[YAOI] ll REWARD ll ปรึกษา (รัก) ❤ [END]

ตอนที่ 34 : ll ปรึกษา (รัก) ll EP.22 :: เป็นคนขี้งอน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 405 ครั้ง
    13 ส.ค. 61

ll REWARD ll
#คณิตติดเอฟ

EP.22
เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งที่ 22 







 

คืนนั้นพี่เอฟไม่ได้กลับหอผมและผมก็ไม่รู้ว่าเขาไปพักที่ไหนยังไงกับใคร เพราะเขาไม่ได้โทรมาบอกหรือรายงานอะไรผมเลย

จะให้รายงานทำไมล่ะเนอะ เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ก็แค่รูมเมทคนนึงที่เป็นภาระทำเขาปวดหัวไปวันๆ เขาจะมาใส่ใจอะไร

นี่ผมไม่ได้ตัดพ้อนะ ผมกำลังรับความจริงต่างหาก

ATIKORN - @AUNJAI อดดูดาวเลยนังซุ่มซ่าม

/รูปภาพท้องฟ้ายามค่ำคืน

ผมอยากจะหัวเราะออกมาให้รู้แล้วรู้รอด

ใช่ ผมไม่ได้ดูดาวอะไรกับเขาหรอกเมื่อคืน แถมเจ้าตัวยังไปดูดาวโดยไม่เอ่ยชวนผมเลยสักคำ เขาถ่ายรูปท้องฟ้าและแท็กพี่อุ่นใจพร้อมแคปชั่นที่ดูน่ารักจนผมอดอิจฉาไม่ได้

เหอะ สมเพชตัวเองชะมัด

KANITไอ้คนกลับกลอก!

ผมอัพสเตตัสลอยๆ แน่นอนว่าเฟซบุ๊กผมไม่มีใครมาสนใจอะไรอยู่แล้ว มีแค่รูปดิสการ์ตูนโง่ๆ กับคนไร้ตัวตน เพื่อนร่วมในเฟซแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมเป็นใคร บางคนรับเพื่อนผมก็อาจจะแอบอันฟอลไปแล้วอยู่หลายราย

ATIKORN / เป็นไรไอ้หน้าบาน ใครทำไรมึง

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนดัง ผมก็เห็นว่ามีใครบางคนมาคอมเม้นใต้โพสท์สเตตัสผมคล้ายจะใส่ใจ ผมหึออกมาทางจมูกอย่างคนเหลืออด ก่อนจะกดอีโมโกรธให้เขาแล้วไม่ตอบเจ้าตัวอีกเลย

เออ! ผมยอมรับว่างี่เง่า ผมไม่ชอบที่เขาเป็นแบบนั้นกับคนอื่นนี่ แม้ปากเขาจะบอกว่าไม่ได้คิดอะไรแล้วก็เถอะ แต่ผมก็แอบหวงไม่ได้อะ

ผมพยายามโกหกตัวเองว่าไม่ได้คิดอะไรกับพี่เขา แม้จะเลี่ยงและใช้คำที่ว่าผมเป็นผู้ชาย มันก็มอาจลบล้างไปได้เลย ผมรู้สึกกับพี่เอฟไปแล้วให้ทำไงอะ ผมพยายามบอกตัวเองเสมอว่าพี่เขาต้องไม่โอเคกับมึงแน่ๆ ถ้าคิดเกินเลยแบบนั้น

โว้ย!”

ผมทึ้งหัวตัวเองรอบที่สิบ ยิ่งคิดยิ่งมีแต่คำว่าฉิบหาย มันฉิบหายตั้งแต่ผมห้ามใจตัวเองไม่ให้จู่โจมไปจูบปากพี่เขาแต่ก็ทำไม่ได้แล้ว พี่เอฟไม่โกรธผมแถมยังทำเป็นเหมือนเหตุการณ์ในวันนั้นมันปกติ

พี่เขาคิดอะไรอยู่กันแน่ หรือแค่เลี่ยงไม่อยากให้ทุกอย่างมันถลำ

ติ้ง!

เสียงไลน์เด้งตัวผมก็เด้งขึ้นมาด้วย ภาวนาให้ข้อความที่ส่งมาไม่ใช่คนที่ผมกำลังนึกถึงอยู่ตอนนี้

ทอยไงที่สดใสที่สุดในสินกำ : คณิต

และคำภาวนาผมมันก็ดันเป็นจริงซะด้วยสิ

KANIT : ครับพี่ทอย มีอะไรหรือเปล่า

ทอยไงที่สดใสที่สุดในสินกำ : พอดีพี่มาหาอะไรกินแถวหอเราอะ ว่าจะมีเรื่องคุยด้วยนิดหน่อย ลงมาที่ร้านนมได้ไหม

KANIT : อ๋อ ได้ครับ งั้นพี่รอแปบนึงนะ

ผมตอบตกลงให้กับคนในบทสนทนาทันที ไม่มีรู้ว่าพี่ทอยต้องการจะคุยอะไร แต่เขาคงมีเรื่องสำคัญนั่นแหละ ไม่งั้นคงไม่ทักแชทเรียกกันขนาดนี้

ผมสวมแว่นสายตาออกมาเพราะไม่ได้ไปไหนไกล ผมจึงไม่อยากแต่งตัวเต็มยศเหมือนที่เคยแต่งประจำ ผมรีบเข้าไปที่ร้านนมที่มีเพียงร้านเดียวแถวใต้หอผม บรรยากาศภายในร้านดูเงียบเพราะคนไม่ค่อยมี พี่ทอยนั่งอยู่ข้างในมุมร้าน เขายกมือทักทายผมทันทีที่เจอกัน

