[YAOI] ll REWARD ll ปรึกษา (รัก) ❤ [END]

ตอนที่ 26 : ll ปรึกษา (รัก) ll EP.16 :: เป็นคนขี้หวง [100%] 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 343 ครั้ง
    7 เม.ย. 61

ll REWARD ll
#คณิตติดเอฟ

EP.16
เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งที่ 16 [1]














[F SAY]

ผ่านมาสองวันผมยังไม่หายเจ็บที่ข้อนิ้วมือของตัวเองเลยอะ อ่า มีรอยช้ำแกมม่วงด้วยแหะ

สัตว์ มือมึงเขียวขนาดนี้ ไอ้คณิตไม่ถามไถ่มึงบ้างเหรอ

หึ มันไม่ได้สนใจอะไรกูอยู่แล้ว จะมาถามทำไม

พูดเหมือนน้อยใจแปลกๆ

ไอ้สัจจะว่าพลางกินข้าวมูมมาม คนในโรงอาหารค่อนข้างน้อยเพราะช่วงเย็นแบบนี้คนไม่ค่อยสนใจอาหารในโรงอาหารคณะเสียเท่าไรหรอก

น้อยใจห่าไร กูพูดตามความจริง มึงจะให้มันมาจับมือกูพลิกไปพลิกมาเพื่อดูหรือไง

ละปกตินอนด้วยกันไม่จับมือกันเหรอ

ไอ้เหี้ยนี่…” ผมง้างมือเตรียมต่อยเข้าที่แขนมัน แต่พอเห็นคนร่างใหญ่งอตัวผมก็ชักมือกลับเพราะสงสาร เลิกหาว่ากูกับมันเป็นผัวเมียกันสักที ไม่ใช่เพราะมึงหรือไงที่กูต้องมารับผิดชอบดูแลมันอย่างงี้อะ

อ้าวๆ กล่าวหาแบบนี้ไม่ได้นะครับ เสือกอยากท้าทายเอง ก็ต้องรับชะตากรรมที่ก่อครับ

เออ มึงก็รับชะตากรรมเป็นไอ้ชาลีได้เลย เด็กสมัยนี้มันไม่ท้อง่ายๆ นะ กูเห็นมาหามึงทุกวันที่คณะ หนีให้ตายก็หนีไม่พ้นหรอกผมล้อเลียนมันกลับ รายนั้นหนักหนาสาหัสกว่าไอ้นิดเยอะบอกเลย ระวังได้ผัวเด็กนะครับ ติดคุกติดตะรางนะ

ผมเกาคางมันเป็นการกวนตีน

ผัวเหี้ยไร กูจะไม่ตกเป็นเมียใครทั้งนั้นมันปัดมือผมออก

ให้มันจริง กูเห็นผู้ชายลักษณะที่มีหนวดแถมยังกล้ามปูแบบมึงเป็นรับออริจิกันทุกคน

ห่าเอ้ย ไม่ดงไม่แดกแล้วข้าว แดกไม่ลง!”

มันวางช้อนกระดกน้ำอึกใหญ่ด้วยความหงุดหงิด ผมกระตุกยิ้มมุมปากสะใจเบาๆ ที่แก้แค้นมันสำเร็จ

มึงว่าถ้าไอ้นิดมันรู้ว่ากูก่อเรื่องไว้ร้ายแรง มันจะโกรธกูปะผมถามขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้

โกรธทำไม มึงจะแคร์ไร ไหนว่าไม่ใช่ผัวเมีย

ไม่ดิ ก็กูไปทำเพื่อนมันขนาดนั้น

ผมมองมืออีกรอบ จะกำยังทำไม่ได้เลย ผมไม่เซฟตัวเองเลย เพราะความโมโหแท้ๆ

ไอ้เด็กไลม์นั่นอะนะ เพื่อนไอ้คณิตเหรอผมพยักหน้า  พอได้ยินชื่อแม่งแล้วอารมณ์เสีย เพื่อนจริงเหรอวะ กูไม่เห็นเขาจะมีท่าทีสนิทสนมหรือเคยคุยกันมาก่อนเลย มึงคิดเองเปล่า

