[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 38 : ll ผมคบกับบอท ll EP.30 :: พี่เฟรมรักน้องพีทนะ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    14 พ.ย. 61





ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.30
กฎของการเล่นบอทข้อสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด

'อย่าอคติกับคนในบอท'






กินเค้กครับ

ง้ามมม

อ่ะ รักกันเข้าไป อิเวรเอ้ย

เสียงสุดท้ายเป็นเสียงของพี่เอมที่กำลังโซ้ยก๋วยเตี๋ยวอย่างเอร็ดอร่อย ในตอนนี้เรามานั่งกันอยู่ในโรงอาหารของคณะ แม้มันจะเงียบเพราะปิดเทอมแล้ว แต่ร้านค้าบางร้านกลับไม่ยอมปิดเพราะคณะเรามีภาคพิเศษที่ต้องเรียนซัมเมอร์หลังไฟนอลอีก ดีนะที่เราเป็นภาคปกติได้หยุดยาวกว่าภาคนั้นไปถึงสองเท่า

และไอ้คนป้อนเค้กที่นั่งข้างๆ ผมเนี่ย รู้สึกจะยิ่งประคบประหงมผมหนักกว่าเก่าอีก พอหลังจากผมยอมคืนดีพี่เขาก็คอยส่งข้อความมาจีบผมทั้งในไลน์ในทวิต แม้แต่แอคบอทน้องพายก็ไม่เว้นนะครับ ล่าสุดแอบถ่ายรูปหลุดผมไปแท็กในเฟสอีก ความเคลื่อนไหวพวกนั้นพ่อแม่ผมเห็นหมดแหละครับ เห็นมีมาแซมด้วยความลูกเขยน่ารัก

เฮ้อไอ้เราก็ไม่คิดว่าพ่อกับแม่จะรับได้ถึงขนาดชมพี่เฟรมเช้ากลางวันเย็นนี่หว่า

ขี้อิจฉาจริงๆพี่เฟรมหันไปกระแทกเสียงใส่เพื่อนสาวด้วยความตลก พี่เอมทำจมูกหุบบานเข้าบานออกเหมือนกำลังแค้นพี่เฟรมที่เอาแต่หาว่าพี่แกอิจฉา พี่แกนกคนเดียวในกลุ่มบางแหละ เลิกหาเมียไปหาผัวเถอะ

ถ้ากูมีผัว มึงมีเมียไหมล่ะพี่เอมว่าขึ้น

นี่ไงเมียพี่เฟรมว่าไม่พอยังโอบไหล่ผมเป็นการอวดอีก พี่กิตกับไอ้ภัทรที่นั่งกินข้าวถึงกับทำหน้าเหยใส่ มึงสองคนไม่ต้องมาทำหน้าตาเหมือนจะอ้วกเลย แดกเข้าไป

ความโหดร้ายยังคงมีอยู่ ไม่ไปไหนจริงๆ สัดเอ้ย

แล้วนี่รักกันขนาดนี้ ไม่เห็นเรียกแฟนกันเลย ยังไม่เป็นเหรอพี่เอมพูดก่อนจะจ้วงลูกชิ้นลูกใหย่เข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ

ผมหันไปมองหน้าพี่เฟรมที่เบ้ปากทำเหมือนโกรธผมเต็มประดา แหงล่ะ ผมไม่ได้ขอพี่เขาเป็นแฟนสักที รายนั้นเลยเรียกผมว่าแฟนไม่เต็มปากน่ะสิครับ

ยังครับผมตอบให้พี่เอมรับทราบก่อนจะยิ้มกว้างให้เหมือนว่าเรื่องที่พูดไปผมไม่ซีเรียสอะไร เอาจริงๆ ผมจะขอพี่เฟรมเป็นแฟนหลายทีแล้วก็ไม่มีโอกาสเลย หาช่วงเวลาไม่เคยได้ จะให้มาพูดโต้งๆ ตอนไม่โรแมนติกมันก็ไม่ได้ฟิล ไม่น่าจดจำนี่เนอะ

กูว่ากูเรียนจบแล้วอะ ถึงจะได้เป็นแฟนแม่งพี่เฟรมว่า

กูชอบนะ อะไรที่ดูกันไปนานๆ ไม่พลีพล่ามไม่รีบเร่ง คู่รักแบบนี้จะอยู่นานกว่าคู่ข้างๆ กูแน่นอน

พี่เอมไม่พูดเปล่ายังชายตามองไปที่พี่กิตกับไอ้ภัทรที่นั่งงงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังถูกนินทาว่าร้ายอยู่

ผมเข็ดกับรักรีบเร่งแล้วน่ะครับ เหมือนตอนที่เราตัดสินใจคบใครในบอท ถ้าเราคุยโดยไม่รู้ว่าเขาเป็นใครยังไง วันหนึ่งที่เราเลิกไปเขากลับมาแหกเรา มันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ ครับ

ผมพูดขึ้น พี่เฟรมเอามือเท้าคางมองหน้าผมอย่างตั้งใจฟัง พี่เอมพยักหน้าแบบเห็นด้วย

จริง คนนั้นที่ฉันคบกันในบอทแล้วในชีวิตจริงมีผัวผู้ชายอะ ฉันก็คุยแปปเดียว พูดแล้วก็ขึ้นอยากกลับไปแหกแม่งจริงๆ ฉันเคยโดนหลอกให้ซื้อธีมไลน์ให้นางด้วย ฉันโง่มะ