ดีครับพี่ทอยผมนั่งฝั่งตรงข้ามเขาแบบเกร็งๆ อาจเพราะผมถูกพี่เอฟไซโคมาว่าพี่ไม่ได้ดีอย่างที่เห็นมั้ง ผมก็เลยไม่กล้าจะคุยกับเขาสักเท่าไร มีอะไรหรือเปล่าพี่

รีบเปิดประเด็นเลยเหรอ ไม่กินอะไรก่อนอะ

คนตรงหน้ายิ้มก่อนจะดันเมนูมาให้ ผมส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ

ไม่ดีกว่าครับ

อ่า งั้นก็เริ่มคุยเลยเนอะ

“…”

คือเรารู้ใช่ไหมว่าไอ้เอฟมันเคยชอบอุ่นใจมาก่อน

ครับผมพยักหน้าอย่างเจื่อนๆ นี่เขาจะมาคุยเรื่องอะไรวะเนี่ย แล้วทำไมเหรอครับ

พี่รู้มาจากอุ่นใจว่าเราก็ชอบอุ่นใจมาก่อนเหมือนกันใช่ไหม

นั่นไงคราวนี้คงรู้กันหมดครบทั้งคณะแล้วล่ะ

ครับ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้ชอบเขาแล้ว

แต่เพราะชอบไอ้เอฟแทน ถูกมะ

อึก!

ผมสำลักน้ำลายตัวเอง ก่อนจะกลับมาตั้งสติแล้วมองคนตรงหน้าที่ดูรู้ยิ่งกว่าตัวผมเองอีก

ขนาดผมยังไม่กล้าคอนเฟิร์มเลยว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้ผมกำลังชอบพี่เอฟอยู่ใช่ไหม

ไม่ต้องเขินหรอก พี่ดูออก แววตาท่าทางมันโกหกใครไม่ได้หรอกนะพี่ทอยหัวเราะนิดๆ มีไอ้เอฟคนเดียวเท่านั้นแหละที่ดูไม่ออก ทั้งไจ๋ ทั้งสัจจะมันยังดูออกเลยว่าเราสองคนคิดยังไงกัน

คือผม…”

เรื่องนั้นน่ะช่างเถอะ เราค่อยไปถามหัวใจตัวเองดูเอาเนอะ มาเรื่องที่พี่จะอยากถามเราดีกว่า

จากบรรยากาศสบายๆ ในร้านกลายเป็นความมาคุอย่างห้ามไม่ได้ ทำไมเหงื่อแตกทั้งที่แอร์เย็นเบอร์นี้วะ

เอฟคงเล่าเรื่องประกวดเฟรชลุคปีที่แล้วให้ฟังแล้วใช่ไหม

นั่นไง

เรื่องราวที่ผมไม่ควรรู้ก็กลายเป็นว่าผมต้องมารู้ทุกอย่างไปด้วยเฉย

ครับ

พี่คิดไว้แล้วล่ะว่าคนแบบเอฟคงจะเล่าเรื่องตัวเองให้กับใครฟังไม่ได้นอกจากคณิต และก็คิดไม่ผิด

แล้วพี่ถามผมทำไมเหรอครับ

พี่อยากให้เราช่วยฝากคำขอโทษไปให้เอฟมันหน่อยคนตรงหน้ายิ้มออกมาอย่างคนพ่ายแพ้ ตลกเนอะ คนที่อยากได้ศักดิ์ศรีเพื่อเด่นกว่าคู่แข่งในวันนั้น ต้องมาพยายามง้อมันเพื่ออยากได้มิตรภาพความเป็นเพื่อนคืนในวันนี้

“…”

มันไม่ยอมคุยกับพี่เกินสองประโยคต่อวันเลย พี่ไม่รู้จะทำยังไง แม้แต่ส่งข้อความไปขอโทษมัน มันก็บล็อกพี่ทุกทาง คณิตช่วยพี่หน่อยได้ไหม

ทุกอย่างที่พี่เอฟเล่าคือเรื่องจริงสินะ พี่ทอยเคยหักหลังพี่เอฟเพราะอยากได้ตำแหน่งงี่เง่านั่นมาครองเพื่อจะได้ใจพี่อุ่นใจได้ง่ายๆ แต่แล้วเขาก็ไม่ได้มัดใจพี่อุ่นใจเลยสักนิดเดียว เพราะพี่อุ่นใจมีพี่ไจ๋อยู่แล้วทั้งคน น่าตลกตรงที่ ผู้ชายสามคนที่ชอบพี่อุ่นใจกลับมีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างสนิทกันอยู่ในขณะนี้ และทุกคนกำลังอยู่ในสถานะตัดใจเหมือนกัน

และผมก็กลายเป็นไปตกหลุมพลางของพี่เอฟที่ก็เคยอกหักจากคนเดียวกับผมเข้าเต็มๆ

ผมคงช่วยพี่เรื่องนี้ไม่ได้หรอกครับ

“…”

ผมไม่อยากรับปากและผมไม่อยากจะยุ่งกับความสัมพันธ์ของพวกเขาสักเท่าไร

พี่เป็นคนจุดไฟเผาตัวเอง พี่ก็ต้องหาทางมาดับมันเอง ผมขอโทษด้วยนะครับ

บางที การที่เราได้ขอโทษด้วยตัวเองและพยายามให้เขาเห็น อาจจะทำให้คนๆ นั้นหันกลับมาเห็นใจก็ได้ ดีกว่าให้ใครก็ไม่รู้ ที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวเข้าไปช่วยเหลือ

นั่นสินะ…”

