั่ก!

โอ้ย พี่!” ผมคลำหัวตัวเองทันทีที่คนที่นั่งทางด้านขวามือดันฟาดขวดน้ำมาที่หัวผมเต็มแรง พี่เอาขวดน้ำมาฟาดหัวผมทำไมเนี่ย

กูไม่ได้ฟาด กูส่งให้ข้างหลังแล้วมองไม่เห็นหัวมึงต่างหาก แอมซอรี่

ผมหันไปจิ๊จ๊ะใส่พี่เอฟอย่างเคืองๆ ก่อนจะรับขวดน้ำจากมือเจ้าตัวมาอย่างจำนน

สนิทกันมากเลยเหรอไลม์หัวเราะให้กับท่าทีที่เราสองคนทะเลาะกัน

ไม่อะ พี่เขาแค่ช่วยเรื่องการดูแลตัวเองกับเรา

เป็นการนินทาระยะเผาขนสุดๆ แต่พี่เอฟใช่ว่าแม่งจะสนใจผมซะที่ไหน เอาแต่นั่งมองไปทางอื่นไม่สนใจใยดีอะไรทั้งนั้น

ให้เราช่วยเปล่า

จะช่วยเหรอผมถามกลับอย่างตื่นเต้น ต้องมีเคล็ดลับดีแน่ๆ ไม่งั้นไม่หล่อปานนี้ ปรึกษาได้ใช่ปะ

ง่วงเว้ย!”

แทนที่จะได้รับคำตอบจากปากไลม์ กลายเป็นว่าไอ้คนข้างๆ อีกคนกลับยืดเส้นยืดสายชูแขนบิดขี้เกียจไปมาพลางตะโกนซะดังลั่น เล่นทำเอาคนที่วิ่งผ่านหน้าไปเมื่อกี้หันมามองด้วยท่าทางตกใจ

พาพี่เขาไปนอนไหมไลม์กระซิบ

ปล่อยไปเหอะผมทำท่าปัดๆ แต่ไม่ทันที่จะได้ขอคำปรึกษาต่อจู่ๆ คอเสื้อผมก็ถูกดึงขึ้น ทำให้ตัวผมลอยและยืนขึ้นอัตโนมัติด้วยฝีมือเป็นของใครไปไม่ได้นอกจาก อะไรเนี่ยพี่

กลับ หรืออยากวิ่งต่อ

คนตัวสูงถามด้วยอาการไม่พอใจ ผมหันมามองไลม์ที่ดูทำหน้าไปไม่ถูก

คณิตไปกินชาบูกับเราเปล่า

อ้วน!”

ผมที่ไม่ทันจะได้ตกลงปลงใจเพราะมัวแต่ยิ้มดีใจที่จะมีคนพาไปกินชาบู หลังจากที่ผมไม่เคยกินชาบูมานานเกือบสามปีได้ เพราะไอ้ชาลีมันไม่ชอบไปไหนมาไหนกับผมเป็นทุนเดิม ทำให้ผมไม่ได้ไปกินเสียที จะให้ไปกินคนเดียวก็อายเขาปะ ผมไม่ใช่คนเหงาเลเวล 99 สักหน่อย

แม้มันจะเข้าข่ายที่ชีวิตนี้ผมควรไปปั่นเรือเป็ดคนเดียวก็ตาม

อ่างั้นผมไม่ชวนก็ได้ครับไลม์ยิ้มแห้งๆ ไว้เราค่อยคุยกันนะคณิต ดูท่าว่าพี่นายจะอยากกลับเต็มทนแล้วล่ะ

ดูน้ำเสียงที่ไลม์ส่งมาบวกกับแววตาการมองก็รับรู้ได้เลยว่า นี่เป็นประโยคประชดแบบกรุบๆ ผมแอบหัวเราะนิดๆ ที่เห็นพี่เอฟเอียงคอมองไลม์อย่างรู้ทัน

งั้น…”

ลากันเสร็จยัง

พอผมจะบอกลาไลม์ สีหน้าไม่พอใจพุ่งมาอีกครั้ง ผมอยากจะถอนหายใจรดหัวเขาจะตายชักแล้วเนี่ย

ไว้เจอกันนะ

อือ ไว้ถ้าอยากได้คำแนะนำอะไรมาหาเราที่คณะก็ได้นะ เราอยู่คณะตลอด เราเด็กกิจกรรม

ไลม์ว่า ผมพยักหน้าให้ด้วยรอยยิ้มที่อยากจะขอบคุณ พอกำลังจะล้วงมือถือให้ไลม์ใส่ไอดีไลน์มาให้หน่อย แขนผมก็ถูกคนตัวสูงดึงให้เดินตามไปเสียแล้ว

