[YAOI] ll REWARD ll ปรึกษา (รัก) ❤ [END]

ตอนที่ 5 : ll ปรึกษา (รัก) ll EP.03 :: เป็นรูมเมท [120%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,085
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 317 ครั้ง
    29 ธ.ค. 60

ll REWARD ll
#คณิตติดเอฟ

EP.03
เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งที่ 3














กระทู้ยอดนิยมในพันทิ๊ฟ

วิธีเปลี่ยนแปลงตัวเองภายในเดือนเดียว

เพราะอกหักจึงทำให้ฉันลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง

‘[รีวิวจากหน้าปลวกวิวัฒนาการเป็นนางฟ้าภายในหนึ่งเดือน

ผมเลื่อนหน้าทามไลน์ของเว็บไซต์ที่ลงเรื่องราวกระทู้ของชาวบ้านไว้มากมายนับแสนกว่ากระทู้ ผมกดเข้าไปก็พบว่าบางกระทู้ไม่ช่วยอะไรผมเลย แถมยังแอบเนียนขายของ บางคนก็โปรโมทตัวเองกลายเป็นเน็ตไอดอลภายในค่ำคืนอีก น้อยมากที่จะเจอกระทู้พลีชีพรีวิวเปลี่ยนแปลงตัวเองแบบจริงๆ จังๆ ไม่ศัลยกรรมใดๆ ทั้งนั้น

ถ้าผมมีเงินมากพอที่จะทุบหน้าตัวเองได้ก็คงดีสิเนอะ

ถ้าคุณมีความรัก คุณจะพัฒนาตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ถ้ามีความรักงั้นเหรอ

มันจะไปมีได้ไงวะ ถ้าคนยังมองข้ามความจริงใจแล้วเล็งเป้ามาที่เบ้าหน้าอยู่อย่างงี้อะ หรือเราเองวะที่เรื่องมากในความรัก

ได้ข่าวว่าอกหักจากสาวสวยเชียร์ลีดเดอร์

เสียงของไอ้ชาลีทำผมผงะออกจากหน้าจอคอมโน๊ตบุ๊กก่อนจะหันไปมองมันที่กำลังนั่งแทะเมล็ดแตงโมอยู่บนพื้น

รู้ได้ไง

เขาลือกันให้แซด นี่ลือมายันที่สอนพิเศษวาดรูปผมแล้วเนี่ย” มันว่าก่อนจะปาเปลือกเมล็ดแตงโมใส่หน้าผมอย่างไม่เคารพ น่าขายหน้า

กูแค่ชอบ กูก็บอกเขาไปว่าชอบ มันผิดหรือไง

ผิด” มันตัดความหวังผมฉับพลัน สรุปมึงเป็นน้องกูจริงไหมอีเด็กเวร คิดไงไปชอบคนที่เขาทั้งฐานันดรดี หน้าตาดี หุ่นดี แถมยังเรียนดีอีก

เพราะเขามีดีไงกูถึงชอบ

แต่พี่ไม่เจียมตัว พี่ไม่มีดีอะไรเลยนอกจากเรียนเก่ง มันยักไหล่ดูไม่ค่อยอยากจะพูดข้อดีของผมเสียเท่าไร

ยังดีที่กูก็มีข้อดีกับเขาล่ะวะ!

แล้วจะให้กูทำไง อยากมีความรักกับเขาบ้างนี่หว่า

พี่เอาแต่บ่นว่าคนเรามองกันที่หน้าตา แต่สิ่งที่พี่ทำอยู่ตอนนี้ก็ไม่ต่างจากคนพวกนั้นหรอก พี่เอาแต่ชอบคนสวยๆ น่ารักๆ พี่ก็ไม่สนใจนิสัยเขาอยู่แล้วปะ

เอ่อ ก็จริงอย่างที่มันพูดอะ ผมชอบอุ่นใจก็เพราะเธอน่ารักแถมยังดูสวยเวลายิ้มอีก ลืมไปเลยว่าผมก็ไม่ได้ดูคนที่นิสัยก่อนอันดับแรก

นิดๆ หน่อยๆ น่า

ว่าแต่เขาอีเหนาเป็นเองชัดๆ” ปาเปลือกเมล็ดแตงโมใส่หน้ากูอีกแล้ว อีทุยเอ้ย!

จะให้กูทำไงอะ

ลองจีบผู้หญิงธรรมดาๆ บ้านๆ ดู

สำหรับกู พี่อุ่นใจก็หน้าบ้านๆ แล้วนะ

ถุยเพื่อนที่เรียนพิเศษแอบเอาเฟซมาให้ผมส่องแล้ว บ้านบ้าบออะไรพี่ คนติดตามเขาเกือบหมื่น

หน็อย ขนาดกูชอบเขามาสองวันกูยังไม่มีเฟซบุ๊กเลย ไอ้พวกนี้มันร้ายชะมัด ขนาดยังไม่เข้ามหาวิทยาลัยกันเลยนะ

เออๆ ยอมรับก็ได้ว่ากูก็เรื่องมากในระดับนึง แต่ต่อไปนี้กูจะไม่สนความรักอีกแล้ว กูจะหันมาดูแลตัวเอง

พูดรอบที่ร้อยสิบสามแหละ

พรวด

ถึงกับขาอ่อนเกือบลงจากเก้าอี้

ไม่ขัดกูสักเรื่องจะตายห่าไหมไอ้ชาลี

มันจริงนี่ พี่บอกผมว่าจะหล่อๆ ไม่เห็นจะหล่อขึ้นมาสักนิด แว่นบนหน้าพี่อะ เมื่อไรจะเอาออก ผมเห็นแล้วมันขัดใจจริงๆ นะ

