[YAOI] ll REWARD ll ปรึกษา (รัก) ❤ [END]

ตอนที่ 3 : ll ปรึกษา (รัก) ll EP.01 :: เป็นวินมอเตอร์ไซค์ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 350 ครั้ง
    16 ม.ค. 61

ll REWARD ll
#คณิตติดเอฟ

EP.01
เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งที่ 1









อาทิตย์ก่อน


อ้ายคนจนจำต้องทนปั่นรถถีบ จะไปจีบอีน้องคนงาม 

ผมยิ้มร่าราวกับว่านี่เป็นวันพิเศษของผม สองมือจับแฮนด์รถมอเตอร์ไซค์สุดหล่อที่ผมตั้งชื่อให้ว่า โรเบิร์ต ของตัวเองแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขล้นประหนึ่งแม่ถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง เอวของผมถูกมือเรียวสวยของสาวสุดน่ารักประจำคณะนามว่า อุ่นใจ เกาะกุมแน่นเพราะกลัวผมพาไปแหกโค้งลูกระนาดตรงหน้า

แต่ช่างเถอะ นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือ ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ผมแอบชอบมาแล้วสองวัน!

ใช่ สองวัน!

เอ่อจอดส่งตรงหน้าหอนี้เลยๆ

ผู้หญิงด้านหลังผมสั่งการทันทีที่รถของผมขับเคลื่อนมาหยุดที่หน้าหอนานาชาติสีชมพูสดใสราวกับความรักของผมในวันนี้

อยู่หอนี้เหรอครับพี่

ไม่ต้องแปลกใจที่ผมเรียกเธอว่าพี่ ผมอายุน้อยกว่าเธอตั้งสองปีแน่ะ แต่เธอหน้าเด็กจริงๆ นะ อายผิวหน้าตัวเองจังเวลาต้องเรียกเธอว่าพี่เนี่ย

อืม ใช่” เธอพยักหน้า รอยยิ้มนั้นกระแทกตาผมเข้าเต็มแรง เท่าไร

หะ” ผมที่มั่วแต่จ้องหน้าเธอก็เผลอร้องทวนประโยคเธอเมื่อกี้ขึ้นมา อะไรนะไม่ได้ฟัง ว่าไงนะพี่

เนี่ย ที่มาส่งพี่นี่เท่าไรเหรอ

สักสามร้อยเมตรได้มั้งครับ

ผมหันไปมองถนนแล้วคำนวณระยะทางจากหน้าตึกมาที่หอนี้ ไม่ไกลมากน่าจะสามร้อยเมตรท่าจะได้

ไม่ใช่สิ พี่หมายถึงค่ารถที่มาส่งพี่เนี่ยเท่าไร ยี่สิบบาทเท่าวินมอเตอร์ไซค์หน้ามอมะ

“…”

อ้าวเงียบเฉย

น้ำตาแทบไหลอาบสองแก้มสายลมแย้มพัดผ่านมา~

ผมมาส่งพี่ฟรีนะครับ

ตอบเสียงอ่อย ไม่ใช่อ่อยแบบยั่วเย แต่เป็นอ่อยแบบไม่มีแรง จะตายคามอเตอร์ไซค์ นี่คือคำถามจากคนที่ผมแอบชอบมาตั้งสองวัน!

เธอกรอกตาทำเหมือนอื้ออึงในคำพูดผมไประยะก่อนจะยิ้มแห้งให้ผมพร้อมกับหัวเราะแหะๆ ในลำคอ ใบหน้าเธอเจื่อนจนผมเริ่มกอดหมวกกันน็อกที่เธอส่งให้ลวกๆ แน่น ทำไมทำหน้างี้อะพี่สาว

ส่งฟรี เอิ่ม ขอบใจนะ

ให้ผมขึ้นไปส่งบนห้องไหมครับ

ไม่ต้อง!!!”

เอี๊ยดดดดด

นี่ไม่ใช่เสียงเบรกของสิบล้อที่ขับผ่านไปเมื่อครู่ แต่เป็นเสียงเบรกความมั่นใจในตัวผม

วันนี้คนอุตส่าห์เซ็ตผมตั้งชี้ฟูเหมือนหมอพรทิพย์เลยนะ ไม่เท่บาดใจกันหน่อยเหรอ แถมยังไปซื้อรองพื้นเบอร์หนึ่งมาใช้ด้วย เขียนคิ้วเองกับมือ นี่ลงทุนเปิดยูทูปเสริชดูบิวตี้บล็อกเกอร์เลยนะ ไม่หล่อให้รู้ไป

ทำไมอะพี่ ผมกลัวพี่ลื่นตกบันไดอะ ถ้าผมไปส่ง ผมจะยื่นมือไปรองรับพี่เวลาพี่หงายท้องลงมา

หอพี่มีลิฟท์

งั้นให้ผมไปทำกับข้าวให้กินไหมพี่ ผมเนี่ยเชฟกระทะทองแดงเลยนะ

พี่มีอาหารแช่แข็ง

งั้น…”

พอเถอะ” เธอยกมือห้ามก่อนจะเป่าลมจากปากจนหน้าม้าเธอกระพือเป็นจังหวะอามีอามีกาฟรือ เราเอาเงินไปนะ

เธอว่าไม่พอยังดึงมือผมไปรับเงินสิบห้าบาทจากมือเธอด้วยความรวดเร็ว ผมพยายามเกร็งมือสุดฤทธิ์ 

ไม่! ไม่รับ!

