[YAOI] FANSITE ll แฟนผมเป็นตากล้อง ❤ [THE END]

ตอนที่ 10 : ll แฟนผมเป็นตากล้อง ll EP.09 :: เขามีเหตุผล [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    26 มี.ค. 60


ll FANSITE ll
#แฟนผมเป็นตากล้อง

EP.09
กฎของการเป็นแฟนคลับข้อที่ 10
'ติดตามเขาอย่างใกล้ชิด'










เราเห็นนายไม่ตื่น ยังไงถ้าจะมาหาเราให้มาเจอกันที่คณะนะ เราอยู่สตูดิโอของคณะ


ผมอ่านข้อความบนโพสอิทสีฟ้าบนหัวเตียงก่อนจะลุกขึ้นขยี้ตาเดินงัวเงียไปยังห้องน้ำ


ผมเป็นคนตื่นยากขนาดนั้นเลยเหรอวะ จริงๆ ปลุกแบบพี่ชายผมด้วยการใช้ตีนถีบผมตกเตียงก็สิ้นเรื่อง แบบนี้เสียเวลาแย่ จะได้ถ่ายรูปหรือเปล่าเนี่ย


ผมจัดการล้างหน้าที่อ่างล้างหน้าก่อนจะมองหาแปรงสีฟันที่เป็นสีชมพูหวานแหววของตัวเอง ใจจริงไม่ได้อยากใช้หรอก แต่แม่งสถานการณ์จำเป็นแถมบีบคั้นขนาดนี้ ใช้ๆ แม่งไปเหอะ


แต่ทันทีที่ผมจะเอื้อมมือไปค้นหาแปรงในแก้ว สายตาบังเอิญไปสะดุดกับแปรงสีขาวอันใหม่แถมยังบีบยาสีฟันเอาไว้เหมือนไม่ได้มีคนใช้มันแต่ทีแรก


เราลงไปซื้อแปรงใหม่ให้นาย หวังว่าจะใช้มันได้แล้วนะ


ผมหยิบโพสอิทที่ติดไว้ข้างๆ ขึ้นมาอ่านก่อนจะจัดการหยิบแปรงที่ว่ามาแปรงอย่างว่าง่าย ไม่เห็นต้องมาทำดีให้กันขนาดนี้เลยนี่หว่า


แม่งเอ้ย หน้าร้อนไรแต่เช้าวะ!


ผมล้างหน้าล้างตาบ้วนปาก พอเห็นว่าเครื่องทำน้ำอุ่นและฝักบัวยังไม่ได้ถูกซ่อม ผมจึงไม่รีรอเปลี่ยนชุดทันที เอาเหอะ ไม่อาบตอนเช้าแต่อาบตอนกลางคืนไปแล้วปลายทางแม่งก็เหมือนกันแหละ


ผมสะพายกระเป๋ารีบลงมาจากหอพร้อมเช็คกล้องที่คล้องคอว่ามันยังมีแบตที่รองรับได้ทั้งวันไหม เมื่อเห็นว่าทุกอย่างไปได้สวยจึงรีบโบกมือเรียกวินมอเตอร์ไซค์เข้าไปยังคณะของผมในทันที


เท่าไรครับพี่ผมถามพี่วินก่อนจะล้วงเศษเหรียญเกือบๆ สามสิบบาทให้พี่เขา


พอจะวิ่งเข้าคณะเท้าผมก็หยุดชะงักกึก เพราะในตอนนี้คนเยอะมาก ชนิดที่ว่าถ้าจำลองพื้นที่นี้เป็นสนามบินสุวรรณภูมิ ก็คงมารับนักร้องเกาหลีสักวงอะ


เหี้ยไรวะเนี่ย


น้องครับ มาทำอะไรกันอะ


ผมหันไปสะกิดน้องคนหนึ่งที่ใส่เสื้อรุ่นล่าสุดคาดว่าคงเป็นปีหนึ่ง เธอหยุดชะเง้อยกกล้องถ่ายรูป ก่อนจะหันมามองผมด้วยสีหน้าแปลกๆ


มารอดูพี่คิวกับพี่เฟรมถ่ายงานโอเพ้นเฮาส์ค่ะ


ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วว่าทำไมทุกคนถึงรุมล้อมขนาดนี้ อีกคนก็เดือนเศรษฐศาสตร์อีกคนก็เดือนนิเทศศาสตร์คณะไม่แตกก็ให้มันรู้ไป


ขอทางหน่อยนะครับ


ผมปลีกตัวเข้าไปช่องหลืบก่อนจะหาทางที่จะเข้าไปยังหน้าสตูฯ ของคณะให้ได้ ทั้งร้อนทั้งคนเยอะขนาดนี้ ใช่เรื่องที่กูต้องมาถ่อสังขารไหมเนี่ย


เอ้า ไอ้มาร์ช


จู่ๆ เสียงใครบางคนก็ทำเอาผมยืนตัวตรงชะเง้อมองหาต้นเสียง เมื่อเห็นว่าไอ้เกมส์กดกำลังกระโดดโบกมือเรียกผมอยู่ ผมจึงรีบหาทางไปหามันในทันที


ไอ้คิวออกมาจากสตูดิโอกี่โมงวะ


เมื่อมาถึงจุดปลอดภัย เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นๆ ทุกคนเตรียมตัวยกมือถือ ยกกล้องเตรียมถ่ายรูปเดือนคณะในทันที ผมมองไปที่ประตูสตูดิโอไม่เห็นวี่แววว่าคนข้างในจะออกมาสักนิด 


กรี๊ดไปเรื่อยxแม่


น่าจะอีกยี่สิบนาทีนะ


ดีนะกูตื่นมาทันไม่งั้นอดถ่ายรูปมันอีกแน่ๆ


นี่ยังได้รูปไม่ครบอีกเหรอ เห็นอยู่ด้วยกันตลอดนึกว่าถ่ายจนหนำใจซะแล้วอีก


คนข้างๆ พูดติดหัวเราะ ผมเลยส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มๆ ให้มัน จริงๆ จะถ่ายให้ครบวันเดียวก็ได้ แต่ผมเลือกที่จะถ่ายแค่พอดี อาจเป็นเพราะต้องใช้ตัวมันมาแสดงหนังสั้นจิตวิทยาด้วยล่ะมั้ง


ผมลองเปิดกล้องเพื่อดูแสงว่ามันย้อนมากแค่ไหนถ้าถ่ายจากมุมนี้ ดีนะที่ตรงนี้เป็นกลุ่มสโมฯ ของคณะ ทำให้ไม่มีใครมาเบียดวุ่นวายกับผม ผมหันไปมองคนข้างๆ ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็พบว่าเป็นพี่กิตประธานสโมสรคนล่าสุด ผมยกมือไหว้พี่แกตามมารยาท


