[YAOI] FANSITE ll แฟนผมเป็นตากล้อง ❤ [THE END]

ตอนที่ 2 : ll แฟนผมเป็นตากล้อง ll EP.01 :: เขาไม่ใช่เพื่อนผม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    11 พ.ค. 60



ll FANSITE ll
#แฟนผมเป็นตากล้อง

EP.01
กฎของการเป็นแฟนคลับข้อที่ 2
'ต้องรู้ความเคลื่อนไหวของเขาอย่างต่อเนื่อง'









จ้อง..


จ้อง....


จ้อง……


มาทำไรในเซคกูอะ


เสียงทักทายจากคนด้านข้างทำเอาผมละสายตาออกจากไอ้คิวเป็นการด่วน ในตอนนี้ผมนั่งอยู่หลังห้องคาบวิชาการคลังรัฐบาลอะไรสักอย่างของเอกเศรษฐศาสตร์ปีสามนี่แหละ ใช่แล้ว มันไม่ใช่เอกผมและผมก็ไม่ได้เรียนวิชานี้ด้วย


แค่เห็นตัวเลขก็อยากอ้วกแล้วครับ...


กูว่าง


ผมหันไปตอบไอ้เกมส์กด ประธานภาคเอกที่ผมค่อนข้างสนิทอยู่ในหนึ่งระดับ ได้ทีเลยแว๊บมานั่งข้างมันสักหน่อย มันอยู่เอกนี้แหละ รูปร่างหน้าตามันตัวเล็กกว่าผมเป็นอย่างมากบวกกับหน้าหวานๆ ทำให้ผมนึกว่ามันเป็นผู้หญิงทุกที


แต่มึงนั่งจ้องไอ้คิวมาสองชั่วโมงแล้วนะ มีเรื่องอะไรเปล่า


มีดิ มึงช่วยไปถ่ายรูปมันมาให้กูทีดิ


รูป? ถ่ายทำไมวะ


ผมมองแผ่นหลังหนาของคนตรงหน้าที่นั่งถัดจากโต๊ะผมไปประมาณสามแถว ในตอนนี้ผมมีกล้องโปรหนึ่งตัวและแว่นสายตาอำพรางตัว อาจารย์ในคลาสตั้งใจสอนและถามคำถามทุกคนในห้องสุดฤทธิ์สุดเดช ผมพยายามหลบหน้าอาจารย์ให้มากที่สุดไม่งั้นซวยแน่ๆ


ส่วนไอ้นิวมันรออยู่ด้านนอก ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินอะไรมันจะได้เข้ามาช่วยผมได้ทัน


นี่กูมาถ่ายรูปหรือกู้ระเบิดรัฐโปโตรัวไอ้สัด


เออ ถ่ายเฉยๆ มีคนจ้างมา


แต่มึงไม่ถูกกับมันนี่…” ไอ้เกมส์เลิกคิ้วมอง ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พอพูดถึงเรื่องไม่ถูกกันแล้วก็รู้สึกอยากย้อนอดีตไปตีสนิทแม่งทันทีเลย มึงเนี่ยนะจะรับจ้างมาถ่ายไอ้คิว โกหกกูทั้งเพ


กูจนไงกำลังหาเงินยังชีพ มึงดูหน้ากูสิ นี่กูอดข้าวมาสามวันแล้วนะมึง"


"ขนาดนั้นเลยเหรอวะ ยืมเงินกูเปล่า"


ใจดีผิดเวลาไปแล้วไอ้ห่านบินกินหญ้าห่านฟ้าบินเหมือนยุง


"ไม่ต้องหรอกมึง กูอยากยืนด้วยลำแข้งตัวเอง ว่าแต่...ถ้าไม่รังเกียจ มึงช่วยกูหน่อยดิ


ผมว่าก่อนจะทำท่าส่งกล้องให้มัน แต่แล้วไอ้เกมส์ก็เบรคความหวังด้วยการดันกล้องคืน


กูอยากช่วยนะ แต่…”

 