ถ้าพี่ไม่คิดไรกับผม พี่ขึ้นรถผมมาทำไม

นี่แน่ะ ตีหน้าเศร้าเรียกร้องความน่าสงสาร แม้อีกคนจะยืนบนฟุตบาทส่วนผมนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ตัวเอง ผมก็จะทำให้เหมือนว่าผมกำลังคุกเข่าอ้อนวอนเธออยู่

ก็น้องควักมือเรียกพี่แล้วถามพี่ว่าไปไหน พี่นึกว่าน้องเป็นวินมอเตอร์ไซค์เลยขึ้นมา ก็ชุดน้อง…”

ผมก้มมองตัวเองตามสายตาที่เธอมองมาด้วยความสงสัย วันนี้ผมแต่งชุดเหมือนพี่หลุยส์ สก๊อตในคอนเสริ์ต raptor 2011 the concert เลยนะ แต่ป้าตัดชุดบอกไม่มีสูทคลุมทับสีดำ ป้าเลยตัดสีแสดมาให้ มันก็คือๆ กันนั่นแหละ

เสื้อผมเหมือนวินมอเตอร์ไซค์เหรอ

มาก เธอพยักหน้าตอบตามตรง โอ้ย ใจกู ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม พี่ไปแล้วนะ

พรึ่บ

ผมรีบคว้าข้อแขนเธอเอาไว้เป็นการยื้อเหมือน MV เกาหลี ขอฉากสโลว์โมชั่นด้วยครับในจังหวะที่เธอหันมาแล้วผมสะบัดว่อนๆ

อย่าไปเลยนะครับ” คำพูดพระเอกสัด ยังกะจุงกิ

อะไรเนี่ยน้อง เป็นโรคจิตปะ

ผมชอบพี่

ผมรวบรวมความกล้าตั้งแต่หน้าปากซอยทางเข้าหอตัวเองจนมาถึงจุดนี้ และแล้วผมก็พูดออกไป คนตรงหน้ามีอาการสตั้นแปปนึง ตาของเธอกลมโตวิ้งวับด้วยความตกใจ เธอดึงมือออกจากมือผมอย่างไว ก่อนจะกระชับกระเป๋าสะพายตัวเองแน่น

น้องพูดเล่นปะเนี่ย ใครส่งมาแกล้งพี่เหรอ

เธอถามเหมือนไม่เชื่อหู คงจะดีใจอยู่ล่ะเซ่ มีผู้ชายมาบอกรักทั้งคน

ผมไม่ได้พูดเล่น” ขอขยับแว่นตาตัวเองแปปนึง ก่อนจะทุบอกตัวเองดังอั่ก จากใจเลยครับ

"อ่า..."

"ครั้งแรกที่ผมเห็นพี่มาตั้งการ์ดเชียร์ลีดเดอร์หน้าคณะตอนรับน้องเข้าคณะ ใจผมมันบอกว่านี่ละเป็นพรหมลิขิตของเรา ผมกับพี่อาจจะเป็นโรสและแจ็คมาเกิดก็ได้นะครับ ถ้าเราคบกัน เราไปยืนกางแขนที่สะพานปลาบางแสนไหมครับ ช่วงนี้กำลังน้ำขึ้นเลย"

พี่ว่าน้องเอาเวลาไปอ่านหนังสือสอบแอดมิชชั่นดีกว่าไหม

ผมอยู่ปีหนึ่งคณะเดียวกับพี่นะ!” ทำไมจำเราไม่ได้อะ

ปีหนึ่งเหรอ?

ครับ

พี่ไม่เห็นจะเคยเจอเราเลย

“…”

พี่ว่าน้องเลิกชอบพี่เถอะ มันเป็นไปได้ยากที่พี่จะชอบน้อง

“…”

"อีกอย่าง รถของน้องพี่ว่าถึงแก่กรรมได้แล้วอะ เมื่อกี้ตอนขี่ตกหลุม เบาะหลังน้องเป็นเหล็กแถมมีสนิมมันทิ่มก้นพี่เจ็บมาก พี่ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้พี่จะเป็นบาดทะยักตายไหม พี่ไม่คิดค่าทำขวัญก็บุญแล้วนะเอาจริงๆ"

"..." อย่าว่าโรเบิร์ตของผม...

