[YAOI] ll REWARD ll ปรึกษา (รัก) ❤ [END]

ตอนที่ 31 : ll ปรึกษา (รัก) ll EP.19 :: เป็นคนบ้ากาม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 350 ครั้ง
    6 ก.ค. 61



ll REWARD ll
#คณิตติดเอฟ

EP.19
เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งที่ 19 




คนจะมาจีบมึงเยอะ กูไม่ชอบ

มีหลายกรณีในประโยคนี้ ผมพยายามคิดแบบไม่เข้าข้างตัวเอง เขาคงจะรำคาญถ้ามีใครมาวอแวรูมเมทตัวเอง และมันอาจทำให้ชีวิตเขาวุ่นวายไปด้วย เพราะถ้ามีคนมาจีบผมเท่ากับว่าคนพวกนั้นก็ต้องเข้ามาทำความรู้จักพี่เอฟ เพราะพี่เอฟก็ถือได้ว่าสนิทกับผมพอสมควร

ถ้าให้ผมคิดเข้าข้างตัวเอง พี่เอฟพูดเหมือนหึงผมเลยอะ U_U

แต่มันไม่ใช่หรอก พี่เอฟจะมาคิดอะไรแบบนั้นกับผมได้ไงเล่า!

ช่วยเอียงข้างหน่อยครับ

สีหน้านิ่งๆ สั่งลูกค้าที่นั่งพับเพียบตรงหน้า เธอดูเหมือนว่าไม่ได้อยากจะมาให้พี่เอฟวาดรูปเท่าไร อยากมานั่งจ้องหน้าคนวาดมากกว่า

อุ้ย ผมเผลอแยกเขี้ยวใส่ลูกค้าด้วยอะ

ผมนั่งอยู่ข้างๆ พี่เอฟมาได้จะสองชั่วโมงแล้ว คนก็ทยอยมางานเยอะขึ้นๆ เมื่อไม่กี่นาทีก่อนไอ้ชาลีแวะเอาน้ำมาให้ผมกับพี่เอฟ เพราะพี่สัจจะสั่งมันให้เอามาให้ แถมไอ้ชาลีมีแอบบ่นงึมงำด้วยว่าถ้าจะเรียนกราฟฟิกฟรีต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ

เออ กูก็เหมือนมึงนี่แหละ จะให้เขามาเป็นที่ปรึกษาฟรี กูต้องมานั่งเป็นเพื่อนให้ยุงกินเลือดเล่นขนาดนี้เลยเหรอ

ผมง่วงอะ

ผมบ่นเบาๆ พลางบีบต้นแขนตัวเองที่เริ่มปวดมากกว่าเก่า ผมเพิ่งกินยาแก้ปวดไปด้วย ฤทธิ์ยาก็เริ่มทำงาน ทำให้หนังตาผมเริ่มหย่อนอย่างห้ามไม่ได้

นอนมา

“…”

ที่ผมเงียบใส่ไม่ใช่อะไร อยู่ๆ พี่เอฟก็ตบตักตัวเองแถมยังมาเชิญชวนด้วยประโยคสั้นๆ ได้ใจความนั่นอีก

ยังมามองหน้าอีก กูต้องวาดรูป จะนอนก็นอนมา

พรึ่บ!

อาจเพราะผมมัวแต่ลีลามากเกินไป พี่เอฟก็ดึงตัวผมให้ไปนอนหนุนตักเขาเฉย ผู้หญิงที่นั่งให้พี่เอฟวาดรูปอยู่ตรงหน้าก็ถึงกับยกมือปิดปากพร้อมกับแอบยิ้มออกมา แสดงให้เห็นว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่แน่ๆ

พี่ คนมอง

ช่างแม่งดิ ง่วงก็นอน เดี๋ยวกูปลุกเอง

พี่ไม่เมื่อยเหรอ

ถามตัวมึงก่อนเหอะ เมื่อยไหม อย่าเอาแขนข้างที่ฉีดยานอนลงกับพื้นละ

พอโดนห้ามแบบนั้น ผมก็ต้องพลิกตัวมานอนตะแคงอีกข้าง ทำให้หน้าของผมซุกอยู่ที่หน้าท้องอันแข็งแกร่งของเขา ขนาดเสื้อเปื้อนรอยเลือดแทนที่จะได้กลิ่นคาวเลือดแต่กลับมีน้ำหอมที่คล้ายแป้งตีเข้ามาที่จมูก ทำให้ผมผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ

ตอนนี้ผมไม่ได้สนใจอะไรแล้ว ไม่ได้สนว่าใครจะมองมาที่ผมและสงสัยว่าผมมานอนทำห่าอะไรกลางงานแบกะดิน แต่ผมรู้เพียงแค่ว่า ผมสบายและรู้สึกอุ่นใจที่มีพี่เขาอยู่ข้างๆ อย่างบอกไม่ถูก พี่เอฟใช้มือข้างที่ไม่ได้จับดินสอมาเล่นหัวผม เขาจับเส้นผมของผมอย่างทะนุทนอมยิ่งทำให้รู้สึกเคลิ้มเข้าไปยกใหญ่ จนผมอยากให้เขาเล่นหัวของผมไปทั้งคืน จากที่ง่วงก็ทำให้ง่วงยิ่งขึ้นไปอีก

แปลกเนอะ

ทำไมคนที่ชอบเถียงผม ดุผม ทำหน้าหงุดหงิดใส่ผมทุกครั้งเวลาเจอหน้ากัน

ถึงได้อบอุ่นใจกับผมขนาดนี้นะ

 

 

