[YAOI] FANSITE ll แฟนผมเป็นตากล้อง ❤ [THE END]

ตอนที่ 17 : ll แฟนผมเป็นตากล้อง ll EP.15 :: เขาดีสำหรับผม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    21 พ.ค. 60



ll FANSITE ll
#แฟนผมเป็นตากล้อง

EP.15
กฎของการเป็นแฟนคลับข้อที่ 16
'ทำให้เขาเห็นว่าเรารักเขาจริง'








[MARCH SAY]


พรึ่บ!


นอนล่าง


ไอ้นิวจัดการโยนหมอนมาให้ผมก่อนที่จะทำจังก้ายืนเท้าเอวมองผมกับไอ้คิวอยู่บนเตียง


ฟูกหนาสองผืนถูกปูอย่างดีด้วยฝีมือของผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างๆ ผม ส่วนไอ้เจ้าของห้องเวรตะไลก็ได้เตียงไปนอนสบายใจเฉิบ ปล่อยให้ผมกับไอ้คิวต้องมานั่งกันอยู่ข้างๆ เตียง


ที่นอนข้างล่างกูยกให้คิวไปแล้วไง ให้กูไปนอนข้างบนดิ ผมท้วง


เออ ผมผิดเองที่ชวนไอ้คิวมานอนที่นี่ด้วย ก็ฝนมันตกนี่หว่า แล้วอีกอย่างมันเพิ่งหายป่วยได้ไม่ถึงอาทิตย์เลย ขืนใจร้ายให้มันกลับไปทั้งที่ฝนตกก็ดูเหี้ยเกิ้นนนนน


กูบอกแล้วว่ากูไม่ให้ใครมานอนบนเตียงทั้งนั้น!”


ไอ้นิวยื่นคำขาด ผมเบ้ปากแรงในคำพูดของมัน


ทีไอ้เกมส์มึงยังให้มันนอนได้


มันขึ้นมานอนบนเตียงกูเองต่างหากเว้ย!”


ผมจะเถียงก็ต้องหยุดเพราะไม่รู้จะสรรหาข้ออ้างมาเถียงมันยังไงดี ผมหันไปมองไอ้คิวที่นั่งมองเราสองคนตาปริบๆ มันเปลี่ยนชุดนอนพร้อมจะหลับเต็มที่ ส่วนผมน่ะเหรอแค่นอนข้างล่างคนเดียวยังดูอึดอัดเลย ทำไมต้องมีคนมาหารพื้นที่ด้วยวะเนี่ย


นายให้มาร์ชขึ้นไปนอนบนเตียงเถอะ เราว่าข้างล่างมันอึดอัดเกินไปนะ


ผมกระตุกยิ้มขึ้นเมื่อไอ้คิวรู้ใจผมดี เหมือนมันอ่านความคิดในหัวผมออก ผมหันไปพยักหน้าให้ไอ้นิวเห็นว่าผมเห็นด้วยกับความคิดไอ้คิว แต่ดูเหมือนว่าไอ้นิวจะไม่เห็นด้วยกับเราสองคนเลยสักนิด


ราตรีสวัสดิ์ หวังว่าจะหลับฝันดีกันนะครับ ส่วนผมผู้เป็นเจ้าของห้อง ขอลาไปก่อน สวัสดี


ไอ้นิวดึงผ้าปิดตาบนหัวลงมาก่อนจะจัดการล้มลงนอนสบาย ปล่อยให้ผมอ้าปากค้างในการกระทำอันชั่วช้าที่ไม่สนฮีสนแทดอะไรกับพวกเราเลย ผมมองไปรอบๆ เพื่อหาพื้นที่ที่ผมสามารถไปสถิตสิงได้ แต่แล้วก็ต้องผิดหวัง เพราะนอกจากจะหน้าด้านใช้คำว่าคอนโดแล้ว ยังมีพื้นที่ที่แม้แต่มดก็ต้องต่อแถวเดินเลย ทำไมมันดูแคบจนผมรู้สึกเหมือนอยู่ในสลัมเลยวะ


เดี๋ยวเราไปนั่งหลับให้ก็ได้นะ ตรงนั้นน่าจะได้อยู่ มันว่าไม่พอยังทำท่าลุกไปอีก ผมรีบดึงแขนให้มันนั่งลงที่เดิมทันที มีอะไรเหรอ


อยากเมากลิ่นตีนตายหรือไง มึงก็เห็นอยู่ตรงนั้นมันที่เก็บรองเท้า


เราไม่อยากนอนเบียดนายนี่


นอนเหอะ นอนได้ ตัวมึงกับกูก็ไม่ได้ใหญ่อะไรขนาดนั้น


ผมไม่สนว่ามันจะคิดยังไง แม้ในใจผมจะไม่ได้อยากนอนในที่แคบๆ ก็ตามเหอะ เอาไงได้ ผมเป็นคนผิดที่เอ่ยปากชวนมันนอนเอง แล้วอีกอย่างผมก็หนีมันมาไม่บอกจนมันอดตามหาผมไม่ได้ ถือเสียว่าครั้งนี้ผมตัดสินใจอะไรพลาดไปแล้วกัน


ผมทิ้งตัวลงนอนบนฟูกของตัวเองทันที ข้างขวาผมเป็นเตียงไอ้นิวที่ติดแขนจนไม่สามารถขยับไปทางด้านขวาได้ ผมเลยต้องนอนหันหลังเอาหน้าออกข้างนอก ซึ่งเป็นด้านที่ไอ้คิวมันนอน


นี่มันใกล้มากกว่าตอนที่นอนบนเตียงไอ้คิวเสียอีก


ขอโทษที่มาทำให้ลำบากนะไอ้คิวพึมพำก่อนจะค่อยๆ ล้มตัวลงนอน หน้าของมันหันมาทางด้านผม มันไม่ต่างอะไรกับการนอนจ้องหน้ากันเลยสักนิด ถ้าอึดอัดบอกได้นะ


หุบปากเถอะน่าผมเอามือปิดปากมัน เพราะรู้สึกมันจะบ่นไปเรื่อย


ผมไม่ได้อยากให้มันมาคิดเล็กคิดน้อยเหมือนที่ผมเป็นอยู่ แค่ผมเป็นคนเดียวประสาทก็จะแดกอยู่แล้ว


ผมเคลื่อนมือออกจากปากมันเมื่อไอ้คิวเงียบตามคำสั่งผมจริงๆ ส่วนไอ้เจ้าของห้องก็ชิ่งหลับไปเป็นที่เรียบร้อย ถามว่าทำไมผมถึงรู้ก็เพราะเสียงกรนเยี่ยงเสียงรถไฟปูซานนี่ไง นี่กรนหรือก่อสงครามไอ้ฉิบหาย