มาก

คนตอบคือพี่เฟรม พี่เอมเลยเอาตะเกียบตีหัวไปอย่างหมั่นไส้

พีทเคยโดนใครหลอกในบอทปะ

พี่เอมถามผมขึ้น ผมกลอกตานึกอยู่สักพักจึงเล่าออกไป

ถ้าในเฟสคงเคยโดนหลอกเรื่องเรียลอะพี่ เขาไปเอารูปคนอื่นมาหลอกผม คาดว่าตัวจริงเขาคงไม่ได้ขี้เหร่อะไรหรอก แต่เขาแค่ยังไม่มั่นใจที่จะเชื่อใจเราแล้วเอารูปจริงๆ ของเขาให้เราดูอะผมยืดตัวตรงเล่าต่อ ส่วนในทวิตโดนหลอกก็มีพี่สองคนนี่แหละครับที่หลอกผม

ผมพูดติดขำ พี่เอมถึงกลับยกแก้วน้ำดื่ม พี่เฟรมนี่ก็ตีหน้าเศร้าเพื่อเรียกร้องให้ผมเห็นใจเขาด้วย

ไม่ได้ตั้งใจนี่คร้าบเสียงง้องอนทำเอาผมหัวเราะออกมา

พี่เอมเล่นบอทคิมยองมานานหรือยังครับผมถามกลับบ้าง เพราะสงสัยมานานแต่ไม่มีโอกาสได้ถามสักที

เกือบปีนึงแล้วล่ะ แต่ไม่ได้ใช้ชื่อบอทคิมยองแต่แรกนะ ชื่อบอทปาร์คเมาเซ

ฮ่าๆ กูขำ

กลายเป็นพี่เฟรมที่ขำออกมาโดยไม่ปิดบังอะไรทั้งนั้น พี่เอมแยกเขี้ยวไม่พอใจ

ขำเหี้ยไรไอ้เฟรม

ปาร์คเมาเซนี่มันชื่อที่พวกกูเคยเรียกมึงนี่ เอาไปตั้งชื่อบอทเหรอวะ

ก็เออไง กูคิดไม่ออกตอนนั้น

คนตอบขมวดคิ้วอาย พอเห็นสองคนนี้เป็นเพื่อนที่รักกันดีแม้จะทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เขาก็หันหน้ามาคุยกันได้ ลืมเรื่องราวในอดีตไม่ยึดติดอะไรกัน จนผมอดนึกไปถึงไอ้แซมไม่ได้เลย

รายนั้นแม้จะมาขอโทษแต่แววตาจริงๆ ที่สะท้อนออกมาพร้อมคำพูดขอโทษผมกลับไม่ได้รับความจริงใจจากมันเลยสักนิด ผมรู้ว่าคนที่ตั้งใจจะขอโทษจริงๆ เขาต้องรู้สึกออกมาจากหัวใจจนแสดงออกมาทางแววตาอย่างชัดเจน แต่ไอ้แซมนี่ไม่เลย ไม่เลยสักนิด

แล้วพี่ยังจะเล่นอยู่ไหมครับเนี่ยผมถามต่อในทันที

ไม่เล่นแล้ว ไม่อยากเข้าไปนึกอดีตเลวทรามของตัวเอง ฮาๆ

เดี๋ยวนี้ผมก็ไม่ค่อยได้เล่นแล้วครับ ให้มันเป็นไดอารี่ความทรงจำของผมอย่างหนึ่ง

อย่าพูดดีจนฉันรู้สึกเลวสิ ฉันเกือบแหกคนดีๆ แบบน้องพีทแล้วไหมล่ะ T^T” พี่เอมพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ นี่ฉันนกบอกรักน้องดาน่าไป ฉันยังเศร้าไม่หาย ยังมาเศร้าคำพูดแกอีก

ผมยิ้มแห้งๆ เมื่อได้ยินสรรพนามอีกคนขึ้นมา พี่เฟรมเพิ่งบอกกับผมว่าพี่เอมแอบชอบดาน่าตั้งแต่วันแรกที่เจอ พี่แกเลยกลัวว่าผมจะกลับไปคืนดีกับดาน่า นี่เลยสาเหตุส่วนหนึ่งของความหมั่นไส้ แต่เมื่อเห็นว่าผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับดาน่าแล้ว เธอเลยล้มเลิกความคิดที่จะแหกบอทของผมทั้งหมด ดูเหมือนว่าพี่เอมจะลองไปเปิดใจคุยกับดาน่าแล้วแต่รายนั้นกลับปฏิเสธมา

เออ สรุปน้องดาน่าอะไรนี่ เขายังชอบไอ้พีทอยู่ปะพี่เฟรมพูดด้วยสีหน้าอยากรู้ เอาจริงๆ ผมไม่ซีหรอก ชอบไม่ชอบผมก็ไม่รู้สึกอะไรกับเธอมากกว่าเพื่อนกับน้องแล้ว

น้องไม่ได้บอก น้องบอกแค่ว่าน้องชอบผู้ชาย คงชอบผู้หญิงด้วยกันไม่ได้หรอกพี่เอมยู่ปากคล้ายเสียดาย ผมรู้ว่าเธอมีความเสียใจอยู่ลึกๆ แต่ไม่อยากแสดงออกมา น้องบอกว่าถ้าให้คบผู้หญิงด้วยกันในบอทน่ะคบได้ แต่ในชีวิตจริงคบไม่ได้ กูนี่อยากจะเหวี่ยงน้องมาก มันคบแยกกันได้เหรอวะ อย่างเดือด

พอได้ยินประโยคนั่นผมนี่เหล่มองคนข้างๆ เลยครับ พี่เฟรมยกมุมปากร้องหึในลำคอเบาๆ กำลังเยาะเย้ยผมล่ะสิ

