[YAOI] FANSITE ll แฟนผมเป็นตากล้อง ❤ [THE END]

ตอนที่ 6 : ll แฟนผมเป็นตากล้อง ll EP.05 :: เขาเรียกว่ามีแผน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    13 พ.ค. 60


ll FANSITE ll
#แฟนผมเป็นตากล้อง

EP.05
กฎของการเป็นแฟนคลับข้อที่ 6
'หาทางใกล้ชิดเขาให้มากที่สุด'












Q :: เรามีเรียนชดเชยคลาสอาทิตย์ที่แล้วอะ 

Q :: ขอโทษนะที่ไม่ได้ไปตามนัด


ผมนั่งอ่านข้อความสั้นๆ จากไลน์ไอ้คิวด้วยสีหน้านิ่งๆ บวกกับความสงสัยในหัว


มันกำลังจะเทนัดถ่ายรูปผมเพื่อยื้อเวลาให้ผมถ่ายรูปไม่ทันใช่ไหมวะ


เป็นไรวะ ทำไมทำจมูกบานแบบนั้น


ไอ้คนด้านข้างที่กำลังจดเนื้อหาจิตวิทยาสิ่งแวดล้อมอย่างใจจดใจจ่อ ผมวางมือถือก่อนจะหันมาสนใจเนื้อหาบนสไลด์ด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยสุนทรีย์สักเท่าไร


เปล่าผมหันไปตอบไอ้นิวเพื่อปัดความสงสัยในหัวของมันทิ้งไปซะ กูไม่อยากตามถ่ายรูปไอ้คิวแล้ววะ กูอึดอัด


ผมพูดในขณะที่ตายังคงมองสไลด์ คนด้านข้างหยุดเขียนก่อนจะยกมุมปากหัวเราะในคำพูดของผม


กูว่ามันก็ดูไม่ได้หัวรุนแรงหรือกวนตีนอะไรมึงนะ ดูเรียบร้อยๆ คุณหนูไงไม่รู้


มึงคิดผิดแหละ ที่มึงเห็นน่ะภาพลวงตาชัดๆ” ผมหันไปเถียงพร้อมกับหัวเราะเยาะในความคิดผิดๆ ของมัน "โคตรแย่อะ มาเจอมันคราวนี้แม่งแย่หนักกว่าตอนมอปลายอีก"


ที่มึงไปลบรูปมันด้วยความบังเอิญนี่อาจจะเป็นพรหมลิขิตที่ขีดเขี่ยให้เหี้ยมาเจอกันก็ได้


ไอ้สัดนิว!


แหม่ กูพูดเล่น


ผมหันไปแยกเขี้ยวไม่พอใจ ในตอนนี้สมองผมไม่รับรู้ห่าอะไรกับวิชาดังกล่าวแล้ว ไม่รอช้าผมรีบคว้ามือถือขออนุญาตอาจารย์ออกจากห้องเพื่อไปเข้าห้องน้ำทันที ไอ้นิวที่ทำท่าจะตามมาผมเลยใช้มือกดไหล่ให้มันนั่งที่เดิมนั่นแหละ


เดี๋ยวกูมา


ผมพูดเพียงแค่นั้นก็รีบเดินออกจากห้องพร้อมต่อสายไปหาเกมส์กดเพื่อถามอะไรบางอย่างกับมัน แหงล่ะ คนที่คอยส่งข่าวว่าไอ้คิวอยู่ไหนทำอะไรก็คือเกมส์นี่แหละไม่ใช่ใครที่ไหน


(ว่าไงวะ)


ทันทีที่ผมเข้าห้องน้ำปิดประตูนั่งลงบนฝาชักโครก คนปลายสายก็รับพร้อมเอ่ยประโยคตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว


วันนี้เซคมึงมีเรียนชดเชยเหรอ


(เซคกูเหรอไม่มีนิ) เสียงของคนปลายสายมีความสงสัยอยู่ในประโยคไม่ต่างอะไรกับผม (เดี๋ยวดูไลน์กลุ่มแปป บางทีกูก็ไม่ได้อ่านไลน์กลุ่มอะ)


ผมรอคนปลายสายเข้าไลน์เพื่อดูความคืบหน้าของเซคตัวเอง เท่าที่จำได้ ตารางที่ผมได้มานี่วันนี้ไอ้คิวต้องเลิกเรียนบ่ายโมง ซึ่งนี่บ่ายสองแล้วเท่ากับว่าเซคมันต้องว่าง


เป็นไง สรุปมีเรียนปะ


(ไม่มีนะ กูเป็นประธานเอกกูยังไม่รู้เรื่องเลย)


นั่นดิ ขนาดประธานเอกที่ควรรับรู้เรื่องก่อนคนอื่นยังไม่รู้ ทำไมไอ้คิวถึงกล้าดีมาโกหกผมวะ!


"เออว่ะ"


"มีไรวะ ตารางที่กูให้ไปมันผิดเหรอ"


มึง กูขอเบอร์ไอ้คิวหน่อย” ผมไม่ได้ตอบข้อสงสัยของไอ้เกมส์ แต่เลือกที่จะขอเบอร์ไอ้ตัวปัญหาที่เริ่มงัดข้อกับผมเข้าให้แล้ว


(อ่าแปป ศูนย์แปดสี่ห้าหกห้า...)


ผมจัดการกดเบอร์ไอ้คิวตามคำบอกของไอ้เกมส์อย่างตั้งใจ คิดจะหลอกเด็กจิตวิทยาอย่างกูน่ะฝันไปเหอะ เทคนิกโกหกแบบนี้ใช้ไม่ได้ผลกับพี่หรอกน้อง


ใจมากมึง เดี๋ยววันหลังเลี้ยงข้าว


(เออ มาร์ชกูถามไรหน่อย) ผมที่ทำท่าจะวางสายแต่แล้วไอ้เกมส์กลับพูดยื้อขึ้นมาดื้อๆ (ถ้ามึงไม่ถ่ายรูปให้เด็กแอดมินนั่นมันจะทำไรมึงวะ)


มันบอกว่าจะฟ้องแฟนคลับไอ้คิวแล้วก็ฟ้องร้องค่าเสียหาย ซึ่งกูอยากจบปัญหาไม่ให้วุ่นวายก็เลยทำๆ มันไปอะ


(อ๋อ งั้นเวลามึงจะตามไอ้คิวนอกจากตารางเรียนมึงตามไปงานอีเว้นท์กิจกรรมมหาวิทยาลัยมันในเพจด้วยนะ กูว่าถ้ามึงเนียนๆ ไปถ่ายรูปมันกับฝูงชนน่าจะได้รูปมันมากกว่านี้)


