[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 5 : ll ผมคบกับบอท ll EP.04 :: น้องพีทคนอบอุ่น [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 411 ครั้ง
    6 ธ.ค. 59


ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.04
กฎของการเล่นบอทข้อที่ 5
'อย่าทำตัวน่ารักจนเกินไป เพราะมันจะเป็นที่น่าจับจองของทุกคน'















06.42 PM.

FROM : @FFREMXX

@PIELUVU อย่าลืมมาน้า สองทุ่มเจอกัน .จุ๊บเหม่ง

 

ผมเหลือบสายตามองหน้าจอมือถือบนโต๊ะทานข้าวที่แจ้งเตือนข้อความมาเงียบๆ เนื่องจากผมปิดเสียงเอาไว้กันโป๊ะแตก ผมเอื้อมมือกดปิดหน้าจอทันทีที่พี่เฟรมออกจากห้องน้ำกลับมายังที่นั่งของตัวเอง


ตอนนี้เราอยู่ในร้านไก่ทอด KFC ที่ตั้งอยู่ในห้างชื่อดังข้างมหาลัย เราสองคนรอเวลานัดหมายการเดทของพี่แกนั่นแหละ ทั้งนี้ต่างคนต่างหิวไม่มีใครกินข้าวรองท้องมากันก่อนเลยจึงแวะมานั่งรอเวลาที่นี่ซะก่อน


ทำไมไม่กินวะ รอไมเนี่ย


คนร่างสูงนั่งลงพลางบ่นเป็นเรื่องปกติ เมื่อเห็นว่าของกินที่ซื้อมาได้สักพักยังเต็มโต๊ะ ไม่ลดไม่เพิ่มแต่อย่างใด


เป็นมารยาทน่ะพี่ กินก่อนได้ไงผมตอบก่อนจะใช้ส้อมจิ้มอกไก่ส่งให้พี่เฟรม อ่ะ ของพี่


พี่เฟรมยิ้มอ่อนให้เล็กน้อยก่อนจะเปิดกล่องบางอย่างและหยิบมันมาวางไว้ที่จานผม


“อ่ะนี่ ทาร์ตไข่


ผมมองภาพตรงหน้าด้วยอาการสตั้นไปนิดๆ ผมยิ้มแหยะๆ กัดฟันรับและหยิบคืนเจ้าของอย่างไม่รีรอ


ไม่กินของหวานน่ะครับผมปฏิเสธตามมารยาท


รู้เปล่า ไข่นี่ของโปรดกูเลยนะ คนตรงหน้าพูดขึ้นมาดื้อๆด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผมเงยหน้ามองพี่เฟรมอย่างไม่เข้าใจว่าจะบอกทำไม มึงต้องกินเยอะๆ ยิ่งตัวผอมแบบนี้นี่ยิ่งต้องกิน


ของโปรดพี่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมอะ พี่กินไปคนเดียวดิ


ก็กูอยากให้เป็นของโปรดมึงมั่งอะ


แม้จะดูเป็นคำพูดที่คล้ายกับว่าผมดูเป็นคนสำคัญ แต่ท่าทางการแสดงออกของพี่เฟรมตอนนี้เหมือนคนเถียงไม่ได้มากกว่า


คิ้วพี่เฟรมนี่แทบจะขมวดกันเป็นปม ทำไมเขาถึงเอาแต่ใจตัวเองเป็นเด็กน้อยไปได้นะ


เออพี่ แล้วคนนั้นเขาจะมาหาพี่เหรอ ดูเงียบๆ ไม่เห็นจะติดต่อมา พี่มีเบอร์เขาหรือเปล่า


ผมรีบเปลี่ยนประเด็นออกจากเรื่องไข่นี่ทันทีและวกกลับเข้าเรื่องคนในบอทที่เขานัดมา


ในทีแรกผมคิดว่าจะลองจ้างเพื่อนหรือใครสักคนให้มาเจอพี่เฟรม พอมาคิดๆ ดูมันเสี่ยงโป๊ะแตกง่ายมากแล้วถ้าพี่เฟรมจับได้ คนซวยจะเป็นคนที่ผมจ้างและตัวผมเอง


หรือผมควรกลับไปแต่งหญิงปลอมตัวมา...