ไม่ง่วงเหรอไอ้คิวถามผมขึ้น


ผมส่ายหน้านิดๆ เพราะผมนอนกลางวันมาจนเต็มตื่นด้วยแหละ ทำให้คืนนี้ดูตาสว่างกว่าพิเศษ


มึงนอนไปเหอะ แล้วพรุ่งนี้เช้าก็รีบกลับหอมึงไปได้แหละ


ผมบ่น ระยะใบหน้าของผมกับไอ้คิวห่างกันแค่คืบ นี่ถ้าขยับนิดเดียวคงมีจูบกันแน่ๆ


กลับไปพร้อมเราดิ


ไม่อ่ะ เดี๋ยวค่อยให้ไอ้นิวไปส่ง


สัญญาได้ปะ


อะไร


ว่าจะไม่หนีเรามาแบบนี้อีก มีอะไรให้พูดกับเราตรงๆ


ว่าไม่พอ ไอ้คิวยังชูนิ้วก้อยข้างซ้ายขึ้นมาตรงหน้าผมอีก ผมเม้มปากแน่นเพราะรู้สึกว่ามันจะครอบครองทุกอย่างที่ผมมีไปเกือบหมด การกระทำที่ดูเสล่อกลับรู้สึกดีสำหรับผมไปโดยปริยาย ผมพยักหน้าลวกๆ ก่อนจะเอานิ้วชี้เกี่ยวมือมันลงไปที่เดิม


เออ ไม่หนีแล้ว แต่กูก็ไม่ได้สัญญานะว่าจะอยู่หอมึงถาวร กูรู้สึกอยู่บ้านกูสบายกว่าอยู่หอ


ทำไมอะ


กินข้าวก็ไม่ต้องเปลืองเงิน แม้ว่าอยู่หอจะไม่ต้องเดินทางด้วยรถเมล์เหมือนเดิมก็เหอะ แต่บางทีกูอยู่บ้านมันคุ้นชินอะไรๆ มากกว่า ไม่มีอะไรขาดเหลือด้วย


ผมพูดไปตามตรง เพราะผมเป็นคนติดบ้านเอามากๆ ให้ผมมาอยู่ต่างถิ่นห่างจากครอบครัวผมรู้สึกมันเวงๆ ยังไงชอบกล


อ๋อ งั้นเราเข้าใจนายนะ เพราะบางทีการได้อยู่กับครอบครัวอาจจะดูอบอุ่นกว่าไอ้คิวยิ้มนิดๆ เข้าใจก็ดีแล้วสัด ตามคอยหวงกูแบบนี้ทุกวัน กูเหลิงขึ้นมาจะแย่ แต่ถ้าคิดถึงเราก็โทรหาเราได้นะ เราไม่ว่า


หลงตัวเองผมพ่นลมหายใจนิดๆ ไอ้คิวยิ้มขึ้นจนผมต้องหลบสายตานั้น อยากจะขยับหนีก็ทำไม่ได้เลยแหะ นอนได้แล้ว มึงนอนจ้องหน้ากูแบบนี้กูจะหลับไหม


ปกติ


อะไรปกติ


ผมขมวดคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ แม้เสียงสนทนาของเราสองคนจะเบาเพราะเกรงใจไอ้นิวนอนอยู่ก็ตาม แต่เห็นได้ชัดถึงน้ำเสียงกวนตีนของคนตรงหน้าผม


ตอนนายนอนที่หอ เวลานายหลับเราก็นอนมองหน้านายแบบนี้ประจำ ปกตินี่


ผมผงะกับคำพูดมันไปนิดๆ ไม่ชินกับคำหยอกล้ออะไรแบบนี้ของมันเลยสักนิด ผมเอามือขยี้จมูกเล็กน้อยเป็นการแก้ขัดเพราะทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะตบหมอนเพื่อเตรียมตัวหลับ


ฝันดีแล้วกันผมพูดแบบขอไปที


ผมค่อยๆ แอบหลับตาทีละนิดๆ เพื่อดูว่าคนตรงหน้ายังจ้องผมอยู่ไหม พอรู้ว่ามันจ้องอยู่ผมก็รีบหลบตาปี๋ในทันที ผมหายใจอุ่นๆ ของไอ้คิวรดใบหน้าผมอย่างสัมผัสได้ชัด ไม่รู้ว่าผมควรปล่อยให้คนตรงหน้าจ้องผมตามอำเภอใจแบบนี้ได้ไหม แต่ที่รู้ๆ ผมคงห้ามความรู้สึกดีของมันไม่ได้


ทำไมถึงไม่ท้อกับกูสักที


กูทำลายความรู้สึกมึงไปตั้งเยอะ แต่มึงก็ไม่โกรธกูสักนิด หรือมึงกำลังแก้แค้นกูด้วยการให้กูรู้สึกดีกับมึงกันแน่คิว


ผมพยายามข่มตาในหลับแต่จู่ๆ ฝ่ามือหนานุ่มของคนตรงหน้าก็อ้อมมาคุกคามเล่นเส้นผมของผมด้วยมืออันบางเบา จริงๆ ไม่ชอบให้ใครมายุ่งย่ามกับหัวเลยสักนิด แต่นี่กลับรู้สึกดีชะมัด รู้สึกดีแบบที่ว่าผมเคลิ้มกับนิ้วเรียวทั้งห้าที่กำลังขยุ้มหัวผมเบาๆ ของมัน


ฝันดีนะมาร์ช


รู้สึกดีชนิดที่ว่า

อยากให้ทำแบบนี้กับผมไปนานๆ เลยแหละ



-----------------------------------------------


@คณะมนุษยศาสตร์


รีบ!


รีบมาก!


รีบจนลืมเอากล้องมาจากหอไอ้นิว T^T


ผมวิ่งสะพายกระเป๋าขึ้นมาที่ชั้นสองของตึกคณะก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในคลาสเงียบๆ โชคดีที่อาจารย์ได้แต่มองสไลด์หน้าจอการสอน ไม่ได้สนใจว่ามีนิสิตท่านหนึ่งกำลังมาสายเกือบหนึ่งชั่วโมง!


เรียนสิบโมง มาสิบเอ็ดโมงเลยไอ้ฉิบหาย!


