[YAOI] FANSITE ll แฟนผมเป็นตากล้อง ❤ [THE END]

ตอนที่ 8 : ll แฟนผมเป็นตากล้อง ll EP.07 :: เขาเป็นใคร? [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,534
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    27 มี.ค. 60



ll FANSITE ll
#แฟนผมเป็นตากล้อง

EP.07
กฎของการเป็นแฟนคลับข้อที่ 8
'อยู่ข้างๆ เขา'







04.50 PM.

เพราะฉะนั้นทฤษฎีการให้คำปรึกษาย่อมมีหลากหลายขั้นตอน โดยเฉพาะแนวปฏิบัติในการให้คำปรึกษาแบบเกสตัลท์ คำปรึกษาแบบนี้นิสิตอาจจะเคยได้ยินมาบ้างในช่วงปีสอง มีใครจำไม่ได้มั่งคะ


อาจารย์สาวสวยที่เป็นที่น่าดึงดูดใจของคนในคลาสทำเอาทุกคนตั้งใจเรียนยกไม้ยกมือเป็นพิเศษ ส่วนผมก็นั่งดูรูปในกล้องไปเรื่อยๆ ไร้ความสนใจในวิชาดังกล่าว


มึงจะย้ายเข้าหอไอ้คิววันนี้เลยเหรอ


ผู้ชายด้านข้างถามด้วยความอยากรู้ สีหน้ามันดูตกใจจริงจังที่เห็นว่าผมเอาจริงทำจริงขนาดนี้


อืม ผมละสายตาหันไปตอบมันสั้นๆ


เรียนจิตวิทยามาสามปี ทำไมมึงถึงไม่ทันคนเอาซะเลยน้าไอ้มาร์ชเอ้ย


ไม่ทันคนอะไรวะ กูไปเพราะต้องการได้รูป ไม่ใช่ถูกมันเป่าหูหลอกให้หลงกลอะไรสักหน่อย


สรุปมึงเกลียดมันจริงแน่เหรอวะไอ้นิวยังคงดูสงสัยไม่หาย กูว่ามึงไม่ได้เกลียดจริงหรอก มึงยังเหลือเยื่อใยในความเป็นเพื่อนมันอยู่ใช่ไหมล่ะ กูดูออกกูเรียนมา


เรียนไรมึง เกลียดก็คือเกลียดดิวะ


พวกต่อต้านความรู้สึกลึกๆ นึกคิดในจิตใจ ไอ้พวกปากแข็ง


ไอ้นิว


ไม


เดี๋ยวได้โดนส้นตีนกู รำคาญ แค่อาจารย์พูดหลักวิชาการกูก็ปวดหัวจะตายอยู่แหละ มึงช่วยเอาวิชาพวกนี้ออกไปจากหัวกูทีได้ไหม


ผมบ่นก่อนจะผลักหัวไอ้นิวที่ยื่นมาใกล้เกินความจำเป็นออกห่างให้ไกล เป็นจังหวะที่อาจารย์สาวสวยหันมาเจอะพวกเราคุยกันพอดิบพอดี


เมธาวิน


นั่นไง เรียกกูจนได้!


ครับจารย์ผมวางกล้องลง ก่อนจะชะเง้อตอบอาจารย์ที่ดูท่าจะดุเอาเรื่อง


ขั้นตอนในการปรึกษามีกี่ขั้นตอน


ฉิบหาย


ผมยิ้มแป้นแล้นนิ่ง ก่อนจะหันไปขอความอ้อนวอนจากเพื่อนสนิทนามว่านิวให้ช่วยผมที เมื่อกี้ไม่ได้ฟังด้วยสิ พอหันไปปุ้บ เจ้าตัวเพื่อนยากกลับแกล้งนอนนิ่ง เหลือเพียงลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะคล้ายคนหลับจริง


ผมกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ และหันไปส่ายหน้าให้อาจารย์รู้ว่าผมตอบไม่ได้ครับบบบ


ขอโทษครับผมเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าหมอง "เมื่อกี้ผมไม่ได้ฟังที่อาจารย์สอน"


"ฉันเห็นเธอเอาแต่ดูรูปในกล้องแถมยังมัวแต่คุยกับนิธิตลอดทั้งคาบ ไม่เคยตั้งใจเลยนะเธอน่ะ"


"ครับ" 


ผมก้มหน้ารับผิด ทำไมเทอมนี้ถึงเป็นเทอมที่โดนแต่อาจารย์ดุวะ กูไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้วะเนี่ย


ฉันสังเกตว่าเธอพกกล้องห้อยคอมาตลอด เธอเรียนฟิล์มนิเทศหรือไงเมธาวิน


เปล่าครับ…” ผมรีบปฏิเสธในความคิดของจารย์ ผมเอามาทำงานพิเศษนิดหน่อยน่ะครับ


งานอะไรทำไมต้องอยากรู้ขนาดนี้ด้วยวะ


งานถ่ายภาพเพื่อเสริมรายได้น่ะครับ


ผมแถแท่ดๆ ว่าไปเรื่อย ดูจากสีหน้าของอาจารย์และเพื่อนร่วมคลาสที่ดูสนอกสนใจไม่จบเรื่องนี้ง่ายๆ ไอ้นิวมึงมาหลับเหี้ยไรตอนนี้ฮะ แสดงดีเหลือเกินไอ้เวรเอ้ย


ไหนๆ เธอก็มีกล้องแล้ว ฉันว่าเธอน่าจะทำหนังสั้นเกี่ยวกับจิตวิทยาได้สักเรื่องนะ


หา…”