ผมหันไปกระพริบตาถี่ๆ หวังวอนขอความเห็นใจ แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้เมื่อไอ้เกมส์พยายามพยักเพยิดหน้าทำท่าส่งซิกเป็นเชิงว่ามีคนยืนอยู่ข้างหลังผม


ผมที่รู้ถึงความผิดปกติ ทั้งห้องเงียบและทุกคนหันมามองผมกันเป็นตาเดียว ผมค่อยๆ หันไปมองอย่างสโลว์โมชั่นและก็พบอาจารย์ป้าแก่ๆ ใส่ชุดคอเต่ากระโปรงยาวถึงพื้นกอดอกมองหน้าผมคล้ายกำลังต้องการจะถามว่า


'มึงเป็นใคร…'


แหะๆ หวัดดีครับจารย์…”


ผมลุกขึ้นไหว้อาจารย์ มือจับกล้องแน่นหวังเตรียมเผ่น ผมแอบชำเลืองมองไอ้คิวที่หันมาขมวดคิ้วมองผมอย่างสงสัยไม่แพ้ใครในห้อง ตายห่าล่ะ ถ้าไอ้คิวเห็นผมแบบนี้มันต้องสงสัยอะไรแน่ๆ


เหงื่อกูนี่ไหลเป็นสายแม่น้ำคงคาเลยไอ้ห่า


"นี่เธอคุยอะไรกัน?" 


คำถามเสียงนิ่งแต่เต็มไปด้วยความน่ากลัวทำเอาผมต้องหลบสายตาอาจารย์คล้ายเขินอาย...



เขินอายพว่องงงงงงง!


"ผมขอโทษครับจารย์"


"ชื่ออะไร"


"เมธาวินครับ..."


ผมตอบไปตามความเป็นจริง อาจารย์ไล่สายตามองกระดานในมือเหมือนกำลังหารายชื่อของผมยกใหญ่ 


ซวยแล้วนุ้งมาร์ชคนน่ารัก T[]T


เธอไม่ใช่นักศึกษาคลาสฉันใช่ไหมคำถามของอาจารย์ถามตรงไปตรงมา


คะ ครับ…”


แล้วเธอมาทำอะไรในนี้!


"ผม..."


"ผม...?"


ผมมาหาเพื่อนน่ะครับ


เพราะความร้อนรนจากการถูกกดดัน ผมดันชี้นิ้วไปที่คิวหน้าตาเฉย คนถูกชี้ผงะไปนิดๆ ก่อนจะชี้นิ้วเข้าหาตัวเองด้วยความงงไม่แพ้กัน อาจารย์ชายตามองไอ้คิวด้วยสีหน้านิ่ง เสมือนว่าเกิดมาหน้าอาจารย์แกก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิดอะไรเบอร์นั้น


นายคชา! ลุกขึ้น


อาจารย์เรียกชื่อจริงไอ้คิว ผมเบี่ยงหน้าแอบขำเมื่อเห็นว่ามันหน้าเหวอไปเลย


ขอโทษนะคิว กูไม่ได้จะเอามึงมาซวยด้วยจริงๆ ฮ่าๆ


ครับไอ้คิวลุกขึ้นก่อนจะเอ่ยขานรับ


นี่เพื่อนเธอเหรอ


“….”


ไอ้คิวมองผมนิ่ง ผมขยับปากส่งซิกเป็นเชิงให้มันรับๆ ไปเถอะ ยังไงก็ช่วยมาซวยเป็นเพื่อนกูหน่อย 


ไอ้คิวไม่ตอบอาจารย์ได้แต่ส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ


ไอ้เหี้ยคิววววววว


ไหนบอกคชาเป็นเพื่อนเธอไงเมธาวิน


ผม…”


เขาไม่ใช่เพื่อนผมครับ” 


คิวเอ่ยขึ้น สายตานิ่งมองหน้าผมด้วยแววตาที่แฝงอะไรบางอย่าง ผมก้มหน้ารับกรรมที่สร้างขึ้นมาเองอย่างเลี่ยงไม่ได้


งั้นเธอออก…”