ทีมึงยังใส่แว่นได้เลย เนี่ยๆ

ผมว่าไม่พอยังเอื้อมมือไปขยับแว่นสายตาของมันขึ้นๆ ลงๆ ด้วยความโมโห ทีตัวเองใส่แว่นละไม่ขัดใจ ทีกูใส่แว่นดันเสือกไปหนักกระบาลมัน

อันนี้ใส่ตอนอ่านหนังสือเว้ย ไม่ได้ใส่พร่ำเพื่อเหมือนพี่นี่” มันว่าพลางปัดมือผมออกอย่างไม่ใยดี “ถ้าพี่ถอดแว่นออกนะ ผมว่าพี่น่าจะเผยคาริสม่าได้มากกว่านี้อะ

คาริสม่าที่เอาไว้ทาสังคังอะนะ

นั่นซีม่า

ผ่ามผ่าม!”

นี่เล่นเองชงมุกกันเอง ตลก

เพราะพี่เป็นซะอย่างเนี่ย จริงจังดิพี่จริงจัง

กูถอดแว่นแล้วมันมองไม่เห็น แถมกูยังใส่คอนแทคเลนส์เองไม่เป็นด้วย มึงใส่ให้กูทุกวันได้ไหมล่ะ

ไม่อะ

นั่นแหละปัญหาของกู กูถึงต้องใส่แว่นแบบนี้ไปตลอดไง

จริงๆ ผมเคยเสี่ยงตายซื้อคอนแทคเลนส์ตลาดนัดคู่ละ 99 บาทแบบสายตามาใส่ด้วยแหละ ผลลัพท์คือผมใส่กลับด้านแถมตกพื้นเสียไปฟรีๆ นิ้วที่กำลังจะดันคอนแทคเลนส์ก็ทิ่มลูกตาผมเต็มๆ ระคายเคืองไปเกือบสามวันพ่วงโรคตาแดงมาอีก นั่นแหละผมเลยล้มเลิกที่จะใส่มันไปตลอดกาล ลาก่อนอย่าได้พบเจอกันอีกเลย เกือบตาบอดตาย

พี่ก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไรหรอก แค่พี่ยังหาทางดูแลตัวเองไม่ถูกวิธีแค่นั้น

นี่ไงกูถึงต้องพึ่งพันทิปอยู่เนี่ย

มันจะช่วยได้เหรออออ

ไอ้ชาลีทำเสียงยานครางดูถูกในความตั้งใจผมอย่างเต็มเปี่ยม

คอยดูเหอะ

ผมเรียนจบปีสี่ พี่จะหล่อขึ้นหรือเปล่าเถอะ

มึงน่าจะมีผัวก่อนไอ้ชาลี!”

โมโหจนต้องคว้าดินสอปาใส่มัน แต่ด้วยไหวพริบของมันทำให้หลบสิ่งของที่ผมปาไปทัน

โห ปากเหรอนั่นอะ

แล้ววันนี้มึงไม่มีเรียนพิเศษหรือไง มานั่งแทะเมล็ดแตงโมอยู่ได้ เลอะเทอะ

ผมบ่น เพราะพื้นที่มันนั่งอยู่ตอนนี้เต็มไปด้วยเปลือกเมล็ดแตงโมเกลื่อนไปหมด หล่อแต่ซกมกเป็นถ้าผมเป็นแฟนมันคงเหนื่อยใจตายห่า

เดี๋ยวจะไปแล้ว ไม่ต้องรีบไล่หรอกน่า มันยังไม่บ่ายสามเลย

ผมแหงนหน้ามองนาฬิกาที่ตอนนี้เวลาบ่ายสองกว่าๆ แต่เจ้าตัวกลับยังไม่ลุกไปอาบน้ำหรือเตรียมข้าวของไปเรียนพิเศษแต่อย่างใด แม้จะเป็นวันเสาร์อาทิตย์มันก็ขยันไปเรียนได้เสมอ เรื่องวาดรูปน่ะงานถนัดมัน แต่เรื่องเรียนที่สอนในคลาสนี่ห่วยระบมสุดๆ ไม่มีเกรดสี่มาให้ครอบครัวได้ชื่นชมหรอก

ผมหันกลับมาสนใจกระทู้บนหน้าจอคอมอีกระรอก ไอ้กระทู้ถ้าคุณมีความรักนี่มันจะช่วยอะไรผมได้อะ ผมจะไปมีความรักกับใครได้วะ คิดแล้วเวียนหัวชะมัด

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงสั่นที่หน้าจอมือถือทำผมละความสนใจจากโน๊ตบุ๊กอีกรอบ พอเห็นว่ามันขึ้นชื่อว่าเป็นพี่เอฟผมก็รีบคว้าขึ้นมารับสายแทบไม่ทัน

โหลพี่” 

กรอกน้ำเสียงด้วยความตื่นเต้นจนไอ้คนที่นั่งแทะเมล็ดแตงโมต้องเงยหน้ามองด้วยความสนใจ

(กูมาหอมึงแหละ มึงอยู่ห้องไหน)

ฮะมาหอผม มาทำไมพี่

ผมกวาดตามองรอบห้องตัวเองก็พบกับเศษซากกางเกงในของไอ้ชาลี รวมไปถึงจานชามที่กินแล้วไม่ล้างส่งกลิ่นคละคลุ้งจนชินจมูกผมแต่คงไม่น่าจะชินจมูกคนอื่น

