[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 9 : ll ผมคบกับบอท ll EP.08 :: น้องพีทเพื่อนน้องภัทร [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 322 ครั้ง
    21 พ.ย. 59



ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.08
กฎของการเล่นบอทข้อที่ 9
'อย่าผูกความเชื่อใจ ไว้กับใครง่ายๆ'









[PEET SAY]


ผมกับพี่ไปกันไม่รอดหรอกครับ


ทำไมอะ เราคบกันไม่ได้เหรอภัทร


พี่ดีเกินไปครับ ผมขอโทษจริงๆ


ขอร้องนะคนตัวสูงโผเข้ากอดทางด้านหลังของไอ้ภัทร อย่าไปจากพี่เลยนะ พี่ขาดเราไม่ได้จริงๆ


เฮ้ยพี่!"


ไอ้ภัทรรีบโวยวายมันรีบผลักพี่กิตออกจากตัวเองด้วยสีหน้าตกใจ


"หืม..."


"มันไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่



พี่ทำอะไรผิดอะ…”


ในบทมันไม่มีฉากกอดนะพี่ พี่มากอดผมทำไมเนี่ย


พี่กิตกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะก้มมองบทในมือเพื่อทบทวน ผมนั่งเท้าคางเข้ากับโต๊ะไม้ยาวมองคนทั้งสองกำลังทบทวนบทหนังสั้นกันอย่างเมามันส์ วันนี้อาจารย์ยกคลาสผมเลยมีเวลามานั่งเฝ้าไอ้ภัทรที่ใต้ตึกน่ะ


ผมแอบขำเบาๆ เมื่อไอ้ภัทรหันมาทำหน้าขยะแขยงใส่พี่กิตพร้อมกับปัดตัวด้วยความรังเกียจก่อนที่มันจะเดินมานั่งข้างผมด้วยสีหน้าเซ็งโลก


ทำไมไม่ซ้อมต่อล่ะมึง พี่เขาอุตส่าห์เป็นคู่ซ้อมให้มึงเลยนะน่ะ


ผมเอ่ยขึ้น มันกระชากขวดน้ำในมือผมไปกระดกยกยกใหญ่ด้วยความกระหาย


ถึงเนื้อถึงตัวกูฉิบหายมันบ่นอุบ แต่พอพี่กิตเดินมานั่งตรงข้ามมันจึงหุบปากมองพี่เขาด้วยสีหน้าปกติ


มันมีฉากกอดนะ เราอ่านไม่ครบเหรอพี่กิตยื่นบทละครหน้าหนึ่งยื่นมาให้ไอ้ภัทรดู ฉากที่ภัทรต้องเดินหนีแต่นางเอกไม่ให้ไป นี่ไง


ไอ้ภัทรอ่านชั่วครู่ มันอึกอักเล็กน้อย สรุปคนที่เป็นฝ่ายผิดก็คือมันนั่นแหละ


ไอ้ห่า แล้วไปว่าพี่เขา ตัวเองดูไม่ถี่ถ้วนเอง


ผมสับสนกับบทเก่าไง พี่เล่นเปลี่ยนทุกวันขนาดนี้ ใครจะไปจำไหว


พี่ผิดเหรอ...


คนตรงหน้ายู่ปากอย่างไม่พอใจ พี่กิตนี่ดูสุภาพสมคำล่ำลือจริงๆ นะ คำว่ากูมึงนี่แทบไม่ได้ยินออกจากปากเขาเลยยกเว้นเวลาพี่เขาคุยกับพี่เฟรมนั่นแหละ


ดูสุภาพกว่าใครบางคนเยอะ -_-


เออไอ้พีท แล้วพี่เฟรมเขานัดซ้อมบทมึงตอนไหนอะ เห็นบอกว่าพี่เขาติดต่อมาให้ช่วยเล่นหนังสั้นแล้วนิ


ไอ้ภัทรหันมาสนใจผมอีกครั้งหลังจากที่ผมนั่งเงียบดูทั้งสองคนเถียงกันมาสักพัก ผมยิ้มแหย เพราะก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารายนั้นจะให้ผมรับบทอะไร ซ้อมที่ไหน เล่นเป็นใคร ตอนไหนก็ไม่พูด -_-


สงสัยตายยาก พูดถึงก็มาเลย


พี่กิตเอ่ยขัดก่อนจะชายตามองไปข้างหลังผม นั่นจึงทำให้เรามองตามอย่างเลี่ยงไม่ได้


พี่เฟรมใส่เสื้อโปโลสีม่วงของคณะคู่กับกางเกงขาสามส่วนคล้ายกางเกงม.ปลายสีดำ เขาเดินมากับผู้หญิงตัวเล็กอีกคน ผมละความสนใจจากเขาแล้วมานั่งเล่นทวิตแอคเคาน์หลักตัวเองตามปกติ