ผมต้องตื่นตั้งแต่แปดโมงเช้าเพื่อปลุกให้ไอ้คิวมันกลับหอมันไปก่อน รายนั้นก็ดูงัวเงียอ้อนวอนให้ผมกลับไปด้วย ผลสรุปผมเลยต้องลงมาส่งมันข้างล่างกว่าจะกลับหอตัวเองไปได้ โคตรงอแง!


มันกลายเป็นคนติดผมไปแล้วทั้งที่มันไม่ควรตามรังควานผมด้วยซ้ำ


สรุปภารกิจตามถ่ายรูปคิวมันพลิกผันเป็นไอ้คิวมาตามผมตั้งแต่ตอนไหนครับ หืม?


ป๊าป!


ผมจัดการตบหัวไอ้คนที่นั่งข้างๆ ทันที จนเจ้าตัวสะดุ้งตื่นขึ้นมาเฮือกใหญ่ ผมแยกเขี้ยวให้ไอ้นิวที่ถลึงตามองพร้อมกับคลำหัวปรอยๆ ด้วยสีหน้าที่ดูแตกตื่น


ตบกูไมวะเนี่ยไอ้นิวว่าขึ้น


ทำไมไม่ปลุกกูมาเรียนด้วย!”


แหงล่ะ แม่งปล่อยให้ผมนอนสบายใจเฉิบส่วนมันก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยก่อนจะมานอนในห้องแอร์เย็นๆ โดยไม่สนว่าผมจะเป็นตายร้ายดียังไง


นี่ถ้าเป็นหอไอ้คิวนะ รายนั้นปลุกผมมาอาบน้ำก่อนเกือบชั่วโมงแล้ว


อ้าว เห็นมึงหลับลึกกูก็นึกว่าไม่อยากมาเรียน


เวร! เป็นเพื่อนกูมาได้ไงสามปีถึงคิดว่ากูจะเป็นคนเทเรียนขนาดนั้น! ปกติมาเรียนก็ไม่รู้เรื่องล่ะ ให้กูไม่รู้เรื่องยิ่งกว่าเดิมไปอีก


สัด มาคิดแทนกูเฉย อยู่กับมึงนี่มีแต่ความฉิบหาย กูนอนล่างจนปวดหลังไปหมด แถมลืมกล้องไว้อีก


กูไม่ได้สั่งให้มานอนด้วยนี่ไอ้นิวพูดติดขำ แล้วนี่จะกลับไปนอนหอไอ้คิวใช่ปะ


อืม กูกลับบ้านตอนนี้คงมีหวังพ่อได้เอาอีโต้ฟันหัวแน่ เพิ่งมารู้ว่าพ่อจ่ายค่าหอให้ไอ้คิวล่วงหน้าตั้งสองเดือน ไม่คิดจะถามกูหน่อยเหรอว่าอยากอยู่ถึงเดือนไหม U_U”


ไม่รู้ว่าไอ้คิวไปให้เลขบัญชีพ่อผมไว้ตั้งแต่เมื่อไร รู้ตัวอีกทีคิวมันก็ได้เงินพ่อผมไปแล้ว ความอัปยศจึงมาตกที่ลูกชายคนสุดท้องของพ่อที่ต้องเผชิญหน้าอยู่กับผู้ชายที่เคยเป็นเด็กข้างบ้านของพ่อเพียงลำพัง


ร้านข้าวมันกงข้าวมันไก่ไม่ต้องมีผมแล้วสินะ ใช่สิ มีลูกสะไภ้มาช่วยแล้วนี่ ใครเขาจะไปสำคัญกัน


พ่อมึงต้องรู้แน่ๆ ว่าจะมีลูกเขย


ไอ้สัดนิว!”


อะแฮ่ม!”


วะ เวร...


ผมค่อยๆ หุบปากลงก่อนจะหันไปยิ้มหวานให้อาจารย์ที่ตั้งหน้าตั้งตาสอนแต่แรก อาจารย์มองเราสองคนด้วยสายตาดุดันก่อนจะยกยิ้มให้


โดยที่รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความอ่อนโยนในตัวเลยสักนิด


ขอโทษครับจารย์


เหมือนเดจาวู อาจารย์คนเดิม ห้องเดิม แอร์เย็นกว่าเดิม


อาจารย์ท่านนี้แหละที่ให้งานหนังสั้นผมครั้งที่แล้ว ผมก็ลืมตัวด่าไอ้นิวลั่น อยากจะตบปากตัวเองสักสามร้อยที


เธอสองคนอีกแล้วนะอาจารย์ว่าด้วยน้ำเสียงดุดัน อยากได้งานอีกหรือไง


ผมขอโทษครับ พอดีเพื่อนผมจะหลับผมเลยเรียกมัน


อ่ะ กูโยนขี้ให้มึงเลยนิว รับพรจากปากกูไปซะ


เอ้า


ไอ้นิวหันมาเหวอใส่ผมเล็กน้อยก่อนจะกลืนน้ำลายเอือกใหญ่แล้วหันไปส่งยิ้มแห้งให้อาจารย์ มันค่อยๆ ยกมือขึ้นไหว้เพื่อทำการขอโทษ


ฉันล่ะเบื่อพวกเธอจริงๆ อย่าให้ฉันเห็นอีกนะ ไม่งั้นฉันจะโยนงานให้เธอสองคนทำมากกว่าหนังสั้น


คร้าบบบบบบบ


เราสองขานรับพลางยิ้มร่า โชคดีที่อาจารย์คงไม่เจ้าคิดเจ้าแค้นถึงขนาดสั่งงานโหดให้เราสองคนติดกันภายในเดือนเดียว ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะแอบอาจารย์เล่นมือถือ วิชาพวกนี้ผมเรียนไปก็ปวดหัว แต่ไม่รู้ว่าผมผ่านมันมาได้ไงถึงสองปีโดยไม่มีเอฟพ่วงมาด้วย อย่างมากก็แค่ D ซึ่งเป็นอะไรที่มหัศจรรย์ในชีวิตอย่างหนึ่งก็ว่าได้


ติ้ง!