โอ้ยมึงนี่ไม่ใช่ละครช่องสามสิบสามมะ ทำยังกับคนตรงหน้าจะตาบอดจับไม่ได้งั้นแหละ


ไม่มีอะ


แน่ล่ะ ก็ไม่ได้ให้ไปนี่หว่า


ผมพยักหน้าทำเหมือนมันไม่ใช่เรื่องของผม ไม่รู้ไม่ชี้ไปนี่แหละเนียนสุด


แล้วพี่ตัดสินใจได้ยังว่าอยากดูหนังอะไรพี่เฟรมยกยิ้มให้ในคำถามของผมก่อนจะชูตั๋วหนังสองใบที่ซื้อไว้แล้วล่วงหน้าขึ้นมาให้ผมดู ผมมองด้วยอาการตึงไปนิดๆ ทำไมต้องวางแผนอะไรล่วงหน้าขนาดนี้วะ ดูเตรียมพร้อมเนอะ


ผมจิ้มน่องไก่ทอดในจานโดยไม่มองหน้าคนฝั่งตรงข้ามเพราะรู้สึกผิด ใจจริงอยากบอกนะ แต่อีกใจแม่งยังไม่พร้อมจะเสียมิตรภาพระหว่างผมกับพี่เฟรมเลยว่ะ


ถ้าเขารู้แล้วโกรธขึ้นมา แม่งต้องรู้สึกไม่ดีไปตลอดแน่ๆ


ยิ่งเรียนคณะเดียวกัน เจอกันทุกวันอีก แล้วจะมองหน้ากันยังไง


จะเลิกคุยในบอทก็ดูผิดปกติแปลกๆ เขาต้องตามจี้ถามให้ได้แน่ๆ ว่าเป็นอะไรไป


จะทำห่าอะไรก็ผิดเว้ย!


กินดีๆ ดิ๊ ทำไมจิ้มไก่เละแบบนั้นพี่เฟรมเอื้อมมือมาตีมือผมเบาๆ คล้ายดุเมื่อผมดันเผลอคิดอะไรเพลินๆ จนใช้ส้อมจิ้มอาหารในจานเละเทะไปหมด


ผมไม่ค่อยหิวอะพี่ ตอนนี้เริ่มกินไม่ลงแล้ว U^U “พี่กินไปเถอะ


อ้าปาก!”


หืม


ผมเลิกคิ้วงง พี่เฟรมส่งเฟรนฟรายในมือมาจ่อปากผม จนต้องยกมือขึ้นรับจากมือเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้


บอกให้อ้าปากไม่ใช่ให้หยิบครับ


ผมกินเองได้น่าพี่ คนมองหมดแล้วผมพูดปิดบังความเขินตัวเอง 


ป้อนบ้าไรวะ คนไม่ทันตั้งตัว


ช่างแม่งพี่เฟรมไม่สนใจยังคงจ่อเฟรนฟรายที่ปากผมอยู่แบบนั้น จะกินไม่กิน


โอเคๆ กินแล้วครับ


ผมค่อยๆ ใช้ปากเม้มรับไว้ก่อนจะกินด้วยอาการเขินแปลกๆ 


ใบหน้าร้อนวูบ บวกกับท้องมวนๆ นี่มันมาอีกแล้ว...


มึงว่ากูหล่อแล้วยัง


คนตรงหน้าเรียกผมจนต้องหันมาสนใจเขาอีกครั้ง ทรงผมที่ไม่เซ็ตเกินไป แถมวันนี้พี่เฟรมยังสวมแว่นสายตาทรงกลมดูน่ารักอีก แค่ธรรมดาก็น่ารักพอแล้ว ยังจะเพิ่มความน่ารักไปอีกทำไมวะ


กูเห็นในระยะประชิดแบบนี้ ก็เขินเป็นนะเว้ย


หล่อแล้วพี่ผมหลุบสายตาดูดน้ำไม่มองหน้าพี่เขา


ชมได้ไงมึงยังไม่มองหน้ากูเลยเนี่ย


พรึ่บ!