"รถน้องไม่ไหวแล้ว อย่าฝืนให้มันหายใจต่อเลย รวมถึงน้องด้วยอย่าฝืนจีบพี่ต่อไปเลยนะ"

"..."

ไม่นะ โรเบิร์ตผมเพิ่งจะ 22 ปีเอง

จริงๆ นะ

เธอว่าด้วยใบหน้าที่รังเกียจผมจนผมรับรู้ได้ ไม่อยากยิ้มแล้ว ผมหุบเหงือกตัวเองก่อนจะกดสายตามองหมวกกันน็อกที่ตัวเองกอดไว้แน่นเป็นการอำพรางความปวดร้าว

ทำไมอะ” ผมพูดออกไปแต่ไม่กล้าสบตาเธอแล้ว เพราะผมขี้เหร่เหรอ

ถ้าให้พี่พูดตรงๆ ก็คงใช่” เธอตอบมาแบบไม่อ้อมค้อมพร้อมพยักหน้าให้ผมมั่นใจอีกรอบ พี่ไม่ได้มองคนที่หน้าตานะ แต่คนเราก็ต้องมองคนที่ภายนอกก่อนจะรักกันอยู่แล้วอะ พี่ขอโทษนะ

เธอไม่รอคำพูดอะไรจากปากผมก่อนจะหันหลังเดินขึ้นหอไปเลยด้วยความรวดเร็ว ผมมองตามหลังเธอไปด้วยแววตาที่เศร้าสร้อยสุดๆ เหมือนหมาถูกเจ้าของทิ้งอย่างไร้เยื่อใยเลย รักแรกในรอบสิบแปดปีของผมจบลงแล้วที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้

คนเราต้องรักกันที่ภายนอกอยู่แล้ว งั้นเหรอ

แล้วภายนอกของพี่มันต้องดีขนาดไหนอะ ต้องหล่อเหมือนใครอะ ผมจะได้เก็บเงินไปศัลยกรรมให้รู้แล้วรู้รอด แล้วดีสำหรับพี่มันต้องดีขั้นไหนเหรอ ดีมากระดับไหนทำไมไม่บอกผมอะ

แล้วคนแบบผมมันไม่หล่อตรงไหนวะ

แล้วโรเบิร์ตผมขี้เหร่ตรงไหน! 





---------------------------------------------------------------




(น่าเศร้ามากเลยนะครับ)

เสียงปลายสายเอ่ยขึ้นเมื่อผมเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกไป พอมาคิดแล้วตลกตัวเองชะมัด ความพยายามของผมถึงจุดจบเสียแล้ว

เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ล่ะครับพี่คิวปิดพี่อินเลิฟผมว่าเสียงเศร้า

ตัวของผมค่อยๆ ไถลไปนอนกับพื้นพรมภายในหอ ยิ่งนึกถึงเรื่องพวกนั้นแล้วจิตใจห่อเหี่ยวชะมัด ไม่ชอบเลยอะ

(จริงๆ เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องปกติที่คนแอบรักมักจะเจอบ่อยๆ นะใช่มะอินเลิฟ)

คนในสายเหมือนหันไปคุยกับคนข้างๆ

(นั่นสิครับ คนเราย่อมมีความผิดหวัง ความสมหวังคละเคล้ากันไป แต่คุณคณิตดันมาซวยได้ความผิดหวังเพราะแค่เรื่องหน้าตานี่สิ)

นั่นสินะ

เพราะแค่ผมหน้าตาไม่ดีอย่างใครเขา ผลตอบรับเรื่องความรักที่ส่งกลับมาเลยทำให้ผมแห้วอยู่อย่างนี้ไง

แล้วพี่สองคนพอจะช่วยอะไรผมได้ไหมครับผมถามปลายสายกลับไป ดูเหมือนดีเจทั้งสองจะนึกนานพอสมควร ถ้าช่วยไม่…”

(เอาล่ะครับ หลังจากที่ได้ฟังเรื่องเศร้าๆ ของคณิตปีหนึ่งผู้ที่อกหักจากสาวเชียร์ลีดเดอร์ไปแล้ว เรามาฟังเพลงที่เข้ากับเรื่องราวเหล่านี้ดีกว่า นี่เลยครับ! เพลงอ่อนแอก็แพ้ไป ของพี่ๆ วง MEAN สำหรับวันนี้ ผมคิวปิด)

(ผมอินเลิฟ)

(ขอลากันไปก่อน เจอกันวันเสาร์หน้านะครับ ฟังเพลงกันไปยาวๆ ในค่ำคืนนี้ คิดถึงทุกคนนนน)

ผมที่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ ดีเจในปลายสายกลับหันไปปิดรายการหน้าตาเฉย แต่ก็ไม่ได้วางหูผมไปแต่อย่างใด ผมรอคนในสายว่าจะกลับมาคุยกับผมหรือไม่

(โหล)

ตอบแล้ว!