ไม่รู้ว่ะ กูแค่รู้ว่าแม่งเคยเป็นเพื่อนร่วมห้องตอนเด็กแต่ไม่ได้สนิท พอมาเจอกันก็คุยกัน แต่กูไม่รู้ว่ามันไปถึงขั้นไหน คุยในไลน์กันไหม หรือยังไง แต่กูรู้แค่ว่ามันน่าจะเป็นเพื่อนกัน

พอคิดถึงความสัมพันธ์ของแม่งสองคนแล้วปวดหัว ผมมองหน้าไอ้ไลม์นั่นก็ดูออกว่ามันไม่ได้เข้าหาไอ้นิดในเชิงเพื่อนแน่ๆ แววตา ท่าที แถมการมองมันยังดูไม่น่าไว้วางใจอีก ไม่รู้เว้ย! หงุดหงิด!

ถ้าไอ้ไลม์มันเพื่อนคณิตจริง มึงไปต่อยเพื่อนเขาแบบนั้นมันก็ต้องเคืองบ้างล่ะ แต่ถ้าไอ้คณิตมันไม่ได้คิดอะไร มึงก็ไม่ต้องห่วงหรอก มึงจะแคร์ทำไม สมมติไอ้คณิตโกรธมึงขึ้นมาจริงๆ มึงก็ไม่จำเป็นต้องเก็บมาคิดไม่ใช่ มันไม่ได้เป็นอะไรกับมึงสักหน่อย กะอีแค่รูมเมท มันไม่กล้าไล่มึงออกจากหอหรอก มึงอย่าลืมดิว่ามึงก็มีประโยชน์สำหรับมัน

ก็ไม่ใช่แบบนั้นเสมอไปนี่หว่า จะให้พูดยังไงดีวะ พักหลังมาผมกลัวทำนั่นทำนี่ไม่ดีไม่ถูกใจไอ้นิดไปสักทุกอย่าง ทั้งที่แม่งไม่ควรใส่ใจมันเลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างที่จะซื้อเข้าหอผมก็ซื้อมาเผื่อมันตลอด ผมไม่เข้าใจตัวเองเหือนกันแหละ

กูเครียดทำไมวะเนี่ยผมทึ้งหัวคิดมาก

ดีนะที่มึงไม่ไปต่อยไอ้ไลม์เอากลางเวที ไม่งั้นมึงได้นกตำแหน่งเฟรชลุคอีกปีแน่

ใจจริงกูจะซัดแม่งตั้งแต่ที่รู้ว่าไอ้นิดไลน์มาฟ้องว่าท้องเสียแหละ

สรุปที่มึงโมโห ไปต่อยมันหลังเวทีเพราะไอ้คณิตเหรอ ทำไมวะไหนเล่าดิ ที่กูเห็นมึงโมโหกูนึกว่ามันมาปากหมาใส่มึงเสียอีก

ใช่ครับ ผมต่อยไอ้ไลม์ไปคืนนั้น หลังจากประกาศรางวัลเฟรชลุคที่ผมได้รางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่ง ส่วนไอ้ไลม์เด็กดอกนั่นก็ได้รองชนะเลิศไปด้วยคะแนนที่ค่อนข้างเฉียดฉิวผมพอสมควร ถามว่าผมต่อยมันทำไม ยอมรับครับว่าในตอนนั้นผมโมโหจนเลือดขึ้นหน้าและขาดสติตั้งแต่ที่รู้ว่าไอ้นิดไปเข้าห้องน้ำเพราะท้องเสียจนทนไม่ไหว