นอกจากเสียงตกใจจะเป็นเสียงผมแล้ว คนนอนอยู่ข้างๆ ยังสะดุ้งตื่นมาร้องไปพร้อมผมอย่างไม่เชื่อหูด้วยคน


แค่หนังสั้นห้านาที เรื่องเกี่ยวกับคำปรึกษาด้านจิตวิทยา ทำได้ใช่ไหม ฉันให้เวลาเธอหนึ่งอาทิตย์ แค่เธอกับนิธิสองคน หานักแสดงจะเป็นคนในคลาสนอกคลาสก็ได้ตามใจเธอ


“…”


แต่ฉันขอให้หนังเรื่องนั้น เข้าใจในทฤษฏีที่ฉันอธิบายในคาบวันนี้อย่างละเอียด เลิกคลาสได้จ่ะ


ทันทีที่ถูกสั่งงานจากอาจารย์อันเป็นที่รัก ผมกับไอ้นิวถึงกับกอดคอกันด้วยความปลงในใจ นิธิไม่ใช่ใคร มันคือชื่อจริงไอ้นิวเนี่ยล่ะครับ


บอกเลยว่าผมอยากจะค้านแต่กฎการสอนของอาจารย์คือคำไหนคำนั้น ผมกลายเป็นคนมีงานในคลาสซะงั้น


เพราะมึงเลยไอ้นิธิ เสียงมึงดังจนอาจารย์ดุกูเลยเห็นไหม


ผมหันไปโทษคนที่แกล้งหลับก่อนหน้านี้อย่างเอาเป็นเอาตาย แค่พกกล้องกูกลายเป็นคนมีงานเพิ่มไปเลยแม่ง


เหี้ยไร อย่ามาโทษกูไอ้เมธาวิน กูแค่จะสั่งสอนมึงให้ทันคน มึงดันพูดแทรกเสียงดังจนอาจารย์หันมาเลย


ผมทะเลาะกันไปกันมาจนทุกคนในห้องต่างพากันทยอยออกไปทีละคนสองคน เหลือเพียงเราที่ออกเป็นคนสุดท้ายของห้อง 


แต่พอก้าวออกมานอกห้องปุ๊ปคนที่มารออยู่หน้าห้องกลับทำผมชะงักเท้าทันที ไม่ต่างอะไรกับไอ้นิวที่ดูท่าจะสงสัยไม่ต่างจากผม


เสื้อโปโลสีแดงแสดงถึงคณะรัฐศาสตร์ทำเอาผมขมวดคิ้วสงสัยในตัวเธอว่ามาทำอะไรแถวนี้ ผมสั้นสีน้ำตาอ่อนถูกดัดลอนหลวมๆ บวกกับการแต่งหน้าที่ไม่จ๋าเกิน เธอพ่วงตำแหน่งดาวคณะรัฐศาสตร์ด้วยแหละ ความน่ารักบวกกับความสวยเลยทำให้เธอโดดเด้งมาแต่ไกล


พิมพ์ ผมเรียกชื่อเธอแม้จะดูตกใจแต่ผมพยายามคีพสติตัวเองให้นิ่งไว้ มาทำอะไรอะ


อ๋อ เรามีเรียนคลาสต่อไปที่ห้องนี้อะไม่ได้เจอกันตั้งนานสบายดีปะ


ก็ดี…เรียนอะไรเหรอ"


"เรียนจิตวิทยาเพิ่มเติมน่ะ ไม่ใช่วิชาหลักอะไรหรอก" เธอว่าก่อนจะยิ้มกว้าง คนตัวเล็กหันไปยิ้มให้ไอ้นิวเป็นการทักทาย "แล้วนี่เลิกเรียนแล้วเหรอ"


"อือ เมื่อกี้อะ"


"อ๋อ..." เธอพยักหน้าเข้าใจ แต่ดูท่าว่าจะไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วนี่เนอะ...


"งั้นเราไปก่อนนะ


อืม บาย


ผมเดินเลี่ยงออกมาทันทีกับไอ้นิวด้วยความนิ่งสงบ มันเป็นบทสนทนาที่สั้นจนหาความเชื่อมโยงระหว่างสองเราไม่ได้เลย ไอ้นิวไม่ได้รู้จักเธอและคงไม่คุ้นหน้าเธอมาก่อน จึงหันไปมองเธอสลับกับมองผมอย่างสนใจก่อนจะหยุดมองผมด้วยแววตาที่มีคำถามมากมายอยู่ในหัว


พิมพ์นี่ ใช่…”


ไอ้นิวขมวดคิ้วนึกครุ่นคิด เมื่อดูท่าว่ามันจะพอจำชื่อได้ลางๆ


อือ แฟนเก่ากูเองตอนมัธยมปลายไง


เอ้า! เรียนนี่เหรอวะไอ้นิวเกาหัวยกใหญ่ มันคงไม่รู้เรื่องราวอะไรเกี่ยวกับเธอมากหรอก เพราะผมเล่าเท่าที่จะพอเล่าได้ก็เท่านั้น แต่น่ารักสัด จีบ


“จีบเหี้ยไร เดี๋ยวโดนตีนไอ้นิว มึงกับกูมาตกลงกันก่อนว่าจะเอาไงเรื่องงาน ส่วนเรื่องแฟนเก่ากูน่ะช่างเหอะ


ผมพูดปัดเปลี่ยนประเด็นไปเรื่องงานที่จารย์สั่ง ก่อนเราสองคนจะมานั่งคุยงานกันที่หน้าตึกคณะเพื่อรอไอ้คิวมารับผมไปที่หอด้วย จริงๆ ที่ปัดประเด็นเรื่องพิมพ์เพราะผมไม่อยากนึกถึงอดีตต่างหาก แน่นอนว่าคนถูกบอกเลิกคือผมเอง และเรื่องราวทุกอย่างที่ทำให้ผมต้องเลิกกับเธอ 