(มึงอยากให้กูมาช่วยเปลี่ยนแปลงมึงนี่ นี่ไงกูมาแล้ว บอกเลขห้องกูมา เร็ว ร้อน

น้ำเสียงแข็งกร้าวราวกับถูกบังคับให้มาทำเอาผมดีดตัวลุกขึ้นแล้วดึงคอเสื้อไอ้ชาลีให้ลุกขึ้นก่อนจะเอามือปิดมือถือไว้เพื่อไม่ให้ปลายสายได้ยิน

แขกกูกำลังมา มึงช่วยเก็บห้องทีดิ

เรื่องไรอะ” ไอ้เด็กเวรนี่

กูให้สามร้อย

น้อยไป

ห้าร้อย

คิดก่อนน้า อืมมมม

เจ็ดร้อย ถ้าไม่เอากูจะ…”

เค เจ็ดร้อย อย่าลืมให้ล่ะ

ทันทีที่เจรจาต่อรองกันเสร็จ ไอ้ชาลีก็รีบเก็บข้าวของที่ตัวเองทำเลอะเทอะไว้อย่างด่วน ผมยิ้มขึ้นเมื่อเห็นว่ามันทำให้ผมพอใจเป็นอย่างมาก

ห้องสองศูนย์สี่” ผมบอกปลายสายไปในทันที

ทุกอย่างเงียบไม่มีอะไรตอบกลับมาจนผมต้องละหูมาดูว่าเขาวางไปหรือยังและก็พบว่าเขาวางไปแล้วแต่ไม่รู้ว่าตอนไหน แบตเสื่อมอีกปะวะ ชอบวางหูโดยไม่มีคำบอกลาสักคำหรือมันเป็นสไตล์ของเขากันวะ

พี่ดีลสาวมาเหรอ อกหักแค่นี้ไม่จำเป็นต้องซื้อกินปะ ทำยังกะของขาด

ผมหันไปมองไอ้ชาลีที่บ่นไปก็โยนกางเกงในเลขแปดที่พาดบนหัวนอนผมลงตะกร้าอย่างลวกๆ

ดีลเชี่ยไร กูมีจรรยาบรรณพอ

แล้วใครจะมาหาพี่ มีเพื่อนกับเขาด้วยเหรอ

จึก!

ไม่กัดกูคือมึงนอนไม่หลับเหรอไอ้เด็กนี่!


เออมี หล่อกว่ามึงด้วย

ขนาดนั้นเลย

ไอ้ชาลีทำหน้าทำตาไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูด เดี๋ยวมึงคอยดูเหอะ มึงจะอึ้งในความหล่อของเขาเหมือนที่กูเห็นเขาในระยะใกล้ ขนาดเคยไปดูบอลมหาวิทยาลัยครั้งหนึ่งแล้วเห็นพี่เขาเตะอยู่ไกลๆ ยังว่าหล่อแล้วนะ นี่พอมาเจอใกล้ๆ ถึงขั้นตายอะขนาดเป็นผู้ชายด้วยกันแท้ๆ

ผมรีบเก็บกวาดข้าวของให้เป็นระเบียบ แม้จะต้องจ่ายเจ็ดร้อยบาทให้น้องตัวเองแต่สิ่งที่มันทำคือจัดได้ว่างานเผาสุดๆ หยิบอันนั้นอันนี้ลงตะกร้าสถานเดียว ส่วนกลิ่นเน่าจากมาม่าบูดนี่ กำจัดออกไม่ได้จริงๆ

ก๊อก!

เสียงเคาะครั้งเดียวทำเอาเราสองคนหันขวับราวกับนัดกันมา มันช่างเป็นเสียงเคาะที่หนักแน่นเหี้ยๆ ไม่สามครั้งด้วยนะ คือครั้งเดียวรู้เรื่องอะ

อินดี้ฉิบหาย

ผมรวบรวมความกล้าเสยผมหน้าม้าตัวเองลวกๆ แล้วเปิดประตูต้อนรับคนมาเยือนด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

พี่เอฟยืนนิ่งๆ หน้านิ่งๆ และแววตานิ่งๆ สมกับเป็นเขาสุดๆ รวมไปถึงในมือพี่แกยังถือกระเป๋าสะพายใบใหญ่สภาพผ่านพ้นสงครามโลกครั้งที่สี่มาอย่างโชกโชน

หวัด...”

หลบ

ไม่ทันจะได้ทักทายตามมารยาท เจ้าตัวก็ผลักตัวผมเบี่ยงหลบแล้วแทรกตัวเองเข้ามายืนในห้องผมเป็นที่เรียบร้อย โดยมีไอ้ชาลียืนประชันหน้าอยู่

ทั้งสองยืนนิ่งจนผมอดสงสัยไม่ได้ที่จะต้องเอียงตัวมองไอ้ชาลีว่ามันกำลังทำอะไร และก็พบได้ว่า

มันถอดเสื้อออก!

ดีฮะ

มันทักทายพี่เอฟที่เดินเข้าห้องมาด้วยอาการสตั้นไปเล็กน้อย อย่าว่าแต่พี่เอฟสตั้นเลย ผมก็ด้วย!

ไอ้ชาลีมึงถอดเสื้อทำไมเนี่ย

เอ้า ก็จะเอาเสื้อผ้าลงไปซัก ขี้เกียจซักหลายรอบเลยถอดตัวที่ใส่อยู่ซักไปด้วย

แต่แขกมาห้อง มึงเห็นไหม!”