NEAR :: มาร์ชว่างเปล่าไปกินข้าวกลางวันกัน


ผมหยุดอ่านข้อความที่เด้งแจ้งเตือนมาพอดิบพอดี ลืมไปเลยว่ามีไลน์เนียร์อยู่นี่หว่า


MARCH :: ออ ดีเลยว่าจะนัดวันถ่ายรูปด้วย ซื้อเมมมาละ


ผมตอบกลับโดยทันที กะว่าจะไปถ่ายรูปให้เป็นสินน้ำใจที่มาช่วยถ่ายหนังคราวนั้น ผมเตรียมพร้อมถึงขนาดที่ว่าไปซื้อเมมเปล่ามาถ่ายมันโดยเฉพาะ


        NEAR :: เฮ้ย จะถ่ายให้เราจริงดิ


MARCH :: ก็จริงดิ จะโกหกทำไม


MARCH :: ถ้าจะมากินข้าวก็นัดร้านข้าวมาแล้วกัน เดี๋ยวเรียนเสร็จตอนเที่ยงจะตามไป


ผมพิมพ์จบเพียงแค่นั้นก่อนจะออกจากไลน์เนียร์แล้วกะจะเข้าเกมส์ไปเล่นหายเบื่อสักหน่อย แต่สายตาตัวดีกลับเคลื่อนลงมาเห็นข้อความในไลน์ที่ถัดลงมาจากเนียร์พอดิบพอดี


Q :: กลางวันไปกินข้าวด้วยกันนะ J


แล้วจะมาอยากกินอะไรพร้อมกันถึงสองคนล่ะเว้ยเฮ้ย!






จารย์ปล่อยแล้วมึงไปหาอะไรกินกัน


ไอ้นี่ก็อยากแดกอีก!


ไอ้นิวยืนขึ้นก่อนจะส่งสายตาอ้อนวอนกลับมาให้ เป็นเรื่องปกติที่ผมจะไปกินข้าวกับมันในทุกๆ วัน แต่วันนี้กลับมีนัดซ้อนกันถึงสองคน ไม่ดิ ผมยังไม่ได้รับปากไอ้คิวเลย


มึง กูมีนัดกินข้าวผมพูดกับไอ้นิวพลางเดินออกมานอกห้อง ครุ่นคิดว่าควรจะปฏิเสธทั้งสองหรือนัดมาเลยทั้งสองดี ทั้งไอ้เนียร์ทั้งไอ้คิวเลย


แล้วมึงจะเทกู


ไอ้นิวได้ทีจึงชี้เข้าหาตัวเองพร้อมทำหน้าไม่พอใจ ไอ้เวรนี่ก็ไม่มีเพื่อนคบด้วย ขืนปล่อยมันไปคนเดียวล่ะมีหวังงอนผมไปประมาณสามวันครึ่งๆ แถมไม่พออาจจะทวงเงินที่ผมเคยยืมมันไปอีก


เปล่า งั้นนัดมาแดกข้าวพร้อมกันเลยมะ ส่วนไอ้เนียร์มันจะกินที่ไหนเดี๋ยวค่อยไปที่นั่นกัน


ไอ้นิวยักคิ้วเป็นเชิงเห็นด้วยประจวบเหมาะกับข้อความไลน์ที่เด้งขึ้นมาดั่งกับรู้งาน


NEAR :: ร้านสุกี้นายร้อยตรงซอยข้างมอนะ


ทันทีที่ได้พิกัดจากเนียร์ผมรีบออกจากแชทก่อนจะเข้าไปที่แชทของคิว


MARCH :: มาที่ร้านสุกี้นายร้อยนะ


ผมพิมพ์ตอบไอ้คิวไปโดยมีไอ้นิวชะโงกหน้ามามองอยู่ใกล้ๆ เรื่องเสือกนี่ไว้ใจมึงเลยไอ้x


เหยด พ่อหนุ่มสุดฮอตผู้ชายรุมล้อมแย่งตอมกันยังกะขี้


ไอ้นิวเบ้ปากแรง ผมเลยหันไปทุบหลังมันเบาๆ เชิงผลักให้มันเดินไปข้างหน้า ก่อนที่พวกเราจะมาหยุดที่บอร์ดประชาสัมพันธ์ของคณะที่มีไอ้เด็กทิวกำลังยืนมองป้ายอะไรบางอย่างอยู่ ผมกับไอ้นิวไม่รอช้าเดินฉับเท้าเข้าไปขนาบข้างมันอย่างไว


ทำอะไรผมพูดพลางมองโปสเตอร์สีสันแสบตาด้านหน้า


ไอ้ทิวเงยหน้ามองผมก่อนจะผงะเพราะตกใจไปนิดๆ ผมยิ้มส่งไปให้เพื่อรอคำตอบที่ผมเพิ่งถามมันไป


หวัดดีพี่มาร์ชพี่นิวมันยกมือไหว้ขึ้นอย่างที่ทำประจำเวลาเห็นหน้าพวกผม ไอ้นิวเอามือวางบนหัวไอ้ทิวอย่างพละการ เนื่องจากไอ้เด็กนี่เตี้ยกว่ามันประมาณสามสี่เซนได้ บวกกับเป็นรุ่นน้องไอ้นิวเลยไม่กลัวที่จะลามปาม ผมมาดูกิจกรรมเข้าค่ายถ่ายภาพน่ะครับ


“เข้าค่ายถ่ายภาพ?


ผมทวนคำพูดไอ้ทิวก่อนจะหันไปมองโปสเตอร์นั่นอีกครั้ง


มันคือกิจกรรมเข้าค่ายเพื่อคนที่สนใจอยากจะเรียนถ่ายภาพโดยเฉพาะ เป็นค่ายที่จะไปเรียนถ่ายภาพธรรมชาติเบื้องต้นกันที่เขาใหญ่ ดูเหมือนว่าที่พักจะฟรีเสียแค่ค่ากินเท่านั้น


น่าสนใจจังแหะ


พี่มาร์ชอยากไปไหมล่ะครับ ไหนๆ พี่ก็ได้กล้องผมไปตั้งตัว ผมว่าพี่น่าจะลองไปกิจกรรมนี้ดูนะ สนุกด้วยแถมฟรีอีกต่างหาก รับแค่ 50 คนเอง


ไอ้ทิวไซโคผมยกใหญ่ ผมเหลือบมองวันที่จะไปมันคือสิ้นเดือนนี้ และที่สำคัญมันคือวันหยุดทั้งอาทิตย์ที่มหาวิทยาลัยหยุดให้เราด้วย


มึงไปดิมาร์ช กูว่าน่าสนุกดีนะไอ้นิวว่าก่อนจะเปลี่ยนจากจับหัวไอ้ทิวมาเป็นกอดล็อกคอแทน แล้วมึงอะไปไหมไอ้เตี้ย


โห ไปดิพี่ เรื่องถ่ายภาพผมจะปล่อยไปได้ไง แต่พี่มาเรียกผมเตี้ยนี่พี่ไม่ดูสารร่างตัวเองเลยเนอะ