มาถ่ายรูปใครน่ะพี่แกถามติดหัวเราะ พี่แกสูงเกือบ 190 ทำให้ผมต้องแหงนคอมองพี่เขาอย่างยากลำบาก แต่ได้ข่าวว่าพี่แกมีแฟนเป็นผู้ชายด้วยนี่สิ สงสารชะนีจริงๆ ที่เสียคนหล่อมากไปแล้วหนึ่งเนี่ย ปกติพี่ไม่ค่อยเห็นเราถ่ายรูปนี่นา ถ่ายไปทำงานเหรอ


อ๋อผมมาถ่ายเพื่อนผมน่ะครับ


ฮั่นแน่ เพื่อนหรืออะไร ไอ้คิวเหรอ


ครับ


ผมยิ้มนิดๆ และก้มมองรูปที่กล้องที่เด้งขึ้นมาเป็นรูปไอ้คิวกำลังทำท่าตกเตียงพอดี ผมปิดหน้าจอและเงยหน้าขึ้นมาเพื่อดูว่าอีกกี่นาทีมันจะออกมาสักที แต่สายตาผมดันพิเรนทร์ไปโฟกัสในอีกจุด ซึ่งเป็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังสะพายกล้องและมีผู้ชายร่างสูงข้างๆ กำลังสอนเธอในการจับกล้องอยู่ แม้ในใจจะรู้ดีว่าไม่ควรมองให้เจ็บใจเล่น แต่ผมก็ไม่ยอมละสายตาออกมาจากภาพนั้นเสียที


พิมพ์กำลงยิ้มร่าและหัวเราะพลางซบอิงแอบแนบชิดกับผู้ชายร่างสูงที่หัวเราะไปกับความไม่รู้ของเธอ กล้องตัวนั้นคงไม่ใช่ของเธอแน่ๆ ถึงแม้ว่าเธอจะชอบถ่ายรูปมากแค่ไหน แต่เธอไม่มีทางจะซื้อกล้องมาครอบครองเด็ดขาด


เชื่อผมเถอะ


เดี๋ยวน้องๆ ช่วยเขยิบทางให้คิวกับเฟรมเดินไปถ่ายรูปหน้าคณะด้วยนะครับ พี่ขอทางหน่อยน้า


เสียงของสตาฟในสโมฯ ดังขึ้นดึงความสนใจของผมให้กลับมาอยู่ที่เดิม ผมเขยิบไปชิดไอ้เกมส์ จนมันต้องค่อยๆ ถอยเพื่อเว้นทางไว้ให้ ผมมองไปที่พิมพ์อีกรอบ เธอมองมาจุดที่ผมยืนอยู่ นอกจากผมจะหยุดมองแล้ว ไอ้เกมส์ก็มองไปที่เธอไม่ต่างจากผม


แฟนใหม่พิมพ์มั้ง


ไอ้เกมส์พูดขึ้น ผมเลยยักไหล่แสดงถึงความไม่แคร์


ช่างเหอะ เขาจะมีคนใหม่หรือไม่มี กูก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาอยู่แหละ


แต่แววตาที่มึงมองเมื่อกี้มันไม่ได้แสดงออกแบบนั้นนี่หว่า


เปล่า กูแค่สงสัยว่าพิมพ์อยากจะถ่ายรูปไปทำไม ปกติก็ไม่ได้ชอบถ่ายรูปนี่


ผมพูดก่อนจะหันไปมองไอ้เกมส์ที่มองไปทางพิมพ์ เธอกำลังถือกล้องเตรียมถ่ายบรรยากาศของงานอย่างสนุกสนาน ไม่แคร์สายตาเราสองคนที่มองเธออย่างสนอกสนใจ


เท่าที่รู้มาพิมพ์เป็นคนเบื่อง่ายอะ ทำใจเหอะ


กรี๊ดดดดดดด พี่เฟรมหล่อมากกกกกกกกกก


พี่คิววววววว มองกล้องหนูหน่อยยย


พี่เขาออกมาแล้ว กรี๊ดๆ


สิ้นสุดคำพูดของไอ้เกมส์ ผมที่จะหันไปเลิกคิ้วเพื่อถามมันว่ามึงรู้ได้ไง แต่แล้วเสียงของเหล่าแฟนคลับทั้งของไอ้คิวและพี่เฟรมพากันโวยวายโวกเวกจนผมถึงกับหยีตาเพราะเริ่มหูอื้อ ไอ้เกมส์รีบเข้าไปช่วยกำบังไม่ให้น้องๆ รุมสองคนนั้น ที่เห็นว่าแฟนคลับเยอะขนาดนี้เพราะส่วนใหญ่เป็นน้องๆ มัธยมและนักศึกษาจากจังหวัดอื่นเข้ามาร่วมงานด้วยแหละ


แหม่ อนาคตพระเอกซีรี่ย์วายเรื่องต่อไปที่กำลังมาถึง มันได้แคสเป็นพระรองขนาดนั้น สาวๆ ที่รอเชียร์ก็ต้องมาตามเป็นธรรมดานี่เนอะ


ผมยกกล้องถ่ายรูปขึ้นมาเพื่อถ่ายไอ้คิว แต่แล้วผมก็ถูกผู้หญิงจากทางซ้ายเบียดจนกล้องผมหลุดมือ โชคดีที่ผมใช้สายคล้องคอเอาไว้กันตก ไม่งั้นได้ฤกษ์ถอยกล้องใหม่ให้น้องแอดมินนั่นแน่


ขอโทษค่ะ ไม่เห็น


น้ำเสียงขอโทษแบบขอไปทีของน้องแว่น น่าจะปีหนึ่งทำให้ผมต้องเขยิบเพื่อให้เธอไปเบียดส่วนอื่น พอผมจะถ่ายเธอก็มาเบียดตัวผมอีก จนผมต้องถอยหลังไปปีนเก้าอี้จากข้างหลังเพื่อถ่ายรูปไอ้คิวชัดๆ


มันใช่เรื่องที่ต้องมาทุลักทุเลลำบากเพื่อมึงไหมไอ้คิวเอ้ย


แชะ!


ได้เพียงเส้นผมรำไรและเบลอสุดอะไรสุด


ผมพยายามทรงตัวให้ยืนแบบมั่นคง ไม่เผลอตกเก้าอี้ตายระหว่างงาน พอจะมองหาไอ้คิวในดงแวดล้อมก็ไม่เจอแม่งซะแล้ว สงสัยไปถึงหน้าคณะแล้วมั้ง


พลั่ก!