อะไรวะเนี่ย หงุดหงิดมาจากไหนวะ

พี่ ผมจะไปขอไลน์เพื่อนตัวผมยังคงถูกลากไปด้วยเรื่อยๆ

จะปรึกษามัน? ไว้ใจได้เหรอ เผลอๆ แม่งเป็นพวกนายหน้าคอยหาลูกค้าเข้าร้านตามคลินิกดูแลความงามจะทำไง

ไลม์เป็นเพื่อนผมนี่นา

ไหนว่าไม่ใช่เพื่อน จะคุยยังแทบไม่เคยคุยกันไม่ใช่

พี่เอฟว่าคิ้วขมวดสงสัย เอาตรงๆ คือจะเรียกเพื่อนก็ไม่ได้หรอก เพราะไม่เคยคุย เอาเป็นว่าเขาก็เป็นคนรู้จักที่ผมอยากพัฒนาเป็นเพื่อนบ้างอะ นานๆ ทีจะมีคนอยากทำความรู้จัก แล้วดูดิ พี่เอฟแม่งก็มาขัดดวงเพื่อนเฉย

ก็นี่ไง ผมกำลังจะสานความสัมพันธ์เป็นเพื่อนอยู่อะ แต่ดูพี่ดิ รีบไปไหนก็ไม่รู้

เรียกได้ว่าผมก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบ้างแล้วจริงๆ ผมยอมเขามาตลอด ครั้งนี้จะดื้อให้ถึงที่สุดเลยคอยดู

หิวปะ

อ้าว

อยู่ๆ ก็มาเปลี่ยนเรื่อง แถมยังถามโดยไม่มองหน้าแต่มองฟ้ามองอากาศอีก

“ถามใครอะ ถามแม่ซื้อเหรอพี่ผมแซะ

ถามมึงนี่แหละ มึงที่ชื่อไอ้นิดอะ หิวไหม!”

คราวนี้ตะคอกเฉย เรื่องยังเคลียร์ไม่จบ แล้วทำมาเปลี่ยนเรื่อง ไม่ยอมหรอกเว้ย!

ผมจะ…”

กินชาบู ปะ

ว่าไม่พอยังขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ตัวเองอีก ตัดบทกันซึ่งๆ หน้า กะจะไม่ให้พูดเรื่องไลม์แม้แต่คำเดียวเลยถูกมะ

ไหนว่าอ้วนไง

ก็แค่พูดว่าอ้วน ไม่ได้ห้ามว่าอย่ากินปะ จะไปไหม เลี้ยง

หาเลี้ยง?

ผมหรี่ตาถามทวนประโยค คงไม่หูฝาดใช่มะ

ทิ้งรถมึงไว้นี่แหละ แล้วมาซ้อนมอเตอร์ไซค์กูคนบนมอเตอร์ไซค์สตาร์ทรถทำหน้าเข้ม ถ้าชักช้ากูไม่เลี้ยงแล้วนะ ชาบูก็ไม่ต้องแดก จะไปวิ่งไปทำเหี้ยไรของมึงก็เชิญ เอาไง

อะๆ อย่าดุดิ ไปก็ได้

ถ้าไปกินชาบูกับไลม์ ผมต้องเสียเงินเองแน่ๆ รายนั้นคงไม่มาใจดีเลี้ยงผมแน่นอน ช่วงนี้ยิ่งต้องประหยัดด้วย เอาเป็นว่ายอมโดนบ่นนิดหน่อยเพื่อแลกกับชาบูหนึ่งมื้อคณิตยอมครับ

นาทีนี้ของฟรีสำคัญกว่ามิตรภาพ

ขอโทษนะไลม์ กูหิวอะ U_U






















-120%-
สวสดีค่าาาา
หายไปเลย เหมือนลืมรหัสผ่านเข้าเด็กดี
ขออภัยเป็นอย่างสูง เราไม่ได้ทิ้งเรื่องนี้แต่เรากำลังปั่น!!!
เดดไลน์กำลังกินกระบาลค่า555555555

-----------------------
25/12/16
เราขอแจ้งให้ทราบว่า
ขณะนี้โน้ตบุ๊กผู้แต่งได้ลาโลกไปแล้วค่ะ
และไฟล์งานถูกโอนมาไม่สมบูรณ์ ทำให้ต้องรอซ่อมเสร็จก่อน
จริงๆจะอัพตั้งแต่เมื่อวานค่ะแต่คอมเปิดไม่ติดเลย
ถ้าคอมกลับมาได้จะรีบอัพค่ะ (ศูนย์บอก 2-3 วัน)
เราไม่ดองค่ะเพราะตั้งใจจะอัพ แต่ดูมันทำสิ ฮือออ