ใช่ป่ะ คบในบอทกับคบในชีวิตจริง คนเล่นมันไม่ใช้หัวใจดวงเดียวกันเล่นเหรอวะ โคตรแย่

ได้ทีนี่รีบขยี้ใหญ่เลยนะไอ้พี่เฟรม

ชินแล้วอ่ะ คนในบอทหยอดจนเราหลงรัก ผลสุดท้ายก็ไม่จริงจังสักราย คนที่จริงจังด้วยก็หายากฉิบหาย

นี่ไง กูนี่ไงจริงจังกับบอทน้องพายสุดๆคนด้านข้างเอาหัวมาพิงไหล่ผมจนผมต้องดันหัวเขาออกเพราะเขินคนร่วมโต๊ะ

ถ้าไม่ติดที่ว่าไอ้กิตกินข้าวอยู่ กูจะอ้วกใส่หน้ามึงตอนนี้เลย

พี่เอมว่าอย่างประชด ผมหัวเราะในคำพูดและสีหน้าที่หยอกล้อของสองคน ผมหันไปกินเค้กที่พี่เฟรมหันมาป้อนผมอีกครั้ง รายนี้ก็ชอบเค้กจังเลย ชอบรองจากไข่เลยมั้ง

แล้วนี่มีใครจะกลับบ้านช่วงปิดเทอมมั่งอะพี่กิตพูดขึ้นหลังจากเงียบมานาน ผมมองหน้าไอ้ภัทรที่ดูเหมือนจะตอบก่อนคนแรก

ผมกลับอยุธยาครับไอ้ภัทรว่าขึ้น

กูกลับกรุงเทพอะตามมาด้วยพี่เอม

ทุกคนหันมามองที่พวกเราอย่างต้องการคำตอบ ครั้งที่แล้วที่ผมกลับบ้านนี่แทบจะไม่ค่อยได้คุยกับพ่อแม่เท่าไรเลยนะ จริงๆ เป็นแบบนี้ทุกครั้งแหละ พ่อแม่งานยุ่งสุดๆ ผมก็ทำได้แค่อยู่ที่เรือนใหญ่คอยพูดต้อนรับนักท่องเที่ยว

ผมกลับบ้านเดือนหน้าครับ

กูก็กลับเดือนหน้าพี่เฟรมพูดต่อจากประโยคผมทันที ครอบครัวกูหนีไปเที่ยวไม่อยู่บ้านอะ ไม่รู้กลับไปแล้วจะไปอยู่กับใคร รอให้พ่อแม่กลับบ้านแล้วกูค่อยกลับดีกว่า

พี่เขาไม่ได้โกหกหรอกครับ เรื่องจริงทุกประการ เพราะเห็นว่าแอบงอแงที่พ่อแม่โทรมาบอกล่วงหน้าครั้งก่อนว่าอาจจะไม่อยู่บ้านในเดือนนี้ เท่ากับว่าพี่เขาต้องอยู่ที่นี่เกือบสองอาทิตย์เลยน่ะครับ

ผมเลยตกลงจะอยู่เป็นเพื่อนก่อน เพราะยังไงผมก็ได้กลับบ้านไปก่อนใครแล้วในตอนนั้น

แหม่ กูนึกว่าติดน้องพีท รีบพูดเหตุผลเลยนะพี่เอมแซวขึ้น

กูกลัวมึงน้อยใจอีกไงล่ะ

ทำไม กูน้อยใจไม่ได้ไง

คนเลว

ทุกคนหัวเราะขึ้นทันทีที่พี่เฟรมด่าพี่เอมออกมาเบาๆ พี่เอมหัวเราะส่ายหน้าให้กับคนตรงหน้าอย่างปลงๆ

เมื่อทุกคนอิ่มก็เริ่มจะขอตัวแยกย้ายกลับหอ ส่วนผมเลือกที่จะกลับกับพี่เฟรมด้วยมอเตอร์ไซค์สีเหลืองคันโปรดของพี่แก ตอนนี้ดูเหมือนว่าไอ้ภัทรจะย้ายหอมาอยู่กับพี่กิตแล้วมั้ง เห็นว่ารูมเมทพี่กิตเขาจะอยู่หอมากขึ้น ไอ้ภัทรเลยไปหาพี่กิตไม่ได้บ่อยนัก เจ้าตัวเลยร่วมมือกันไปหาหอใหม่อยู่ซะเลย ดีจริงๆ เพื่อนกู ไม่ค่อยติดแฟนเลยครับ

จะกลับหอเลยเหรอพี่เฟรมถามผมขึ้น ผมที่ซ้อนท้ายอยู่ก็เขยิบเอาหูไปแนบฟังเสียงพูดของเขา

ว่าไงนะครับพี่

จะกลับหอเหรอ ไปวอคกิ้งกันปะ

พี่เฟรมได้ทีจึงชวนผมตลาดถนนคนเดิน ครรั้งนั้นผมได้เดินไปแค่นิดเดียวเพราะพี่เฟรมเอาแต่งอนผม ในทีแรกตั้งใจจะไปซื้ออะไรบางอย่างก็ไม่มีโอกาสสักที

ไปสิครับ

ทำไมชวนง่ายจังอะ ชวนง่ายขนาดนี้ ใจง่ายด้วยปะ

แค่กับพี่เท่านั้นแหละครับ

ผมพูดก่อนจะจับเสื้อคนด้านหน้าพร้อมมองผ่านกระจกรถก็เห็นรอยยิ้มคนขับชัดเจน บอกแล้วว่าอย่าให้ผมรุก ผมรุกไม่ปล่อยแน่