ผมคิดว่าคนอย่างไอ้นิดไม่น่าใช่คนที่จะมาท้องเสียหรือเข้าห้องน้ำถ่ายหนักอะไรได้ง่ายๆ เพราะมันมักจะขับถ่ายเป็นเวลาในช่วงเช้าเกือบทุกวันจนผมชินกับมันแล้ว แต่นี่มันกลับมาท้องเสียอย่างกะทันหัน และท่าทีที่มันพิมพ์ข้อความมากบ่งบอกได้ว่ามันท้องเสียอย่างรุนแรง ผมคิดได้อย่างเดียวในตอนนั้นคือน้ำของไอ้ไลม์ที่มันยื่นมาให้ผม วิธีสกปรกที่ผมก็เคยโดนมาเมื่อปีก่อนมันเดจาวูกลับมา พอลองไปถามไอ้ไลม์ตอนแรกมันก็อ้ำอึ้งๆ ไม่ตอบผมหรอก ผมเลยถือวิสาสะเอากระเป๋ามันมาค้นและก็พบว่ามันมันมียาถ่ายจริงๆ คิดได้แบบนั้นกำปั้นผมก็พุ่งไปที่หน้ามันอย่างไม่ใยดีใครหน้าไหนทั้งนั้น

รู้สึกคุ้มอย่างบอกไม่ถูกที่ทำแบบนั้นลงไป

เพราะหนึ่งผมได้ลงโทษมันที่เล่นวิธีสกปรกแบบนี้กับผมและทำให้ไอ้นิดต้องมารับกรรมแทนผม

สอง โทษฐานที่ปากหมาใส่ผมไว้ก่อนที่ผมลงประกวด 

มึงสมควรโดนแบบนั้นมันถูกต้องแล้วล่ะ

 


------------------------------------------



 

            [KANIT SAY]

            03.03 P.M.

วาดเหี้ยไรเนี่ย

พี่บอกให้วาดหน้าพี่ไง

แล้วตัวหมีควายมันหน้ากูยังไง!”

พี่ดูออกด้วยเหรอแปลว่าฝีมือผมไม่ธรรมดาเลย

ผมมองผู้ชายสองคนที่กำลังเถียงกันเรื่องการวาดรูปด้วยเมาส์ปากกา พี่สัจจะคงจะเก็บอารมณ์โมโหไว้ค่อนข้างสูง ดูสิกระดาษเอสี่ในมือยับจนไม่เป็นรูปเป็นร่างเลยหลังจากถูกขยำเพราะเขาเถียงไอ้ชาลีไม่เคยชนะ

อย่างว่าแหละครับ ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก และไอ้ชาลีก็ตื๊อพี่สัจจะสำเร็จ แถมยังติวให้อย่างใกล้ชิดชนิดที่ว่าไม่มีครูสอนพิเศษที่ไหนให้วีไอพีได้เท่านี้แล้ว

กูต่อยหน้ามึงแทนน้องมึงได้ไหม ไม่อยากทำร้ายเด็ก

เอ้า

ผมผงะร้องเสียงหลง จู่ๆ คนตัวใหญ่ก็หันมาพาลใส่ผมที่นั่งพิมพ์รายงานอยู่ข้างๆ หน้าตาเฉย ไอ้ชาลีหัวเราะคิกคัก มึงควรปกป้องกูไหมไอ้เด็กเปตร

ไร มึงจะทำไรรูมเมทกู

พี่เอฟที่แวะไปซื้อน้ำอัดลมมาก็เอ่ยขัดขึ้น ก่อนจะวางแก้วน้ำแฟนต้าสีแดงให้ผมแล้วหันไปทำหน้าข้องใจใส่เพื่อนสนิทตัวเอง

แหม่ ปกป้อง พระเอกเวอร์ ทำยังกะเป็นผัวเมียกัน

พรวด!

ผมที่ดูดน้ำไปปรืดใหญ่พอได้ยินประโยคที่ออกมาจากปากพี่สัจจะก็ถึงกับสำลักออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ดีที่แม่งไม่โดนกระดาษรายงานผม แม่งเอ้ย!

แดกเลอะเทอะคนตรงหน้าขมวดคิ้วบ่นผมก่อนจะหันไปต่อร้องต่อเถียงเพื่อนตัวเองต่อ ผัวเมียเหี้ยไร ติวไอ้ชาลีต่อไปเลย ยุ่งจัง

จ้า ไม่ยุ่งเรื่องครอบครัวมึงก็ได้ แต่อย่าให้รู้นะว่ามึงสองคนมีซัมติงกันอะ กูประกาศออกวิทยุมหาวิทยาลัยแน่ ว่าว่าที่เฟรชลุคแอบคั่วเด็กปีหนึ่ง

ไอ้สัจ

เรียกชื่อกูดีๆ สิวะ!”