ครืน ครืน


ผมที่ทำท่าจะลงจากเก้าอี้ จู่ๆ น้องคนที่เบียดผมเมื่อกี้ก็วิ่งมาเตะขาเก้าอี้จนมันเคลื่อน และวินาทีนั้นผมรู้แล้วว่าตัวเองต้องหน้าทิ่มลงไปข้างล่างแน่ๆ ผมกอดกล้องตัวเองแน่นด้วยสัญชาติญาณ ก่อนจะทิ้งตัวลงดิ่งไปกับพื้นเพราะรู้ดีว่าจะกลับมาทรงตัวตามเดิมไม่ได้แล้ว


พรึบ!


ไปยืนอะไรบนนั้น


แม่งเหมือนนิยายชายหญิงที่มีพระเอกมารอรับร่างข้างล่างไม่มีผิด แต่ติดตรงที่ว่าผมเป็นผู้ชายและคนที่รับตัวผมอยู่เป็นผู้หญิง


“อ้าว พิมพ์


ระวังหน่อยสิ


เธอพูดพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ ผมกลับมายืนเป็นปกติหลังจากถูกพิมพ์รับร่างเอาไว้ ตรงจุดนี้ไม่มีใครนอกจากผมและพิมพ์อ๋อ ยังมีผู้ชายร่างสูงข้างๆ พิมพ์ด้วย


ขอบคุณนะ ไม่ได้เธอช่วยเราคงหัวแตกไปแล้ว ฮ่าๆ


ผมพูดไปเกาหัวแก้เก้อไป น่าอายชะมัดที่ต้องมาทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งมาช่วยตัวเองไว้เนี่ย


เห็นมัวแต่จับกล้องไม่ยอมวางเลย พอเห็นจะตกเลยวิ่งมาช่วยนะ


อ๋อ…” ผมพยักหน้าพร้อมกับยิ้มให้เธอ แม้จะฝืนแค่ไหนผมก็ต้องแสดงให้เป็นธรรมชาติที่สุด แล้ว…”


ผมหันไปมองผู้ชายข้างๆ เธอที่ตีหน้านิ่งก่อนจะก้มหัวให้ผมเล็กน้อยเป็นการทักทาย


นี่พี่แบงค์ อยู่ปีสี่ที่คณะพิมพ์เอง เขาเป็นตากล้องถ่ายภาพน่ะ เห็นวันนี้มีงานเลยชวนพี่เขามาสอนถ่ายรูปผมพยักหน้าไปตามคำพูดของเธอ แม้จะไม่สนใจสรรพคุณของผู้ชายคนนี้เท่าไร แต่รู้ทันทีว่าระหว่างเขากับพิมพ์คงเป็น… “พี่แบงค์เป็นแฟนพิมพ์เองอะ


ทำไมซื้อหวยกูไม่ถูกแบบนี้มั่งนะ


ยินดีที่ได้รู้จักครับพี่แบงค์” 


ผมยืนมือจะไปหวังทักทายเขา แต่นั่นแหละ ผู้ชายด้วยกันมักมีลางสังหรณ์บอกว่า แฟนเก่าของแฟนไม่ควรมารู้จักด้วย


เมื่อกี้เห็นยืนข้างเกมส์กด เกมส์กดหายไปไหนอะ


เธอเอ่ยถามผมพร้อมชะเง้อหาเจ้าของชื่อ ไม่แปลกใจที่ทำไมเธอรู้จักไอ้เกมส์เพราะรายนั้นเป็นประธานโรงเรียนตอนมัธยมมันเลยเป็นที่รู้จักไปทั่ว


ไปช่วยกันคนให้ไอ้คิวกับพี่เฟรมน่ะ


อ๋อ ที่เริ่มถ่ายรูปจริงจังนี่เพราะว่าจะได้ตามถ่ายคิวใช่ม้า


ดูร่าเริง


ไม่เหมือนตอนที่ร้องไห้เมื่อได้ยินข่าวว่าผมกับไอ้คิวคบกันเลยเนอะ


อืม เราว่าการได้เปลี่ยนไปชอบอะไรใหม่ๆ อาจทำให้เราเจอสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตก็ได้อะ


“…”


ดีกว่าอดีตที่เคยเจอมา


ผมพูดพร้อมกับยิ้มให้เธอไปด้วยความจริงใจในคำพูด เธอมีสีหน้าเจื่อนจนผมรู้สึกสะใจมากกว่าต้องมาควรห่วงว่าเธอจะคิดยังไง ทำไมนะคนบอกเลิกผมถึงได้ดีกว่าผมในตอนนี้ที่ยังคงย่ำกับปัจจุบันไม่ไปหาสิ่งที่ดีกว่าเดิม


เพราะผมยังคงยึดมั่นในสิ่งที่ผมเข้าใจมาตลอดเหรอ


เพราะผมไม่เปิดใจฟังใครมาตลอดเหรอ


พรึบ


ขอโทษนะครับ


ไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรต่อ อยู่ๆ ข้อมือของผมก็ถูกดึงไปทิศทางหนึ่งซึ่งเป็นทางอ้อมของคณะ ผมมองข้อมือตัวเองก่อนจะไล่สายตาขึ้นมองคนที่มาครอบครองมันไว้


ไอ้คิว


เสียงหอบเหนื่อยคล้ายวิ่งหลบจากบรรดาฝูงชนเพื่อเข้ามาหาผม ทำให้ผมเลิกที่จะถามว่ามันจะพาผมไปไหนกันแน่ ชุดนิสิตที่ใส่ถูกระเบียบแต่ตอนแรกถูกดึงออกนอกกางเกง เนคไทหลวมจนมันปัดมาอยู่ด้านหลัง


เราสองคนหยุดที่หลังคณะเป็นพื้นที่ที่เอาไว้เก็บของที่ไม่ใช้แล้วของแต่ละเอกในทุกๆ กิจกรรม ทำให้ไม่ค่อยมีใครแวะเวียนมาจุดนี้เพราะมันไม่จำเป็นต้องมาอยู่แล้ว


ดึงกูมาที่นี่ทำไมอะผมถามขึ้น แม้จะไม่เข้าใจ แต่การดึงตัวผมเข้ามาในที่อับแบบนี้มันต้องมีเหตุผลดิ


เลิกคุยกับผู้หญิงคนนั้นสักทีเถอะมาร์ช


“…”


โคตรหงุดหงิด


"..."