ไอ้ทิวทำดิ้นก่อนจะหลุดพ้นจากน้ำมือไอ้นิว ผมยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปโปสเตอร์เอาไว้ก่อนจะเก็บมันใส่กระเป๋าตามเดิม ส่วนไอ้นิวก็ดูสนอกสนใจ มันคงอยากไปด้วยแหง


มึงอยากไปปะนิวผมถาม


อยากดิ แต่กูไม่เคยจับกล้องเลยสักครั้ง เขาจะให้ไปเหรอวะ” ไอ้นิวหันไปเลิกคิ้วเป็นเชิงถามไอ้ทิว ไอ้เด็กนี่ยักไหล่ก่อนจะยิ้มให้ไอ้นิวนิดๆ "เดี๋ยวกูยืมกล้องมึงเลย"


"เอ้า เกี่ยวไรกับผมอะพี่" ไอ้ทิวว่าขึ้น


"ขอยืมกล้องแค่ตัวเดียวเอง อย่างกไปหน่อยเลย"


“ผมมีกล้องแค่สองตัวเองนะพี่ อีกตัวก็อยู่กับพี่มาร์ช อีกอย่างพี่ไม่ได้รักการถ่ายภาพพี่จะไปทำไมไอ้ทิวว่า อยู่หอนอนกินมะม่วงไปดีกว่าไหมพี่


เดี๋ยวนี้ต่อล้อต่อเถียงกูเหรอไอ้นิวทำท่าจะโบกเด็ก ผมเลยดึงตัวไอ้ทิวออกมาให้ไกลมือไกลตีนเพื่อนตัวเอง


ผมล้อเล่นเองพี่ ไปได้ครับ ไม่จำเป็นต้องมีกล้องก็ได้แต่เสียค่าหอพักนะ


"มึงไปใช่ปะไอ้ทิว" ไอ้นิวถามเด็กนี่อีกรอบเป็นการทวน


"ไปครับ"


เอองั้นกูไป


ไอ้นิวพูดปัดส่ง ผมแอบงงนิดๆ ว่าทำไมคนขี้งกอย่างไอ้นิวถึงไปค่ายพวกนี้ง่ายดายเหลือเกิน มันไม่ชอบการตื่นเช้าๆ มาทำกิจกรรมแถมยังเกลียดการเดินทางเป็นอันดับหนึ่ง 


มึงนี่มาแปลกแหะ


พี่ก็อย่าลืมโทรไปจองที่ก่อนคืนนี้ด้วยนะครับ เดี๋ยวเต็มไม่รู้ด้วย ผมเห็นเพิ่งมีคนเอามาแปะประกาศเมื่อกี้เอง คงยังมีที่ว่างพอสำหรับพวกพี่ หวังว่าจะเจอกันนะพี่ ไปละครับ


ไอ้ทิวว่าก่อนจะก้มหัวให้เล็กน้อย ไอ้นิวผลักหัวเด็กทิวเป็นเชิงหยอกไปนิดๆ ทันทีที่ไอ้ทิวเดินไปผมก็เคลื่อนสายตากลับมามองเพื่อนตัวเองอย่างจับผิด


ทำไมมึงถึงไปง่ายจังครับ


ผมถามก่อนจะเดินไปใกล้ๆ ไอ้นิว พลางหรี่ตามองอย่างพินิจ


เอ้า กูก็ไปเป็นเพื่อนมึงนี่ไง อย่ามามองกูแบบนั้น


ร้อยวันพันปีกูเคยชวนไปเข้าค่ายจิตอาสา เข้าค่ายทะเล มึงไม่เห็นไปกับกูผมยังคงสงสัยไม่หาย ค่ายไม่เสียเงินมึงยังไม่ไป ทำไมทีค่ายเสียเงินมึงถึงไปฮะ!”


แหม่ ให้กูพักผ่อนบ้างไอ้นิวไม่มองหน้าผมได้แต่ทำเฉไฉมองไปจุดอื่น เห้ย เดี๋ยวไอ้เนียร์กะไอ้คิวรอนาน มันยิ่งไม่ถูกกันอยู่เดี๋ยวก็ต่อยกันร้านพังหรอก ไปเร็วๆ


ไอ้นิวจัดการเปลี่ยนเรื่องดึงแขนผมขึ้นรถและขี่มาที่ซอยข้างมออย่างรวดเร็ว ผมพยายามจี้จุดถามมันก็ไม่ตอบสักทีว่าทำไมถึงไปค่ายง่ายขนาดนี้ วันหยุดทั้งทีมันก็อยากนอนแทบตาย เชื่อผมเหอะ นี่มันแปลกเกินไปสำหรับผมแล้ว


รอนานไหม


ผมเดินเข้ามาที่โต๊ะในร้านซึ่งมีเนียร์และคิวกำลังจดจ่อกับเมนูในมือ ทั้งสองไม่ได้ตอบผม ได้แต่เหลือบสายตาขึ้นมองชั่วครู่ จนผมแอบขนลุกเบาๆ


บรรยากาศมาคุสุดๆ จนผมลอบกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ ผมนั่งข้างไอ้คิวส่วนไอ้นิวนั่งข้างเนียร์ มันดูวังเวงๆ อึดอัดแปลกๆ แหะ


พวกมึงสั่งไรกันยัง ไอ้นิวเสริมทัพช่วยผมอีกแรง


ไอ้คิววางเมนูลงกับโต๊ะพร้อมไอ้เนียร์เสมือนว่านัดกันมา


นายเอาอะไรอะไอ้คิวหันมาถามผม ส่วนไอ้เนียร์ก็ได้แต่มองผมนิ่ง


อย่ามองกูด้วยสายตาแบบนั้นสิเฮ้ย!