10.48 A.M.

เมื่อคืนผมนอนจนไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองนั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์พี่เอฟแล้วกลับมานอนสลบไสลเอาที่เตียงนอนตัวเอง ตื่นมาอีกทีก็สิบโมงเช้าแล้ว โชคดีที่รถทัวร์ที่ผมจองตั๋วไว้มันออกเที่ยงตรง ไม่งั้นผมคงได้ตกรถแล้วไปยืนซื้อตั๋วใหม่เอาที่สถานีแน่นอน

มึงจะย้ายบ้านเหรอ

คนตัวสูงพูดขึ้นทันทีที่เห็นกระเป๋าใบใหญ่ของผม จริงๆ ผมเป็นคนพกข้าวของไม่เยอะหรอก แต่เพราะมีไอ้ครีมเกือบสิบกระปุกที่พี่เอฟแม่งแนะนำให้ผมประโคมบำรุง ผมจึงจำเป็นต้องเอามันติดตัวไปด้วย

ไปค้างเกือบสี่วันแน่ะ ใครเขาจะเอาไปแค่สองชุดแบบพี่อะผมแซว

จะไปได้ยัง เอาเป๋ามา

คนตัวสูงยื่นมือมาเพื่อรับกระเป๋าผมไปถือ ผมมองการกระทำของเขาชั่วครู่

จะถือกระเป๋าให้ผมเหรอ

กูเห็นมึงทำหน้าหนัก ก็จะช่วยไง

ไม่เป็นไรพี่ ผม…”

พรึ่บ!

ปะ

ไม่พูดไม่จาคว้ากระเป๋าใบใหญ่ผมไปสะพายเฉย ผมแอบยิ้มให้กับการกระทำของเขานิดๆ พักหลังมานี่แลดูน่ารักผิดมนุษย์มนาแหะ

ถ้าน่ารักแบบนี้ไปตลอดก็ดีสิ -_-;

เราสองคนตัดสินใจเดินไปยังสถานีรถทัวร์แทน เพราะว่าที่สถานีไม่มีอะไรประกันได้แน่ชัดว่าถ้าจอดมอเตอร์ไซค์ทิ้งไว้จะไม่หาย เราจึงเลือกเดินไปแล้วจอดมอเตอร์ไซค์ทิ้งไว้ที่ใต้หอเหมือนเดิมจะดีกว่า

พี่ เรื่องเมื่อวานพี่คิดไงอะ

ในขณะที่เดินผมก็นึกถึงเรื่องพี่อุ่นใจกับไลม์ได้ สองคนนั้นคือพี่น้องต่างแม่ ตอนรู้เรื่องก็แอบตกใจเหมือนกันนะ แต่พอมาสังเกตดีๆ สองคนนั้นก็แอบคล้ายกันอยู่บางมุม

มึงซุ่มซ่าม

ไม่ใช่เรื่องที่ผมโดนตะปูสิเว้ย!” ผมหันไปแย้งเจ้าตัว เรื่องพี่อุ่นใจกับไลม์อะ

ทำไม

ผมสงสารไลม์อะ ผมก็เคยมีความคิดแบบเขาเหมือนกันนะ ผมอยากชิงดีชิงเด่นแบบคนอื่นบ้าง สังคมจะได้ยอมรับในตัวผมมากขึ้น มันน่าเป็นห่วงนะพี่ การที่เราถูกแรงกดดันจนทำให้เราคิดอะไรผิดๆ ไปอะ

กูรู้เรื่องที่มันทำตั้งแต่แรกแล้วล่ะ

หะผมหยุดเดินก่อนจะหันไปมองคนข้างๆ

กูต่อยมันไปแล้วด้วย กูเค้นความจริงจากปากมันก่อนจะเจอหลักฐานในกระเป๋ามัน สรุปคือมันวางยาถ่ายให้กูจริงๆพี่เอฟถอนหายใจก่อนจะเอากระเป๋าผมไขว้ไปข้างหลัง ถามว่ากูโกรธไหม ตอนนั้นกูโกรธตั้งแต่มึงทักแชทมาหากูแล้วล่ะ

ต่อยเลยเหรอ

พอมาคิดแล้วยิ่งสงสารไลม์เข้าไปใหญ่เลย อ่า ผมควรต้องโกรธเขาสิ แต่กลับทำแบบนั้นไม่ได้อะ TT

สมน้ำหน้า ท้องเสียแทนกูเลยเป็นไง คิดบ้าอะไรมารับเคราะห์แทนกูเฉย

ฮ่าๆ ตอนนั้นผมคิดอย่างเดียวคือรับมากินให้มันจบๆ แถมพี่สัจจะยังบอกผมให้ดูแลพี่ไม่ให้กินของแปลกๆ ด้วยอะ ผมก็เลยแย่งมาจากมือไลม์ซะเลย

“…”

ถ้าวันนั้นพี่ดื่มน้ำแอปเปิ้ลนั่นจากไลม์ พี่คงได้วิ่งขี้พุ่งเข้าห้องน้ำก่อนได้แนะนำตัวแน่ๆ พี่ควรจะขอบคุณผมนะครับ

ไม่อะ มึงมาเจ็บตัวแทนกู คิดว่ากูชอบมากมั้ง

หึ แค่ขอบคุณแค่นี้ก็พูดไม่ได้ ปากแข็งไปเหอะ ชินแล้วเฟ้ย!