แต่เป็นแฟนผมครับจารย์

 

หา… =[]=


สิ้นสุดประโยคคำพูดกวนส้นตีนของไอ้คิว เสียงฮือฮาดังขึ้นกระหน่ำอย่างห้ามไม่ได้ ไอ้คิวยกยิ้มเหมือนแก้แค้นผมสำเร็จก่อนจะนั่งลง อาจารย์อ้าปากมองไอ้คิวสลับกับหน้าผมด้วยความตกอกตกใจขั้นสูงสุด ไม่ต่างอะไรกับไอ้เกมส์กดที่นั่งกระพริบตาปริบๆ อึ้งในเหตุการณ์


และก็ไม่ต่างอะไรกับกูที่เหมือนสติหลุดลอยละล่องแล้ว


เธอสองคน…”


ไม่ใช่อย่างที่มันพูดนะครับจารย์ ผมเป็นผู้ชาย!” ผมเบะหน้าจะร้องไห้ แล้วผู้หญิงเอกนี้สวยทุกคนด้วยนะ ถ้ามาได้ยินแบบนี้เข้าพวกนางจะคิดกับผมในฐานะไหนเนี่ย โว๊ยยยย ผมขอตัวนะครับจารย์ ขอโทษด้วยครับ


ผมรีบเบี่ยงตัวออกจากห้องนรกนี่โดยทันที แม้จะมีเสียงฮือฮาดังอย่างต่อเนื่องก็เถอะ ผมรีบวิ่งไปยังโต๊ะที่ไอ้นิวนั่งรอเล่นเกมส์มือถืออย่างเมามันส์


โอ้ย ทำไมกูต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยวะ


ถ่ายมาได้กี่รูปวะมาร์ช


ไอ้นิวละความสนใจจากมือถือขึ้นถามผมทันที ผมพยายามหายใจเข้าลึกๆ เพราะเหนื่อยจากการวิ่งออกมาบวกกับอายจนหน้าแดงไปหมดแล้ว


ถ่ายได้ห่าไรล่ะ แม้แต่ซอกคอหลังมันก็ถ่ายไม่ติด อย่าหวังแต่หันหน้ามาเลยมึง


แล้วทำไมมึงหน้าแดงขนาดนี้วะไอ้นิวจิ้มหน้าผมอย่างสนใจ


เหนื่อยไงเว้ย วิ่งหนีอาจารย์ออกมาเนี่ย


“น่าสงสาร” มันทำหน้าทำตาเหมือนเห็นใจ ผมรีบยกมือต่อย มันรีบหลบลูกหมัดผมได้ทัน


แล้วที่กูให้ไปติดต่อผู้หญิงมาถ่ายรูปให้อะ เขามาไหม


ผมนั่งลงก่อนจะถามถึงบุคคลที่ผมจะให้เขามาช่วยถ่ายรูปไอ้คิว


มีแต่คนติดสอบไฟนอลว่ะมึง บางคนก็รับนะแต่ค่าตัวแพงสัด


"เท่าไร"


"ห้าพัน"


"ยืมเงินหน่อยดินิว"


"ทีงี้ละเรียกชื่อกู ทีตอนไม่มีประโยชน์เรียกไอ้เหี้ยนิว โคตยุติธรรม"


"แหม่มึง สงสารกูหน่อย ลำพังแค่เห็นมันเฉยๆ กูก็เอียนขี้หน้าจะแย่แหละ"


"ทำไงได้วะ น้องแอดมินเพจแม่งดื้อรั้นจะเอาแต่รูป มึงก็ต้องหารูปมาคืนเขาให้ได้แค่นั้นแหละ"


นี่กูต้องตามถ่ายไอ้คิวเองถูกมะ


ผมเบ้หน้าเมื่อได้ยินความหวังดับวูบไปต่อหน้าต่อตา จะไปถ่ายไอ้คิวได้ยังไง ลำพังแค่ผมเจอหน้ามันผมยังแทบจะทำเมินใส่ เสมือนว่ามันเป็นวิญญาณตนนึงอยู่เลย