มึงมานานยังวะพี่เฟรมเอ่ยทักพี่กิตก่อนจะดึงตัวไอ้ภัทรออกจากที่นั่งด้านข้างผม เขานั่งลงก่อนจะส่งยิ้มให้ทุกคนบนโต๊ะเป็นมารยาท (มารยาททรามน่ะสิ) ไอ้ภัทรมองพี่เฟรมด้วยอาการเหวอแต่ก็จำยอมไปนั่งข้างพี่กิตอย่างว่าง่าย อ้าว น้องพีท


คนด้านข้างทำหน้าทำตาตื่นเต้นที่เจอผม ทั้งที่เขาก็เห็นผมนั่งอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรกแล้วปะวะ


ไหนบทหนังของผมอะพี่ผมแบมือขอ


กูเปลี่ยนใจแล้วอะ กูไม่เอามึงแสดงแหละ


อ้าว


แต่มาช่วยกองถ่ายก็พอ


พี่ผมไม่ว่างขนาดนั้นหรอกนะ


ผมเถียงขึ้น ผู้หญิงที่นั่งด้านข้างอีกฝั่งของพี่เฟรมชะเง้อหน้ามายิ้มให้ ผมจึงลดความโมโหตัวเองลงและยิ้มกลับให้เธออย่างงงๆ


ถ้าเดาไม่ผิดนี่ก็เป็นพี่ปีสามนี่หว่า


มาช่วยกูแปปเดียวเองไม่กี่วันหรอก


แล้วไหนตอนแรกพี่จะให้ผมเล่น ไหงมาเปลี่ยนผมเป็นเบ๊ตามเดิมอะ


ไอ้เอมมันหานักแสดงมาครบแล้ว มึงเลยไม่ต้องเล่นไง


พี่เฟรมหันไปชี้ผู้หญิงด้านข้าง เธอยกยิ้มให้ผมอย่างเป็นมิตรอยู่เป็นระยะๆ


มาช่วยกองถ่ายพี่หน่อยนะน้องพีท พวกพี่มีคนนิดเดียวเองอะ


เสียงเล็กๆ บวกกับใบหน้าสวยๆ ทำเอาผมถึงกับไปต่อไม่ถูก นี่เล่นเอารุ่นพี่ผู้หญิงมาช่วยไซโคกันเลยเหรอวะ


แล้วแบบนี้ใครเขาจะไปกล้าปฏิเสธจริงมะ -*-


แต่งานผมเยอะมากเลยอะพี่ผมอ้าง จริงๆ ไม่ใช่อ้างหรอก งานเยอะน่ะเยอะจริงแต่บางทีมันก็ไม่ได้ถึงขนาดว่ามีงานต้องส่งติดกันเป็นวันๆ อะไรแบบนั้น ผมออกกองกับพวกพี่ไม่ได้ทั้งวันหรอกครับ


พี่ออกตอนเย็นไม่ถึงสองชั่วโมงหรอกพี่เอมเอ่ย


แต่…”


พี่มีค่าจ้างนะอยู่ๆ เธอก็ยื่นข้อเสนอให้ ไอ้ภัทรยักคิ้วเป็นเชิงให้ผมตอบตกลงไปเถอะ ถึงมันจะไม่มากแต่ก็สามารถกินชาบูได้สิบมื้อเลยนะ ฮ่าๆ


เอาไง นี่ไม่ได้ใช้ฟรีนะเว้ยพี่เฟรมเอื้อมมือมาจับหัวผมอีกครั้ง ผมทำหน้าคิดหนักแต่อยู่ๆ พี่เฟรมกลับกดหัวผมลงจนผมต้องผงกหัวพยักหน้าอัตโนมัติ “นั่น พยักหน้าแล้วแปลว่าตกลงล่ะ


พี่เฟรมชักมือออกก่อนจะหันไปพูดกับพี่เอมแบบคิดเองเออเอง


เฮ้ยเดี๋ยว! เมื่อกี้มึงกดหัวกูลงเองนะ ไม่ได้ตอบตกลงสักหน่อย TT


มึงดูน้องทำหน้า ไปแกล้งเขาพี่เอมตีพี่เฟรมเบาๆ พี่กิตส่ายหน้าเอือม


ทำหน้าดีๆ ยิ้มกว้างๆ เหมือนอยากทำงานร่วมกับพวกพี่หน่อยดิ


พี่เฟรมหันมาดึงแก้มผมยืดออกเพื่อให้ผมยิ้ม เป็นจังหวะเดียวกับตอนที่ผมดันเผลอช้อนสายตามองตาพี่เฟรมพอดิบพอดี พี่เฟรมชะงักไปสักพัก มือที่ดึงอยู่รีบเอาออกโดยทันที