ถ้าพี่รู้แบบนี้พี่จะยังโอเคกับไลม์ไหมอะ บางทีถ้าเราเป็นเพื่อนกับเขา อะไรๆ ก็อาจดีขึ้นนะ

ผมยังคงหวังให้คนข้างๆ ปรับความเข้าใจกับการกระทำอันผิดพลาดของไลม์ แต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมพูดจา ได้แต่นิ่งๆ ไป จนเราสองคนมาถึงสถานีรถทัวร์และนั่งรอจนกว่าจะถึงคิว ผมมองพี่เอฟที่ยังเงียบ นี่เขาจะไม่ตอบหรือแสดงความคิดเห็นกับสิ่งที่ผมถามจริงๆ ดิ

มองไร

พี่ไม่ตอบผมอะผมเบะปากคว่ำ ผมไม่อยากให้เขาคิดว่าสังคมรอบตัวเขามันโหดร้ายอะ

แล้วทำไมมันไม่ทำตัวเองให้เป็นคนที่สังคมยอมรับล่ะ พี่เอฟหันมาตอบนิ่ง บางทีสังคมอาจจะต้องการคนแบบเขามากขึ้นก็ได้ ถ้าเขาไม่ปิดกั้นตัวเองและเอาตัวเองเป็นจุกศูนย์กลาง

“…”

กูยอมรับก็ได้ว่ากูไม่อยากให้มึงยุ่งกับมัน เพราะกูรู้สึกไม่ถูกชะตากับคนแบบนั้น

“…”

คนแบบมึงยังเจอคนที่ดีกว่านี้ได้อีกอะ กูอยากให้มึงเจอคนดีๆ กูเสียดาย

เสียดาย? เสียดายผมอะนะ

เสียดายข้าวที่ทำให้แดกทุกวัน โง่ขนาดนี้กลับไปเกิดเป็นอสุจิไป

อารมณ์เสียเฉย นี่เป็นเมนส์ปะเนี่ย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ก็คนมันสงสัยว่าเสียดายอะไรก็เลยถาม ไล่ให้ไปเกิดเป็นน้ำว่าวเฉย

แต่พี่อุ่นใจนี่ ความคิดเขาก็ดูเป็นผู้ใหญ่ดีนะพี่ แต่มาเสียเอาตรงที่เขาไม่ชอบพวกเราเพราะหน้าตานี่แหละ

กล้าใช้คำว่าพวกเรานะพี่เอฟเผลอหัวเราะออกมาเพราะคำในประโยคที่ผมพูด อุ่นใจมันคงหาคำปฏิเสธที่สวยหรูไม่ได้อะ เพราะจริงๆ ลึกๆ ข้างในใจมันชอบผู้หญิง ไม่ได้ชอบผู้ชายอย่างเรา และกูคิดว่ามันคงอายแหละที่จะต้องบอกว่าตัวเองชอบผู้หญิง

ไม่เห็นน่าอายเลย ชอบเพศเดียวกันเป็นเรื่องปกตินะครับ

เหรอ

พี่เอฟหันมาเลิกคิ้วถามผมแค่นั้น กลายเป็นว่าผมกลับพูดอะไรต่อไม่ออก ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่พอเห็นสีหน้าหยอกล้อของเขาแบบนั้น มันทำเอาผมไปต่อไม่ถูก

แล้วพี่ไปรู้ได้ไงว่าพี่อุ่นใจชอบพี่ไจ๋อะผมรีบเปลี่ยนเรื่อง

ทอยมันมาร้องไห้ให้กูฟัง มันไปได้ยินอุ่นใจโทรหาไจ๋แล้วคุยกันเหมือนทะเลาะอะ ตอนนั้นเหมือนไจ๋จะไม่โอเคกับความสัมพันธ์ด้วยมั้ง

แปลว่าพี่ทอยเขาก็รู้มาตลอดเลยอะดิ

รู้ แต่มันก็ทำเป็นไม่รับรู้ มันคงตัดใจแล้วล่ะ เพราะพักหลังมาก็ดูเป็นเพื่อนกับพวกนั้นได้เป็นปกติ แต่กูอะ คงจะมองหน้าไจ๋ไม่ติดไปสักพัก

อ่าพี่ไปจีบเขาเพราะประชดพี่อุ่นใจนี่นา

ตลกเนอะ กูคิดอะไรอยู่วะ พอถูกเขาปฏิเสธก็กลายเป็นว่าแทนที่จะโกรธ ก็ต้องมาทำตัวเฉยเมยใส่กัน อุ่นใจก็ดูกลัวว่าไจ๋จะคบกูนะ แต่พอไจ๋บอกไม่ได้เป็นอะไรกัน อุ่นใจก็คงโล่งใจแหละ

เขาสองคนจะคบกันไหมครับ

แล้วแต่ไจ๋มันแล้วล่ะ มันจะรับกับความรักที่อุ่นใจมีให้ได้หรือเปล่า

พี่เอฟก้มมองมือตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมา

พี่ยังดูรับเรื่องนี้ไม่ได้นะครับ

รับได้ดิ แต่กูแค่ยังไม่รู้จะมองหน้าพวกมันให้ติดได้ไง คนนึงก็คนที่กูเคยบอกชอบแต่สุดท้ายก็มาให้ความหวังแล้วก็ทิ้งกู อีกคนก็คือคนที่พยายามขจัดกูออกให้ไกลจากอุ่นใจ พยายามจะมัดใจอุ่นใจด้วยวิธีสกปรกๆ อีกคนก็คือคนที่กูพยายามยัดเยียดความสัมพันธ์ที่มากกว่าเพื่อนไปให้เขาทั้งที่เขาก็รู้แหละว่ากูทำไปทำไม กูทำเพราะประชดอุ่นใจทั้งนั้น