เหมือนว่าดีเจทั้งสองจะทำการปิดรายการไปแล้ว ในตอนนี้คงเป็นเพียงหลังไมค์ที่ได้ยินกันแค่สองต่อสอง

เอ่อ…”

(อยากให้ช่วยไร)

น้ำเสียงหวนๆ ทำผมแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ติดใจถึงขนาดจี้ถาม ถ้าให้เดาน้ำเสียงนี่คงเป็นพี่คิวปิดแน่ๆ

พี่คิวปิดป่ะครับ

(อืม) คนปลายสายตอบกลับมาในทันที

พี่บอกว่าถ้าเรื่องมันน่าเห็นใจ พวกพี่จะช่วยผม...”

(เอาจริงๆ ปะ) พี่คิวปิดตอบกลับเสียงเบา (พี่ช่วยไม่ได้หรอก)

อ้าว

(ชีวิตตัวพี่เองพี่ยังเอาไม่รอดเลยน้อง ที่พี่จัดรายการพวกนี้ส่วนมากพี่ก็ทำได้แค่ให้คำปรึกษาอะ กรณีของน้องถ้าให้พี่แนะนำคือ น้องควรไปทำตัวเองให้หล่อขึ้น)

แล้วต้องทำยังไงอะพี่

(น้องเปิดกูเกิ้ลไม่เป็นเหรอ)

ผมเบะปากลง รู้สึกเสียใจที่โดนตอกกลับมาแบบนั้น ก็จริงอย่างที่พี่เขาว่าอะ ผมเป็นคนพึ่งพาตัวเองไม่เป็นเลยหวังแต่จะพึ่งคนอื่น

แต่ถ้าผมพึ่งพาตัวเองได้ตั้งแต่ทีแรก ผมจะโทรหารายการบ้านี่ทำไมล่ะ โธ่

พี่…” ผมทำเสียงอ่อย นี่เป็นหนทางสุดท้าย ช่วยผมเถอะ

ปลายสายเงียบหายไปเลย จนผมต้องละหน้าจอมาดูว่าเขาตัดสายผมทิ้งไปหรือยัง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะแค่ปิดไมค์เหมือนคุยลับๆ กับคนแถวนั้น

(คณิต)

ครับ!”

ผมรีบขานกลับอย่างไวเมื่อพี่คิวปิดเรียกผมอีกครั้ง

(เรารู้จักคณะศิลปกรรมศาสตร์ปะ)

รู้ดิพี่จริงๆ คณะผมกับคณะพี่เขาแทบจะอยู่ติดกันเป็นแฝดก็ว่าได้ ทำไมเหรอ

(แล้วเรารู้จักไอ้คนชื่อ เอฟ ปะ)

เอฟ

ผมกรอกตานึกคนชื่อนี้ก่อนจะขมวดคิ้วให้ใบหน้าเจ้าของชื่อผุดขึ้นมาในหัว ผมดีดนิ้วหนึ่งทีเมื่อนึกออก

รู้ครับ พี่ที่เป็นนักกีฬาคณะศิลปกรรมใช่ไหมครับ

(อือ นั่นแหละ)

ว่าแต่ พูดถึงพี่เขาทำไมอะ

ผมถามกลับด้วยความสงสัย เพราะพี่เอฟนี่ถึงจะไม่ได้เป็นเดือนมหาวิทยาลัยหรือเดือนคณะ แต่พี่เขากลับมีชื่อเสียงพอๆ กับเดือนเลยก็ว่าได้ แถมยังหล่อเป็นอันดับต้นๆ ในมหาวิทยาลัยด้วย เรื่องที่ถูกพูดถึงสุดคงเป็นการกีฬาที่เขาถนัดทุกอย่าง ตอนที่ผมสอบเขามา เพจเฟซบุ๊กต่างพากันแนะนำพี่เขาให้รู้จักคนนี้อย่างฮือฮาประหนึ่งว่าเป็นสมบัติของมอยังไงยังงั้น

ซึ่งถ้าให้มายืนข้างผมล่ะก็ ผมนี่ดับวูบมืดมิดยิ่งกว่าอนาคตตัวเองอีกครับ

(พรุ่งนี้น้องเข้ามาที่คณะของพี่นะ แล้วหาห้องส่งวิทยุของคลื่นพี่ เดี๋ยวพี่พาไปรู้จักไอ้เอฟ)

ดะ เดี๋ยวนะพี่ผมรีบห้ามคนปลายสายทันควัน ทำไมผมต้องไปหาเขาอะ

(เอ้า ก็หล่ออยากได้ความช่วยเหลือนี่ ก็มีแค่เอฟแหละที่จะทำให้น้องเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ ไปรับวิชาความหล่อจากมันซะนะ แค่นี้แหละพี่ง่วงนอน บาย!)