พี่ไม่ถือใช่ไหมครับ

ไอ้ชาลีไม่ฟังผมแต่กลับหันไปถามพี่เอฟแบบกวนตีน คนถูกถามไม่ตอบแต่ชายตามองแรงมาที่ผมอย่างไม่สบอารมณ์เสียเท่าไร

แหะๆ น้องชายผมอะพี่ โทษที

ผมตอบพลางดึงเสื้อในตะกร้าที่มันถือขึ้นมาสวมให้ไอ้ชาลีลวกๆ

น้องชาย?พี่เอฟทวนสงสัย ผมเลยพยักหน้าให้อย่างถี่ๆ หน้าไม่เหมือนกันเลยวะ

สายตาพี่เอฟมองมาที่หน้าผมก่อนจะสลับไปมองหน้าไอ้ชาลีอย่างไม่เชื่อสายตา

ประเด็นพวกนี้มันเกิดขึ้นกับผมจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว ผมถึงไม่ค่อยอยากจะบอกใครว่ามันเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม เพราะไม่มีใครเชื่อสักคน ดีเอ็นเอบนหน้ามันผิดเพี้ยนจนคนอื่นไม่เชื่อไปแล้วอะ

ใครๆ ก็บอกแบบนั้นพี่ แต่จริงๆ ผมกับพี่คณิตเป็นลูกพี่ลูกน้องที่ใช้นามสกุลเดียวกัน

ไอ้ชาลีพูดทวนก่อนจะใส่เสื้อที่ผมสวมให้ลวกๆ กลับมาเป็นปกติ คนมาเยือนเดินมานั่งที่โซฟาพลางพยักหน้าด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเชื่อเท่าไร

ถ้าบอกว่าผมเป็นลูกเก็บมาเลี้ยงก็คงเชื่อมากกว่านี้มั้ง

อยู่กันสองคนเหรอ

พี่เอฟเอ่ยถามขึ้น ผมพยักหน้าหงึกหงักตอบตามด้วยไอ้ชาลีที่เดินไปนั่งบนเตียงด้วยความเคยชิน ส่วนผมก็ยืนค้ำหัวแขกเพราะไม่มีที่นั่ง จะให้นั่งพื้นก็ดูเหมือนทาสเบื้องล่างยังไม่รู้แหะ

"เปล่าพี่ ผมแค่มาอยู่เฉพาะศุกร์เสาร์อาทิตย์ ผมเรียนโรงเรียนประจำอะ มาอาศัยอยู่ที่นี่เพราะมันใกล้ที่เรียนพิเศษของผม

น้องชายสุดที่รักอาสาตอบแทนผมทุกอย่าง กลายเป็นว่าแขกที่มาเยือนไม่ได้คุยกับผมสักแอะ

อืม ก็ดีพี่เอฟว่าพลางวางกระเป๋าใบใหญ่ไว้กับพื้น กูว่าจะมาขอมึงเป็นเมทพอดี

โธ่ แค่นี้เอง นึกว่าเรื่องอะ… 

หา! ว่าไงนะ?

เมทอะไรพี่ผมถามกลับไปอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ไอ้ชาลีดูจะตกใจไม่แพ้ผม พี่จะมาอยู่หอผมเหรอ

เออ แล้วกูจะมาขออยู่ฟรีด้วย

เฮ้ยได้ไง ไม่ได้พี่

บ้าเปล่าวะ จะมาขออยู่กันง่ายๆ ทั้งที่เราเพิ่งรู้จักกันได้เพียงวันเดียวเนี่ยนะ ไม่ดิ ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ

แล้วอย่าบอกนะว่าไอ้กระเป๋าหนักๆ ที่ลงทุนแบกมานี่เป็นสัมภาระเตรียมย้ายหออะ

ต้องได้ นี่คือข้อแลกเปลี่ยนที่มึงควรจะอนุญาตให้กูอยู่ด้วย จนกว่ากูจะหาหอใหม่ได้ เพราะทุกวันนี้กูอยู่กับไอ้สัจจะเบื่อแหละ กูอยากเปลี่ยนบรรยากาศที่อยู่อาศัยบ้าง

แล้วพูดไม่พอยังเอนตัวลงไปนอนกับโซฟากระดิกเท้าดิ๊กๆ ราวกับเป็นบ้านตัวเองอีก!

ผมหันไปเหวอใส่ไอ้ชาลีที่ขมวดคิ้วมองพี่เอฟอย่างไม่เข้าใจ อย่าว่าแต่มึงไม่เข้าใจเลยกูก็ด้วย โคตรงงและโคตรอึน

แต่พี่ยังไม่ตกลงเรื่องนี้กับผมเลยนะ

นี่ไง กูก็พูดอยู่นี่ไง

ผมไม่อนุญาต

งั้นกูก็ไม่ช่วยเรื่องที่มึงขอแล้วกัน

เจ้าตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้วคว้ากระเป๋าเตรียมออกจากห้อง ผมที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบคว้าแขนพี่แกเอาไว้ไม่ให้ไปไหน

เชี่ย ฉากนี้แม่งเหมือนเลิกกับแฟน แล้วแฟนย้ายห้องหนีเลยต้องพยายามง้อฉุดรั้งเอาไว้เลยว่ะ

ขนลุก!