--------------------------------
จริงๆ คอมยังไม่หายพัง แต่เราก็หาทางมาจนได้!
เรากำลังจะปิดต้นฉบับเรื่องนี้แล้ว
และต่อไปนี้ก็ไม่ต้องรอนานๆ แล้วนะ5555555555555555555555
ที่สำคัญเปลี่ยนอิมเมจอีกแล้ว มันไม่ลงตัวสักที มาลงเอาที่คู่นี้
เรื่องนี้ไม่ใช่การลงเรือชิป แต่ใช้ภาพมาเป็นเรฟเฉยๆ นะจ๊ะ
ขอบคุณคนที่รอและแฟบด้วยนะคะ
รักมากมาย จุ๊บๆ จ้า

PS.ยังมิได้แก้คำผิด
----------------------------


แอดแฟน กดที่รูปน้องคณิตเลย!
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามไปเสริมหล่อคณิตได้ที่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 284 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1587 Noname07 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 01:13
    หึงก็บอกมาเอฟฟฟ
    #1,587
    0
  2. #1555 rattanalak44 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:45
    เหมือนหวงอ่ะ
    #1,555
    0
  3. #1530 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 12:01

    อันนี้หึงหรืออะไรง่าาา5555

    #1,530
    0
  4. #1501 buakaiyuan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 04:09
    นี่คืออาการของคนขี้หึงใช่มะ ยอมรับมาซะดีๆ ~
    #1,501
    0
  5. #1492 eveissyah (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 18:53
    หวงเค้าก้บอกกกกก
    #1,492
    0
  6. #1440 NJChokdee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 00:45
    ประโยคสุดท้าย.....55555
    #1,440
    0
  7. #1108 PareWaPkh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 22:10
    แหมมมมมม
    #1,108
    0
  8. #990 nagimoji (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 00:07
    หึงแหน่น้อนน
    #990
    0
  9. #838 Mistyblack (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 15:57
    หึงหล่าาาาาา
    #838
    0
  10. #722 amayys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:28
    แอะๆ พี่เอฟฟฟ นี่มันอาการของคนขี้หึงชัดๆเลยนาาาาาาาาา กิ้วๆ
    #722
    0
  11. #572 ช่อมช้อม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 21:32
    พี่เอฟหึงน้องหรอคะะะะ เอร้ย
    #572
    0
  12. #521 namnam68 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 22:34
    อยากจะแหมมมม
    #521
    0
  13. #514 Moon-drop (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:57
    หึงก็บอกดิพี่ แหมะ ทำมาเปงไม่สนใจ
    #514
    0
  14. #412 Mint Sch (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 07:38
    หึงเหรอค่ะพี่ ว้ายยย
    #412
    0
  15. #341 byn.s (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 11:52
    หึงน้องก็บอกสิคะคุณเอฟ อิ______อิ
    #341
    0
  16. #340 Misamina (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 11:20
    ไรท์มาอัพบ่อยๆก็ดีนะคะรีดติดมาก
    #340
    0
  17. วันที่ 14 มกราคม 2561 / 10:21
    หึงก็บอกดิค่ะ โอ้ยยยยย เขินชิบหายเลยว้อยยยยยย
    #339
    0
  18. #338 นิ้วของจีมิน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 10:02
    หึงก็บอกกก
    #338
    0
  19. #337 ท้องฟ้าเรืองแสง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 08:49
    หึงใช่ไหมคะ หึงก็บอกหึงค่ะ
    #337
    0
  20. #336 NanohaSeiko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 01:35
    หึงป้ะเนี่ยยยยยยย แหมมมมม
    #336
    0
  21. #335 bassjeedjad (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 21:39
    ยังไงงง ไลม์นี่มาดีๆเนอะ เมจก็น่ารัก เพราะพี่ชอบคนหล่อ
    #335
    0
  22. #334 WaDaMoKu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 21:28
    เเหมมมมมม เรียกร้องความสนใจ
    #334
    0
  23. #333 bai_tong034 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 20:36
    ยังไงครับยังไงงงง หึงหรือหวงงง
    #333
    0
  24. #332 น้ำกัส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 20:29
    เมจไลม์ดีต่อใจมากค่ะ><
    #332
    0
  25. #331 violetsky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 20:13
    หึงไหมหรือหวงหรือห่วงหรือ คิดไม่ออกล่ะ 555
    #331
    0