เฮ้อออ ฟังแล้วยุ่งเหยิงชะมัด พี่ก็ทำใจเถอะครับ ปล่อยให้หัวใจเจ็บดูบ้าง มันเป็นบทเรียนที่ดีนะ แล้วเริ่มต้นใหม่กับคนที่พร้อมจะอยู่ข้างๆ พี่เถอะ

เหอะ หัวใจกูเจ็บจนแม่งตายด้านไปแล้วไม่รู้เหรอ

ไม่รู้ครับผมหันไปยิ้มกวนตีนใส่ เพราะผมไม่เคยเข้าไปอยู่ในหัวใจของพี่ J

อย่ามาพูดอะไรชวนอ้วก เดี๋ยวกูจะต่อยให้

ไรอะ ผมพูดไปตามความจริงนี่ ผมไม่ได้อยู่ในหัวใจพี่ ผมจะไปตรัสรู้ได้ไงว่าหัวใจพี่มันตายด้านหรือไม่ตายด้านอะ

พี่เอฟที่จะเปิดปากเถียงผม อยู่ๆ บรรดาผู้โดยสารก็ลุกขึ้นเหมือนรถตามคิวจะมาแล้ว ผมยิ้มอย่างคนได้ชัยชนะ คนตัวสูงก็เลยเอากระเป๋าของผมดันหลังผมจนเซเป็นการแก้แค้น

รีบขึ้น

พอผมจะหันไปบ่น เจ้าตัวก็รีบสั่งให้ผมขึ้นรถทัวร์ทันที เราสองคนหาเบาะนั่งที่ไม่หลังหรือหน้าเกินไป เพราะตำแหน่งพวกนี้มักจะพาผมเวียนหัวทุกที

ผมนั่งข้างในชิดริมหน้าต่าง ส่วนพี่เอฟที่เอากระเป๋าวางไว้บนที่วางกระเป๋าของรถทัวร์เสร็จก็รีบลงมานั่งข้างๆ ผม

มือมึงเป็นไงบ้าง

คนด้านข้างมองมาที่มือผมพลางถาม ผมยกมือขึ้นมาก่อนจะพลิกให้เจ้าตัวดู

ไม่เจ็บแล้วครับ แต่แขนยังปวดอยู่

ทีหลังทำอะไรก็ระวัง ไม่มีใครดูแลมึงได้ดีเท่ากูแล้วจำไว้

พี่จะทวงบุญคุณปะเนี่ย

ทวงแน่ กะเพราถาดกู

เออว่ะ ป่านนี้ยังไม่ได้พาพี่แกไปกินกะเพราถาดร้านเด็ดของคณะผมเลยอะ

พี่เตือนผมสิ ผมขี้ลืมตลอดแหละ ถ้าไม่เตือนผมก็จำไม่ได้

แหงล่ะ เรื่องของกูแม่งไม่สำคัญเท่าเรื่องของอุ่นใจใช่ไหมล่ะ

อ้าว ไหงงั้นผมเกาหัว โยงได้ไงวะแม่ง พอรู้ว่าผมเคยชอบใครนี่ล้อผมใหญ่เลยนะ พี่ก็เคยชอบเหมือนกันไม่ใช่

กูน่ะทำใจให้เลิกชอบได้แล้ว มึงต่างหากที่ยังไม่เลิกชอบ

ใครบอกพี่ ผมน่ะตัดใจได้แล้วเถอะ

ไม่เชื่อ

เชื่อ

ไม่เชื่อ

ผมมีคนที่ชอบคนใหม่แล้ว เชื่อผมสิ

“…”

กลายเป็นว่าบรรยากาศในรถเงียบกะทันหัน รวมไปถึงคนข้างๆ ผมก็มพูดอะไรออกมา ทุกคนบนรถเหมือนกลั่นแกล้งให้ผมอับอายกับคำพูดเมื่อกี้ TT

เงียบเลยแหะผมเกาคิ้วตัวเองกลบเกลื่อน

ชอบใคร

แต่คนข้างๆ ดูจะยังไม่เลิกหายสงสัยกับประโยคที่ผมเผลอหลุดปากพูดออกไป อยากจะตีปากตัวเองสักร้อยทีเว้ย!

ผมแค่พูดเฉยๆ ไม่มีหรอก ผมจะไปชอบใครได้

หล่อแล้วนี่  ชอบเขาก็ไปบอกชอบเขาเลย คนหน้าตาดีๆ แบบมึงไม่นกเหมือนแต่ก่อนแน่

ทำไมประโยคมันไม่เหมือนเชียร์อะ มันเหมือนประชดประชันผมมากกว่าซะอีก

แล้วเมื่อกี้ว่าไงนะ ชมผมว่าหน้าตาดีถูกปะ

ผมไม่มีคนที่ชอบ ผมพูดไปงั้น พี่จะได้หยุดเถียงผมไง

ผมรีบเปลี่ยนประเด็นก่อนที่อะไรจะบานปลายไปมากกว่านี้ ตาผมมองออกไปที่หน้าต่าง แต่หัวใจผมแม่งไม่ได้สนใจวิวตรงหน้าเลย

ผมตัดใจจากพี่อุ่นใจมาได้พักใหญ่ๆ แล้วล่ะ เวลาเจอหน้าผมก็รู้สึกเฉยๆ เหมือนเจอคนปกติทั่วไป อาจจะมีความอึดอัดเพิ่มมานิดหน่อย แต่ผมจะพยายามขจัดมันออก แต่เชื่อปะ กลายเป็นว่าเวลาผมอยู่ใกล้พี่เอฟแม่งมักจะไม่เป็นตัวของตัวเองอะ ชอบมีอาการแปลกๆ มันบอกไม่ถูก รู้แค่ว่าอยู่ใกล้พี่เอฟแล้วแม่งเหมือนจะตายให้ได้เลย