รถเคลื่อนมาจอดที่เดิมเวลาเดิมเป๊ะ ทุกอย่างดูเหมือนเว้นแต่เราไม่ได้งอนกันเหมือนครั้งก่อน สิ่งแรกที่พี่เฟรมเดินเข้ามาในว็อกกิ้งเขาต้องมองหาร้านเค้กทุกที ผมเลยดึงแขนเขาพลางส่ายหน้าให้เขาหยุดสนใจของตรงหน้าได้แล้ว

พี่จะอ้วนเป็นหมูแล้วครับ กินแต่ของหวาน

ก็ชอบอะ

ในตู้เย็นพี่ผมเห็นยังเหลืออีกหลายก้อนเลย ทำไมไม่กินครับ

ผมว่า พี่เฟรมยื่นปากก่อนจะคว้ามือผมไปจับหน้าตาเฉย ผมยังไม่ชินกับการต้องมาหวานออกหน้าสื่อ ผมเลยเอาแขนเขามาโอบคอผมแทน คนด้านข้างไม่เถียงหรืองอแงอะไร เขากอดคอผมเดินเป็นปกติ ไม่ใช่ผมอายที่ต้องเปิดเผยว่ามีแฟนเป็นผู้ชาย แต่ผมอยากให้เราคิดเสียว่า เราเป็นคู่ธรรมดาทั่วไป เป็นพี่น้องเป็นเพื่อนและเป็นคนรู้ใจที่ไม่ต้องหวานกันไปตลอด แต่ก็รับรู้ได้ว่าเรารักกัน

แฮ่ พูดแล้ว กูจะอ้วกตัวเอง

พี่ช่วยผมเลือกแว่นหน่อยสิครับ ผมอยากซื้อไปใส่เวลามองคอมนานๆ

ผมว่า พี่เฟรมพยักหน้าแล้วพาผมมาที่ร้านเดิมร้านประจำ คนขายอมยิ้มให้เราสองคนนิดๆ คงจำเราได้แน่ๆ

เอาของกูไปใส่ก็ได้นะ มีเยอะเลยพี่เฟรมว่าแต่มือก็เลือกแว่นที่เหมาะกับหน้าผม เขามาทาบลวกๆ แล้วก็เก็บ เอามาทาบแล้วก็เก็บ ไม่ใส่แว่นน่ารักกว่าอีก

ผมจะใส่ตอนเล่นคอมครับ ไม่ได้ใส่ให้ตัวเองน่ารักผมพูดขำๆ

น้องสองคนค่ะ พอดีร้านเรามีโปรโมชั่นแว่นคู่รักทางด้านนี้ สนใจใส่คู่กันต้อนรับวาเลนไทน์ไหมเอ่ย

พี่คนขายที่เป็นผู้หญิงคาดว่าน่าเป็นแฟนเจ้าของร้านเอ่ยทักพวกเรา พี่เฟรมหันไปมองอีกโวนที่อยู่ถัดไปตามคำแนะนำของพี่ผู้หญิง ก่อนจะเอื้อมไปหยิบมันมาหนึ่งคู่แล้วใส่ให้ผมกับตัวเอง

มันเป็นแว่นเลนส์กันแสงธรรมดาที่มีคำว่า สามี’ ‘ภรรยาอยู่ตรงขาแว่นด้านซ้ายเท่านั้น แล้วทำไมต้องเอาแว่นภรรยามาใส่ให้ผมด้วยวะ ไอ้บ้าเขารู้หมด

พี่ว่าผมสองคนน่ารักไหมครับ

ไม่ว่าเปล่า พี่เฟรมยังมีหน้าดึงหัวผมไปชนกับหัวเขาเพื่อให้พี่เจ้าของร้านดู เธอพยักหน้ายิ้มน้อยๆ ยิ่งน้องคนข้างๆ ที่เลือกแว่นอยู่นี่ถึงกับเอามือถือขึ้นมาถ่ายรูปเราสองคนอีก

พี่เฟรม อายเขา

งั้นผมเอาคู่นี้แหละครับ เท่าไรครับ

ห้าร้อยเก้าเก้าจ๊ะ แต่พี่เห็นว่าเราน่ารักงั้นลดเหลือห้าร้อยพอเนอะ

ผมทำท่าจะล้วงเงินมาจ่าย คนด้านข้างรีบชิงจ่ายให้ผมเฉย ผมเลยส่งเงินในมือให้พี่เฟรม แต่รายนั้นกลับไม่สนใจเงินในมือผมสักนิด ทำเหมือนว่าจะไม่ให้ผมจ่ายเลยอะไรแบบนั้น

พี่เอาเงินไปเถอะครับผมยังคงยื้อ แต่พี่เฟรมก็ดันมือผมกลับ

ซื้อให้แฟนในอนาคต เรื่องแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก

จะเป็นเสี่ยเลี้ยงผมหรือไง

อยากให้เลี้ยงไหมล่ะครับเด็กดีของเสี่ยยังมาทำน้ำเสียงยียวนอีก!