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

ตัดสายเหมือนตัดอนาคตผมเลยพี่คิวปิด

ผมกลิ้งตัวไปมาเมื่อนึกถึงคำแนะนำของพี่คิวปิดเมื่อกี้ ให้ไปหาพี่เอฟเหรอ ถ้าพี่เขานิสัยดีประดุจเทวดาผมจะไม่คัดค้านเลยสักคำ แต่นี่พี่เขาออกจะดุ ผมเคยไปงานแบกะดินเป็นงานตลาดของเด็กศิลป์ครั้งนึง ผมนี่แค่เดินช้าพี่แกที่เดินตามหลังก็ตะโกนด่าพ่อล่อแม่ผมมาแต่ไกลเลย

ไม่เอาอะ น่ากลัวจะตาย

เตียงมีทำไมไม่นอน

เฮ้ย เชี่ย!”

ผมรีบสะดุ้งพรวดพราดขึ้นจากพื้นเมื่ออยู่ๆ แขกไม่ได้รับเชิญก็มายืนจ้องหน้านิ่งทำตาปริบๆ ถามไถ่ผมด้วยความสงสัย ผมมองหน้ามันชั่วครู่แล้วก็ต้องหลุบตาลงเพราะรู้สึกตัวเองเหมือนเป็นปมด้อยยังไงไม่รู้เวลาจ้องหน้ามัน

ตกใจอะไรขนาดนั้น

มึงเข้ามาไม่บอกไม่กล่าวกูอีกแล้วนะไอ้ชาลี

พี่ให้กุญแจผมมาเองนะ

มันว่าไม่พอยังเหวี่ยงกระเป๋านักเรียนมัธยมปลายลงบนเตียงผมอย่างพละการ

ไอ้สูงขาวตี๋เกาหลีเหมือนลูกครึ่งที่กำลังยกตีนขึ้นมาดมพิสูจน์กลิ่นตีนอยู่บนโซฟาภายในห้องผมมันชื่อว่า ชาลี เป็นลูกพี่ลูกน้องของผมเอง ถ้าให้เรียงลำดับชัดๆ ก็คือมันเป็นลูกชายของป้าผม ไอ้ชาลีเรียนอยู่ม.5 อนาคตคือการสอบเข้าคณะศิลปกรรมที่มหาวิทยาลัยของผม วันๆ เลิกเรียนมันก็เอาแต่ไปเรียนพิเศษวาดรูป หน้ามันจะนิ่งๆ หน่อย ไม่ค่อยมีความรู้สึกกับอะไรหรอกครับ แต่เห็นไร้อารมณ์ในชีวิตแบบนี้ แม่งดันเกิดมาหน้าดีที่สุดในตระกูลผมเฉย ส่วนผมน่ะเหรอ

ยังกับถูกเก็บจากกรมประมงมาเลี้ยง

แต่เดี๋ยวนะ ในเมื่อไอ้ชาลีมันก็ดูดีสาวๆ รุมล้อม ทำไมผมไม่ศึกษาความหล่อจากมันวะ

พรึ่บ

ผมรีบแทรกตัวเองไปนั่งข้างๆ มันทันที ไอ้ชาลีวางเท้าลงก่อนจะหันมามองผมด้วยสายตาสงสัย

ชาลีครับผมเรียกน้องตัวเองด้วยน้ำเสียงบ้องแบ้ว

ไร

ตอบไม่มีหางเสียง ดีนะที่มึงยังพอมีประโยชน์ ถ้ามึงไม่มีประโยชน์จะเอากะละมังข้างๆ มือฟาดดั้งให้แบนสักสามทีเลยแม่ง

คือ…” ขนาดเกาตีนแม่งยังดูดีเลย ชาติที่แล้วทำบุญด้วยครีมอิสนิสฟรีเหรอไอ้สัด ช่วยบอกเคล็ดลับความหล่อกับพี่หน่อยจิ

ผมเอานิ้วชี้จิ้มเข้าหากันแสดงถึงความแบ้ว

เคล็ดลับความหล่อ?

ใช่แล้วววว

มันหยุดเกาส้นตีนก่อนจะหันมามองหน้าผมก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนสายตาลงมาที่หน้าอกและลงต่ำเรื่อยๆ จนถึงเบื้องล่าง และย้อนสายตากลับมาที่หน้าผมด้วยสีหน้าซึ่งไร้อารมณ์

ไร้สาระ

มันพูดจบก็ส่ายหน้าแรงแล้วลุกขึ้นถอดเสื้อปาไปที่ตะกร้าอย่างแม่นยำ

โห นอกจากมึงจะเบ้าหน้าดีแล้ว หุ่นมึงยังดีอีก ขาวจนไวตามิลค์ยกมือไหว้ ซิกแพคหกลูกแน่นๆ จนไขมันต้องร้องไห้ ชีวิตมึงเกิดมาต้องได้ดีขนาดนี้เลยเหรอ