ไอ้สัตว์!”

เรียกชื่อกู?

ด่ามึงนั่นแหละ

ผ่าม!” พี่สัจจะตบมุกตัวเองก่อนจะเอากระดาษที่ขยำมาเมื่อครู่ปามาที่พี่เอฟ ใช่สิ กูมันของเก่า ไม่เร้าใจเหมือนน้องคณิตนี่

ไม่วายยังจิกกัดผมอีก ผมส่ายหน้าก่อนจะเช็ดคราบน้ำอัดลมที่พุ่งพรวดไปเมื่อกี้และหันมาตั้งใจกับการทำรายงานตรงหน้า ส่วนไอ้ชาบีดูจะสนใจด้านกราฟฟิกเอามากๆ เลยแหละ เพราะมันดูตั้งใจในการวาดและจดจำรายละเอียดที่พี่สัจจะสอนทุกคำ ถึงขั้นไปซื้อสมุดโน๊ตใหม่มาจดกันเลยทีเดียว

ทำไมน้องมึงเขาถึงอยากเรียนคณะกูวะ

พี่เอฟถามผมเสียงกระซิบพลางกินป๊อกกี้สีชมพูที่ไม่เข้ากับเบ้าหน้าเขาเสียเลย ผมหยุดจดเลกเชอร์รายงานแล้วแอบมองไอ้ชาลีที่เริ่มตีกับพี่สัจจะอีกครั้ง

มันชอบวาดรูปมาตั้งแต่เด็กอะ ศิลปะทำให้มันใจเย็นลงด้วย แต่ก่อนนะขี้โมโหจะตาย ผมเริ่มเมาท์

ก็จริง ศิลปะทำให้คนใจเย็นลง เวลาเห็นหน้ามึงกูก็ต้องไปวาดรูปทุกที

ไรอะ ผมยู่หน้าไม่พอใจ คนตรงหน้าขำในท่าทีผม

อย่ามาทำหน้าแบ๊วใส่กู ตั้งแต่ถอดแว่นนี่เล่นหูเล่นตาใส่เชียวนะ

ผมน่ารักขึ้นก็บอกมาเหอะพี่ ไม่ต้องเขินหรอกคนกันเอง

นี่สินะที่เขาบอกว่า เมื่อคนเราหน้าตาดีขึ้นจะมั่นใจขึ้นมาเอง อย่างผมนี่เรียกมั่นใจหรือมั่นหน้าดี

ฝันไปเหอะ มึงไม่มีทางน่ารักขึ้นมาหรอก

อย่าให้รู้นะว่าแอบมองผมบ่อยๆ เพราะผมน่ารักน่ะ

ผมแกล้งแซว เจ้าตัวยังคงทำหน้านิ่งไม่ได้ยิ้มไม่ได้มีอารมณ์ร่วมอะไรทั้งนั้น ปกตินี่เขาเคยมีอารมณ์ร่าเริงไหมวะ พอหัวเราะทีผมก็ไม่เคยได้เห็นรอยยิ้มจริงๆ จังๆ สักที เผลอๆ ตอนหัวเราะอาจจะทำหน้าบึ้งก็ได้ คนแบบเขายิ่งแปลกๆ อยู่

เออ แล้วเมื่อเช้ามึงเก็บกระเป๋าจะไปไหน

พี่เอฟถามขึ้นในขณะที่ผมกำลังจะเย็บมุมรายงานเตรียมเอาไปส่งพรีเซนต์วันพรุ่งนี้

อ๋อ ผมจะกลับไปบ้านวันเสาร์อาทิตย์นี้น่ะครับ ต้องกลับไปทำจิตอาสาส่งอาจารย์

พูดแล้วก็เซ็งฉิบหาย อาทิตย์หน้าได้หยุดยาวจันทร์ถึงพุธด้วย แต่ต้องใช้เวลาเหล่านั้นกลับบ้านไปทำแบบสำรวจพร้อมจิตอาสาแถวๆ ชุมชน พอนึกก็รู้สึกอยากจะบ้า