มึงบอกป้ามึงหรือยังว่ากูจะไปค้างด้วยอะ ไม่ใช่ว่าเขาไม่ให้กูนอนบ้านมึงนะ กูซวยนะ

พี่ตามผมมาเองนี่ ถ้าเขาไม่ให้นอน กระท่อมกลางไร่ข้าวโพดยินดีต้อนรับนะครับ

ไอ้นิด…”

ผมล้อเล่น ผมโทรไปบอกเขาเมื่อคืนแล้ว แต่พี่จะนอนห้องผมได้เหรอ มันเล็กนะ

ทำยังกับหอพักที่กูอยู่กับมึงตอนนี้ใหญ่โตมากมายงั้นอะ

ถ้าพี่ไปเห็นห้องที่นั่นจริงๆ พี่จะเทียบกับหอผมไม่ออกจะบอกให้

นี่ พูดข่มสักหน่อย ห้องที่ว่าแม่งเรียกรังหนูยังดูหรูไปเลย ปกติห้องนั้นเป็นห้องที่ผมใช้นอนตอนเด็กๆ ไง พอโตขึ้นมาหน่อยก็ออกมาใช้ชีวิตในหอ บ้านของป้าหรือแม่ไอ้ชาลี เป็นบ้านไม้ผสมปูนทรงไทย มีใต้ถุนไว้สำหรับเก็บอุปกรณ์การเกษตรและพื้นที่ทำครัว อย่าถามหาไวไฟจากคนแถวนั้นเลย มีเน็ตส่วนตัวยังช้าเหมือนเต๋าเป็นเหน็บชา

นี่มึงทาลิปกูปะ

พี่เอฟหันมาวอแวผมอีกครั้ง คราวนี้ยังเอานิ้วมาปาดที่ปากผมอย่างพลการอีก

พี่ยกให้ผมแล้วนี่ ผมก็ต้องทาดิ

หอมดี เวลามึงพูดแล้วกลิ่นเชอร์รี่มันลอยมา

หืม ได้กลิ่นแรงขนาดนั้นเลยเหรอพี่ผมเบิกตากว้าง

อืม

คนด้านข้างพยักหน้าก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้หน้าผมจนตัวเองต้องปงะถอย แต่พี่เอฟก็ยังเขยิบมาจนหน้าเราห่างกันแค่ไม่กี่เซน

ทะ ทำไร

ทำไมไม่โกนหนวด

อะ อะ ไรพี่…”

แอบมีสิวที่ปากด้วยแหะ

ทำไมต้องมาสังเกตการณ์ใกล้ขนาดนี้เล่า!

พี่จะมาจับผิดผมใกล้ไปแล้วนะ

กูลืมเอาลิปมา ขอหน่อย

พี่เอฟรีบเด้งตัวกลับไปนั่งเป็นปกติ โชคดีที่ผู้โดยสารข้างๆ เขาสลบไสลไปแล้ว ไม่งั้นเขาคงได้เห็นภาพเมื่อกี้แล้วคิดว่าผมกับพี่เอฟทำอะไรกันแน่ๆ จะสังเกตหน้าตาคนอื่นต้องใกล้เบอร์นี้ไหมวะ

อะ

ผมล้วงลิปกลิ่นเชอร์รี่ที่ผมเคยลองที่บูทวันนั้นส่งให้เขา เจ้าตัวรับไปทาอย่างเชี่ยวชาญก่อนจะเม้มแล้วเม้มอีกจนมันเริ่มออกสีอ่อนๆ สีชมพู ปากอวบอิ่มของพี่เอฟนี่มันเหมือนเยลลี่ประจำตัวเลยแหะ แถมมันยังน่ากิน

อ๊า! ไอ้คณิตมึงหยุดคิดอะไรสกปรกเดี๋ยวนี้!

ขอบคุณครับพี่เอฟส่งลิปกลับมาพร้อมคำขอบคุณที่หลับตาฟังยังรู้เลยว่าประชด ไม่แดงใช่ปะ

พอพี่เอฟหันมาถามผมเท่านั้นแหละ กลิ่นเชอร์รี่อ่อนๆ ก็ลอยมาแตะจมูกผมทันที นี่สินะที่เขาบอกว่ามันมีกลิ่นลอยเวลาผมพูด

อื้อ ทำไมไปอยู่ที่ปากคนอื่นแล้วกลิ่นมันน่ากินแบบนี้อะ

อ่าท้องร้อง เหมือนจะหิวเลย

มะ ไม่ครับผมตอบ ตาหลุบลงก่อนจะเบนไปมองวิวข้างนอกหน้าต่าง

แล้วหน้ามึงแดงทำไม ไม่สบายปะวะ

ผมแค่ร้อนน่ะ

ร้อนห่าไรละเว้ย แอร์ในรถแม่งยังกับอากาศที่ขั้วโลกเหนือ!