พี่คณิตก็ให้พี่เขาอยู่ด้วยก็ได้นะ ผมก็ไม่ค่อยอยู่กับพี่สักเท่าไร พี่จะได้ไม่เอาแต่โทรไปตัดพ้อกับแม่ผม

ไอ้ชาลีพูดด้วยท่าทางที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรกับชีวิตทั้งนั้น เรื่องที่ผมชอบโทรไปหาป้ามันก็จริง ผมก็เหงาเพราะไม่มีเพื่อนสนิทด้วยก็ส่วนหนึ่ง อยู่คนเดียวมันก็จะมีอารมณ์เปลี่ยวๆ บ้างปะวะ

เอาไง

พี่เอฟทวนถามด้วยสีหน้าหาเรื่อง นี่คือคนที่ขอคนอื่นอยู่ด้วยเหรอวะ ไม่มีแววตาขอร้องขอความเห็นใจเลยสักนิด นี่มันเหมือนบังคับข่มขู่กันชัดๆ

แล้วน้องผมอะผมรีบหาทางหนีทีไล่ อย่างน้อยไอ้ชาลีก็ต้องกลับมานอนนี่ จะมานอนเบียดกันคงอึดอัดตาย ผมไม่ให้พี่นอนเตียงผมหรอกนะ บอกไว้ก่อน

ผมไปนอนหอเพื่อนแถวๆ ที่เรียนพิเศษก็ได้

ขวับ!

คอแทบหลุด!

ผมหันไปเพ่งมองไอ้ชาลีที่พูดอะไรไม่เข้าหูออกมา มึงจะอยากไปนอนหอเพื่อนอะไรเอาตอนนี้วะ

น้องมันไม่มีปัญหา ปัญหาอยู่ที่มึงแล้ว เอาไง ถ้าไม่ตกลงก็คือจบ กูจะได้กลับไปใช้ชีวิตของกู

สัด คิดยากไม่พอ คนตรงหน้าเสือกใจร้อนอีก

ผมมองมือตัวเองที่ดึงแขนพี่เอฟเอาไว้ เส้นเลือดของผมผุดขึ้นชัดเพราะตัวเองกำลังเกร็งมือไม่ให้ใช้แรงเยอะกับร่างกายพี่เขา สมองก็มีเส้นเลือดผุดเช่นกันเพราะตอนนี้โคตรเครียด กูจะกลายเป็นไมเกรนก็วันนี้แหละ

ผมไม่เคยอยู่กับใครเลยมาตั้งแต่เด็ก นอกจากไอ้ชาลีเพียงคนเดียว แล้วนี่อายุจะ 19 เพิ่งจะมีรูมเมทกับเขาผมควรจะปรับตัวยังไงอะ แถมรูมเมทยังมีนิสัยที่กระโดดกับนิสัยผมไปคนละโยชน์ราวกับเกิดมาคนละโลก ผมเงยหน้ามองคนตรงหน้าที่ไม่ละสายตาไปไหน เหงื่อผุดขึ้นจนไอเริ่มเกาะแว่น นี่ไม่ได้ร้อนนะ นี่กำลังใช้ความคิด!

อืม

อะไร อืมอะไรมึง

ผมอนุญาต

เค

ฟิ้ววววว~

ตุบ!

กระเป๋าสะพายที่อยู่ในมือพี่เขาตอนแรกลอยละลิ่วข้ามหัวผมไปไม่ถึงห้าวิหลังจากที่ผมพยักหน้าอนุญาตให้พี่เขามาร่วมชายคาด้วย หน้าตาผมเหยเกจนผิดรูป แต่มีใครบางคนกำลังทำหน้าคล้ายสมน้ำหน้าผมอยู่

มึงเลยไอ้ชาลี!

พี่จะย้ายมาวันนี้เลยปะ คืนนี้ผมจะได้ไปหอเพื่อน

ตามนั้น

แค่คำง่ายๆ ที่คนคูลๆ รู้กันเพียงสองคน ผมก็เห็นถึงหายนะที่จะเข้ามาเยือนหอได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง

นี่ว่าไอ้ชาลีซกมกพอแล้ว พี่เอฟแม่งต้องขนาดไหนวะ ยิ่งป่าเถื่อนดูไม่สนใจโลกอยู่ด้วย

ถ้าพี่เข้ามาอยู่แล้วก็ช่วยบอกวิธีพัฒนาผมด้วยนะ ผมเปิดกระทู้อ่านตั้งแต่เช้าแล้วไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักกระทู้นึง

ผมเอนตัวนั่งลงบนเก้าอี้โต๊ะคอม ไอ้ชาลีจัดการเก็บข้าวของเตรียมเพ่นไปหอเพื่อน ส่วนไอ้พี่เอฟก็นอนกระดิกเท้าอยู่บนโซฟา สองมือไถ่หน้าจอมือถืออย่างไม่ใยดีใครทั้งนั้น

นี่วาดรูปด้วยเหรอ

พี่เอฟเอ่ยถามใครบางคนขึ้น ผมหันไปก็พบว่าเขามองหน้าผมอยู่ ผมมองไปที่กระดานวาดรูปที่เขายกขึ้นมาถามอย่างสงสัย

ของไอ้ชาลีผมชี้ไปที่ไอ้เด็กที่กำลังงุ่นวุ่นวายกับกระเป๋าตัวเอง มันจะเรียนต่อศิลปะกรรมอะ ตอนนี้มันเรียนพิเศษเกี่ยวกับวาดรูปอยู่

ชอบวาดรูปเหรอพี่เอฟหันไปสนใจไอ้ชาลีแทน

ครับ ผมอยากเรียนพวกออกแบบกราฟฟิก

งั้น ไว้ว่างๆ เดี๋ยวพาไปรู้จักไอ้สัจจะแล้วกัน ไอ้นั่นเก่งพวกกราฟฟิก น่าจะให้ความรู้ได้เยอะ