เพราะไอ้คิว


ผมกับพิมพ์คบกันมาได้สองปีกว่าๆ จนถึงมัธยมศึกษาปีที่หก ผมได้เจอเพื่อนใหม่อย่างไอ้คิว ในตอนนั้นผมรู้สึกสงสารมันจริงๆ นะ มันแทบจะไม่มีเพื่อนเลยสักคน เพราะหน้าตาและการแต่งกายของมันดูไม่น่าเข้าหาสุดๆ


มันใส่แว่นหนาเตอะ เสื้อผ้าเก่าๆ สีหมองๆ แถมตัวยังดูมอมแมม เอาเป็นว่าแม่งต่างจากตอนนี้ยังกับนรกกับกาแล็คซี่อะ


เหมือนว่าช่วงนั้นจะเป็นช่วงที่กิจกรรมกีฬาสีค่อนข้างวุ่นวายและพิมพ์เองก็เป็นดัมเมเยอร์ของโรงเรียน ผมไม่ได้ไปเฝ้าเธอแต่กลับมาติวหนังสือกับไอ้คิว ผมรู้นะว่าแฟนตัวเองช่วงนั้นฮอตและมีคนมากหน้าหลายตาใครๆ ก็แอบชอบใช่ไหมล่ะ


ผมจึงเป็นศัตรูของหนุ่มๆ ที่คอยจ้องจะงาบเธอไปเป็นแฟน แต่ผมไม่แคร์ ในเมื่อได้พิมพ์เป็นแฟนแล้วผมต้องกลัวใครมาสอยอะ 


นายไม่ไปเฝ้าแฟนเหรอ


คำเอ่ยสงสัยจากไอ้คิวตอนนั้นผมรู้สึกว่ามันน่ารักและดูใสซื่อจนผมหลงคิดว่ามันคือเพื่อนที่ดีที่สุด ผมส่ายหน้าก่อนจะหันมาตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อที่จะเข้าคณะมนุษย์ศาสตร์ ผมอยากเรียนเอกเศรษฐศาสตร์สุดๆ และตั้งเป้าหมายที่จะเรียนกับไอ้คิวให้ได้ด้วย


จนดูเหมือนว่าพักหลังพิมพ์กับผมเริ่มทะเลาะกันมากขึ้นเพราะไอ้คิว พิมพ์อยากให้ผมเลิกคบกับมันเพราะมันดูไม่น่าคบ ในตอนนั้นผมคิดว่าพิมพ์ไม่มีเหตุผลมากพอที่จะมาตัดสินคนจากภายนอกอะ แต่เอาจริงๆ ไอ้คิวกลายเป็นคนที่ติดผมไปด้วย เวลาไปกินข้าวกลางวันหรือไปไหน คิวมันจะมารับมาส่งตามผมไปทุกแห่งอาจเป็นเพราะเราเป็นเพื่อนข้างบ้านกันด้วยมั้ง


และทุกอย่างคือจุดเปลี่ยน พอมีหลายปากมากความทุกคนบอกพิมพ์ว่าผมกับไอ้คิวเป็นเกย์และแอบคบกัน ผมตลกกับข่าวลือนั่นมาก แต่เชื่อไหมว่ามันใหญ่โตจนพิมพ์เชื่อจริงๆ และข่าวนั้นเป็นข่าวที่มาจากปากไอ้คิวเอง


มันไปบอกทุกคนว่าผมคือแฟนมัน กำลังหาทางเลิกกับพิมพ์เพื่อมาคบกับมัน ผมควบคุมสติและถามไอ้คิวว่ามาจากปากมันจริงไหม แต่ไอ้คิวเลือกที่จะไม่ตอบผม


และผมเพิ่งมารู้ว่าไอ้คิวเอารูปผมในทุกๆ วันไปลงเฟสโดยที่ผมไม่รู้เรื่อง ไม่รู้ตัวและทุกคนกลับล้อผม ล้อพิมพ์ว่าพิมพ์มีแฟนเป็นเกย์ พิมพ์อายจนต้องบอกเลิกผมไปผมโกรธไอ้คิวมากที่ไม่ยอมพูดหรือเลือกที่จะบอกความจริงว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่มันพูดประโยคสั้นๆ กับผมว่า...


ถ้าเธอไม่ไว้ใจนายมากพอ เราว่านายเลิกกับเธอน่ะถูกแล้วนะ…’


ตอนนั้นผมเลยซัดหน้ามันไปหมัดนึงเต็มแรง


ผมไม่รู้ว่ามันต้องการอะไรจากผม แต่มันมาทำให้ผมเลิกกับคนที่ผมรัก ผมยอมไม่ได้จริงๆ


นี่แหละครับ สาเหตุที่ผมกับมันเลือกที่จะเกลียดและทะเลาะกันจนตัดขาดความเป็นเพื่อนไปในที่สุด





เฮ้ยมาร์ช มึงเหม่อไรเนี่ย


ผมสะดุ้งออกจากความคิดทันทีที่ถูกคนตรงหน้าเอามือมาตบหัวเบาๆ ผมส่ายหน้าให้มันก่อนจะจัดการล้วงสมุดจดขึ้นมา แม้ว่ามันจะว่างเปล่าก็เหอะ


กูไม่ได้จดไรเลยว่ะ มึงจดบ้างปะผมถามไอ้นิวที่นั่งแคะขี้ฟันมองสาวๆ กำลังเดินลงบันไดไปทีละคนสองคน ไอ้นิว มองแต่ผู้หญิงสนใจกูหน่อย