นี่คงเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นสีหน้าหงุดหงิดปนเหนื่อยใจของมันที่พูดมากับผม ผมที่จะอ้าปากถามแต่ก็ต้องยกกล้องขึ้นเพื่อจะถ่ายมัน


พรึ่บ


พอเหอะ


มันกดกล้องผมลง ในตอนนี้ผมอยากถ่ายรูปมันให้จบๆ ไปซะ ผมรู้สึกว่าหัวใจของผมกำลังถูกมันคุกคามมากกว่าเก่า ผมจะกลายเป็นอะไรสำหรับมันไปแล้ว


มึงทำงานเสร็จแล้วเหรอผมถาม มือทั้งสองบีบกล้องแน่น


อือ…” มันพยักหน้า พอเห็นคราบเหงื่อที่ไหลลงมาผมก็อดเอาหลังมือเช็ดให้มันไม่ได้ มือก็ไปไวกว่าสมองกูที่จะสั่งการอีกนะ แม่ง ยังไม่ลืมพิมพ์อีกเหรอ


แฟนเก่ากูนะเว้ย จะไปลืมได้ไงผมตอบติดขำ


จริงๆ คืออยากลืมแต่ลืมไม่ได้ต่างหาก


แล้วเราอะ นายยังเคยลืมทำเป็นไม่รู้จักเรามาเกือบสามปีเลยไม่ใช่หรือไง


มึงเป็นบ้าไรเนี่ย เพ้อเจ้อล่ะ กลับเหอะ


ตุบ


เฮือกกก


ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อมันดันเอามือมาเท้ากำแพงอย่างแรงเพื่อกันทางผมไม่ให้เดินหนี มึงทำงานหนักจนเป็นบ้าเหรอไอ้เวรตะไล


แล้วเอามือตบกำแพงแรงขนาดนั้น เจ็บไหมวะน่ะ...


ลืมเธอไปเถอะมันพูดพร้อมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ขอร้อง


มีเหตุผลอะไรที่มากกว่านี้ปะ


“…”


คนถูกถามกลืนกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ ลมหายใจดังถี่ต่อเนื่อง มันดูเหมือนหงุดหงิดจริงๆ แต่ไม่ต่างอะไรกับผมที่หงุดหงิดไม่แพ้มัน คือมึงไม่ใช่เจ้าข้าวเจ้าของตัวกูไง แล้วมึงมาดึงกูออกจากบทสนทนาแบบนั้น สิ่งที่กูควรลบล้างความคิดพิมพ์เรื่องที่กูเป็นเกย์แม่งก็ไม่หมดไปสักที


ไม่มีใช่มะ กูจะได้…”


เราชอบนายแค่นี้เป็นเหตุผลสำหรับนายได้ไหม







ต่อยมันสิไอ้มาร์ช


ผมสั่งการให้มือไปแต่ใจกลับยื้อไม่ให้ผมทำแบบนั้น ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะประคับประคองสีหน้าให้ไม่แตกตื่นหรือโวยวายจนคนหน้าคณะแตกตื่นกระหอบกระหื่นวิ่งมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น


ไอ้คิวมองผมนิ่ง มันกลับไปยืนตัวตรงเผชิญหน้าเหมือนรอผมตอบอะไรบางอย่าง


เกลียดมันมากแค่ไหน แต่พอเอาเข้าจริงกลับทำอะไรมันไม่ได้เลย


อืมผมพยักหน้าเม้มปากแน่น ต้องหนีออกจากจุดนี้ แต่เท้าไม่ทำตามสมองอีกแล้ว! โว้ย ไอ้ส้นตีน! “มึงพูดจริงหรือพูดเล่น


“…”


อ่าคงจริงสินะ


ผมพ่นลมออกจากปาก สถานการณ์บีบคั้นอันที่จริงควรด่ามันไปซะ แต่นี่มันเกิดบ้าบออะไรที่ทำให้ผมยืนแข็งทื่อเป็นตอไม้ไม่ต่อร้องต่อเถียงมันไปซะที


ถ้านายยังรอความหวังจากผู้หญิงคนนั้น เราว่านายเลิกรอเถอะเธอไม่ได้รักนายจริง


กูไม่ได้รอ กูเลิกรอไปนานแล้ว


ผมพูดด้วยสีหน้าที่อยากจะเถียงมันเต็มทน ทำไงได้วะ แม้ไอ้นี่จะเป็นต้นเหตุที่ทำให้ผมกับพิมพ์เลิกกัน แต่ผมกับต้องมาจมปลักกับมันแล้วพยายามลืมเรื่องในอดีตของผมกับพิมพ์


เอ้า อยู่นี่นี่เอง คิวไปให้ประชาสัมพันธ์กับถ่ายวีทีอาร์หน่อย เห็นทีมงานบอกยังอัดไม่ครบ


เสียงผู้ชายนามว่ากิตเอ่ยขัดสถานการณ์อึดอัดใจนี่ขึ้น ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก หัวใจของผมเต้นไม่เป็นจังหวะ ท้องเกิดอาการมวนจนรู้สึกโหว่งๆ ตอนที่ได้ยินมันเอ่ยประโยคเมื่อกี้ทำผมชาไปทั้งหน้าและร่างกาย อาการบ้าๆ นี่มันเกิดขึ้นเมื่อตอนผมได้จูบกับพิมพ์ครั้งแรก แต่นี่เพียงแค่ลมปากของคนที่ผมไม่ชอบขี้หน้า ทำไมมันถึงมาเกิดอะไรแบบนี้ได้วะ


ไอ้คิวจัดการยัดเสื้อใส่กางเกง ผูกเนคไทให้เรียบร้อย พี่กิตยืนมองเราสองคนด้วยแววตาสงสัยอ่อน ไม่ได้มาทำอกุศลอะไรกันเว้ยพี่ ทำไมทำหน้างั้นวะ


จะไปถ่ายรูปเราไหมไอ้คิวหันมาถาม ผมได้แต่พยักหน้าไม่กล้าสบตามัน


กูกลายเป็นผู้ชายหน่อมแน้มไปเลยแม่ง...