ไม่คุยด้วยแล้ว

ผมเก็บเงินใส่กระเป๋าก่อนจะทำเป็นเดินไปเรื่อยๆ กลบเกลื่อนความเขินตัวเอง แต่ขาก็ต้องมาหยุดอยู่ที่ร้านเคสมือถือร้านหนึ่ง พี่เฟรมก็หยุดทำหน้าสงสัยที่เห็นผมสนใจร้านนี้

จะซื้อเหรอพี่เฟรมถามผมขึ้น ผมมองไปยังเคสไข่ขี้เกียจตรงหน้าที่มีลายสารพัด ก่อนจะเอาของตัวเองขึ้นมาดู สถาพมันผ่านมรสุมจนถลอกไปหมด แต่จะเปลี่ยนก็เหมือนทำร้ายความตั้งใจของคนข้างๆ ผม

พี่ครับ มีเคสแบบนี้อีกสองอันไหมครับ

ผมถามพลางชูเคสที่มีอันเก่าให้เจ้าของร้านดู พี่แกพยักหน้าแล้วหาให้ผมในทันที วินาทีนั้นรอยยิ้มของผมก็ผุดมาเพราะความดีใจ พี่เฟรมยืนมองผมอยู่เงียบๆ ไม่ได้เอะใจอะไรต่อ

สามร้อยบาทครับผมรีบยื่นเงินตัดหน้าพี่เฟรมที่ทำทีจะล้วงกระเป๋าตังค์ตัวเองอีกครั้ง

พี่ครับ มีปากกาเคมีหัวเล็กไหมครับผมถามเจ้าของร้านอีกครั้งหลังจากรับเคสลายเดิมแต่อันใหม่มาอยู่ในมือสองอัน พี่แกส่งปากกามาให้ ผมจัดการเก็บเคสเก่าใส่กระเป๋าเป้ก่อนจะใส่อันใหม่ แล้วยื่นให้คนตรงหน้าเซ็นอะไรบางอย่างบนเคสผม พี่เฟรมเซ็นชื่อพี่บนหัวเคสผมหน่อยครับ

ชื่อกูเหรอคนรับชี้เข้าหาตัวเองผมเลยพยักหน้าย้ำ พี่เฟรมไม่ได้ถามเซ้าซี้อะไรเขาจัดการเซ็นชื่อเล่นตัวเองบนเคสอันใหม่ของผมทันที ซื้ออันใหม่ทำไมวะ

ผมอยากให้เคสของเราสองคนเป็นชื่อในชีวิตจริงครับ ไม่อยากให้เป็นแค่ชื่อในบอทแล้ว

ผมเอื้อมมือเอาปากกาในมือพี่เฟรมมาเซ็นชื่อตัวเองลงบนเคสอีกอันที่ยังไม่ได้ใส่มือถือของพี่เฟรม

พีทของพี่เฟรม

ผมเซ็นเสร็จก็คืนปากกาให้พี่เจ้าของร้านก่อนจะหันมาแบมือหาพี่เฟรม

จะเอาเงินเหรอ

เอามือถือพี่มาสิครับ

คนตัวสูงส่งมือถือยี่ห้อเดียวกับผมมาให้ ผมจัดการใส่เคสนั้นแล้วยัดใส่มือพี่เฟรม คนตรงหน้ายิ้มขึ้นทันทีที่ได้อ่านชื่อบนเคสของตัวเอง

ทำไมเคสนั้นให้เขียนแค่ชื่ออย่างเดียวอะ อยากเขียนเฟรมของน้องพีทบ้างอะพี่เฟรมงอแงขึ้น

ไม่ต้องหรอกครับ ยังไงพี่ก็เป็นของผม ไม่ต้องเขียนผมก็รู้อยู่แล้วนี่เนอะ

พูดจบเพียงแค่นั้นคนที่ชอบหยอดผมมาตลอดก็ตายสิครับ รายนั้นแทบจะบิดตัวหมุนเป็นเกลียวขนมโปเต้อยู่แล้ว

ถามว่าเขินบ้างไหมที่หันมาหยอด มันก็เขินอะ ยังไม่ชินที่จะจีบใครนี่หว่า นี่ขนาดยังไม่ขอพี่เขาเป็นแฟนนะ ยังรู้สึกเขินขนาดนี้เลย

งั้นถ่ายรูปคู่กันดีปะ

ไม่ว่าเปล่า พี่เฟรมกอดคอผมไปแบบพละการ ผมที่ยังหน้าเหวออยู่ไม่ทันได้เก็กหน้าถ่ายรูป คนในอ้อมกอดก็กดชัตเตอร์มือถือเสียแล้ว

ไอ้พี่เฟรม ผมยังทำหน้าไม่ดีเลย

ฮ่าๆ โคตรฮาพี่เฟรมขำออกนอกหน้าก่อนจะชูมือถือให้ผมดู แล้วดูหน้าผมดิ…”หายกันครับน้อง ครั้งก่อนพี่ก็ไม่หล่อ

แต่นี่รูปคู่เราอะ ถ่ายดีๆ สิครับ

อ่ะๆพี่เฟรมว่าก่อนจะเข้ามาชิดตัวผมอีกครั้ง ผมจัดท่าชูสองนิ้วเป็นเบสิคพื้นฐาน ทำท่าอะไรของมึงเนี่ย

พี่เฟรมบ่นขึ้นจนผมต้องหันไปมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

ผมถ่ายรูปก็ทำท่านี้ประจำอะ น่ารักออก

แบ๊วจริงๆ

ถึงปากจะบ่นแต่ก็กลับมาถ่ายอยู่หลายรูป จนสัมผัสได้ถึงสายตาอันร้อนผ่าวของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา พวกเราเลยหยุดการถ่ายรูปคู่แต่เพียงเท่านี้ ก่อนที่จะมีใครสักคนโดนไฟในดวงตาของป้าตรงหน้าเผาตาย