มือหนาจับคางผมเงยขึ้น พี่เฟรมเบ้ปากขึ้นทำหน้าทำตาเหมือนกำลังจะดุผม แต่ดูยังไงมันก็ยังน่ารักอยู่ดีอะ


ไม่เห็นน่ากลัวเล๊ย


น่ากอดมากกว่าอีก...


ผมเห็นแล้วน่าผมปัดมือพี่แกออกจากคางตัวเองคล้ายรำคาญแต่จริงๆ มันเป็นเพราะเขินมากกว่า เดี๋ยวเห็นว่าผมหน้าแดงจะมาล้อกันอีก


แล้วนี่จะรอกูดูหนังหรือกลับเลย


กลับเลยอะพี่ รอไม่ไหวหรอก หนังอย่างนาน


เข้าไปดูด้วยกันดิ คำชวนของพี่เฟรมเล่นทำผมรู้สึกดีที่เขายังพอเห็นผมอยู่บ้าง แต่นั่งคนละแถวไปนะ


สัดพี่


เอ้าด่ากูทำไมเนี่ย


ผมไม่อยากดูสักหน่อย ไม่อยากเป็นก้างขวางคอด้วย


แม่ง อยู่ๆ ก็รู้สึกอารมณ์เสียสัดๆ ไม่ได้อยากเข้ามาวุ่นวายกับเดทแรกของพี่นี่หว่า ใครจะอยากยุ่งล่ะ


แม้มันจะเป็นเดทระหว่างพี่กับผมที่พี่ไม่รู้ว่าเป็นผมแค่นั้นแหละ


โอเอ๋ เค้าล้อเล่นนะตัว


คำพูดหยอกล้อของคนตรงหน้าทำเอาผมเกร็งหน้าไว้ไม่อยู่ รู้ตัวอีกทีนี่ก็หลุดยิ้มออกมาซะงั้น


พี่ชอบแกล้งผมจังวะ


มึงน่าแกล้งนี่หว่า ชอบอึนใส่กูพี่เฟรมยิ้มนิดๆ ผมรีบหลบสายตาที่พี่แกส่งมาอีกครั้ง มือไม้ไม่รู้จะวางไว้ไหน เวลาผมเขินหรือมีอาการแปลกๆ ผมมักจะเคาะนิ้วกับโต๊ะ แต่ในตอนนี้มันเคาะไม่ได้ ผมเลยเกิดอาการรนๆ แทน จะเขินทำไมเนี่ย


ปะ เปล่า ใครเขินผมโบกมือ แต่หน้านี่ยิ้มออกมาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้เลยอะ TT


ยิ้มทำไม


ใครยิ้ม


เนี่ย มึงยิ้มอยู่เนี่ย


โอ้ยพี่ จะมาจับผิดอะไรผมนักอะ กินไปเล๊ย


ผมบ่ายเบี่ยงไปมา ตอนนี้หน้าผมมีควันขึ้นยังทำไมเหงื่อต้องแตกทั้งที่แอร์ก็เย็นเฉียบเกือบติดลบด้วยยยยยยย


มึงมีลักยิ้มใต้แก้มด้วยอะ


ความสนใจของพี่เฟรมยังคงวนเวียนอยู่กับหน้าผม ผมมองเขาอีกครั้งก่อนจะจิ้มแก้มตัวเองเบาๆ อย่างอัตโนมัติ


ผมมีลักยิ้มเพราะพันธุกรรมของแม่ ใครๆ ก็บอกเวลาผมยิ้มมักจะมีเสน่ห์ มีลักยิ้มที่ดูดีและน่ารัก


แม่ผมให้มาเลยนะ ชอบเหรอ


อือ ชอบ คำสั้นๆ เล่นทำผมไปต่อไม่ถูก สายตาคนข้างหน้ามองมาที่ผมอย่างสนอกกสนใจ พี่เฟรมเท้าคางเข้ากับโต๊ะ ก่อนจะเอื้อมมือเอานิ้วชี้มาจิ้มข้างแก้มผมอย่างพละการจนผมถึงกับผงะ อยากได้ด้วย



อะ อยากได้อะไรวะ!