เพราะมึงเด๋อไปลบรูปเขา มึงก็ต้องรับผิดชอบไปครับเพื่อน


เด๋อเหี้ยไรผมหงุดหงิดในใจ อยากปากล้องทิ้งแต่เพราะราคาที่ไม่อำนวยกับฐานะทางบ้านผมเท่าไร จึงจำเป็นต้องประคองเอาไว้เยี่ยงลูกในไส้ สงสัยกูต้องหันมาสนิทกับไอ้คิวจริงๆ แล้วว่ะ…”


แต่มึงเกลียดมันมาเกือบสามปีเนี่ยนะ มันจะมาสนิทกับมึงเหรอ


อืม ไม่ลองไม่รู้นี่หว่ามึง ทำไงได้วะ มาถึงขั้นนี้แล้ว


จะสนิทยังไง


“…เข้าไปคุยกับมันบ่อยๆ ดีปะวะผมเกาหัวคิดหนัก ถ้าได้ครบ 999 รูปแล้วค่อยเกลียดแม่งตามเดิม


กูว่าถ้าสนิทไปแล้วมาเกลียดหน้ากันตอนหลังมันจะเจ็บมากกว่าตอนไม่ได้สนิทกันแต่แรกนะ


กูสนิทแบบปลอมๆ ไง ใครจะไปถลำลึกคิดสนิทจริงจังวะ


แน่ใจ?


อืม” 


ผมพยักหน้ายืนยัน เป็นจังหวะเดียวกับที่คลาสไอ้คิวเลิกพอดี ไอ้เกมส์โบกมือลาผมเป็นมารยาทก่อนมันจะเดินลงบันไดไปชั้นล่าง ส่วนไอ้คิวกำลังถูกรุมล้อมไปด้วยเพื่อนผู้หญิงที่เหมือนจะสัมภาษณ์เหตุการณ์เมื่อกี้


มันหยุดเดินทันทีเมื่อหันหน้ามาเจอผม ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างกดดัน ในหัวคิดคำทักทายที่น่าจะทำให้มันไม่ต้องมองว่าผมมาตีสนิทมันอย่างกะทันหัน ผมยกมือขึ้นก่อนจะผงกหัวคล้ายเรียกไอ้คิว


แต่แม่งกลับเบนสายตาไปคุยกับเพื่อนในห้องหน้าตาเฉย


สัด หยิ่งฉิบหายผมสบถออกมาเบาๆ


ไอ้นิวผลักหลังผมเบาๆ เป็นเชิงให้เดินเข้าไปหามันโดยตรงเลย 


ทำไมต้องมาเสียศักดิ์ศรีที่สะสมมานับสามปีเพียงเพราะต้องมาถ่ายรูปมันด้วยวะ!


อะเออ…” ผมเดินเข้าไปหามันแบบอ้ำอึ้ง ผู้หญิงที่ล้อมรอบอยู่แต่แรกกระจายตัวออก ทุกคนซุบซิบในประเด็นที่ไอ้คิวบอกว่าผมเป็นแฟนมัน คือ มีเรื่องจะขอ…”


ขอเราเหรอไอ้คิวชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง แววตาสงสัยผุดขึ้นชัด


ใช่ผมจับกล้องที่แขวนไว้ที่คอแน่น นิ้วชี้เตรียมจ่อที่ปุ่มชัตเตอร์


ขออะไรเราอะ” 


"กูขอถ่ายรูปหน่อยนะ!"


แชะ!


ได้ทีตอนสบตา ผมรีบยกกล้องกดชัตเตอร์โดยไม่สนว่ามันจะพูดอะไรต่อ


ผมลนลานรีบก้มมองรูปที่หน้าจอกล้องที่ได้ก็พบว่า


แม่งหลับตา!



เชี่ยยยยยยย ผมสบถออกมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาทำจมูกบานใส่คนตรงหน้าด้วยอารมณ์เคืองๆ นี่กูโกรธมึงมากคิว จะหลับตาหามารดามึงเหรอ ง่วงก็ไปนอนสิเว้ย มึงลืมตาสิเว้ย!”


