[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 39 : ll ผมคบกับบอท ll บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 172 ครั้ง
    23 พ.ย. 61

ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

บทส่งท้าย



-หนึ่งอาทิตย์ถัดมา-


โหย รถเสียได้ไงวะ

คนตัวสูงบ่นก่อนถอนหายใจออกมาอย่างหมดแรงหลังจากพยายามสตาร์ทมอเตอร์ไซค์ของตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

เราเดินกันก็ได้นะพี่ หอพี่กิตกับไอ้ภัทรอยู่แค่หลังมอเราเอง

มันมืดนะ

เราก็เดินตามทางเท้าที่มีไฟสิครับ

ผมพูดขึ้น พี่เฟรมยื่นปากด้วยสีหน้าที่ดูขี้เกียจจริงจังเราสองคนจะไปหาพี่กิตน่ะครับ เนื่องจากเป็นวันเกิดของพี่กิต รายนั้นว่าจะกลับบ้านแต่แล้วก็ขออยู่ต่อฉลองวันเกิดตัวเองกับเพื่อนสักหน่อย ส่วนพี่เอมหนีกลับบ้านไปก่อนแล้วเลยอดอยู่ฉลองกับพวกเรา

พีทคนตัวสูงพูดสั้นๆ ก่อนจะยื่นแขนสองข้างมาหาผม แบกพี่ขึ้นหลังหน่อย

พี่เฟรม อย่ามาขี้เกียจครับ เดินเร็วๆ

ผมคว้าแขนของคนตรงหน้าก่อนจะลากให้เดินมายังทางเท้า นับวันนี่ไม่รู้ว่าใครกันแน่จะเป็นน้อง ผมดูเหมือนพี่มากกว่าอีกมั้ง

ไม่เข้าซอยที่มีหมาแล้วนะ จำได้เลยวันแรกเกือบโดนกัดแถมยังเสียรองเท้าไปข้างนึงอีก

ใครบอกให้พี่โวยวายไม่ดูสถานการณ์ล่ะครับ หมาแทบจะไม่ได้กัดพี่เลยด้วยซ้ำ หมาเห่าแปลว่าหมาไม่กัดนะครับพี่

ผมพูดก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้ พอนึกสีหน้าหวาดระแวงของเขาในตอนนั้นแล้วมันชวนขำสิ้นดี

แล้วเนียนปะ ที่ส่งข้อความไปโม้อะ ผมหยุดหัวเราะเมื่อนึกได้ว่าเขาเคยเล่นแผนซ้อนแผนกับผมไว้นี่หว่า อย่านึกว่าไม่เห็นนะที่แอบเอาไปด่าในอีกทวิตนึงอะ ยังไม่สะสาง

พี่เฟรมชี้หน้าผมอย่างเดือดดาล ผมเลยทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้กวนตีนพี่เขาไปงั้น

พี่จะทำไรผมได้

ทำได้ แบบนี้ไง

จุ๊บ

กรี๊ด

นี่ไม่ใช่เสียงกรี๊ดผม แต่เป็นเสียงกรี๊ดของป้าขายกล้วยแขกที่ยืนมองเราสองคนคุยกันจากระยะทางไกลๆ ผมใช้มือตีหลังพี่เฟรมอย่างอายๆ ที่ดันมาหอมแก้มผมพละการแถมยังทำต่อหน้าคนเยอะๆ อีก

อยากบอกให้โลกรู้ว่าเราเป็นแฟนกัน

เฮ้อ มุกเสี่ยวนี่นะ

ผมแกล้งทำหน้าปลงๆ ให้กับมุกของคนด้านข้าง พี่เฟรมเลยคว้าคอผมไปกอดแล้วเดินไปตลอดทาง นี่ผมยังไม่ได้ขอพี่เขาเป็นแฟนเลยแหะ ถ้าขอตอนนี้มันจะโรแมนติกไหมวะ

ติ้ง

เสียงเตือนในมือถือทำเอาผมต้องหยุดเดิน พี่เฟรมที่เห็นผมหยุดก็พลอยหยุดตามไปด้วย เขาทำหน้าสงสัยไม่ต่างอะไรกับผม

บอทมินมุงกินเฟรปเป้ @MINHYUK_MTXX FOLLOW YOU’