สุกี้น้ำทะเล ผมหันไปสั่งพนักงานที่ดูอึดอัดไม่แพ้พวกเรา ก่อนที่ทุกคนบนโต๊ะจะสั่งอาหารตามหลังอย่างว่าง่าย ขอโทษที่ต้องนัดมาพร้อมกันนะเว้ย คือกูไม่อยากลำเอียงไปกับใครแค่คนใดคนหนึ่งอะ


โซฮอตเวอร์ไอ้นิวเบ้ปากก่อนจะดูดน้ำทำเป็นไม่ได้พูดอะไรเมื่อกี้


ถ้าไม่ว่างก็บอกเราได้ เราไม่ว่าหรอก เราโอเค


น้ำเสียงงอนๆ ของไอ้คิวทำเอาผมใจแป๋วจนต้องหันไปมองสีหน้าของมัน นี่ขนาดบอกว่าโอเคนะ หน้ามึงไม่เห็นโอเคตามปากเลยสักนิด


มึงนัดกูมากินข้าว มีอะไรหรือเปล่า วันนี้มึงไม่มีเรียนนี่


ผมทำเป็นชวนไอ้คิวคุยก่อนที่มันจะน้อยใจผมไปมากกว่านี้ ส่วนคนตรงข้ามผมนามว่าเนียร์ก็ทำเป็นไม่ได้สนใจอะไร ดีแล้วล่ะ สงครามประสาทจะได้ไม่เกิดขึ้น


แต่คนเสือกก็นั่งหูผึ่งอยู่นะไอ้นิวไงล่ะครับ


เปล่า แค่คิดถึงไอ้คิวเท้าคางหันมามองผมตาหวาน ผมยิ้มแหะๆ เมื่อเห็นว่าสายตาคนร่วมโต๊ะดูตะลึงกันไปนิดๆ ล้อเล่น


ผมเลิ่กลั่กถอนหายใจ เพราะแค่คำเดียวสั้นๆ ก็ทำผมแทบหัวใจวายอยู่แล้ว


ตลกล่ะสัด


แม้ว่าผมจะด่ามันแต่ก็กลับไม่กล้ามองหน้ามันเลยสักนิด เมื่อคืนเราสองคนนอนกอดกันยังกับคนเป็นแฟนกัน ในทีแรกผมนึกว่ามันจะอึดอัดอย่างที่คาดการณ์ไว้ แต่ไม่เลย มันกับรู้สึกดีจนกลายเป็นอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก


เราจะชวนไปเข้าค่ายถ่ายภาพน่ะ


ทันทีที่ได้ยินคำชวนจากปากไอ้คิว ผมกับไอ้นิวก็เงยหน้ามองกันอัตโนมัติ


ไอ้ค่ายเขาใหญ่สามวันสองคืนอะนะผมว่า


อ่าใช่ รู้ได้ไงอะไอ้คิวดูเหลอหลา ไม่รู้ได้ไงล่ะแม่งแปะหน้าคณะขนาดนั้น


เพิ่งเห็นป้ายที่บอร์ดประชาสัมพันธ์หน้าคณะมาอะ เห็นว่าไอ้ทิวกำลังจ้องอยู่กูเลยเดินเข้าไปดู


ผมพูดขึ้น ดูเหมือนว่าจะมีคนสนใจเพิ่มมาอีกคน มันหยุดกดมือถือก่อนจะมองหน้าผมอย่างตั้งใจ


เอ้าเหรอ นี่น้องเขาก็เพิ่งส่งรายละเอียดมาให้เราอะ กำลังคิดอยู่ว่าจะไปดีไหมไอ้คิวว่าพร้อมกับยื่นหน้าจอมือถือมาให้ผมดู ไปกันไหม


คำชวนพร้อมกับแววตาดูมีความหวังทำให้ผมอึกอักเล้กน้อย ไม่ใช่ว่าไม่อยากไป ผมอยากไปจะตาย


ไปดิ กูอยากไปหาบรรยากาศถ่ายรูปพอดี


ผมตอบตกลงไปอย่างว่าง่าย ถ้าเป็นเมื่อก่อนถ้าผมรู้ว่าไอ้คิวไป ผมคงหาทางหลีกเลี่ยงที่จะเจอหน้ามันแน่ๆ แต่ตอนนี้ ช่างมันเถอะ ผมคิดว่าการหนีปัญหาคงไม่ใช่ทางออกที่ดีสักเท่าไร เหมือนผมยิ่งหนีผมเหมือนทำร้ายจิตใจตัวเองยังไงไม่รู้


ผมอมยิ้มนิดๆ เพราะแค่คิดถึงกิจกรรมก็รู้ถึงความสนุกทันที ผมอยากถ่ายรูปเป็นแบบจริงจังบ้าง หลังจากได้จับกล้องไอ้ทิวมาเกือบเดือนจะสองเดือน ผมรู้สึกว่าผมรักกล้องตัวนั้นไปโดยปริยาย ตอนที่จะเอาไปคืนไอ้ทิวผมก็แอบเสียใจเล็กน้อยนะ จะซื้อมันต่อก็คงไม่มีปัญญาหาเงินมาได้ขนาดนั้น


ไม่นานอาหารที่เราสั่งก็มาถึงผมจะเอื้อมมือไปหยิบช้อนส้อมให้ไอ้คิวก็เผลอไปจับมือไอ้เนียร์ที่กำลังหยิบช้อนส้อมเหมือนกัน ผมชะงักมือออกอัตโนมัติ คนตรงหน้ายิ้มขึ้นนิดๆ ก่อนจะส่งช้อนส้อมมาให้


ขอบใจนะผมรีบความหวังดีจากมือเนียร์ก่อนจะส่งต่อให้คิวที่มองไม่วางหางตา


"เราเอาช้อนส้อมให้นายนะไม่ใช่..." ไอ้เนียร์ท้วง


"ไม่เป็นไร หยิบเองได้"


ผมส่ายหน้าพลางเอื้อมมือหยิบช้อนส้อมตัวเองอีกครั้งก่อนจะกินด้วยความหิวที่สะสมมาแต่เช้า แต่ดูเหมือนว่าผมจะกินเอร็ดอร่อยกับไอ้นิวเพียงแค่สองคน เพราะอีกสองคนยังคงมองหน้ากันไม่คลาดสายตาสักที


มึงจะต่อยกันในร้านสุกี้ไม่ได้นะไอ้ห่า


เออ เนียร์ คือเรื่องนัดถ่ายรูปอะ ตอนแรกว่าจะนัดมาถ่ายตอนสิ้นเดือนเพราะเราหยุดพอดี แต่ตอนนี้มันติดธุระกะทันหันขอเลื่อนไปวันอื่นนะ


ผมโพล่งขึ้นเพื่อยุติสงครามทางสายตาของทั้งสอง ไอ้เนียร์ละสายตาจากไอ้คิวมามองผมก่อนจะทำสีหน้าที่ดูผิดหวังจริงจัง


อดถ่ายอีกแล้วเหรอไอ้เนียร์เม้มปากเศร้า


เฮ้ย เดี๋ยวก็ได้ถ่ายน่า ลงทุนซื้อเมมให้แล้ว


ผมหยิบเมมโมรี่การ์ดที่ไปซื้อมาชูให้ไอ้เนียร์ดู คนตรงหน้ายิ้มนิดๆ


น่ารักจัง


คำพูดไอ้เนียร์เพียงสั้นๆ แต่สั่นไปทั้งโต๊ะเพราะคนด้านข้างผมวางแก้วน้ำลงอย่างแรง ผมค่อยๆ ชำเลืองมองไอ้คิวที่ตีหน้านิ่งแต่หูแดงอย่างชัดเจน