บรรยากาศพาเงียบโดยบังเอิญ ผมกับพี่เฟรมทำเหมือนว่าเมื่อกี้เราไม่ได้เล่นอะไรกัน ทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น คนร่วมโต๊ะต่างมองเราด้วยสีหน้าสงสัย


ไปแกล้งน้องเขา ดูดิน้องเขากลัวมึงแล้วมั้งพี่เอมเปลี่ยนประเด็นเพื่อทำลายความเงียบของเราทั้งสอง ไอ้ภัทรมองผมสลับกับมองพี่เฟรมอย่างต้องการที่จะเสือกในเรื่องนี้


งั้นกูขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ


พี่เฟรมลุกขึ้น เขาหันมามองผมแค่แว๊บเดียวเท่านั้นก่อนจะหันไปชวนพี่กิตให้ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนด้วยอีกคน พอทั้งสองลุกออกไปจากจุดนี้พี่เอมที่นั่งยิ้มอยู่ รีบเขยิบเข้าหานั่งใกล้ผม ส่วนไอ้ภัทรก็ก้มหน้าก้มตาอ่านบทหนังของมันอย่างตั้งอกตั้งใจไม่ได้ถามซักไซ้อะไร


เราสนิทกับเฟรมมันมากเลยเหรอพี่เอมถามขึ้น เธอเท้าคางถามผมด้วยหน้าตาใสซื่อดูน่ารัก 


อ๋อ ไม่อ่ะครับ พี่เขาแค่ให้ผมช่วยงานนิดหน่อยก็เลยได้มาคุยกัน


ผมตอบตามความจริง พี่เอมพยักหน้าด้วยรอยยิ้มเหมือนมีอะไรแฝงอยู่


เห็นมันพูดเรื่องเรากับพี่บ่อยๆ อะ พี่นึกว่าเป็นอะไรกันซะอีก


ไม่ครับพี่ผมดีดตัวนั่งหลังตรงโบกมือรัว ไอ้ภัทรถึงกับสะดุ้งเงยหน้ามองผมมาติดๆ เราไม่ได้เป็นอะไรกันหรอกครับ…”


น้ำเสียงผมเบาลง ผมหลุบตาไม่กล้ามองหน้าพี่เอมเลยแหะ


พี่ยังไม่ว่าอะไรเลย รนไปได้ ฮ่าๆ พี่เอมพูดพลางหัวเราะ ผมที่ทำอะไรไม่ถูกจึงเลือกที่จะปลดล็อกหน้าจอมือถือเพื่อดูเวลา เราชอบนักร้องผู้หญิงคนนี้ด้วยเหรอ


เสียงตื่นเต้นของพี่เอมเอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาดันชำเลืองเห็นวอลเปเปอร์หน้าจอผมเข้าพอดี ทำเอาไอ้ภัทรหยุดอ่านบทและหันมาสนใจผม


มันชอบเกาหลีอะพี่ วันๆ รีทวิตแต่นักร้องผู้หญิงคนนี้แหละ


ผมถลึงตาให้ไอ้ภัทรหยุดพูด รูปหน้าจอผมมันเป็นรูปคนเดียวกับที่ผมใช้ขึ้นดิสเล่นบอทน้องพาย ผมลืมไปเลยว่าสายตาผู้หญิงที่มีความไหวพริบกว่าผู้ชายถึงสามเท่า


เฮ้ยผู้ชายชอบเกาหลีน่ารักนะ พี่ก็ชอบพี่เอมเริ่มเปิดประเด็นความเป็นติ่งในตัวเองขึ้นมา อย่าว่าแต่พีทรีทวิตเลย พี่นี่เปิดบอทมาเพื่อตามข่าวเลยจ้า เรารู้จักบอทใช่ปะ เล่นทวิตนี่ต้องรู้สิ


อ่าก็พอเห็นมาบ้างครับ…” ผมตอบเสียงค่อยหวังว่าคงไม่ใช่คนในฟอลโล่ของผมนะ


ถ้าโลกกลมขนาดนี้มึงเลิกเกิดเป็นโลกแล้วไปเป็นลูกนิมิตเหอะสัด


แต่ตอนนี้พี่ไม่ค่อยเล่นแล้วล่ะ…”


น้ำเสียงพี่เอมเปลี่ยนผันเป็นโหมดดราม่าเฉย เหมือนมีเสียงดนตรีซึ้งๆ ประกอบเลยแหะ


ทำไมเหรอพี่ เบื่อเหรอ


เรื่องแบบนี้มันเบื่อกันไม่ได้หรอกพีท พี่ดันเผลอทำตัวเองอะในตอนนี้ไอ้ภัทรและผมต่างหันมานั่งฟังพี่เอมอย่างสนใจ 


"เล่าให้พวกผมฟังทีดิพี่" ไอ้ภัทรมึงต่อมเสือกทำงานเลยนะ -_-



พี่เคยคบกับบอทบอทหนึ่ง เขาเป็นผู้หญิง พี่ก็เป็นผู้หญิง พี่ชอบเขาน่ะเลยขอคบบอทไปก่อน พี่คิดมาตลอดว่าถ้าเราคบกันแบบนี้วันข้างหน้าค่อยพัฒนาไปคบกับนอกบอทอีกทีก็ได้ และเราก็รักกันผ่านบอทมาเกือบสองเดือน แต่แล้วทุกอย่างก็จบ…”


ทำไมอะพี่…” ผมถามขึ้น


ความเสือกผมก็พอๆ กับไอ้ภัทรแหละครับ...