เอ่อ…” ผมมองหน้าพี่เฟรมที่ไม่ยอมเอานิ้วออกจากแก้มผมสักที พี่ครับ


อ่ะ…” คนตรงหน้าที่คงรู้ตัวว่าล่วงเกินผมนานไปรีบชักมือออก ก่อนจะทำเหมือนว่าเมื่อกี้ไม่ได้ทำอะไรลงไป ผมหันไปมองนักเรียนหญิงม.ปลายสามสี่คนกำลังยืนมองมาที่พวกเราด้วยท่าทางเขินอายเพราะคงเห็นภาพเมื่อกี้เข้าไปเต็มๆ จะสองทุ่มแล้วรีบขึ้นไปรอชั้นโรงหนังกันเหอะ


พี่เฟรมรีบลุกขึ้นก่อนจะเก็บตั๋วใส่กระเป๋าเสื้อนักศึกษา ผมที่ไม่ทันได้ตั้งเนื้อตั้งตัวก็รีบลุกลี้ลุกลนลึกขึ้นตามพี่เขาไปติดๆ


ความรู้สึกที่โดนจิ้มแก้มเมื่อกี้มันยังไม่หายไปเลยว่ะ แถมอัตราการเต้นบริเวณหน้าอกยังถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้เหมือนได้วิ่งรอบสนามบอลสิบรอบเลย


รู้สึกเหนื่อยว่ะ แต่ก็ชอบ -///-


เดินเร็วๆ ดิ


คนนำทางเดินมาเร่งผมที่พยายามก้าวตามเขาไปติดๆ แต่มันก็ยังไม่ทันพี่เฟรมอะ รายนั้นเดินเร็วเป็นบ้าทั้งที่ขาเราก็ยาวพอๆ กันปะวะ


เดินเร็วได้แค่นี้แหละพี่


มานี่


พี่เฟรมหยุดเดินพร้อมกับเอื้อมมือมาจับข้อมือผมให้เดินไปชิดๆ กับเขา


เชี่ย


กูจะตายเอาก็วันนี้แหละ


ผมกับไอ้ภัทรออกจะแตะเนื้อต้องตัวกันบ่อย แต่ทำไมความรู้สึกเวลาใกล้กันของไอ้ภัทรกับพี่เฟรมมันต่างกันจังวะ


กับพี่เฟรมนี่เกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาให้ตื่นเต้นตลอดเลยแม่ง

 

---------------------------------------------

 

เราสองคนขึ้นมาชั้นบนสุดซึ่งมีโซฟานั่งพักไว้ตามจุดต่างๆ ทั่วพื้นที่ เราเลือกรอในบริเวณใกล้กับเคาน์เตอร์พนักงานตั๋วหนัง พี่เฟรมแอบแวะซื้อป๊อปคอร์นกับน้ำอัดลมเตรียมไว้เพื่อไม่ให้เสียเวลา


ผมมองนาฬิกาข้อมือดูเวลาในตอนนี้ อีกยี่สิบนาทีจะสองทุ่มแล้วทำไงดีวะ


มึงจะสั่นขาทำไม เสียบุคลิกหมดพี่เฟรมติง ที่ผมรนแบบนี้มันเป็นเพราะผมกำลังหาท่าทีปฏิเสธนัดเดทของพี่ต่างหาก ในหัวนี่โล่งคิดอะไรไม่ออกแล้วเนี่ย


ผมหนาวเฉยๆ น่ะพี่


“บอกทำไม จะให้กูโน้มตัวไปกอดให้หรือไงคำพูดเย้าหยอกของคนตรงหน้าทำผมจิปากไม่พอใจเบา


กูเขินจนหน้าจะแดงเป็นผลสตอเบอรี่อยู่แล้วไอ้เบื้อกเอ้ย


พี่ เดี๋ยวผมไปห้องน้ำก่อนนะผมลุกขึ้นทันทีที่นึกอะไรบางอย่างออก


รีบมานะมึง


ครับ


ผมตอบตกลงไปด้วยคำสั้นๆ สองเท้ารีบวิ่งเข้ามาในห้องน้ำและจัดการหยิบมือถือในกระเป๋าเสื้อขึ้นมาเข้าแอพคุ้นเคย