พี่ทอยก็ใช้การเป็นดีเจของตัวเองให้เป็นประโยชน์สิครับ บอกขอโทษที่เอฟผ่านสื่อไปเลย

ผมรีบเสนอ อย่างน้อยการทำแบบนั้นก็อาจจะทำให้หายโกรธน้อยลงและทำให้รู้ถึงความจริงใจที่จะขอโทษอะ

ดีเจ?แต่คนตรงหน้ากลับทวนประโยคของผมซะงั้น

ครับพี่อินเลิฟไง อย่าคิดว่าผมไม่รู้ พี่ปิดบังผมไม่ได้หรอก

ผมทำเป็นรู้ทัน แต่คนตรงหน้ากลับขมวดคิ้วและงงในคำพูดผมอย่างชัดเจน

นี่เราคิดว่าพี่เป็นดีเจอินเลิฟเหรอพี่ทอยหัวเราะออกมา จากสถานการณ์ตึงเครียดกลายเป็นคณะตลกเฉย บ้า ไม่ใช่พี่

เหี้ยล่ะ

แล้วใครอะ…”

นี่อยู่กับไอ้เอฟจริงปะเนี่ย มันไม่ได้บอกหรอกเหรอ ว่าคนที่เป็นดีเจอินเลิฟน่ะเป็นมันเอง

ดะ เดี๋ยวๆ

ผมสตั้นกับคำบอกเล่าของพี่ทอยที่ไม่ได้มีท่าทีว่าจะล้อเล่นใส่ผม ผมพยายามจับผิดก็พบว่าเขาพูดเรื่องจริงไม่อิงห่าเหวอะไรทั้งนั้น

งั้นแสดงว่าที่ผมโทรไปปรึกษาหลังไมค์…”

ส่วนมากก็มันสองคนนะที่รับสายหลังไมค์อะ ไม่มีใครทั้งนั้นอะ พวกพี่มีหน้าที่คอยเปิดเพลงเฉยๆ เวลาเป็นเวรที่ต้องไปทำ ส่วนไอ้สัจจะกับไอ้เอฟเป็นดีเจประจำคลื่นอยู่แล้ว

“…”

อ้าวเงียบ

แปลว่าคนที่ผมเล่าเรื่องราวอกหักรักคุดในวันแรกนั่น พี่เอฟก็ฟังและเป็นคนให้คำปรึกษาหมดเลยน่ะสิ แถมเขายังต้องรู้ด้วยว่าพี่สัจจะเป็นคนเสนอให้เขามาช่วยผม แล้วทำไมเขาต้องทำเป็นไม่อยากช่วยด้วยอะ

ผมเริ่มงงแล้วนะเนี่ย

พี่ทอยไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมครับผมเม้มปากถาม เพราะในหัวตอนนี้คิดแต่เรื่องพี่เอฟล้วนๆ ผมจะขึ้นห้องแล้วน่ะครับ

อ๋อ ไม่มีแล้วๆ คือถ้าเราไม่ช่วยพี่เรื่องเอฟก็ไม่เป็นไร ขอบใจมากนะ แล้วก็ถามใจตัวเองนะ ว่าตอนนี้คิดอะไรกับเอฟมันอยู่ มาถึงตรงนี้แล้ว สู้ๆ นะ

ผมพยักหน้าให้คนตรงหน้าก่อนจะบอกลาและลุกขึ้นเดินออกจากร้านด้วยสติขาดลอย นอกจากพี่คิวปิดที่ทำให้ผมคิดผิดจนมาเป็นพี่สัจจะแล้ว ยังมาเจอพี่อินเลิฟที่เป็นรูมเมทตัวเองอีกเหรอ

นี่สินะที่เขามักจะไปทำงานทุกวันเสาร์อาทิตย์ตอนดึก ผมไม่เคยคิดว่าดีเจที่พูดจาน่ารักคนนั้นเป็นพี่เอฟเลยสักนิด

ไอ้นิด

ในขณะที่ผมจะเข้าไปในหอ แขนของผมถูกใครบางคนดึงเอาไว้ ผมหันไปก็พบว่าเป็นพี่เอฟ เขามาแค่คนเดียวและยังสะพายกระเป๋าผมเอาไว้ด้วย

อะไรเหรอครับ

ผมถามกลับ สีหน้าผมนี่มันดูออกไหมนะว่าผมยังน้อยใจอยู่อะ

เมื่อคืน…”

พี่ไปค้างกับพี่สัจจะมาเหรอครับ

ผมรีบตัดบทสนทนา ไม่อยากคุยไม่อยากรู้หรอกว่าพี่ไปทำอะไรมาบ้างอะ

อ่า ใช่พี่เอฟปล่อยมือออกจากแขนผมทันที คนตรงหน้าหลุบสายตา ทำไมกลับหอไม่บอกกันเลยอะ

ผมควรจะถามพี่ดีกว่าว่าทำไมพี่ไม่โทรตามผมเลยอะ

ผมเห็นว่าพี่ยุ่งๆ น่ะครับ เลยไม่ได้บอกผมโกหก

ทำไมเราสองคนมันรู้สึกอึดอัดแบบนี้นะ เหมือนคู่แต่งงานที่รู้สึกผิดหนีออกจากบ้านโดยไม่บอกกันและกันเลยอะ

แล้วไมไม่โทรมาหากันบ้างอะพี่เอฟถามเสียงเรียบ ผมกัดริมฝีปากล่างก่อนจะถอนหายใจออกมา

แล้วทำไมพี่ไม่โทรมาหาผมล่ะครับ

ผมถามย้อน คนตรงหน้าไม่ได้ตอบ ผมก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ทุกอย่างมันดูเงียบไปหมด พอเป็นแบบนั้นผมเลยเลือกที่จะเดินขึ้นหอไม่รอรับฟังอะไรจากปากพี่เอฟทั้งนั้น ผมเคือง ผมโกรธ ผมงอน

เออยอมรับว่าน้อยใจ น้อยใจทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่แหละ

ไอ้นิด มึงโกรธกูเหรอ

ยังจะมาถามอีกเว้ย!