เรารักกันผ่านบอทได้ แต่ยังไงแล้วเราก็สู้คนในชีวิตจริงเขาไม่ได้หรอกสุดท้ายแฟนพี่ที่คบกันในบอทเขาก็ไปคบผู้ชายที่เป็นคนในคณะของเขาเศร้ามะ


“…”


ผมไม่พูดอะไร ได้แต่กลืนน้ำลายลงคอช้าๆ


เฮ้ย ทำไมเงียบ ฮ่าๆ


เสียใจด้วยนะพี่ผมพูดออกไปเสียงเรียบ


ช่างมันเถอะ เดี๋ยวนี้พี่เล่นทวิตเอาไว้แชร์ข่าวอย่างเดียวแหละ นั่งหวีดผู้ในทวิตดีกว่า ไม่อยากผูกใจไว้กับใครแล้วอ่ะ เจ็บ


ผมพยักหน้าก่อนจะส่งยิ้มให้ในความเข้มแข็งของผู้หญิงคนนี้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าชีวิตในบอทผมวันข้างหน้าจะเจอกับอะไร และคนที่ผมคุยอยู่ด้วยประจำอย่างพี่เฟรม ถ้าเขารู้ว่าน้องพายเป็นผม จุดจบจะเป็นยังไงเหรอ


เป็นแบบพี่เอมไหม


ไม่นานนักสองคนที่หายไปในห้องน้ำก็กลับมา นี่หายไปขี้ด้วยกันมาหรือไง นานสัดขนาดนี้ -_-


พี่เฟรมเดินมาแยกผมและพี่เอมออกจากกันอีกครั้งก่อนจะนั่งลงที่เดิม ทั้งที่ที่นั่งก็มีว่างเยอะแยะนะ จำเป็นต้องมาเบียดคั่นกลางคนอื่นปะวะ ขวางโลกฉิบหายผู้ชายคนนี้


 พี่เฟรมหันมายกยิ้มให้ผมอย่างกวนประสาทตามแบบฉบับของเขา ก่อนที่พี่แกจะยกมือถือขึ้นมาเล่นทวิตเตอร์เหมือนปกติ ดีนะที่ในตอนนี้ผมอยู่ในแอคเคาน์หลักตัวเอง ถ้าเกิดพี่เฟรมพิเรนทร์ทักบอทน้องพายมาแล้วมันดันเด้งแจ้งเตือนขึ้นมานี่


โป๊ะแตกแน่


ขอทวิตหน่อยดิ


พี่เฟรมหันหน้าจอมาตรงหน้าผม ผมชะงักไปนิดๆ พี่เอมชะเง้อมองก่อนจะยิ้มกรุ่มกริ่มแปลกๆ



ผมไม่ได้เล่นพี่ ผมปฏิเสธออกไป ไม่มีทางได้เห็นแอคเคาน์หลักผมหรอก ในนั้นยังกับด้านมืดผม ทุกอย่างที่ระบายลงไปในทวิตแอคหลักนั้น นี่ผมซัดจัดเต็มมาก จะมารู้ไม่ได้เว้ย ผมไม่มีหรอก


โกหก พี่เฟรมรีบตัดบทเหมือนรู้ทัน ผมหันไปส่งซิกให้พี่เอมช่วยผมที พี่เอมรู้ใช่ไหมครับว่าทวิตแอคหลักไม่มีใครอยากให้คนสนิทฟอลน่ะ T_T “ไอ้เอมไม่ต้องช่วยมันเลย


พี่เฟรมพูดดักทางผมเข้าเต็มๆ….



ผมไม่มีแอคเคาน์ทวิตหรอกพี่


มีดิ กูยังฟอลมึงอยู่เลย


ไอ้ภัทร!”