ผมเหล่ตามองคนข้างๆ ที่เริ่มทำหน้าไม่พอใจที่เห็นผมเปิดทวิต ผมกดปิดหน้าจอมือถือแล้วทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ใคร

นั่นไง พ่อคนที่สองทำงานทันที สายตาหึงหวงนี่ปรากฏชัดมาก

ผมไม่รู้ เขาฟอลฯ ผมมาเฉยๆ

หึมีหัวเราะในลำคอ หรี่ตามองอ่อนเบาๆ ดูรวมๆ แล้วน่ารักฉิบ

ไม่หึงน้า ไหนสัญญาแล้วไงว่าจะไม่งอนผม

ห้ามแอบไปคุยกับคนในบอทนะรู้เปล่า อยากคุยให้คุยกับแอคเคาน์ที่ชื่อ ฟ.เฟรมคนคลู แค่แอคเดียว

คร้าบ

ติ้ง

เสียงดังเป็นรอบที่สอง ผมลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก คนด้านข้างล้วงมือถือผมไปในทันที มีความฉิบหาย

พี่เฟรมเอาไปอ่านชั่วครู่ แต่แล้วก็ส่งมือถือให้ผมมาด้วยสีหน้าที่แอบเหวอไปนิดๆ

เอาไป

มีอะไรเหรอพี่ผมถามก่อนจะก้มมองมือถือตัวเอง

บอทมินมุงกินเฟรปเป้ :: จะมาชวนทอดผ้าป่าสามัคคีที่วัดกะเทาะครับ สนใจโอนเงินผ่านเลขบัญชี 2-22-33-xxx ธนาคารกสิกรรมเวรกรรมของคนฝากเงิน ขอบคุณครับ

ผมอ่านจนก็ถึงกลับขำออกมา คนข้างๆ ที่ในตอนแรกไม่ขำก็ดันขำออกมาด้วย

เดี๋ยวนี้ฟอลฯ มาเพื่อให้โอนเงินทอดผ้าป่าได้เหรอวะพี่เฟรมถามขึ้น ผมส่ายหน้าแม้จะแอบปวดท้องเพราะขำเกินไปหน่อยก็ตาม

ผมบอกแล้วว่าผมอะ ไม่มีกิ๊กในบอทหรอก เพราะผมแทบจะไม่เล่นเลยด้วยซ้ำ บอทร้างใครเขาจะมาฟอลฯ มาคุยล่ะครับ แหม่

เออ รู้แล้วน่า แค่อยากหาเรื่องหึงแฟนให้ดูมีสีสันแค่นั้นแหละ

ใครแฟนพี่อะ

ผมพูดดับฝันคนตรงหน้าเล่นๆ จากสีหน้าที่มีความสุขในตอนแรก หุบเหลือแต่สีหน้าที่ดูอาภัพความรักสุดๆ

ก็ขอสักทีสิเว้ย! อยากเป็นแฟนจะตายแล้ว จะขอก็รีบขออย่ารอให้ถึงปีหน้า

ทำไมมาเป็นเพลงลูกทุ่งของแม่พุ่มพวงเลยวะ ฮ่าๆ

ถ้าผมขอพี่ตอนนี้จะไปโรแมนติกอะไรอะ รอทีเผลอก่อนดิ

ผมพูดพร้อมกับเดินนำหน้าพี่เฟรมไป หน้าร้อนผ่าวทุกครั้งเลยเวลาพูดถึงเรื่องแบบนี้ ไม่ยอมชินสักทีนะพีท

พี่เฟรมกับผมเดินคุยนั่นนี่ไปเรื่อยๆ ระยะทางกว่าจะถึงหอพี่กิตนี่แอบไกลอยู่แหะ ในตอนแรกคิดว่าเดินไม่กี่เมตรก็คงถึง แต่พอมาเดินจริงๆ นี่แทบขาลากเลย แต่ก็ดีตรงที่ผมได้ใช้เวลาในวันๆ หนึ่งไปกับพี่เฟรมมาพอสมควร เดือนหน้าเราก็จะไม่เจอกันเกือบทั้งเดือน เวลาคอลกันมันก็ดูใกล้กันไม่เต็มที่เหมือนตอนนี้ ผมได้มีโอกาสคุยกับแม่พี่เฟรมผ่านทางเฟสบุ๊คบ้าง ในตอนแรกผมกระวนกระวายสุดๆ ที่แม่พี่เฟรมทักผมมา แต่พอคุยไปได้สักพักกลายเป็นว่าแม่พี่เฟรมฝากพี่เฟรมไว้กับผมซะงั้น ครอบครัวเราทั้งสองไม่ได้มีปัญหาในเรื่องนี้ ผมรู้สึกโชคดีสุดๆ ที่ได้เกิดมาในสังคมที่ยอมรับอะไรได้กับเรื่องความรักแบบนี้