ผมมีสิทธิ์โกรธพี่ด้วยเหรอครับ

ก็…” พี่เอฟชะงักก่อนจะมองลงต่ำเหมือนเห็นอะไรบางอย่าง มือมึงหายหรือยัง

พี่ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องหรอก พี่ไม่โทรมาหาผมเลย พี่ไม่บอกว่าพี่จะไม่กลับ ผมก็นอนรอพี่ไปดิ พี่ยังมีหน้ามาอัพสเตตัสว่าไปดูดาวอีก ไหนพี่ชวนผมแล้วไง

“…”

ทำไมไม่กลับมาดูกับผมอะ

มึงโกรธจริงๆ ด้วย

แทนที่คนตรงหน้าจะสำนึกผิดเขากลับยิ้มออกมาหน้าตาเฉย ผมเบะปากไม่พอใจ

นี่โกรธจริงนะโว้ย มันน่าขำตรงไหนวะ

พี่ไม่ต้องมานอนห้องผมแล้ว ผมไม่อยากอยู่กับคนกลับกลอกแบบพี่

นั่นไง สเตตัสที่อัพนี่หลอกด่ากูสินะ

ผมไม่ตอบแต่เลือกที่จะเดินเข้าห้อง ไม่ทันที่จะปิดประตูหนีพี่เอฟก็ดันเข้ามาก่อนจะมายืนประชันหน้ากันในห้อง ต่างคนต่างก็มองหน้ากัน ผมโกรธจนหูร้อนไปหมด แต่คนตรงหน้ากลับยิ้มไม่สะทกสะท้านอะไร

พี่ยิ้มไรอะ

คิดถึงมึงตอนใส่แว่นชะมัด ทำไมกลับมาใส่คราวนี้มันน่ารักกว่าครั้งก่อนวะ

พี่ไม่ต้องมาชมผมหรอก ผมไม่หายโกรธหรอกนะ

แล้วโกรธกูเรื่องอะไร แค่เรื่องดูดาวเนี่ยนะ

พี่ปล่อยให้ผมเป็นห่วงอะ ผมไม่กล้าโทรไปเพราะผมไม่รู้ว่าพี่อยู่กับใคร

กูจะอยู่กับใครได้อะ

พี่ไจ๋ พี่อุ่นใจไงอารมณ์หงุดหงิดนี่มันคืออะไรวะ ไม่ชอบให้พี่เอฟไปอยู่ใกล้ใครเลยอะเอาตรงๆ ผมไม่อยากโทรไปเป็นก้างพี่หรอก

ก้าง?

“…”

กูบอกแล้วไงว่ากับสองคนนั้นกูไม่ได้คิดอะไร แถมมันยังเป็นแฟนกันแล้วด้วย กูจะไปชอบได้ไง

ก็มันอดคิดไม่ได้นี่โว้ย!

“…”

เบะปากใส่อีก ไอ้ขี้เหร่เอ้ย

พี่เอฟยื่นมือมาขยี้หัวผมด้วยท่าทางหมั่นไส้ ผมรีบเบี่ยงหัวหลบ

อีกเรื่อง ผมยืนทำหน้าเหนือ พี่เอฟขมวดคิ้วมองผมเหมือนรอประโยคที่ผมจะพูด พี่เป็นดีเจอินเลิฟแล้วทำไมไม่บอกผม

หลอกให้ผมโทรไปเล่าเรื่องราวความรักตั้งหลายหน ไม่รู้ว่าพี่จะรู้ไหม แต่ผมอายเว้ย!

รู้แล้วเหรอพี่เอฟขำเฉย มึงไม่ถามเองอะ จะให้กูบอกทั้งที่มึงไม่อยากรู้เนี่ยนะ

แต่พี่ก็ควรจะบอกผมตอนที่ผมโทรไปหาสิ ผมรู้นะว่าพี่จำเสียงผมได้อะ

จำไม่ด้ายยย

ยังมาเสียงสูงใส่กูอีก

พี่นี่แม่ง ไม่เคยรู้ห่าอะไรสักอย่าง

แล้วกูต้องรู้อะไรอะ

“…”

ถามจริงนะคณิต

น้ำเสียงจริงจังเอ่ยขึ้น หัวใจผมกระตุกวาบ ไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหนหรือเข้าสู่หมวดไหน แต่พอเห็นสีหน้าเขาจริงจังแล้วอดกลัวคำถามไม่ได้

อะ อะไร

มึงคิดอะไรกับกู

น้ำเสียงนิ่งๆ ผสมกับใบหน้าที่ไม่ได้มีอารมณ์อะไรเข้าร่วม ทำเอาผมต้องกลืนน้ำลายดังเอื้อก

ผะ ผมจะไปคิดอะไรกับพี่ได้อะ

ไม่ได้คิดอะไรกับกูเลยถูกมะ

เปล่านี่ผมตอบไม่ต้องกับที่หัวใจต้องการให้ตอบอีกแล้ว จะให้ผมไปคิดอะไรกับพี่ล่ะ พี่เป็นผู้ชายนะ

นั่นสิเนอะพี่เอฟหัวเราะออกมา กูก็ไปนั่งคิดนอนคิดมาจะสองสามวันแล้ว ว่าไอ้อาการที่เห็นมึงเจ็บไม่ได้ เห็นมึงคุยกับคนอื่นไม่ได้ เห็นมึงงอแงไม่ได้นี่แม่งเรียกว่าอะไร