ผมหันไปดุคนฝั่งตรงข้ามที่เสือกเสล่อพูดอะไรออกมาไม่เข้าท่า


ไหนบอกว่าไม่มีน้ำเสียงนิ่งๆ บวกแววตากดดันของพี่เฟรมส่งมายังผม ผมก้มมองมือถือพี่แกอีกครั้ง มันคือแอคที่พี่เขาใช้คุยกับผมในบอทน้องพายนั่นแหละ เอามา


ผมจำไม่ได้ผมปฏิเสธออกไปแบบเบสิค


ผมจำได้นะเสียงไอ้ภัทรโพล่งมาอีกครั้งผมรีบหันขวับไปถลึงตาใส่มันเป็นเชิงให้มันหุบปากไปเสียที


ไม่พูดไม่ตายนะไอ้เพื่อนยาก!


มึง…” ผมทำปากมุบมิบ ขมวดคิ้วเป็นเชิงห้าม


ถ้าจำไม่ผิด…” มึงยังไม่หยุดอีก


อย่า…”


“P-E-E-T-T-I-W-A-T ครับ…”

ไอ้สัดภัทรรรรรรรรรรรร! =[]=!!!





--------------------------

พี่ไปก่อนนะน้องพีทน้องภัทร


หวัดดีครับพี่ กลับดีๆ น้า


ดูแลน้องดีๆ ด้วยนะไอ้เฟรมไอ้กิต


พี่เอมหันไปดุผู้ชายตัวสูงทั้งสองคน ไอ้ภัทรโบกมือหยอยๆ ให้พี่เอมด้วยสีหน้าร่าเริงแจ่มใส หลังจากที่มันและพี่กิตซ้อมบทละครกันเสร็จแล้ว พี่เอมขอตัวกลับก่อนส่วนคนที่เหลือก็มายืนส่งพี่เขาขึ้นรถ ทันทีที่รถเคลื่อนตัวออกไป ผมจึงหันไปกัดฟันใส่ไอ้ภัทรด้วยความแค้นที่มันทำผมไว้เมื่อตอนกลางวัน


เลวจริงๆ เลยมึงเนี่ย


ทำไมมองกูด้วยสายตาแบบนั้นล่ะ


ไอ้ภัทรถามผมขึ้น พี่กิตที่ยืนอยู่ข้างๆ มันก็เลิกคิ้วสงสัยไม่ต่างจากมันซะเท่าไร


มึงยังกล้าถามกูอีกนะ


ห้ามโกรธเพื่อน


ผมหันไปมองคนข้างๆ ด้วยอาการเอือมระอาที่พูดขัดจังหวะเราสองคนอย่างไร้มารยาท ไอ้พี่เฟรมนี่ก็อีกคน พอรู้ว่าไอ้ภัทรมีผลประโยชน์นี่เข้าข้างกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะครับ


พี่ก็อีกคน จะเอาทวิตผมไปทำไมก็ไม่รู้


ทำไม ขอนิดขอหน่อยทำเป็นหวง


มันไม่จำเป็นนี่พี่ มีแค่ไลน์…”


พอๆ ไอ้สองคนนี้ก็ทะเลาะซะเหมือนผัวเมียเลย


พี่กิตรีบแยกผมกับพี่เฟรมออกจากกัน ผมจิ๊ปากอย่างมาสบอารมณ์ ส่วนพี่เฟรมก็เผยอปากทำขมุบขมิบกวนประสาทผมอีก


ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนแล้วกันผมยกมือไหว้พี่ทั้งสองอย่างลวกๆ ตามมาด้วยไอ้ภัทรที่เดินตามมาติดๆ จักรยานมึงจอดไว้ไหน


ผมถามคนที่เดินตามมา สายตามองไปยังลานจอดที่ไม่เห็นวี่แววจักรยานคันโปรดของไอ้ภัทรเลย


มีแต่มอเตอร์ไซค์สีเหลือง ไม่มีจักรยานกลับได้เปล่า


อ่ะ…”


ผมผงะหันหลังขวับทันทีที่ได้ยินเสียงทุ้มของผู้ชายคุ้นเคย อีนี่มันเป็นวิญญาณตามติดหรือไงเนี่ย ทำไมถึงเกาะผมหนึบขนาดนี้ สงสัยต้องไปวัดล้างซวยซะหน่อยมั้ง


เดี๋ยวไปส่ง


พี่เฟรมพูดแค่นั้น ผมชะเง้อมองเพื่อนตัวเองว่ามันหายไหน และผมก็ได้คำตอบเมื่อเห็นว่ามันกำลังยืนโบกมือให้ผมแถมทำหน้าอาลัยอาวรณ์อยู่ข้างๆ พี่กิต


ทิ้งกูอีกแล้วนะไอ้ภัทร!