จะทำไงได้วะ


มันไม่มีทางเลือกแล้วอะ


FROM : @PIELUVU

@FFREMXX พี่ ขอโทษด้วยนะไปไม่ได้แล้วอะ พอดีต้องรีบทำรายงานส่งอาจารย์พรุ่งนี้ นานเลยอะ T^T เสียใจอะ .กอด


เอาเถอะ


ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง แบบนี้น่าจะเจ็บน้อยกว่าล่ะมั้ง


ผมจัดการเผ้าผมของตัวเองและรีบเดินออกมายังจุดที่พี่เฟรมรอทันที พอกลับมานั่งลงที่เดิมอาการของพี่เฟรมที่แสดงชัดเจนมากที่สุดในตอนนี้คือ สีหน้านิ่งที่กำลังอ่านบางอย่างบนหน้าจอมือถือของตัวเองอยู่


คงเป็นข้อความของผมเมื่อกี้นั่นแหละ...


เป็นอะไรพี่


ผมถามพี่เฟรมออกไป แม้จะรู้ดีอยู่แก่ใจแล้วก็เถอะ


น้องพายยกเลิกนัดแล้วดิพี่เฟรมไหวไหล่ รอยยิ้มที่ผุดออกมาเหมือนกำลังฝืนที่จะแสดงออกว่าตัวเองไม่ได้เป็นไร ทั้งที่เป็นเต็มๆ งั้นกลับกันเถอะ


เดี๋ยวพี่ พี่ซื้อตั๋วมาแล้วนะ


กูไม่อยากดูแล้ว


พี่เฟรมว่าพลางส่งตั๋วในกระเป๋ามาให้ผม อาการหงอยๆ ทำเอาผมถึงกับรู้สึกไม่ดีขึ้นมาดื้อๆ


มันจำเป็นต้องทำแบบนั้นนี่หว่า


จะให้ทำไงได้วะ


พี่อยากเจอเขามากเลยเหรอ


คนถูกถามหยุดเดิน เขาถอนหายใจออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้


"กูก็แค่อยากเจอเขาสักครั้ง..."


          "..."


กูเบื่อที่จะชอบเขาผ่านตัวหนังสือแล้ว


“…”


ถ้าเขาไม่อยากเจอกู เขาก็ควรบอกกูตรงๆ


ไปดูหนังกันพี่


ผมไม่ฟังประโยคอะไรต่ออีกแล้ว ผมเอ่ยชวนคนตรงหน้าที่มีอาการไม่ต่างอะไรกับคนอกหักเหมือนถูกแฟนบอกเลิกมาหมาดๆ เลยให้ตายเหอะ


เอาความร่าเริงก่อนหน้านี้คืนมาได้ปะวะ


กูบอกว่ากูไม่อยากดู มึงไม่…”


ผมอยากดูผมพูดพร้อมกับยกป๊อปคอร์นและแก้วน้ำบนโต๊ะแก้วขึ้นมาถือไว้ คิดซะว่าผมเป็นน้องพายของพี่แล้วกัน


เพื่อไรวะ


ไปกันเถอะพี่


ผมเดินนำไปยังโรงหนังตามตั๋วที่มันกำหนดไว้ ไม่รู้ว่าคนข้างหลังผมตอนนี้แสดงสีหน้ายังไง แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้รู้ว่าผมอาจจะไม่ได้บอกความจริงไปตรงๆ แต่ผมกำลังทำหน้าที่บอทของตัวเองให้ได้มากที่สุด


เขาจะได้รู้ว่าครั้งหนึ่งเขาเคยมากับพาย คนที่เขาคุยอยู่ทุกวันแล้วไง


อยากให้พี่เฟรมมีความสุขบ้าง แม้จะไม่ใช่ในสถานะไอ้พีทคนนี้ก็เถอะ


ผมเดินเข้าโรงหนังก่อนจะลัดเลาะเข้าไปยังเก้าอี้พรีเมี่ยมนั่งเป็นคู่อย่างดีสีแดงทางด้านหลังสุดของโรงหนัง ในทีแรกผมคิดว่าเขาคงไม่ตามปล่อยให้ผมเดินเข้ามาเก้อ แต่ที่ไหนได้พี่เฟรมกลับเดินตามมาติดๆ แม้จะดูท่าทางเบื่อๆ หงอยๆ