“…”

กูก็คงไม่ได้คิดอะไรกับมึงหรอก

“…”

เพราะมึงเป็นผู้ชายเหมือนกับกู

คราวนี้ทั้งผมทั้งพี่เอฟต่างก็เงียบใส่กัน เรามองหน้ากันนานอยู่หลายนาที จนผมต้องตั้งสติและทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง

ผมขอโทษที่งี่เง่าใส่พี่แล้วกันผมว่าแต่ตาไม่ได้มองพี่เขา ก่อนจะหาเรื่องอื่นคุย พี่อุ่นใจเป็นไงบ้างครับ

กลับหอแล้ว มีไอ้ไจ๋คอยดูแล แล้วมึงอะ ลงไปทำอะไรข้างล่างเมื่อกี้

พี่เอฟยังคงยืนอยู่อย่างนั้น ผมนั่งลงบนเตียง ทำไมสถานการณ์มันอึดอัดยิ่งกว่าเก่าวะ ผมควรจะพูดอะไรที่มันค้างคาใจออกไปไม่ใช่ แล้วทำไมปากผมถึงไม่กล้าเอ่ยออกไปตรงๆ อะ

พี่ทอยเรียกผมไปคุยน่ะครับ

เรื่อง

เขาอยากขอโทษพี่ แต่ไม่รู้จะทำวิธีไหน แต่ผมบอกเขาไปลแวล่ะครับ ว่าให้เขาขอโทษด้วยตัวเอง พี่เองก็เปิดใจยอมรับคำขอโทษเขาเถอะครับ บางทีการตัดสินใจผิดพลาดบางอย่างมันอาจจะเป็นบทเรียนสอนเขาก็ได้ อย่าโกรธเขานานเลยนะครับ

ผมเงยหน้ามองพี่เอฟที่มองผมนิ่ง พี่เอฟถอนหายใจแล้ววางกระเป๋าไว้ข้างๆ เตียงก่อนจะมานั่งย่อๆ ตรงหน้าผม

กูพยายามบอกให้ตัวเองรับคำขอโทษจากมันแล้ว แต่กูยังไม่พร้อมที่จะกลับไปเป็นเพื่อนมัน ยังไงสักวัน กูกับมันก็ต้องคุยกันเหมือนเดิม ไม่ต้องห่วงหรอก

ถ้าแบบนั้น ก็รีบเปิดใจรับคำขอโทษพี่ทอยเขาเร็วๆ นะครับ

แล้วมึงอะพี่เอฟจ้องหน้าผมไม่ละสายตา ผมพยายามจะมองเขาแล้วทำเป็นเหมือนว่าไม่ได้คิดอะไร แต่มันก็ทำไม่ได้ ผมทำได้แค่ประหม่าอยู่ในใจ ตอนนี้เปิดใจรับใครเข้ามาบ้าง

“…”

มีใครมาชมว่ามึงดูดีขึ้นแล้วทำให้มึงเขินบ้าง

“…”

อย่าไปหลงรักคนพวกนั้นเพราะแค่คำชมนะ

คนตรงหน้าเหมือนขอร้องผมเป็นนัยๆ ผมพยักหน้าเบาๆ พอพี่เอฟจ้องแล้วก็หน้าร้อนอย่างบอกไม่ถูก ทำไมจากโกรธๆ ในตอนแรกมันถึงหายจนเหลือแต่ความแปลกๆ ข้างในอกวะ

ผมไม่ได้รักใครเพราะคำยอนะพี่ เชื่อผมเถอะ

แล้วการที่มึงจะรักคนๆ นึงได้ มึงรักเขาจากอะไรคำถามที่หาคำตอบไม่ได้ยากแต่ตอบยากทำเอาผมกลั้นหายใจไปชั่วขณะ รู้สึกถึงความรักมากกว่าความหลงกับใครแล้วหรือยัง

ผม…”

กูไม่รู้ว่าควรบอกมึงดีไหม แต่พักหลังมานี้กูใจเต้นเร็วทุกครั้ง ที่มองตาใครคนหนึ่ง

“…”

กูเป็นห่วงเขาทุกครั้งที่เขาหายไป

“…”

กูอยากง้อเขาทั้งที่กูก็ไม่รู้หรอกว่าเขางอนอะไร

“…”

กูอยากอยู่ต่อร้องต่อเถียงกับเขาไปตลอดเพราะมันทำให้ชีวิตกูมีสีสันมากกว่าเมื่อก่อน

“…”

กูยิ้มมากกว่าทุกครั้งเพราะเขาทำให้กูยิ้มได้ หลังจากที่ไม่ได้ยิ้มมาเกือบหนึ่งปีเต็ม

“…”

แล้วมึงรู้ปะว่าเขาคือใคร

หัวใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ มันรัวจนผมอยากจะยกมือขึ้นมาจับหน้าอก แต่คนตรงหน้ากลับเข้ามาใกล้ผมจนผมต้องเบิกตากว้าง

พี่…”

กูว่า…” พี่เอฟโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูผมเบาๆ กูคงชอบมึงแล้วล่ะ

ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นผมจะอ้าปากพูดกับเขาต่อ จู่ๆ ริมฝีปากผมก็ถูกครอบครองโดยที่เขาไม่เอ่ยขอผมสักคำ เขาเม้มริมฝีปากผมช้าๆ ก่อนจะสลับบนล่างจนลิ้นผมสัมผัสถึงรสเชอร์รี่คุ้นเคยนั้นได้ เขาไม่ได้ทามันแต่เป็นผมต่างหากที่ทา กลิ่นหวานหอมคละคลุ้งอยู่ในปากเราสองคนจนผมไม่รู้ว่ามันผ่านไปนานเท่าไรแล้ว