ผมเดินกลับได้พี่ แค่นี้เองผมปัด


กูมีเรื่องจะคุยด้วย ไม่งั้นกูไม่อาสามาส่งมึงหรอกเปลืองน้ำมัน


ผมหลับตาอดกลั้นพร้อมถอนหายใจออกมาเพื่อเก็บอารมณ์ไม่ให้ตัวเองปรี๊ดแตก


คุยเรื่องอะไรอีกอะ คุยกับผมตรงนี้เลยก็ได้ผมว่า พอชำเลืองมองพี่กิตกับไอ้ภัทร สองคนนั้นก็เดินไปตามทางริมฟุตบาทซึ่งเป็นทางเดียวกับทางไปหอของเพื่อนรักผมเอง


มึงจะทิ้งกูจริงๆ เหรอไอ้ภัทร


กูยังไม่ได้ชำระเรื่องวันนี้กับมึงเลยนะ U_U


อย่าให้ถึงทีกูแก้แค้นนะไอ้ภัทรมึงต้องหลั่งน้ำตาแน่


ไม่เอา ยุงกัด ขึ้นรถเหอะ


พี่เฟรมพูดเพียงแค่นั้น เขาดึงแขนเสื้อผมให้เดินตามไปติดๆ พอเราสองคนมาถึงมอเตอร์ไซค์คันเดิม พี่เฟรมส่งหมวกกันน็อกให้ผมเหมือนประจำ เขาจัดการสตาร์ทเครื่อง ไหนๆ ผมก็ปฏิเสธอะไรไม่ได้แล้วนี่


กลับก็กลับวะ


พี่จะคุยเรื่องอะไรอะ ผมถามในขณะที่รถค่อยๆ เคลื่อนเป็นหอยทาก


อ่านไม่ผิดหรอกครับ หอยทากนี่แหละ นี่ให้ผมเดินกลับยังรู้สึกเร็วกว่าเลย -_-


น้องพาย


เพียงแค่คำสั้นๆ แต่เอาผมจุกไปทั่วทั้งอก ผมคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติสุด


ยังไม่เลิกตามราวีเขาอีกเหรอพี่


เลิกตามไม่ได้เลย กูเสพติดที่จะคุยกับเขา น้ำเสียงดูหื่นกามอะ กลัวแล้ว T_T


แล้วเรื่องน้องพายเกี่ยวอะไรกับผมอีกละ จะให้ผมหาที่เดทให้เหรอ


เปล่าพี่เฟรมพูดออกมาโดยทันที กูอยากรู้ว่าที่เขาคุยกับกูในทุกๆ วัน แถมยังใช้ประโยคน่ารักๆ กับกู นี่เขาคิดอะไรกับกูปะวะ


ผมหยุดความคิดไปนิดนึง โมเม้นท์ใส่ใจในความโรแมนติกนี่พี่เฟรมมีกับเขาด้วยเหรอวะ


แล้วทำไมต้องมาถามผม แม้ว่าผมจะเป็นน้องพายก็ตามที แต่เรื่องแบบนี้ทำไมไม่ทักเมนชั่นไปวะ ถามคนอื่นแบบนี้คนอื่นจะรู้เรื่องด้วยไหมล่ะ เออ!


ผมมองไปข้างทางที่ติดไฟกระพริบคล้ายหิ้งห้อยไว้ตลอดทางถนน ในหัวก็คิดนะว่าที่ผมคุยกับพี่เฟรมในทุกๆ วันนี่ ผมคิดอะไรหรือเปล่า


เขาคุยด้วยมันมีสองแง่นะพี่ผมเอ่ย พี่เฟรมพยักหน้าเหมือนเข้าใจ แง่แรกเขาคงคิดกับพี่ในเชิงคนรัก


แล้วสองอะ


คิดในแง่ของคนไว้แก้เหงา…” ผมพูดออกไปแบบนั้นเพราะผมก็คิดว่าพี่เฟรมคงเหงาที่จะมาคุยกับผมเหมือนกันนั่นแหละ


แอคเคาน์ที่พี่เฟรมเอามาคุยกับน้องพาย มันคือแอคเคาน์หลักของเขา


เขาไม่ได้เล่นบอท แล้วมาคุยกับบอทเพื่ออะไร ผมยังไม่รู้เลย



เขาไม่รู้ตัวตนจริงๆ ของน้องพายเลยด้วยซ้ำว่าเธอเป็นใคร แต่ในตอนนี้เขาอยากเจอน้องพายคนที่เขาวาดฝันไว้ต่างๆ นานา ผมคิดว่าเขาคงไม่ได้วาดความคิดตัวเองเอาไว้ว่าน้องพายต้องเป็นผู้ชายธรรมดา ที่ดูไม่มีอะไรในชีวิตแถมยังเป็นรุ่นน้องที่เขาไว้ใจให้ช่วยเหลือเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับเขาอีก


พี่เฟรมคงไม่ได้คิดว่าน้องพายเป็นแบบนั้นหรอก...