กูก็ไม่ได้จด


ซวยล่ะ มึงไปหาเลคเชอร์จากคนที่จดวันนี้มาหน่อยดิ ขอให้ใครถ่ายส่งมาในไลน์ก็ได้ ถ้าไม่มีเนื้อหาแบบนี้พวกเราทำหนังสั้นไม่ได้นะเว้ย


มึงเชื่ออาจารย์ด้วยเหรอ เผลอๆ แกสั่งแกอาจจะลืมก็ได้ ไม่ต้องส่งหรอกหนังอะ


มึงมั่นใจ? อาจารย์ความจำดีกว่าเมมโมรี่ในมือถือมึงอีกกูจะบอกให้ ไม่งั้นเขาไม่เรียกชื่อจริงมึงถูกทั้งๆ ที่มีเด็กในห้องเกือบสองร้อยคนหรอกสัด


ผมว่าขึ้น ไอ้นิวเบะปากคล้ายจะร้องไห้ เวลาว่างในการเล่นเกมส์มือถือเกมส์โปรดมึงจะหายไปหนึ่งส่วนสี่ของชีวิตเพราะมึงต้องเอาเวลาเหล่านั้นมาทำหนังสั้นไอ้ห่า


ว่าแต่จะเอาใครมาแสดงดีวะ ปกติผมพูดธรรมดาก็แทบจะไม่รู้เรื่องอยู่แหละ ถ้าให้มาแสดงหนังล่ะก็ แม่งต้องกลายเป็นหนังตลกไปในที่สุดเชื่อผมดิ


แฟนมึงมา


ไอ้นิวว่า ในหัวตอนแรกผมนึกว่ามันหมายถึงพิมพ์ แต่พอหันไปมองกลับเป็นไอ้คิวที่กำลังเดินมาด้วยท่าทางเร่งรีบ ผมหันไปปาปากกาในมือใส่มันอย่างอารมณ์เสีย แฟนบ้านมึงสิ


ไอ้ขี้ชงเอ้ย!


นี่เลิกเรียนกันนานแล้วหรือยังอะ


หน้าตาใสซื่อถามขึ้น ผมส่ายหน้าเป็นคำตอบก่อนจะหันมาสนใจในสมุดว่างเปล่าของตัวเองเพื่อวางแผนในการทำงานครั้งนี้


มึงจะกลับเลยปะ กูจะได้กลับหอไอ้นิวว่าเมื่อเห็นว่าไอ้คิวลงมานั่งข้างผมอย่างเคยชิน คิวมีรถนี่เนอะ คงไม่ต้องให้กูไปส่งหรอกใช่ปะ


นั่งก่อน ยังไม่ได้คุยเรื่องงานผมเอื้อมมือไปคว้าชายเสื้อให้มันนั่งลง จะรีบชิ่งหนีไปไหนสัด อย่ามาทิ้งภาระอันใหญ่หลวงให้กู


โห กูหิวอะ


ไอ้นิวฟึดฟัด ก่อนที่คนข้างๆ ผมจะเอากระเป๋าเป้มาวางบนหน้าตักตัวเองและหาอะไรบางอย่างยื่นให้ไอ้นิวด้วยท่าทางนิ่ง


พอดีซื้อมาตั้งแต่บ่ายเรายังไม่ได้กินเลยอะ นายกินไปก็ได้นะ


ไอ้คิวถือแซนด์วิชในกล่องใสที่มีขายตามโรงอาหารของคณะส่งให้แก่ไอ้นิว เพราะความตะกละของเพื่อนตัวเองที่มีเป็นทุนเดิมมันยิ้มรับก่อนจะคว้ามากินด้วยความกระหาย เรื่องของกินนี่ไว้ใจแม่งเลย


ขอบใจมาก


ยี่สิบบาท


ไอ้คิวว่าไม่พอยังแบมือด้วยสีหน้านิ่ง ไอ้นิวที่กินอย่างเอร็ดอร่อยในช่วงแรกถึงกับค้างกลางอากาศ ผมนี่หัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ไอ้สัดจี้เวอร์


ไม่ได้ให้กูฟรีหรอกเหรอ


เรายังไม่ได้บอกเลย


“…”


“…”


“….”


ยี่สิบบาท


ทันทีที่จบคำว่ายี่สิบบาท ไอ้นิวถึงกับข่มตากัดฟันล้วงเงินในกระเป๋าเสื้อส่งให้ไอ้คิวด้วยรอยยิ้มที่ผมดูออกทันทีว่ามันไม่รู้จะสรรหาคำใดมาอธิบายได้ ผมกลั้นขำเพราะไม่งั้นผมจะเสียลุคที่คีพเอาไว้ต่อหน้าไอ้คิวไปซะหมด


มาช่วยกันคิดหน่อยดิ ว่าในเซคเราใครมันจะมาเล่นหนังให้เราได้มั่งวะ


ผมว่าขึ้นก่อนจะเคาะปากกาที่ปากตัวเองครุ่นคิด คนไม่เกี่ยวในจิตวิทยานั่งมองผมตาแป๋ว ส่วนไอ้นิวก็กินไปคิดไป ผมไม่สามารถนึกถึงใครได้เลย แล้วยิ่งมาเล่นหนังด้วยแล้วเนี่ย อย่าว่างั้นงี้ คนเรามีความเห็นแก่ตัวและความขี้เกียจเป็นทุนเดิม อะไรที่ตัวเองไม่ได้ประโยชน์มักจะไม่ค่อยมากันหรอก ยกเว้นแต่ว่ารักเพื่อนช่วยเพื่อนจริงอะ ซึ่งเซคผมมีผู้ชายอยู่แค่ห้าคน และผู้ชายเหล่านั้นแค่กิจกรรมมหาวิทยาลัยมันแทบจะไม่มาเหยียบเลยมั้ง แล้วถ้าเป็นผู้หญิงผมกลับนึกถึงใครไม่ออกเลยอาจเป็นเพราะไม่ได้สนิทกับใครสักคนด้วยแหละ