ตอแหลกูชัดๆ ไหนหันมาดูดิเป็นไร

คนตัวสูงเอามือมาจับที่คางก่อนจะให้หน้าผมหันไปหาเขา พอเห็นริมฝีปากอวบอิ่มนั่นพึมพำก็อดลอบกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ มันหอมยั่วยวนแถมน่ากินเอามากๆ

 “…”

เงียบทำไมอะ

“…”

เมารถเหรอ

“…”

หรือ…”

อุบ

ผมห้ามหัวใจตัวเองไม่ไหวจนต้องโน้มหน้าลงไปงับริมฝีปากล่างเขาเบาๆ ก่อนจะชิมรสเชอร์รี่หวานที่ติดปลายลิ้นกลับมา การกระทำอันผิดพลาดของผมมันเกิดขึ้นแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น พอรู้ตัวอีกทีผมก็เด้งตัวกลับมานั่งที่เดิมแล้วทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เชี่ยละไอ้คณิต ทำเหี้ยอะไรลงไปวะน่ะ

ขอโทษคร้าบ

ผมก้มหัวลงเป็นการขอโทษ ก่อนจะทำเป็นหันไปแกล้งหลับเอาหัวพิงหน้าต่าง คนด้านข้างนิ่งไม่พูดอะไรกับผมอีกเลยไปตลอดทั้งทาง พี่แม่งต้องโกรธกูแน่ๆ เลยอะ ทำไงดี ทำไงดี!

โว้ย! ไอ้คณิตที่หลังอย่าปล่อยให้ตัวเองหิวจนหน้ามืดตาลายไปกินปากคนอื่นแบบนี้อีกนะ T[]T

อันตรายชะมัดเลยไอ้ลิปเวรเนี่ย!

 

ฉับ ฉับ ฉับ

ผมสับเท้าราวกับรีบไปตาย

หลังจากลงรถผมก็นำหน้าเดินพุ่งมายังบ้านไม่รอพี่เอฟไม่รอใครหน้าไหนทั้งนั้น รวมไปถึงยังแบกกระเป๋าลงมาเองจนลืมไปเลยว่าเคยปวดแขน

น่าอายฉิบหาย รู้ถึงไหนอายเขาถึงนั่น

ผมไปงับปากพี่เอฟเอาตอนเขาเผลออะ แล้วดูสิ ป่านนี้เขายังไม่พูดกับผมเลย เขาไม่ต่อยผมก็บุญโขแค่ไหนแล้ว

เอ้า คณิตมาถึงแล้วเหรอ ทำไมไม่โทรมาบอกก่อนล่ะ

ป้าชาเย็น แม่ไอ้ชาลีเอ่ยทักผมทันทีที่เห็นว่าผมก้าวเข้ามาในเขตบริเวณหร้าบ้าน ดูเหมือนว่าเขาจะกำลังทำอาหารเย็นกันอยู่ ผมยกมือไหว้ป้าแกก่อนจะหันไปไหว้คุณปู่ของผม

ท่านอยู่กันสองคนและที่นี่ดูสงบเอามากๆ คนในหมู่บ้านก็มักจะเดินมาทักทายมานั่งคุยกันเป็นประจำ เช่นวันนี้ก็มีลุงๆ ป้าๆ มานั่งหั่นผักนั่นนี่อยู่เป็นเพื่อนคุยป้าผม

ผมมือถือแบตหมดน่ะครับ ลืมชาร์ตผมตอบก่อนที่พี่เอฟจะเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ พอหันไปมองหน้าพี่แกแล้วไมเกรนแทบขึ้น นี่พี่เอฟครับ รุ่นพี่ผม

สวัสดีครับ

พี่เอฟยกมือไหว้ลุงๆ ป้าๆ ก่อนจะยืนสงบนิ่ง ดูเรียบร้อยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

นั่นไอ้นิดหรอกรึ!”

อยู่ๆ คุณป้าแก่ๆ ท่านนึงก็เอ่ยขึ้นเสียงดัง ผมกับพี่เอฟสะดุ้งโหยงพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย

ครับ…” ผมตอบกลับไปอย่างงงๆ ลืมชื่อป้าแกไปแล้วอะ ไม่ได้กลับบ้านมาซะนาน

ทำไมมันหล่อขึ้นจังวะ ไปเรียนได้ไม่กี่เดือนเอง จำแทบไม่ได้!”

นั่นสิ ตอนที่เดินเข้ามา ฉันก็เพ่งไปเถอะว่าลูกบ้านไหน นี่ไอ้นิดเหรอนี่ มองไกลๆ ก็คล้ายไอ้ชาลีอยู่นะเนี่ย

นึกว่าลูกไอ้ชาเย็นจะหล่ออยู่คนเดียว ไอ้นิดเขาก็หล่อเหมือนกันนี่นา

เหล่าบรรดาคำชมกรู่เข้ามาหาผมไม่ยั้ง ป้าหันมามองผมก่อนจะมองตั้งแต่หัวจรดเท้า

เออว่ะ ไปทำอะไรมาวะเนี่ย ทำไมดูดีขึ้นแทนที่ป้าจะเอะใจตั้งแต่ทักผมครั้งแรกกลายเป็นว่าตกใจช้าสุดกว่าใครเพื่อน แว่นไปไหน

ผมไม่ได้ใส่แว่นหรอกครับช่วงนี้ ใส่ตอนใกล้นอนเท่านั้นแหละครับ

แล้วไปทำอีท่าไหนถึงดูดีขนาดนี้

อ่า…” ผมหันไปมองพี่เอฟที่ยังยืนนิ่ง ผมแอบเห้นว่าพี่เขายกยิ้มให้ป้าผมด้วยอะ พี่เอฟเขาช่วยดูแลผมน่ะครับ

แฟนกันเหรอ…”

ป้ากระซิบถามด้วยสีหน้าอึ้งๆ ผมรีบส่ายมือปฏิเสธทันควัน

ไม่ใช่ป้า ก็บอกว่าเขาเป็นรุ่นพี่ผมไง

แล้วไอ้ตัวดีจะไม่กลับบ้านถูกมะ

ป้าแกหมายถึงลูกชายสุดที่รักเขานั่นแหละครับ

เดี๋ยวมันก็กลับมาน่ะป้า ผมกอดหน่อย คิดถึงจัง

ผมโผกอดป้าให้หายคิดถึง ถ้าไม่มีเขาช่วยเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก ผมคงไม่ได้มายืนเป็นไอ้คณิตเอกพัฒนาชุมชนอยู่ทุกวันนี้แน่ๆ