พี่เรียนศิลปะเหรอ

ดูๆ ตาโตเชียวอีเด็กเวร

อืม

โห ขอบคุณครับ ผมฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะพี่ ผมต้องสอบติดที่เดียวกับพี่ให้ได้คอยดู

อย่ามาเกาะกู

พี่เอฟรีบดันหน้าไอ้ชาลีทันทีที่คนตัวสูงเริ่มจะเข้าไปกอด ผมแอบกลั้นขำในใจแต่ก็ทำเป็นนิ่งเอาไว้ไม่งั้นอาจจะโดนด่าไปด้วยฟรีๆ

ที่พี่คณิตบอกว่ามีเพื่อนหล่อ ผมก็ไม่คิดว่าจะหล่ออย่างที่พี่เขาบอกไว้เลยแหะ

ผมสะอึกทันทีที่อยู่ๆ ไอ้ชาลีก็พูดเรื่องที่ผมโม้ขึ้นมา ผมหันไปยิ้มเจื่อนๆ ให้พี่เอฟเพราะรู้ดีว่าเราสองคนไม่ได้ตกลงความเป็นเพื่อนเอาไว้ แหม่ นานๆ ทีจะมีคนเข้ามาในชีวิต ผมขอเอามาอวดหน่อยไม่ได้เหรอ TT

แล้วเป็นไง หล่ออย่างที่ไอ้นิดพูดมะ

สุดๆ ผมนี่ยอมแพ้

"แน่นอน ไม่มีใครผิดหวังในความหล่อของกูอยู่แล้ว"

มึงก็มั่นหน้ามั่นโหนกจริงเว้ย!

แต่ความจริงคือมึงก็หล่ออย่างที่มั่นนั่นแหละ ไม่เถียง

แล้วนี่มึงหอบข้าวหอบของจะไปหอเพื่อนเลยหรือไง

ผมรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีที่ได้โอกาสไม่งั้นพี่เอฟแม่งได้ด่าผมเรื่องโกหกที่ผมกับเขาเป็นเพื่อนกันแน่ๆ

ใช่ พี่ไม่มีสิทธิ์เอาเรื่องที่ผมไปนอนกับเพื่อนไปฟ้องแม่ผมนะ เพราะพี่รับรูมเมทมาอยู่ด้วยเอง

นี่มึงอย่าบอกว่ามึงรอโอกาสจะย้ายไปนอนที่อื่นตั้งนานแล้ว

ใช่ ไปแหละ สวัสดีครับพี่ อย่าลืมเรื่องที่จะให้เพื่อนพี่สอนกราฟฟิกผมนะ เจ็ดร้อยผมด้วยไอ้พี่คณิต!”

ไม่ทันได้เอ่ยคำล่ำลา ไอ้ชาลีผู้หล่อเหลาก็ใส่เกียร์หมามุ่งหน้าออกไปจากประตูห้องผมทันที ปล่อยให้ผมเหวอกับสิ่งที่มันบอกไว้เพียงลำพัง ถึงว่า ทำไมถึงให้พี่เอฟมาเป็นเมทกูง่ายจัง เพราะแม่งมีแผนแน่วแน่ว่าอยากไปนอนหอเพื่อนตั้งนานแล้วนี่เอง

เปิดทางมันจนได้สินะกู

รู้สึกบรรยากาศมาคุอีกครั้งเมื่อสายตาผมหันไปปะทะกับพี่เอฟเข้าพอดี ห้องก็เปิดแอร์เย็นเฉียบบวกกับพัดลมที่เปิดจนหน้าม้าผมกระพืออีก แต่ทำไมรู้สึกอบอ้าว ร้อนภายในใจแปลกๆ

ถ้าพี่จะนอน พี่…”

พี่ห้ามนอนบนเตียงนะ ใช่มะ

ทำไมพี่เขาชอบรู้ความคิดผมจัง ผมก็ไม่ได้คิดดังอะไรขนาดนั้นนะ

ตามนั้น ผมนอนดิ้น ถ้าพี่จะนอนพี่ก็นอนข้างล่างไม่ก็โซฟาไปนะครับ

คนเมื่อกี้น้องชายมึงจริงๆ เหรอ

ดูเหมือนเขาจะไม่สนเรื่องเตียงนอน แต่กลับสนใจไอ้ชาลีเป็นพิเศษ นี่ไม่เลิกสงสัยสปีชี่ส์ดีเอ็นเออีกเหรอวะเนี่ย

นามสกุลเดียวกันเลยแหละ มันเป็นลูกป้าผม ส่วนผมก็ลูกน้ามันผมตอบไปด้วยความน้อยใจนิดๆ เพราะหน้าตาที่ต่างกัน คนเลยไม่ค่อยเชื่อแหละ ผมเข้าใจ ผมชินแล้ว

ก็จริง กูมองแล้วไม่เห็นมีเค้าโครงความเป็นญาติกันเลยสักนิด

จิ๊

จิปากใส่กูเหรอ

เปล่าจริงๆ คือจิปากเพราะไม่พอใจแหละ แต่ลืมไปว่าคนตรงหน้ามันโหดเกินกว่าจะทำแบบนั้นใส่เขา ผมเผลออะ T_T “ผมแค่ดุนฟันมันมีเศษผักติดซอกฟัน

อันนี้อุจาดกว่าเก่าอีก แม่งงงงง

น้องมึงก็หน้าตาดีนะ ทำไมไม่ขอคำปรึกษาน้องมึง มาขอกูทำไมตั้งข้ามคณะ แถมยังไม่รู้จักกันมาก่อนด้วย