คือปีนึงผมก็ต้องเปลี่ยนเซคไปเรื่อยๆ เพื่อนก็เจอกันไม่ซ้ำหน้า มีแต่ไอ้นิวเนี่ยที่ผมย้ายไปเซคไหนมันก็ตามมาทุกเซค กลายเป็นว่าเราสนิทกันเพียงสองคนเท่านั้น แม้ไอ้นิวจะรู้จักคนมากหน้าหลายตา แต่คนพวกนั้นก็แค่คุยกับมันเป็นมารยาทอะ มันปากร้ายจะตาย -_-


จีจี้ไหม กูชอบ นมใหญ่ดีไอ้นิวว่าขึ้นก่อนจะทำหน้ากรุ่มกริ่ม


จีจี้คือฝ่ายสันทนาการของคณะ นมนางใหญ่เท่าหัวผมแน่ะ อยากถามมากว่าเวลาเต้นนางหนักบ้างไหม แต่ใครจะไปถามวะ นมชาวบ้าน


จะมาเหรอวะ งานนางก็มีเยอะนะ ไหนจะกิจกรรมไหนจะไปเป็นพริตตี้ที่โรงเตี้ยมอีก


โรงเตี้ยมคือผับแห่งหนึ่งใกล้ๆ มหาวิทยาลัย ตอนแรกไม่รู้หรอกว่าเธอทำงานที่นั่นจนกระทั่งผมก้าวเท้าเข้าไปในผับเท่านั้นแหละ โอโห้ ดูมมาจาเลดูมมาจาเลดูม


ไม่มาหรอก กูพูดไปงั้น


สัดนิว


ช่วยออกความเห็นนะเว้ย อย่าด่ากันดิ


ไอ้นิวว่าเสร็จก็ปากล่องใส่แซนด์วิชลงถังขยะอย่างแม่นยำ ผมนึกเท่าไรก็นึกใครไม่ออกนอกจาก


หืม


คนข้างๆ หันมาเลิกคิ้วใส่ผมเมื่อเห็นว่าผมหันไปเหล่มองมันอย่างพินิจ มันเล่นทั้งซีรี่ย์ห่อหมกวัยหมกมุ่น ไหนจะซีรี่ย์เรื่องพี่รหัสวายร้ายกับนายขายกะทิ มันเล่นผ่านกล้องตั้งสองสามอีพี ผมว่ามันเล่นดีนะ ยิ่งซีรี่ย์เรื่องล่าสุดที่พระเอกนายเอกเป็นคู่วายแล้วมันเล่นเป็นเพื่อนพระเอกอะ ที่แอบเดินไปร้านขายกะทิของนายเอกแล้วขโมยเอามาให้พระเอกอะ ฉากนั้นโคตรลุ้น ตื่นเต้นสัดๆ แอบคิดในใจว่าแม่งเล่นเป็นขโมยได้สุดจริงๆ


เออ ผมแค่ดูผ่านตา เห็นเพื่อนในห้องแชร์กันลงเฟส ผมเผลอกดเองไม่ตั้งใจจะดูสักหน่อย -_-


มาช่วยเล่นหนังสั้นให้หน่อยดิผมพูดนิ่ง ไอ้นิวถึงกับกระอักไปในทันที


งานส่งอาจารย์เหรอ


อือ เล่นแค่แปปเดียว หนังห้านาทีเองมั้ง ไหนๆ มึงกับกูก็เป็นรูมเมทกันแล้วนี่


ผมใช้ความเป็นรูมเมทในเกิดประโยชน์ เสียเวลาทำหนังเพิ่มคงไม่ตายหรอก


เล่นให้ได้นะถ้ามีบทให้เราอ่านอะ…” มันพยักหน้ารับ


ผมรู้สึกอยากยิ้มออกมาแต่ก็ทำได้แค่พยักหน้าเข้าใจ ถ้ามันมาเล่นหนังให้ผมแล้วอาจารย์เปิดให้เพื่อนดูคงมีแต่เสียงกรี๊ดกร๊าดจากบรรดาติ่งของมันแน่ๆ


กูเขียนบทให้ก็ได้นะ เดี๋ยวไปขอสรุปจากจีจี้ให้ไอ้นิวเสริม


ไปขอสรุปหรือไปขออะไร พูดดีๆ


แหม่ เห็นกูเป็นคนแบบไหนกันนะเพื่อนรัก


กูขอบทภายในพรุ่งนี้นะผมว่า ไอ้นิวถลึงตาตกใจ กูรีบ


มึงบ้าเหรอ เขียนบทนะไม่ใช่เขียนไดอารี่ประจำวัน ไอ้ห่าขอเวลาสองสามวันดิ มีเวลาถ่ายตั้งอาทิตย์นึงแน่ะ รีบไปไหน


ผมถอนหายใจออกมาก่อนจะยกมุมปากเหล่ตาไปทางไอ้คิวให้ไอ้นิวมันรู้ว่าผมไม่ต้องการที่จะเจอหน้าไอ้คนข้างๆ อีก มึงยิ่งยืดเวลากูยิ่งอยู่กับมันนานขึ้นรู้ไหมเนี่ย


กูไหว้ล่ะ พรุ่งนี้เหอะ


สี่วัน


"ลดหน่อย"


"สามวัน"


"อีกนิด"


"สองวันขาดตัว ไม่ลดแล้วสัด" ไอ้นิวต่อรอง 


จนสุดท้ายผมก็ทำได้แต่กัดฟันและตอบมันไปสั้นๆ ว่า


เออ!”