ไปๆ ไปเก็บข้าวของ แล้วเดี๋ยวลงมากินข้าวกันนะพ่อหนุ่ม หล่อจังน้า

ไม่วายป้าผมก็ผลักผมออกก่อนจะไปแต๊ะอั๊งพี่เอฟพอหอมปากหอมคอ รู้เลยว่าไอ้ชาลีได้นิสัยมาจากใคร

ผมรีบบอกลาป้าๆ ลุงๆ และปู่ที่นั่งอาบน้ำไก่ชนก่อนจะเดินนำพี่เอฟขึ้นบ้าน และตรงเข้ามาที่ห้องนอนที่ผมไม่ค่อยได้มานอนเสียเท่าไร ดีที่มันไม่ได้รกหรือเหม็นกลิ่นอับจนไม่น่านอน พี่เอฟจัดการวางกระเป๋าก่อนจะนั่งลงบนเตียงสีฟ้าของผม

พอมองพื้นแล้วมันก็ดูแคบจนไม่น่านอนเลยแหะ

ถ้าจะนอน เตียงแคบหน่อยนะพี่

คงต้องจำใจนอนด้วยกันจริงๆ แหละ เพราะพื้นข้างล่างมันไม่สามารถพลิกตะแคงหรือดิ้นได้เลย ลำพังแค่จะยืนเปลี่ยนเสื้อผ้ายังยากลำบากเลยอะ

เวลาพูดกับกูทำไมไม่มองหน้า

คนตัวสูงเริ่มท้วงหลังจากที่ผมเอาแต่หลบหน้าหลบตา ใครจะไปมองได้วะ เล่นไปจู่โจมงับปากเขาขนาดนั้น แถมยังเป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่ นาทีนี้แหละได้มีแตกหักกันแน่ๆ

ผมขอโทษนะพี่ เรื่องที่…”

จูบกู

ผมไม่ได้ตั้งใจอะ คือตอนนั้น…”

ห่าเอ้ย จะหาข้อแก้ตัวอะไรมาอธิบายได้อะ จะบอกว่าอารมณ์มันพาไปก็ดูน่ากลัวพิลึก

สรุปคืนนี้กูต้องนอนกับมึงบนเตียงใช่ปะพี่เอฟเปลี่ยนประเด็นทันที คงไม่อยากพูดถึงมันสินะ แล้วกูจะแน่ใจได้ยังไงว่ามึงจะไม่ข่มขืนกู

พี่!” ผมรีบร้อง ผมไม่ใช่คนหื่นกามขนาดนั้นนะ

แล้วที่แอบเม้มปากกูเบาๆ บนรถนั่นเรียกอะไร กูไม่เตะคว่ำก็บุญแล้วไหม

พี่โกรธผมเหรอ

ที่ถามเนี่ย ถามจากความน้อยใจล้วนๆ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นี่ ตอนนั้นมันยั่วยวนจนห้ามใจไม่ไหวอะ

เปล่าพอพี่เอฟพูดแค่นั้นผมก็เบิกตากว้างทันที ไม่โกรธ แค่หมั่นไส้

พี่เอฟตอบเพียงนั้นก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงผมทันที ที่นี่ไม่มีพัดลมหรือแอร์เหมือนอย่างบ้านในตัวเมืองหรอก เพราะแถวนี้มันเย็นกว่าปกติ ไม่รู้เพราะอะไร แถมยุงก็ไม่มี คนส่วนใหญ่จึงชอบไปนั่งกินข้าวกันข้างนอก

ถ้างั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวผมมาเรียกลงไปกินข้าว

ผมรีบเอาผ้าขนหนูพาดบ่า เตรียมจะออกไปห้องน้ำ แต่คนบนเตียงก็ลุกพรวดพราดขึ้นมาจนผมต้องชะงักกึก

ทิ้งให้กูอยู่คนเดียวเนี่ยนะ

พี่จะลงไปรอข้างล่างก่อนก็ได้นะครับ

ไม่เอาอะ มีแต่ป้าๆ กูเกร็ง

เออเชื่อ เพราะดูจากที่ยืนแข็งเป็นสากกะเบือก็พอจะเข้าใจ

แล้วจะให้ผมทำไงล่ะครับ

ไหนๆ กูก็ยังไม่ได้อาบน้ำ

“…”

งั้นกูเข้าไปอาบน้ำกับมึงด้วยล่ะกัน

 

 


 
















-100%-


ฮัลโหล ลืมน้องกันไปยัง แง
โทษที่ไม่มาอัพเลยนะคะ ต้องรอพ้นช่วงๆวางขายไปก่อน
ฮืออออออออออออออออออออออ
แต่!!!
เรามีนิยายเรื่องใหม่มาฝากด้วยนะคะ
และคิดว่าลงจนจบแน่นอน
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผีสางนางไม้เว่อๆ
และเรื่องนี้เคยขึ้นเทรนทวิตเพราะเคยลงในจอยลดาค่า
ฝากไว้ด้วยนะคะ
น้องนิดพี่เอฟวางขายที่ร้านขายหนังสือชั้นนำแล้วนะรู้ยัง!!!