นี่มันทำสงครามประสาทกับผมด้วยวิธีไหนกันนะ นี่ถ้าผมส่งกองทัพไปแล้วแม่ทัพแบบผมเป็นแบบนี้คงตายราบคาบไม่เหลือชิ้นดีแน่ๆ


ผมเดินตามพี่กิตและไอ้คิวมาจนถึงป้ายประชาสัมพันธ์สำหรับไว้อัดวิดีโอเชิญชวนน้องๆ มาต่อคณะมนุษยศาสตร์ในแต่ละสาขาต่างๆ ผมยืนตรงจุดที่สโมฯ และทีมงานสตาฟยืนอยู่ ก่อนที่ไอ้คิวจะไปยืนข้างพี่เฟรมและถ่ายรูปจากเหล่าบรรดาน้องๆ ที่มายืนรอเพื่อหวังกรี๊ดกร๊าดพวกเขาเป็นทุนเดิม


อยากให้น้องคิวช่วยฝากถึงน้องๆ ที่จะมาเรียนต่อที่คณะในวิทยาลัยแห่งนี้หน่อยครับ


รอยยิ้มและคำถามจากพี่เฟรมเดือนนิเทศฯ ยื่นไมค์ถามไอ้คิวที่ยิ้มให้ทุกกล้องพอเป็นพิธี ผมที่จะยกกล้องขึ้นถ่ายก็ต้องหยุดห้วงเวลาทุกอย่างเมื่อจู่ๆ เสียงไอ้คิวที่บอกเหตุผลผมเมื่อกี้มันดังกึกก้องอยู่ในหูผมไม่หายไปสักที


เหมือนกูโดนเล่นของจากเขมร…T^T


อยากให้คนที่ตั้งใจสอบเข้าคณะนี้ไม่ว่าจะสาขานิเทศศาสตร์ ประวัติศาสตร์ จิตวิทยา เอกอังกฤษ เอกไทย หรือจะเศรษฐศาสตร์สาขาเดียวกับพี่…”


กรี๊ดดดดดดด หนูจะต่อเศรษฐศาสตร์!!!”


ติวเลขให้หนูหน่อยค่า


ไอเลิฟอีค่อน วู้ๆๆๆๆ


เสียงกรี๊ด ปลุกผมออกจากภวังค์และด้วยความตกใจมือผมถึงกับลั่นถ่ายภาพไปเองอัตโนมัติ


อยากให้น้องๆ ตั้งใจสะสมเกรดกับคะแนนสอบไว้ดีๆ เพื่อจะได้เข้าที่นี่ได้ง่ายๆไอ้คิวว่าโดยไม่ต้องใช้สคริปอะไรเพราะความหัวไวที่มีมาเป็นทุนเดิม คณะไหนไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าเรารักและชอบสิ่งนั้นแค่ไหน ไม่ใช่ว่าเรียนเพราะเรียนตามเพื่อน ตามคนที่ชอบ หรือเรียนคณะนั้นเอกนั้นเพราะไม่อยากเจอคนที่ไม่ชอบ


“…”


เสียงเงียบเฉียบพร้อมสายตาที่มองมาที่ผม เหมือนมันกำลังจิกกัดผมเบาๆ อะไรของมึงอะ เป็นไบโพล่าเหรอ


เหมือนคนที่พี่รู้จัก เขาตั้งใจอยากสอบเข้าเศรษฐศาสตร์มาตลอดแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับเลือกเข้าจิตวิทยาเพียงเพราะคนที่เขาไม่ชอบเรียนอยู่เอกเศรษฐศาสตร์…” นั่นล่ะครับ ชีวิตผมกับมัน… “ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนเชื่อคนง่าย หัวอ่อนและตามคนไม่ทัน ทำไมเขาถึงไปเลือกเอกแบบนั้นกัน…”


“…”


แต่ใช่ว่าเขาจะเรียนไม่จบนะ ตอนนี้เขาแฮปปี้กับเอกเขาดี แต่เขาคงไม่มีความสุขกับรายวิชาที่เขาเรียนหรอกผมรู้ เพราะผมคือคนที่รู้อะไรหลายๆ อย่างมากกว่าตัวเขา


อ่ะ เอ่อน้องคิว


พี่เฟรมรีบเบรกไอ้คิวไว้เพียงเท่านั้นก่อนที่มันจะนอกเรื่องไปมากกว่านี้ ผมกดชัตเตอร์มั่วซั่วไปหมด ไม่สนว่าจะโฟกัสหรือไม่โฟกัส แต่แบบนี้ผมเริ่มทำตัวที่จะเจอหน้ามันยากกว่าเดิมแล้ว ทำไงดี


แล้วกูมาเป็นรูมเมทมันอีก โอ้ยยยยหนออออ


ครับไอ้คิวตอบไปหัวเราะไป เมื่อพี่เฟรมตบบ่าไอ้คิวเบาๆ


ไหนๆ ก็มาถึงจุดนี้แล้ว อยากบอกอะไรแฟนๆ ที่ยืนเป็นกำลังใจในตอนนี้ไหม


พี่เฟรมว่ากล่าว เสียงกรี๊ดแฟนคลับดังต่อเนื่อง บวกแอทแทคพี่เฟรมไปอีกนี่ยิ่งกระหึ่มไปยกใหญ่ ผมหันไปมองแฟนพี่เฟรมที่เป็นผู้ชายตัวสูงกว่าผมมากๆ กำลังก้มหน้าก้มตากดมือถือไม่สนใจว่าผัวตัวเองโซฮอตมากแค่ไหน นี่มันโลกอะไร ทำไมคนหล่อถึงเป็นผัวเมียกันได้ โดยทุกคนเห็นเป็นเรื่องปกติ


แล้วที่ไอ้คิวบอกชอบผมนี่มันปกติไหมวะ


ผมฝากผลงานการแสดงที่ผมแอบไปแคสมาหน่อยนะครับ เป็นซีรี่ย์ที่ทุกคนคาดหวังกับตัวละครไว้มาก ผมสัญญากับใจเลยครับว่าผมจะทำให้ดีที่สุด


รอยยิ้มจริงใจของไอ้คิวทำเอาผมไม่กล้าละสายตา จริงๆ มันไม่ได้เลวร้ายอะไร ผมก็ไม่อคติกับมันนะแต่แค่ผมเป็นคนเชื่อมั่นในอดีตเท่านั้น


ผมผิดเหรอที่ผมโกรธมันในเรื่องที่ทำผมเสียใจไว้มาก


สรุปแล้วเราสองคนเป็นแฟนกัน


เสียงผู้ชายข้างๆ เอาผมสะดุ้งตกใจ พี่กิตที่สูงหล่อขาวหุ่นยาวยืนพิงเสาข้างๆ ที่ผมยืนอยู่ เขาเหล่สายตาเจ้าเหล่มองผมอย่างคาดคั้นคำตอบ


ใครรับเชิญมึงมาแดกซีนฉากนี้วะพี่!