ทำไมต้องทำจิตอาสาอ่ะ จริงสินะ เอกที่มึงเรียนมันก็ต้องเชื่อมโยงด้านนี้ด้วยนี่เนอะ

ใช่ครับ ปีแรกก็ต้องเริ่มทำอะไรที่เป็นพื้นฐานไปก่อน พอเรียนสูงๆ เข้าก็งานยากแล้วล่ะครับ เอกผมไม่ได้เรียนง่ายอย่างที่คนข้างนอกเข้าใจหรอก

แล้วงานแบกะดินกูอะ

ฉิบหายล่ะ ผมสารภาพเลยว่าผมลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท พี่เขาก็ต้องทำงานที่งานแบกะดินซึ่งเป็นงานขายของของคณะศิลปกรรมศาสตร์เหมือนกันนี่หว่า

งานแบกะดินมันมีสี่วันที่ผมจะกลับบ้านพอดี พี่วาดรูปขายทั้งสี่วันเลยหรือเปล่าครับ

ไม่นะ กูวาดแค่วันแรก ส่วนวันที่เหลือเป็นหน้าที่ของเด็กปีหนึ่งปีสอง

งั้นผมอยู่กับพี่ก่อนก็ได้ครับ งานของผมทำแค่วันอาทิตย์วันเดียวก็เสร็จแล้วผมตอบตกลง เพราะพี่เขามาขอผมก่อนหน้านั้นแล้วนี่ จะให้ไปเทเขาก็ดูน่าเกลียดออก แต่ผมกลับอีกทีวันพฤหัสเลยนะครับ

ผมบอกว่าที่รูมเมทไว้ก่อนล่วงหน้า เขาจะได้รู้ว่าจะไม่มีผมคอยต่อร้องต่อเถียงที่หอนานแค่ไหน

ละไอ้ห่านี่ไม่กลับบ้านกับเขาหรือไง

เหมือนว่าพี่สัจจะได้ยินที่ผมคุยกับพี่เอฟ เขาถามก่อนจะใช้ปากกาชี้ไปที่ไอ้ชาลี

ผมกลับคนเดียวครับ ส่วนไอ้นั่นก็ติดเรียนกราฟฟิกกับพี่ไงครับผมตอบ

ไม่คิดถึงบ้านเลยเหรอวะ กูคิดถึงอยากกลับบ้านจะตายห่า

พี่สัจจะบ่นอุบ ผมหัวเราะนิดๆ มันเป็นเรื่องปกติที่เด็กมหาวิทยาลัยอย่างเราจะร้องกลับบ้าน

แล้วพี่ล่ะครับ วันหยุดแบบนี้ไม่กลับบ้านเหรอ

ผมหันกลับมาถามคนตรงหน้าที่เอารายงานผมไปอ่านเล่นเหมือนไม่มีอะไรทำ

แม่ทำงานต่างจังหวัดอะ กลับไปก็ไม่มีอะไรทำ เบื่อ

แล้วอยู่หอผมแค่คนเดียว พี่จะไม่เบื่อเหรอ

ไม่เบื่อ เดี๋ยวกูซื้อสาวมากินที่หอมึง

ไม่ได้นะผมรีบปฏิเสธ บ้าปะวะ จะซื้อกินก็ไปกินที่อื่นสิเว้ย พี่จะพาผู้หญิงเข้าห้องผมไม่ได้นะเฮ้ย ผมไม่ยอมหรอก

คิ้วขมวดแล้วไอ้ห่า กูพูดเล่นว่าไม่พอยังเอามือมาดึงคิ้วผมออกจากกันอีก ผมสะบัดหน้าเพราะยังเคืองที่เขาพูดแบบนั้นออกมา เป็นไร หึงกูหรือกลัวกูทำน้ำแตกเลอะเตียง

อี๋พูดไรวะ!”