เราสองคนมาถึงหอที่ดูคล้ายคอนโดเสียมากกว่า พี่กิตลงมารับเราสองคนด้านล่างก่อนจะพาขึ้นลิฟท์ไปที่ชั้นสิบ ห้องพี่กิตอยู่ด้านในสุดของชั้น พอเปิดห้องมา มันเป็นปาร์ตี้ย่อมๆ ที่ทุกคนดูคึกคื้นกับเสียงเพลงแดนซ์สากลเบาๆ มีการจัดไฟระยิบระยับ มีมุมของขวัญและอาหารจุกจิกเต็มไปหมด

ส่วนคนที่ดูสภาพไม่จืดเลยก็คือ

มึงมอมเหล้าน้องอีกแล้วเหรอ

พี่เฟรมถามเพื่อนตัวเองขึ้น ผมใช้ตีนเขี่ยศพเพื่อนรักที่นอนแอ้งแม้งหน้าเปรอะเค้กประหนึ่งเพิ่งไปผ่านสงครามโลกมา ในมือมีแก้วเหล้าที่ยังกินไม่หมด

ไอ้เหี้ยภัทร

น้องมันอยากกินเอง อันนี้กูสาบานว่าไม่ได้มอมพี่กิตพูดทำหน้าจริงจัง พี่เฟรมส่ายหน้าให้กับสภาพไอ้ภัทรเบาๆ ก่อนจะหันไปหยิบแก้วโค้กมายัดใส่มือผมไว้

กินแค่แก้วนี้แก้วเดียว ไม่ว่าจะมีใครยื่นแก้วไหนก็ห้ามกินพี่เฟรมสั่งด้วยสีหน้าเข้มงวด ผมยิ้มรับและรับแก้วมาอย่างง่ายดาย เมาอีกคราวนี้กูทำโทษจริงจังแน่

ใจจริงก็อยากรู้นะว่าบทลงโทษคืออะไร แต่เอาเป็นว่าอย่าลองดีกับพี่แกจะดีกว่านะครับ

แล้วนี่เป่าเค้กไปแล้วเหรอครับ

ผมหันไปถามพี่กิตที่กำลังตักเค้กเข้าปากด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย คนถูกถามพยักหน้าให้

ไอ้ภัทรมันรีบจุดให้พี่อะ รีบไปไหนก็ไม่รู้ แล้วผลสุดท้ายคือรีบนอนเนี่ยล่ะ

ผมเกาหัวให้กับความเด๋อของเพื่อนตัวเองที่ทำอะไรไม่มีพิธีรีตองกับเขาบ้างเลย พี่เฟรมหันไปเลือกขนมที่วางอยู่อย่างสนใจ คนในห้องมีรุ่นพี่แค่ไม่กี่คน บางคนก็มานั่งงุ้งงิ้งกับแฟน บางคนก็หลบไปมุมเล่นเกมส์ VR ที่พี่กิตซื้อติดหอเอาไว้เล่นกับไอ้ภัทร

เห็นแม่งโม้เรื่องเกมส์ VR บ่อยๆ มันบอกว่าเกมส์นี้นี่แหละที่ทำให้มันกับพี่กิตได้คบกัน พอดูๆ แล้วผมนึกไม่ออกจริงๆ ว่ามึงไปคบกันอีท่าไหนวะ วิ่งซอมบี้แล้วล้มทับกันงี้เหรอ

ไปข้างนอกดูวิวกันมะ

พี่เฟรมหันมาชวนผม ปากของเขาเลอะจนผมอดใจเอามือไปเกลี่ยให้ไม่ได้ ทุกครั้งพี่เขาจะเป็นคนทำ แต่พักหลังๆ มือไม้ผมมันเผลอลั่นไปทำเองโดยสัญชาตญาณอะ