พี่เอฟผงะริมฝีปากออก นาทีนี้เหมือนวิญญาณผมหลุดออกจากร่างเลย

เมื่อกี้พี่เอฟเขาบอกชอบผมใช่ไหมอะ






--------------------------------------------------------------------




ผมไม่ได้พูดอะไรเลยหลังจากวันนั้น

จนกระทั่งผมมานั่งเรียนอย่างไม่มีสติในตอนนี้ เราต่างคนต่างเงียบใส่กัน ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรบ้าง พี่เอฟก็เหมือนจะไม่มีอะไรพูด ทำให้ผมต้องนอนเงียบๆ บนเตียงและพี่เอฟก็นอนก่ายหน้าผากอยู่คนเดียวบนโซฟา จากที่เคยต้องทะเลาะกันก่อนนอน กลายเป็นยิ้มแห้งๆ ใส่กันและก็ต่างคนต่างหลับ

แต่ผมนอนไม่หลับ!

ถามว่าผมรู้สึกอะไรกับเขา แน่ล่ะ ผมรู้สึกดีกับเขาไปแล้วเกิน 80% และผมคิดว่าเขาน่าจะรับไม่ได้ถ้าผมจะคิดอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น แต่ผิดคาด กลายเป็นว่าพี่เอฟกลับรู้สึกกับผมเช่นเดียวกัน

แถมยังบอกชอบผมอีก

นี่มันเรื่องอะไรของไอ้คณิตนะ

ไอ้เอฟบ้า

ผมเอาปากกาจิ้มตุ๊กตาแมวน้ำที่ห้อยกับกุญแจรถมอเตอร์ไซค์คันใหม่ที่พี่เอฟไปคว้ามาได้จากการประกวดเฟรชลุค เราตกลงกันว่าจะไปใช้กิฟวอร์เชอร์เสริมความงามกันอาทิตย์หน้า แต่ดูท่าว่าจะยังไม่ได้ใช้แล้วมั้ง ก็เล่นไม่มีใครพูดอะไรกันแบบนี้

ด่ากูไม่ได้ เลยลงกับตุ๊กตาว่างั้น

เชี่ย…”

ผมสะดุ้งพร้อมกับอุทานออกมา เมื่ออยู่ๆ พี่เอฟก็โผล่มาจากด้านหลัง ผมหันไปมองหน้าเขาอย่างระแวงก่อนจะชะเง้อมองอาจารย์ว่าเห็นนิสิตต่างคณะเข้ามาหรือเปล่า

ตกใจอะไรขนาดนั้น ไม่ชินความหล่อของกูอีกหรือไง

พี่มาทำอะไรเนี่ย

มากินกะเพราถาดคนด้านข้างตอบหน้าตาย เขาดูจะไม่อึดอัดกับผมเหมือนเมื่อคืนแหะ ดูเป็นปกติทุกอย่างที่มึงสัญญากับกูไงว่าจะพาไปกิน กูขี้เกียจรอมึงเลิกเรียน ก็เลยเข้ามาเรียนด้วย

แต่อีกนานเลยนะพี่กว่าจะเลิกอะ

งั้นก็ออกไปหาอะไรกินกับกูก่อนดิ อาจารย์มึงไม่เห็นสอนอะไรเลย บ่นเป็นกลอนสี่สุภาพเลยน่ะ

พลั่ก!

เดี๋ยวอาจารย์ได้ยินผมเอี้ยวตัวไปตีไหล่พี่เอฟเบาๆ เพราะเขาดันพูดซะคนข้างหน้าผมต้องหันมามอง

ตีกูทำไมเนี่ยพี่เอฟยู่ปากไม่พอใจก่อนจะดึงมือผมเอาไว้ พากูไปกินกะเพราถาดเดี๋ยวนี้

ผมถลึงตาแม้จะพยายามห้ามไม่ให้พี่เอฟเซ้าซี้แต่เจ้าตัวก็ทำหน้าอ้อนผมจนผมต้องยอมค่อยๆ คลานออกนอกห้องเพื่อไปชิงกะเพราะถาดกับเขา

นี่ผมจะมาเสียการเรียนกับอีแค่สัญญากะเพราะถาดจริงๆ ดิ

กินครั้งนี้แล้วจะไม่มีครั้งต่อไปแล้วนะครับพูดประชด

ทำไมอะ จะไม่พามากินอีกแล้วเหรอ

ทำไมพี่ทำหน้างั้นอะ ฮ่าๆ

ผมเผลอขำออกมาทันทีที่เห็นว่าเขาทำหน้าเหมือนหมาหงอย นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่จะได้เห็นอีกมุมมองของเขาแน่ๆ คนทั้งคณะคงต้องสงสัยว่าคนที่ยืนทำหน้าอ้อนผมอยู่ตรงนี้ใช่พี่เอฟคนแมนที่ชอบทำหน้านิ่งๆ เวลาเดินเข้าตึกคณะหรือเปล่า

มึงสั่งให้กูทีนะ เดี๋ยวกูไปจองโต๊ะให้

พี่เอฟจัดการปลีกตัวไปยังโต๊ะนั่งในทันที ผมส่ายหน้านิดๆ ก่อนจะตรงไปยังร้านกะเพราถาดที่ไม่ค่อยมีคนเพราะช่วงเวลานี้คนจะเรียนกันซะส่วนใหญ่