จ่ายค่าตั๋วกูมาครึ่งหนึ่งด้วยนะมึงอะพี่เฟรมกระซิบผมเบาๆ เมื่อเขานั่งลงบนเบาะนั่งเป็นที่เรียบร้อย


เฮ้ออออ สบายจัง ไม่เคยนั่งดูแบบนี้เลยนะเนี่ย


เลี้ยงน้องไม่ได้เหรอผมพูดเย้าแหย่ สายตาจ้องไปยังจอหนังที่กำลังฉายหนังตัวอย่างอยู่


ไม่เลี้ยงอะ ไม่มีอารมณ์


จะเลี้ยงต้องมีอารมณ์หรือไง


อยากให้เลี้ยงไหมละพี่เฟรมถามเสียงกรุ่มกริ่ม


อยากดิ ของฟรี


ทำให้กูมีอารมณ์ก่อนดิ


….



โป๊ก!


โอ้ยไอ้เหี้ยนี่เอาแก้วมาโขกหัวกูทำไมเนี่ย!”


คนข้างๆ โวยวายกดระดับเสียงเบาลงแต่ความหงุดหงิดนี่มาเต็ม


ผมทำให้มีอารมณ์แล้วไง


อารมณ์เหี้ยไรเนี่ย


อารมณ์โมโห ^^”


พูดเสร็จผมก็หยิบป๊อปคอร์นที่เอามาครอบครองเป็นของตัวเองเป็นที่เรียบร้อยเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ ไม่สนคนตัวสูงที่แยกเขี้ยวทำเสียงขู่ในลำคอใส่ทั้งที่รู้นะว่าผมมองอะไรไม่เห็นหรอก มืดฉิบหายเบอร์นี้


หนังดำเนินเรื่องไปถึงฉากที่เข้าถึงอารมณ์สุดๆ นักแสดงต่างส่งอารมณ์โศกเศร้าจนผมได้ยินเสียงสะอื้นแปลกๆ จากคนข้างๆ ผมละสายตาออกจากหน้าจอและแอบเหลือบพี่เฟรมที่กำลังเท้าคางกับที่พักแขนอีกด้าน


ร้องไห้เหรอพี่ผมทัก


ใครร้อง ไอ้ห่าไม่มี


พี่เฟรมเด้งตัวขึ้นมา แสงหน้าจอที่สะท้อนกลับมานี่ทำให้ผมเห็นน้ำคลอที่เบ้าตาอย่างชัดเจน


โกหก


เออ! หนังซึ้งฉิบหายไหนบอกหนังกลางๆ กลางพ่อมึงสิ


ด่าผมไมวะ ผมแค่แนะนำให้พี่มาดูเฉยๆ ผมไม่ได้บังคับสักหน่อยผมขำที่เห็นพี่แกยกมือปาดคราบน้ำตาแบบลวกๆ ไอ้บ้าเอ้ยโคตรขี้แง ถ้ามาดูกับน้องพายนะ โดนล้อแน่เบยยย


ผมพูดแหย่ พี่เฟรมชี้หน้าเป็นเชิงขู่แต่ผมรู้น่าว่าแกคงอายที่ผมทักไปแบบนั้นอะ


แต่ตอนนี้กูหนาวมากเลยว่ะ แอร์ไรวะกูนึกว่าอยู่ขั้วโลกเหนือ


พี่เฟรมไม่ฟังคำแหย่ของผม เขากลับมองไปทั่วๆ โรงหนังเหมือนกำลังหาเจ้าแอร์ตัวต้นเหตุที่ส่งอุณภูมิแสนเย็บเฉียบลงหัวพวกเรา