แล้วที่เขาบอกรักกูตลอดนี่เขาไม่คิดจริงๆ เหรอวะ…”


มันก็แค่มารยาทในบอทเท่านั้นแหละพี่


ไม่รู้สิ ผมไม่ใช่น้องพาย


แล้วถ้ามึงเป็นน้องพาย มึงคิดยังไงกับกูวะ


คำถามที่รอคำตอบเงียบๆ จากผมเล่นเอาหัวใจผมวูบจนหายใจติดขัดขึ้นมาทันที อาการชาบริเวณกลางหน้านี่มันอะไรกันวะ เหมือนโดนต่อยเลยว่ะ


ผมคิดแทนน้องพายของพี่ไม่ได้หรอก…” ผมตอบมือบีบมือถือตัวเองแน่น อย่างที่บอก เพราะผมไม่ใช่น้องเขา


แต่กูคิด…” น้ำเสียงพี่เฟรมดูซอฟลงจนแปลกไป ผมไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาเลยว่ะ กลัวว่าคนที่ขี่รถอยู่จะมองผมผ่านกระจกแล้วกำลังเห็นแววตาปิดบังความโกหกของผมในตอนนี้ กูคิดว่าเขาชอบกู


อืม…” ผมเม้มปากแน่น เมื่อไรจะถึงหอกูวะ!


กูหงุดหงิดเวลาเห็นเขาไปคุยกับบอทอื่นอย่างสนิทสนม


“…”


กูชอบไปแกล้งเขาเวลาเขาดราม่าในทวิตเพื่อให้เขาอารมณ์ดี


“…”


เวลากูทำอะไรอยู่ กูก็ถ่ายรูปให้เขาดูตลอด…”


“…”


เขาจะไม่คิดอะไรกับกูจริงๆ เหรอวะ


พี่ส่งผมตรงเซเว่นก็ได้ครับ ผมจะซื้อของเข้าหอพอดี


ผมรีบตัดบทสนทนา ชี้ไปที่เซเว่นทางเข้าหน้าปากซอยหอตัวเองเพื่อเลี่ยงความอึดอัดตัวเอง พี่เฟรมจอดรถทันที ผมถอดหมวกกันน็อกออกและส่งให้เขา


“ถ้ามึงยังให้คำปรึกษากูไม่ได้ ไม่เป็นไร…" พี่เฟรมตีหน้านิ่ง "ไว้วันอื่นก็ได้"


"งั้นผมขอตัวแล้วกัน"


"อือ กลับดีๆ นะ


ครับ


พี่เฟรมพูดเพียงแค่นั้น ผมก้มหน้าไม่ยอมเงยขึ้นมามองเขา ก่อนจะรีบเดินเข้าเซเว่นอย่างไม่รีรอ มือของผมชุ่มไปด้วยเหงื่อเพราะถูกแรงกดดันจนผมรู้สึกตัวเองร้อนรนไปหมด ทำไมเขาต้องมาถามคำถามบ้าๆ แบบนั้นกับผมด้วยวะ


ติ้ง!


เสียงแจ้งเตือนทำเอาผมต้องก้มหน้ามองมือถือตัวเอง การแจ้งเตือนของพี่เฟรมที่เมนชั่นหาบอทน้องพายเด้งขึ้น ผมละสายตามองออกไปจากเซเว่นอย่างอัตโนมัติ พี่เฟรมมองตามผมมา สายตานิ่งนั่นยิ่งทำผมหวั่นใจ


ผมหันกลับมาสนใจสิ่งที่อยู่ในมืออีกครั้ง ทำไมการเข้าทวิตครั้งนี้มันถึงบีบหัวใจตัวเองแปลกๆ วะ


FROM : .เฟรมคนคลู 2016

@PIELUVU เรามาคบกันไหม


ผมสตั้นกับเมนชั่นของพี่เฟรมไปชั่วครู่ก่อนจะเลื่อนดูอีกข้อความที่พี่เขาพิมพ์ตามมาติดๆ


@PIELUVU คบกันแค่ในบอทก็ยังดี






น้องภัทร

อยู่ลับหลังพี่กิต  VS อยู่ต่อหน้าพี่กิต


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ eunwoo gif  ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ eunwoo gif

 "รุ่นพี่ก็รุ่นพี่ดิ กูกลัวที่ไหน"               "ครับ ว่าไงครับพี่"                                                                               


"มาใกล้ๆ ตีนพี่มา"
-พี่กิตปริ้นซ์ออฟนิเทศฯ-











-100%-
หืมมมมมมมมมมมม
มีขอคงขอคบ อิพี่เฟรมนี่ไวไฟเวอร์
อะไรของมัน จะแกล้งน้องให้น้องออกมาบอกว่าตัวเอง
คือน้องพายถูกมะ เลิกแกล้งได้แล้วเว้ยยยยย
PS.บทความอาจจะแจ้งเตือนบ่อยต้องขอโทษด้วยนะคะ
แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ yoonsu gif