โกรธอะไรใครเขามาวะน่ะ


จริงๆ เราก็ถ่ายรูปให้ได้นะไอ้คิวว่าขึ้นผมที่แอบสำลักสุกี้ก็ถึงกับเอาทิชชู่มาปิดปากไม่ให้มันพุ่งไปใส่หน้าไอ้เนียร์ ไม่เห็นต้องไปเดือดร้อนมาร์ชเลย


ไม่ยุ่งดิ


จากสีหน้าที่ยิ้มแย้มของเนียร์ตอนแรกกลับแปรผันเป็นสีหน้าตีนิ่งที่ไม่ต่างอะไรกับคู่บทสนทนาเลยสักนิด


สุกี้ไม่อร่อยเลยให้ตายสิเว้ย!


พอๆ จะโต้วาทีอะไรกันหนักหนาวะมึงสองคน


ไอ้นิวรีบเสริมบทเข้าห้าม ผมนี่จะซาบซึ้งกับมันก็คราวนี้แหละ เป็นเพื่อนที่ดีของกูจริงๆ


มาร์ชจะไปเข้าค่ายสิ้นเดือนนี้ใช่ปะ


ไอ้เนียร์หันมาหาผมไม่ทันตั้งตัว ดูเหมือนคนที่ห้ามศึกเมื่อกี้ก็ดูผงะไปเหมือนกัน


อืมใช่ ผมพยักหน้าตอบไปตามตรง


งั้นเราไปด้วยดิ เราอยากไปดูว่าเขาถ่ายรูปกันยังไงอะ


เสียงหายใจออกของไอ้คิวดังขึ้นจนผมอดหันไปมองหน้ามันไม่ได้ แม้มันจะทำเป็นไม่สนใจแต่ผมก็รู้ว่ามันคงไม่อยากให้เนียร์ไปด้วยอย่างแน่นอน ส่วนไอ้นิวก็เลือกที่จะเฉกหัวตัวเองออกจากกลุ่มสนทนาเสมือนว่าไม่อยากยุ่งด้วยกับเรื่องนี้


ความอึดอัดใจตกเป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว


ถามว่าอยากให้ไปไหมก็อยากถ้าคนตรงหน้าผมสนใจกับการถ่ายภาพจริงๆ แต่ถ้าถามอีกใจนึงผมก็ไม่อยากให้ไป เพราะคิวคงไม่โอเคกับการร่วมทริปครั้งนี้


ผมควรเห็นใจใครดีวะ


"ไปดูเขาถ่ายรูปหรือไประรานมาร์ชกันแน่" ไอ้คิวอาสาตอบแทนผมไปในทันที ดูเหมือนไอ้เนียร์จะแอบตกใจในคำพูดไอ้คิวไปนิดๆ ไปก็เกะกะคนอื่น



เราถามมาร์ช


จะถามมาร์ชหรือถามเรามันก็เหมือนกันนั่นแหละ


นายนี่ชักจะยุ่งขึ้นทุกวันแล้วนะ เป็นแค่เพื่อนมาร์ชนี่อย่าสะเออะมากได้ไหม


ผมกับไอ้นิวแอบเหวอกับคำพูดรุนแรงที่ออกมาจากปากเนียร์โดยที่ผมไม่คิดว่าคนแบบนั้นจะพูดจาอะไรแบบนี้ออกมา จริงๆ เนียร์ก็ไม่ได้นิสัยเหมือนคิวไปซะทุกส่วนหรอกนะ


เหมือนที่คีปลุคมาเป็นเพียงหน้ากากไว้บังหน้ายังไงยังงั้น


พูดให้มันดีๆ หน่อยครับ เดี๋ยวความดีที่แสดงมาตั้งแต่ต้นจะถูกลบล้างนะ ไม่น่ารักเอาซะเล๊ยยยยยย


ไอ้คิวยกยิ้มขึ้นเหมือนได้ไพ่เหนือกว่า เนียร์ที่ดูเหมือนจะรู้ตัวว่าเผลอพูดอะไรออกไปก็ทำท่าทีเฉไฉสงบลง


เอ่อเนียร์ผมรีบพูดขึ้นเมื่อเห็นว่ามันจะชักจะบานปลาย ผมก็ไม่น่าเอาสองคนนี้มาเจอกันเลย วันที่ไอ้คิวป่วยมันยังหาเรื่องขนาดนั้นนี่ไม่ได้ป่วยนะ เผลอลุกขึ้นมาเอาส้อมแทงกันตายผมจะกลายเป็นคนบาปหนักกว่าเดิมอีก จริงๆ ไม่ต้องไปก็ได้ค่ายอะ รอเรากลับมาเดี๋ยวถ่ายให้


โห มาร์ช…”


เออน่า ไม่ผิดคำพูดหรอก


แต่ที่เราไปเราก็ไม่ได้อยากไปถ่ายรูปนะเหมือนความดื้อเนียร์จะไม่หยุดหย่อน กูเริ่มเบื่อผู้ชายคนนี้แล้วสิ ทำไมมันตื๊อน่ารำคาญแบบนี้วะ เราอยากไปดูแลมาร์ช


ไม่ต้อง


ไอ้คิวโพล่งขึ้นอีกครั้ง ผมรีบกระดกน้ำเอื้อกใหญ่เพราะแววตาไอ้คิวตอนนี้คงไม่ได้หวังจะกวนตีนแล้วล่ะ จริงจังสัด


ผมเกาหัวแทบจะเอาหัวตัวเองลงน้ำจิ้มสุกี้ตายไปตรงนี้ ไอ้นิวทำหน้าเหย่เก ทุกครั้งมันจะกินข้าวหมดแต่วันนี้คงไม่อร่อยเพราะบรรยากาศพาชวนกินไม่ลงนี่แหละ


แต่เหมือนว่าสองคนนี้จะไม่หยุดเพียงแค่นี้ เหมือนคนสุภาพที่ขั้วเดียวกันมาอยู่ร่วมกันแล้วมันเปรียบเสมือนแม่เหล็กที่พยายามจะผลักกันออก โดยเฉพาะขั้วของคิวที่ดูเหมือนจะไม่ยอมแพ้จนผมอดตกใจกับมันไม่ได้