เรามีทวิตนะ สามารถไปฟอลเพื่อดูนิยายได้ที่
@Checkbill1996
เม้นๆ เป็นกำลังใจให้ก่อน
ฉันไม่มีแรง5555555555555
----------------------------


แอดแฟน กดที่รูปน้องคณิตเลย!
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามไปเสริมหล่อคณิตได้ที่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 350 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1601 Noname07 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 12:37
    เขินมากตอนคณิตงับปากเอฟแบบบ......~~~~~~~
    #1,601
    0
  2. #1572 rattanalak44 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 02:13
    ปากอิพี่มันน่ากินขนาดนั้นเลยเหรอคณิต5555
    #1,572
    0
  3. #1522 ISixG2 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:24
    แหม๋ ทำเปงงงง พอใจล่ะ สิ อ่อยน้องสำเร็จ น้องก็คล้อยตามอ่ะ อยากจะแหม๋ไปถึงอเมริกาาาาาาา
    #1,522
    0
  4. #1495 Choco'l Pis (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 20:04
    ฮื่ออออ พี่เอฟเขาไม่โกรธหรอกหนู เขาออกจะชอบ ! เชื่อพี่สิ ง้ากกกกก
    #1,495
    0
  5. #1486 Pairliz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 09:27

    โโอ้ยเขินมากกกกก ต้องหยุดไปกรี๊ดพักนึงอะถึงจะกลับมาอ่านต่อได้ อุแงงงงงงงง

    #1,486
    0
  6. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 20:30
    จ้าาาาาพี่
    #1,484
    0
  7. #1407 Hello! It me~ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 19:35
    เเหมเนียนๆเลยพี่เอฟ
    #1,407
    0
  8. #1313 fb040686 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 00:39
    พี่~ ใจเย็นนน
    #1,313
    0
  9. #1304 phoukham (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 11:03
    นานมากๆกว่าจะมา น้องมันจูบพี่ๆทำเป็นเงียบคงทำใจละสิกลัวจะหลงน้องมันใช่ปะคงอยากจูบน้องมันกลับอะดิ
    #1,304
    0
  10. #1303 ploy-2200 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 11:01
    คิดถึงน้องงมากเลยย เขินเลยค่ะ5555555
    #1,303
    0
  11. #1302 P-Aresia (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:29

    งื้อ​ >///< ไปจูบพี่เค้าทำมายย​ เขินแทนละเนี่ย​ แต่พี่เค้าก็คงชอบแหละ​ ไม่งั้นต่อยน้องไปละ​ ดูพี่เค้าแมนๆอ่ะ​ ยังไม่รู้เลยว่าจะได้กันตอนไหน​ ​ 5555​ (หมายถึงชอบกัน​ ><)​

    #1,302
    0
  12. #1300 bj vamtoon (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 19:44
    น่ารัก​ รอครับ
    #1,300
    0
  13. #1299 yito (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 17:59
    😂จูบแล้วววว จูบแล้วโว้ยยยย ดีใจ๋เด้ออออ ฮื้อออน้องนิดของเพ้พพพพ
    #1,299
    0
  14. #1298 im-earnearn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:26
    มาอัพเร็วค่าาาาา คิดถึงน้อนนิดดดดด งือออออ นี่เราอ่านวันเดียวรวดเลย เป็นเรื่องที่อ่านแล้วสบายใจ ผ่อนคลายมากๆ
    #1,298
    0
  15. #1296 Chopoom94 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 10:48
    น้อนนิดดดดดดดดดด อิพรี่ติดแจเลยทีนี้ ระวังนะคะจะโดนคืน ฮี่่่่่่่่่่่
    #1,296
    0
  16. #1295 Aquariusrst_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 22:22
    แงง มาอัพอีกกกกกกกกก นุใจจะขาดดด อิพิเอฟฟฟฟฟฟฟฟห้หห่ห่ห่ฟ่ฟฟาฟฟฟฟฟฟฟกกด
    #1,295
    0
  17. #1293 mamieweiei (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 11:40
    อ้อยคว่ำาาาาาาา
    #1,293
    0
  18. #1292 Kanokpornbb (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 00:12
    พี่เอฟ!! แค่น้องเม้มปากเพียงเบาๆก็ขอเขาไปอาบน้ำด้วยกันเลยหรอคะ อ่อยแรงเบอร์สุด555555
    #1,292
    0
  19. #1291 subtle'z (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 21:49
    อ่อย!! พี่เอฟอ่อยใช่ไหมพี่
    #1,291
    0
  20. #1290 J-gon (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 19:07
    ส่งมันเป็นลำอ้อย55555
    #1,290
    0
  21. #1289 นังคนขี้ชิป (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 16:32
    คิดถึงไรท์มากกกกกกกกกก พิ๊เอฟเริ่มรุกแล้ววววว
    #1,289
    0
  22. #1288 moonmore (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 15:40
    อีพี่เอฟนี่คือการอ้อยของแกใช่มั้ยยยย แกชอบน้องใช่มั้ยยยย
    #1,288
    0
  23. #1287 bammark1a (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 13:38
    อมก ฟินนนนนนนนน พี่ขายอ้อยมากเวอร์
    #1,287
    0
  24. #1286 snowdraqon (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 13:36
    งื้อฟินนนน

    ถ้ามีเงินก้อยากไปซื้อแบบรวมเล่มเลย. แต่ช่วงนี้จนเอาเงินไปเติมกับกาชาหมดล้าววววฮรือออ

    ดีใจทึ่ไรท์ไม่ทิ้งพวกเรานะคะ
    #1,286
    0
  25. #1284 Aidan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 10:38
    พรี่เอฟไม่ชั่ยคลโง่ พี่เอฟต้องรู้ไป70%แร้วว่าน้องชอบบบบ แงๆๆๆๆ
    #1,284
    0