เดี๋ยว! นายโมโหเราเรื่องอะไรเนี่ย


"เป็นบ้าเป็นบออะไร มึงหลับตาทำไมเนี่ย"


"เรากระพริบตาก็ผิดเหรอ..."


คนตรงหน้าถามผมใสซื่อ ในตอนนี้ทุกคนล้วนลงบันไดไปกันหมด เหลือแค่เราสามคน


ผมหันไปมองไอ้นิวเผื่อมันจะช่วยผมจับไอ้คิวล็อกตัวไว้และกระหน่ำถ่ายมันได้บ้าง 


แต่แล้วเมื่อผมมองหาเพื่อนรักของตัวเองกลับไม่พบแม้แต่เงา


ติ้ง!


เสียงไลน์แจ้งเตือนจากมือถือของผม ผมรีบหยิบออกมาจากกระเป๋าเสื้อและอ่านข้อความในทันที


NEW :: พอดีแม่เรียกไปซื้อน้ำปลา กูกลับก่อนนะ โชคดีเพื่อน


ไอ้นิวววววว!!!


มึงช่างเป็นเพื่อนที่คอยเคียงข้างกูยามทุกข์ใจจริงๆ เพื่อน 



เหี้ยจริงๆ เหี้ยจริงๆ เหี้ยจริงๆ / ทำท่ายกนิ้วโป้งแบบลูกเสือ



ผมเงยหน้ามาหัวเราะแห้งๆ ให้ไอ้คิวเมื่อยังเห็นว่ามันยังรอคำตอบจากผมอยู่


ไม่มีอะไรแล้วว่ะ โทษทีพอดีเมื่อกี้ลองกล้องนิดหน่อย ฮะๆ


ผมยกมือเป็นเชิงบอกลาแล้วรีบหันหลังเตรียมวิ่งลงบันได แต่วิ่งเท่าไรก็ไม่ไปจากจุดนี้เสียที


ไอ้คิวมันดึงเสื้อผมไว้ T[]T


อย่าเพิ่งไปดิ


พลั่ก!


เป็นจังหวะเดียวกันกับที่มันเหวี่ยงตัวผมเข้ากับกำแพงผนังโล่ง ผมฉีกยิ้มอย่างน่ารักหวังให้มันไม่กระทืบผมตายเสียก่อน


จริงๆ ตัวมันก็ไม่ได้สูงต่างไปจากผมเท่าไรนะ แรงเยอะฉิบหาย...


มีไรผมเอ่ยถามเมื่อมันกำลังเดินเข้ามาชิดผม "จะ จะ จะ..."


กูจะติดอ่างอีกนานไหมวะเนี่ย!


ไอ้คิวค่อยๆ เดินมาชิดผมใกล้มากขึ้น มากขึ้น นี่มันฉากเรทที่จะมีพระเอกจู่โจมเอาแขนเท้ากำแพงและก้มจูบนางเอก


จะฟินมากถ้าไม่ใช่กูกับมึงไอ้คิว!


ถ่ายรูปเราไปทำไมอะมันถามเสียงนิ่ง สายตาเหลือบมองกล้องนิ่ง จะถ่ายอะทำไมไม่ขอกันดีๆ ล่ะ


ขะ ขอได้ด้วยเหรอวะ” 


ผมถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นบวกกับลนลานอย่างหาสาเหตุไม่ได้


อืม คนอื่นน่ะขอได้ แต่ถ้าเป็นนายอ่ะ…” มันยกยิ้มขึ้นอย่างร้ายกาจ ไม่ได้


กูแค่ขอถ่ายรูปไม่ได้ขอตังค์สักหน่อย ทำเป็นมาหวง ใครจะไปอยากถ่ายมึงวะ หน้าตาก็ไม่ได้ดีไปกว่ากูเลย กระจอก…”