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 322 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7602 momomay79 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 23:19
    สงสารน้องทำไมเราร้องไห้ 😭😭😭😭😭
    #7,602
    0
  2. #7594 ????????? (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 01:59

    ไไม่เห็นเหรอว่าน้องเครียดน้องอึดอัด บอกว่าน้องดูง่ายนิ เพื่อนเตือนก็ไม่ฟัง รอบอกความจริงตอนน้องไม่คุยด้วยทั้งในบอททั้งในชีวิตจริงเหรอ หงุดหงิดจนร้องไห้แล้วเนี้ย

    #7,594
    0
  3. #7512 Jibangrin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 02:47
    อุแงงงงง จุกกกกก
    #7,512
    0
  4. #7476 pcy921 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:17
    อ่านแล้วเส้ารู้สึกผิดไปกับพาย
    #7,476
    0
  5. #7438 daisylune (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 14:13
    เนี่ย เหมือนเห็นตัวเอง55555555 อย่าแกลเงน้องสิอิพี่
    #7,438
    0
  6. #7419 dajuras (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 19:20
    เราเคยหน้ามืดตามัวขอคบบอท คนแบบนี้มันมีจริงๆนะเว้ยยยย 55555
    #7,419
    0
  7. #7376 Miki_milky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 22:16
    อย่าแกล้งน้องสิพี่เฟรม
    #7,376
    0
  8. #7250 Shipnielong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 10:34
    เห้อ สงสาร
    #7,250
    0
  9. #7198 CyoungJ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 16:35
    อึนอูน่ารักกกก
    #7,198
    0
  10. #7171 Think_out (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 16:58
    คุยกันเลยไม่ได้หรออ สงสารอ่ะ ฮือ
    #7,171
    0
  11. #7137 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 08:14
    สงสารอ่ะ  แต่ก็สงสารพีทมากกว่า อึดอัดเเย่  คนพี่รุ้เเต่คนน้องไม่รู้ว่าคนพี่รู้   สงสาร
    #7,137
    0
  12. #7122 blackunicorn2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 18:30
    เป็ยแชปที่อยากจะร้องไห้จริงๆ
    #7,122
    0
  13. #7113 hh_9094 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 12:34
    พีทอึดอัดมากไหมเนี่ย บอกความจริงเลยได้ไหมTT
    #7,113
    0
  14. #7021 ni_ky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 04:14
    สงสารทั้งคู่นะ แต่สงสารน้องมากกว่าอ่ะ แบบอิพี่รู้อ่ะ รู้หมดเลย แต่น้องไม่รู้ มันเหมือนโดนปั่นหัวอ่ะ บอกไปเลย อึดอัดแทนอ่ะ อย่าพึ่งคบได้ป่ะ นี่ยังไม่คบยังหน่วงเบอร์นี้ หน่วงจนน้ำตาคลอแล้ว ถ้าคบนี่ร้องจิงๆนะ สารภาพไปเลยค่ะทั้งคู่ สตรองสิ กล้าๆ
    #7,021
    0
  15. #6921 SehunMark (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:27
    ระเบิดออกมาเลยลูก โอ้ยความอึดอัดนี้
    #6,921
    0
  16. #6864 fairy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 19:10
    สงสารทั้งคู่เลยยย
    #6,864
    0
  17. #6259 nchler (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 03:38
    ทำไมนี่อ่านไปละปวดใจไป ฮืออออิออ
    #6,259
    0
  18. #5833 BaiiKKanYAN01 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 21:56
    โอยย ดราม่า
    #5,833
    0
  19. #5472 Aunchiree yaoi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 17:05
    รู้สึกหน่วง
    #5,472
    0
  20. #5432 ONPCY. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 00:35
    โอ้ยยยยยยย อิพี่น่อออ พาร์ทนี้มีความดราม่าเบาๆ ไม่สิ แบบว่า กดดันแปลกๆเพราะเป็นช่วงจะเฉลยตัวตน ความกดดันของภีทนำพาสู่การมีปั๋วในวันหน้า... สู้ววว!! 555555 เขินๆๆๆ
    #5,432
    0
  21. #5407 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 20:23
    โอ๊ยยยยยยย น่ารักกห
    #5,407
    0
  22. #5369 Yesmyboy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 16:12
    พี่เฟรมน้องมันจะเป็นบ้าแล้วววว
    #5,369
    0
  23. #5279 jariyanan123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 22:15
    เอาแล้วๆ 555
    อีกคู่ก็น่ารักกก รักเลยอ่ะ.
    #5,279
    0
  24. #5221 Fuangidline (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 01:47
    หยุดยิัมไม่ได้เลยอ่ะ
    #5,221
    0
  25. #5202 Kim-kibom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 22:24
    มีมาม่านิดๆๆเนอะ
    #5,202
    0