ผมเก็บสมุดเข้ากระเป๋าเมื่อตกลงอะไรกันได้


แล้วหนังนี่มีแค่เราแสดงคนเดียวเหรอ…”


ไอ้คิวที่ดูสงสัยไม่หายหันมาถามผมกับไอ้นิว เออลืมนักแสดงอีกคนเลยว่ะ ถ้าเป็นหัวข้อเกี่ยวกับคำปรึกษาก็ต้องมีคนให้คำปรึกษาและคนที่มาปรึกษานี่ถูกมะ


ใครจะมาเป็นนางเอกวะผมเกาหัวคิดหนัก


มึงไง


ส่วนไอ้คนตรงข้ามก็เสนอออกมาทันที ผมที่จะเอื้อมมือไปตบหัวมันก็ต้องพ่ายแพ้เพราะทันทีที่มันพูดจบไอ้นิวก็รีบเผ่นออกจากจุดนี้กลับบ้านไปในทันที ทิ้งไว้เพียงเราสองคนที่นั่งมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ


มองไรมึงคิวผมถามก่อนจะลุกขึ้น


มองนางเอก ฮ่าๆ


มันว่าไม่พอยังหัวเราะออกมาจนผมต้องทำท่ากระโดดถีบ ไอ้คนตรงหน้าหลบได้ทันยังกับฝึกมาดี


ไปหานางเอกมาให้กูดิ กูคิดไม่ออก


เราไม่สนิทกับผู้หญิงคนไหนเลยอะ


มันว่าขึ้น ก็จริงแหละ มันเคยมีคนสนิทไหมตั้งแต่มัธยมจนมาถึงมหาวิทยาลัยก็เห็นแม่งเดินคนเดียวมาตลอด ใช้ชีวิตสันโดษได้ไงวะ อยากทำแบบมันบ้างแต่ผมเป็นพวกพึ่งพาตนเองไม่ได้อะ T^T


ไว้ค่อยนึกแล้วกัน ตอนนี้กูง่วง อยากนอน


ไม่ถ่ายรูปเราเหรอ


ถ่าย แต่พรุ่งนี้ก็วันเสาร์นี่ กูไว้รวบยอดพรุ่งนี้เลยผมทำท่าจะลงบันไดหน้าคณะแต่แล้วก็รู้สึกปวดหนึบกลางลำตัว ฉี่จะแตกไอ้สัดเอ้ย ไปเข้าห้องน้ำแปป


ผมรีบหันหลังกลับไปยังห้องน้ำเพราะเกิดอาการปวดฉี่กะทันหัน มีไอ้คิวที่รับกระเป๋าที่ผมส่งให้ไปอย่างร้อนรน มันยืนรอผมอยู่หน้าห้องน้ำไม่หือไม่อืออะไร จนเมื่อผมทำธุระเสร็จก็ทำการล้างมือล้างไม้ แล้วเดินออกมาด้วยความโล่ง


มาร์ชผมรับกระเป๋าจากไอ้คิว คนตรงหน้าเรียกผมเสียงค่อยแถมยังไม่ยอมมองหน้าผมแต่กลับมองไปข้างหลังผมจนผมต้องหันไปมอง นั่นพิมพ์นี่


ผู้หญิงคนที่เจอก่อนหน้านี้เดินมาเหมือนจะลงมาเข้าห้องน้ำ เธอชะงักเท้าเมื่อเห็นเราสองคนมองเธอไม่วางตา ผมหันไปจะพูดอะไรบางอย่างแต่เธอกลับยิ้มแล้วก้าวเข้ามาหาพวกเราแทน


คิวปะเธอชี้ไปที่คนร่างสูงเหมือนไม่มั่นใจ คนถูกทักพยักหน้าเบา ยังสนิทกันอยู่อีกเหรอ


เหมือนว่ามันจะไม่ใช่คำถามที่ควรถาม เพราะหลังจากผมเลิกกับเธอไป ทุกคนมีหน้าที่ไปสอบที่นั่นที่นี่และไม่ค่อยได้เจอหน้ากัน ผมไม่รู้ว่าเธอรู้ไหมเรื่องที่ผมกับไอ้คิวไม่ได้คบกันเป็นเพื่อนแล้ว แต่ข่าวที่ผมต่อยหน้ามันก็ดังอยู่นะ หรือว่าเธอเลือกไม่สนใจก็ไม่รู้


ใครจะไปรับได้เนอะ มีแฟนทั้งคนแต่เสือกเป็นเกย์เฉย


ไอ้เหี้ยตลกว่ะ


ก็ไม่ได้โกรธอะไรกันนี่


คนโกหกคือผมเอง


ถามว่าผมโกรธเธอไหม ก็โกรธที่เธอไม่ฟังเหตุผลในตอนนั้น คอยเอาแต่จะเลิกกับผมท่าเดียว ผมไม่เลือกใครทั้งนั้น ผมขออยู่คนเดียวจะดีกว่า


แล้วคบกันในฐานะไหนเนี่ย ฐานะเดิมปะ” แม้จะพูดติดขำแต่ผมกลับไม่ขำด้วยสักนิด ฐานะเดิมของเธอคงหมายถึงเป็นแฟนกันสินะ ไอ้คิวที่เหมือนจะพูดแทรกเธอจึงรีบเอ่ยปากขัดก่อน เราเข้าห้องน้ำก่อนนะ ไว้เจอกันครั้งหน้า