เออว่ะ ลืมเรื่องนี้ไปเลย แต่ยังไงก็ขอบใจอีกครั้งนะเว้ย แค่นี้แหละ


ผมวางสายทันทีก่อนจะเปิดไปที่หน้าเฟสบุ๊คแล้วเสริชชื่อเพจ Q CUTE BOY เพจที่มียอดไลค์เป็นหมื่นแถมยังมีตารางงานอัพเดตตามที่ไอ้เกมส์บอกไว้ไม่มีผิด ผมเลื่อนดูรูปแต่ละรูปก็ทำได้แต่เบะปากอัตโนมัติ 


หล่อตรงไหนวะ ผู้ชายเทรนนี้กำลังนิยมกันเหรอ กูก็หล่อไม่เห็นมีใครสร้างเพจมาชอบกูมั่งอะ


สองมาตรฐานสัดๆ เลยคนพวกนี้


ผมออกจากเฟสมากดเบอร์ที่เมมไว้เมื่อครู่แล้วจัดการต่อสายโทรออก แต่แล้วผมกลับได้ยินเสียงตอบรับจากคอลเซนเตอร์ว่า หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้


โอเคแม่งปิดเครื่อง!


รู้สึกหงุดหงิดฉิบทำไมต้องมายื้อให้กูเสียเวลาด้วยวะ ผมอยากจะรีบๆ ถ่าย รีบๆ จบเรื่องพวกนี้สักที ผมไม่อยากยุ่งกับชีวิตมันแล้วอะ ตามถ่ายรูปมันนี่ไม่ต่างอะไรกับตามตื๊อตามง้อตามยุ่งกับมันเลยสักนิด


อีกอย่างพอผมเข้าใกล้มันมากเรื่อยๆ ผมกลับรู้สึกแปลกๆ กับตัวเองทุกที โคตรเกลียดที่ตัวเองเริ่มปฏิเสธมันไม่เป็น เริ่มทำอะไรที่มันขัดใจตัวเอง มันไม่ใช่ตัวผมอะ


ไม่มีใครเข้าใจหรอกเว้ย!


ยิ่งเรื่องแผ่นเจลเมื่อวานนะ แทนที่ผมจะแกะออก เป็นบ้าเป็นบออะไรถึงยังหน้าด้านแปะมันกลับบ้านจนพ่อถามว่า 'ลื้อเป็นบ้าเหรอ แปะจองไว้บนหัวคิดว่าเป็นสินค้าโรงเจหรือไง บลาๆ' เออ ผมเป็นบ้าไปแล้วครับป๊า T^T


ผมเลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วออกมาจากห้องน้ำทันที แต่เท้าผมก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าผู้ชายที่กำลังล้างมืออยู่ในห้องน้ำคือเด็กแอดมินนั่น ผมรีบเข้าไปกระชากคอเสื้อมันทันทีที่มันทำหน้าเหวอๆ เมื่อเห็นผม


อะไรครับพี่ มาดึงคอเสื้อผมทำไมเนี่ย


มึงไปตกลงกับไอ้คิวว่าให้กูตามถ่ายรูปมันร้อยวันเหรอ” 


ผมถามพลางขมวดคิ้วเกร็งหน้าเครียด


พี่คิวเขามาขอผมนี่ จริงๆ ผมก็อยากได้รูปเร็วๆ เหมือนกันแหละ แต่เห็นว่าพี่คงถ่ายไม่ทันพี่คิวเลยมาขอให้ ผมก็เลยตกลงตามนั้น


สัด


ผมสบถออกมาพร้อมปล่อยเสื้อมันให้เป็นอิสระ พยายามข่มตาพ่นลมหายใจให้สุดปอดที่สุด ยุบหนอพองหนอ ทำไมชีวิตต้องมาพลิกผันไรเบอร์นี้วะ


พี่จะถ่ายให้ครบไวๆ ผมก็ไม่ได้ว่านี่ แค่ช้าสุดร้อยวันเอง พี่ไปตกลงอะไรกับพี่คิวเขาไว้อะเด็กนั่นหันมาทำหน้าสงสัย เอางี้ไหมพี่ พี่จะถ่ายพี่คิวยังไงก็ได้ ไม่มองกล้องก็ได้ แต่ผมขอให้เป็นรูปออกมาเหมือนในเพจมากที่สุดอะ ไม่เอาหันหลังหรือแอบถ่ายระยะไกลนะ


ผมเบิกตากว้างเมื่อได้รับข้อเสนอที่รู้สึกว่ามันดีเริศจนหาอะไรมาเทียบมิได้ เพราะถ้าให้นับจำนวนรูปที่พลาดพลั้งไปในกล้องก็หลายสิบรูปอยู่ ถ้าผมได้รับข้อเสนอนี้มาก็เท่ากับว่าผมถ่ายไปแล้วเกือบสิบกว่ารูปเลยนะ


เอา ตกลง


นี่เห็นแก่ความที่พี่ดูไม่ชอบพี่คิวนะครับ ยังไงก็พยายามถ่ายรูปที่ดูแล้วรู้สึกใกล้ชิดมากที่สุดแล้วกันครับ ลูกเพจรอฟินกับรูปอยู่นะครับพี่


มันว่าเสร็จไม่พอยังแอบสะบัดน้ำในมือใส่หน้ากูอีกแน่ะ


ผมยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่อย่างน้อยก็ไม่ต้องไปบังคับให้มันมามองกล้องหรือเก็กท่าหล่ออะไรตลอดเวลา แต่ถ้าจะได้รูปเร็วๆ เยอะๆ ผมก็ต้องคอยอยู่ใกล้ชิดมันตลอดอะดิ


แค่สองเมตรกูยังอึดอัด แล้วนี่ให้มาใกล้ชิดอีกกูไม่ตายไปเลยละ


แต่เรื่องนั้นอะช่างมันก่อนครับ ตอนนี้คือผมสงสัยมากว่าทำไมคิวมันเลือกที่จะโกหกผมว่ามันมีเรียน


จากที่ไม่โกรธตอนนี้เริ่มโมโหแล้วนะเว้ย


ผมกัดปากล่างครุ่นคิดอยู่ในหัวเงียบๆ พลางเดินออกมาจากห้องน้ำพยายามหาความเชื่อมโยงของการโกหกของมัน ในตอนนี้ผมไม่มีกระจิตกระใจอยากจะเรียนอะไรทั้งนั้นอะ พอกลับเข้ามาในห้องก็เป็นจังหวะที่อาจารย์เลิกคลาสพอดี ไอ้นิวเก็บของใส่กระเป๋าให้ผมเรียบร้อยก่อนจะยื่นส่งมาให้พร้อมกับเตรียมกลับบ้านใครบ้านมัน