รู้ว่ามาดูหนังทำไมไม่เอาเสื้อกันหนาวมาอะ


“กูดูทุกครั้งไม่เคยหนาวนิ


“หนังใกล้จุดพีคล่ะพี่ ทนต่อไปแล้วกัน


มึงออกไปซื้อเสื้อให้กูสิ


โหยพี่เมื่อไรจะเลิกใช้ผมเสียทีเนี่ย


กูพูดเล่นไหมละ


น้ำเสียงงอนๆ ทำเอาผมถึงกับส่ายหน้าเบา พี่เฟรมถูมือไปมาแถมยังเอาขาขึ้นมาบนเบาะมากอดไว้อีก


หนาวจริงดิ


มึงนี่อาศัยอยู่เอสกิโมเหรอ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยหรือไง


พี่นั่นล่ะเว่อร์ มันไม่หนาวขนาดนั้นซะหน่อย


มึงลองแตะมือกูดิ เย็นไหม


พี่เฟรมแบมือมาทางผม ผมก้มมองก่อนจะแตะไปที่มือเขาเพื่อพิสูจน์ดู


สัดเย็นเจี้ยบเลย


เย็น” ผมเอ่ย


แต่มือมึงอุ่นว่ะ


พรึ่บ


พี่เฟรมพูดเสร็จเขาดึงมือผมเข้าหาตัวก่อนจะรีบเอาไปจับโดยไม่เอ่ยถามผมสักคำว่าผมอนุญาตหรือเปล่า


เฮ้ยพี่ทำไรเนี่ย


มือมึงอุ่น ห่วงเนื้อห่วงตัวจังไอ้สัด กูหนาวตายรับผิดชอบไหม


คนด้านข้างกระชับมือผมแน่นขึ้นคราวนี้ยังเอานิ้วสอดประสานกันไว้กันเหนียวอีก ตอนนี้มันเหมือนกำลังจับมือกันเหมือนพวกพระนางในซีรี่ย์


ไอ้ห่าเอ้ย ไม่คุ้นชินอะไรแบบนี้เลยว่ะ


แอร์มันหนาวจริงนะ แต่ตอนนี้มันกลับอุ่นจนผมรู้สึกดีไปหมด ยิ่งอยู่ใกล้คนข้างๆ ที่ครอบครองมือซ้ายผมด้วยแล้วยิ่งรู้สึกอบอุ่นเข้าไปยกใหญ่


ในตอนนี้ถ้าให้ผมออกไปสปอยหนังเรื่องนี้ผมคงเล่าไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ ก็ผมเอาแต่สนใจคนด้านข้างมากกว่าขนาดนี้ไงล่ะ


จับมือในชีวิตจริงนี่

รู้สึกดีกว่าจับมือผ่านตัวหนังสือหลังจุดอีกนะ….












PS.หลังจุด เป็นการส่งข้อความแสดงกิริยาของบอทค่ะ เช่น
.จับมือกัน 
.กอด 
.จุ๊บเหม่ง
อย่างที่เราเห็นบ่อยๆ เป็นการแสดงความน่ารักกุ๊กกิ้กอย่างนึง55555555555




-100%-
ฮืออออ
ตอนเขียนไปนี่รู้สึกหวีดมากกกกก
นี่เป็นฉากที่เอามาจากเรื่องจริงชีวิตเพื่อนชายค่ะ
ตอนแอบฟังนางเล่าให้เพื่อนฟังนี่แบบ งื้อ
ละมุนจังวะยืมเรื่องหน่อยดิมึง555555555555555
นิยายเราเด้งโผล่มาติดท๊อปด้วย เย่ๆ
ขอบคุณคำติชมและคำแนะนำมากๆ ค่ะ
จะนำทุกคำไปปรับปรุงน้าาา
PS.บทความอาจจะแจ้งเตือนบ่อยต้องขอโทษด้วยนะคะ
แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ yoonsu gif