เธอว่าเสร็จก็หันหลังเข้าห้องน้ำไปไม่หันมามองเราอีก ไอ้คิวถอนหายใจออกมาเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่มันเลือกที่จะหุบปากไปในทันที


กลับหอเราเถอะ


ไอ้คิวว่าขึ้น ผมพยักหน้าอย่างว่าง่าย นี่คงเป็นครั้งแรกที่ผมเถียงกับมันน้อยที่สุด ผมเหนื่อยเกินที่ต้องมาแบกความรู้สึกโง่ๆ ของตัวเอง ผมมองหน้ามันก็นึกถึงพิมพ์ พอผมมาเจอพิมพ์ผมก็นึกถึงเหตุการณ์วันนั้น เหตุการณ์ที่ไม่มีใครอธิบายความเข้าใจของทั้งสองฝ่ายให้ผมได้เลย


วันนี้มึงเอารถหรือจักรยานมาอะ” 


ผมถามเมื่อเห็นว่ามันเดินมาที่ลานจอดจักรยานแทนที่จะไปลานมอเตอร์ไซค์


อ๋อ พอดีตอนเช้ามอเตอร์ไซค์ยางแบนอะ เลยเอาไปซ่อมที่อู่ นายซ้อนท้ายจักรยานเราไปได้ใช่ปะ


ได้ดิ ตอนม.6 ยังซ้อนได้ทำไมตอนนี้…”


ผมหยุดพูดเมื่อลืมตัวไปว่าดันนึกถึงอดีตเมื่อครั้งที่เราสองคนสนิทกัน ไอ้คิวยกยิ้มก่อนจะเข็นจักรยานออกมา มันเป็นคันเดิมเพิ่มเติมคือปรับสภาพให้ดูใหม่น่าปั่นกว่าเก่า


ผมจัดท่าให้ทะมัดทะแม่งก่อนจะซ้อนมันแล้วจัดการยกกล้องขึ้นแอบถ่ายมันตอนปั่นจักรยาน คนปั่นปั่นไปเรื่อยๆ โดยไม่มีท่าทีจะส่ายไปส่ายมาเลยสักนิด


เออ กูถามหน่อย เมื่อกี้มึงจะพูดกับพิมพ์ว่าอะไร” 


ผมวางกล้องไว้ตามเดิมแล้วถามความสงสัย มือข้างนึงจับชายเสื้อแน่น


เปล่า เราแค่จะขอตัวกลับ เราไม่อยากคุย


ไร้สาระ มึงทำให้กูกับพิมพ์ทะเลาะกันแล้วยังมีหน้ามาทำให้กูกับพิมพ์ไม่คุยอีกเหรอ


“…”


ไหนๆ ก็มาเป็นรูมเมทกันแล้วมึงช่วยบอกเหตุผลหน่อยดิว่าทำไมตอนนั้นมึงถึงไม่บอกเหตุผลกับกู ที่มึงไปป่าวประกาศกับคนอื่นว่ามึงกับกูเป็นแฟนกัน


ผมถามเสียงนิ่งไม่มีความโมโหหรืออะไรทั้งนั้น ผมพยายามจะควบคุมอารมณ์ตัวเองให้มากที่สุด เพราะโมโหไปก้ไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมานี่จริงไหม


เหตุผลของเราไม่มีหรอกมันว่า ผมถอนหายใจ มันยังคงปากแข็งเสมอต้นเสมอปลายนี่นะ เอาเป็นว่า นายรู้ว่าเราผิด เราว่ามันดีต่อความรู้สึกนายแล้วจริงๆ


อะไรวะ งง


อย่ารู้อะไรที่มากกว่านั้นเลย คนเราอะยิ่งรู้เยอะยิ่งมีแต่ความเสียหาย มันไม่คุ้มหรอก เราว่านายเกลียดเราแล้วเรารับผิดชอบให้นายหายเกลียดเรา เราโอเคกว่าอะ


“…”


ความรู้สึกของนาย เราขอรับผิดชอบเอง


เอาเป็นว่า ผมจะไม่ถามอะไรมันอีกแล้ว ไม่อยากรู้เหตุผลบ้าบออะไรของมันอีกต่อไป ยิ่งผมอยากรู้เท่าไร ความเครียดในหัวผมก็ทวีมากเท่านั้น


มึงจะมารับผิดชอบความรู้สึกกูทำไมวะ ในเมื่อรู้ว่ากูจะเกลียดมึงถาวรขนาดนี้


กูไม่เข้าใจมึงจริงๆ ว่ะคิว








รูปภาพที่เกี่ยวข้องรูปภาพที่เกี่ยวข้อง


-100%-

อัพครบแล้ววววววววววว
แอบมาเปลี่ยนเพลงหน้าบทความ5555555
จริงๆ อยากเปิดเรื่องใหม่ แต่แล้วก็เอาไว้ก่อน หยุดเลย
เพราะแค่สองเรื่องก็อัพไม่ทันแล้ว ฮือๆ
คิวไม่มีเหตุผล เพราะคิวแอบชอบหรือเปล่ายะ นังคนชั่วร้าย!
พิมพ์มาเป็นตัวละครเสริมอีกแล้วววว
ในเรื่องนี้จะมีตัวละครเพิ่มมาเรื่อยๆ แต่รับรองไม่ดราม่าจ๋าแน่ๆ
// ขอดักไว้ก่อน เดี๋ยวโดนด่า55555555555555555555