มึงไปทำไรในห้องน้ำวะ นานสัด ขี้เหรอหรือไปปล่อยน้องวิ่ง” 


ไอ้นิวถามในขณะที่เราสองคนเดินลงบันไดมาเรื่อยๆ ปล่อยน้องวิ่งคือคำทับศัพท์ที่เราแต่งตั้งขึ้นมา ถ้าเอาที่คนเราเข้าใจก็ไปช่วยตัวเองนั่นล่ะครับ


"คนห่าไรไปปล่อยน้องวิ่งตอนเรียน แค่เห็นทฤษฎีที่อาจารย์สอนกูก็ไร้อารมณ์แล้วมะ"


"แล้วไปทำอะไร คุยโทรศัพท์?"


“อืม ไอ้คิวมันโกหกกูอะ


เรื่อง?”


ว่ามันมีเรียน มีเรียนบ้าไรวะ กูโทรไปถามไอ้เกมส์มันบอกว่าไม่มีเรียนแล้ว นี่กูนัดมันสี่โมงมาถ่ายรูปนะ เหี้ย


มึงดูโกรธจริงจังนะเนี่ยไอ้นิวขยี้หัวผมจนต้องปัดมือมันออกเพราะรำคาญ ดีแล้วไงไม่เจอมันตั้งหนึ่งวัน ไหนบอกอึดอัด จะไปเจอมันทำไม


เพราะกูต้องรีบถ่ายรูปให้ครบไวๆ ไงมึง ถ้าแม่งครบช้ากูก็ต้องเจอมันเกือบสามเดือนกว่าๆ เลยนะเว้ย


พอพูดเรื่องเวลาผมก็เริ่มคิดหนักขึ้นมาจริงๆ แค่สองอาทิตย์ที่ผ่านมาที่ผมใช้ชีวิตด้วยการเจอหน้ามันทุกวันผมก็แทบจะเป็นบ้าแล้ว ไหนจะอาการแปลกๆ ที่เกิดขึ้นทุกครั้งเวลามันทำดีให้อีก 


โอ้ย! หงุดหงิดเว้ย!


นี่ถ้าไม่มีเหตุผลเรื่องรูปมาประกอบประโยคเมื่อกี้นะ กูนึกว่ามึงแคร์มันมากกว่าเสียอีก เหมือนคนโกรธที่มันโกหกมากกว่ามึงโกรธที่ไม่ได้รูปมันอะ


"อะ...อะไร? ใครแคร์"


"หน้าแดงเชียวพ่อคุณ"


ผมรีบทำหน้าให้เป็นปกติ แดงเหี้ยไรตลกเหรอ


ไอ้นิวพูดพลางเบ้ปากทำท่าล้อเลียนด้วยความจริตจนผมต้องถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วเตะป๊าบเข้าที่ตูด โทษฐานพูดจาเหลวไหลสิ้นดี


มึงเป็นบ้าเหรอไอ้นิว จิ้นกูกับมันจังสัด


ก็อยากเห็นเพื่อนมีแฟน ระวังนะเว้ยเกลียดแบบไหนได้แบบนั้น คู่กัดมักลงเอยเป็นคู่รักเสมอ


มึงดูละครเยอะไปแหละ รำคาญ


ผมว่าก่อนจะผลักมันให้ออกห่างผมไปไกลๆ ชอบแซวผมกับไอ้คิวตลอดเหมือนแบบยิ่งยุยิ่งแกล้งอะ มันบอกชอบให้ผมได้กับผู้ชายจะดูเหมาะสมกว่าคบผู้หญิง แล้วไงวะเห็นกูรูปร่างกะทัดรัดใช่ว่าจะมีเมียไม่ได้นี่


โธ่ บอกเลยตอนมอปลายผมนี่ฮอตสุด หญิงไหนก็ต่างเข้ามารุมรุมจีบนะไม่ใช่รุมตบ -_-


ครืด


เสียงสั่นทำเอาผมเลิกสนใจไอ้นิวแล้วหันมามองหน้าจอที่ขึ้นเตือนแจ้งโพสต์ในกลุ่มนิสิตหน้าใหม่มหาวิทยาลัยรุ่น 84 ผมกดเข้าไปเพราะเห็นว่านั่นเป็นเฟสบุ๊คของไอ้เด็กแอดมิน


ประกาศครับ พี่คิวเดือนคณะเศรษฐศาสตร์ปีสาม ต้องการหารูมเมทชายมาอยู่ร่วมกันเพื่อหารค่าหอครับ มัดจำไม่ต้องนะครับเพราะว่าพี่เขาลงให้แล้ว 2400/เดือนครับ เป็นห้องแอร์ เตียง 6 ฟุต หอชื่อว่าหอแสนดีมีชัยโยโหฮิ้ว อยู่ซ้ายมือทางออกมหาวิทยาลัย หน้าปากซอยติดกับป้ายรถเมล์สาย 24 มีรถสัญจรผ่านตลอดครับ บริเวณรอบๆ มีร้านหมูกระทะ เซเว่น คิววินมอเตอร์ไซค์และสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายครับ ติดต่อได้ที่เม้นนี้หรือไม่ก็ไลน์พี่คิว IQ_9999X ครับเดี๋ยวพี่เขาจะติดต่อกลับไปนะครับ / แนบรูปห้อง 4 รูป


ผมเลื่อนดูรูปห้องซึ่งเป็นห้องที่ผมเข้าไปเหยียบในวันนั้นแหละ พอนึกถึงภาพขวดเจลแม่งก็ลอยเข้ามาในหัวผมเฉย


ดูอะไรวะ


เพราะความขี้เสือกของเพื่อนตัวเองมีอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ไอ้นิวยื่นหน้ามาดูหน้าจอผมทันที มันใช้เวลาอ่านข้อความข้างต้นเพียงแค่ห้าวิมันก็ถึงกับมองหน้าผมเหมือนมีเครื่องหมายคำถามแนบหน้ามันอยู่


“ไอ้คิวมันหารูมเมทว่ะผมพูดขึ้น


ในใจตอนนี้มีแผนผุดขึ้นมาเต็มไปหมด ถ้าผมเป็นรูมเมทมันแล้วใช้ช่วงเวลาเผลอๆ แอบถ่ายมันคงจะได้หลายรูป เผลออาจจะเสร็จได้ภายในสามวันเป็นอย่างต่ำ