น้องผมมันได้เรื่องซะที่ไหนล่ะพี่ ลำพังแค่คุยกันมันยังไม่อยากจะคุยด้วยเลยพูดถึงมันแล้วปวดหัวฉิบ อีกอย่างผมไม่ได้ตั้งใจจะขอพี่ตั้งแต่แรก แต่ผมโทรไปขอพี่ๆ ดีเจคลับซันเดย์มาต่างหาก พี่เขาให้คำปรึกษาผมว่าพี่ช่วยผมได้ ผมเลยต้องมาหน้าด้านขอพี่นี่แหละ

ผมเล่าไปตามความจริงทุกอย่าง พอพูดถึงคลับซันเดย์แล้วยังขนลุกเรื่องพี่คิวปิดไม่หายเลยว่ะ หักมุมสัดๆ หนุ่มหล่อสุภาพบุรุษตามคำเล่าลือกลายเป็นหนุ่มใจโฉด ไว้หนวดเฟิ้ม แถมด้วยรอยสักมหาโหดอีก หน้าตาไม่น่าเป็นคนให้คำปรึกษาเรื่องความรักเล้ยยย

มึงนี่มันหัวอ่อนชะมัด ใครพูดอะไรก็ทำตามที่เขาบอกเลยว่างั้น

แล้วพี่จะให้ผมทำไงอะ นาทีนี้ผมยอมหัวอ่อนจะดีกว่า มันถึงทางตันแล้วอะ

งั้นเริ่มเลยมะ

เริ่มอะไร

ผมถามด้วยสีหน้างงงวย พี่เอฟดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้วมุ่งตรงมาหาผมพร้อมกับดึงตัวผมออกจากเก้าอี้ ก่อนที่เจ้าตัวจะแทนที่ผมแล้วหันไปตั้งใจเล่นโน๊ตบุ๊กที่ผมเปิดค้างเอาไว้

ถ้าคุณมีความรัก คุณจะพัฒนาตัวเองโดยไม่รู้ตัวพี่เอฟอ่านหัวข้อกระทู้ที่ผมเปิดทิ้งไว้ ทำไมพี่แกอ่านแล้วผมขนลุกแปลกๆ เสริชห่าอะไรของมึงเนี่ย

พี่เอฟหันมาต่อว่าผมด้วยคำหยาบคาย รับไม่ได้ U_U

ผมก็กดไปเรื่อยๆ อะ มันมาเปิดโดนกระทู้นี้พอดีผมตอบ

พี่เอฟไม่ได้สนใจกระทู้นั้นแต่เขากลับนั่งอ่านกระทู้ที่เกี่ยวข้องไปเรื่อยๆ ผมขยับตัวไปใกล้ๆ เพื่อจะได้อ่านกระทู้ด้วยอย่างถนัด มือข้างที่ว่างก็เกาะเก้าอี้เขาไว้เพื่อเป็นการทรงตัวไม่ให้ล้ม

พอรู้ตัวอีกที ผมก็เข้ามาใกล้เขาเกินไปแล้ว

ไม่สิงกูไปเลยล่ะไอ้เวร

ผมมองไม่เห็นอะ ก็อยากรู้ว่าพี่อ่านอะไร

ขนาดมึงใส่แว่นแล้วมึงยังมองไม่เห็นอีกเหรอ

สายตาผมมันสั้นลงเรื่อยๆ แว่นนี่ก็เก่าพอตัวแล้วอะ

พรึ่บ

ไม่ทันที่จะได้พูดขาดคำ อยู่ๆ แว่นของผมก็หลุดออกจากหน้าราวกับหายตัวได้ ภาพที่ชัดเมื่อครู่ตัดหายเป็นภาพเบลอชนิดที่ว่าฝ้ากระจกรถตอนฝนตกยังมองเห็นมากกว่า พี่เอฟมันดึงแว่นผมออกไปทำไมวะเนี่ย

มองเห็นไหม

เห็นก็ดีสิพี่ ตอนนี้ผมเหมือนคนตาบอดเลยเถอะ

มือของผมคลำไปทั่ว รู้เพียงแค่ว่ามีพี่เอฟนั่งอยู่ตรงหน้า ผมตัดสินใจจับไหล่เขาเอาไว้ไม่งั้นผมต้องได้เด๋อด๋าปัดข้าวของรอบตัวพังเสียหายอย่างแน่นอน

มึงรู้ปะพี่เอฟว่าก่อนจะดึงมือผมออกจากไหล่เขา แล้วแว่นกูละพี่!

รู้อะไร

เวลามึงไม่แว่นแล้วดูน่ารักดีนะ

จะ จริงเหรอ

ไม่รู้ว่าพี่เขาโกหกไหมแต่พอได้ยินแบบนี้แล้วแอบรู้สึกดีชะมัด

อืม แต่มึงคงไม่เห็นหน้ามึงตอนถอดแว่นหรอก

ผมอยากถอดอยู่นะพี่ แต่คอนแทคเลนส์แม่งใส่ยากฉิบหายแต่ตอนนี้กูอยากได้แว่น!

งั้นไว้เดี๋ยวกูพาไปเลือกซื้อแล้วกัน ส่วนตอนนี้…” แว่นของผมสวมกลับเข้าที่ใบหน้าผมอีกครั้ง เหมือนตัวเองได้โลกอันสดใสกลับมาเลย เป็นไอ้แว่นไปก่อน

พี่ผมเรียกคนตรงหน้าเมื่อเห็นเขากลับไปสนใจหน้าจอคอมอีกระรอก

อะไร

พี่เอฟตอบกลับมาแม้จะไม่ได้มองหน้าผมก็รู้ได้ว่าเขาได้ยินสิ่งที่ผมเรียกทุกอย่าง

ที่พี่บอกว่าผมน่ารักนี่..."