คะ ครับคือไรอะ


เรากับไอ้คิวน่ะ กุ๊กกิ๊กกันเหรอ


เฮ้ย เปล่านะพี่ ผมกับมันไม่ถูกกันจะตาย


พี่ก็เคยเป็นแบบแกมาร์ช พี่กับไอ้ภัทรก็ไม่ถูกกันแรกๆ แบบนี้แหละ


ไอ้ภัทรที่ว่า คือว่าที่เมียของพี่แกที่เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาใสซื่อ น่ารักและตัวเล็กที่สุดในนิเทศ ผมเคยคิดด้วยว่าถ้าเอาไอ้เกมส์กับภัทรมายืนคู่กันคงเหมือนชายสองคนในร่างทอมแน่ๆ


มันไม่เหมือนกันพี่ผมพูดเพื่อเถียงแต่ก็ได้แต่เสียงหัวเราะในลำคอของพี่กิตมา


ชงกูจัง ชงจนกูจะกลมกล่อมใส่น้ำแข็งแดกเอื้อกๆ ได้แล้วมะ


วันนี้ต้องขอบคุณน้องคิวมากนะครับที่ให้เกียรติมาเป็นแบบให้กับคณะเรา เอ้าขอเสียงกรี๊ดติ่งน้องคิวหน่อยเร็ววววว


เกร๊ดดดดดดดดดดด พี่คิวแฮนด์ซั่มบอยยยยย


คิวอปป้า ซารางเฮ” / ทำท่าหัวใจกันเป็นขบวน


สิ้นสุดการให้สัมภาษณ์และประชาสัมพันธ์ ไอ้คิวก็รีบปลีกตัวพุ่งมาหาผมในทันที มือที่ถือกล้องค้างนิ่ง ตาผมมองมันไม่กระพริบ อาจเป็นเพราะยังไม่ชินกับสถานการณ์ก่ำกึ่งอะไรแบบนี้มั้ง


กลับกันเถอะ


ไอ้คิวยิ้มขึ้นนิดๆ ผมยกกล้องขึ้นถ่ายมันช้าๆ เพราะไม่รู้ว่าผมควรเก็บช็อตนี้เอาไว้หรือไม่ แต่มันทำผมค้างไปจริงๆ นะ


"ขอถ่าย..."


"วางกล้องลงแล้วเอามือมา"


ผมมองมือของมันที่ยื่นมาเหมือนรอให้ผมจับมัน ผมบีบกล้องในมือแน่น ระหว่างจับกล้องกับจับมือมัน...


ผมขอเลือกจับ...


พี่คิวขอถ่ายรูปหน่อยค่ะ


เหล่าบรรดาผู้หญิงมากหน้าหลายตาเบียดเข้ามาแทรกหน้าผม และไอ้คิวก็ถูกบังมิดไปในพริบตา ผมเป็นอะไรของผมวะ เหมือนตัวเองกลายเป็นคนแพ้เวลาเห็นหน้ามันไปแล้ว กับอีแค่ประโยคที่มันเอามาดักคอผมแค่นั้น


มึงอย่าไปคิดจริงจังสิมาร์ช ไหนมึงชอบผู้หญิงไง!


ไอ้มาร์ช


“…”


ไอ้มาร์ช


“…”


“ไอ้ห่ามาร์ช!!!”


กูชอบผู้หญิงไอ้สัด!”


อ่าไรวะ


ผมที่เผลอหันไปตะคอกคนที่มาสะกิดก็ถึงกับเบรกตัวเองเอาไว้ ไอ้นิวทำหน้าเหลอหลาเมื่อเห็นว่าผมตะคอกมันอย่างไม่มีสาเหตุ


โทษๆ กูเผลอคิดอะไรเพลินไปหน่อยผมยกมือตบหน้าผากตัวเองเพื่อเรียกสติ พอแอบหันไปมองฝูงชนที่ล้อมไอ้คิวก็ไม่มีวี่แววว่าเหล่าติ่งจะหยุดถ่ายรูปกัน ผมจึงปลีกตัวออกมาด้านนอกพื้นที่โล่งพร้อมดึงไอ้นิวออกมาคุยด้วยแทน มึงมาทำอะไรที่คณะวะ


เอาบทมาให้มึงไง กูเขียนเสร็จแหละ เห็นว่าวันนี้ไอ้คิวมีถ่ายงานที่นี่เลยคิดว่ามึงน่าจะตามติดมันมาด้วย คนเยอะชะมัดสัด ร้อน


พอเห็นมันปาดเหงื่อที่ไหลอาบแก้ม ผมรู้สึกว่าไม่น่าเช็ดให้เท่าไอ้คิวเลยวะ ไหนลองเอาหลังมือปาดเหงื่อไอ้นิวหน่อยสิ


“…”


ทำเหี้ยไรเนี่ย


ไอ้นิวถอยหลังผงะหงันเมื่อผมยื่นมือไปหวังจะปาดเหงื่อให้มัน เอ้าไอ้เหี้ย นี่ช่วยนะ กูไม่เคยทำความดีให้มึงเลยนะเว้ยไอ้เพื่อนเลว


ปาดเหงื่อให้มึงไง


ไอ้เชี่ย ขนลุกมาก เป็นผู้ชายด้วยกันมาปาดให้กันมึงบ้าเปล่า


ไอ้นิวทำท่าสะดีดสะดิ้งกอดตัวเองแน่นประหนึ่งว่าห่วงเนื้อห่วงตัว


กูก็ไม่ได้อยากปาดให้มึงเลยไอ้หน้าแหย้ มือกูอาจจะติดวัณโรคก็ได้ เส็งเค็ง!


ถ้าคนที่มึงชอบมาทำแบบนี้ให้มึงจะทำไงผมถามออกไปด้วยความอยากรู้


ไอ้นิวเบิกตากว้างดูตกใจในคำถามของผมจริงจัง


มึงชอบกูเหรอ โอ้ม่ายก๊อดดดดดดดดดด =[]=”


อิดอก แอคติ้งเริศสมกับเป็นลูกศิษย์ฉลอง ภักดีวิจิตร


กูสมมติ


ก็จะยืนนิ่งๆ ให้เช็ด ทำไม มึงทำกับกูเมื่อกี้เพราะคิดว่ากูชอบมึงหรือไง หลงอะไรในตัวกูอะ หรือตอนที่ไปเข้าค่ายธรรมมะมึงเห็นนิวน้อยกูแล้วอยากสัมผัส หืม มึงมันร้าย


นิวผมเรียกเพื่อนตัวเองด้วยน้ำเสียงเบาๆ คนถูกเรียกยื่นหน้ามาใกล้ๆ อ่านปากกูนะ…”


“…”


“คะรวย


ผมผลักหน้าผากมันออกไปอย่างหมั่นไส้ มันหัวเราะนิดๆ ก่อนจะยื่นสมุดจดบทมาให้ ผมรีบเอาใส่กระเป๋าไว้ค่อยอ่านคืนนี้แล้วจัดการถ่ายวันพรุ่งนี้เลย