ฝากเรื่องนี้หน่อย5555555555555555

พี่นนท์น้องนาที เป็นเรื่องราวในรั้วมัธยมมมม
ใครกำลังจะสอบแกทแพทวิชาสามัญเข้ามหา'ลัยต้องอ่าน
หลายคนอาจบอก เอ๊ะ มีเนื้อหาสาระในการเข้าสอบเหรอ
อ๋อเปล่าไม่มี ชวนมาอ่านเฉยๆ 555555555555555555

คลิ๊กๆ ไปรับชมมมมม

แอดแฟน กดที่รูปพี่มาร์ชเลย!
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ minjae and v gif

ตามติ่งคิวมาร์ชได้ที่



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,645 ความคิดเห็น

  1. #6601 ไอแนน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:49
    เพราะอะไร
    #6,601
    0
  2. #6578 Nebbianuvolaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 19:23
    มันต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ๆ;-;
    #6,578
    0
  3. #6529 Nada Am (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 19:29
    ควรสงสารใครดี...สงสารมาชที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยแต่โดนกระทำ หรือจะสงสารคิวที่มาชไม่เข้าใจความรู้สึกของตนเอง...
    #6,529
    0
  4. #6501 Rrattikan_03 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 22:04
    สงสารคิว...
    #6,501
    0
  5. #6213 mayaangel (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 15:17
    ถ้าคิวทำจริง ควรเลิกเป็นเพื่อนกับคิว อันนี้ซีเรียสมาก ถึงพิมพ์อาจไม่ดีจริงก็เตือนดิหรือแสดงให้เห็น ถ้าคิวไม่ได้เป็นคนปล่อยข่าวลืม แต่พิมพ์หรือใครสักคนเป็นคนปล่อยข่าวซะเองก็สงสารคิวอะนะ
    #6,213
    0
  6. #6152 Miki_milky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:09
    สงสารคิว
    #6,152
    0
  7. #5834 ไม่บอกกก1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 20:23
    พิมพ์ไม่ดีรึเปล่า คิวเลยทำให้เลิก เดาวนไปปป~
    #5,834
    0
  8. #5771 $a$i (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 12:07
    ชุ้นว่าชะนีนอกใจแน่เลย ไม่ก็หลอกอะไรมาร์ช
    #5,771
    0
  9. #5678 กีกี้ส์ :-*) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 17:54
    เหยดดดดดด คิวนี่โคตรพระเอกเลยอะ เดาๆว่าพิมพ์น่าจะร้ายนิดนึงเนาะ
    #5,678
    0
  10. #5533 sbphatsachol (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 22:10
    คิดว่าคิวไม่ได้พูด
    #5,533
    0
  11. #5170 Som O Usanee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 03:03
    เหรียญมีสองด้านนะมาร์ช คิวต้องมีเหตุผล
    #5,170
    0
  12. #4920 sofar_fa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 15:12
    เราว่าพี่คิวต้องมีเหตุผลแหละ และเหตุผลนั้นน่าจะเกี่ยวกับพิมพ์
    #4,920
    0
  13. #4552 SeowooPark (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:10
    เค้าทำเพราะรักรู้แค่นี้ก็พอลูก
    #4,552
    0
  14. #4516 kapooksung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:28
    พิมพ์นอกใจสินะะ
    #4,516
    0
  15. #4436 ntn.9846 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 18:51
    ชอบมาร์ช ก็บอกไป
    #4,436
    0
  16. #4199 BL_Bualalissa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 09:57
    สรุปมาร์ชกุเรียนจิตวิทยาจริงป่ะวะะะะ ไมแม่งเอ๋องี้อ่ะลูกก????
    #4,199
    0
  17. #3998 taemynnn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 20:30
    ยัยพิมพ์อะไรนั่นไปทำอะไรที่แบบจะต้องทำให้มาร์ชต้องเจ็บปงดไรงี้ แล้วคิวไม่อยากให้มาร์ชต้องมาเสียใจกับพิมพ์เลยเลือกเป็นคนทำให้มาร์ชโกรธแทน //ที่ใช่นี่แบบ...คิวโคตรผัว 5555555
    #3,998
    0
  18. #3966 RhongTood (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:41
    ก็แค่ผญ.คนเดียวป่ะว่ะ ทำอย่างกับในเวลาทั้งโลกเหลือยัยพิมพ์เป็นผญ.คนเดียว -__-

    เกลียดชิบชะนีที่มาทำให้ผช.ของฉันสั่นคลอน ยัยพิมพ์!!!
    #3,966
    0
  19. #3888 Saturdayy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:25
    มีต้องมีเงื่อนงำ 55555
    #3,888
    0
  20. #3378 มูตี้ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 23:37
    ^______^
    #3,378
    0
  21. #3280 mmjmv_i (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:15
    อยากรู้แหละ สงสัยแรงมาก คิวรักมาร์ชมากสินะ
    #3,280
    0
  22. #3150 Neung Q (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 18:33
    ฉันไม่เข้าใจแกจริงๆว่ะมาร์ช อุ้ย 555
    #3,150
    0
  23. #3046 ma_jung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 15:23
    กำ ผญอย่างพิมพ์นิน่าเอามาเป้นประเด้นตัดเพื่อนกันหรอ =_=;;
    #3,046
    0
  24. #2904 minvvv (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 23:24
    ความคิดเห็นของ @ซอ ไอริน #1,460 มีความเป็นไปได้ และกลัวว่า นางจะกลับเข้ามาอีกครั้ง
    #2,904
    0
  25. #2398 mutmee094 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 18:47
    ไรท์เป็นติ่งเกาหลีรึป่าว มีทั้งมาร์ค แบม วี
    #2,398
    0