คู่นี้หวานกันไม่เกรงใจมดจะขึ้นห้องกูเลยครับ

พี่กิตหันมาแซว ผมที่เขินจนต้องคว้ามือพี่เฟรมมาจับแล้วพาออกมานอกระเบียงของห้อง ม่านด้านในถูกปิดมืด มีเพียงแสงจากท้องถนนที่ส่องให้เราเห็นหน้ากันและกัน ระเบียงของที่นี่คล้ายจะเป็นระเบียงชมวิวมากกว่าระเบียงตากผ้าเหมือนหอผมกับพี่เฟรมเสียอีก

วิวสวยเนอะ

คนด้านข้างช่วยผมคุย ภาพตรงหน้าเป็นวิวท้องทะเลจากไกลๆ มีไฟจากบ้านเรือน ความเงียบสงบ ถนนที่โล่งไร้มลพิษ ท้องฟ้าเปิดมองเห็นดาวเต็มไปหมด

มากอะ ผมชอบอะไรที่สงบแบบนี้

โรแมนติกยังคนด้านข้างถามผมจนผมอดเลิกคิ้วมองเขาไม่ได้ โรแมนติกพอยัง ขอกูเป็นแฟนดิ

พี่นี่ ผมเอามือตีหลังพี่เขาที่มาทำลายบรรยากาศหมด จะไม่โรแมนติกก็เพราะพี่นั่นแหละ เออพี่ พี่ยังไม่เล่าเลยนะว่าทำไมถึงรู้ชื่อบอทผมได้อะ

ผมถามคำถามที่ค้างคาใจตัวเอง เพราะบอทนี้แม้แต่ไอ้ภัทรก็ไม่รู้นะ มันรู้แค่ว่าผมติดทวิต แต่ไม่รู้ว่าผมเล่นบอท

ตอนมึงกินข้าวอะ ให้ไอ้เอมมันไปสืบ เดินผ่านหลังมึงว่ามึงเล่นอะไรถึงได้มาเหยียบตีนกูได้ ผมเหวอไปนิดๆ อะไรคือการเหยียบตีนวะ เพราะวันนั้นที่กูเดินออกจากลิฟท์แล้วมึงมัวแต่กดมือถือจนมาเหยียบตีนกูเนี่ยล่ะ ทำให้กูอยากรู้จักมึงเลยให้เอมไปสืบทวิตมึงมา

โห นี่เรียกว่าอุบัติรักปะ เหยียบตีนก็ต้องไม่ชอบขี้หน้าดิ มาอยากรู้จักผมทำไม

หน้ามึงกวนตีนดี อยากรู้จักคนด้านข้างตอบตรงๆ ผมเลยเบ้ปากกับคำพูดของพี่แก แล้วก็อยากให้มึงเลิกติดมือถือด้วย

เพียงคำๆ เดียวเล่นทำเอาบรรยากาศรอบตัวรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที

ทำไมถึงอยากให้ผมเลิกติดมือถืออะ

เพราะอยากให้มึงเงยหน้าสบตาคนรอบข้างบ้างด้วยล่ะ หงุดหงิดเวลาเห็นมึงทำอะไรก็ก้มหน้าก้มตาตลอดอะ กูเลยอยากเป็นคนแรกและคนเดียวที่ทำให้มึงเลิกสนใจหน้าจอมาสนใจในตัวกู

คิดว่าหล่อมากเหรอครับ

แล้วหล่อไหมล่ะ

ผมอมยิ้มให้กับคำถามเชิงกวนโอ้ยของพี่แก แววตาคนเล่าไม่มีนัยแฝงอะไรทั้งนั้น ดูเขามีความสุขที่ได้เล่าเรื่องของเราสองคนสุดๆ

ผมรู้สึกดีนะ เวลาที่พี่เข้ามาคุย เข้ามาช่วยอะไรผมหลายๆ อย่างผมพูดขึ้นบ้าง คนตัวสูงขยับมาใกล้ดั่งกับจะตั้งใจฟัง แต่เปล่าเลยพี่แกกลับเท้าแขนเข้ากับรั้วระเบียงแล้วมองหน้าผมด้วยสีหน้ากวนๆ ซะงั้น หมด หมดกันความโรแมนติกกู ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาทำให้ผมมีความสุขในชีวิตจริงมากขึ้นนะครับ