แล้วนี่รอไอ้คิวเหรอ จะไปไหนกันปะ ไอ้นิวว่าพลางชะเง้อมองกลุ่มผู้หญิงมากหน้าหลายตา เกิดมาหน้าดีนี่มีผู้หญิงล้อมขนาดนี้เลยเหรอวะ อิจฉา


กูไม่ได้ไปไหนอะ กะว่าคงถ่ายรูปมันให้จบๆ ไป กูไม่อยากเป็นรูมเมทมันแล้ว


ผมพูดด้วยสีหน้าที่ยังคงกลั้นเก็บอาการเหล่านั้นไว้ พอนึกถึงช่วงนั้นหน้าผมก็วาบร้อนชาขึ้นในทันที


หน้าแดงจังวะ ร้อนเหรอ


คนด้านข้างดูสงสัยหรือขี้เสือกอันนี้ไม่สามารถระบุได้


กูป่วยนิดๆผมโกหกมันไป ไอ้นิวเบะปากพยักหน้าเหมือนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แล้วมึงถามทำไมอะ จะชวนกูไปไหนเปล่า


จะชวนไปแดกเหล้าเคล้าบรรยากาศยามราตรีที่บางแสนบีชสักตอนทุ่มนึง


มันว่าไม่พอยังหมุนตัวหนึ่งรอบเสมือนว่ามึงอยู่กลางชายหาดยังไงยังงั้น


แดกเหล้าอีกแล้ว นี่ถามจริงไปตรวจตับบ้างไหม กูเห็นเช็คอินร้านเหล้าทุกวัน


นานๆ ทีนะเพื่อน วันไหนวันหยุดก็ไป วันไหนที่มีเรียนเราก็ไม่ไป เราแยกแยะได้


มันพูดพร้อมทำตาปริบๆ ใส่ผม


ไม่ไปอะขี้เกียจ


นี่ไงคนติดผัว


ป๊าป!


มือไปไว้กว่าความคิด ผมรีบตบเข้าที่หลังมันในทันทีที่มันพูดจาหยาบคายออกมา


เออกูไปก็ได้ มารับกูด้วย


เพราะผมไม่ชอบการท้าทายเลยต้องรีบรับปากมันไปในทันที ติดผัวเหี้ยไร แค่นึกก็


ทำไมไม่ขนลุกวะ


เวลาผู้ชายถูกล้อว่าเป็นแฟนกันนี่ ถ้าไม่ชอบขี้หน้าก็ต้องขนลุกหรือไม่ก็ต้องแบบหยะแหยง 


แต่นี่ไม่ผมกลับเฉย


แม่งเป็นบ้าไปแล้วไอ้มาร์ช มึงคงไม่แดกข้าวมันไก่มานานสินะ น่าสงสารตัวเองจัง


ไปไหนกันอะ


อยู่ๆ ไอ้คิวก็ยื่นหน้ามา ผมผงะถอยอัตโนมัติก่อนจะไปยืนข้างๆ ไอ้นิวอย่างกล้าๆ กลัวๆ ไม่ กูจะไม่เข้าใกล้มึง ไม่งั้นหัวใจกูต้องทำงานไม่เป็นจังหวะอีกแน่


ไปร้านเหล้า ไปเปล่าผมที่จะเอามือปิดปากไอ้นิวแต่กลับไม่ทันเสียแล้ว เพราะปากมันไวกว่าแสงอาทิตย์ยามเช้าเสียอีก อ๋อ คนหล่อๆ เป็นถึงเดือนคงไม่กินเหล้าหรอกเนอะ


ใครว่าอะ


มันพูดพร้อมกับยกยิ้มขึ้น ทำเอาผมแปลกใจนิดๆ นี่ดื่มเหล้าด้วยเหรอ


เฮ้ย ถ้าเมาขึ้นมาไม่แบกกลับนะไอ้นิวว่า หน้าตาเหมือนพวกคออ่อนขนาดนี้


ท้าเราเหรอ


อืม


งั้นมาดวลกันสักตั้งไหมละ…”


สายตาร้ายๆ กับเรื่องเหล้าที่ไม่ยอมใครของมันนี่คืออะไรกันวะเพื่อน























ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kim min jae

งั้นมาดวลกันสักตั้งไหมละ…”

-100%-

ว๊ายยยยยยยยย คิวแกหึงแรงมาก
เจ้าข้าวเจ้าของเวอร์ 
ท้าทายอำนาจมืดของคิวเหรอคะ ถ้าลูกชายเมา
แล้วลูกชายจะเผยธาตุแท้ทำไงดี
เดือนคณะที่พูดจาไพเราะเรานายกับทุกคนอาจจะเป็นจิ๊กโก๋ก็ได้นะคะ
เมือ่เหล้าเข้าปาก อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้แค่มีปาปิก้าาาาาาาาาาาา


555555555555555555555555555555555


แอดแฟน กดที่รูปพี่มาร์ชเลย!
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ minjae and v gif

ตามติ่งคิวมาร์ชได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,645 ความคิดเห็น

  1. #6603 ไอแนน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:36
    พี่คิวท้าดวลอะ
    #6,603
    0
  2. #6580 Nebbianuvolaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 08:18
    ตั้งใจจะไปดวลหรือตั้งใจจะไปเฝ้าใครหว่าาาา
    #6,580
    0
  3. #6535 Nada Am (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 15:59
    มาร์ชชช แกควรจะคิดอะไรได้แล้วเว้ยยย
    #6,535
    0
  4. #6154 Miki_milky (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 22:08
    มาร์ชเมื่อไหร่จะรู้ใจตัวเองสักที
    #6,154
    0
  5. #5996 Disk Nara (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 17:15
    ไม่เปลี่ยนแปลง****
    #5,996
    0
  6. #5680 กีกี้ส์ :-*) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 18:30
    พี่คิวเราจะเปิดเผยตัวตนออกมาแล้วใช่มั๊ย? นี่อยากจะบิกมาร์ชว่า หนูขาาา คนทั้งโลกเค้ารู้หมดแล้วค่ะว่าคิวชอบหนูเนี่ยยย
    #5,680
    0
  7. #5451 somtimm2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 14:00
    มีความปาดเหงื่อให้ นี่คิวยังเป็นพระเอกอยู่ใช่ไหมม ฮืออออ
    #5,451
    0
  8. #5172 Som O Usanee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 03:46
    งานหึงก็มาาาาาาา
    #5,172
    0
  9. #4924 sofar_fa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:12
    น้องเด๋อคนนั้นเอาอีกแล้ว เบียดยังไม่พอ ยังมาถีบเก้าอี้ที่มาร์ชยืนอยู่อีก อยากตายรึไงฮะ!! มาตบกับเราม่ะ?? แกมันนางมารร้ายยยย แม่งงงงง ถ้ามาร์ชตกลงมาแล้วกล้องพังใครจะรับผิดชอบ กล้องมันแพงกว่าค่ารักษามาร์ชอีกนะเว่ย!! โอ๊ะ! ผิดๆๆ เราต้องห่วงมาร์ชก่อนสิ เออ ใช่ ถ้ามาร์ชล่วงลงมาหัวฟาดพื้นแกจะรับผิดชอบรึไง นางชะนี! ถ้ามาร์ชเป็นอะไรไปเราจะสาปแช่งแกทางคอมเม้นไม่ต่ำกว่าสิบบรรทัดเลยคอยดู!