นี่พี่นะเว้ยผมขมวดคิ้วทำอารมณ์ไม่ดี ไอ้ชาลีหันมาเลิกคิ้วมอง ช่วยพี่หน่อยดิ

ผมไม่ได้ดูแลตัวเองเลยพี่ คนจะหล่อก็หล่อมาตั้งแต่เกิดปะ

สัด หากระโถนก่อนจะอ้วกแล้ว

ผมเบ้หน้าให้กับประโยคที่หลงตัวเองของมันแรงๆ แต่ถ้าให้พูดตามความเป็นจริง สิ่งที่มันพูดก็จริงทุกประการแหละ ตั้งแต่เกิดมามันก็หล่อแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร จมูกก็ไม่ได้ทำ ผิวก็ไม่ได้ฉีด ฟันก็ไม่ได้จัด แค่มันตบๆ ครีมใส่หน้าก็ถือว่าเป็นบุญครีมแล้วจริง

แล้วนี่ผมจะทำยังไงดี ผมพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองมาตั้งแต่ม.5 ยอมจัดฟัน ทาครีม ออกกำลังกายแล้วแต่ไม่เห็นจะได้ผลเลยสักอย่าง จนนี่ผมจะถอดเหล็กจัดฟันแล้วนะ หน้าผมก็ไม่ยอมเปลี่ยนตามการรีวิวในเว็บพันทิปเลย เศร้า

ชีวิตคนหล่ออย่างมึงนี่ มีความสุขดีไหมวะ

ผมถามขึ้นไม่ได้หันไปมองไอ้ชาลี

แล้วแต่อะ มันก็มีข้อดีข้อเสียต่างกันไปผมหันไปมองไอ้คนที่นอนอ่านหนังสือการ์ตูนสบายใจเฉิบ มันตอบผมโดยไม่หันมามอง ข้อดีก็คือ อยู่บนสังคมปัจจุบันก็มีแต่คนยอมรับ มีแต่คนชอบคนรัก ข้อเสียก็คือมันน่ารำคาญเพราะเราจะถูกจับผิดบ่อยๆ ทำนั่นนี่แย่นิดแย่หน่อยก็อาจจะโดนว่าได้ แต่มันก็มีคนให้กำลังใจนะ

ดีเนอะ ถ้ากูโดนด่าก็คงไม่มีใครเป็นกำลังใจ

วันนี้พี่เป็นไรไอ้ชาลีละสายตาจากหนังสือหันมาถามผม ดูศร้าๆ ตัดพ้อกับเบ้าหน้าตัวเองจัง

กูแค่…”

อยากจะบอกนะ แต่ผมก็กลัวว่านี่จะเป็นเรื่องตลกสำหรับมันน่ะสิ

แค่?

เปล่า ไม่มีไรผมถอนหายใจออกมา อ่านหนังสือไปเหอะ

พี่ลองถอดแว่นดิ

ไอ้ชาลีหันมาบอกผมด้วยน้ำเสียงคล้ายบังคับ

แว่นกูอะนะ

เออ เผื่อจะดูดีขึ้น

ไม่เอาอะ กูมองไม่เห็น

งั้นก็แล้วแต่พี่ล่ะครับ

มันเลิกสนใจแล้วกลับไปอ่านหนังสือในมือต่อ ผมสายตาสั้นมากๆ เกือบหลายพันก็ว่าได้ ถอดมาทีนี่แทบจะเป็นต้อกระจก เลือนลางแบบหาที่สุดไม่ได้

ผมก้มมองหน้าจอมือถือที่ปรากฏเบอร์คลื่นคลับซันเดย์ หรือว่าผมต้องไปขอคำปรึกษาคนที่ชื่อเอฟจริงๆ วะ แต่แค่น้องคนสนิทที่นอนร่วมหอกันแม่งยังไม่มีจิตใจจะช่วยผมเลย ไม่อยากจะคิดถึงพี่เอฟเลยอะ

ถ้าไม่โดนตีนกลับมาก็ถือว่าเป็นพระคุณอย่างสูงแล้วครับจริงๆ


@คณะศิลปกรรมศาสตร์

แม้จะพยายามตั้งใจที่จะพึ่งพาตัวเอง สุดท้ายผมก็แพ้ภัยล้มเลิกความตั้งใจของตัวเองทั้งหมด เพราะตอนนี้ผมมายืนอยู่หน้าคณะพี่เขาแล้วน่ะสิครับ U_U

ตั้งแต่ย่างก้าวเดินเข้ามาในคณะที่ไม่คุ้นเคย ทุกคนก็มองผมเป็นตาเดียวราวกับผมเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ควรจารึกไว้ยังไงยังงั้น ผมมองหาห้องส่งคลื่นวิทยุคลับซันเดย์ทั่วทั้งชั้นสามเพราะป้าแม่บ้านบอกว่ามันอยู่ที่ชั้นนี้ ตึกนี่ใหญ่ชะมัด เดินหาทีก็ปวดน่องทีเลยให้ตายสิเว้ย