ผมเบ้หน้า ดีนะที่เขาพูดเบาจนคล้ายกระซิบ ธาตุแท้พี่เอฟนักกีฬาที่พ่วงตำแหน่งเฟรชลุคเป็นงี้นี่เอง

กูล้อเล่น

ผมรู้ว่าพี่พูดจริง

กูไม่ใช่คนตายอดตายยากที่จะต้องซื้อกินโว้ย สาวๆ เสนอตัวมาให้กูต้อนเข้าห้องเยอะแยะ

อย่าเอามาเข้าห้องผมแล้วกัน

ผมดึงรายงานในมือพี่เอฟออกมาก่อนจะจดข้อสรุปสั้นๆ ลงท้ายรายงานด้วยความเกรี้ยวกราด หงุดหงิดเว้ย!

โกรธไรอะ กูบอกว่ากูพูดเล่น ไม่ทำเตียงมึงเลอะจริงๆ หรอก

เปล่า ผมไม่ได้โกรธผมตอบส่งๆ ไม่ได้มองหน้าพี่เขา คนตรงหน้าเอียงคอมองหน้าผมอย่างจับผิด พี่ไม่มีอะไรทำหรือไง มาจ้องหน้าผมอยู่ได้

แล้วเป็นไร งอนเหี้ยไรไหนบอก

ผมเปล่างอน พี่คิดเองอีกแหละ

นี่แน่ะ บอกกูมา!”

อ๊าก

คนตัวสูงดึงแก้มผมทั้งสองข้างยืดออกก่อนจะเค้นความจริงจากปากผม หน้ากูยิ่งบานๆ อยู่ มาทำให้มันบานเพิ่มทำไมวะ!

พูด!”

ผมไม่ได้งอนนนน!”

สาบาน

อาอานนน

ผมเสียงยานครางทันทีที่พี่เอฟดึงแก้มผมออกอีกครั้ง เขาปล่อยใบหน้าผมเป็นอิสระทันทีที่ได้รับคำตอบชัดเจน

น่ะ พวกมึงสองคนนี่โคตรจะผัวเมีย

มึงพูดคำว่าผัวเมียอีกรอบ กูจะจับมึงโกนหนวดตอนมึงงีบแน่

ไม่วาย บุคคลข้างๆ ที่นั่งห่างไม่มากก็กลับมาแซะเราสองคนอีกครั้ง พี่เอฟหันไปโต้วาทีในทันที ส่วนผมก็ทำได้แค่หรี่ตาเคืองใส่พี่เอฟที่ถือวิสาสะมาจับแก้มผมโดยไม่ได้รับอนุญาต

สรุป พี่จะอยู่หอผมใช่ไหมในช่วงวันหยุด ผมจะได้ให้กุญแจกับพี่เลย

ไม่อยู่

อ้าวผมร้องออกมาทันทีที่ถูกปฏิเสธกลับมา แล้วพี่จะไปอยู่ไหน

บ้านมึง

หา…”


















-100%-


เดี๋ยวๆ มีอะไรมาแจ้ง!!!
น้องนิดพี่เอฟวางขายที่ร้านขายหนังสือชั้นนำแล้วนะรู้ยัง!!!




เรามีทวิตนะ สามารถไปฟอลเพื่อดูนิยายได้ที่
@Checkbill1996
เม้นๆ เป็นกำลังใจให้ก่อน
ฉันไม่มีแรง5555555555555
----------------------------


แอดแฟน กดที่รูปน้องคณิตเลย!
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามไปเสริมหล่อคณิตได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 343 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,634 ความคิดเห็น

  1. #1597 Noname07 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 11:23
    พาสามีไปไหว้แม่อรั้ยยยย
    #1,597
    0
  2. #1567 rattanalak44 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:45
    ว๊ายๆๆๆ มีไปบงไปบ้านกันด้วย5555
    #1,567
    0
  3. #1499 Nattanoey49 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 15:27
    #คณิตติดเอฟ หรือ #เอฟติดคณิตกันแน่คะ แหม แหมมมมม
    #1,499
    0
  4. #1479 Pairliz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 14:51