"..."

"พี่พูดจริงใช่ปะ

“…”

ตอบผมดิพี่ ผมอุตส่าห์ดีใจ

เออ

“…”

น่ารัก พอใจยัง

พอใจมากๆ เลยแหละ อิอิ

















ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ guanlin sungwoon
"บัดซบที่สุ๊ดดดดด"
-น้องนิด-



-120%-
เป็นพี่น้องที่หน้าไปคนละสายพันธ์
แล้วยังมีนิสัยที่ไม่เหมือนกันด้วยนะ555555
ต้องเข้าใจชาลีนะ เพราะนางเป็นเด็กไม่เอาใครจริงๆ
ยกเว้นถ้าใครมาเอานางนางก็คงเอา เดี๋ยว ผิด
ฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ แรกๆ อาจจะไม่มีอะไร
ต่อไปก็คงไม่มีอะไรเหมือนกัน อรรถรสสส
ส่วนคำถามที่ถามเข้ามาเยอะมากคือ ใครเมะใครเคะ
เอาตรงๆ ที่วางแพลนไว้คือไม่มีใครเคะค่ะ
แต่แล้วสถานการณ์จะพาไปเนอะ ต้องรอลุ้นกันต่อไป
บางทีพี่สัจจะก็อาจจะสาวแตกก่อนพระนางเราก็ได้ 5555555
เปลี่ยนอิมเมจคณิตนิดหน่อยนะคะ เพราะเมจพี่มินวูเรา
ยังไม่ตรงคาแรคเตอร์คณิตค่ะ เสียใจ T_T
----------------------------

แอดแฟน กดที่รูปน้องคณิตเลย!
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามไปเสริมหล่อคณิตได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 317 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1585 Noname07 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:34
    แงเขินนนแทน
    #1,585
    0
  2. #1512 • • • นฤปนาท • •  (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 00:39

    คนหล่อคนสวยมองไปนานๆเดี๋ยวก็เบื่อ แต่คนน่ารักมองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อค่ะหนูนิต

    #1,512
    0
  3. #1449 pairsu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 18:17
    เขินนนนนนนนน
    #1,449
    0
  4. #1238 qUEENnight31 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 00:50
    เขินนนนนนนนนนนนนที่สุดอะ-///-
    #1,238
    0
  5. #1105 PareWaPkh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:17
    เขินนะ5555
    #1,105
    0
  6. #933 P-Aresia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 20:02
    น้องน่ารักอยู่แล้ว >< 
    #933
    0
  7. #835 Mistyblack (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 15:22
    ไม่ด๊ายยยย คณิต+ชาลี = เคะ เอฟ+สัจจะ = เมะ เท่านั้นนะไรท์!!!
    #835
    0
  8. #718 amayys (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:24
    แง้งงงง น่ารักกกกกกกกก
    #718
    0
  9. #684 Yukira (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:56
    น้องคณิตถอดแว่นแล้วน่ารักมากกกกรอวันน้องใส่คอนแท็ก
    #684
    0
  10. #406 Mint Sch (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 22:20
    น่ารักจังค่า
    #406
    0
  11. #322 ToNAoRLoYLoM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 16:46
    ยิ้มแก้มแล้วแล้วค้าบบบบบ >/////<
    #322
    0
  12. #270 Choco'l Pis (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 23:32
    เขินเว้ยยยยยยยง้าา
    #270
    0
  13. #250 namnam68 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:26
    น้องน่ารักแล้วรักน้องมั้ยยยย
    #250
    0
  14. #132 Dearcb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:13
    น้องมันน่สรักใช่ป่ะละ555
    #132
    0
  15. #116 PJ_20446 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 20:25
    ตล๊กกกกกก555
    #116
    0
  16. #115 ItCity (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 18:55
    น่ารักใช่ไหมล่ะตัวเธออออ จะนั้งพับเพียบรออยู่ตรงนี้นะจ๊ะ อุอิ~
    #115
    0
  17. #114 MarkB-9394 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 18:47
    รอค่าา
    #114
    0
  18. #113 นักอ่าน. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 22:36
    ตอนแรกแอบแปลกใจ เอ๊ พิซองอุนเป็นนุ้งคณิตเฉย รู้สึกแบบ เอร๊ย ตัวเล็กตะมุตะมิขึ้นมาทันที555555
    #113
    0
  19. #112 คนไง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 14:39
    ชอบบบบมากกกก น่ารักอ่ะ รอนะคะ
    #112
    0
  20. #111 Kwonki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 13:51
    ดีดีดีดีดีดีดี TT เขิน
    #111
    0
  21. #110 atom190023 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 08:30
    สู้ๆนะคะ อยากให้คณิตใส่คอนแทคเร็วๆ
    #110
    0
  22. วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 06:50
    สู้ๆน้าไรท์
    #109
    0
  23. #108 ท้องฟ้าเรืองแสง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 06:38
    ฮรือออตอนนี้น่ารักกกกก
    ขอคณิตเคะค่าาา
    #108
    0
  24. #107 Kurozhungz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 04:50
    น่ารักด้วยนะเขินง่าา

    ขอคณิตเคะนะชอบบบ
    #107
    0
  25. #106 Suttiphong Sribunchoo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 23:56
    น่ารัก พอใจยังงงงง
    #106
    0