กินอะไรปะเดี๋ยวเลี้ยง

ทันทีที่พี่เฟรมถาม สายตาผมก็รีบสอดส่องหาของกินอย่างไม่รีรอ ถ้าเลี้ยงเกี่ยวกับของกินเลี้ยงมาเลยครับ น้องพีทผู้เห็นแก่กินอยู่นี่แล้ว ฮ่าๆ

น่ากินไปหมดเลย

แล้วนี่น่ากินปะ

พี่เฟรมถามผมแถมยังยื่นหน้ามาใกล้อีก ผมเลยได้แต่ขมวดคิ้วสงสัย

อะไรน่ากินน่ากินครับพี่

เนี่ยคนตัวสูงชี้เข้าหาตัวเองเป็นการบ่งบอกให้รู้ว่า ไอ้น่ากินที่ว่าเนี่ยคือตัวพี่แกเอง อร่อยนะเว้ย

งั้นๆ

ผมไหวไหล่ไม่แคร์ จนพี่เฟรมต้องเอามือมาผลักหัวผมเบาๆ เป็นการหมั่นไส้ เป็นจังหวะที่ผมเดินไปหยุดตรงหน้าใครบางคน ผู้หญิงตัวเล็กคุ้นหน้าคุ้นตา เธอสวมชุดเดรสสีฟ้าสะพายกระเป๋าสีครีม พี่เฟรมที่หัวเราะสนุกสนานก็ต้องหยุดไปด้วย บรรยากาศมาคุสุดๆ ในตอนนี้ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทั้งที่เธอก็ไม่ได้ทำให้ผมอึดอัดใจเล่นสักหน่อย

สวัสดีค่ะพี่เฟรมเธอยกมือไหว้คนด้านข้างผมอย่างเป็นมารยาท ผมหันไปมองหน้าพี่เฟรม รายนั้นพยักเพยิดหน้าให้เป็นเชิงว่าคุยไปเถอะ หวัดดีพีท

ดาน่ามาเดินเล่นคนเดียวเหรอ

ผมถามเธอขึ้น แต่ไม่ทันที่จะได้คำตอบดี คนตัวสูงอีกรายที่ผมคิดไว้ในใจว่าน่าจะมากับเธอก็เดินมาหยุดข้างดาน่า ก่อนจะส่งถ้วยไอติมให้เธอ สายตาไอ้แซมหยุดกึกเหมือนชะงักไปนิดๆ มันยกมือไหว้พี่เฟรมตามปกติ มองผมแค่แว๊บเดียวเท่านั้น

มากับแซมน่ะดาน่าชี้ไปยังคนข้างๆ ไอ้แซมยกมือทักทายผมแบบลวกๆ แม้จะยังไม่สนิทใจกัน แต่ผมจะลืมเรื่องราวที่เคยโกรธกันไป ทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกันมาก่อนก็แล้วกัน เออ แซมเราขอคุยกับพีทเป็นการส่วนตัวได้ปะ

คนตัวเล็กหันไปบอกคนด้านข้างด้วยน้ำเสียงเชิงอ้อนวอน เหมือนในทีแรกแซมมันจะเถียงขึ้นแต่พอหันมามองผมกับพี่เฟรมมันก็เลยพยักหน้าให้ดาน่าแบบจำยอม

จะคุยกับไอ้พีทมันเหรอพี่เฟรมว่าขึ้น งั้นเดี๋ยวกูเดินรอแถวนี้แล้วกัน ถ้าคุยเสร็จแล้วโทรมานะ

น้ำเสียงของพี่เฟรมไม่ได้มีความประชดประชันหรือต้องการให้ผมอึดอัดอะไร ผมพยักหน้าเข้าใจก่อนที่พี่เฟรมจะเดินออกไปจากจุดนี้ เหลือไว้เพียงเราสามคน ดาน่าหันไปมองแซมที่ยังยืนเป็นเสาไฟฟ้านิ่งพอมันรู้ตัวก็เลยถอนหายใจแล้วเดินตามพี่เฟรมไปติด

ในตอนนี้เหลือเพียงเราสองคนเท่านั้น เธอเดินพาผมไปยังจุดสงบ มันคือบริเวณริมหาดติดตลาดนัดคนเดิน ไม่ไกลจากจุดเมื่อกี้มากนัก เสียงคลื่นกระทบหินก้อนใหญ่ที่วางเรียงรายริมหาดทำให้รู้สึกผ่อนคลายเวลาได้สูดดมดื่มด่ำบรรยากาศที่นี่

มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ถึงต้องคุยส่วนตัวอะผมเปิดประเด็นขึ้น เธอยิ้มพลางถอนหายใจออกมา

ไม่รู้ว่านี่อาจเป็นการสารภาพที่ช้าไปไหม แต่เราแค่อยากให้พีทรู้ว่าเรารู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในทุกๆ อย่าง

ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น คิ้วของผมก็มัดกันเป็นปมโดยไม่ทราบสาเหตุ เธอหันมายิ้มน้อยๆ ตามแบบฉบับผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง

หมายความว่าไงอะ คืออย่าว่าพีทโง่เลยนะ แต่พีทไม่เข้าใจอะ

เรารู้เรื่องราวของพีทเรื่องที่พีทโดนแหกในเฟสเมื่อสองปีก่อนหมดแล้ว

“…”

เรารู้ว่าพีทไม่ใช่คนแบบนั้น

เธอว่าขึ้น ใจผมเหมือนถูกกระชากเข้าย้อนอดีต ภาพทุกอย่างข้อความทุกข้อความกลับมาในหัวผมนับไม่ถ้วน แม้มันจะนานมากแล้วผมกลับไม่เคยลืมมันสักที