ผมขอกะเพราหมูไม่เผ็ด เอารสไม่จัดมากที่นึงครับ

ดูจะเป็นความเคยชินที่สั่งอะไรมากินเวลาอยู่หอผมก็มักจะสั่งไม่รสจัด กลายเป็นว่าผมก็เป็นคนติดกินรสไม่จัดไปด้วย ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผมชอบกินอะไรเค็มๆ มากๆ แต่พอพี่เอฟบอกว่ามันทำให้หน้าผมบวม ผมก็ลดกินเค็มมาตั้งแต่บัดนั้น

คุณป้าจัดการส่งกะเพราะถาดที่ผมสั่งมาให้ มันเป็นกะเพราะหมูราดข้าวที่ใส่ในถาดขนาดกลาง ถ้าให้เทียบเท่าปริมาณจานธรรมดาก็คงสักสามจานได้

มาเร็วจัง

คนที่นั่งอยู่บนโต๊ะยิ้มกว้าง วันนี้เขาใส่รีเทนเนอร์สีดำเหมือนกับผมด้วย พอเห็นว่ายิ้มแล้วใส่รีด้วยนี่ก็น่ารักชะมัด

กะจะทำให้ผมตกหลุมพรางเรื่อยๆ แล้วจะได้ชอบพี่กลับงั้นสิ

จริงๆ ก็ชอบมาสักพักแล้วนี่

กินให้ท้องแตกตายไปเลยครับ

ผมว่าประชดก่อนจะเท้าคางมองคนตรงหน้าที่ดูดีใจที่ได้กินกะเพราะถาดที่รอคอยมานาน ผมเอ็นดูเวลาพี่เขาทำตัวเป็นเด็กอะ มันมีหลายครั้งที่พี่เขามักจะมีโมเม้นท์เป็นเด็กธรรมดาๆ คนหนึ่ง ไม่ใช่ชายหนุ่มที่มีแต่สาวๆ หมายปอง

ถ้าคีปลุคนั้นตลอด ผมคงได้งอนตาย

แล้วนี่หายงอนกูหรือยังครตรงหน้าถามเมื่อเห็นว่าผมแอบยิ้มกับท่าทีของเขา เมื่อคืนไม่คุยกันเลยนะ

ผมไม่ได้งอนอะไรพี่ขนาดนั้นนี่ ส่วนเรื่องเมื่อคืน…”

กูไม่รีบหรอกนะพี่เขาตอบพลางเคี้ยวตุ้ยๆ ก็แค่อยากบอก เผื่อจะคิดเหมือนกัน

แล้วพี่คิดแบบนั้นกับผมตอนไหนอะ

ผมถามออกไปเพราะอยากรู้จริงๆ ผมมารู้สึกดีกับพี่เขาก็ช่วยที่เราใกล้กันบ่อยๆ ผมกลัวว่ามันจะเป็นความหลงเหมือนที่ผมคิดกับพี่อุ่นใจมาก แต่มันไม่ใช่ ผมใจเต้นแรงตลอด มันไม่เป็นตัวของตัวเองเลยเวลาที่อยู่ใกล้พี่เอฟอะ

ไม่รู้ดิ แต่พอมาถามใจตัวเองดูดีๆ ก็คิดไปแล้วพี่เอฟพูดแบบไม่เขรอะเขินอะไร แต่ผมอะหน้าร้อนไปแล้ว คนขี้เหร่แบบมึงจะมาทำให้กูรู้สึกได้ไง ก็น่าแปลกใจถูกมะ

ผมหล่อขึ้นแล้วเถอะ พี่อาจจะตกหลุมพรางความน่ารักผมก็ได้ผมหยอก

คงงั้นล่ะมั้ง

แต่คนตรงหน้ากลับไม่เถียง นั่นยิ่งทำให้ผมเขินเข้าไปใหญ่ ทำไมเขาไม่เคยโกหกความรู้สึกตัวเองบ้างวะ แม้ปากจะด่าผมตลอดแต่ความรู้สึกนี่ไม่เคยตรงข้ามกับหัวใจเลยถูกมะ

พี่ชอบผมตรงไหนอะ ผมอยากรู้

ถ้ารู้แล้วจะคบกับกูปะ

ผมไม่ได้ตอบแต่ยิ้มออกไปแทน ให้ตายดิ เป็นคำถามนิ่งๆ แต่ทำไมทำเอาผมไปต่อไม่ถูกวะ

ไม่ผมแกล้งกลับ ผมจะดูพฤติกรรมพี่ ถ้าวันไหนพี่น่ารักกับผมมากพอ ผมจะพิจารณา

ได้ทีเอาใหญ่เลยนะมึงอะ กูไม่น่าหลงชอบคนแบบมึงเลยเอาตรงๆ

งะผมยู่หน้า ตอบผมดิ ชอบผมตรงไหน

ชอบตรงที่มึงเด๋อนี่แหละ ดูโง่ดีกูชอบ หลอกง่าย

มันใช่เรื่องที่ผมควรภูมิใจไหมเนี่ย…”

อย่างที่กูบอกแหละ อยู่กับมึงแล้วมีสีสันดี กูไม่เคยรู้สึกอะไรหลายๆ อย่างมานานมากแล้วอะ พอมาอยู่กับมึงแล้วรู้สึกว่ากูคงขาดมันไม่ได้

แต่ผมเป็นผู้ชายนะนี่แหละสิ่งที่ผมกังวลมาตลอด กลัวพี่เอฟจะเกลียดผมถ้าผมบอกความรู้สึกตัวเองไป

แต่ไปๆ มาๆ เขาดันมาบอกตัดหน้าผมซะได้

แล้ว?