ทำไมจะไปอยู่กับมันเหรอ


มึงว่าถ้ากูเป็นรูมเมทมัน กูจะได้รูปมาเยอะไหมวะ


ไปอยู่กับมันเดี๋ยวก็กลายเป็นเมียมันหรอกและคำพูดไอ้เหี้ยนี่ก็เล่นทำแผนผมดับวูบทันตาเห็น…”อีกอย่าง มึงมีบ้านใกล้มอแค่นี้เอง พ่อมึงไม่ให้อยู่หอหรอก บ้าเปล่า


พอพูดเรื่องที่บ้านก็ลืมไปเลยว่าผมอยู่บ้านแม้มันจะไม่ได้ใกล้มอมากถึงขนาดว่าเดินได้ แต่แค่นั่งรถเมล์มาก็ถือว่าใช้ได้อยู่นะ แต่เอาจริงๆ ผมอยู่หอมันแค่ไม่กี่วันมันคงไม่คิดค่าหอผมหรอกมั้งพอถ่ายเสร็จได้รูปครบก็ชิ่งหนีซะสิ ง่ายจะตาย


กูหาทางลัดในการหารูปมันไม่ได้แล้วอะ ไหนจะต้องเจอหน้ามันทุกวันอีก กูสงสารตัวเองนะเว้ย


มึงยิ่งหนีสิ่งไหนมึงยิ่งได้สิ่งนั้น ตัดสินใจดีๆ นะเว้ยกูก็เป็นห่วงมึง


ไอ้นิวพูดจนผมอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ พอเห็นคนมาเม้นสนใจที่จะเป็นรูมเมทไอ้คิวเกือบร้อยกว่าคน ผมก็เริ่มใจร้อนอยากจะตัดสินใจให้มันจบๆ ไป 


เอาไงดีวะ


ถ้าผมสนใจที่จะเป็นรูมเมทมัน ผมก็ต้องทนเสียสละอึดอัดตัวเองไปเกือบๆ อาทิตย์ แต่มันมีข้อดีตรงที่ผมสามารถได้รูปครบไวกว่าเดิมเกือบสี่เท่า


หรือผมจะยอมเจอหน้ามันร้อยวันตามข้อตกลงที่มันปูทางไว้


ยังไงมันก็อันตรายต่อใจผมเท่ากันอะเครียดเว้ย!


ไอ้นิว กูว่ากูตัดสินใจได้แล้ว


ผมหันไปพูดกับเพื่อนตัวเองด้วยสีหน้ามุ่งมั่น มันหันมาเลิกคิ้วรอคำตอบจากผม


ตัดสินใจว่า…”


กูจะยอมอึดอัดแค่ไม่กี่วันเพื่อให้ได้รูปครบเร็วๆ…”


อย่าบอกนะว่า…”


ผมไม่ตอบมันแต่เลือกที่จะพิมพ์อะไรบางอย่างลงโพสต์ของเด็กแอดมินนั่น คอมเม้นเด้งรัวเร็วและผมหวังว่าไอ้คิวคงจะเห็นคอมเม้นของผมนะ


MAYTHAWIN MARCH :: รับกูเป็นรูมเมทที กูอยากอยู่ด้วย!!!




[Q SAY]

MAYTHAWIN MARCH :: รับกูเป็นรูมเมทดิ กูอยากอยู่ด้วย


ผมเลื่อนหน้าจออ่านคอมเม้นที่สั่งให้ทิวเด็กที่เป็นแอดมินเพจ Q Cute Boy เอาไปโพสต์หารูมเมทให้หน่อย เพราะถ้าผมโพสต์เองเผลอๆ ถูกทักแชทตามรังควานในเฟสส่วนตัวแน่นอน ไม่มีใครรู้หรอกว่าเฟสบุ๊คผมอันไหน เพราะผมแทบไม่ใช้รูปตัวเองลงเฟสด้วยซ้ำ ถ้ามีก็มีแค่เพื่อนที่ไว้ใจกับแอดมินเพจที่เป็นแฟนคลับผมจริงจังแค่สามสี่คน และในตอนนี้ผมกำลังนัดหนึ่งในนั้นมาหาที่ร้านกาแฟในห้างใกล้มหาวิทยาลัย


ไม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องที่ควรไหมที่ผมต้องมาแสดงนิสัยส่วนตัวจริงๆ ของตัวเองให้เขาเห็น แต่ทั้งหมดทั้งมวลในตอนนี้เขาทำมันเองนี่ ผมไม่ได้อยากให้เรื่องมันเกิดสักหน่อย


ผมวางมือถือลงก่อนจะคว้าอเมริกาโน่แก้วโปรดมาดูดพร้อมกับมองวิวด้านนอกห้าง นี่ก็เกือบห้าโมงแล้ว คนที่นัดยังไม่โผล่หัวมาเลยครับ


ผมโกหกมาร์ชไปว่าผมมีเรียนแต่แท้จริงผมติดธุระอยากมาสะสางอะไรบางอย่างกับใครนิดหน่อย ที่ผมเลือกไม่บอกความจริงมาร์ชไปเพราะกลัวว่ารายนั้นจะดื้อตามมาหาผมไงล่ะ รู้ๆ กันอยู่ว่ามาร์ชมันอยากรีบถ่ายรูปให้จบๆ ไปจะตาย


ขอโทษค่ะพี่คิว คือหนูมาช้า…”


เสียงฝีเท้าที่วิ่งเข้ามาพรวดพราดทำเอาผมต้องเงยหน้ามองคนมาเยือนช้าๆ ด้วยสายตานิ่ง ผมไม่เผยรอยยิ้มให้เธอแม้แต่นิดเดียว


คนตัวเล็กยกมือไหว้ผมด้วยสีหน้ารู้สึกผิดก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามผมด้วยท่าทางเกร็งๆ เธอหลุบตาลงทันทีที่ผมจ้องกลับไป


นี่กี่โมง


ผมถามเธอก่อนจะดูดน้ำตามปกติ เธอหยิบมือถือก่อนจะกดหน้าจอเพื่อดูเวลา


ห้าโมงครึ่งค่ะ


น้ำเสียงเล็กๆ ตอบกลับในคำถามของผม ชุดนิสิตมหาวิทยาลัยเดียวกับผม ติ้งที่ปกเสื้อเธอเป็นของคณะมนุษยศาสตร์สาขานิเทศศาสตร์ แว่นหนาๆ ของเธอทำเอาผมหงุดหงิด เพราะภายนอกที่ใสซื่อของเธอทำเอาผมอยากกระชากแว่นนั่นออกเต็มทน