นายนี่เสียมารยาทชะมัด เราคุยกับมาร์ชทีไรนายก็แทรกเข้ามาทุกทีไอ้เนียร์ว่าด้วยสีหน้าจริงจัง


นายเล่นตื๊อวอแวมาร์ชแบบนั้น คนเขาก็อึดอัดปะวะ


แล้วนายไม่ตื๊อ ไม่วอแวเลยว่างั้น ไม่ต่างกันสักเท่าไร


ต่างไอ้คิวตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น


ต่างกันยังไงวะ


ไอ้เนียร์ถามกลับพร้อมลุกขึ้นสู้ ไอ้คิวไม่ได้ลุกขึ้นข่มแต่เงยหน้ามองนิ่งพร้อมแสยะยิ้มให้เนียร์เบาๆ


ไม่เสือกสิ



 







รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
"ไม่เสือกสิ"








-100%-
โอโห้จากสงครามคนสุภาพ
มันกลายเป็นสงครามคนปากผีไปตั้งแต่ตอนไหน
55555555555555555555555555555
รู้ไว้ด้วยว่าคิวจะสุภาพแค่มาร์ชคนเดียว
คนอื่นอย่าหวัง
คิวด่าทีนี่สะเทือนทั้งตับทั้งไต55555
PS.มีคนถามถึงเมจ นิว
เมจที่ใช้คือ มูส จากวง MADTOWN ค่ะ 
เป็นลีดตัวเล็กตะมุตะมิ
ไหนๆ ก็แนะนำแล้ว เอาคลิปไปดูด้วยค่ะ5555555
คนแรกในคลิปเลยแกรรรรรร


เดี๋ยวววว ขออนุญาตขายของ55555555555555
ผมคบกับบอท ตีพิมพ์กับ สนพ.SENSE BOOK นะคะ
ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ










แอดแฟน กดที่รูปพี่มาร์ชเลย!
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ minjae and v gif
โหวต + เม้น ด้วยนะครับ
ตามติ่งคิวมาร์ชได้ที่


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,645 ความคิดเห็น

  1. #6610 ไอแนน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:04
    ทิวนิวนี่มีซัมติงป่าวน๊าาาาา
    #6,610
    0
  2. #6587 Nebbianuvolaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 12:20
    เริ่มรำคาญเนียร์ละถถถถ
    #6,587
    0
  3. #6542 Nada Am (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:01
    คำเดียวจบ..."ไม่-ดิ" พ่ามพาม!! 55555555
    #6,542
    0
  4. #6019 Dearcb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 13:55
    ิ หวงแรงมาก55555
    #6,019
    0
  5. #5442 N.R. (N.M.R.) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 23:55
    เห้ยๆมีอยู่เล่นึง ผมคบกับบอท เฟรม-พีช ฟินค่ะ~?~
    #5,442
    0
  6. #4938 sofar_fa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 21:42
    555555 โอ้ยยยย สะใจมากอ่ะ นี่แหละๆๆ พระเอกเราต้องแบบนี้ ไม่ได้มีดีแค่หน้าหล่ออ่ะ ปากใช่ย่อย เรื่องต่อยตีก็คิดว่าน่าจะไม่แพ้ใคร ลืมลุคเด็กเรียนคิวไปได้เลย
    #4,938
    0
  7. #4559 SeowooPark (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 19:07
    โอ๊ยย ต๋ายแล้ววว งานแบดก็มาค่ะ
    #4,559
    0
  8. #4549 zaran (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 12:49
    เหมือนผู้คีพลุคสองคนมาชนกัน 555555
    #4,549
    0
  9. #4349 _tuaneun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 14:08
    พี่คิวกร้าวใจมากฮะ อยากโดนด่าว่า -นี่จะดูโรคจิตมั้ยฮือ5555
    #4,349
    0
  10. #4347 TAKARE__ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 13:38
    ชอบคิวมากอีพีนี้ ไม่-สิ55555555555555
    #4,347
    0
  11. #3943 น้องแคระ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 02:18
    "ไม่-สิ" โดนจายยยย -555
    #3,943
    0
  12. #3397 มูตี้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 16:53
    ^_______^
    #3,397
    0
  13. #3156 ♔S⊙ul◈◆ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:09
    55555555 โอ้ยยย ดีมงากมากคิว ไม่ส.ดิ 5555 ถูกใจ
    #3,156
    0
  14. #3128 mintbeauty (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 01:53
    ขอกรี๊ดแตก กรี๊ดดดดด อิจฉามาร์ชนิดๆและสงสารมาร์ชนิดหน่อย555
    #3,128
    0
  15. #2991 Fukii03 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:30
    คิว:ดูหน้าพี่ด้วย พี่ไม่ได้มาเล่นๆ//ไม่ดิ่ ก๊ากกกก5555555 ลั่นน
    #2,991
    0
  16. #2931 minvvv (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 12:49
    โป๊ะแตก ทั้งคิวทั้งเนียร์ พวกนางแอ๊บ สุภาพใช่ม้าาาา
    #2,931
    0
  17. #2911 maprang2541 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 01:08
    อืมหืม พี่คิวเอาว่ะเห้ย 55555
    #2,911
    0
  18. #2894 1OmiJung8 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 21:56
    นิวทิวได้ป่ะ?!?! //เดี๋ยวๆ555
    #2,894
    0
  19. #2885 ตี๋กะหมวย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 20:29
    เดี๋ยวถ้ามาร์ชด่าเนียร์ขึ้นมาบ้างนี่คงมันส์น่าดูเพราะน่ารำคาญมาก55555555555
    #2,885
    0
  20. #2867 beemluv2468 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 18:44
    คือดีอ่ะคิววววว ><
    #2,867
    0
  21. #2857 itzmeboombim (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 09:16
    ไม่เผือกดิเนียร์
    #2,857
    0
  22. #2846 nattanitinpao (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 15:31
    คิวนี่เมจนึกถึงหน้ากากจิงโจ้เลย//ไม่-ดิ555555555555
    #2,846
    0
  23. #2841 baekbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 11:52
    5555" ตลกมาร์ชว่ะ อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ปวดหัวแทนเลย แต่คิววินกว่านะ เขารู้จักและสนิทกันมาก่อน แถมอยู่หอด้วยกันด้วย เนียร์หลบไปดีกว่า
    #2,841
    0
  24. #2839 aomnovel (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 11:49
    เกมครั้งนี้คิวชนะไปนะ 555
    #2,839
    0
  25. #2835 Pokie_wiva (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 10:28
    คิวชนะไป 5555

    #2,835
    0