    ส่วนแม่นางพิมพ์ดีด เปลี่ยนแฟนกี่คนละฮะ? เธอมันร้ายยยยย เธอทำลายชีวิตพี่คิวของเรา เราขอแช่งให้เธอนก นกๆๆๆ นก! นกเหมือนที่เราเป็นอยู่ตอนนี้อ่ะ เออ แบบนั้นเลย!

    และอีกอย่างนึง พี่เฟรม ในตอนแรกนี่ไม่ได้คิดไร แต่พอนานไป พี่เฟรม พี่เฟรมมีแฟนเป็นผู้ชาย พี่เฟรมมีเพื่อนชื่อพี่กิต พี่กิตมีแฟนชื่อภัทร คือเราต้องถามอีกไหมว่าพี่เฟรมนี่ใคร 5555555 ยกมาทั้งทีมเลยมั้ยล่ะนั่น

    สุดท้าย พระเอกของเรา พี่คิว รู้สึกเหมือนจะเห็นคนหึงจนฟิวส์ขาดอ่ะ 555 แต่อยากให้พี่มาเห็นตอนน้องเด๋อมาประทุษร้ายมาร์ชของเราจังเลย โกรธมันถาวรไปเลยค่ะพี่คิว ลุคพระองพระเอกกับคนแบบนั้นน่ะ ไม่ต้องไปใช้กับมันหรอก เป็นพระเอกแค่ในสายตาคนที่เรารักก็พอ
    ส่วนเรื่องจะไปดื่มเหล้า เราไม่ห่วงใครนะ เราห่วงมาร์ชที่สุด อยู่กะสองคนนี้คงกลายเป็นคนที่คออ่อนสุดไปแน่ๆ
    #4,924
    1
    • #4924-1 เช็ค'บิล(จากตอนที่ 10)
      14 พฤษภาคม 2560 / 18:35
      โอ้ยยยยยยย ตกใจเม้นมากค่ะ555555 นึกว่าโดนด่า5555555555
      ขอบคุณมากๆนะคะะะะะ ที่ชอบบบบ ฮี่ๆ ><
      #4924-1
  10. #4554 SeowooPark (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 16:57
    เกมส์กับพิมพ์นี่ยังไง?
    #4,554
    0
  11. #4544 zaran (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 09:13
    นังน้องแว่นนี้ยังมิเคลียร์ มาเรื่องนางพิมพ์ก่อนค่ะ ว่านางจะขนาดไหนพี่คิวถึงยี้นางขนาดเน้ มาร์ช ตื่นลูกลืมตาแล้วใจต้องเปิดบ้างนะคะคนดี พี่คิวคนนี้รออยู่
    #4,544
    0
  12. #4294 yuan-yanyan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:22
    นังแว่นนั้นใช่คนที่คิวเผยด้านมืด?ไส่ใช่ปะ? นี้จองล้างจองผชานสินะ
    #4,294
    1
  13. #4282 parichatoomint (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 13:59
    โลเคชั่นม.บูรพาใช่ไหมเนี่ย 555 โรงเตี๊ยม บางแสนบีท ตึกมนุษย์ สนุกมากเลยค่ะชอบ
    #4,282
    0
  14. #3899 AomAm... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 16:22
    ตอนแรกก็สงสัยเรื่องชื่ออิพี่เฟรมยุ พออ่านไปเจอแฟนอิพี่เฟรมมันมัวแต่เล่นโทสับนี่ชัดเรยอิพีชชัวร์ๆ ไหนจะพี่กิตอีก โอ้ยยยยคิดถึงพี่เฟรมกับพีชแล้วอ่ะ
    #3,899
    0
  15. #3384 มูตี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 06:17
    ^____^
    #3,384
    0
  16. #3282 mmjmv_i (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 00:53
    ขอแรงหึงเด็ดๆค่ะ เราชอบบบบบบ
    #3,282
    0
  17. #2921 minvvv (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:25
    น่ารักกกกกกกก
    #2,921
    0
  18. #2093 itzmeboombim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:12
    มีความหึงหวง มีความหลุดสารภาพ พูดไปแล้วก็ไก่ตื่นสิคิว
    #2,093
    0
  19. #1858 นักอ่าน. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:07
    คิวววว เอ็นดูวววว
    #1,858
    0
  20. #1696 kanata ryohei (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:54
    เคยไปเก็บขยะที่หาดแล้วเจออีคอนเขามาบูมทะเลกันน่ารักเชียว5555
    #1,696
    0
  21. #1689 เมเดอะฟัคบีวิทยู (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:27
    เอาละจุ้ยยยย
    #1,689
    0
  22. #1677 gamm. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:40
    ว้ายยยย คนหึง คนขี้หึง คือเขิน เขินมาก อ่านตอนนี้แล้วแบบ แงงงง อยากได้ หนูอยากได้แบบนี้ แงๆๆๆ ชอบบบ ชอบคิวอ่ะ เอาอีก หยอดอีก หึงอีก แสดงออกอีกกก นี่คือพี่คิวเขารุกได้เต็มที่เลยนะ เพราะมาร์ชนังไม่ปฏิเสธอะ งุ้ยยย จะเตรียมรับความเมาตอนหน้าาา
    #1,677
    1
    • #1677-1 Fuangidline(จากตอนที่ 10)
      10 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:09
      ชอบเม้นนี้555
      #1677-1
  23. #1674 เคเฮชเย็นเย็น (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:41
    ไปดวลกันทำไมมม
    #1,674
    0
  24. #1672 01234arzzz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:34
    อยากเห็นตอนไปกินเหล้าแล้วอะ5555
    #1,672
    0
  25. #1659 taitung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:28
    ติดตามติดๆ มาร์ชค่อยสาระภาพใจตัวเองนะครับ กินได้แต่อย่าคออ่อนเหมือนภัทรนะ เดี๋ยวจะ NC เอิกๆ
    #1,659
    0