รู้ตั้งแต่ตอนไหนอะผมถามเธอไปด้วยความอยากรู้ จริงๆ ผมจะปล่อยผ่านก็ได้นะ แต่ทำไมใจของผมถึงสั่งให้ถามออกไปแบบนั้นก็ไม่รู้ แซมบอกเหรอ

แซมไม่ได้บอก ดาน่าแค่รู้ว่านั่นไม่ใช่พีทแน่ๆ เรื่องที่พีทโดนแหกล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น เราเป็นเพื่อนกับพีทในบอทมานานพอตัวเลยนะ เพื่อนกันเข้าจำได้หมดและว่าการคุย การใช้คำหรือจะนิสัย พีทไม่เคยทำอะไรแบบนั้นกับเราเลยสักครั้งเธอว่าขึ้น สายตามุ่งมั่นที่จะพูดความในใจทั้งหมด เราขอโทษที่ไม่ยอมปกป้องพีท เพราะเรากลัวว่าจะถูกหาว่าเข้าข้างคนผิด เราไม่มีอะไรมายืนยันหรือช่วยพีทในตอนนั้นได้เลย ขอโทษนะ

เธอพูดคำขอโทษออกมาได้อย่างเต็มปาก ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องที่เธอควรออกมายอมรับเลยเนี่ยนะ

ช่างมันเถอะดาน่าผมพูดปัดก่อนจะหันไปมองวิวตรงหน้าแทนการมองหน้าเธอ เรื่องทั้งหมดมันผ่านมาแล้ว อย่าไปคิดมันอีกเลยเนอะ

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะแซมใช่ไหม

“…” ผมถึงกับชะงักไปเลยทีเดียว รู้ด้วยเหรอ…”

เพราะเรื่องทั้งหมดมันเกิดจากที่แซมชอบดาน่าแล้วไม่อยากให้พีทมายุ่งใช่ไหมล่ะ

เธอว่าขึ้น มันตรงทุกอย่างและเธอรู้ทุกอย่าง ไอ้แซมขอร้องไม่ให้ผมบอกเรื่องนี้กับเธอ แต่ผมไม่บอกนะ เธอรู้ด้วยตัวเธอเองทั้งนั้น

อืม

เราสังเกตเห็นความผิดปกติหลังจากพีทปิดบอทหายไป เวลาแซมเล่นบอทแล้วแซมชอบมาคุยกับเราเพียงคนเดียว เขาไม่สนใจบอทไหนเลยด้วยซ้ำ เหมือนมาเล่นเพียงเพราะต้องการสนิทกับเราอะ…” เธอพูดไปก็ดูปลงไปเวลาเล่า ถ้าคนเป็นเพื่อนกันจริงแทนที่จะปกป้องพีท ทำไมถึงเอาแต่พูดแบบขอไปทีว่านั่นเป็นเรื่องของพีทเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวอะไร ดาน่าว่ามันแปลกและมากเกินไป

“…” ถ้าผมเป็นแซม ผมมาได้ยินแบบนี้คงแอบจุกแหะ

ตอนนี้ดาน่ากำลังคบกับแซมอยู่นะ

ผมได้ยินแบบนั้นถึงกับเบิกตากว้างมองหน้าเธอแบบงงในงง งงซ้ำซ้อน อะไรของเธอวะ รู้สึกย้อนแย้งชีวิตสัดๆ

คบกัน?”

เพราะเราอยากจะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมไม่ดีของแซมให้หมดไปสักที คนแบบเขาควรโดนรับมือจากคนที่ทำให้เขาเปลี่ยน เขาเปลี่ยนไปในทางไม่ดีเพราะเรา เราเลยคิดว่าเราควรเป็นคนที่ทำให้เขากลับมาเป็นคนดีด้วยตัวเองอีกครั้ง มันจะอาจจะฟังดูตลกเราว่าเขารักเราในทางที่ผิด ตัดสินใจทำเรื่องแย่ๆ ในทางที่ผิดเพียงเพราะอยากสนิทกับเรา

“…”

เวลาเราพูดถึงพีท เขาจะดูไม่ค่อยชอบพอใจเท่าไร เราว่าเราควรลบอคติที่เขามีให้ออกไปจากหัวเขาได้แล้ว

“…”

เพราะในตอนนี้พีทไม่ได้ชอบเราเหมือนแต่ก่อนแล้วใช่ไหมล่ะ J

ผมไม่ได้ตอบ ได้แต่ยิ้มและพยักหน้าเธอแทนคำพูดไป เธอยิ้มออกมาเมื่อได้รับคำตอบที่ต้องการแล้ว

อย่าไปโกรธไอ้แซมมันเลยนะ ที่มันทำคงเพราะชอบดาน่าจริงๆ นั่นแหละ แต่อาจจะตัดสินใจอะไรผิดพลาดไปหน่อย

โห แต่เรื่องหลอกเงินนี่เราไม่โอมากๆ อยากทุบแซมมาก ของทั้งหมดที่แซมส่งมาให้เรา เราเอาคืนเพื่อนในบอทไปบางส่วนแล้วนะ แต่อธิบายให้คนพวกนั้นเข้าใจไม่ได้หรอกว่าพีทไม่ใช่คนทำ เพราะทั้งรูปทั้งอะไรหลายๆ อย่างมันแสดงว่าเป็นพีทไปแล้วอะ Y^Y”