    ไ-บ้าาา เป็นพระเอกที่หน้าตายตีมึนสุดๆไปเลยจ้าาา

    #1,479
    0
  5. #1454 pairsu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 22:44
    โอ้โหจ้า รุกแรงสุดๆไปเรยพระเอกของเรา
    #1,454
    0
  6. วันที่ 18 เมษายน 2561 / 09:50
    แหนะพี่เอฟ
    #1,162
    0
  7. #1136 PareWaPkh (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 12:04
    แหมมม จ้าาาาา
    #1,136
    0
  8. #1096 phoukham (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 15:31
    แหมอีพี่เอฟ จะไปบ้านว่าที่พอตาแม่ยายหรอ น้องมันไม่อยู่กลัวเหงาละสิถึงตามไปบ้านด้วย
    #1,096
    0
  9. #1080 Mistyblack (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 06:02
    มีความจะไปฝากเนื้อฝากตัว ถถถถถ ไม่รู้ใจตัวเองแพ็คคู่ 5555
    #1,080
    0
  10. #1049 P-Aresia (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:43
    หูยยย >< ไปสวัสดีพ่อแม่น้องหรอคะพี่ 55 
    #1,049
    0
  11. #1048 97.Nochu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 16:40
    จะลงในนี้จนจบตอนเลยมั้ย?? หรือยังไง เราจะได้ไปหาซื้อหนังสือมาอ่าน 5555555 แต่สุดท้ายก็ซื้ออยู่ดีแหละ
    #1,048
    0
  12. วันที่ 8 เมษายน 2561 / 06:46
    ฝากตัวเป็นเขยเลยพี่เอฟ
    #1,040
    0
  13. #1039 Homeday_12 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 05:10
    ห้าวหาญมากนังเอฟจะไปบ้านเเฟนเลยรึ55 ขอ ชาสัจ ละกันมุ้งมิ้งมาก พี่สัจ เทิร์นรับ งื้ออออ
    #1,039
    0
  14. #1038 อันยอนฮวา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 04:03
    เบื่อไอพี่เอฟเว่อ ซึนเก่ง
    #1,038
    0
  15. #1037 mamieweiei (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 00:35
    อะไรคะพี่เอฟ จะติดสอยห้อยตามน้องไปทำไมอ่าาาา
    #1,037
    0
  16. #1035 evolgnaw (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:40
    มีไปบ้งไปบ้าน แหมๆๆๆๆ
    #1,035
    0
  17. #1034 subtle'z (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 16:40
    ได้หรอพี่เอฟฟฟฟ
    #1,034
    0
  18. #1032 นิ้วของจีมิน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 15:41
    แหนะ พี่เอฟฟฟฟฟ
    #1,032
    0
  19. #1031 BeMoreFriend (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 14:01
    ไม่รู้ว่าเป็นอะไร แต่รู้ว่าไม่ชอบให้ทำแบบเน้~ แอร๊ยยยยยยยยยยยย
    #1,031
    0
  20. #1030 rrujiwan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 13:09
    แหมมม มีความตามไปเป็นไรกันเอาะ กิ๊วๆ เอฟติดคณิตหรือเปล่าาาาา
    #1,030
    0
  21. #1028 UnBer (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 12:50
    เป็นขนาดนี้ล่ะยังไม่เข้าใจอีกหรออออ 5555
    #1,028
    0
  22. #1025 min25413 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:09
    แบบนี้ก็ได้หรอ จะไปบ้านไปแนะนำตัวหรือค่ะ อยู่หอคนเดียว เหงาอะดิ
    #1,025
    0
  23. #1024 amayys (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:00
    พี่เอฟตามติดชีวิตคณิตมากเว่ออออ
    55555555555 จะตามน้องกลับบ้านอีก..
    #1,024
    0
  24. #1023 หางสีเงิน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 09:50
    มีคนหลงน้องแล้วโว้ยยยย
    #1,023
    0
  25. #1022 ccherryyy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 08:47
    น้องให้ไปหรอคะพี่เอฟฟฟ
    #1,022
    0