ผมลดระดับคำด่าลงเมื่อเพิ่งนึกได้ว่ามันมีประโยชน์ต่อการชดใช้ค่าเสียหายของผมมากแค่ไหน ผมรีบกลืนคำพูดลงคอและเบี่ยงตัวออกจากกำแพงมายืนประชันหน้ากับไอ้คิวอีกครั้ง มันยิ้มหัวเราะนิดๆ มือล้วงกระเป๋ากางเกงออกขี้เก็กหน่อยๆ


จะถ่ายรูปเราอ่ะ มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนรู้เปล่า


แลกเปลี่ยนไรวะ ถ้าเป็นเงินนี่กูไม่มีปัญญาหรอกนะผมรีบดัก


ทำตามกฎเราดิ หนึ่งข้อ หนึ่งรูปเอาปะ


ไปตั้งให้แมวบ้านมึงเล่นเหอะ 999 รูปกูไม่ทำจนมีลูกเลยเหรอ..”


"มีลูกกับเราน่ะเหรอ มีได้เหรอ มันมีไม่ได้นี่" ไอ้คิวกดสายตาต่ำลงเป็นเลศนัย


"กูประชด มึงเลิกซื่อบื่อสักทีเหอะ"


"เราก็ซื่อเฉพาะกับมาร์ชแหละนะ เป็นตั้งแต่ม.ปลายแล้วไม่สังเกตเหรอ"


"ไม่สังเกต กูเกลียดมึง"


นั่นไง เกลียดเราก็อย่ามาถ่ายรูปเราดิไอ้คิวดีดนิ้วอย่างรู้ทัน ผมตบปากตัวเองเพราะเผลอลั่นห่าอะไรบ่อยๆ โชคดีแล้วกัน ถ่ายเราได้ก็ถ่ายอะ


ท้ากูเหรอ


แหงล่ะ จำเรื่องตอนม.6 ได้ไหมล่ะ


คนตัวสูงยกยิ้มมุมปากเหมือนกำลังได้ชัยชนะที่แท้จริง ผมชะงักกับคำพูดมันไปนิดๆ แต่ก็ไม่อยากใส่ใจมากจึงไม่คิดอะไร


กูขอเถอะ นี่กูอ้อนวอนมึงเลยนะ


ผลที่สุดคนพ่ายแพ้คือผมเอง เหนื่อยอะ ตามถ่ายมันเหมือนตามถ่ายนักร้องเกาหลีจกส้มตำอะ ยากสัดๆ


บอกแล้วไง ถ้าจะถ่ายเราต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันหน่อย


มึงนี่มัน…”


ว่าไงครับ


ไอ้คิวเอียงคอมองเหมือนรอคำตอบ ไอ้นิวก็ไม่อยู่ไม่มีใครข่มขู่ไอ้คิวเลยให้ตายสิ


จะให้ทำไรว่ามา


ทำไรดีน้า…”


ลีลาเดี๋ยวถีบยอดหน้า


ยังคิดไม่ออกอะ ไว้ก่อนแล้วกันเนอะ


มันพูดเสร็จก็กระชับกระเป๋าสะพายเดินเฉียดตัวผมไป ปล่อยให้ผมอ้าปากอึ้งกับพฤติกรรมมันแบบงงๆ


เฮ้ย คิดไม่ออกอะไร ให้ถ่ายก็จบแล้ว


ผมวิ่งตามมันไปติดๆ มันหันมายิ้มให้ผมแค่นั้นแล้วตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไปที่ลานจอดจักรยาน


ผมมองจักรยานหนึ่งคันที่จอดไว้เพียงคันเดียวโดดๆ เด่นสะดุดตา มันปั่นคันนี้ตั้งแต่ม.ปลายจนเข้ามหาวิทยาลัย มันก็ไม่เปลี่ยนจักรยานเสียที โครตทน