แต่ก่อนผมเป็นเด็กเนิร์ดเรียบร้อยแบบนี้แหละ แต่นั่นมันอดีต เวลาเห็นใครเนิร์ดๆ ใสซื่อมันมักย้อนอดีตทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดตัวเองแปลกๆ


แล้วรู้ใช่ปะว่าไม่ชอบการรอผมพูดพลางถอนหายใจออกมา มันนานเกินจนผมแทบอยากจะลุกอยู่หลายรอบแล้วเนี่ย "นี่มารอเกือบสองชั่วโมง"


รู้ค่ะ แต่พอดีหนูต้องรีบทำโปรเจคส่งอาจารย์ท้ายคาบเลยเลท…”


อืม ช่างเถอะผมพยักหน้าเข้าใจแบบขอไปที “เข้าเรื่องเลยนะ เอามือถือมา


ผมยื่นมือไปหาคนข้างหน้าตรงๆ เธอเงยหน้ามองแววตาสั่นเหมือนกลัวอยู่ลึกๆ


พี่คิวคะ คือว่า…”


บอกให้เอามา


หนูขอโทษ


เอามา!”


ผมวางแก้วน้ำกระแทกกับโต๊ะจนฝาด้านบนเปิดออก เธอสะดุ้งตัวโหยงก่อนจะรีบลนลานส่งมือถือในมือตัวเองมาให้ ผมจัดการเข้าไปลบบางอย่างออกจากเฟสเธอและแกลลอรี่รูปภาพทั้งหมดก่อนจะส่งคืนให้เธอลวกๆ


พี่คิวฟังหนูอธิบายก่อนนะคะเธอจับมือผมเป็นการยื้อ ผมมองมือที่ถูกจับนิ่งจนคนตรงหน้าต้องปล่อยมือผมออก หนูแค่รู้เท่า…”


รู้เท่าไม่ถึงการณ์ เปิดการ์ดเลยนะผมตัดคำพูดเธออย่างหน้าด้านๆ


แต่หนูไม่มีเจตนาจะให้ใครเกลียดพี่มาร์ชนะคะ


สีหน้าเธอซีดเพราะรู้สึกกลัวไปหมด เธอพูดถึงบุคคลหนึ่งที่ทำให้ผมต้องนัดเธอมาในวันนี้ สิ่งที่ผมลบไปเมื่อกี้คือโพสต์โพสต์หนึ่งที่แอบถ่ายผมกับไอ้มาร์ชในหลายๆ ที่ แล้วเอาไปใส่แคปชั่นให้คนมาต่อว่ามาร์ชต่างๆ นานาสารพัดที่จะนึกได้ อย่างเช่น มาร์ชพยายามเข้ามาตีสนิทผมเพื่อเกาะกระแสดังบ้างล่ะ ไอ้มาร์ชเป็นเกย์แอบเกาะติดผมบ้างล่ะ และล้วนแต่ละคอมเม้นมีแต่คำพูดที่ด่ามาร์ชอยู่ฝ่ายเดียว ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดจนไปถึงหูคนดังกล่าว ผมจึงรีบนัดเจ้าของโพสต์ที่ว่ามาเสียเลย


โคตรเกลียด


เพราะเรื่องแบบนี้มันเคยเกิดขึ้นเมื่อหลายปีที่แล้วจนทำเอาผมกับมาร์ชต้องเกลียดกันถึงตอนนี้ไง


ก่อนโพสต์เคยคิดก่อนโพสต์บ้างปะผมถามนิ่ง 


คนตรงหน้าดูท่าจะน้ำตาอาบแก้มซะแล้ว


เฮ้ ไม่ได้โหดเลยนะ แค่ถามดีๆ ตรงๆ เอง


พี่คิวอย่าเกลียดหนูเลยนะคะ หนูแค่เป็นห่วงพี่


แล้วทำไมถึงโพสต์โดยไม่ถามความจริงจากปากพี่ก่อนว่ามาร์ชมันเข้ามาหาพี่หรือพี่เข้าหามาร์ช


หนูไม่รู้ แต่หนูคิดว่าเขาน่าจะเป็นแฟนคลับพี่คนหนึ่ง หนูเห็นเขาตามถ่ายรูปพี่ใกล้ชิดขนาดนั้น


ผมหัวเราะออกมาอย่างสมเพชในความคิดตลกๆ เหล่านั้น อ๋อ ลืมไป น้องคนนี้ไม่รู้หรอกครับว่ามาร์ชมีหน้าที่ต้องมาถ่ายรูปผมเพื่อเอาไปชดใช้กล้องทิว แอดมินหลักของเพจ เธอก็เป็นแอดมินเหมือนกันแต่ส่วนมากเธอจะคอยซัพพอร์ทขนมคอยมาตามใกล้ผมมากกว่า ผมรู้สึกไม่ค่อยเป็นส่วนตัวเท่าไรเวลาเธอเข้ามาจุ้นจ้านในการทำงานของผมในหลายๆ ครั้ง


เพราะผมไม่ใช่คนดัง ผมเป็นแค่คนที่คนทั่วไปรู้จักตามโซเชียลและเป็นตัวประกอบซีรี่ย์ธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น


แต่ก่อนผมไม่ใช่ไอ้คิวอย่างที่ทุกคนต้องมาตามชอบตามเอาใจใส่หรอกครับ มันคนละคิวสุดๆ


จะบอกไรให้นะ


“…”


มาร์ชมันไม่เคยตามพี่ มีแต่พี่เท่านั้นแหละที่ตามมาร์ช


ผมพูดสั้นๆ ก่อนจะถอนหายใจพลางลุกขึ้นคว้าแก้วน้ำที่มีกาแฟเหลืออยู่นิดหน่อย


พี่ไม่โกรธหนูใช่ไหมคะพี่คิว


โกรธ


“…”


“แต่ถ้ายังไม่เลิกใส่ร้ายคนที่พี่ชอบอีกพี่โกรธถาวรแน่


ผมพูดเพียงแค่นั้น ก่อนจะยัดแก้วน้ำใส่มือเธอเป็นการให้เธอเอาไปทิ้งให้ด้วย คนที่นั่งอยู่ถึงกับมีสีหน้าที่ดูตกใจไม่ต่างอะไรกับโต๊ะข้างๆ ที่ถึงขึ้นอ้าปากจะกินเค้กกลางอากาศ ผมเดินออกจากร้านพยายามเอาอารมณ์ที่ก่อเกิดความโมโหเมื่อกี้ออกไปให้หมด ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นสีหน้าร่าเริงปกติ


ผมยกมือถือขึ้นมาดูหน้าจอที่แจ้งเตือนอะไรบางอย่าง เมื่อเห็นว่าเป็นข้อความไลน์จากใครบางคนจึงรีบกดเข้าไปดูอย่างไม่รีรอ


MARCH :: มึงโกหกกู!