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 411 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7600 Mariyaaaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 23:20
    เราก็เล่นบอทเลยเข้าใจฟิลที่สุดเลย
    #7,600
    0
  2. #7592 beersattaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 13:57
    อิพี่ตอแหลมมาก แกล้งขโมยจับมือน้องไปอีก อยากจับไม้เรียวมาฟาด
    #7,592
    0
  3. #7508 Jibangrin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:57
    แหมมมมม เนียนน้าาาาาา
    #7,508
    0
  4. #7472 pcy921 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:44
    รักไม่ได้
    #7,472
    0
  5. #7433 daisylune (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 09:31
    งื้ออออ เข้าใจฟิลรักบอทเลยโอ้ย
    #7,433
    0
  6. #7414 dajuras (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 18:20
    จากชีวิตจริงเราก็เคยหลงชอบบอท 55555
    #7,414
    0
  7. #7395 น้องหัวฟูวววว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 23:29
    เป็นเมะผู้อ่อนแอ
    #7,395
    0
  8. #7371 Miki_milky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 19:20
    โดนเทซะแล้วพี่เฟรม
    #7,371
    0
  9. #7341 BangJae_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 23:04
    ร้ายเด้อออออ
    #7,341
    0
  10. #7329 lisssss (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 00:22
    พี่เฟรมเอามือไปแนบกับแก้วน้ำป่าววว5555555!
    #7,329
    0
  11. #7297 ArayaRitsanthia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 16:28
    ภาพสุดถ้ายนี่เเทเตนล์ช่ะ
    #7,297
    0
  12. #7296 Kondee2870 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 15:55
    พี่แกล้งทำให้น้องสงสารที่ปฏิเสธทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าน้องคือใคร ใช่ไหมๆ
    #7,296
    0
  13. #7284 PuiPui--r (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 12:23
    อิพี่นี่แกรุกเหรอ แกตอบฉันสิที่ทำทุกวันนี้แกคิดว่าแกรุกเหรออออ.. แกรีบลุกไปนอนรอน้องที่เตียงเดี๋ยวนี้ ปฏิบัติ!!!
    #7,284
    0
  14. #7210 อิซินคนติส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:13
    แกยังใช่เมะอยู่ไหมเฟรมม
    #7,210
    1
  15. #7204 Mistyblack (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 11:10
    #พี่เฟรมผู้ฉีกกฎเมะ
    #7,204
    0
  16. #7182 kelovelove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 19:37
    น่ารักโง้ยย
    #7,182
    0
  17. #7166 Think_out (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 15:46
    ไม่ค้องพายหรอก พีทก็ได้ เชื่อเราดิเฟรม 55
    #7,166
    0
  18. #7133 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 04:17
    เฟรมร้ายกาจจจจจ หึๆๆ
    #7,133
    0
  19. #7127 fb040686 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 13:38
    ทำไมเรารู้สึกเหมือนอิพี่เฟรมนี่รู้ว่าน้องพายเป็นใคร
    ตั้งแต่ประโยคประมาณ หาคนๆนึงมันยากเหรอ
    #7,127
    0
  20. #7065 KHING_NICO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:49
    นั่นมันเเทเตนล์นิหว่าาาา
    #7,065
    0
  21. #7055 parchlove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:02
    รูปสุท้ายคือใคร บอกน่อยนะ
    #7,055
    1
    • #7055-1 เช็ค'บิล(จากตอนที่ 5)
      9 เมษายน 2560 / 13:08
      แทยง x เตนล์ ค่าาาาา
      #7055-1
  22. #6988 แอล&เอส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 18:15
    รูปก่อนทอล์ก /////// แทเตนล์ ฟหกดเ้่าสวง
    #6,988
    0
  23. #6983 RhongTood (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 17:46
    ยี๋ๆ นังพี่เฟรม แกมันร้าย 55555
    #6,983
    0
  24. #6979 sjyRPzz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:13
    อร้ายยยยรุปท้ายนี่มันแทเตนล์หนิโอออมายยยก้อดดดด
    #6,979
    0
  25. #6975 0954913902 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:05
    ในเรื่องนี้ใครเคะใครแมะอ่ะ บอกหน่อยยย T^T
    #6,975
    1
    • #6975-1 เช็ค'บิล(จากตอนที่ 5)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:09
      ถ้าเอาแบบไม่มี NC ไม่มีใครเคะใครเมะเลยค่ะ55555 เพราะทั้งสองไรท์อยากสื่อให้ออกมาชายทั้งคู่เพราะมุมน่ารักของทั้งสองมีเหมือนกันหมด แต่ถ้าให้ยึดหลัก NC เลยจริงๆ พีทเป็นเคะค่ะ
      #6975-1