นายไม่ชอบขี้หน้าเรา แล้วนายจะตามถ่ายเราทำไมอะมันถามก่อนจะเข็นจักรยานมาเทียบข้าง


กูรับหน้าที่จากน้องแอดมินบ้านมึงมานั่นแหละ ไม่ได้อยากถ่ายหรอกมันจำเป็นเว้ย


พูดเพราะๆ กับเราก่อนดิมันว่าก่อนจะขมวดคิ้ว พูดไม่น่ารักเลย


จำเป็นไหมวะ


แล้วแต่นะ


มันเหลือบมองกล้องผมเป็นเชิงบอกนัยๆ ว่าถ้าไม่ทำตามก็จะไม่ได้รูปนะครับอะไรแบบนั้น


เออๆผมปัดส่งๆ ขอถ่ายรูปหน่อย แค่แปปเดียว


เรียกเราว่า คิว ก่อน มีครับลงท้ายด้วย


อะไรนักวะ


ผมแทบจะทึ้งหัวตัวเองเข้ากับแฮนด์จักรยาน ทำไมต้องไปลบรูปไอ้นี่ด้วย คนตั้งเยอะตั้งแยะมาบังเอิญเป็นมันเฉย


จะพูดไม่พูดอะ ถ้าไม่พูดเราจะกลับหอแล้วนะ


เคๆ พูดๆผมจับจักรยานมันไว้เป็นการห้าม คิวครับ ขอถ่ายรูปหน่อย


ผมพูดแบบขอไปที ไอ้คิวทำท่าจะปั่นหนี ผมรีบดักหน้าไม่ให้มันไป ไหนว่าพูดแล้วจะให้ถ่ายไง


พูดเหมือนไม่เต็มใจอะ ถ้าไม่อยากทำเราก็ไม่บังคับนะ แต่เราไม่ให้ถ่ายรูป


สัพเพสัตตา สัตว์ทั้งหลาย


คิวครับบบบบ มาร์ชถ่ายรูปหน่อย


อืม ได้ดิ


มันว่าก่อนจะลงจากจักรยานมายืนข้างๆ ผม ผมรีบเปิดเลนส์กล้องเตรียมถ่ายแต่อยู่ๆ มันก็มากอดคอผมเอาไว้พร้อมกับยกมือถือตัวเองขึ้นถ่ายรูปคู่กับผมหน้าตาเฉย


แชะ!


O_O…


ทำไรวะ!” ผมว่าหลังจากมันผงะออกจากตัวผมและขึ้นไปขึ้นคร่อมจักรยานตามเดิม "กูยังไม่ได้ถ่ายรูปมึงเลย"


"ถ่ายแล้วไง" มันชูหน้าจอมือถือที่มีผมกำลังถูกมันกอดคออยู่ “ได้ถ่ายรูปแล้วเนอะ บ๊ายยยย


ดะ เดี๋ยว!


ผมที่อ้ำอึ้งงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ทันจะได้เรียงความเป็นไปในหัวเสร็จ ไอ้คิวก็โบกมือบ๊ายบายปั่นจักรยานเผ่นไปเป็นที่เรียบร้อย ผมได้แต่มองตามแผ่นหลังหนาที่ค่อยๆ หายไปทีละนิด ทีละนิดจนสุดสายตา


แล้ว


ไหนรูปกู


เมื่อกี้มันเอามือถือตัวเองขึ้นมาเซลฟี่คู่กับผม โดยที่ผมไม่ได้ตั้งตัวก่อนล่วงหน้าเพราะมัวแต่เปิดเลนส์กล้องตามจะถ่ายมัน


เท่ากับว่ามันได้รูป แต่ผมไม่ได้?


แล้วกูจะพูดเพราะไปเพื่ออะไร


รูปก็ไม่ได้แถมยังต้องมาตามอ้อนวอนมันให้เปล่าประโยชน์อีก...


ไอ้ห่าคิว ไอ้หัวหมอ!!!