เช่นกันพี่เฟรมว่าขึ้น เขาไม่เลิกจ้องหน้าผมอีก อยู่ใกล้มึงแล้วกูรู้สึกได้ทั้งเพื่อน น้อง และคนรู้ใจไปในตัว ขอบคุณที่เข้ามาดูแลความรู้สึกกันและกัน แม้บางครั้งกูอาจทำให้มึงอึดอัดใจ รู้สึกไม่ชอบในเรื่องบางเรื่อง ขอโทษนะ

คำพูดที่ไม่ได้ประดิษฐ์จนลึกซึ้งมากเกินไป ทำเอาผมร้อนผ่าวทั้งใบหน้าและดวงตา เหมือนผมได้เจอคนๆ หนึ่งในชีวิตที่ดีที่สุด โดยที่ผมไม่ได้คาดหวังว่าชีวิตนี้ผมต้องเจอคนแบบเขามาก่อน รู้สึกโชคดีที่ตัวเองตัดสินใจยอมรับความรู้สึกสับสนของตัวเองในช่วงแรก

ไม่เสียใจที่ยอมเปิดใจคุยกับเขาตามคำแนะนำของไอ้ภัทรจากคนที่คุยผ่านกันเพียงตัวหนังสือ คนที่ทำให้ผมยิ้มตลอดเวลาอยู่หน้าจอมือถือ เขามาอยู่ตรงนี้แล้ว ตรงหน้าของผม ตัวเป็นๆ แถมจับได้นุ่มนิ่มด้วย รอยยิ้มที่ยิ้มให้กันมันดีกว่ารอยยิ้มที่เราแอบยิ้มคนเดียวเวลาเขินในประโยคที่เขาพิมพ์มา คำว่ากอด คำว่ารัก หรือคำว่าคิดถึง ที่เคยอ่านในตอนนั้น พอมาได้สัมผัสกับมันเองผมรู้สึกอบอุ่นใจและรู้สึกดีมากกว่าอีกหลายเท่า

ผมเชื่อว่ามีหลายคนภาวนาจะดึงคนในแชทออกมากอดให้ได้ในวันหนึ่ง ผมทำมันได้แล้วและผมเชื่อว่าทุกคนถ้าเรารักใครด้วยใจจริง ไม่วันใดก็วันหนึ่งคุณต้องได้สัมผัสสิ่งเหล่านั้นในชีวิตจริง เชื่อผมเถอะ

ติ้ง

เสียงเตือนดังขึ้นตัดความซึ้งผมซะเกลี้ยง ผมหยิบมือถือขึ้นมาอ่าน มันคือข้อความเมนชั่นจากแอคเคาน์คนคุ้นเคย นี่คนข้างๆ ผมเล่นบ้าอะไรอีกเนี่ย

FROM : .เฟรมคนคลู @FFREMXX

@PIELUVU ไม่อยากคบแค่ในบอทแล้วอ่ะ

ข้อความสั้นๆ ทำเอาผมเผลอยิ้มออกมาไม่รู้ตัว คนด้านข้างไม่ได้หันมามองผม เขาเก็บมือถือเข้ากระเป๋าก่อนจะป้องปากตัวเองแล้วตะโกนประโยคบางอย่างออกไป

เรามาคบกันในชีวิตจริงดีกว่า ตกลงไหมพีท!”

“…”

ผมมองการกระทำที่ดูแล้วมันถ่อยและเถื่อนสุดๆ ทำไมถึงตะโกนจนคนข้างล่างต้องแหงนหน้าขึ้นมามองด้วยนะ แต่นั่นก็ทำเอาผมอดยิ้มด้วยความเขินไม่ได้ พี่เฟรมหายใจเร็ว ผมรู้ว่าตอนนี้เราสองคนตื่นเต้นและใจสั่นกันมากแค่ไหน เพราะผมเป็นอยู่น่ะสิ

เป็นแฟนกันนะ!”

คนด้านข้างตะโกนมาทางผม สีหน้ารอคอยความหวังมองมาที่ผมนิ่ง ในตอนนี้ทุกอย่างนิ่งและเงียบ แม้แต่เสียงเพลงข้างในงานก็เงียบเหมือนกัน ผมยิ้มให้คนตรงหน้าด้วยใจที่รู้สึกดี ผมไม่เคยรู้สึกดีอะไรขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ

ตกลงครับ! พี่เป็นแฟนกับผมนะ!”