ข้อความสั้นๆ ทำเอาผมขมวดคิ้วงง โกหกอะไรวะ


Q :: นายว่าเราเรื่องอะไรอะ


ผมตอบกลับไปตามความใสซื่อที่ต้องคีพไว้เสมอ ผู้ชายคนนี้เป็นเหมือนไม้แข็ง ถ้าผมเอาไม้แข็งตัวเองไปดัดละก็พังชัวร์ ต้องใช้ไม้อ่อนค่อยเล็ม ถึงไม้แข็งอย่างมาร์ชจะอ่อนตาม


MARCH :: ไอ้เกมส์บอกไม่มีเรียน มึงไปไหน


MARCH :: โกหกกูเหรอ กล้าโกหกกูเหรอ ทำไมวะ ไม่อยากมาตามนัดก็บอกตรงๆ โกหกไมอะ


พออ่านแล้วแทนที่ผมจะรู้สึกผิดกลับรู้สึกว่าคนที่พิมพ์ข้อความนี้มากำลังโกรธที่ผมไม่ยอมไปตามนัดเสียมากกว่าจะได้ถ่ายรูป


นี่ขนาดไม่ชอบผมนะ คนไม่ชอบเขาไม่ตามวอแวถามหรอกปะว่าไปที่ไหน -_-


Q :: เราออกมาทำธุระส่วนตัวอะ กลัวนายจะโกรธเลยโกหก


MARCH :: กูจะโกรธที่มึงโกหกนี่แหละ


MARCH :: แล้วอยู่ไหน มาให้กูถ่ายรูปเลย


Q :: อยู่ห้างแถวมหาวิทยาลัยอะ ให้เราไปหาดีกว่าไหม อยู่ไหนอะ


MARCH :: อยู่บ้าน


ไม่รู้ทำไมผมถึงหัวเราะออกมาทันทีที่อ่านจบ ดูเหมือนจะโกรธก็ไม่จะดูคิดถึงกันก็ไม่เชิง นี่ผมไม่ได้คิดไปเองหรอกใช่มะ ถ้าไม่บอกว่าเกลียดกันผมคงนึกว่ามันกำลังงอนผมอยู่แน่ๆ


Q :: ให้เราไปหาเหรอ


MARCH :: แล้วแต่มึงสิ! วันนี้กูต้องได้รูป ด่วน!


ผมอ่านจบเพียงแค่นั้น รู้สึกเป็นพ่อบ้านใจกล้าที่เหมือนเมียเรียกกลับบ้านแล้วต้องรีบไป ผมแอบหันไปมองร้านกาแฟอีกครั้ง ทำไมรู้สึกรางสังหรณ์ผมรู้สึกว่าน้องผู้หญิงคนนั้นต้องโกรธผมมากแน่ๆ แต่มันก็ถูกละ ผมดันไปขู่เขาไว้ก่อนอะ แต่ถ้าเขาจะเกลียดผม ผมว่ามันยังดีกว่าที่เขาไปเกลียดมาร์ชนะ มาร์ชมันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ ถ้าจะมาโดนด่าเพราะผมคงไม่ใช่เรื่องที่ควรสักเท่าไร


ผมรีบขี่มอเตอร์ไซค์ตัวเองไปยังซอยที่เคยมาเหยียบแล้วครั้งหนึ่งกว่าจะหาทางมาถูกนี่ ผมต้องจ่ายค่าปิดปากไอ้นิวไปตั้งสามพันกว่ารายนั้นจะบอกทาง จริงๆ บ้านมาร์ชแต่ก่อนไม่ได้อยู่ตรงนี้นะ อยู่แถวๆ โรงเรียนมัธยมอีกที่หนึ่งซึ่งบ้านผมกับบ้านมันติดกันมาก เอาเป็นว่าพ่อแม่มาร์ชชอบเอาข้าวมันไก่มาให้บ้านผมบ่อยๆ ช่วงนั้นบ้านผมวิกฤติเจ๊งด้วยแหละ หน้าตาผมก็ไม่ใช่เด็กที่ดูดี ไม่มีตังค์ใครจะคบล่ะ


ถ้าผมมาเจอพ่อแม่มาร์ชอีกครั้งในตอนนี้ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าท่านจะจำผมได้หรือเปล่า


ลูกค้านั่งโต๊ะในบ้านเลยจ้า


ทันทีที่ผมจอดรถไว้บริเวณหน้าบ้าน ผมก้าวเข้ามายืนหน้าร้านได้ไม่กี่ก้าวอยู่ๆ พี่สาวแสนสวยคนหนึ่งก็เข้ามาเชิญผมเข้าไปนั่งในร้าน คงคิดว่าผมเป็นลูกค้าล่ะมั้ง เอาว่ะ มาเนียนๆ นั่นไปก่อนเผื่อจะได้เห็นมาร์ชมันลงมาจากบ้าน


เอาอะไรดีคะ” 


ผู้หญิงท่าทางจะเป็นรุ่นพี่ผมไม่กี่ปีเอ่ยทักถาม ผมเลยก้มมองเมนูที่วางไว้ก่อนหน้านี้


เอาข้าวมันไก่จานธรรมดาไม่เอาหนังครับ


น้ำอะไรดีคะ


น้ำเปล่าครับ ผมตอบเธอก่อนจะยิ้มกลับตามมารยาท ผมมองรอบบ้านก่อนจะหันไปคว้าแขนเธอมาจับไว้เพื่อถามอะไรบางอย่าง คือ มาร์ชอยู่บ้านใช่ไหมครับ


เอ้า เพื่อนมาร์ชเหรอ ให้พี่ไปเรียกให้ไหม


อ๋อ ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมบอกเขาเอง


ผมพูดแค่นั้นก็ปล่อยพี่สาวแกเป็นอิสระไป คนในร้านค่อนข้างวุ่นวาย แอบเห็นพี่ชายมาร์ชกำลังสับไก่อยู่ด้วย พ่อแม่มาร์ชไปไหนวะ