รูปภาพที่เกี่ยวข้อง








-100%-
เกลียดความขี้แกล้งแบบอึนๆ ของคิว
ชอบผู้ชายพูดเราพูดนาย5555555555555555
มีคนสงสัยว่าใครเมะเพราะมาร์ชห้าวมากกก
ส่วนคิวก็ดูเรียบร้อยสุด
แกรรรร อินังคิวมันยังไม่เผยธาตุแท้555
PS.นิยายเรื่องนี้หาความมุ้งมิ้งไม่ ประสาทแดกทั้งเรื่อง

แอดแฟน กดที่รูปพี่มาร์ชเลย!
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ minjae and v gif

ตามติ่งคิวมาร์ชได้ที่



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,645 ความคิดเห็น

  1. #6635 taetan06518 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 22:19
    น่ารักกกก ชอบอิมเมจพระนายมาก
    #6,635
    0
  2. #6623 filmfilm12123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 22:42
    สงสารร
    #6,623
    0
  3. #6619 Shipnielong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 12:18
    ทำไมร้ายยยย
    #6,619
    0
  4. #6595 ไอแนน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:11
    คิวมันร้าย
    #6,595
    0
  5. #6571 Crema' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 02:15
    ฮืออ น่าย๊ากกก TT
    #6,571
    0
  6. #6523 Nada Am (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 14:28
    55555 มาชมีความเงิบแรงงง
    #6,523
    0
  7. #6503 Chopoom94 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 13:00
    55555 คิวนี่หัวหมอจริงๆ
    #6,503
    0
  8. #6418 tarn_teuky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 17:30
    คิวมีความกวนเเชะมึน
    #6,418
    0
  9. #6362 ซีโค้ช (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 15:39
    สายตามันมองที่gifของนุ้งวีนานมาก ????ใจบาปจริง
    #6,362
    0
  10. #6252 Zistar (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 23:35
    น่ารักมากอะ เขิน ชอบแนวนี้ แมนๆรักกัน 555555
    #6,252
    0
  11. #6138 Miki_milky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 07:05
    เป็นแฟนกันเลยหรอคิว เปิดตัวเลยว่างั้น
    #6,138
    0
  12. #6016 Dearcb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 11:47
    ชอบบบบบบ
    #6,016
    0
  13. #5918 little_aomam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 12:12
    คิวย่ารักอ่ะงื้ออออ เราเขินคิว
    #5,918
    0
  14. #5831 ไม่บอกกก1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 14:52
    555555555 มาร์ชช่างน่าสงสาร
    #5,831
    0
  15. #5668 กีกี้ส์ :-*) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 16:18
    คิวนี่โคตรร้ายยยย 5555555
    #5,668
    0
  16. #5057 tungminpe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 15:51
    ถ่ายยากจริงจริ้งงงง
    #5,057
    0
  17. #4910 Tzabuzabu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 09:07
    ลืมตาด้วยคิว55555555
    #4,910
    0
  18. #4909 sofar_fa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:48
    ชอบพี่คิวอ่ะ พูดโคตรน่ารักเลย(แต่ยกเว้นการกวนเบื้องล่างภายใต้ใบหน้าที่ใสซื่อและคำพูดที่สุภาพนั้นไว้นะ 5555)
    #4,909
    0
  19. #4823 judymefern1995 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 23:19
    อ้ออ๊อยยย ไรท์เตอร์เป็นคนเหนือป้ะคะ ใช้คำว่า'แรงนัก' ไปอีก 55555555 แรงเยอะค่ะแรงเยอะะะ
    #4,823
    0
  20. #4618 iibnz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 00:18
    คิววว~55555
    #4,618
    0
  21. #4539 zaran (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 01:45
    ทำไมรู้สึกอยากจิฟัดมาร์ช คิวก็คิดงี้อะเชื่อเราๆจิ้นเก่ง 555555555
    #4,539
    0
  22. #4422 ntn.9846 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 18:00
    ยกที่1 มาร์ช แพ้
    #4,422
    0
  23. #4360 faterhaker (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 17:37
    คิวววววน่ารักอ่ะ คิวววววว ชอบบ
    #4,360
    0
  24. #3957 ifai___ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 20:03
    โอ้ยตลกมาก ชอบเฟอร์~ 55555555
    #3,957
    0
  25. #3377 SY_MTBB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 23:31
    คิมแท พี่กุกตามกลับบ้านลูก??
    #3,377
    0