‘ON  AIR’

O_O โอ๊ะ

ผมชะงักเท้าทันทีที่แหงนหน้าไปเห็นคำๆ นึงอยู่บนหัวประตูห้อง แม้จะยังไม่เปิดไฟเป็นสัญญาณว่ากำลังออนแอร์อยู่ แต่มันก็แสดงถึงสัญลักษณ์ได้ว่าห้องนี้เป็นห้องสำหรับจัดคลื่นวิทยุ

แอ๊ด

ไม่รู้ว่านี่เป็นการเสียมารยาทหรือเปล่า แต่เพราะผมกลัวว่าบางทีอาจจะมีคนทำงานอยู่ ถ้าผมเผลอไปเคาะประตูอาจจะทำให้เสียงเหล่านั้นเล็ดลอดเข้าไปในการทำงานของคนในห้อง

ผมกวาดสายตาไปทั่วห้องแต่ไม่พบใครอยู่สักคน มีเพียงเครื่องเสียงนั่นนี่ตามประสาคนจัดรายการเขามีกัน ผมแอบถอนหายใจก่อนจะหันหลังกลับเพื่อออกจากที่นี่

ผมจะไปหวังพึ่งใครได้ คนเราไม่ได้มีเวลาว่างถึงขนาด

พลั่ก

อั่กกกก

ผมเผลอร้องออกมาเมื่อจมูกชนเข้ากับของแข็งบางอย่าง แว่นกูหักไหมวะเนี่ย!

มายืนขี้เหร่อะไรตรงนี้วะเนี่ย

พอถูกทักแบบนั้นผมก็ค่อยๆ เคลื่อนมือออกจากจมูกตัวเองก่อนจะชายตามองคนที่มาเยือนช้าๆ

และสิ่งที่ผมชนเข้าเมื่อกี้มันคือ

หมวกกันน็อก!

พี่เอาหมวกกันน็อกมาตีหน้าผมเหรอ” 

ไม่รู้แหละนาทีนี้เรียกทุกคนว่าพี่หมดอะ โอ้ย เจ็บดั้งชะมัดสัดเอ้ย

มึงมายืนขวางหน้าห้องกูเนี่ย หลบ!”

ปั่ก!

ไม่เอ่ยไม่กล่าวแถมมีหน้าเอามือที่หนากำยำฟาดเข้าที่ไหล่ผมเต็มแรง ผมถึงกลับเซชนประตูห้องเข้าอย่างจัง

แม้เขาจะตัวไม่ได้สูงไปกว่าผมเท่าไร แต่เขากลับมีแรงและร่างกายที่ดูเหมือนจะเฟิร์มจากฟิตเนทมาอย่างดี บวกกับรอยสักเต็มแขนซ้ายของเขาอีก ผิวเข้มเหมาะสมกับใบหน้าเถื่อนๆ ที่เต็มไปด้วยไรหนวดไรเครา เสริมความโหดทวีคูณเข้าไปอีก น่ากลัวชะมัด นี่นิสิตหรือโจรเรียกค่าไถ่เด็กวะ

พี่

ผมยืนเกาะขอบประตูโผล่ไปแต่หน้า เพราะกลัวว่าเขาอาจจะเกรี้ยวกราดควักปืนออกมายิงผมก็ได้ สายตาพี่เขาเวลามองมานี่ขนลุกสุดๆ

ไร มีไร

พี่รู้จักพี่คิวปิดไหมอะ ที่น่าจะหล่อๆ ขาวๆ ตี๋ๆ นิสัยดีๆ สุภาพบุรุษหน่อยอะครับ

ผมทำท่าสาธยายรูปร่างพร้อมกับจินตนาการตามคำบอกเล่าของสาวๆ ในทวิตเตอร์ พี่ที่อยู่ในห้องเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับโยนหมวกกันน็อกไปยังโซฟาแบบลวกๆ

คิวปิดเหรอ” เขาทวนคำถามผมก่อนจะทำท่าทางสงสัย "ที่เป็นดีเจคู่อินเลิฟอะนะ"

อ่า ครับ

พอเข้ามาใกล้ๆ แล้วน่ากลัวฉิบหาย ผมกลายเป็นผู้ชายหน่อมแน้มไปเลย ผมพยักหน้าพร้อมกับส่งยิ้มเป็นมิตรไปให้ เผื่อพี่เขาจะได้ลดความโหดลงบ้าง

ไปเอามาจากไหนว่าไอ้คิวปิดที่ว่าต้องหล่อสูงขาวนิสัยดีคนตรงหน้าถามพลางขมวดคิ้วเหมือนเคืองในคำพูดผม

ในทวิตเตอร์ครับ

อยากเจอมันเหรอ

ก็ต้องอยากสิพี่ผมมาหาเขาโดยเฉพาะเลยเนี่ย

กู

หะ ผมอ้าปากขานรับในความไม่เข้าใจที่อยู่ๆ พี่แกก็เอ่ยขึ้นมาดื้อๆ พร้อมกับทำใบหน้านิ่ง ว่าอะไรนะพี่

คิวปิดที่มึงตามหาอะ

“…”

กูนี่แหละ!






ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ รถอีแก่

- โรเบิร์ตเอง -
















-100%-
วงวารน้องไม่พอ วงวารมอไซค์ด้วย
และวงวารความมโนของคณิต55555555555
พี่คิวปิดที่หล่อๆ ขาวๆ กลายเป็นโจรใต้อย่างไม่น่าเชื่อ
สงสารรรรรรรรรรร
----------------------------
กดไลค์เพจไว้น้าาา เดี๋ยวพลาดกิจกรรมดีๆ

แอดแฟน กดที่รูปน้องคณิตเลย!
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามไปเสริมหล่อคณิตได้ที่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 350 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1615 TTHHUUNNDDEERR (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 17:34
    โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยโรเบิร์ตตตต
    #1,615
    0
  2. #1614 LoliDark (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:25
    ขำอะ555555 โรเบิร์ตเอง
    #1,614
    0
  3. #1584 Noname07 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:12
    โอ้ย555 ทั้งขำทั้งสงสาร
    #1,584
    0
  4. #1551 rattanalak44 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:07
    สงสารน้อง 55555
    #1,551
    0
  5. #1528 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 09:14

    555ตลกคณิตต้องน่าหนาขนาดไหนวะน่ะ

    #1,528
    0
  6. #1508 หม่ามี๊น้องซองอุน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 18:48

    โอ้ยยน้องงงง555555555

    #1,508
    0
  7. #1461 Pairliz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 18:49

    ตตายละพี่คิวปิด 5555555

    #1,461
    0
  8. #1456 หมาป่าผู้กระหายเลือด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 16:56
    พี่คิวปิดที่เรามโนไว้พังหมดเลยยยยย
    #1,456
    0
  9. #1360 pony1985 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:39
    น้องโร สภาพหนักเเล้วจริมๆ
    #1,360
    0
  10. #1308 VKOOK-BTS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 21:38
    โอ้ยยยย โครตจ ี้หัวเราะทั้งตอน
    #1,308
    0
  11. #1294 ooiieeeeyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 22:02
    โรเบริ์ตตตตตตตตตต
    #1,294
    0
  12. #1091 PareWaPkh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 10:51
    อย่างฮาาาา
    #1,091
    0
  13. #961 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 01:13
    ตลกอ่ะะะะ 555555555
    #961
    0
  14. #909 BeMoreFriend (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 22:20
    เห็นสภาพโรเบิตแล้ว นับถือความใจกล้าของเชียลีดเด้อที่กล้านั่งค่ะ กราบบบบบบบบบบบบบ
    #909
    0
  15. #833 Mistyblack (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 15:00
    โอ้ยยย ฮา
    #833
    0
  16. #769 Candy-Floss030.bl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 18:32
    โอวว์~น้องชาร์ลีหมั่นหน้ามากก5555
    #769
    0
  17. #760 LOOKSORN. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 22:32
    โรเบิร์ตตตตตตตต เอ็นดูรถอ่ะ555555
    #760
    0
  18. #716 amayys (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:47
    ทั้งสงสารทั้งขำ 555555555
    #716
    0
  19. #708 ManitaWadwaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:58
    ไปเสียชีวิตแล้วเกืดใหม่เถอะ=_=
    #708
    0
  20. #682 Yukira (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:26
    โอ๊ยยยย สงสารน้องคณิตจนไม่รู้จะสงสารยังไงแล้วจ้า สงสารทุกอย่างในตัวน้องม้กระทั่งโรเบิร์ตของน้อง ฮื่อออ น้องงงง น้องควรเปลี่ยน เปลี่ยนทุกอย่างงงงงงงง!!!! โว๊ยยยย 5555555555
    #682
    0
  21. #607 Parkjimin19 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:52
    โอ้โห โรเบิร์ตโคตรเก่า55555
    #607
    0
  22. #404 Mint Sch (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 21:16
    ถอดแว่นแล้วต้องน่ารักแน่เลย
    #404
    0
  23. #268 Choco'l Pis (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 22:38
    ถ้าคณิตถอดแว่นต้องหล่อแน่ๆ เลอออ พล็อตนิยายไทย 555555555
    #268
    0
  24. #247 namnam68 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 14:09
    วงวารคณิต
    #247
    0
  25. #140 6002thecey (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 03:08
    คณิ๊ตตตตตตตตตตตตตตต
    #140
    0