ไม่ทันหายสงสัยดี อยู่ๆ พ่อของมาร์ชก็เดินโท่งๆ ออกมาจากหลังบ้าน หน้าตาดูเหมือนแต่ก่อนเด๊ะ ดูจีนๆ ตาตี่ๆ ใส่ผ้ากันเปื้อน หน้ามันๆ หน่อย ผมยกมือไหว้แต่แทนที่พ่อจะหันมารับไหว้ เขากลับมองผมเป็นธาตุอากาศซะงั้น


นี่กูเป็นวิญญาณถูกมะ


ข้าวมันไก่มาแล้วจ้าพี่สาวคนเดิมเอาข้าวมาเสริฟพร้อมน้ำขวดเล็ก เธอคงเห็นว่าผมชะเง้อมองเข้าไปในตัวบ้านอยู่หลายครั้งเลยหันมาสะกิดไหล่เพื่อถามความสงสัย ให้พี่ไปตามให้ไหม เห็นเราชะเง้ออยู่นานแล้วนะ


เอ่อ…”


พี่แอนนนน แม่กลับมายังครับ…”


เสียงคุ้นๆ วิ่งลงมาจากตัวบ้านชั้นสองก่อนจะพุ่งเข้ามาหาพี่สาวที่ดูท่าว่าจะชื่อแอน เธอชะงักไปนิดๆ ก่อนจะส่ายหน้าเป็นคำตอบให้กับมาร์ชพลางชี้นิ้วมาหาผมเป็นเชิงบอกว่ามีแขกแกมา


ดี


ผมยกมือขึ้นทักทาย พี่แอนขอตัวไปทำหน้าที่เสริฟข้าวมันไก่ตัวเองต่อ มาร์ชรีบนั่งลงฝั่งตรงข้ามผม ดูเหมือนว่ามันจะตกใจที่เห็นผมมาที่นี่ถูกด้วยแหะ


ใครบอกเส้นทางบ้านกูมันถามสีหน้าสงสัย น้ำเสียงไม่ได้โกรธแต่อย่างใด


เดาเอาอะ ก็จำได้ว่าแต่ก่อนบ้านนายก็เปิดร้านข้าวมันไก่


ผมพูดยิ้มๆ ตักข้าวใส่ปากเคี้ยวตุ่ยๆ รสชาติแบบเดิมเป๊ะ กินแล้วคิดถึงแต่ก่อนจังแหะ


ดีล่ะ เดี๋ยวกูขึ้นไปเอากล้อง…”


หมับ


ผมปล่อยช้อนในมือคว้าหมับเข้าที่แขนมันทันทีที่ทำท่าจะลุกไปข้างบน มันหันมามองอย่างไม่เข้าใจ ผมปล่อยแขนเป็นอิสระและพูดขึ้นเพื่อให้มันเลิกไปเอากล้องมาถ่ายผมซะที


คุยกันก่อนก็ได้ ส่วนถ่ายรูปถ่ายวันอื่นก็ทันนี่


กูรีบ


เห็นโพสต์ตามหารูมเมทของเราปะ


ผมทำเปลี่ยนเรื่องมันกลับมานั่งลงที่เดิม สีหน้าดูสนใจในคำพูดผม


เออเห็น ตามหาทำไมอะ อยากมีรูมเมทเหรอ


มันพูดด้วยความสงสัย เวลาไม่ดุ ไม่โมโหนี่น่ารักชะมัด เป็นผู้ชายที่ผมมองแล้วมีความสุขทุกที กับผู้ชายคนอื่นน่ะไม่ แต่ทำไมเป็นกับมันตลอด ผมเห็นหน้ามาร์ชแล้วชอบยั่วโมโหมันอะ แต่บางทีมันก็โมโหรุนแรงจนผมเคยจะสติหลุดมาครั้งหนึ่งแน่ะ ดีนะห้ามใจไว้ทันไม่งั้นนะคว้าแม่งมาจูบปิดปากล่ะ รำคาญ


อืมผมพยักหน้า ทำเป็นเงียบ คนตรงหน้ามองผมเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ยอมพูดออกมา มีอะไรเปล่า


มึงเห็นเม้นกูบ้างไหมล่ะ


ไม่เห็นแหะ มาเม้นด้วยเหรอผมทำใสซื่อตีหน้างง คนตรงหน้าอึกอักเพราะกลัวฟอร์มหลุดแหง เม้นว่าอะไรอะ


กะ ก็…” มันเกาหัวแอบเหล่สายตาไปมองพ่อตัวเองก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาพูดกับผมเบาๆ เอากูไปเป็นเมทดิ กูเบื่ออยู่บ้าน


ผมตักข้าวคำสุดท้ายก่อนจะดื่มน้ำให้คล่องคอ ผมลูบท้องเบาๆ ทำเป็นเฉยๆ กับคำพูดมาร์ช แต่ใจจริงนี่อกสั่นขวัญหายอยากจะได้มาเป็นเมทจะตาย ผมไม่ได้จงใจจะโพสต์เพื่อต้องการมาร์ชนะ ผมอยากได้เมทสักคนถึงจะหาได้หรือไม่ได้ก็เหอะ เพราะแม่เริ่มบ่นค่าใช้จ่ายผมแล้วอะ ไหนๆ ผมก็มีห้องกว้างแล้วหารแบ่งกับใครสักคนคงไม่น่าจะเป็นอะไร เผลอๆ ห้องผมอาจจะสะอาดกว่าเดิมก็ได้


อยากอยู่กับเราเหรอผมถามแบบหยอกล้อมันคลุมสีหน้านิ่ง ทำเป็นไม่กลัว แต่ผมเห็นสายตาล่อกแล่กมันแล้วรู้สึกจะกล้าๆ กลัวๆ อยู่ลึกๆ นะ ไม่กลัวเราแล้วหรือไง


ใครกลัว กลัวทำไม กูแสดงเหอะ


แล้วมาอยู่กับคนที่เกลียดนี่ไม่อึดอัดตายเหร๊อ” ผมถามกลับเสียงสูง


อึดอัดดิ กู…” มันชะงักคำพูดไป ผมเลิกคิวเพื่อรอฟังว่ามาร์ชจะพูดไรต่อ ไม่! ไม่อึดอัด!”