ช่างมันเถอะน่า คิดอะไรมากมายผมพูดขำๆ ไม่อยากย้อนความทรงจำแย่ๆ แล้วอะ แค่ในตอนนี้ รู้ว่าดาน่ามีคนดูแลอย่างไอ้แซมทั้งคน ก็พอใจแล้วล่ะ ฝากตักเตือนมัน อย่าให้มันทำเรื่องแย่ๆ อีกก็พอนะ

อืม ได้เลย ดาน่าจะจัดการนายนั่นให้อยู่หมัด เอาให้เลิกอคติทุกอย่างที่เกี่ยวกับพีทเลยคอยดู

อะไรจะขนาดนั้น

ผมหลุดขำออกมาเมื่อเห็นสีหน้ามุ่งมั่นของเธอ แซมนี่น่าอิจฉานะ ชอบเขาเขาก็รับรัก ขนาดทำเรื่องแย่ๆ แต่เขาก็รับได้ แถมยังปิดบังไม่ให้รู้อีก

ผมเข้าใจแล้วล่ะ ว่าคนเราชอบปิดบังเรื่องบางเรื่องเอาไว้ทำไม

ก็เพราะอยากให้อีกฝ่ายสบายใจยังไงล่ะ

แล้วความรักของพีทเป็นไงบ้างคนตัวเล็กถามด้วยสีหน้าที่ผมเดาออกเลยว่า เธอกำลังเย้าหยอกผมอยู่แน่ๆ

ความรักอะไรผมคีพหน้านิ่ง เธอเลยไอ้แต่อมยิ้มเบาๆ

กับพี่เฟรมน่ะ เป็นยังไงบ้าง

เฮ้อ นี่ดูออกถึงขนาดรู้เลยเหรอว่าผมกับพี่เฟรมกำลังคบกันเนี่ย T^T

ก็ดีนะ มีความสุขดี

เราว่าพีทเจอความรักที่ดีกับพีทมากๆ แล้วล่ะ เชื่อดาน่าเถอะเธอพูดขึ้นก่อนจะหันมาดึงมือผมไป ตอนที่เราเจอกันวันแรก พีทดูไม่พูดไม่จาก้มหน้าก้มตาเล่นแต่มือถือ เราเข้าใจนะว่าตอนนั้นพีทติดโซเชียลมากแค่ไหน เรารู้เลยว่าเราไม่ใช่คนที่สามารถดึงพีทออกมาจากความสุขในโลกของบอทได้หรอก แต่ตอนนี้พีทเจอเขาแล้วนะ…”

เธอว่าเสร็จก็ดึงริสแบนด์สีชมพูในข้อมือผมออกไป มันคือของที่เธอให้ผมไว้นั่นแหละครับ

เอาไปทำไมอะ

มันไม่จำเป็นกับพีทแล้วล่ะเธอพูดก่อนจะปามันทิ้งลงทะเล ผมอึ้งกับการกระทำเธอไปนิดๆ วันที่เรามาเจอกันวันแรกที่นี่ พีทไม่แตะมือถือ สบตากับผู้คนจนเราอดแปลกใจไม่ได้ เรารู้แล้วล่ะว่าคนที่ทำให้พีทหยุดจับมือถือคือใคร

“…”

พี่เฟรมยังไงล่ะ

“…”

คนที่ทำให้พีทลืมความสุขในโลกของบอท แล้วมามีความสุขในโลกของพีท

“…พูดเหมือนไอ้ภัทรเป๊ะเลยอะผมเกาหัวแก้เขิน ทุกอย่างมันจริงจนผมนึกว่าหมอดูมาเองเลยแหะ แต่ยังไงก็ขอบคุณนะ

อืม รักษาคนนี้ๆ เอาไว้นะพีท เราอิจฉาแกมากๆ ที่เจอคนดีๆ เข้ามาในชีวิตเธอปรบมือของผมเป็นการทิ้งท้าย ขอให้รักกับพี่เขานานๆ นะ ไว้วันไหนเรามานัดฉลองกันหน่อยเนอะ

ดาน่าพูดพร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความจริงใจ ตาเป็นประกายอย่างที่ผมไม่เคยเห็นเธอยิ้มแล้วมีความสุขแบบนี้มาก่อน ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยมีสายตาแบบนี้ แต่เพราะผมไม่เคยมองมันเลยต่างหาก ผมเอาแต่ก้มมองมือถือจนไม่สังเกตแววตาของคู่สนทนาด้วยเลยสักครั้ง

ไม่คิดเลยว่าแววตาของทุกคนมันจะสดใสขนาดนี้

โดยเฉพาะแววตาของพี่เฟรม 

ที่ผมเห็นทีไรก็รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยหัวใจขึ้นมาทุกที

 











-100%-
บทต่อไปเป็นบทส่งท้ายแล้วนะคะ
ขอบคุณที่มาอ่านกันน้า ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ :)

แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ nam yoon su gif
แวะไปแหกพีทได้ที่แฮชแท็ก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7570 crzoldyck7 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 17:26
    ชอบค.คิดภัทรกะดาน่าจัง
    #7,570
    0
  2. #7533 Jibangrin (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 10:31
    ดาน่าลูกกกกกก
    #7,533
    0
  3. #7498 pcy921 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:21
    ปลดล็อคเนอะ
    #7,498
    0
  4. #7431 Miki_milky (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 22:00
    รักษาพี่เฟรมไว้ดีๆๆนะพีท
    #7,431
    0
  5. #7405 papy_jy_ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 19:14
    ใกล้จบแล้วเหรออออออ~~
    #7,405
    0
  6. #7401 Tzabuzabu (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 22:15

    น่ารักกกกก
    #7,401
    0