ผมตะโกนตอบกลับประโยคเมื่อกี้ที่พี่เฟรมถามผมมา คนได้รับคำตอบดึงตัวผมไปกอดด้วยสีหน้าและแววตาที่ดีใจไร้ความเสแสร้งแต่อย่างใด

ขอบคุณนะพีท

เฮ้อความตั้งใจที่ผมจะขอเขา ทำไมมันกลายเป็นเขาขอผมไปได้ล่ะเนี่ย

 

 

 

กฎของการเล่นบอทข้อสุดท้าย

'เล่นด้วยความรักและหัวใจของตัวเองนะครับ '

 

 

 

 

 

-THE END-



















จบแล้วนะคะ
ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด ขอบคุณคนที่อุดหนุนด้วยนะคะ
แล้วก็หวังว่าเรื่องนี้อาจทำให้คนหลายๆ คนหายคิดถึงเฟรมพีทไม่มากก็น้อยนะคะ
ส่วนสเปตั่งต่างๆ ขอไม่ลงให้อ่านกันนะคะ แง
ขอบคุณคนที่ให้กำลังใจมาตั้งแต่แรกเลย อาจจะหายๆ ไปบ้างเพราะเรากว่าจะมาอัพจบ
คือสองปีเลยทีเดียว แต่ขอบคุณจริงๆค่ะ
ถ้าไม่มีเรื่องนี้ก็จะไม่มีเช็ค'บิลในวันนี้ ไม่มีทุกคนตั้งแต่วันแรก ไม่มีคนแฟบนิยาย ไม่มีการติดอันดับ
คงมาไม่ถึงจุดๆ นี้ ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณที่ช่วยปลดล็อกความฝันไปหนึ่งอย่าง
ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ

แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ nam yoon su gif
แวะไปแหกพีทได้ที่แฮชแท็ก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 172 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7599 Pasan Baitong Intharaprasert (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 01:19
    ขอบคุณสำหรับ นิยายดีดีเรื่องนี้นะครับ ชอบๆ
    #7,599
    0
  2. #7574 Cool..Cool (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 20:53

    ขอบคุณสำหรับนิยายดีนะค่ะ..น่ารัก..ละมุน..ฟินมากมาย??‘???‘???‘?✌️✌️❤️????????????????

    #7,574
    0
  3. #7572 bellSB1926 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 00:28
    พี่กิตก็จะว่า :

    -มาตะโกนอะไรอยู่ระเบียงห้องกู~~~~~~~ 5555555
    #7,572
    0
  4. #7571 crzoldyck7 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 17:43
    งุ้ยๆๆๆๆๆ..ยิ้มหน้าบานทั้งเรื่องเลยจ้าาาาาา
    #7,571
    0
  5. #7541 Okman (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 04:52

    อ่านจบแล้ววว ขอบคุณคุณเช็คบิลนะคะที่เขียนนิยายดีๆออกมา รู้สึกสะท้อนตัวเองเลยค่ะเพราะนี่ก็เล่นบอทเหมือนกัน ไม่รู้จะนไหมแต่จะหาตำเล่มมาให้ได้เลยนะคะ ㅠㅠㅠ

    #7,541
    0
  6. #7499 pcy921 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:26
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ สนุกมากค่ะ สุดท้ายอยากรู้ว่าไรต์เล่นบอทหรือเปล่าอะคะ ถามจีงงงง555555
    #7,499
    0
  7. #7457 Miki_milky (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 11:01
    สรุปพีทก้อไม่ได้ของพี่เฟรมเป็นแฟนจนได้ ขอบคุณนะไรท์
    #7,457
    0
  8. #7456 Y'O'Y (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 08:51
    เธอเป็นแฟนฉันแล้ว....
    #7,456
    0
  9. #7455 nightmask (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 01:58
    น่ารักกกก
    #7,455
    0
  10. #7454 msp_mint (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 22:36
    น่ารักกกกจังงง ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะค้าาา
    #7,454
    0
  11. #7453 mmayo643 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 22:34

    Thank you
    #7,453
    0