ห้องเรามีเจลหล่อลื่น ไหนจะเปิดหนังเกย์ทิ้งไว้ด้วยนะ ไม่กลัวแล้วใช่ปะ


ผมพูดขู่ นี่ถ้ามันกลัวจนไม่อยากเป็นเมทผมจริงๆ เอาเป็นว่าข้อผิดพลาดเกิดจากปากพล่อยๆ ของผมเองแหละ จริงๆ ของพวกนั้นไม่ใช่ของผม ผมแทบจะไม่แตะเลยด้วยซ้ำ แต่มาร์ชมันคิดเกินเลยไปแล้วอะ ทำไงได้วะ


กูเอามีดไป กูแทงมึงแน่ถ้ามึงทำ


เหยดแม่ โหดใช่ย่อย


ผมหัวเราะออกมาพร้อมกับพยักหน้าบ่งบอกว่าโอเคเข้าใจแล้ว นี่จะมาถ่ายรูปหรือจะมาจ้องฆ่ากันวะ โหดชะมัด


เรารับนายเป็นเมทก็ได้ ค่าห้องพร้อมจ่ายตอนไหนอะ


ค่าห้องไว้ตอนสิ้นเดือนได้ปะ พ่อยังไม่ให้เงิน” 


มาร์ชว่าขึ้น ดูเหมือนว่ามันจะดีใจที่ผมตกลงในครั้งนี้นะ


เห็นสีหน้ามีเล่ศนัยก็รูแล้วว่ามีแผน จ้องจะแอบถ่ายรูปกันล่ะสิไม่ง่ายแบบนั้นหรอกครับหนูมาร์ช


งั้น พร้อมเข้าวันไหน


ผมถามก่อนจะเข้าไปที่โน้ตมือถือเพื่อจดตารางวันเข้ารูมเมท จริงๆ มีคนติดต่อมาที่ไลน์ผมเยอะมาก ผมดูแล้วมันแปลกๆ เสียวตูดด้วยกลัวโดนตุ่ยก่อนวัยอันควร เอาเป็นคนที่ไม่ชอบผมมาอยู่ด้วยนี่แหละ เดี๋ยวจะทำให้ชอบให้ดูเลยครับ J


พร้อมทุกวัน


มันว่าขึ้นผมเงยหน้ามองคนตรงหน้านิ่งสายตาดูมุ่งมั่นจ้องกลับมาที่ผม ผมจึงสู้มองกลับและแล้วมาร์ชมันก็หลุบสายตาลงแพ้ราบคาบ


งั้นบอกเราแล้วกันอยากอยู่วันไหน เราก็พร้อมทุกวันเหมือนนาย


งั้นวันพรุ่งนี้เลยมันว่าก่อนจะตบโต๊ะเบาๆ ผมยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทีที่มันแสดงออกมามันสื่อให้รู้เลยว่ารีบมากขนาดไหน… “พรุ่งนี้จะย้ายเข้าเลย กูรีบ


ไม่เอาอะ เรารีบกว่าผมตัดบท มาร์ชขมวดคิ้วงงในคำพูด


คือ?


ย้ายมาอยู่กับเราคืนนี้เลยสิ เราเหงาอะ





















-100%-

งานนี้ไม่ใครก็ใครต้องแทงกันอะ
ไม่มาร์ชแทงคิวด้วยมีด ก็คิวแทงมาร์ชด้วย...
อืมมมมมมมมมมมมมมมมมม ทำหน้าตามรูปด้านล่าง
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hyungwon funny

แอดแฟน กดที่รูปพี่มาร์ชเลย!
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ minjae and v gif

ตามติ่งคิวมาร์ชได้ที่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,645 ความคิดเห็น

  1. #6643 จูปาจุ๊ปสฺ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 21:51
    ทำไมอ่ะ ทำไมเราถึงต้องบิดตัวด้วยอ่ะ!!555
    #6,643
    0
  2. #6638 taetan06518 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 13:29
    อ่อยอีกเเล้วนะนายยย ร้ายอะ
    #6,638
    0
  3. #6599 ไอแนน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:53
    มาร์ชคิวใช่ย่อยนะ
    #6,599
    0
  4. #6576 Nebbianuvolaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 17:11
    นิ่งแต่เฉียบบบบบ
    #6,576
    0
  5. #6527 Nada Am (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 15:47
    อื้อหือออ ชักอยากเห็นนิสัยจริงๆแบบเต็มรูปแบบของคิวละอ่ะ ~
    #6,527
    0
  6. #6521 mo4556 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:30
    ร้ายยยยยย~
    #6,521
    0
  7. #6507 Chopoom94 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:55
    ว้ายพ่อ ร้ายอ่ะร้ายมาก
    #6,507
    0
  8. #6421 tarn_teuky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 18:12
    แหมมม ใช่ย่อยนะคิว
    #6,421
    0
  9. #6288 Praew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 11:00
    เหงาอะไรขนาดนั้น
    #6,288
    0
  10. #6148 Miki_milky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:13
    โอ้ยจะอ่อยมากแล้วนะคิว
    #6,148
    0
  11. #6147 Timtha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:02
    คิวแม่งโคตรอ้อย
    #6,147
    0
  12. #6146 Love Miracle (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 17:12
    คิวใสๆอะไรไม่มีทั้งนั้นแหละ
    #6,146
    0
  13. #6116 0954913902 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:16
    คิวแม่ง ใสๆ ไม่มี
    #6,116
    0
  14. #5676 กีกี้ส์ :-*) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 17:27
    คิวแม่งโคตรอ่อยเลยว่ะ 5555555
    #5,676
    0
  15. #4916 sofar_fa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:44
    เกลียดการอ่อยของพี่คิวจริงๆนะ 55555
    #4,916
    0
  16. #4634 iibnz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 01:01
    คิวอ่อยแรงมากก55555555
    #4,634
    0
  17. #4550 SeowooPark (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 15:37
    อ่อยมากกก
    #4,550
    0
  18. #4542 zaran (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 03:04
    คิวสายอ่อย 5555555
    #4,542
    0
  19. #4432 ntn.9846 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 18:39
    เฮ้อออ เสร็จแน่ๆ
    #4,432
    0
  20. #3988 taemynnn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 18:08
    เหรอๆ อื้มๆ เดาๆเอา เดาๆเอาตั้ง 3,000 แหน่ะเนาะ 555555
    #3,988
    0
  21. #3961 ifai___ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 21:45
    ตอนอ่านประโยคสุดท้าย /ทำหน้าตามรูป
    #3,961
    0
  22. #3886 Saturdayy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:10
    คิวมีความร้าย มีความเกรียวกราดนะคะ 555555555
    แล้วก็อ่อยเหรอเกินนนน
    #3,886
    0
  23. #3387 SY_MTBB (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 08:59
    พิแชมองแบบมีเลศนัยมากๆ55555
    #3,387
    0
  24. #3375 มูตี้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 22:47
    ^_____^
    #3,375
    0
  25. #3289 Pipie'z (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 04:55
    เกลียดทั้งคิวเกลียดทั้งรูปที่แนบ555555555
    #3,289
    0