“…”

ผู้ชายกับผู้ชายรักกันไม่ได้เหรอ มันแปลกตรงไหนอะ มึงกับกูจะรักกันต้องแคร์เพศสภาพปะ ก็ไม่พี่เอฟยักไหล่ กูชอบมึงก็คือมึง ถ้ามึงเป็นผู้หญิง เป็นทอม เป็นบ้าเป็นบอ เป็นหมากูก็ชอบ

หลอกด่าผมชัดๆ

แต่ฟังแล้วกลับเขินอย่างบอกไม่ถูก ผมก็อยากตอบตกลงคบกับเขานะ แต่ทุกอย่างควรจะมีอะไรที่มันลงตัวมากกว่านี้ ผมไม่กล้ารีบเหมือนกรณีพี่อุ่นใจอีกแล้ว และพี่เอฟก็เป็นคนแรกที่จะเข้ามาในชีวิตผมแบบจริงจังด้วย

ถึงเขาจะปากหมาไปหน่อย ชอบเถียงบ่อยๆ ปากไม่ตรงกับใจค่อยข้างมาก

แต่ผมก็ชอบเขาที่เขาเป็นเขาและดูแลผมอยู่เสมอนี่แหละ

ยิ่งอยู่ใกล้เขา ผมยิ่งรู้สึกตัวเองปลอดภัยมากกว่าอยู่คนเดียวมาตลอดเสียอีก









-100%-

เรามีนิยายเรื่องใหม่มาฝากด้วยนะคะ
และคิดว่าลงจนจบแน่นอน
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผีสางนางไม้เว่อๆ
และเรื่องนี้เคยขึ้นเทรนทวิตเพราะเคยลงในจอยลดาค่า
ฝากไว้ด้วยนะคะ


เรามีทวิตนะ สามารถไปฟอลเพื่อดูนิยายได้ที่
@Checkbill1996
เม้นๆ เป็นกำลังใจให้ก่อน
----------------------------


แอดแฟน กดที่รูปน้องคณิตเลย!
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามไปเสริมหล่อคณิตได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 405 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1574 rattanalak44 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 02:56
    พี่เอฟสารภาพแล้ว หิ้วววววว
    #1,574
    0
  2. #1547 -จักรวาลสมมุติ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 17:38

    จริงๆเลยฮืออออออออออออออออออน่ารักกกกกกกกกกกกกกกคบเร็วๆนะลูกอะฮึ่ม55555555555

    #1,547
    0
  3. #1489 Pairliz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 11:58

    ววรั้ยยย พี่เอฟ หลังจากบอกชอบนี่ก็ตรงจังเบยนะคะ

    #1,489
    0
  4. #1383 Tazr (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 13:58
    ยิ้มปากฉีกแล้ว5555555
    #1,383
    0
  5. #1368 เทียนไม่เหม็น (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 02:47
    นั่งยิ้มบ้าอยู่คนเดียว ฮื่อ เขิน
    #1,368
    0
  6. #1367 นังคนขี้ชิป (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 18:39
    เขินนนน
    #1,367
    0
  7. #1366 Chopoom94 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 22:14
    เขินหน้ากะเพราถาดเลยทีเดียว555
    #1,366
    0
  8. #1365 271797fw (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:52
    งืออ จัดเลยพี่เอฟ เอาให้คณิตแอคแทคตายไปเล้ยยยย
    #1,365
    0
  9. #1364 subtle'z (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:28
    หวั่นไหวขนาดนี้บอกพี่เอฟไปเถอะคณิตตตตต #ทีมพี่เอฟ
    #1,364
    0
  10. #1363 โบตั๋นสีม่วง (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:26
    เขินนนนนน
    #1,363
    0
  11. #1361 Nana_shadows (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:00
    งอแง อยากให้เป็นแฟนกันไวๆ
    #1,361
    0
  12. #1359 P-Aresia (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:02

    ฮือ​ ใจบาง​ >///< กว่าจะรู้ใจตัวเองนะพี่เอฟ​ เรารอมานานละเนี่ย​ ฟินนนน​ -., -

    #1,359
    0
  13. #1358 cloverp7 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 15:37
    รอค่าาาาา
    #1,358
    0
  14. #1357 JKREN (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 11:38
    โอ้ยยยยย เขินนนนนนนนน
    #1,357
    0
  15. #1356 subtle'z (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 11:24
    หวานเป็นเหมือนกันนะพี่เอฟฟฟ
    #1,356
    0
  16. #1355 mamieweiei (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 09:32
    ไปเดทกันนนนนน
    #1,355
    0
  17. #1354 kanyadakk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 08:09
    แม่~~เขาบอกชอบกันแล้ว
    #1,354
    0
  18. #1353 hauka (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 08:03
    โอยยยยย ตัดจบอย่างกับละครหลังข่่าว
    #1,353
    0
  19. #1352 Nana_shadows (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 07:48
    บอกลอบกลับเลยน้องงงงง
    #1,352
    0
  20. #1351 Kanokpornbb (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 07:20
    โง้ยยยยย หวานเว่ออออ คณิตไม่ขึ้นคานแล้ว!!!
    #1,351
    0
  21. #1350 Ta_guitar (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 06:40
    ต่ออเลย...ทำไมหน้ารักอะงื้อ❤
    #1,350
    0
  22. #1349 chuenchuen (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 04:13
    โอ๊..ยรอเลยรอเลย
    #1,349
    0
  23. #1348 Jian Mixay (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 03:06
    อ๊ากกกกกกกเขินอ่าฮือออออ≥3≤
    #1,348
    0
  24. #1347 KNNish (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 02:41
    เอื้ออออออ
    #1,347
    0
  25. #1346 Mintfu-tu-re (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 01:35
    เขินรอบดึก กรี้ดดดดด
    #1,346
    0